Jump to content

BladeRunner1992

Members
  • Content Count

    331
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

3,896 Good

3 Followers

About BladeRunner1992

  • Rank
    Active member
  • Birthday 01/26/1992

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

3,031 profile views
  1. Τρίτη επαφή με τον Κόρτο Μαλτέζε του Ούγκο Πρατ, μετά το καταπληκτικό "Η μπαλάντα της αλμυρής θάλασσας" και το καλούτσικο "Τα νεανικά χρόνια" (έχω διαβάσει επίσης τα τρία κόμικς Κόρτο Μαλτέζε των Κανάλες/Πεγεχέρο). Ξέρω, χρονολογικά προηγούνται άλλες ιστορίες, αλλά αποφάσισα να διαβάσω τη συγκεκριμένη, που μόλις πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε για πρώτη φορά έγχρωμη στα ελληνικά. Πρόκειται για ένα πολύ ωραίο, ενδιαφέρον και άκρως καλογραμμένο κόμικ, που πραγματικά με ενθουσίασε. Εδώ ο Πρατ κάνει κάτι διαφορετικό, δεν γράφει μια περιπέτεια σε κάποιο εξωτικό τοπίο, αλλά μια μάλλον σκληροτράχηλη νουάρ ιστορία α λα Ντάσιελ Χάμετ, στο Μπουένος Άιρες της δεκαετίας του '20. Ο Κόρτο Μαλτέζε είναι λίγο πιο προσγειωμένος στην πραγματικότητα, και πιο κυνικός, στον τόμο αυτό μπλέκεται σε μια περίεργη ιστορία εγκλήματος και βίας, και έρχεται σε επαφή ή αντιμέτωπος με ανθρώπους του Αργεντίνικου υποκόσμου. Η πλοκή είναι πολύ καλογραμμένη και προσεγμένη, με τις απαραίτητες δόσεις μυστηρίου, βίας και κυνισμού, ενώ το σχέδιο είναι πραγματικά πολύ ωραίο και εξαιρετικά καλοδουλεμένο, σίγουρα ο Ούγκο Πρατ κατάφερε να με μεταφέρει με περισσή ευκολία στο Μπουένος Άιρες του 1923, ανάμεσα στους ανθρώπους του υποκόσμου. 9/10
  2. The Punisher: Η επιστροφή Σενάριο: Garth Ennis Σχέδιο: Steve Dillon Τι ωραία καφρίλα και καλτίλα ήταν αυτή; Και δεν νιώθω καμία ενοχή που απόλαυσα όλο αυτό το έπος βίας και αιματοχυσίας σε τόσο μεγάλο βαθμό. Εντάξει, δεν μπορώ να του βάλω πέντε αστεράκια (έτσι θα αδικούσα άλλα κόμικς που απόλαυσα περισσότερο), όμως πέρασα τέλεια την ώρα μου, ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα με βάση τις κριτικές αριστερά και δεξιά. Η ιστορία είναι γεμάτη δράση, βία, αίμα, τρελά σκηνικά, γενικά γίνεται της ιεροδούλου το κιγκλίδωμα, όμως υπάρχει και ένα κάποιο βάθος σε ορισμένους χαρακτήρες (λάτρεψα τον "Ρώσο"), μια κάποια... φιλοσοφία πίσω από όλο αυτό το χάος. Και το σχέδιο είναι πραγματικά πάρα πολύ ωραίο, με το δυνατό στοιχείο να είναι η αποτύπωση των χαρακτήρων (των προσώπων και των κινήσεών τους δηλαδή), καθώς και οι σκηνές δράσης και οι διάφορες σπλατεριές, που είναι εξαιρετικά γλαφυρές και ζωντανές. Εννοείται πως δεν είναι για όλα τα γούστα και όλες τις ορέξεις, ενώ συν τοις άλλοις το χιούμορ που υπάρχει διάσπαρτο παντού είναι αρκετά κάφρικο, προσωπικά όμως μου άρεσε πολύ. 8.5/10
