Jump to content

BladeRunner1992

Members
  • Content count

    157
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

1,787 Excellent

2 Followers

About BladeRunner1992

  • Rank
    Τακτικός αναγνώστης
  • Birthday 01/26/1992

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

205 profile views
  1. Μετά από κάτι βδομάδες αναμονής, έχω επιτέλους στα χέρια μου το Kings In Disguise, των James Vance και Dan E. Burr. Για μένα η θεματολογία του κόμικ αυτού είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, ενώ τρομερό είναι και το ασπρόμαυρο σχέδιο. Δεν βλέπω την ώρα να το διαβάσω.
  2. Από τις 3 Δεκεμβρίου που σχολίασα τελευταία φορά στο τόπικ, είδα τις παρακάτω ταινίες: Logan. (2017). Ένα μικρό σχόλιο, εδώ. The Founder. (2016). Πολύ ωραία και καλογυρισμένη ταινία, η οποία παρουσιάζει την ιστορία του Ray Kroc, ενός πλασιέ που πήγαινε από πολιτεία σε πολιτεία για να πουλήσει κάθε είδους προϊόν, ο οποίος στα 52 του χρόνια ανακάλυψε ένα πρωτοποριακό και ξεχωριστό εστιατόριο, αυτό των αδερφών McDonald's, μια ανακάλυψη που αποτέλεσε την αφετηρία για την δημιουργία μιας ολόκληρης αυτοκρατορίας στον χώρο του φαγητού. Βρήκα τις ερμηνείες ικανοποιητικότατες, την φωτογραφία εξαιρετική, την παρουσίαση της εποχής εκείνης επιτυχημένη και την ατμόσφαιρα πολύ ωραία. Όμως, δεν ξέρω, κάτι έλειπε στην ταινία για να κάνει την μεγάλη διαφορά. 7/10 Dunkirk. (2017). Πριν γράψω το οτιδήποτε, πρέπει να σας αναφέρω ότι ο Nolan είναι ένας από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες. Έχω δει όλες του τις ταινίες και δεν έχω βρει κάποια που να με έχει απογοητεύσει (σίγουρα κάποιες είναι πιο αδύναμες από άλλες). Οπότε δεν μπορώ να είμαι και απόλυτα αντικειμενικός με το έργο του. Λοιπόν, το Dunkirk μου άρεσε πάρα πολύ. Ας πούμε ότι το σενάριο είναι απλό και οι ερμηνείες ικανοποιητικές μεν, τίποτα το ιδιαίτερο δε. Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πλοκή ούτε και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για κάποιον χαρακτήρα. Όμως: Ο Nolan περνάει με αξιοσημείωτη μαεστρία στον θεατή την αγωνία και την ένταση των νέων στρατιωτών που είναι εγκλωβισμένοι στην Δουνκέρκη, προσωπικά ένιωσα μια αίσθηση κλειστοφοβίας από τις πρώτες κιόλας σκηνές. Από τεχνικής απόψεως, η ταινία είναι άψογη: Ο ήχος φοβερός, η φωτογραφία απίστευτη, τα διάφορα σκηνικά τρομερά, η μουσική επένδυση εξαιρετική. Είμαι σίγουρος ότι θα τσιμπήσει κάποια Όσκαρ σ'αυτούς τους τομείς. Επίσης μου άρεσε σε μεγάλο βαθμό η μη γραμμική αφήγηση και, φυσικά, η έντονη ρεαλιστικότητα. Πάντως ο ίδιος ο Nolan λέει ότι το Dunkirk δεν είναι ένα πολεμικό έργο, αλλά πάνω απ'όλα μια ιστορία επιβίωσης με στοιχεία σασπένς. Συμφωνώ μαζί του. Μπορεί η βαθμολογία που θα βάλω να φανεί υπερβολική ή ακατανόητη σε αρκετούς, όμως έτσι νιώθω για την συγκεκριμένη ταινία: 9/10 Καζαντζάκης. (2017). Τίμια προσπάθεια, αλλά κατά την γνώμη μου μια χαμένη ευκαιρία. Φυσικά πρέπει να λάβει κανείς υπόψιν τους περιορισμούς στο μπάτζετ, κάτι εξαιρετικά σημαντικό για τέτοιου βεληνεκούς έργα. Ο Καζαντζάκης ήταν μια τεράστια προσωπικότητα, εκτός από τεράστιος συγγραφέας. Έκανε ταξίδια, γνώρισε ανθρώπους, έζησε έντονες στιγμές, το να μεταφέρεις την ζωή του στην οθόνη είναι μια δουλειά απαιτητική και πολυσύνθετη. Όμως κάποια πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν και καλύτερα: Η παρουσίαση των διαφόρων γεγονότων από την μια περιεκτική από την άλλη όχι και τόσο "δεμένη", οι ερμηνείες δεν με ικανοποίησαν στον βαθμό που θα έπρεπε (τον Παπασπηλιόπουλο τον βρήκα αρκετά καλό και επαρκή, πάντως), τα αστικά σκηνικά μου φάνηκαν μέτρια (οι περιορισμοί στο μπάτζετ που λέγαμε), το μακιγιάζ όχι και τόσο καλό... Βέβαια μου άρεσε αρκετά η φωτογραφία και η μουσική επένδυση. Με βάση πολλά σχόλια κριτικών και θεατών περίμενα κάτι χειρότερο, αλλά και πάλι, είχε τα φόντα για κάτι ξεχωριστό. 6/10 Silence. (2016). Πριν κάτι μήνες διάβασα το ομότιτλο μυθιστόρημα του Shûsaku Endô, ένα από τα καλύτερα βιβλία που είχα την τύχη να διαβάσω την φετινή χρονιά, και ανυπομονούσα να δω την μεταφορά του στην οθόνη, από έναν από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες ανεξαρτήτως είδους, του φοβερού Martin Scorsese. Λοιπόν, μπορώ να πω ότι η ταινία αγγίζει την δύναμη και την ποιότητα του βιβλίου. Η φωτογραφία είναι πολύ καλή, τα σκηνικά εξαιρετικά, η ατμόσφαιρα φοβερή, οι ερμηνείες ικανοποιητικότατες (οι Ιάπωνες μου έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση!). Ναι, είναι μια αργόσυρτη ταινία, κάποιος μπορεί να την χαρακτηρίσει βαρετή ή και μονότονη, όμως ένιωσα ότι έχει μια εσωτερική δύναμη, μια ξεχωριστή ομορφιά. 8/10
  3. Logan [ Λόγκαν ] (2017)

