Jump to content
germanicus

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΛΛΟΓΗ GRAPHIC NOVELS ΤΗΣ MARVEL

Recommended Posts

Μόλις ολοκλήρωσα τον Πλανήτη ΧΑΛΚ και έχω να πω ότι ήταν φανταστικό !!!

Θεωρώ πως είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει ως τώρα από την συλλογή και ανυπομονώ να διαβάσω και την συνέχεια 

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
2 ώρες πριν, Metatron89 είπε:

Διαβάστηκε και ο τόμος 17 σαν γάργαρο νεράκι. Είχα δει πρόσφατα και την animated ομώνυμη ταινία οπότε είχα μια ιδέα για το τι πρόκειται να διαβάσω. Το σχέδιο πιστεύω δεν θα απογοητεύσει κανένα όπως και η ιστορία, στην οποία συναντάμε και έναν πολύ αγαπημένο υπερήρωα που δημιουργήθηκε από τον Jack Kirby...Ευχάριστη πινελιά η πληροφορία ότι θα δούμε το δεύτερο μέρος στον τόμο #21. Αφού μας στέρησαν το χαρτόνι με τα επόμενα τεύχη τουλάχιστον παίρνουμε την πληροφορία για την συνέχεια των ιστοριών μέσα από τον εκάστοτε τόμο...το ότι εν έτει 2020 στέλνουμε mail στις εκδοτικές για να μαθαίνουμε στο περίπου τι να περιμένουμε, αντί να υπάρχει μια ιστοσελίδα της συλλογής είναι άλλο θέμα...

Νομίζω πως έχει ειπωθεί ξανά εδώ μέσα. Με τον ίδιο τρόπο προωθούνται και οι αντίστοιχες εκδόσεις του εξωτερικού. Από την άλλη, όταν αποφασίζεις στην ελληνική έκδοση να κάνεις 60 τόμους, πρέπει να κάνεις κάποια διαλογή, η οποία έχω την αίσθηση ότι δεν έχει ολοκληρωθεί, διότι η σειρά "τραβάει" 2.5 χρόνια και δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη ή βιάση να βγει ένα τελικό πλάνο εκδόσεων. Το ποιας περιόδου ιστορίες επιλέγουν οι Έλληνες αναγνώστες να διαβάζουν περισσότερο, ποιοι χαρακτήρες είχαν περισσότερες πωλήσεις, τι θα προβληθεί κινηματογραφικά/τηλεοπτικά και τι έχει εξαντλημένο η "Anubis" για να επανεκδώσει μέσα απ' αυτή τη σειρά, μιας και είναι στο παιχνίδι, είναι νομίζω τέσσερις απ' τις συνιστώσες για τις ιστορίες που θα επιλέξουν. Και κάποιες απ' αυτές τις συνιστώσες, δεν είναι δυνατόν να προκύψουν απ' την αρχή, αλλά κατά τη διάρκεια κυκλοφορίας της σειράς... Ο Kurdy Malloy πολύ σωστά είχε γράψει εδώ μέσα ότι επειδή τα δικαιώματα τα παίρνει η "Ασέτ" για πολλές χώρες ταυτόχρονα θα τους έρχονται πιο φτηνά, κατά συνέπεια αυτό δεν είναι πρόβλημα στην επιλογή των ιστοριών!

Edited by Mandrake
  • Like 7
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπορεί να έχω χάσει επεισόδεια με την συλλογή αλλά τα όνειρα με κρατάνε «μάχημο»!

Με την τόση ασχολία μου τους τελευταίους μήνες με τα κόμικ, ειλικρινά άρχισα να βλέπω υπερ-ηρωικά όνειρα πολύ συχνά, δλδ προχθές είδα έναν χρυσό άνθρωπο Σκορπιό ο οποίος με κυνηγούσε(μάλλον ήμουν ο Σπαιντερμαν και κράτουσα όπλα του Punisher και κατάφερα να τον εξοντώσω δύσκολα) και απόψε είδα, τι Dr Strange, τι Αιρονμαν, Χάλκ κτλ ήμουν λέει ο Σπαιντερμαν και περιμέναμε το τέλος του κόσμου από έναν κακό(ίσως τον Thanos ή κάποιον άλλον δεν θυμάμαι) αλλά ήταν πολύ έντονο, φορούσα κόκκινη-μπλέ στολή και πέταγα ιστό από κτήριο σε κτήριο, ενώ είδα λέει ότι ο Strange έκανε ''μαγικά'' και επικλήσεις σε πνεύματα κτλ γενικά ήταν πολύ έντονο σαν αληθινό.

Μετά είδα την μακαρίτισσα την μάνα μου που μου αγόρασε λέει μία ντουλάπα με εμφανίσεις και μπουφάν του Παναθηναίκού μιλάμε γεμάτη καμιά 50αρια κομμάτια σε κρεμαστρες και έβλεπα λέει ένα ματς όπου ο Παναθηναικός κέρδισε μέσα στην Ρεάλ στο Μπερναμπέου με 7-5(έπαιζε λέει ο Βαζέχα και έκανε χατ-τρικ, έβαλε και ένας έγχρωμος άλλα 2 νομίζω και πρέπει να σκόραρα και'γω!!!).

Ε αυτά δεν γίνονται όνειρο ήταν και πάει!!!! :lol:

  • Like 5
  • Funny 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 λεπτά πριν, spiderman είπε:

Μπορεί να έχω χάσει επεισόδεια με την συλλογή αλλά τα όνειρα με κρατάνε «μάχημο»!

Με την τόση ασχολία μου τους τελευταίους μήνες με τα κόμικ, ειλικρινά άρχισα να βλέπω υπερ-ηρωικά όνειρα πολύ συχνά, δλδ προχθές είδα έναν χρυσό άνθρωπο Σκορπιό ο οποίος με κυνηγούσε(μάλλον ήμουν ο Σπαιντερμαν και κράτουσα όπλα του Punisher και κατάφερα να τον εξοντώσω δύσκολα) και απόψε είδα, τι Dr Strange, τι Αιρονμαν, Χάλκ κτλ ήμουν λέει ο Σπαιντερμαν και περιμέναμε το τέλος του κόσμου από έναν κακό(ίσως τον Thanos ή κάποιον άλλον δεν θυμάμαι) αλλά ήταν πολύ έντονο, φορούσα κόκκινη-μπλέ στολή και πέταγα ιστό από κτήριο σε κτήριο, ενώ είδα λέει ότι ο Strange έκανε ''μαγικά'' και επικλήσεις σε πνεύματα κτλ γενικά ήταν πολύ έντονο σαν αληθινό.