  3. Ζαγκόρ εναντίον Βρικόλακα Πολύ ωραίος και χορταστικός τόμος, η ιστορία του οποίου είναι σίγουρα από τις καλύτερες που έχω διαβάσει με ήρωα τον αγαπημένο μου Ζαγκόρ. Διαθέτει δράση, λίγο μυστήριο, κάποια στοιχεία τρόμου και μια αρκετά ανατριχιαστική και σκοτεινή ατμόσφαιρα. Εντάξει, η εξέλιξη της πλοκής από ένα σημείο και μετά είναι μάλλον η αναμενόμενη, όμως προσωπικά η ιστορία με κράτησε στην τσίτα μέχρι το φινάλε. Το σχέδιο είναι πραγματικά πάρα πολύ ωραίο, προσεγμένο και εξαιρετικά χρωματισμένο, με δυναμικές σκηνές δράσης και ορισμένα "κινηματογραφικά" πλάνα, αν και η αλήθεια είναι ότι έλειπαν κάποια μεγάλα πανοραμικά καρέ, για να είναι πιο απολαυστικό το οφθαλμόλουτρο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι διαβάζοντας το κόμικ αυτό πέρασα τέλεια την ώρα μου. Όσον αφορά την έκδοση, είναι πραγματικά εξαιρετική, πολύ προσεγμένη στη μετάφραση και την επιμέλεια, με κάποια ενδιαφέροντα συνοδευτικά κείμενα. Κατά τη γνώμη μου είναι μια έκδοση που αξίζει τα λεφτά της. 9/10
  4. Black Friday αγορές. Τα κόμικς από εκδόσεις Μικρός Ήρως ήρθαν μέσα σε δυο μέρες (!), τα ξενόγλωσσα μου ήρθαν σήμερα, μιας και ένα δεν ήταν άμεσα διαθέσιμο και φυσικά οι εταιρείες κούριερ έχουν πολλά προβλήματα αυτό τον καιρό. 01. Nolitta/Ferri - Ζαγκόρ: "Ζαγκόρ εναντίον βρικόλακα" (Μικρός Ήρως) 02. Hugo Pratt - Κόρτο Μαλτέζε: "Βενετσιάνικο παραμύθι" (Μικρός Ήρως) 03. Hugo Pratt - Κόρτο Μαλτέζε: "Το χρυσό σπίτι της Σαμαρκάνδης" Α+Β+Γ (Μικρός Ήρως) 04. Obradović/Slavković/Plavšić - Ο θρυλικός Μπλεκ (Μικρός Ήρως) 05. Joe Sacco - Paying the Land (Metropolitan Books) 06. Straczynski/Frank - Midnight Nation (Image Comics) 07. Brubaker/Phillips - Cruel Summer (Image Comics) 08. Brubaker/Phillips - My Heroes Have Always Been Junkies (Image Comics) 09. Brubaker/Phillips - Wrong Time, Wrong Place (Image Comics) 10. Brubaker/Phillips - Bad Weekend (Image Comics)
  5. Μετά από πολύ καιρό διαβάζω μια ιστορία με πρωταγωνιστές τους Μπλεκ, καθηγητή Μυστήριο και Ρόντι, και το μόνο σίγουρο είναι ότι πέρασα ευχάριστα την ώρα μου, αν και βέβαια η ανάγνωσή του κόμικ δεν κράτησε και πολύ. Εντάξει, δεν ήταν κάτι το φοβερό και το τρομερό, αλλά είχε δράση, λίγο μυστήριο και μια ενδιαφέρουσα ανατροπή στο τέλος, ενώ επίσης βρήκα το σχέδιο εξαιρετικά ικανοποιητικό, με καθαρές γραμμές και κάποια ωραία πλάνα. Πιθανότατα θα υπάρχουν πολλές καλύτερες ιστορίες με τον Μπλεκ εκεί έξω, αλλά πιστεύω ότι αυτή εγγυημένα θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του συγκεκριμένου ήρωα. 7.5/10
  6. Νέος πόνος για την τσέπη μου, αλλά μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος... 1. King/Gerards - Mister Miracle (DC Comics) 2. Fraction/Dwyer - Last of the Independents (Image) 3. Jodorowsky/Bess - Son of the Gun (Humanoids) 4. Διάφοροι - Mister No: Η πόλη χωρίς μνήμη (Μικρός Ήρως) 5. Αθανασιάδης/Κούρτης - Berlin: Πρώτος θάνατος (Jemma Press)