    Πριν λίγες μέρες είδα την ταινία στην τηλεόραση. Καλή για το είδος της, ψυχαγωγική και αρκετά συναρπαστική, γεμάτη με βία, σπλάτερ εικόνες και κάποια ωραία σκηνικά. Η σκηνοθεσία μου φάνηκε ικανοποιητικότατη, οι ερμηνείες επαρκείς και η φωτογραφία ωραία. Βέβαια, δεν είμαι φανατικός οπαδός των ταινιών X-MEN γενικότερα ή των ταινιών με τον Wolverine ειδικότερα, μιας και ζήτημα να έχω δει δυο-τρεις ταινίες, και αυτές κατά τύχη. Έτσι, δεν έχω καθαρή εικόνα για την χρονολογική σειρά των διαφόρων γεγονότων στο σύμπαν των X-MEN και ούτε μπορώ να πω ότι έχω δεθεί με κάποιον ήρωα συγκεκριμένα. Πάντως, προσωπικά, έκατσα και είδα την ταινία Logan για την δράση, την ένταση και την ατμόσφαιρα, και όχι για να συγκινηθώ ή να απολαύσω βαθύτερα νοήματα. Δηλαδή, όντας αρκετά ανοιχτοχέρης, μπορεί να βάλω ένα 8/10, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την κατατάσσω στο ίδιο επίπεδο με άλλες ταινίες που τους έβαλα τον ίδιο βαθμό.
  4. ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ - ΕΚΟΥΑΤΟΡΙΑ

