Jump to content

BladeRunner1992

Members
  • Content Count

    300
  • Joined

  • Last visited

  • Points

    1,358 [ Donate ]

Community Reputation

3,548 Good

3 Followers

About BladeRunner1992

  • Rank
    Active member
  • Birthday 01/26/1992

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

2,154 profile views
  1. Οι ροζ κούνελοι πεθαίνουν Αν δεν είχα την ανάγκη να συμπληρώνω σειρές, το πιθανότερο είναι ότι θα προσπερνούσα τον συγκεκριμένο τόμο και δεν θα τον αγόραζα, λόγω του σχεδίου. Όμως τον αγόρασα και είπα να τον διαβάσω αμέσως, γιατί στη βράση κολλάει το σίδερο. Ε, λοιπόν, τελικά δεν απογοητεύτηκα. Το σχέδιο είναι επίτηδες έτσι καρτουνίστικο και η ιστορία έτσι ψυχεδελική και ό,τι να'ναι, οπότε άφησα στην άκρη όλα αυτά τα ωραία που έχω συνηθίσει σε προηγούμενες ιστορίες με ήρωα τον Ντύλαν Ντογκ, και τελικά πέρασα πολύ ευχάριστα την ώρα μου. Μπορώ να κατανοήσω απόλυτα όλους όσους δεν συμπάθησαν ούτε στον ελάχιστο βαθμό τον συγκεκριμένο τόμο, τόσο λόγω της ιστορίας, όσο και λόγω του καρτουνίστικου σχεδίου, όμως προσωπικά τον τόμο τον ευχαριστήθηκα, όπως συνήθως ευχαριστιέμαι ένα θεόμουρλο όνειρο. Δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς τι μου άρεσε: Ας πούμε η όλη ψυχεδελική ατμόσφαιρα; Οι ό,τι να'ναι καταστάσεις; Ή μήπως ότι ξέφυγα τελείως από την πεζή πραγματικότητα, έστω και για λίγη ώρα; Τέλος πάντων, πέρασα καλά. Αλλά σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα... 8/10
  2. Deadpool: Ο πόλεμος του Γουέιντ Γουίλσον Σενάριο: Duane Swierczynski Σχέδιο: Jason Pearson Οι δυο ταινίες με ήρωα τον Deadpool μου άρεσαν σε μεγάλο βαθμό (η πρώτη πολύ περισσότερο από τη δεύτερη), αλλά κατά τ'άλλα δεν έχω εμβαθύνει ιδιαίτερα στον συγκεκριμένο τύπο. Για την ακρίβεια, αυτό το κόμικ αποτελεί την πρώτη μου επαφή με τον χάρτινο Deadpool. Λοιπόν, πέρασα πολύ καλά! Σίγουρα δεν ξετρελάθηκα, αλλά ήταν μια απόλυτα ψυχαγωγική αναγνωστική εμπειρία, με κάμποση δράση, ακόμα περισσότερη τρέλα, αλλά και φυσικά με κατάμαυρη αίσθηση του χιούμορ. Το σχέδιο αρκετά καλό και τίμιο, μπορώ να πω ότι μου άρεσε, αλλά μάλλον έπασχε λιγάκι στις λεπτομέρειες των σκηνικών και των χαρακτήρων. Γενικά δηλώνω ιδιαίτερα ικανοποιημένος, δεδομένου ότι κρατούσα και σχετικά μικρό καλάθι πριν το ξεκινήσω. 8/10
  3. Angola Δεύτερος τόμος με ήρωα τον Tyler Cross και μπορώ να πω ότι τον απόλαυσα ακριβώς στον ίδιο βαθμό με τον πρώτο. Σαν λάτρης των παλπ μυθιστορημάτων με νουάρ αισθητική και σκληροτράχηλους χαρακτήρες, δεν θα μπορούσα παρά να περάσω υπέροχα διαβάζοντας τη συγκεκριμένη ιστορία. Γενικά λατρεύω αυτές τις σκληρές ιστορίες εγκλήματος που διαδραματίζονται τα παλιά τα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες (ή και αλλού, εδώ που τα λέμε), ενώ γουστάρω πολύ και ιστορίες/ταινίες που έχουν να κάνουν με τον κόσμο των φυλακών, οπότε η αναγνωστική απόλαυση ήταν δεδομένη. Κακά τα ψέματα, όσον αφορά την πλοκή δεν λες ότι σκίζει και από πρωτοτυπία, μιας και όλο και κάπου τα έχουμε ξαναδεί στον έναν τον ή τον άλλο βαθμό αυτά που θα διαβάσει κανείς στον συγκεκριμένο τόμο (σε βιβλία, σε ταινίες, σε άλλα κόμικς...). Όμως, δεν έχει σημασία, γιατί ο συγγραφέας ξέρει τι να πει και πώς ακριβώς να το πει, για να κρατήσει στην τσίτα τον αναγνώστη από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, με την πλοκή να προσφέρει δράση, ωμή βία και ένταση, χωρίς να κολλάει πουθενά. Από την άλλη, το σχέδιο είναι πολύ ωραίο μέσα στην ιδιαιτερότητά του, έχει μια δική του ταυτότητα και ξεφεύγει αρκετά από τα συνηθισμένα, με το κάπως καρτουνίστικο στιλ να να ταιριάζει τελικά με το σκληρό νουάρ. Και, φυσικά, τα χρώματα είναι και πάλι εξαιρετικά και δένουν απόλυτα με το σχέδιο και το όλο ύφος της ιστορίας. Ελπίζω μόνο να μην αργήσει πολύ να κυκλοφορήσει στα εγγλέζικα ο τρίτος τόμος, γιατί θέλω να διαβάσω και άλλες σκληροτράχηλες ιστορίες με ήρωα τον Tyler Cross! 9.5/10
  4. BladeRunner1992

