Jump to content

BladeRunner1992

Members
  • Content Count

    288
  • Joined

  • Last visited

  • Points

    1,232 [ Donate ]

Community Reputation

3,422 Good

3 Followers

About BladeRunner1992

  • Rank
    Active member
  • Birthday 01/26/1992

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

1,958 profile views
  1. Mister No Revolution: Βιετνάμ Αρχικά με ξένισε λίγο το όλο κόνσεπτ, μιας και είχα συνηθίσει τόσο καιρό τον κλασικό Μίστερ Νο με τις διασκεδαστικές περιπέτειες του στη Νότια Αμερική, όμως μετά από τις πρώτες σελίδες τα άφησα όλα στην άκρη και απόλαυσα μια πραγματικά πολύ δυνατή ιστορία, αφόρητα ρεαλιστική και ωμή. Οι διαφορές της συγκεκριμένης ιστορίας με τις κλασικές ιστορίες του Μίστερ Νο δεν εντοπίζονται μονάχα στο χρονικό πλαίσιο και το τοπίο δράσης, αλλά και στο γεγονός ότι η βία είναι πιο έντονη, η αισιοδοξία πιο απούσα από ποτέ, ενώ πολλές σκηνές είναι σαφώς πολύ σκληρές και ωμές, που αναδεικνύουν μια δύσκολη εποχή. Η ιστορία προσφέρει δράση και αγωνία, ενώ κινείται σε δυο επίπεδα, μιας και από τη μια βλέπουμε τον Μίστερ Νο στη Νέα Υόρκη πριν την κατάταξή του, να ερωτοτροπεί με μια κοπέλα που έχει τα δικά της σκοτεινά μυστικά, ενώ από την άλλη βλέπουμε τον Μίστερ Νο να πολεμάει στα υγρά τοπία του Βιετνάμ και να γίνεται μάρτυρας κάθε είδους θηριωδιών. Και, φυσικά, με όλα αυτά που γίνονται και στις δυο υπό-πλοκές, ο Μίστερ Νο δεν έχει και ιδιαίτερη όρεξη για αστεία, αν και ούτε τώρα λείπει ο κυνισμός του. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πραγματικά πολύ ωραίο, δυνατό και έντονο, με εξαιρετικά χρώματα. Και αν ίσως οι ανθρώπινοι χαρακτήρες ήθελαν περισσότερη δουλίτσα σε κάποια καρέ, τα τοπία και τα διάφορα σκηνικά είναι εξαίσια και καταφέρνουν να μεταφέρουν τον αναγνώστη, τόσο στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του '60, όσο και στα αιματοβαμμένα πεδία μάχης του Βιετνάμ. Τέλος, η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη και όμορφη, πραγματικό διαμάντι για κάθε λάτρη των Ιταλικών κόμικς. 9/10
  2. Η πέμπτη εποχή Έχουμε να κάνουμε με μια πολύ παράξενη και αρκούντως σουρεαλιστική ιστορία, στην οποία η πραγματικότητα μπλέκεται με τα όνειρα και τους εφιάλτες των πρωταγωνιστών. Δύσκολα βγάζει κανείς ένα συγκεκριμένο νόημα με αρχή, μέση και τέλος, και οπωσδήποτε δεν ξέρεις με σιγουριά τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, όμως προσωπικά μου φάνηκε ως μια πολύ ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα αναγνωστική εμπειρία. Και μπορώ να πω ότι κάποια κομμάτια της πλοκής ήταν απολαυστικά. Από κει και πέρα, μου άρεσε πολύ το σχέδιο και το όλο στήσιμο των καρέ, καθώς επίσης τα χρώματα και η γενικότερη αισθητική. 7.5/10