Μετά είδα την μακαρίτισσα την μάνα μου που μου αγόρασε λέει μία ντουλάπα με εμφανίσεις και μπουφάν του Παναθηναίκού μιλάμε γεμάτη καμιά 50αρια κομμάτια σε κρεμαστρες και έβλεπα λέει ένα ματς όπου ο Παναθηναικός κέρδισε μέσα στην Ρεάλ στο Μπερναμπέου με 7-5(έπαιζε λέει ο Βαζέχα και έκανε χατ-τρικ, έβαλε και ένας έγχρωμος άλλα 2 νομίζω και πρέπει να σκόραρα και'γω!!!).

Ε αυτά δεν γίνονται όνειρο ήταν και πάει!!!! :lol:

ΦΙΛΙΚΑ ΠΑΝΤΑ :lol::beer: (μήπως να δώσεις ένα ρεπό από τα κόμικ στον εαυτό σου?  :PPP:)

  • Like 2
  • Respect 1
  • Funny 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Φιλική υπενθύμιση ότι αυτό είναι το θέμα όπου υποτίθεται γράφουμε κριτικές, ανεβάζουμε τα εξώφυλλα και γενικά συζητάμε για σημαντικές πληροφορίες σχετικά με την συλλογή. Καταλαβαίνω πως μπορεί να παρασυρθεί κάποιος και να ξεκινήσει συζήτηση σχετικά με κάτι αλλά καλύτερα να περιορίσουμε τις κουβεντούλες στο άλλο θέμα.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Daredevil: Αναγέννηση

 

Σενάριο: Frank Miller
Σχέδιο: David Mazzucchelli

 

Τον Ιούλιο του 2017 διάβασα και απόλαυσα το φοβερό "Daredevil: Ο ατρόμητος", το οποίο αποτέλεσε και την πρώτη μου επαφή με αυτόν τον εξαιρετικά συναρπαστικό σούπερ ήρωα. Ε, λοιπόν, τώρα δηλώνω ακόμα παραπάνω ενθουσιασμένος, μιας και το "Αναγέννηση" μου άρεσε ένα κλικ περισσότερο. Θα έλεγα ότι είναι από τα καλύτερα κόμικς της Marvel που είχα την τύχη να διαβάσω μέχρι σήμερα, αλλά και γενικά από τα καλύτερα με σούπερ ήρωες ανεξαρτήτου εκδοτικής εταιρείας (και, εντάξει, μπορεί να μην έχω διαβάσει εκατοντάδες τόμους, αλλά έχω διαβάσει κάποια πολύ κλασικά κομμάτια). Από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα με κράτησε δέσμιό του και δεν ένιωσα ότι διάβαζα ένα ακόμα υπερηρωικό κόμικ με απλοϊκή πλοκή και ρηχούς χαρακτήρες, αλλά ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα σε μορφή κόμικ, με ουσία και βάθος σε χαρακτήρες και συναισθήματα. Το σενάριο είναι πολύ ενδιαφέρον και καλογραμμένο, με όλες τις απαραίτητες δόσεις δράσης, βίας και αγωνίας, η γραφή στους διαλόγους και τις σκέψεις των χαρακτήρων γλαφυρή και λογοτεχνική, ενώ και το σχέδιο απογειώνει την όλη ιστορία, με τις ωραίες φιγούρες, τις... χορογραφίες των σκηνών δράσης, τα φοβερά κινηματογραφικά πλάνα και τα υπέροχα χρώματα. Βέβαια, οφείλω να παραδεχτώ ότι οι τελευταίες σελίδες, με όλο τον χαμό και τις μπλοκμπάστερ σκηνές καταστροφής, είναι μάλλον υποδεέστερες αυτών που προηγήθηκαν, όμως σε καμία περίπτωση δεν μου χάλασαν την αναγνωστική απόλαυση. Άλλωστε, τέτοιες σκηνές υπερβολής θα έλεγε κανείς ότι είναι άκρως απαραίτητες σε μια ιστορία με σούπερ ήρωες, και αν μη τι άλλο οι συγκεκριμένες είναι ωραία σχεδιασμένες και αρκετά ουσιώδεις. Ναι, είναι ένα κόμικ που με ενθουσίασε και σίγουρα θα το πρότεινα στους λάτρεις του είδους.

 

9.5/10

  • Like 14

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Γεια σας παιδιά, παρακάτω ακολουθούν ελαφρά σπόιλερ από τον τόμο του Νταρντέβιλ.

 

Η ιστορία ξεκινάει σε ένα δωμάτιο όπου η πρώην σχέση του Ματ, η Κάρεν, στην προσπάθειά της να πάρει μία ακόμη δόση ηρωίνης, δίνει σε κάποιο τσιράκι έναν φάκελο ο οποίος έχει μέσα γραμμένο το πραγματικό όνομα του Νταρντέβιλ. Και όμως έτσι όπως ξεκινάει η ιστορία σε συνδυασμό με τα υπέροχα γκριζοσχεδιασμένα σκίτσα, ομολογώ πως δεν ήμουν προετοιμασμένος για αυτό που θα ακολουθούσε στην συνέχεια. Και τί εννοώ με αυτό... Ότι ήδη από την πρώτη σελίδα, σεναριογράφος και σχεδιαστής, δίνουν στον αναγνώστη μία πολύ μικρή γεύση από τα συνταρακτικά γεγονότα που πρόκειται να συμβούν στις επόμενες σελίδες (αμέσως αμέσως καταφέρνουν να διεγείρουν το όλο hype). Όταν λοιπόν ο μεγαλύτερος εχθρός του Νταρντέβιλ, ο Κίνγκπιν, μαθαίνει την πραγματική ταυτότητα του ανθρώπου χωρίς φόβο, αρχίζει να καταστρώνει ένα σχέδιο για να τον εξοντώσει. Ο Ματ στην πορεία της ιστορίας θα δεχθεί επιθέσεις σε όλα τα μέτωπα. Θα χάσει την άδεια άσκησης επαγγέλματος, θα θεωρηθεί υπεύθυνος για φοροδιαφυγή, η πρώην μνηστή του θα κάνει σχέση με τον καλύτερο του φίλο τον Φόγκι, το σπίτι του θα ανατιναχτεί και ως αποτέλεσμα όλων αυτών, ο Ματ θα αρχίσει σιγά σιγά να χάνει τα λογικά του, να οδηγείται στην παράνοια και να πέφτει σε κατάθλιψη. Ούτε και ως Νταρντέβιλ δεν μπορεί να βρει μια άκρη, πράγμα που τον κάνει βιαιότερο όταν αντιμετωπίζει τον υπόκοσμο του Χελς Κίτσεν. Παράλληλα η Κάρεν μετανιωμένη, προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να γυρίσει στη Νέα Υόρκη και ο δημοσιογράφος Μπεν Γιούρικ ξεκινάει ένα ρεπορτάζ, το οποίο θα προκαλέσει ενοχλήσεις στα ανώτατα κλιμάκια του οργανωμένου εγκλήματος. Στην πορεία ο Ματ θα αποφασίσει να πάει να αντιμετωπίσει τον Φισκ στην έδρα του σε μία μάχη σώμα με σώμα, η οποία θα αποβεί μοιραία, καθώς ο Κίνγκπιν θα του προκαλέσει σοβαρή ζημιά. Τελικά ο Ματ θα καταρρεύσει στο πατρικό του όπου και θα σωθεί από μία μοναχή, η οποία στην συνέχεια θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για την ανάρρωση του Ματ τόσο σωματικά όσο και ψυχικά.