    ΤΕΞ

    Στο μονοπάτι των αναμνήσεων Ο τέταρτος αυτός τόμος μπορώ να πω ότι μου άρεσε περισσότερο από τον προηγούμενο. Η ιστορία μπορεί να είναι αρκετά απλή, όμως είναι ενδιαφέρουσα και γεμάτη δράση. Ο Τεξ εξιστορεί στους φίλους του και τον γιο του μια περιπέτεια από το παρελθόν του, που έζησε μαζί με την αγαπημένη του γυναίκα, τη Λίλιθ. Ήταν τότε που αντιμετώπισε το Τρελό Ελάφι (όνομα και πράγμα!). Το κόμικ είναι γεμάτο δυνατές σκηνές δράσης, ωραία σκηνικά και την απαιτούμενη ατμόσφαιρα που πρέπει να έχει ένα γουέστερν της προκοπής. Είναι μια περιπετειώδης ιστορία που δεν κουράζει το μυαλό του αναγνώστη, αλλά αντίθετα τον ψυχαγωγεί και τον ταξιδεύει μακριά από την πεζή πραγματικότητα, στη συναρπαστική Άγρια Δύση. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πραγματικά απολαυστικό, με δυναμικές και ολοζώντανες σκηνές μάχης (η εναλλαγή των καρέ θυμίζει κινηματογραφική ταινία!), καθώς επίσης και με ρεαλιστική αποτύπωση των τοπίων και των χαρακτήρων. Μάλιστα, για πέντε λεπτά καθόμουν και χάζευα το πανοραμικό πλάνο του Μοναστηριού στη σελίδα 59 (κάτι τέτοια πλάνα μου αρέσουν πολύ!). Σαν λάτρης των γουέστερν, δηλώνω ιδιαίτερα ικανοποιημένος και από αυτήν την ιστορία! 8/10
  5. Ο όρκος Ο τόμος αυτός περιέχει το δεύτερο και το τρίτο τεύχος της νέας σειράς που ασχολείται με το παρελθόν του Ζαγκόρ. Ουσιαστικά βλέπουμε τη συνέχεια από το σημείο που τελείωσε η ιστορία στον προηγούμενο τόμο ("Η αρχή"). Λοιπόν, πρόκειται για έναν σαφώς πιο χορταστικό τόμο, από τη στιγμή που περιέχει δυο τεύχη και είναι διπλάσιος σε μέγεθος. Μαθαίνουμε πολλά σημαντικά πραγματάκια για τα παιδικά και νεανικά χρόνια του Ζαγκόρ, αλλά και για τον Περιπλανώμενο Φίτζι. Η δράση είναι κάμποση και χορταστική, ενώ υπάρχουν και εκπλήξεις στην πλοκή. Από κει και πέρα, το σχέδιο διαφέρει από τεύχος σε τεύχος, γιατί οι σχεδιαστές είναι διαφορετικοί, όμως μπορώ να πω ότι και τα δυο μου άρεσαν στον ίδιο βαθμό. Αρκετά ζωντανές και δυναμικές οι σκηνές δράσης, ρεαλιστική αποτύπωση των τοπίων και των διαφόρων σκηνικών, οπότε δηλώνω ικανοποιημένος και σε αυτόν τον τομέα. Γενικά, πρόκειται για έναν καλό τόμο, που πιστεύω ότι θα ικανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τους λάτρεις του Ζαγκόρ. 8.5/10
  6. Αυτό ακριβώς το cut έχω στη συλλογή μου! Ουσιαστικά ήταν η μοναδική επιλογή εκεί που... βρήκα την ταινία, αλλά και πάλι αυτήν την εκδοχή θα επέλεγα. Το μόνο θέμα είναι να βρω ελεύθερα 215 λεπτά για να την απολαύσω με τη μια, και όχι σε... δόσεις