  3. Η αρχή Ο μικρός αυτός τόμος μας πάει πίσω, στο παρελθόν του Ζαγκόρ, τότε που λεγόταν απλώς Πάτρικ Ουίλντινγκ και ζούσε με τους γονείς του. Η ιστορία εστιάζει κυρίως στη σφαγή του Clear Water, με τους γονείς του Ζαγκόρ να δολοφονούνται και τον ίδιο να διασώζεται από τον Ναθάνιελ Φιτζέραλντσον, που είναι γνωστός και ως "Περιπλανώμενος" Φίτζι. Επίσης μαθαίνουμε και το τραγικό μυστικό του πατέρα του Ζαγκόρ, που χρονολογείται από την εποχή που ήταν αξιωματικός στον αμερικάνικο στρατό. Γενικά ωραία και ενδιαφέρουσα ιστορία, αλλά μου φάνηκε πολύ μικρή για τα γούστα μου, ήθελα να δω και να μάθω περισσότερα από εκείνη τη χρονική περίοδο. Βέβαια, στην έκδοση αναφέρεται ότι αυτός ο τόμος αποτελεί απλώς το πρώτο κεφάλαιο από μια σειρά που ασχολείται με το παρελθόν του Ζαγκόρ, οπότε μένει να δούμε και τα επόμενα κάποια στιγμή. Από κει και πέρα, το σχέδιο είναι πολύ καλό, με ωραία παρουσίαση των τοπίων και των διαφόρων σκηνών δράσης, καθώς επίσης και με αρκετά ζωντανά χρώματα. Όπως είπα, όμως, διάβασα τον τόμο πολύ γρήγορα και δεν μπορώ να πω ότι χόρτασα. Πάντως πέρασα ωραία όσο κράτησε! 8/10
  4. 1. Boselli/Civitelli - Τεξ #3: Ο χρυσός των Παονί 2. Burattini/Di Vincenzo/Piccioni - Ζαγκόρ #3: Η αρχή 3. Masiero/Cremona - Mister No #4: Βιετνάμ 4. Sclavi/Piccatto - Ντύλαν Ντογκ #4: Η πέμπτη εποχή
  5. Αφού ξετρελάθηκα από τον πρώτο τόμο, είπα να πάρω και τον δεύτερο, με τον τίτλο Tyler Cross: Angola. Πόνεσε λιγάκι η τσέπη μου, αλλά χαλάλι.
  6. Πολύ ωραία πέρασα διαβάζοντας το μικρό αυτό κόμικ, αν και δυστυχώς κράτησε μονάχα είκοσι λεπτά η ανάγνωσή του.Το ελληνικό φολκλόρ και ο τρόμος συνδυάζονται εξαιρετικά με το χιούμορ, χάρη στους δυο εκκεντρικούς πρωταγωνιστές. Γενικά η ελληνική ύπαιθρος με όλους τους μύθους και τις δοξασίες της, προσφέρεται για ζουμερές ιστορίες τρόμου και φαντασίας. Το σενάριο είναι αρκετά καλογραμμένο και ενδιαφέρον, ενώ το σχέδιο ωραίο και ιδιαίτερο, με ζωντανά χρώματα. Γενικά ένας ψυχαγωγικός τόμος, που ανοίγει την όρεξη για ακόμα περισσότερες περιπέτειες των δυο ιδιόρρυθμων πρωταγωνιστών. 8/10
  7. Σημερινή παραλαβή παραγγελίας από τα Public: 1. Daniel Clowes - Wilson (Jonathan Cape). 11,33€* 2. Morrison/Murphy - Joe the Barbarian (Vertigo). 5,97€ 3. Moon/Bá - Daytripper (Vertigo). 12,59€* Τα δυο με αστερίσκο τα πήρα με έκπτωση 37%.
  8. Πριν από λίγο τελείωσα το "Tyler Cross: Black Rock" και δηλώνω κατενθουσιασμένος. Όντας λάτρης των νουάρ και παλπ μυθιστορημάτων με σκληροτράχηλους άντρες γεμάτους κυνισμό, με βρώμικες δουλειές του υποκόσμου και κάθε είδους εγκλήματα και προδοσίες, δεν μπορούσα παρά να διαβάσω το συγκεκριμένο κόμικ. Από τα τέλη Οκτωβρίου το είχα να πιάνει σκόνη, αλλά αποφάσισα ότι ήταν καιρός να το διαβάσω. Λοιπόν, το σενάριο είναι αρκετά σφιχτοδεμένο και καλογραμμένο, γεμάτο βία και ένταση, καταφέρνει να σε κρατάει στην τσίτα από την αρχή μέχρι το εκρηκτικό και αιματοβαμμένο φινάλε. Σίγουρα υπάρχουν κάποιες υπερβολές, αλλά όλα δίνονται με πειστικότητα και έντονο ρεαλισμό: Δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί ή ασάφειες ως προς τα γεγονότα και τα κίνητρα των χαρακτήρων. Από κει και πέρα, το σχέδιο απογειώνει κατά τη γνώμη μου ακόμα περισσότερο την ιστορία, είναι ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό, έχει τη δική του ταυτότητα, από τα τοπία και τα σκηνικά μέχρι τους χαρακτήρες και τα πρόσωπά τους, το σχέδιο ξεχωρίζει από χιλιόμετρα. Έχει στιλ, πώς να το κάνουμε. Και τα χρώματα πραγματικά πολύ όμορφα και απόλυτα ταιριαστά με το σχέδιο, έδωσαν από μόνα τους μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στην όλη ιστορία. Περιττό να πω ότι ήδη παρήγγειλα το επόμενο της σειράς, με τον τίτλο "Angola". Πόνεσε πολύ η τσέπη μου, αλλά χαλάλι... 9.5/10
  9. Τον Οκτώβριο του 2017 διάβασα το "Why Are You Doing This?", το οποίο με είχε πραγματικά ξετρελάνει με την ιδιόρρυθμη ιστορία του και το απλό αλλά ιδιαίτερο σχέδιό του. Ε, το ίδιο ακριβώς συνέβη και με το "I Killed Adolf Hitler", το οποίο με τη σειρά του μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Τελικά το στιλ και το ύφος του Jason ταιριάζει αρκετά με τα γούστα μου, γι'αυτό και απολαμβάνω τόσο πολύ τις ιστορίες του, ενώ σε κάποιους άλλους ίσως να μην κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη. Κάτι στη λακωνικότητα που διακρίνει την πλοκή και τους διαλόγους -με το ψυχρό και μάλλον στεγνό χιούμορ- και κάτι στον μινιμαλισμό που διακρίνει το σχέδιο με τις απλές και καθαρές γραμμές, είναι αυτά που με έκαναν να απολαύσω το κόμικ του Jason. Και, φυσικά, ο χρωματισμός μου φάνηκε υπέροχος και απόλυτα ταιριαστός με το σχέδιο και το ύφος της ιστορίας. Σύντομα θα αγοράσω και άλλα κόμικ του συγγραφέα, αν και η τσέπη μου θα πονέσει ολίγον τι... 9/10
  10. Παρέλαβα και την hardcover έκδοση του I Killed Adolf Hitler, του Jason. Με έκπτωση 37% από το Public. Το περίμενα κατά τις 19/4 μαζί με τα άλλα δυο που εκκρεμούν ακόμη, δεν με χάλασε που το πήρα σήμερα όμως
  11. Τσίμπησα το Sabrina του Nick Drnaso, με έκπτωση 37% από το Public. Και περιμένω άλλα τρία ωραία graphic novels με την ίδια έκπτωση, αλλά θα τα αναφέρω στο παρόν τόπικ όταν με το καλό φτάσουν στα χέρια μου! Ελπίζω να μην αργήσουν πολύ
  12. Επιτέλους, διάβασα ιστορία με ήρωα τον Κόρτο Μαλτέζε, δια χειρός Ούγκο Πρατ. Τα δυο προηγούμενα κόμικ με πρωταγωνιστή τον Κόρτο Μαλτέζε που είχα την τύχη να απολαύσω, ήταν τα "Εκουατόρια" και "Κάτω από τον Ήλιο του Μεσονυκτίου", αλλά εκείνα ήταν σύγχρονα και έγχρωμα κόμικς άλλων δημιουργών. Τώρα μιλάμε για το αυθεντικό πράγμα. Λοιπόν, με βάση και προηγούμενες δουλειές του Πρατ που έχω διαβάσει, αλλά και με βάση κριτικές, βαθμολογίες και την όλη φήμη που έχει το συγκεκριμένο κόμικ, είχα αρκετά υψηλές προσδοκίες, όπως επίσης και λίγο άγχος γιατί πραγματικά ήλπιζα να βρουν ανταπόκριση αυτές οι προσδοκίες. Αλλά τέλος καλό, όλα καλά: Δηλώνω ενθουσιασμένος. Απόλαυσα μια πραγματικά χορταστική και συναρπαστική περιπέτεια σε