 

Η ιστορία είναι τρομερή (μέρος της οποίας άντλησε η τρίτη σεζόν του Νταρντέβιλ του Νέτφλιξ) και το σχέδιο απίστευτο με τους δημιουργούς να δίνουν ρεσιτάλ. Ειδικά για το σχέδιο σε σημεία όπως σε αυτά στην αρχή του πρώτου τεύχους και στο τεύχος όπου ο Μπεν ακούει τον στραγγαλισμό ενός ανθρώπου, ή και σε αυτό της μάχης του Ματ με τον Φισκ, με κάνουν να θέλω να ψάξω και για τις άλλες δουλειές του Μαζουτσέλι. Από την μεριά του σεναρίου το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν που σε κάποια σημεία της αφήγησης δεν καταλάβαινα αν μίλαγε ο αφηγητής ή το πρόσωπο που έδειχνε κάθε φορά, καθώς και λίγο η έντονη λυρικότητα που έβαζε ο Μίλλερ στις περιγραφές του. Επίσης τα δύο τελευταία τεύχη τα βρήκα και εγώ λίγο κατώτερα σε σχέση με τα υπόλοιπα, παρόλα αυτά όμως δίνουν ένα αρκετά ικανοποιητικό κλείσιμο στην ιστορία. Συμπερασματικά ένας υπέροχος τόμος όπου δείχνει το πώς ο Νταρντέβιλ χάνει την γη κάτω από τα πόδια του και κατρακυλάει ψυχολογικά και σωματικά, καθώς και το πώς τελικά θα καταφέρει χάρη σε κάποιον που τον είχε βοηθήσει στο παρελθόν, να ανακάμψει και να βρει την δύναμη να αντιμετωπίσει τον μεγαλύτερο του εχθρό, γιατί όπως έχει μάθει, ποτέ δεν πρέπει να το βάζει κανείς κάτω. Βαθμολογία: 9/10.

 

On 24/4/2020 στο 5:04 ΜΜ, Elias είπε:

Ένας μικρός  αποχρωματισμός  στον τίτλο  στο όνομα  του ΧΑΛΚ και το παρατήρησα  και σε ενός  φίλου .....Στον τόμο το ΑΛΚ είναι  άσπρο και όπως φαίνεται  και στη φώτο.....το παρατήρησε  κανείς  άλλος  στον τόμο?

20200424_165802.jpg

 

Ναι, και στο δικό μου τεύχος υπάρχει αυτή η "αχρωματοψία". 

Edited by kaneda
  • Like 8
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν και δεν καταλαβαίνω την χρησιμότητα των 2 θεμάτων για την ίδια συλλογή αλλά θα ήθελα να παρακάλεσω τον @germanicus να βάλει ένα link για το άλλο θέμα στο πρώτο post του νήματος. Κάθε φορά τρώω τον κόσμο. :pray:

Where's Spidey?, Search and Find Activity Book (Marvel ...

 

 

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τόμος 16 ~ Doctor Strange ~ Άγνωστοι Τόποι, Άγνωστοι Κόσμοι

 

Το σχέδιο φοβερό! Όπως είπαν οι παραπάνω σε βάζει, σε άλλη εποχή σε άλλη ατμόσφαιρα. Όλος ο τόμος είναι χορταστικός αφού περιέχονται 17(!) τευχάκια των 10 σελίδων το καθένα.

Τα τευχάκια περνούσαν σαν σφηνάκια, μικρές ιστορίες με πολύ κυνηγητό στην αρχή και με τα τελευταία να υπάρχουν απλά για να υπάρχουν. Το  ωραιότερο σχέδιο το βρήκα στο τελευταίο τεύχος με τον Άχρονο.

Η αλήθεια είναι ότι με ψιλοκούρασε η τόση αναφορά/επεξήγηση στα μπαλονάκια για το τι γίνεται ακόμη και στη μάχη (πχ Α μου πετάει αυτή την ακτίνα, θα βγάλω εγώ τη δική μου άμυνα) κάτι το οποίο το καταλαβαίνω βέβαια ότι ήταν της εποχής..

Επίσης μου έκανε εντύπωση πως επειδή δεν υπήρχαν τα τεχνικά μέσα για την δημιουργία εφέ κτλ ο σχεδιαστής απλά έβαζε τη φαντασία του και το ταλέντο του στο σχέδιο.

Και βλέπεις τώρα με τόσα μέσα απλά άσχημα και κακόγουστα σχέδια. (ήθελα απλα να το πω! :lol:)

Επίσης στο 134 και στο 138 είδα ότι η αρίθμηση των σελίδων ήταν κάπως άκυρη. Ενώ στα υπόλοιπα είναι 1 ως 10, στα συγκεκριμένα ήταν γύρω στα 55 και 90 αντίστοιχα. 

Και κάτι τελευταίο που μου άρεσε ήταν τα σχόλια στα ονόματα των σεναριογράφων/σχεδιαστών/letterer στην αρχή του κάθε τεύχους. Κάποια ήταν ευφάνταστα! :xm:

Ωραίο τευχάκι λοιπόν, κλασικό!

  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τόμος 17 ~ The Incredible Hulk ~ Πλανήτης Hulk I

 

Το διάβασα σε μια μέρα, αφού και δράση υπήρχε (πολύ ξύλο) και πολύ ενδιαφέρον είχε η ιστορία.

Πολύ καλός τόμος λοιπόν,  με το μόνο αρνητικό να είναι η άποψη του σχεδίου που δεν με βοηθούσε σε αρκετά σημεία να καταλάβω τι γίνεται.

Επίσης δεν μου άρεσε που ενώ τέλειωνε το τελευταίο καρέ της σελίδας η επόμενη ξεκινούσε σε άλλο μέρος χωρίς ένα επεξηγηματικό κουτάκι να μας οδηγεί στο που πάμε. 

 

Βέβαια το σχέδιο κάνει το εξής: από τη μια έχει αυτά τα ελαττώματα, αλλά από την άλλη είναι καταπληκτικό! Δεν ξέρω πως γίνεται αυτό..! 

