Jump to content

kaneda

Members
  • Content Count

    146
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

kaneda last won the day on February 14

kaneda had the most liked content!

Community Reputation

879 Good

1 Follower

About kaneda

  • Rank
    Ακόμα στο εξώφυλλο
  • Birthday 03/01/1996

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

839 profile views
  1. Κριτική για τον τόμο Εκδικητές: Διάλυση, με ελαφρά σπόιλερ. Η ομάδα των Εκδικητών διαλύεται! Για πρώτη φορά στην ιστορία τους θα βρεθούν μπροστά σε μία θανάσιμη απειλή που δεν θα μπορούν να διαχειριστούν, αλλά και το πιο σημαντικό, δεν θα ξέρουν από πού τους ήρθε. Κατά την διάρκεια της ιστορίας τα χτυπήματα που δέχεται η ομάδα είναι πολλά και αλλεπάληλα. Μία, φαινομενικά, συνεδρίαση ρουτίνας του Ο.Η.Ε. καταλήγει σε φιάσκο, όταν ο Άιρον Μαν επιτίθεται (λεκτικά) στον αντιπρόσωπο της Λατβερίας, η Θηλυκή Χαλκ παθαίνει ξαφνικά "αρσενικό" Χαλκ και καταστρέφει ό,τι βρίσκει μπροστά της, ο Βίζιον "γεννάει" Ουλτρονάκια, ο υπερσύγχρονος εξοπλισμός της ασπίδας δεν ανιχνεύει εξωγήινα εχθρικά σκάφη που έχουν εισβάλει στην Γη, και στο παρασκήνιο η Κόκκινη Μάγισσα ζει τον προπομπό του Οίκου του Μ-WandaVision. Δεν θέλω να γράψω περισσότερα για να μην προδόσω επιπλέον στοιχεία, αλλά η ιστορία αξίζει και με το παραπάνω τον χρόνο που θα διαθέσετε διαβάζοντάς την. Ο Μπέντις στην πρώτη του επαφή με τους Εκδικητές αποφασίζει να γράψει μία πλήρως ριζοσπαστική ιστορία, σχετικά με το τί οδήγησε τους Εκδικητές στην απόφαση να διαλύσουν την ομάδα, καθώς επίσης φροντίζει παράλληλα να ετοιμάσει τα γεγονότα που θα οδηγήσουν στην συγκρότηση των Νέων Εκδικητών που είδαμε στον τρίτο τόμο της συλλογής. Η ιστορία στην πλοκή της είναι κατανοητή και κυλάει γρήγορα χωρίς να κουράζει. Ο Μπέντις αποδίδει την σκιαγράφηση των χαρακτήρων (σκέψεις-λόγια-πράξεις), καθώς και την ψυχολογία αυτών, άψογα. Και πάλι ξαναλέω, το πετυχαίνει αυτό στην πρώτη του μόλις επαφή με τους ήρωες (όπως μαθαίνουμε από τα εξτραδάκια). Στην αφήγησή του συνδυάζει δράση και συναίσθημα με εξαίσιο τρόπο, θυμίζοντάς μου λίγο από Μαρκ Γουέιντ από τον δωδέκατο τόμο της συλλογής. Ιδιαίτερα για το δεύτερο, στα δύο τελευταία τεύχη κυρίως, το συναίσθημα ξεχειλίζει από παντού, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί μειονέκτημα. Ο Φιντς στο σχέδιο για ακόμη μία φορά είναι τέλειος. Χορταστικά μεγάλα καρέ με ωραίες σκηνές δράσης. Επίσης σε αυτόν τον τόμο κάποιες από τις σελίδες ορισμένων τευχών έχουν σχεδιαστεί από άλλους καλλιτέχνες. Κάποιες σελίδες μου άρεσαν, κάποιες άλλες όχι και τόσο. Επιστρέφω όμως στον Φιντς και στην "τηλεπάθειά" του με τον Μπέντις όσον αφορά την απεικόνιση των χαρακτήρων. Θα αναφέρω ενδεικτικά τον χαρακτήρα του Κάπτεν Αμέρικα. Ο ήρωας πραγματικά στα περισσότερα σημεία που εμφανίζεται δεν χρειάζεται μπαλονάκια για να δώσει στον αναγνώστη να καταλάβει το πώς αισθάνεται. Για να μην κάνω σοβαρό σπόιλερ, δείτε το κάρε του τρίτου τεύχους μετά το τέλος της μάχης, όταν ο Κάπτεν αγγίζει ένα τόξο, ή το καρέ στο τέταρτο τεύχος που πιάνει την Κόκκινη Μάγισσα. Όσο για την ίδια την Κόκκινη Μάγισσα, για να μην γράψω άλλες δέκα παραγράφους, θα κρατηθώ σε αυτήν την κριτική, για να την αποθεώσω σε αυτήν που θα γράψω προσεχώς για τον τόμο του Οίκου του Μ. Συμπερασματικά ένας πάρα πολύ καλός τόμος. Αν και το τέλος είναι γλυκόπικρο, η ιστορία προετοιμάζει τον αναγνώστη που ενδιαφέρεται να διαβάσει την ιστορία του Οίκου του Μ, αλλά και αυτήν των Νέων Εκδικητών. Έτσι λοιπόν, οι Εκδικητές έπειτα από ένα σοβαρό πλήγμα, θα βρεθούν μπροστά σε μία πρωτόγνωρη κατάσταση, καθώς θα αποφασίσουν να διαλύσουν την ομάδα που έγινε γνωστή σε όλον τον κόσμο ως "Οι Μεγαλύτεροι Υπερήρωες της Γης". Βαθμολογία: 8,5/10.