  7. Εντάξει, σίγουρη αγορά. Το σχέδιο φοβερό και η θεματολογία αν μη τι άλλο εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Αλλά "Α' Μέρος", ε; Δηλαδή η ιστορία κόβεται στη μέση και θα πρέπει να περιμένουμε το δεύτερο μέρος για να τη δούμε ολόκληρη; Ξέρει κανείς;
  8. Μια ιδιαίτερη και ίσως διαφορετική από τα συνηθισμένα μετά-αποκαλυπτική ιστορία με ζόμπι, που με κράτησε από την αρχή μέχρι το τέλος, χάρη στην όλη ατμόσφαιρα και τον τρόπο παρουσίασης της ιστορίας, καθώς επίσης χάρη στο κάπως μαύρο και σε σημεία μακάβριο χιούμορ (τουλάχιστον έτσι το εξέλαβα). Το σχέδιο είναι κάπως καρτουνίστικο και σίγουρα όχι για όλα τα γούστα, όμως τολμώ να πω ότι μου άρεσε, αν μη τι άλλο ήταν κάτι το διαφορετικό στο συγκεκριμένο είδος. Όσον αφορά την σκληρόδετη έκδοση της Drawn and Quarterly, μόνο καλά λόγια έχω να πω, είναι ένα μικρό στολίδι για τη συλλογή μου. 7.5/10
  9. Ξαναπόνεσε η τσέπη, αλλά χαλάλι: 1. Frank Miller - Ronin (DC Comics) 2. Joe Ollmann - The Abominable Mr. Seabrook (Drawn and Quarterly) 3. Brian Ralph - Daybreak (Drawn and Quarterly)
  10. Μέχρι σήμερα, από το υπέροχο αυτό δημιουργικό δίδυμο, είχα διαβάσει μονάχα τους τέσσερις πρώτους τόμους της τρομερής σειράς Criminal (στα αδιάβαστα της συλλογής μου με περιμένουν οι υπόλοιποι τόμοι, καθώς και οι σειρές Fatale, Kill or Be Killed και The Fade Out), έχοντας πραγματικά ενθουσιαστεί με την ποιότητα και το στιλ, τόσο στο σενάριο όσο και στο σχέδιο. Είμαι λάτρης των παλπ ιστοριών και των Αμερικάνικων νουάρ, και αυτοί οι δυο πραγματικά το κατέχουν το άθλημα. Έτσι, ήταν αναμενόμενο να αναζητήσω την καινούργια αυτή ιστορία -που είναι εντελώς αυτοτελής-, και τρία χρόνια μετά την τελευταία φορά που διάβασα τον τέταρτο τόμο της σειράς Criminal, να διαβάσω ξανά κάτι δικό τους. Ε, λοιπόν, ενθουσιάστηκα. Μέσα σε 72 σελίδες έγιναν τόσα πολλά πράγματα, ένιωσα τόσα συναισθήματα, απόλαυσα όλα αυτά τα αγαπημένα σκηνικά, τόσο των νουάρ ιστοριών όσο και των γουέστερν (τα οποία επίσης λατρεύω). Πρόκειται για μια πολύ καλογραμμένη και συναρπαστική ιστορία, πυκνογραμμένη και περιεκτική, χωρίς περιττολογίες και αχρείαστες λεπτομέρειες, έχει το σωστό μέγεθος για να κρατήσει τον αναγνώστη στην τσίτα από την αρχή μέχρι το τέλος, διαθέτοντας δράση και δράμα στις σωστές ποσότητες και αναλογίες. Με τέτοιο υλικό η ιστορία σίγουρα θα μπορούσε να είχε και το διπλάσιο μέγεθος ακόμα (που λέει ο λόγος), αλλά έτσι πιστεύω ότι θα έχανε πολλή από τη δύναμή της, και ίσως γινόταν και κουραστική. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πραγματικά εξαιρετικό, ρεαλιστικό και ποικιλόμορφο, μιας και αλλάζει το στιλ και η χρωματική παλέτα στις σκηνές τις Άγριας Δύσης, σε σχέση με την κεντρική ιστορία που διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη του 1939. Το σχέδιο δημιουργεί μια εξαιρετική ατμόσφαιρα και δένει τέλεια με την αφήγηση. Είναι μια ιστορία που θα ικανοποιήσει στον απόλυτο βαθμό τους λάτρεις των νουάρ και των γουέστερν, αλλά και των παλπ ιστοριών γενικότερα. 10/10 (ίσως και να υπερβάλλω με τον βαθμό, αλλά είμαι υπέρ του δέοντος ενθουσιασμένος και δεν με νοιάζει. Σάμπως θα πληρώσω παραπάνω εφορία;)