Η κορύφωση που έγινε στις τελευταίες σελίδες με άφησε σε αναμμένα κάρβουνα! Κρίμα να μην ήταν στο #18 η συνέχεια

Από τους καλύτερους τόμους.. αν συνεχίσει έτσι και το μέρος ΙΙ με βλέπω να παίρνω το World War Hulk από οξύ.

:beer:

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Pilgrim Παρε το World War Hulk από οξύ, δεν θα το μετανιώσεις καθόλου. :valt:

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τόμος 16 - Doctor Strange: 

Μια από τις πρώτες σειριακές ιστορίες της Marvel, δείχνει την ηλικία της αλλά κυλάει ευχάριστα αυτή η απλότητα του Ditko που είχε και στον Spiderman είναι πολύ οικεία.

 

Τόμος 15 She-Hulk:

Σκέψεις: "Μα She-Hulk... Τουλάχιστον έχει πλάκα... Συνεχίζει αυτή η σειρά;"

Μια ευχάριστη έκπληξη για εμένα μιας και δεν είχα διαβάσει την ηρωίδα ούτε στους FF ούτε στους Avengers, χαβαλές, references σε μεγάλες στιγμές του Marvel  universe, action και plot driven το διάβασα μονορούφι και συνέχισα digital και τα υπόλοιπα 6 τεύχη της σειράς που έχει πιο πολύ action και εμφανίζεται μέχρι και infinity stone!

  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να πω κι εγώ την γνώμη μου για την She-Hulk? :)

 

Η πρώτη μου επαφή με την ξαδέρφη του Bruce Banner ολοκληρώθηκε (ακούγεται κάπως σεξιστικό αυτό! :lol: ), οπότε ας πω δύο λόγια για το πώς μου φάνηκε. :)

 

Η αλήθεια είναι ότι το μόνο που ήξερα για εκείνη είναι η συγγένειά της με τον Hulk, καθώς κι ο τρόπος που εκείνη πήρε τις δυνάμεις της. Τίποτα περισσότερο. Από ένστικτο, λοιπόν, περίμενα να διαβάσω μία ιστορία, σαν εκείνες του Hulk, αλλά φάνηκε πως έπεσα έξω. :P Σε αντίθεση με τον “Σμαραγδένιο Γίγαντα”, εδώ βλέπουμε ένα σενάριο περισσότερο ανάλαφρο και με έντονα τα στοιχεία χιούμορ και αυτοσαρκασμού. Η πρωταγωνίστρια είναι πιο συνειδητοποιημένη, αλλά και εξοικειωμένη με την “πάθησή” της, ζώντας μία ζωή που δεν θα την χαρακτηρίζαμε low profile, όπως ο ξάφελφός της. Στον παρόντα τόμο, ουσιαστικά έχουμε πολλά και διαφορετικά σενάρια, τα οποία όμως στηρίζονται επάνω σε μία βασική ιδέα. Όλα τους έχουν την απαραίτητη δράση και τις σκηνές μάχης, αλλά ταυτόχρονα βγάζουν χιούμορ. Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω την ιστορία, θα την έλεγα δροσερή. Έχει την στόφα των υπερηρωικών, την χαριτωμενιά του θηλυκού στοιχείου, αλλά και μία ελαφρότητα. Πολλές ήταν οι στιγμές που η She-Hulk, ένιωθα ότι “μεταμορφώνεται” σε Hulk, άλλοτε σε Spiderman κι άλλοτε σε...Deadpool. Εννοώ στον χαρακτήρα. Από εκεί και πέρα οι πλοκές κυλούσαν αβίαστα και προσέδιδαν αρκετό μυστήριο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι κάνουν την εμφάνισή τους (άλλος λίγο, άλλος πολύ) αρκετοί γνωστοί υπερήρωες (καλοί και κακοί), οι οποίοι φαίνεται να έχουν υποταχθεί στο “χαβαλετζίδικο” σενάριο. Υπήρχε, όμως, και μία πληθώρα από χαρακτήρες που δεν τους ήξερα και με κούρασε λίγο αυτό. Εν κατακλείδι, δεν θα την χαρακτήριζα την καλύτερη ιστορία για τα γούστα μου και σίγουρα, αν έβγαινε σε αυτόνομη έκδοση, θα την τοποθετούσα χαμηλά στην wish list μου. Με την οικονομική και πολυτελή έκδοση της “Επίσημης Συλλογής”, μου δόθηκε η ευκαιρία να την αποκτήσω και σίγουρα δεν το μετάνιωσα σε κανένα σημείο. :) Αξίζει να διαβαστεί από τους φανατικούς της She-Hulk, καθώς κι από αυτούς που πειραματίζονται με νέες γεύσεις (όπως η ταπεινότητά μου). Οι σκληροπυρηνικοί των υπερηρωικών, νομίζω ότι δεν θα την εκτιμήσουν τόσο.

 

Στον εικαστικό τομέα, υπάρχουν πολλά σημεία που το σχέδιο συμβάλλει με τον τρόπο του στο χιουμοριστικό στοιχείο. Στα θετικά μπορώ να βάλω την απόδοση των τοπίων, αλλά και τον αισιόδοξο χρωματισμό. Αντίθετα, η γενική απόδοση των χαρακτήρων μού φάνηκε κάπως χοντροκομμένη και στατική.

 

 

:beer:

  • Like 14

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Παιδιά επειδή ο 19ος τόμος αργεί ακόμα για να μάθουμε αν τελικά ο 20ος θα είναι όντως Το Τελευταίο Κυνήγι του Κρέιβεν, θα σας πάω αρκετούς τόμους πίσω και συγκεκριμένα σε αυτόν του Κάπτεν Αμέρικα: Στρατιώτης του Χειμώνα (παρακάτω ακολουθούν ελαφρά σπόιλερ από την πλοκή της ιστορίας).