  2. Αν πάμε με βάση τους δύο τόμους των New Χ-ΜΕΝ της Χασέτ, που δεν περιλάμβαναν ένα τεύχος Annual (το οποίο από ότι είπαν τα παιδιά που το έχουν από την Ανούμπις, υπήρχε στην αντίστοιχη έκδοση), τότε και οι τόμοι του Σπάιντερ-Μαν δεν θα περιλαμβάνουν τα τέσσερα τελευταία τεύχη που αναφέρθηκαν. Μπορεί να ισχύει αυτό που είπε ο @hudson, ότι τα τεύχη #9-12 τα κρατάνε για μελλοντική έκδοση. Πάντως και να τα εκδώσουν τελικά, πώς θα το κάνουν, από την στιγμή που τα arcs όπως αναφέρατε είναι χωρισμένα σε τέσσερα μέρη; Να βάλουν τα τέσσερα τελευταία τεύχη στον δεύτερο τόμο (συνολικά αυτός δηλαδή να έχει τα τεύχη #5-12); Να τα "σπάσουν" και να βάλουν στο πρώτο τόμο τα τεύχη #1-6 και στον δεύτερο τα τεύχη #7-12 (για αριθμητική ισορροπία); Ναι αλλά έτσι δεν αφήνουν το δεύτερο arc "σπασμένο" σε δύο τόμους; Λογικά αν προχωρήσουν στην έκδοση των τευχών #9-12, μάλλον θα προτιμήσουν την πρώτη λύση, παρότι στους δύο τόμους θα δημιουργηθεί αριθμητική ανισορροπία (τέσσερα τεύχη ο πρώτος, έξι τεύχη ο δεύτερος). Ό,τι και να γίνει πάντως, μακάρι η εκδοτική να κάνει τα μαγικά της και να μας δώσει και τα δώδεκα τεύχη.
  3. Πάνω που σκέφτηκα να μπω στο φόρουμ να δω κάποιο νέο για να συνέλθω από αυτά που μόλις διάβασα στην ιστορία του House of Cards M (εντάξει, τελευταίο λογοπαίγνιο που κάνω με τον τίτλο, αλήθεια ), είδα το ποστ του @PowerRangers8 και δεν ξέρω κατά πού να κάνω. Επειδή είχα να μπω στο φόρουμ από την Πέμπτη αν θυμάμαι καλά, διαβάζοντας τα σχόλια των παιδιών που ακολούθησαν μετά την αποκάλυψη των εναπομείναντων τόμων, περίμενα καρτερικά την στιγμή που θα έβγαινε ο @PowerRangers8 μαζί με τον @nikolas12 και τον @Ilias και θα αποκάλυπταν ότι η καλύτερη Πρωταπριλιάτικη φάρσα γίνεται την ημέρα μετά την Πρωταπριλιά. Μα τί απίθανα νέα ήταν αυτά!!! Δηλώνω κατενθουσιασμένος με Second Genesis, Coming of Galactus και Birth of Ultron! Επίσης πολύ καλή επιλογή να δούμε και ιστορίες με γυναίκες πρωταγωνίστριες. Δύο πράγματα που μου έκαναν εντύπωση είναι πως τελικά στην 60άδα θα δούμε αρκετούς τόμους του Σπάιντι (δεν με χαλάει καθόλου αυτό), όπως επίσης και για τις δύο ιστορίες των Τεσσάρων Φανταστικών που δεν περίμενα να έβλεπα στην συλογή (και μάλιστα με μόλις οχτώ τόμους διαφορά). Τέλος, πάλι κάτι που δεν περίμενα, είναι το γεγονός ότι αρκετούτσικες από τις επικείμενες ιστορίες είναι εκτός της original 60άδας. Προχωράμε δυναμικά και ελπίζουμε σε επέκταση της συλλογής! Υ.Γ.: Κάτι που απλά πιστεύω ότι πρέπει να αναφερθεί, είναι το γεγονός ότι παίζει να είμαστε η πρώτη χώρα παγκοσμίως που κυκλοφόρησε την συλλογή της Χασέτ και δεν συμπεριέλαβε μέσα στην 60άδα την ιστορία του Dark Phoenix.
  4. Ο τόμος Uncanny Χ-ΜΕΝ: Days of Future Past, περιλαμβάνει τα τεύχη Uncanny Χ-ΜΕΝ #138-143, όπως επίσης και το τεύχος Uncanny Χ-ΜΕΝ Annual #4. Αποτελεί country exclusive και έχει κυκλοφορήσει σε Αργεντινή, Γαλλία, Περού, Πολωνία και Ρωσία. Μακάρι να κυκλοφορήσει και στην χώρα μας (μάλιστα κάποια παιδιά όταν είχε αναφερθεί στο παρελθόν αυτό το θέμα ξανά, είχαν πει ότι η Ανούμπις έχει τα δικαιώματα του DoFP όπως και του Ολντ Μαν Λόγκαν), αν και η μόνη ιστορία από που έχουμε δει μέχρι στιγμής από τα country exclusive είναι ο τόμος του Κάπτεν Αμέρικα: Εκτός Χρόνου. Από ιστορίες, θα ήθελα να δω στην συλλογή τις εξής: Wolverine: Old Man Logan (54ος τόμος). Uncanny X-Men: Second Genesis (57ος τόμος). Uncanny X-Men: Days of Future Past (country exclusive). Fantastic Four: The Coming of Galactus (70ος τόμος). The Mighty Thor: Ragnarok (88ος τόμος). Silver Surfer: Origins (103ος τόμος). Deadpool's Secret Secret Wars (145ος τόμος). Vision: Little Worse Than A Man, Little Better Than A Beast (155ος και 159ος τόμος). Black Widow: S.H.I.E.L.D.' s Most Wanted (168ος τόμος). Και επίσης μία ιστορία της Κάπτεν Μάρβελ (της Κάρολ Ντάνβερς δηλαδή), που από ότι έχω δει δεν υπάρχει πουθενά ιστορία της στην συλλογή του εξωτερικού και είναι πραγματικά κρίμα.