    Χθες το μεσημέρι παρέλαβα το κόμικ και αργά το βράδυ το ξεκίνησα, χωρίς να έχω σκοπό να το τελειώσω με την μια. Όμως δεν μπόρεσα να αντισταθώ, το καταβρόχθισα εν ριπή οφθαλμού. Σ'αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρω ότι το "Εκουατόρια" είναι η πρώτη ιστορία με τον Κόρτο Μαλτέζε που διαβάζω. Αν και στην βιβλιοθήκη μου έχω πέντε από τους τόμους που δημιούργησε ο Ούγκο Πρατ, οι καημένοι παραμένουν ακόμα αδιάβαστοι. Τέλος πάντων, δεν έχει και τόση σημασία πια, επιτέλους γνώρισα και 'γω τον Κόρτο Μαλτέζε, και ας μην είναι ο... αυθεντικός. Έχουμε να κάνουμε με ένα αρκετά όμορφο, ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό κόμικ, το οποίο ταξιδεύει τον αναγνώστη σε διάφορα όμορφα και συναρπαστικά μέρη και του προσφέρει δράση και πολύ ωραίες εικόνες. Κάτι τέτοιες ιστορίες, που (λίγο έως πολύ) διαδραματίζονται σε εξωτικά μέρη και είναι γεμάτες περιπέτεια, είναι ιστορίες που πάντα περνάω καλά όταν τις διαβάζω. Ταξιδεύω στον χώρο και τον χρόνο και ξεχνιέμαι. Η πλοκή είναι αρκετά καλογραμμένη και κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, απλά ίσως χρειάζονταν λίγες παραπάνω σελίδες σε ορισμένα σημεία, για να είναι πιο... ομαλή η εξέλιξη των γεγονότων. Το σχέδιο μου φάνηκε πολύ καλό και προσεγμένο -από τους χαρακτήρες μέχρι και τα σκηνικά-, ενώ τα χρώματα σίγουρα πολύ ζωντανά. Η έκδοση είναι ένα στολίδι για την βιβλιοθήκη του κάθε λάτρη των κόμικς, από την μετάφραση, τα αφιερώματα και την επιμέλεια του κειμένου, μέχρι το χαρτί και την εκτύπωση, η όλη δουλειά δείχνει ότι έγινε με πολύ μεράκι. 8.5/10
  5. 1. Canales/Pellerejo - Κόρτο Μαλτέζε: Εκουατόρια (Μικρός Ήρως). 14€ 2. Recchioni/Carnevale - Dylan Dog: Mater Morbi (Epicenter). 14,80€ 3. Ed Brubaker/Sean Phillips - Kill or Be Killed Vol. 1 (Image). 6,99€
  6. Τον Ερίκ Καστέλ να τον περιμένουμε από την επόμενη Κυριακή, με την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ.
  7. Μάλλον το ένα δεν έχει σχέση με το άλλο. Τούτο δω φαίνεται να είναι περιοδικό, ενώ ο δημοφιλής ήρωας που θα ακολουθήσει θα είναι σε αυτόνομο τόμο. Αυτό ανέφερε ο φλοκ, δηλαδή.
  8. Από το isbn.nlg.gr... Τίτλος: Ερίκ Καστέλ : Greece Κύριος Τίτλος: Ερίκ Καστέλ Τύπος Μέσου: Εντυπο Συχνότητα Εκδ. Εβδομαδιαίο Συντελεστές: Κωνσταντίνα Φατούρου, Συγγραφέας ; Ελευθέριος Ταρλαντέζος (1973), Συγγραφέας Εκδότης: Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης: 2017 ISSN: 2585-3376 Γλώσσες: Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου: Γαλλική (fre) Ημ/νία Παραχώρησης: 07/12/2017 WWW: http://www.mikrosiros.gr
  9. THE UMBRELLA ACADEMY - Η ΣΟΥΙΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