 

Στο τέλος του πρώτου μέρους της ιστορίας του Κάπτεν Αμέρικα, η ιστορία έκλεισε με ένα επικό cliffhanger. Έτσι η συνέχεια της ιστορίας αναμενόταν με μεγάλο ενδιαφέρον, ως προς το αν τελικά θα επέλθει η μοιραία σύγκρουση μεταξύ του Κάπτεν και του Μπάκι. Λοιπόν ξεκινώντας από τα βασικά, το σχέδιο, το βρήκα αρκετά μεταβαλλόμενο πράγμα που με ενόχλησε ως έναν βαθμό. Σε κάποια σημεία ήταν πολύχρωμο, μεστό και γεμάτο κίνηση, όπως στην μάχη του Κάπτεν με τους Μ.Π.Ι. στην αρχή του πρώτου τεύχους, στις σκηνές με τον απόρρητο φάκελο του Στρατιώτη του Χειμώνα, καθώς και στην τελική επική μονομαχία των δύο. Αντίθετα όμως σε κάποια άλλα σημεία το βρήκα βαρύ, μουντό και λίγο ατιμέλητο, όπως στο τεύχος που ο Κάπτεν έκανε έφοδο στην Κρόνας, καθώς και στις παρελθοντικές σκηνές του Κάπτεν με τον Νικ Φιούρι και την Σάρον. Παρόλα αυτά το σενάριο ήταν τόσο καλά δουλεμένο, που έμπαινε σε πρώτο πλάνο και σε συνδυασμό με τους αρκετά καλογραμμένους και σε βάθος δευτερεύοντες χαρακτήρες, το συνολικό αποτέλεσμα κάπως ισορροπούσε. Επίσης, ο Κάπτεν Αμέρικα στην σκηνή όπου προσπαθεί να συνέλθει από το σοκ που έπαθε όταν διάβασε τα απόρρητα έγγραφα για τον Στρατιώτη του Χειμώνα, αλλά και στην προσπάθειά του να βάλει τα πράγματα σε μία σειρά είναι αξιομνημόνευτος. Τέλος, ο Μπάκι μπορεί να χαρακτηριστεί απόλυτα ως τραγικός ήρωας, καθώς όλοι οι εμπλεκόμενοι: ο ανταγωνιστής του (ο Κάπτεν), το αφεντικό του (ο Λούκιν) και οι αναγνώστες (εμείς), γνωρίζουμε για την ζωή και την ταυτότητα του, την ίδια στιγμή που ο ίδιος την αγνοεί όπου και γίνεται έρμαιο στα σχέδια του εκάστοτε αφεντικού του.

 

Συμπερασματικά ένας πολύ καλός τόμος, ο οποίος δίνει μία αρκετά ικανοποιητική συνέχεια του Εκτός Χρόνου, αλλά και ένα τίμιο κλείσιμο της ιστορίας (με κάποια παραθυράκια για το μέλλον), όπου ο Κάπτεν αμφιταλαντεύεται συνεχώς ως προς το πώς να αντιμετωπίσει τον παλιό του φίλο που νόμιζε όλα αυτά τα χρόνια για νεκρό. Επίσης το πολύ καλό κατασκοπευτικό σενάριο θα καταφέρει να σώσει το σχέδιο, σε σημεία όπου αυτό δεν είναι "χορταστικό", καθώς και το ήθος που επιδεικύει ο Στηβ Ρότζερς καθόλη την διάρκεια της ιστορίας, βάζοντας πάνω από όλα την δύναμη της φιλίας και το πώς μπορεί κανείς μέσα από αυτήν να καταφέρει το ακατόρθωτο. Βαθμολογία: 7,5/10.

Edited by kaneda
  • Like 13
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

The Incredible Hulk: Πλανήτης Χαλκ, Μέρος Πρώτο

 

Eπανέρχομαι για κριτική μετά από καιρό με τον Πλανήτη Χαλκ (παρέλειψα τους τόμους 15 & 16).
Είχα μια ιδέα τι περίπου θα διαβάσω, μιας κι έχω δει το animation που βασίζεται στο κόμικ.
Ο Χαλκ στέλνεται σ΄ένα μακρινό πλανήτη με παράξενους κατοίκους. Καλείται πρώτα να επιβιώσει στην αρένα των μονομάχων και στη συνέχεια συμμαχεί με τους καταπιεσμένους υποτελείς, με σκοπό να τους σώσει απ΄τη δικτατορία του Κόκκινου Βασιλιά.

 

Πολύ ωραία περιπέτεια. Ξεφεύγει απ΄τα συνηθισμένα υπερηρωικά κι αυτό είναι συν για μένα. Έχει ενδιαφέρουσα και κυρίως πρωτότυπη υπόθεση, ωραία ανάπτυξη χαρακτήρων και πολύ ξύλο. Αν και το τελευταίο δεν το βάζω στα θετικά.
Ξέρω ότι υπερηρωικό κόμικ (και δη με τον Χαλκ) χωρίς ξύλο δεν γίνεται, αλλά θα προτιμούσα να είχε λιγότερο.
Επίσης υπήρξαν κάποια σημεία που δυσκολευόμουν να καταλάβω τι συμβαίνει.
Ίσως με δεύτερη ανάγνωση ξεκαθαρίσω κάποιες λεπτομέρειες.
Έτσι κι αλλιώς θα γίνει δεύτερη ανάγνωση, μιας κι όταν βγει το 2ο μέρος θα έχω ξεχάσει τι έγινε στο 1ο (δεν είναι η μνήμη το δυνατό μου σημείο) :)

 

Overall μ΄άρεσε αρκετά, αν και περίμενα να μ΄αρέσει ακόμα περισσότερο.
Θα βάλω ένα 7.5/10 στο πρώτο μέρος και αναμένω με αγωνία τη συνέχεια :mafia:

 

H κατάταξη των τόμων απ΄τον καλύτερο στο χειρότερο διαμορφώνεται ως εξής:

 
  1) The Amazing Spider-Man: Η Γέννηση του Βένομ: 8.5/10

  2) Daredevil: Aναγέννηση: 8.5/10
  3) Αstonishing X-Men: Το Χάρισμα: 8/10

  4) Wolverine: 8/10
  5) Captain America: O Στρατιώτης του Χειμώνα: 8/10
  6) The Amazing Spider-Man: Η Επιστροφή: 7.5/10

  7) The Incredible Hulk: Πλανήτης Χαλκ, Μέρος Πρώτο: 7.5/10

  8) Fantastic Four: Ασύλληπτη Παγίδα: 7.5/10
  9) Thor: Αναγέννηση: 7.5/10
10) Captain America: Εκτός Χρόνου: 7/10
11) Deadpool: Ο Πόλεμος του Γουέιντ Γουίλσον: 7/10
12) Iron Man: Extremis: 7/10

13) Hulk: Σιωπηλές Κραυγές: 6/10

 

Ό,τι δεν υπάρχει στη λίστα δεν το διάβασα.

 

:beer:

 

  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα μόλις τον Πλανήτη Χαλκ. Υπέροχο πραγματικά! Ο Χαλκ ξεφεύγει από το κλισέ το τέρατος και ζει περιπέτειες σε πιο φυσικό για αυτόν περιβάλλον. Δεν ξέρω αν ειπώθηκε, αλλά όπως λέει και στο τέλος, η συνέχεια θα είναι στο τεύχος 21 της σειράς.

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ποιος θα είναι ο επόμενος τόμος;

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για να μάθουμε τον επόμενο τόμο πάμε στο 1ο σχόλιο του thread...