  5. Κριτική για τον τόμο Κάπτεν Αμέρικα: Νέο Καθεστώς, με ελαφρά σπόιλερ. Η ιστορία λαμβάνει χώρα αμέσως μετά τα γεγονότα που συνέβησαν την 11/9 στην Αμερική, με τον Κάπτεν Αμέρικα να πηγαίνει να βοηθήσει τους συνανθρώπους του που χρειάζονται βοήθεια. Κάποιους μήνες μετά, σε μία κωμόπολη της Καλιφόρνια, θα συμβεί άλλη μία τρομοκρατική επίθεση, την οποία αυτήν την φορά ο Κάπτεν θα προλάβει να αναχαιτίσει επιτυχώς. Ωστόσο, από την εμπειρία αυτή, ο Στιβ θα αρχίσει να αναθεωρεί και να επαναπροσδιορίζει κάποια από τα ιδανικά και τα πιστεύω του, με τα οποία πορεύτηκε ως άνθρωπος και στρατιώτης από τον καιρό που έγινε για πρώτη φορά Κάπτεν Αμέρικα. Το θέμα με το οποίο ασχολείται ο συγγραφέας είναι πάρα πολύ λεπτό και η προσπάθεια που καταβάλλει, θέτοντας μέσα από την ιστορία ερωτήματα σχετικά με την ελευθερία, την τρομοκρατία και την προάσπιση του Αμερικανικού Ονείρου, είναι τίμια αλλά και λίγο άστοχη (σε σημεία). Παρότι το συνολικό αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι καλό, θα συμφωνήσω ωστόσο με αυτό που ανέφερε ο Ρίμπερ στα εξτραδάκια, ότι κατάφερε να περάσει στον αναγνώστη ερωτήματα με τα οποία αξίζει να προβληματιστεί. Ένα από αυτά για παράδειγμα είναι το πώς αντιδρά μία χώρα όταν δέχεται μία τρομοκρατική επίθεση. Ανταποδίδοντας τα πυρά; Με έναν άλλο τρόπο ίσως; Και όλα αυτά υποθέτοντας (όχι απαραίτητα) ότι η χώρα είναι - ίσως - δυνατότερη στον κόσμο. Όπως είδα και σε μία ταινία πρόσφατα, και να σταματήσει η μία πλευρά την αντεπίθεση, ποιός της εγγυάται ότι η άλλη θα σταματήσει την δική της; Δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος δηλαδή, ο οποίος για να σπάσει χρειάζεται να κάνει κάποιος ένα ταξίδι στον χρόνο (για να ελαφρύνω λίγο το κλίμα). Πέρα από την πλάκα όμως, ζητήματα τόσο σημαντικά και λεπτά σαν αυτά, είναι πάρα πολύ δύσκολο να καλυφθούν επιτυχώς από ένα κόμιξ. Στο κομμάτι του σχεδίου ο (αγαπημένος μου πλέον) Κάσσαντεϊ για άλλη μία φορά δίνει τον καλύτερό του εαυτό. Ωραία, μεγάλα καρέ, με μεγάλη γκάμα χρωματισμού από τεύχη σε τεύχη, καθώς και φυσικά, ζωντανές σκηνές μάχης. Το παράδοξο που έπαθα σε αυτόν τον τόμο είναι ότι μου άρεσε το ακριβώς αντίθετο από αυτό που μου άρεσε στον δεύτερο τόμο των New Χ-ΜΕΝ. Δηλαδή, στον τόμο του Καπ μου άρεσε περισσότερο το σχέδιο σε αντίθεση με το σενάριο, ενώ στον τόμο των New Χ-ΜΕΝ μου άρεσε περισσότερο το σενάριο από ότι το σχέδιο. Παρόλα αυτά όμως, στον τόμο του Καπ το πολύ καλό σχέδιο δεν ήταν αρκετό, δυστυχώς, για να ισορροπήσει την όλη εμπειρία, πράγμα που συνέβη εν αντιθέσει με τόμο των New Χ-ΜΕΝ. Συμπερασματικά ένας τόμος που πραγματεύεται τον αντίκτυπο που άφησε στους ανθρώπους οι επιθέσεις της 11/9, με τον ο Κάπτεν Αμέρικα να πρέπει να φανεί δυνατότερος από κάθε άλλη φορά, προκειμένου να ανασύρει από αυτούς την χαμένη τους ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Βαθμολογία: 7/10.