  11. Ουίτικο Τέσσερις μήνες πέρασαν από την τελευταία φορά που διάβασα ιστορία με ήρωα τον Ζαγκόρ, το μόνο σίγουρο είναι ότι μου έλειψε, τόσο ο ίδιος και ο φιλαράκος του, όσο και το υπέροχο Ντάρκγουντ. Λοιπόν, ωραίος ήταν και αυτός ο τόμος, ενδιαφέρων και περιπετειώδης, με την ιστορία να διαδραματίζεται σε ένα χιονισμένο και κρύο Ντάρκγουντ, όπου ένα τερατώδες πλάσμα έχει βγει παγανιά και κυνηγάει ανθρώπους μέσα στο δάσος. Υπάρχει και λίγο μυστήριο στην αρχή, αλλά γενικά τίποτα το τρομερό και το ιδιαίτερα πρωτότυπο. Η πλοκή είναι απλή, αλλά σίγουρα ψυχαγωγική, το σχέδιο πάρα πολύ καλό και δυναμικό, με ωραίες "κινηματογραφικές" σκηνές δράσης και εξαιρετική αποτύπωση του χειμωνιάτικου τοπίου. Τέλος, τα χρώματα είναι πολύ ζωντανά και ταιριαστά με το σχέδιο. Γενικά είναι μια πολύ ψυχαγωγική και ατμοσφαιρική περιπέτεια, που όμως δεν πρωτοτυπεί και τόσο, ούτε γίνεται ιδιαίτερα περίπλοκη. Πάντως, πέρασα καλά. 7.5/10
  12. Πόνεσε λίγο η τσέπη μου, αλλά χαλάλι: 1. Kirkbride/Koutsis - Errand Boys (Μικρός Ήρως) 2. Brubaker/Phillips - Pulp (Image Comics) 3. Junji Ito - Uzumaki (VIZ Media) 4. Brahm Revel - Guerillas: Omnibus edition (Oni Press)
  13. Captain America: Νέο Καθεστώς Σενάριο: John Ney Rieber Σχέδιο: John Cassaday Χμ, δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα. Το πιθανότερο είναι ότι απλώς δεν με ενδιέφερε η πλοκή, δεν με άγγιξε η όλη θεματολογία, μιας και διάβασα το κόμικ σαν Έλληνας το 2020 και όχι σαν Αμερικάνος όταν αυτό κυκλοφόρησε (το 2003 νομίζω). Μέσω της πλοκής μιλάει για τον πόλεμο, την τρομοκρατία, όλα αυτά τα άσχημα πράγματα, αλλά είναι συναισθηματικά φορτισμένο (λογικό, με αυτά που αντιμετώπισαν τότε οι Αμερικάνοι) και ολίγον τι αμερικανιά. Εντάξει, έχει πραγματάκια να προσφέρει, δεν είναι τόσο αδιάφορο σεναριακά, όμως δύσκολα θα αγγίξει ή έστω θα τραβήξει το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων αναγνωστών τη σημερινή εποχή. Πάντως το σχέδιο είναι πάρα πολύ καλό, με μεγάλα καθαρά καρέ, με τις μάχες και τις σκηνές βίας να είναι έντονα σχεδιασμένες. Σίγουρα το σχέδιο ισορροπεί κάπως την κατάσταση και χαρίζει έξτρα αστεράκια στη συνολική βαθμολογία. Επίσης μπορώ να πω ότι οι λιτοί διάλογοι και οι πολύ μικρές σε μέγεθος σκέψεις του πρωταγωνιστή είχαν μια κάποια γοητεία, ενώ βοήθησαν στο να διαβαστεί πολύ γρήγορα και ξεκούραστα το κόμικ. 7/10
  14. Εγώ ψήφισα να δούμε XIII... Το κόβετε πιθανό; Και, βέβαια, από αγαπημένους ψήφισα Λάργκο Γουίντς και Στορμ.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.