Spoiler

... για να παρατηρήσουμε ότι για άλλη μια φορά έχει μείνει ανενημέρωτο :xm:

 

  • Like 6
  • Respect 1
  • Funny 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πριν από 1 ώρα, spiderman είπε:

Ποιος θα είναι ο επόμενος τόμος;

Ο επόμενος τόμος θα έχει τον Captain Britain!

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 ώρες πριν, Laz33 είπε:

Για να μάθουμε τον επόμενο τόμο πάμε στο 1ο σχόλιο του thread...

  Αποκαλύψτε τα κρυμμένα περιεχόμενα

 

 

Ετοιμο :)

 

Πειτε μου μονο αν εχω βαλει το σωστο συνδεσμο απο το goodreads

  • Like 8
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
12 λεπτά πριν, Γάντζος είπε:

 

Ετοιμο :)

 

Πειτε μου μονο αν εχω βαλει το σωστο συνδεσμο απο το goodreads

 

Προσπάθησα να το ψάξω λίγο σχετικά με το storyline στη wikipedia, ωστόσο μπερδεύτηκα, η αλήθεια είναι ότι η μετάφραση στα ελληνικά παραπέμπει στην ιστορία A Crooked World, της οποίας το εξώφυλλο στη συλλογή είναι ίδιο με του End Game που έβαλες. Δεν έχω περισσότερη γνώση πάνω στην κυκλοφορία και στο ποιους ακριβώς τίτλους συγκεντρώνει το κάθε graphic novel, αν είναι η ίδια ιστορία ή μοιράζονται κοινό εξώφυλλο, πάντως ο αγγλικός τόμος της συλλογής με το όνομα και τον τίτλο που θα δούμε στα ελληνικά είναι αυτός.

  • Like 8
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τόμος 16: Doctor Strange – Άγνωστοι Τόποι, Άγνωστοι Καιροί

 

Μου πήρε λίγο καιρό μέχρι να πιάσω στα χέρια μου αυτόν τον τόμο, ήθελα να βρεθώ σε μια φάση που θα είχα περισσότερο χρόνο και διάθεση για ρετρό κόμικ. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους, αυτός ο τόμος διαφοροποιείται ως προς τη δομή. Αντί για το σύνηθες δηλαδή 5-6 τεύχη των 30-35 σελίδων το κάθε ένα, εδώ έχουμε 17 (!) τεύχη των 10-12 σελίδων το κάθε ένα. Αυτό είναι λογικό, γιατί η ιστορία μας προέρχεται από το Strange Tales και όπως βλέπουμε και από τα εξώφυλλα των τευχών, στο εκάστοτε τεύχος φιλοξενούνται και ιστορίες του Nick Fury και της ασπίδας.

 

Πλοκή

 

Η διαφορά αυτή στη δομή προκαλεί και διαφορές στο storytelling. Ο Lee χτίζει αργά και σταθερά τις ιστορίες του με το κάθε τευχάκι να προσθέτει το δικό του λιθαράκι. Στην αρχή έχουμε μία ιστορία καταδίωξης του Strange από τους ακόλουθους του Baron Mordo, ο οποίος με τη σειρά του αντλεί τις δυνάμεις του από τον πανίσχυρο Dormammu (I've come to bargain, πάντα κολλάει :lol: ). Ο Lee παρασύρει τον Strange σε ένα μεγάλο ταξίδι, τον οδηγεί σε παράξενα μέρη, τον βάζει να αντιμετωπίσει αποτυχίες μέχρι να συναντήσει τον Eternity, στο ψυχεδελικότερο και προσωπικά αγαπημένο μου κεφάλαιο της συλλογής. Όλο αυτό το ταξίδι προετοιμάζει τον ήρωα για την τελική κόντρα του με τους διώκτες του, οι οποίοι όμως έχουν κρυμμένους άσους στο μανίκι του.

 

Τεχνοτροπίες μιας άλλης εποχής

 

Για το συγκεκριμένο τόμο, μπορεί να διαπιστώσει κανείς με ένα απλό ξεφύλλισμα, ότι είναι ένα κόμικ μιας τελείως διαφορετικής εποχής και σε αυτό μπορεί να δει κανείς και τις τεχνοτροπίες που ακολουθούνται και οι οποίες δε θυμίζουν καθόλου σύγχρονο κόμικ. Αρχικά κάθε σελίδα έχει αρκετά καρέ, συνήθως τρια strips των τριών καρέ, άρα 9 καρέ/σελίδα. Το κάθε καρέ ωστόσο έχει πολύ κείμενο είτε με αφήγηση είτε σκέψεις του ήρωα που φιλοξενεί. Εμένα αυτό μου φάνηκε κάπως μπουκωμένο σαν αποτέλεσμα γιατί ένιωθα ότι η ιστορία δεν είχε την ευχέρεια να αναπνεύσει, αλλά έχουμε συνεχώς πυκνογραμμένο κείμενο. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ακόμα και οι σκηνές δράσης είχαν πολύ κείμενο, κάτι που δεν έχω συνηθίσει ως αναγνώστης. Ανά πάσα στιγμή, η κάθε κίνηση που έκανε κάποιος στον αντίπαλό του επεξηγούνταν το γιατί έγινε και τι αποτέλεσμα είχε. Αυτό ίσως ξενίσει όσους δεν έχουν πολλά κόμικ επίσης της εποχής. Κάτι που λάτρεψα ήταν οι πρώτες σελίδες και οι γεμάτες χιούμορ υποσημειώσεις, τις οποίες τις έχω συναντήσει σε F4 και Spider-Man του Stan Lee, αλλά εδώ σε λίγο μικρότερο βαθμό.

 

Εικόνες άψογες για Doctor Strange

 

Μπορεί το σενάριο να μη με κέρδισε 100% και η πλοκή να εξελισσόταν κάπως αργά για τα γούστα μου, αλλά το σχέδιο είναι 100% αυτό που θέλεις από τον Doctor Strange. Έχει και τις πιο πεζές σκηνές όπως τον Strange να περπατάει σε δρόμους και να προσπαθεί να αποφύγει τους ακόλουθους του Mordo, αλλά ακόμα και σε αυτές η μαγεία αναμειγνύεται όμορφα. Οι σκηνές μαγείας ως επί το πλείστον είναι πανέμορφες, νιώθω ότι θα αναδεικνύονταν περισσότερα αν το σχέδιο εμφανιζόταν σε μεγαλύτερα καρέ, καθώς οι σελίδες με 6 καρέ μου άρεσαν πολύ περισσότερο από αυτές με 9, γιατί διέκρινα περισσότερες λεπτομέρειες. Η χρωματική παλέτα αποτελείται από έντονα χρώματα και οι εικόνες είναι σουρρεαλιστικές όπως ακριβώς πρέπει σε ένα κόμικ με μάγους, ενώ κάποια τευχάκια όπως το προαναφερθέν με τον Eternity κατακλύζονται από μια ψυχεδέλεια (ιδανικό να διαβάζονται παρέα με τον πρώτο δίσκο των Pink Floyd με Syd Barrett ένα πράγμα :) ), νομίζω ότι μου έγινε σαφές γιατί τα καρέ αυτού του τεύχους εμφανίζονται πρώτα όταν γκουκλάρεις το όνομά του.