  6. Στα προηγούμενα επεισόδια των Εξ-Μεν... Κριτική για τον τόμο New Χ-ΜΕΝ: Αυτοκρατορική Εισβολή, με σπόιλερ. Οι Χ-ΜΕΝ έπειτα από την μετάβαση του Καθηγητή Εξέιβιερ στην Αυτοκρατορία των Σι'αρ για "διακοπές", καλούνται να διαχειριστούν το εξαγριωμένο πλήθος που έχει δημιουργηθεί, εξαιτίας της αποκάλυψης που έκανε ο Τσαρλς στον κόσμο, ότι είναι μεταλλαγμένος. Έτσι, η Τζιν χρησιμοποιώντας την Σερέμπρα, συνεχίζει το ψάξιμο, μαζί με τον Γούλβεριν, για μεταλλαγμένα παιδιά που βρίσκονται σε ανάγκη, περιμένοντας παράλληλα ένα σημάδι ανάρρωσης από τον Μπιστ, ο οποίος κατέληξε μυστηριωδώς σε κώμα. Την ίδια στιγμή, ο Σκοτ με την Έμμα ερευνούν μία παραστρατιωτική οργάνωση, η οποία φαίνεται να ασχολείται με το εμπόριο οργάνων μεταλλαγμένων ανθρώπων και ακούει στο όνομα U-ΜΕΝ. Μέχρι εδώ, όλα καλά. Έλα όμως που η Κασάνδρα Νόβα, η δίδυμη αδερφή του Τσαρλς, που στο προηγούμενο τόμο επεισόδιο οι Χ-ΜΕΝ νόμιζαν για νεκρή, κατάφερε τελικά και πήρε στον έλεγχό της το σώμα του αδερφού της. Σκοπός της είναι να παρεισφρήσει στην Αυτοκρατορία των Σι'αρ και μέσω αυτής να επιτεθεί και να αφανίσει όλους τους μεταλλαγμένους της Γης. Το σενάριο με μία λέξη είναι επικό. Ο Μόρισον μαζί με την συνέχιση της κύριας ιστορίας, στήνει αρκετές υποπλοκές οι οποίες καταφέρνουν να μην μπερδέψουν, ούτε να κουράσουν τον αναγνώστη. Επίσης δίνει σε όλους τους χαρακτήρες, τόσο χρόνο να αναπτυχθούν, όσο και δικαιολογημένη παρουσία σε κάθε περίσταση, ετοιμάζοντάς τους για την τελική επική αναμέτρηση με την Κασάνδρα. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι επίσης ότι ο συγγραφέας δεν αφήνει "παραθυράκια" αποριών από τις υποπλοκές, τις οποίες φροντίζει να κλείσει όλες στο τέλος. Οι χαρακτήρες που ξεχώρισα ήταν οι Κούκοι του Στέπφορντ και αυτός της Τζιν. Για τις πρώτες, που τις είχα ξαναδεί και στο κόμιξ Χ-ΜΕΝ: Phoenix - Endsong της Οξύ, μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο συνέβαλαν για την αντιμετώπιση της Κασάνδρας, δίνοντάς μου μία μικρή γεύση του τί μπορούν να κάνουν με τις δυνάμεις τους αν συνεργαστούν όλες μαζί (όπως επίσης και περιέργεια για το από πού κρατάει η σκούφια τους). Για την Τζιν όμως, ό,τι και να γράψω είναι λίγο. Θα αναφέρω μόνο τα καρέ του τρίτου τεύχους όταν αντιμετωπίζει ολομόναχη τους U-ΜΕΝ. Από αυτήν σκηνή, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι πραγματικά κρίμα που στην ξένη συλλογή δεν υπάρχει ο τόμος των Χ-ΜΕΝ με το "Νταρκ Φοίνιξ" του Μόρισον. Για να μην αναφέρω τα ρέστα που δίνει η Τζιν στα τελευταία τέσσερα τεύχη του τόμου! Για το σχέδιο, δυστυχώς, δεν μπορώ να γράψω ότι μου άφησε θετικές εντυπώσεις. Από τους τρεις εικονογράφους που συμμετέχουν στον τόμο, μόνο το σχέδιο του Κουάιτλι καταφέρνει, σε τεύχη κλειδιά μάλιστα, και σώζει το συνολικό αποτέλεσμα. Ειδικά στα τεύχη που συμμετέχει ο Κόρντεϊ, τα τεύχη (σχεδιαστικά) είναι ανυπόφορα. Το σχέδιο του Βαν Σκάιβερ το κατατάσσω μεταξύ των δύο προαναφερθέντων εικονογράφων. Σε όλα αυτά όμως, το δυνατό σενάριο είναι αυτό που ξεχωρίζει και κάνει το σχέδιο να περάσει σε τρίτη και τέταρτη μοίρα. Τέλος, το σχεδιαστκό highlight όλου του τόμου είναι αυτό (βασικά αυτά) στο τέταρτο τεύχος, στο οποίο ο Κουάιτλι ουσιαστικά αφηγείται μόνος του όλη την ιστορία μέσα από το σχέδιο, χωρίς να περιλαμβάνει πουθενά τα περίφημα μπαλονάκια. Συμπερασματικά, ένας πάρα πολύ καλός τόμος, με τους Χ-ΜΕΝ να χρησιμοποιούν το πιο τρανό τους "όπλο" για να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνιστή τους, αυτό της συνεργασίας. Παρόλο που το σχέδιο στα περισσότερα τεύχη μπορεί να στεναχωρήσει, το τέλειο σενάριο θα ισορροπήσει και θα υπερισχύσει της όλης εμπειρίας του τόμου, αφήνοντας στο τέλος μόνο θετικές εντυπώσεις. Βαθμολογία: 9/10. Υ.Γ.: Στο τελευταίο τεύχος, στο σημείο όπου ο Μπιστ πηγαίνει να βοηθήσει τον Γούλβεριν, και ο πρώτος καταφέρνει να χτυπήσει την Κασάνδρα με δύο ενέσεις, μήπως ξέρει κάποιος τί υποτίθεται ότι περιείχαν οι ενέσεις αυτές;
  7. Σε εμένα ο τόμος ήταν εντάξει τυπωμένος. Μπορείς να κάνεις μία προσπάθεια να πας από το μαγαζί που τον πήρες και να τον αντικαταστήσεις; Εναλλακτικά, αν θέλεις, δοκίμασε να στείλες ένα μέιλ στην Άργος (info@argoscom.gr).