    Το κόμικ κυκλοφορεί εδώ και κάμποσα χρόνια στα ελληνικά, αλλά εγώ στα μέσα του περασμένου Νοέμβρη αποφάσισα να το αγοράσω, με κάτι λιγότερο από 9€. Και είπα να το διαβάσω σήμερα, γιατί ήθελα κάτι το διαφορετικό. Χμ, από την μια μου άρεσε και από την άλλη όχι και τόσο. Το όλο σενάριο είναι λίγο φευγάτο, αλλοπρόσαλλο, χωρίς πολλά γιατί και πως, ενώ επίσης δεν μπορώ να πω ότι συμπάθησα κάποιον από τους χαρακτήρες. Εδώ που τα λέμε, μάλλον ούτε καν ενδιαφέρθηκα. Από την άλλη, μου άρεσαν ορισμένες ιδέες, η διαφορετική ματιά και άποψη για τους σούπερ ήρωες, κάποια κωμικά στοιχεία, αλλά και το γενικότερο setting. Νομίζω ότι αυτό που κάνει την όλη ιστορία υποφερτή και, εν τέλει, διασκεδαστική, είναι το ιδιαίτερο σχέδιο του Gabriel Bá -που από την αρχή μου τράβηξε την προσοχή και τον θαυμασμό-, αλλά και τα φοβερά χρώματα. Η όλη σκηνοθεσία των καρέ και η παρουσίαση είναι φοβερή. Εντάξει, τελικά το γενικό πρόσημο είναι θετικό και η αγορά του κόμικ κρίνεται επιτυχημένη (ειδικά με την συγκεκριμένη τιμή). Όμως δεν είναι για όλους. 7.5/10
  10. Τίτλος: Ο θάνατος του Στάλιν Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Εκδότης: Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. ISBN: 978-960-436-519-7 Γλώσσες: Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης: 05/12/2017 Δεν βλέπω την ώρα να κυκλοφορήσει πάντως. Θέλω να δω και την ταινία...
  11. Σχολίαζα σε άλλο φόρουμ για ταινίες και σειρές που έβλεπα, τώρα θ'αρχίσω να σχολιάζω εδώ. Γενικά βλέπω πάρα πολλές ταινίες κάθε χρόνο και μου αρέσει να γράφω και από ένα σχόλιο για την καθεμία. Ίσως φτιάξω topics για αγαπημένες ταινίες που προτείνω για κάθε είδος και από κάθε δεκαετία (αν δεν υπάρχουν ήδη δηλαδή), γιατί μου αρέσει να βοηθάω κόσμο και να... μεταλαμπαδεύω τις γνώσεις μου Τώρα ας μιλήσω για τις 5 τελευταίες ταινίες που είδα: Thor: Ragnarok. (2017). Την είδα την πρώτη μέρα προβολής της στο σινεμά, με καλή παρέα. Ωραία και διασκεδαστική σούπερ χίρο ταινία, ό,τι πρέπει για να περάσει ευχάριστα και γρήγορα η ώρα, χωρίς πολλή σκέψη. Μπόλικη δράση, θεαματικά εφέ, ωραία σκηνικά, ατάκες που βγάζουν αβίαστα γέλιο... Η αλήθεια είναι ότι ναι μεν περνάω καλά με τις περισσότερες ταινίες του είδους αυτού (Marvel και DC), αλλά ελάχιστες από δαύτες μπαίνουν στην λίστα με αγαπημένες ταινίες. 7/10 In The Line Of Fire. (1993). Ένας σκηνοθέτης που σέβομαι το έργο του και έχω περάσει καλά με αρκετές ταινίες του (Wolfgang Petersen), σκηνοθετεί μια ταινία που ανήκει στο είδος που απολαμβάνω πάρα πολύ, όπου πρωταγωνιστεί ένας τιτάνας, ο αγαπημένος μου Clint Eastwood. Και το αποτέλεσμα, αν και δεν είναι αριστουργηματικό, κατά την γνώμη μου είναι άκρως ικανοποιητικό. Είναι μια πολύ ωραία ταινία, που διαθέτει όλα εκείνα τα καλούδια του είδους και της εποχής που γυρίστηκε και που πάντα με ξετρελαίνουν. Δράση, ένταση, "σκληράδα", ωραία σκηνικά και πολύ καλές ερμηνείες. 