 

Χαρακτήρες

 

Νομίζω ότι είναι λογικό σε μια ιστορία 17 τευχών να εμφανίζονται πολλοί χαρακτήρες, αλλά ο Lee προσέχει να δίνει έμφαση στους πιο σημαντικούς. Αν ένιωσα ότι κάποιος αναπτύχθηκε λανθασμένα, αυτός είναι ο Mordo γιατί ακούμε συνεχώς ότι είναι πανίσχυρος και έχει πάρει δυνάμεις από τον Dormammu, αλλά ως επί το πλείστον δίνει διαταγές σε ακόλουθους του να ψάχνουν τον ήρωα μας και ακόμα και όταν πάει να κοντραριστεί μαζί του, ο Strange του σκάει μια τρίπλα σαν τον Messi και μένει με άδεια χέρια. Δε βλέπουμε πουθενά τον Mordo να παίρνει μια προσωπική νίκη, έχουμε υπόβαθρο ότι έχει μεγάλη δύναμη, αλλά δεν τον βλέπουμε κάπου να το αποδεικνύει με αποτέλεσμα να μη νιώθουμε ότι ο Strange αντιμετωπίζει σοβαρή απειλή τουλάχιστον στο πρώτο μισό του τόμου. 

 

Οι πρόσθετες πληροφορίες

 

Όπως ξαναέγραψα στο θρεντ αυτό, θεωρώ πως το αφιέρωμα στον Stan Lee θα έρθει σε κάποιο επόμενο τεύχος. Εδώ είδαμε ένα τετρασέλιδο για τον Ditko, αρκετά εμπεριστατωμένο. Στο δεύτερο δισέλιδο υπήρχε μεγάλος αποχρωματισμός στα γράμματα και δύσκολα διέκρινα κάποιες προτάσεις. Ήθελα ωστόσο και ένα μονοσέλιδο έστω για τον Doctor Strange, να μάθει και κάποιος που μπορεί να μην έχει έρθει σε επαφή με ιστορίες του τι παίζει, έτσι και αλλιώς και άλλοι τόμοι της Hachette υπερβαίνουν τις 4 σελίδες πρόσθετων πληροφοριών.

 

Εν τέλει είναι passable ή όχι;

 

Με κούρασε αρκετά αυτός ο τόμος κατά την ανάγνωσή του. Όπως είπα πολύ μικρά καρέ με πολύ κείμενο στο κάθε ένα δεν είναι κάτι που έχω συνηθίσει και ένιωθα ότι διαβάζω χωρίς τελειωμό. Νομίζω πως είναι ο λιγότερο αγαπημένος μου μέχρι τώρα, δεν έχω διαβάσει τους δύο του Hulk ακόμα. Γνώμη μου αν κάποιος είναι Marvel fan πρέπει να τον έχει στη συλλογή του. Αν κάποιος είναι στη φάση για καλές super hero ιστορίες, αυτή ξεφεύγει από τα παραδοσιακά δεδομένα, είναι καθαρά μια ιστορία με ψυχεδελικές μάχες μάγων, άρα αν θέλει κάτι τέτοιο, σαφώς, διαφορετικά δε θα το πρότεινα, παρά τα ονόματα δύο τεράστιων δημιουργών στον τίτλο.

  • Like 15

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 ώρες πριν, Γάντζος είπε:

 

Ετοιμο :)

 

Πειτε μου μονο αν εχω βαλει το σωστο συνδεσμο απο το goodreads

To σωστό link είναι αυτό του @nikolas12 :)

 

  • Like 6
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Βασικα, ο σωστός υπερσύνδεσμος είναι αυτός! :PPP:  Προσέχετε τη μπάρα διευθύνσεων κάθε φορά, διότι σήμερα η μηχανή αναζήτησης οδηγεί, αλλά αν την αντικαταστήσουν;

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Διάβασα κι εγώ το τεύχος του Δόκτορα Στρέιντζ. Χωρίς να μπορώ να πω ότι δεν μου άρεσε, σίγουρα δεν με ενθουσίασε. Το βασικό πρόβλημα του κατά την γνώμη μου, δεν είναι μόνο η όποια φλυαρία (του στιλ ας πούμε να βλέπεις στο σκίτσο τον ήρωα να κινείται προς το χρυσό πόμολο μιας πράσινης πόρτας, το πλαίσιο αφήγησης στην κορφή του καρέ να αναφέρει κάτι σαν "Ο ήρωάς μας σκέφτεται να ανοίξει αυτήν την πράσινη πόρτα με το χρυσό πόμολο" ενώ το μπαλονάκι σκέψης του ήρωα αναφέρει περίπου "Χμ! Ας ανοίξω αυτή την πράσινη πόρτα με το χρυσό πόμολο"*) η οποία είναι αναμενόμενη σε κόμιξ της εποχής και έχει την πλάκα της (αν και όταν μιλάμε για 170 σελίδες γίνεται κουραστική). Αντίθετα το σκίτσο (αν και δεν κρύβει τα χρόνια του) μου φάνηκε καλύτερο και πιο εμπνευσμένο από ότι το σενάριο.

 

Το ζήτημα είναι ότι η ιστορία είναι μοιρασμένη σε 17 10σέλιδα κεφάλαια (πράγμα που σημαίνει ότι ο αρχικός αναγνώστης έπρεπε να περιμένει 16 μήνες για να δει το συμβαίνει στο τέλος). Σε κάθε κεφάλαιο παρά την σύνδεση με τα προηγούμενα προσπαθούσαν να δώσουν μια σχετική αυτοτέλεια με κάθε κεφάλαιο (ειδικά στα περίπου 10 πρώτα) μας υπενθυμίζεται τι έχει συμβεί ως τώρα (με έμφαση στο αμέσως προηγούμενο κεφάλαιο) οι κακοί καταστρώνουν ένα νέο σχέδιο για να βγει από την μέση ο Στρέιντζ, ο Στρέιντζ βρίσκεται σε δεινή θέση περίπου στα μέσα του κεφαλαίου αλλά με κάποιο τέχνασμα καταφέρνει να ανατρέψει την κατάσταση, αλλά οι κακοί δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη. Δηλαδή αν ο ήρωας και οι εχθροί του δεν στριφογυρνούσαν γύρω από τις ίδιες καταστάσεις ξανά και ξανά σε μεγάλο μέρος του τόμου, ο τόμος θα είχε το μισό μέγεθος (και πιθανά το διπλάσιο ενδιαφέρον). Όσο κινούμαστε προς το φινάλε, η ιστορία δένει κάπως καλύτερα, όμως τελικά το φινάλε ήταν λίγο "Άντε να τελειώνουμε γιατί έχουμε να δούμε και την ανακοίνωση του Τσιόδρα στις 6" με τον από μηχανής θεό να επεμβαίνει για να σώσει την κατάσταση.