  8. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ @Manitou για τα καλά σου λόγια!!! Γενικά, μου αρέσει να μοιράζομαι με τα υπόλοιπα παιδιά σημεία-σκηνές που μου άρεσαν και μου έκαναν μεγάλη εντύπωση σε κάθε τόμο. Για αυτόν τον λόγο κάθε φορά που ξεκινάω να γράψω μία κριτική-άποψη για κάποιον τόμο, αναφέρω ότι το κείμενο αυτό περιέχει σπόιλερ. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να κάνω σπόιλερ σε κάποιον που δεν έχει διαβάσει τους τόμους που έχω "παρουσιάσει"-αναλύσει, και με αυτόν τον τρόπο να του χαλάσω την όλη εμπειρία της ανάγνωσης. Ειδικά για τις ιστορίες που μου αρέσουν πολύ, επειδή είναι τόσο μεγάλος ο ενθουσιασμός μου, έχω την - κακή - τάση να πλατιάζω (τις περισσότερες φορές, πολύ, θα έλεγα). Έτσι λοιπόν για να μην μου ξεφύγει κατά λάθος κάνα σπόιλερ, φροντίζω πάντα να γράφω το "σπόιλερ αλέρτ" από την πρώτη κιόλας γραμμή.
  9. Κριτική για τον τόμο The Ultimates: Υπεράνθρωποι, με σπόιλερ. Γενικά η ιστορία έχει να κάνει με την συγκρότηση της πρώτης ομάδας υπερηρώων στο Ultimate σύμπαν (Earth-1610), με σκοπό αυτή να λειτουργήσει ως απάντηση σε πιθανές εξωγήινες επιθέσεις, ή σε κακούς που οι ήρωες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνοι τους. Η ομάδα αυτή στην ουσία πρόκειται για τους γνωστούς σε εμάς Εκδικητές όπως τους ξέρουμε από το βασικό σύμπαν της Μάρβελ (Earth-616). Επίσης, για όσους θυμούνται, στο Ultimate σύμπαν λάμβανε μέρος και η ιστορία του Ultimate Σπάιντερ-Μαν που είδαμε στον τόμο 29. Η ομάδα των Ultimates, στην οποία ο Νικ Φιούρι συνέβαλε για την δημιουργία της, αποτελείται αρχικά από τον Τόνι Σταρκ (Άιρον Μαν), τον Χανκ Πιμ (Τζάιαντ-Μαν) με την συζυγό του Τζάνετ βαν Ντάιν (Γουοσπ) και τον Στιβ Ρότζερς (Κάπτεν Αμέρικα). Επίσης ο Μπρους Μπάνερ (Χαλκ) συμμετέχει και αυτός στην ομάδα, μόνο όμως από την πλευρά του επιστήμονα. Ο λόγος αυτός οφείλεται στο γεγονός ενός πρόσφατου ξεσπάσματος του Μπρους ως Χαλκ στην πόλη της Νέας Υόρκης. Στην συνέχεια της ιστορίας, στην ομάδα θα προστεθεί και ο Θορ, ο οποίος φαίνεται να την έχει δει ως "Ο Γιος μου ο Σοσιαλιστής", βάζοντας κάποιους "ριζοσπαστικούς" όρους προκειμένου να συμμετάσχει στην ομάδα. Ο Μίλλαρ στην προσπάθειά του να μας συστήσει την ομάδα των Εκδικητών του 21ου αιώνα τα πηγαίνει περίφημα. Καλό σενάριο με ομαλή και γρήγορη ροή, με ενδιαφέροντες και ρεαλιστικούς χαρακτήρες. Οι ήρωες σε γενικές γραμμές είναι όπως τους γνωρίζουμε από την Earth-616, με μικρές αλλά ωραίες διαφορές. Μερικές από αυτές που μου έκαναν εντύπωση, ήταν ότι η γνωριμία του Στιβ και του Μπάκι συνέβει όπως και στην αντίστοιχη πρώτη ταινία του Κάπτεν, δηλαδή πριν αυτός μεταμορφωθεί σε Κάπτεν Αμέρικα, όπως επίσης και ο χαρακτήρας της Τζάνετ, η οποία όπως αποκαλύπεται είναι μεταλλαγμένη. Επίσης η χημεία μεταξύ του Χανκ και της Τζάνετ ήταν πολύ ωραία, με το arc τους όπως εξελίχθηκε να δημιουργεί μεγάλο ενδιαφέρον για τον επόμενο τόμο. Το σχέδιο του Χιτς είναι μοντέρνο με ωραία και γεμάτα, που χορταίνουν το μάτι του αναγνώστη, καρέ μάχης. Ο σχεδιαστής απέδωσε πολύ καλά, τόσο τις φωτεινές, όσο και τις σκοτεινές σκηνές. Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν η συμπεριφορά από όλους, σχεδόν, τους χαρακτήρες προς τον Μπρους, όπως επίσης και ο χαρακτήρας του Θορ. Βασικά, δεν θέλω να βγάλω βιαστικά συμπεράσματα, ούτε να είμαι πολύ αυστηρός με τον Μίλλαρ, τον οποίο λατρεύω. Επειδή όμως η ιστορία έχει και συνέχεια, θα της δώσω λίγο χρόνο για να δω πώς θα εξελιχθεί στον επόμενο τόμο. Η ιστορία σε γενικές γραμμές είναι καλή και κυλάει γρήγορα, απλά εγώ προσωπικά όπως θα περίμενα για μία ιστορία του Μίλλαρ, δυστυχώς δεν ξετρελάθηκα. Ίσως σε αυτό να παίζει ρόλο το γεγονός ότι σε πολλά από τα σημεία του τόμου, κάποια γεγονότα τα είχα συναντήσει από τις ταινίες του MCU. Κάτι αντίστοιχο μου είχε συμβεί και με τον τόμο του Ultimate Σπάιντερ-Μαν. Εννοείται ότι είναι πολύ καλή ιστορία, απλά σε κάποια σημεία η πλοκή ήταν αναμενόμενη και ως εκ τούτου δεν υπήρχε σε μεγάλο βαθμό το στοιχείο της έκπληξης. Βαθμολογία: 7/10. Υ.Γ.: Πολύ μεγάλη φάση είχε στο τέταρτο τεύχος στο σημείο όπου οι Εκδικητές μαζί με τον Νικ Φιούρι συζητούν για το ποιοι ηθοποιοί θα ήθελαν να τους υποδηθούν. Επίσης στο ίδιο τεύχος ήταν ωραίο και το καμέο του σπουδαίου Λάρι Κινγκ, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πρόσφατα. Αν θέλετε να δείτε και άλλα καμέο του μεγάλου αυτού παρουσιαστή, τσεκάρετε αυτό το άρθρο στο CBR.
  10. Ενδιαφέροντες ιστορίες φαίνονται όλες. Ο τόμος που πιστεύω εγώ ότι θα είναι ο επόμενος είναι το Γούλβεριν: Ορίτζιν.
  11. Με συγχωρείτε που βγαίνω εκτός θέματος, αλλά δεν μπορώ να μην δώσω και εγώ τις ευχές μου. Φίλε @O Φρατζάτος καλός φαντάρος και καλή θητεία σου εύχομαι! Μη μασάς, όλα θα πάνε καλά και θα περάσει ο καιρός γρήγορα χωρίς να το καταλάβεις. Μια εμπειρία είναι και αυτή. Ένας μικρόκοσμος της κοινωνίας. Μία συμβουλή από εμένα είναι να περάσεις όσο μπορείς απαρατήρητος. Όχι να μην κάνεις φίλους. Να κάνεις. Αναφέρομαι στις αγγαρείες. Να κάνεις αυτό που σου αναλογεί και μέχρι εκεί. Ούτε πολύ προθυμία, ούτε πολύ λούφα. Για το πρώτο για να μην σε μάθουν οι ανώτεροι και σε αγγαρεύουν συνέχεια και για το δεύτερο για να μην "σε βάλουν στο μάτι" οι άλλοι φαντάροι και παραπονεθούν στους μόνιμους (ότι και καλά αυτοί κάνουν δουλειές και εσύ όχι). Τίποτα φίλε, όλα θα πάνε καλά και θα αποκτήσεις εμπειρίες που θα τις θυμάσαι στο μέλλον και θα γελάς. Και επίσης, για οποιοδήποτε θέμα, και οι μόνιμοι κανονικοί άνθρωποι είναι, και μπορείς με ωραίο τρόπο να τους ρωτάς για τυχόν απορίες. Τέλος, κάτι που εγώ θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό για να έχεις μαζί σου, εκτός από sleeping bag, είναι πάτους παπουτσιών για τις αρβύλες. Καλή θητεία, και μακάρι όποτε έχεις χρόνο και όρεξη να μας λες τα νέα σου!
  12. Εξαιρετικά τα νέα που μάθαμε από τον @Valtasar και τον @nikolas12! Μακάρι να πάνε όλα καλά και η συλλογή να επεκταθεί και μετά τους 60 τόμους... ή τους 80. @nikolas12 λυπήσου μας και μην μας τρολάρεις, εκτός βέβαια και αν βάλεις κάποιον άλλον από τους προσεχείς τόμους!
  13. Εγώ αν και θα ήθελα να δω το Birth of Ultron, πιστεύω ότι ο τόμος 41 θα είναι το House of Fame M.