εξωτικά τοπία, γνώρισα ένα κάρο ενδιαφέροντες χαρακτήρες, ταξίδεψα σε μέρη μακρινά και εποχές λησμονημένες. Δεν νιώθω ότι διάβασα απλά ένα κόμικ, αλλά ένα μεγάλο βιβλίο γεμάτο δράση, αγωνία και ένταση, με ολοζώνταντους χαρακτήρες και συναρπαστικά ιστορικά στοιχεία. Η ιστορία είναι πολύ καλογραμμένη και η όλη δομή της πλοκής εξαιρετική, ενώ το ασπρόμαυρο σχέδιο είναι φοβερό, από τα τοπία και τα διάφορα σκηνικά, μέχρι τους χαρακτήρες και τις εκφράσεις των προσώπων τους, ο Πρατ έδωσε ρέστα. Τώρα δεν βλέπω την ώρα να απολαύσω και άλλες ιστορίες με ήρωα τον Κόρτο Μαλτέζε: Ευτυχώς έχω κάμποσες. 9.5/10
  13. "Περιπέτεια στη Μανάους" Έχω διαβάσει αρκετές ιστορίες με ήρωα τον Μίστερ Νο (που, φυσικά, είναι ένας από τους αγαπημένους μου ήρωες των κόμικς), αλλά αυτή είναι μόλις η πρώτη σε ασπρόμαυρο σχέδιο. Και μπορώ να πω ότι ταιριάζει πολύ το ασπρόμαυρο χρώμα στις ιστορίες του Μίστερ Νο. Νομίζω ότι έτσι αναδεικνύονται καλύτερα οι γραμμές, οι λεπτομέρειες και οι σκιές, ενώ όσο να'ναι δίνει και μια άλλη ατμόσφαιρα, πιο κλασική (πάντως θα απολαύσω ασπρόμαυρες ιστορίες Μίστερ Νο, μιας και έχω όλους τους τόμους της Β' Περιόδου). Από κει και πέρα, η ιστορία μου άρεσε πάρα πολύ, μιας και συνδυάστηκε ιδανικά η περιπέτεια με το χιούμορ. Μου φάνηκε πολύ καλογραμμένη, ενδιαφέρουσα, χορταστική και εντέλει άκρως ψυχαγωγική. Γέλασα, αγχώθηκα, γενικά πέρασα τέλεια. Οπότε δεν βλέπω τον λόγο να μην του βάλω πέντε αστεράκια στο Goodreads, έστω και αν σίγουρα υπάρχουν και καλύτερες ιστορίες Μίστερ Νο. 9/10
  14. "Η απειλή των Μορμπ" Μια ολίγον τι διαφορετική ιστορία με πρωταγωνιστή τον Ζαγκόρ, τουλάχιστον σε σχέση με προηγούμενες ιστορίες του που έχω διαβάσει. Πολύ μου άρεσε το crossover μεταξύ Μπραντ Μπάρον και Ζαγκόρ, αν και στην αρχή μου φάνηκε κάπως παράξενο (υπάρχει η σχετική εξήγηση για τον τρόπο συνάντησης των δυο ηρώων). Να πω την αλήθεια πάντως, τον Μπράντ Μπάρον δεν τον γνώριζα, μόλις τώρα τον έμαθα. Λιγάκι φαφλατάς μου φάνηκε, αλλά είχε την πλάκα του (ευχαρίστως θα διάβαζα μια ιστορία του). Κατά τ'άλλα, μου άρεσε πολύ ο συνδυασμός περιπέτειας και επιστημονικής φαντασίας, με την ιστορία να είναι σχετικά απλή και με διάφορες ευκολίες, αλλά οπωσδήποτε ψυχαγωγική και ενδιαφέρουσα. Το σχέδιο είναι πραγματικά πολύ ωραίο, γεμάτο φοβερά τοπία και δυνατές σκηνές δράσης. Το ξαναλέω, το Ντάρκγουντ είναι ένα από τα αγαπημένα μου μέρη στον κόσμο των κόμικς και ο Ζαγκόρ ένας από τους αγαπημένους μου ήρωες. Φυσικά η έκδοση παραμένει σε υψηλά στάνταρ ποιότητας. Περιμένω με ανυπομονησία τον επόμενο τόμο. 8.5/10
  15. 1. Smolderen/Marini - Τζίπσυ #1: Το άστρο του τσιγγάνου (Μαμούθ Κόμιξ) 2. Smolderen/Marini - Τζίπσυ #2: Η Σιβηρία στις φλόγες (Μαμούθ Κόμιξ) 3. Smolderen/Marini - Τζίπσυ #3: Η μέρα του τσάρου (Μαμούθ Κόμιξ) 4. Διάφοροι - Dylan Dog+Dampyr #1 (Jemma Press)
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.