8/10 Wind River. (2017). Αυτή είναι η πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια του σεναριογράφου Taylor Sheridan, ο οποίος έδωσε ρέστα με τα σενάρια των ταινιών Sicario και Hell Or High Water, δυο ταινίες που απόλαυσα στο έπακρο (ειδικά την δεύτερη). Λοιπόν, και τώρα έδωσε ρέστα ο άνθρωπος. Πολύ καλό neo-noir δράμα με στοιχεία Γουέστερν, η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται σ'έναν Ινδιάνικο καταυλισμό στο Γουαϊόμινγκ, μέσα στο καταχείμωνο. Η ιστορία περιέχει μυστήριο, κλιμακούμενη ένταση, ρεαλιστικές σκηνές βίας και μαυρίλα, ενώ η όλη ατμόσφαιρα είναι αρκούντως μουντή και κατά κάποιον τρόπο κλειστοφοβική. Φυσικά η φωτογραφία είναι πάρα πολύ καλή και τα τοπία γεμάτα άγρια ομορφιά. 8/10 Hacksaw Ridge. (2017). Είχα καιρό να δω μια πολεμική ταινία και αυτή η συγκεκριμένη του Mel Gibson με άφησε ικανοποιημένο. Βασίζεται σε αληθινή ιστορία και νομίζω ότι ο Gibson πέρασε με επιτυχία στον θεατή, τόσο την όλη προσωπικότητα του πρωταγωνιστή, όσο και το χάος, την αιματοχυσία και την παράνοια μιας πολεμικής σύγκρουσης. Η ταινία προσφέρει δράμα, ένταση και σκηνές γραφικής βίας. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι και ως ένα σημείο Αμερικανιά και ότι "πάσχει" σε μερικά σημεία, αλλά είναι μια πολεμική ταινία που αξίζει να δει κανείς. 8/10 Killer's Kiss. (1955). Αυτή είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του τεράστιου Stanley Kubrick, σ'ένα είδος που προσωπικά με ξετρελαίνει αφάνταστα: Αυτό των κλασικών αστυνομικών νουάρ. Η ταινία διαρκεί με το ζόρι 70 λεπτά, όμως προσφέρει όλα εκείνα τα καλούδια ταινιών του συγκεκριμένου είδους: Ρεαλιστικές σκηνές βίας, βρώμικη ατμόσφαιρα, μαύροι χαρακτήρες και αγωνία για την κατάληξη της ιστορίας. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι και ένα άγνωστο διαμαντάκι, αν και σε καμία περίπτωση δεν φτάνει το επίπεδο κορυφαίων ταινιών του είδους, ούτε φυσικά των αριστουργημάτων του μεγάλου αυτού σκηνοθέτη. 7/10
  12. Σήμερα παρέλαβα το "ξεχασμένο αριστούργημα" του Ούγκο Πρατ, μετά από τρεις-τέσσερις βδομάδες αναμονής, και αποφάσισα να το αρχίσω άμεσα προς ανάγνωση, παρότι διαβάζω και ένα βιβλίο ταυτόχρονα. Λοιπόν, το κόμικ αυτό αποτελεί την πρώτη μου επαφή με το έργο του Πρατ. Στην βιβλιοθήκη μου έχω πέντε κόμικς της σειράς Κόρτο Μαλτέζε, καθώς και το μυθιστόρημά του "Άνεμος από μακρινές στεριές", αλλά πάντα κάτι άλλο με άφηνε μακριά τους. Όχι πια! Διαβάζοντας την λιτή και περιεκτική αλλά συνάμα επική και ποιητική ιστορία του "Ιησουίτη Τζο", μπορώ να πω ότι γνώρισα έναν πολύ μεγάλο δημιουργό. Φυσικά είχα ακούσει τα καλύτερα για το έργο του Ούγκο Πρατ, αλλά είναι διαφορετικό να το διαπιστώνει κανείς από μόνος του. Το συγκεκριμένο διαμάντι δεν προτείνεται για πρώτη γνωριμία με τον Πρατ, αλλά εγώ είμαι ανάποδος και κάτι μου έλεγε ότι έπρεπε να διαβάσω πρώτα αυτό. Αμέσως μόλις έμαθα για την κυκλοφορία του στην Αγγλική