  14. Κριτική για τον τόμο Ο Θάνατος του Κάπτεν Αμέρικα, με ελαφρά σπόιλερ. Η ιστορία ξεκινάει αμέσως μετά τα γεγονότα που συνέβησαν στο επικό crossover Εμφύλιος Πόλεμος με τον Κάπτεν Αμέρικα να παραδίνεται στις αρχές. Αμέσως μετά θα οδηγηθεί στο δικαστήριο, όπου θα του απαγγελθούν κατηγορίες ως το ηγετικό μέλος και υποκινητή της ομάδας εκείνων που είναι αντίθετοι με τον νόμο περί αποκάλυψης της μυστικής ταυτότητας των υπερ-ηρώων στην κυβέρνηση. Όμως λίγο πριν φτάσει εκεί, θα πυροβοληθεί θανάσιμα από έναν ελεύθερο σκοπευτή και θα καταλήξει νεκρός. Στην συνέχεια της ιστορίας, στα επόμενα τεύχη θα παρουσιαστούν τα πέντε στάδια του πένθους από κάποιους χαρακτήρες, στους οποίους λίγο-πολύ ο δρόμος τους είχε διασταυρωθεί με αυτόν του Κάπτεν. Το σενάριο, αν και το θέμα της ιστορίας είναι λυπηρό, είναι καλό, με τον Λόουμπ να παρουσιάζει τις συνέπειες που άφησε στους ήρωες ο θάνατος του Κάπτεν. Οι κεντρικοί χαρακτήρες που συμμετείχαν στα διάφορα στάδια του πένθους ήταν πολύ σωστά διαλεγμένοι, με τον κάθε έναν να καταφέρνει να δίνει-περνάει στον αναγνώστη "τον ορισμό" του εκάστοτε σταδίου πολύ εύστοχα. Οι χαρακτήρες που ξεχώρισα ήταν ο Άιρον Μαν, ο Γούλβεριν και φυσικά ο Σπάιντερ-Μαν. Για τον Άιρον-Μαν, μου άρεσε ο τρόπος που παρουσιάστηκε το πώς προσπαθούσε να πνίξει τον πόνο του για τον χαμό του φίλου του, εστιάζοντας κάθε φορά και σε κάποια άλλη λύση (να διαφυλάξει το σώμα του, να βρει αντικαταστάτη, να φροντίσει να ταφεί με όλες τις τιμές κ.λπ.). Τέλος, ο Σπάιντερ-Μαν για άλλη μία φορά κλέβει την παράσταση, όχι μόνο στο καταπληκτικό (κατά σειρά) πέμπτο τεύχος, αλλά και στο τρίτο και έκτο τεύχος. Ο τρόπος με τον οποίο λέει αυτά που λέει τόσο με το στόμα του, όσο και με την γλώσσα του σώματος, μας δίνει να καταλάβουμε ότι ο χαμός τους Κάπτεν του έχει στοιχίσει πολύ. Και εδώ έρχεται και ο τρίτος χαρακτήρας που ανέφερα, αυτός του Γούλβεριν. Ο διαπληκτισμός του με τον Σπάιντι στο τρίτο τεύχος, αλλά και η συμφιλίωσή τους στο πέμπτο, είναι από τα highlight του τόμου. Το σχέδιο όπως το περίμενα είναι εμφανώς διαφορετικό από τεύχος σε τεύχος, χωρίς όμως αυτό τελικά να με ενόχλησε στην ανάγνωση της ιστορίας. Από τα αγαπημένα μου σχεδιαστικά, είναι το πέμπτο και έκτο τεύχος, με τον Φιντς να δίνει βαριά σκοτεινά καταθλιπτικά καρέ και τον Κάσσαντεϊ να σχεδιάζει λαμπερά φωτεινά ελπιδοφόρα καρέ αντίστοιχα. Επίσης θα πρέπει να αναφέρω και το, για άλλη μια φορά, υπέροχο σχέδιο του Έπτινγκ στο πρώτο τεύχος, όπου παρουσιάζεται το συμβάν του θανάτου του Κάπτεν με σχεδόν απίστευτο κινηματογραφικό τρόπο. Συμπερασματικά ένας "ψυχοθεραπευτικός" τόμος, όπου οι φίλοι του Κάπτεν Αμέρικα θα βρεθούν να πρέπει να ανταπεξέλθουν στις διάφορες δυσκολίες που θα παρουσιαστούν στην ζωή τους, χωρίς να έχουν στο πλάι τους τον αγαπημένο τους αργηγό. Δυστυχώς θα μάθουν ότι ο θανάτος δε ξεπερνιέται, και ότι μόνο αν καταφέρουν να τον ενσωματώσουν στην καθημερινότητά τους και μάθουν να ζουν με αυτόν, η ζωή τους θα καλυτερέψει. Βαθμολογία: 8/10.