 

Προσωπικά και με δεδομένο ότι είμαι απλά περιστασιακός αναγνώστης υπερηρωικών κόμιξ, χαίρομαι που αυτή η σειρά μου δίνει την ευκαιρία να γνωρίσω ήρωες όπως ο Δρ. Στρέιντζ (αλλά και η She-Hulk του προηγούμενου τεύχους), ειδικά όταν μιλάμε για δουλειές εμβληματικών δημιουργών όπως ο Σταν Λι και ο Στιβ Ντίτκο. Όμως αν ήθελα να κατατάξω τους τόμους της σειράς ανάλογα με το πόσο μου άρεσαν καθαρά σαν δουλειές χωρίς να λάβω υπόψιν άλλους παράγοντες πέρα από την ιστορία (σενάριο) και το σκίτσο δεν θα κατατασσόταν στο καλύτερο μισό της σειράς.

 

 

*φανταστικό παράδειγμα

Edited by thor77
  • Like 11
  • Thanks 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αφού πιάσαμε τον Στρέιντζ, να πω κι εγώ ότι ο καθείς και τα όπλα του. Δε με τρελαίνει να βλέπω από υπερηρωικό ούτε μαγεία ούτε καθαρό sci-fi. Έχει προχωρήσει τόσο πολύ το sci-fi και το fantasy και είναι προφανές ότι η Marvel δεν το έχει. Σίγουρα όχι τόσο, όσο αυτοί που ασχολούνται αποκλειστικά με αυτά τα είδη. 

 

Όσο για την πλοκή με πολύ ενδιαφέρον είδα μοτίβα που αργότερα είδα και σε άλλα (πχ Darkseid). Ο υπερκακός που δεν επιτίθεται ευθέως για κάποιο λόγο, αλλά βάζει proxy, σε κάποια στιγμή και χωρίς να έχει αλλάξει κάτι λέει "δε γαμ*μπιπ*, θα τους την πέσω απευθείας". :lol:

  • Like 11
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Διάβασα το τεύχος 17 Doctor Strange.

 

Επιτέλους το τελείωσα,νόμιζα πως δεν θα τελειώσω ποτέ.Σχέδιο,πολύ καλό,ειδικά οι άλλοι κόσμοι και πόσο "εξωπραγματικοί" είναι ο Ditko παίζει να πήρε κάτι για να σκεφτεί αυτά που σκέφτηκε (αν και στο ίδιο το τεύχος λέει πως δεν το έκανε).Τώρα σενάριο,ωραίο και ωραίος ο Strange.Καταρχάς κάνει πολλές στροφές αν και εξελίσσεται η ιστορία,θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι επεισοδιακό σχεδόν με τις διάφορες καταστάσεις.Ο σεναριογράφος είχε μεράκι όταν το έγραφε (α ρε Stan μάγε των λέξεων).Δε θα πω πολλα (σαν το τεύχος,χαχα shots fired),μόνο ότι ο Strange είναι πολύ έξυπνος και ο Dormammu περιμένει πολύ να δράσει,είναι κακός και πανίσχυρος Κακός Άρχοντας μιας Διάστασης,τι τον νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι αν ατιμήσει;

Τέλος πάντων,η ιστορία ξεκινάει αργά αλλά τελικά τελειώνει κάπως γρήγορα.

 

Edited by TheMetalBat
  • Like 12

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ξαναδιάβασα τον 1ο τόμο με τον Spider-Man.
Ενώ μ΄άρεσε (ίσως και λίγο παραπάνω απ΄την 1η φορά, μιας και τότε ήμουν εντελώς άπειρος με υπερηρωικά), ωστόσο μου δημιούργησε απορίες που δεν είχα στην 1η ανάγνωση.
Ποιος είναι τελικά ο Ιεζεκιήλ, πως ξέρει πληροφορίες για τον Spider-Man και γιατί τον βοήθησε;

Αλλά και για τον Μόρλουν θεωρώ έπρεπε να μάθουμε περισσότερα στοιχεία.

Ουσιαστικά δηλαδή ήρθε ένας εχθρός απ΄το πουθενά, χωρίς να μάθουμε το origin του, ο Spidey τον νίκησε και τέλος.


Ναι ok, πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, τη διαβάζεις χωρίς ανάσα, αλλά έμειναν ερωτήματα στο τέλος.
Κι επειδή λέω ίσως εξηγείται στη συνέχεια, ξεφύλλισα τα επόμενα τεύχη και είδα δεν υπάρχει άλλη εμφάνιση του Ιεζεκιήλ, ούτε του Μόρλουν :thinking:

 

  • Like 15

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Laz33 Απ'οτι ξέρω ο Ιεζεκιηλ εμφανίζεται ξανά, θα τον δεις και στο εξώφυλλο του αμερικανικού τεύχους 506.. Δεν τα έχω διαβάσει τα συγκεκριμένα τεύχη, μια πρόχειρη ματιά εριξα.. και ο Μορλουν εμφανίζεται ξανά στο the other και μετά στο spider verse.. Στο spider verse μπορούμε να δούμε και τον κόσμο που προέρχεται ο Μορλουν αλλά  και κάποιους νέους χαρακτήρες σαν και αυτόν.. :)

  • Like 12

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 ώρα πριν, Dimitris331 είπε:

@Laz33 Απ'οτι ξέρω ο Ιεζεκιηλ εμφανίζεται ξανά, θα τον δεις και στο εξώφυλλο του αμερικανικού τεύχους 506.. Δεν τα έχω διαβάσει τα συγκεκριμένα τεύχη, μια πρόχειρη ματιά εριξα.. και ο Μορλουν εμφανίζεται ξανά στο the other και μετά στο spider verse.. Στο spider verse μπορούμε να δούμε και τον κόσμο που προέρχεται ο Μορλουν αλλά  και κάποιους νέους χαρακτήρες σαν και αυτόν.. :)

Όταν λέω να εμφανίζεται στα επόμενα, εννοώ στα αμέσως επόμενα.
Δηλαδή στα τεύχη #37 και μετά.
Αν εμφανίζεται μετά από 100 τεύχη τι να το κάνω;
Θα περιμένω 3 χρόνια για να καταλάβω τι έγινε στο Coming Home; :lol:

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.