γλώσσα, διάβασα σχόλια, πείστηκα (μόνο για ελάχιστα λεπτά δίστασα για το οικονομικό κόστος), και το παρήγγειλα. Και τώρα που το διάβασα και το απόλαυσα όσο δεν πάει, νιώθω εκστασιασμένος. Υποθέτω ότι αν το δει κανείς αντικειμενικά, τόσο η ιστορία όσο και το σχέδιο, ίσως να μην είναι αρίστης ποιότητας. Μπορεί. Η ιστορία ίσως να μην είναι σφιχτοδεμένη, κάποια πράγματα να μην εξηγούνται, και να μην υπάρχει οριστική κατάληξη. Το σχέδιο, πάλι, είναι αρκετά αφαιρετικό και λιτό, οι λάτρεις της λεπτομέρειας να κοιτάξουν αλλού. Όμως! Τα παγωμένα σκηνικά του Καναδικού Βορρά, η αιματοβαμμένη περιπλάνηση του πρωταγωνιστή προς κάποιου είδους Αναζήτηση (πνευματική ή υλική), οι γραφικές σκηνές βίας, η περίεργη ατμόσφαιρα, όλα αυτά συνθέτουν ένα βίαιο και κυνικό έπος - έστω και... μίνι διαστάσεων, λόγω μεγέθους. Τι να σας πω: Το σχέδιο δεν θα το χαρακτήριζα άριστο ούτε για όλα τα γούστα, και ο τρόπος που εξελίσσονται τα γεγονότα ίσως να μην ξετρελάνει τους περισσότερους... όμως νιώθω ότι διάβασα ένα αριστούργημα. Δεν μπορώ να μην βάλω πέντε αστεράκια στο Goodreads. Διαβάζοντας την ιστορία και θαυμάζοντας το σχέδιο και τα χρώματα, κάτι έκανε κλικ μέσα μου. Φυσικά δηλώνω λάτρης των Γουέστερν και των βίαιων περιπετειών σε άγρια μέρη, όμως δεν είναι μόνο αυτό: Ο Πρατ με μάγεψε. Έτσι απλά, χωρίς πολλά λόγια. Υ.Γ. Φυσικά μου άρεσε πολύ και η έκδοση της IDW. Περιέχει ενδιαφέρουσες πληροφορίες, σκίτσα αναφοράς και storyboards, ενώ η όλη έκδοση είναι προσεγμένη και εμφανισιακά πανέμορφη. Χαλάλι τα 24€... 9/10
  13. Τρία διαμαντάκια... 1. Hill/King/Matheson - Road Rage (εκδόσεις IDW). 17,99€ 2. Hugo Pratt - The Man From The Great North (εκδόσεις IDW). 23,99€ 3. Adrian Tomine - Killing And Dying (εκδόσεις Faber & Faber). 14,91€ Και ελπίζω από βδομάδα να έρθουν και άλλα τρία κόμικς που περιμένω...
  14. Από Πρωτοπορία το πρώτο, από Public Συντάγματος τα υπόλοιπα τρία... 1. Frank Miller - 300 (εκδόσεις Anubis). 8,94€ 2. Frank Miller/Geof Darrow - Hard Boiled (εκδόσεις Dark Horse). 19,99€ 3. Bryan Talbot - Grandville: Mon Amour (εκδόσεις Jonathan Cape). 12,99€ 4. Ed Brubaker/Sean Phillips - Kill or Be Killed Vol. 2 (εκδόσεις Image). Ουσιαστικά τσάμπα. Ποια είναι η πλάκα τώρα. Το τελευταίο υποτίθεται ότι είναι "προσωρινά εξαντλημένο", ενώ πέτυχα δυο αντίτυπα. Και ακόμα περιμένω το Vol. 1, που θα μου κοστίσει 6,99€. Επίσης, δεν ξέρετε πόσο ξετρελάθηκα που πέτυχα το "Hard Boiled" (σκληρόδετη έκδοση μέσα σε ζελατίνα). Φοβερό διαμάντι. Θα γινόταν πραγματικό μακελειό αν ίσχυε το περσινό -50%, αλλά και πάλι, δεν με χάλασε κιόλας. Πήρα τρία κόμικς που ήθελα.
  15. PUBLIC

    Υπάρχει η διαφήμιση και στην σελίδα του Public στο Facebook και λέει για κόμικς, βινύλια, cd, dvd και blu-ray "3 for 2"... Παίρνεις 3, πληρώνεις τα 2. Εντάξει, όλο και κάτι μπορεί να πάρω, αλλά με χάλασε λίγο...
×

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.