  15. Κριτική για τον τόμο Μυστικοί Πόλεμοι, Μέρος Δεύτερο, με σπόιλερ. Η πολυαναμενόμενη συνέχεια της ιστορίας επιτέλους ολοκληρώνεται, με τον αγώνα των υπερ-ηρώων και των υπερ-κακοποιών για την απόκτηση των μεγαλύτερών τους επιθυμιών να κορυφώνεται. Στην συνέχεια της ιστορίας, η ομάδα των Εκδικητών θα συναντήσει μία νέα υπερ-ηρωίδα, την Σπάιντερ-Γούμαν, η οποία όπως αποδεικνύεται προέρχεται (όπως και η Βολκάνα και η Τιτάνια) από ένα προάστιο του Ντένβερ, το οποίο και είχε μεταφερθεί με την σειρά του στον Κόσμο της Μάχης από τον Υπερκόσμιο. Επίσης, οι Εκδικητές και οι Χ-ΜΕΝ θα αποφασίσουν να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους και να συνεργαστούν μπροστά στην επικείμενη απειλή του Γκαλάκτους, ο οποίος ετοιμάζει να καταναλώσει τον πλανήτη. Από την άλλη, η ομάδα του Δόκτωρ Ντουμ σχεδιάζει την επόμενη επίθεσή της στους ήρωες, με τον ίδιο τον Ντουμ να αποφασίζει να παίξει μπάλα μόνος του και με την βοήθεια του Κλο, θα επιχειρήσει να "χακάρει" το σπίτι του Γκαλάκτους, ούτως ώστε να αντιμετωπίσει ο ίδιος τον Υπερκόσμιο σε μία μάχη ένας προς έναν. Το σενάριο κυλάει ομαλά με τις μάχες να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλα τα τεύχη. Δεν έχω να προσθέσω πολλά σε σχέση με ότι έγραψα στην κριτική μου για το πρώτο μέρος. Το μόνο που θα αναφέρω για άλλη μία φορά είναι η πολύ καλή διαχείρηση-απόδοση των χαρακτήρων από τον Σούτερ. Ιδιαίτερα στις στιχομυθίες μεταξύ Κάπτεν-Γούλβεριν-Μαγκνέτο, δεν χόρταινα να τους βλέπω να μιλάνε για την κοσμοθεωρία τους. Επίσης στην αναμέτρηση του Ντουμ με τον Υπερκόσμιο, βλέπουμε, για πρώτη φόρα ίσως, κάποια περιστατικά που έχει βιώσει ο Ντουμ, τα οποία και τον οδήγησαν στο να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους κακούς της Μάρβελ. Επίσης, κάποια άλλα, πιο μικρά στοιχεία που είδα και μου άρεσαν, είναι στο όγδοο τεύχος το fair play των Εκδικητων στον Μοριακό Άντρα και στην Βολκάνα, όπως επίσης και ο τρόπος με τον οποίο ο Μπεν και ο Χοκάι "μονομάχισαν" με τον Κλο και τον Λίζαρντ. Τέλος, από τα λίιιγα αρνητικά για εμένα είναι ότι θα ήθελα να έβλεπα τον Κύκλωπα πιο ενεργό σαν χαρακτήρα, καθώς επίσης και το love story του Κολοσσού με την εξωγήινη Τζάζι, το οποίο δεν μου άρεσε. Εντάξει, η Τζάζι δεν παίζεται σε ομορφιά, αλλά δεν ξεχνιέται και έτσι εύκολα μία Κίτι Πράιντ (για άλλη μια φορά οι διάλογοι μεταξύ Γούλβεριν και Νάιτκρολερ είναι από τα μικρά highlight του τόμου). Στο κομμάτι του σχεδίου, επίσης ισχύει ότι έγραψα και για το πρώτο μέρος. "Παλιό, καλό, ρετρό σχέδιο, με ζωντανά και λαμπερά χρώματα". Οι περισσότερες μάχες είναι επικές, με μεγάλα χορταστικά καρέ. Από την μάχη του Ντουμ με τον Υπερκόσμιο, σε αυτήν των Χ-ΜΕΝ με την συμμορία του Δόκτωρ Όκτοπους στο έβδομο τεύχος, καθώς επίσης και στην αναμέτρηση των υπερ-ηρώων με τον Γκαλάκτους, έως και την τελική επική μονομαχία εναντίον του Σούπερ Σάγιαν 3 Δόκτωρ Ντουμ στο δωδέκατο τεύχος. Όλες πανέμορφες! Επίσης κάτι αστείο που είδα και μου άρεσε, ήταν στα καρέ που συμμετείχε η Γητεύτρα, η οποία κάθε φορά έπαιρνε μία πόζα σαν να πρόκειται να κάνει φωτογράφιση. Συμπερασματικά το επικό φινάλε του πρώτου crossover στην ιστορία των crossover φτάνει στο τέλος του, με τις συνέπειες αυτού του πολέμου να φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν τους ήρωες και στις επόμενες περιπέτειές τους. Βαθμολογία: 9/10. Υ.Γ.1: Μία απορία που είχα ήταν το γιατί ο Καθηγητής Χ μπορεί σε αυτήν την ιστορία και περπατάει. Επειδή το έψαξα, διάβασα ότι ο Καθηγητής Χ πριν μεταφερθεί με τους Χ-ΜΕΝ στον Κόσμο της Μάχης, ήδη σε κάποια προηγούμενα τεύχη των Uncanny Χ-ΜΕΝ (πριν την ιστορία των Μυστικών Πολέμων) είχε κάνει κάποιες προσπάθειες και μπορούσε να χρησιμοποιήσει ξανά τα πόδια του ως έναν βαθμό. Υ.Γ.2: Αν και το έχω ξαναγράψει, επειδή ίσως κάποια παιδιά να το έχουν απορία, όποιος ενδιαφέρεται να μάθει τον λόγο, καθώς και το ποιός ήταν ο άνθρωπος μέσα στην πανοπολία του Άιρον Μαν, μπορεί να τσεκάρει αυτό το άρθρο στο CBR. Υ.Γ.3: Με αφορμή αυτήν την ιστορία, θα ήθελα να δω στην συλλογή τον τόμο των Μυστικών Μυστικών Πολέμων του Ντέντπουλ, ο οποίος και υπάρχει στην συλλογή του εξωτερικού (145ος), παρότι περιλαμβάνει μόλις τέσσερα τεύχη. Στην ουσία, στην ιστορία αυτή μαθαίνουμε ότι και ο Ντέντπουλ ήταν μαζί με όλους τους υπόλοιπους που ο Υπερκόσμιος μετέφερε στον Κόσμο της Μάχης και ότι συμμετείχε κανονικά στα διάφορα γεγονότα που συνέβησαν. Απλά η Γουοσπ χωρίς να το θέλει και κάνοντας χρήση "της ευχής" που τους έδινε ο πλανήτης, όπως έκανε κατά αντιστοιχία ο Κάπτεν όταν έφτιαξε την ασπίδα του για παράδειγμα, τους έκανε όλους να ξεχάσουν την παρουσία του Ντέντπουλ.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.