  7. Τον Μάιο του 2013 βρήκα στο Μοναστηράκι σε σχετικά γελοία τιμή την σκληρόδετη έκδοση της Anubis, όμως έτσι όπως πήρα την από τον πάγκο του παλαιοβιβλιοπωλείου, έτσι την έβαλα σε κάποιο ράφι, απλά ξεφυλλίζοντάς την για λίγα λεπτά. Τελικά αποφάσισα να διαβάσω το κόμικ τώρα, μιας και σε λίγες εβδομάδες βγαίνει η τηλεοπτική σειρά και θα ήθελα να είμαι έτοιμος από κάθε άποψη (λίαν συντόμως θα δω και την ταινία). Λοιπόν, έχω μείνει ενεός. Συνήθως όταν ένα κόμικ ή ένα βιβλίο με ενθουσιάζει στον υπέρτατο βαθμό, μπορώ να γράψω ένα ολόκληρο κείμενο δεκάδων σειρών, για όλες τις εικόνες που μου προσέφερε, για όλα τα συναισθήματα που μου δημιούργησε, για όλες τις σκέψεις που με έβαλε στον κόπο να κάνω. Τώρα απλά δυσκολεύομαι. Το Watchmen με ξετρέλανε στον υπέρτατο βαθμό, όμως ένα τέτοιο πολυσύνθετο και πολυσχιδές κόμικ, που θίγει τόσα πολλά πράγματα, απλά με δυσκολεύει να το σχολιάσω με αρχή, μέση και τέλος, έτσι ώστε να παρουσιάσω όσο γίνεται καλύτερα την άποψή μου γι'αυτό. Τέλος πάντων, ουσιαστικά μιλάμε για ένα επικό μυθιστόρημα σε μορφή κόμικ, το οποίο από τη μια απομυθοποιεί τους σούπερ ήρωες και τους μασκοφόρους εκδικητές που πολεμούν το έγκλημα, ενώ από την άλλη περνάει μηνύματα πάσης φύσεως, που έχουν να κάνουν με την πολιτική, τα ανθρώπινα συναισθήματα, τη σύγχρονη κοινωνία και τη ζωή γενικότερα. Υπάρχουν πολλές αναφορές φιλοσοφικής και μη φύσεως, καθώς επίσης αλληγορικά στοιχεία και παραλληλισμοί. Οι χαρακτήρες έχουν το βάθος που συναντάει κανείς σε ένα καλό μυθιστόρημα, είναι δηλαδή πολυεπίπεδοι και ανθρώπινοι, με τα θετικά και τα αρνητικά τους, σίγουρα ενδιαφέρεσαι γι'αυτούς και πολύ εύκολα σαν αναγνώστης μπορείς να δεθείς με κάποιον. Οι περιγραφές και οι διάλογοι είναι σε εξαιρετικό λογοτεχνικό επίπεδο, σε πολλά σημεία βάζουν τον αναγνώστη στο τριπάκι της σκέψης και της φιλοσοφικής ενδοσκόπησης. Η όλη αφήγηση είναι γεμάτη τρικ, δεν είναι απλοϊκή, αλλά ούτε και τόσο δύσκολη στην παρακολούθηση, με τον ρυθμό να είναι πολύ καλός και να μην πέφτει σχεδόν σε κανένα σημείο. Όλα όσα συμβαίνουν έχουν λόγο ύπαρξης, ακόμα και το κόμικ μέσα στο κόμικ (για την πειρατική ιστορία μιλάω), που είναι ένα μαύρο διαμαντάκι από μόνο του. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι στο αντίστοιχο επίπεδο ποιότητας με το σενάριο, δηλαδή κορυφαίο και συγκλονιστικό, γεμάτο δύναμη και ζωντάνια. Τα πάντα είναι ρεαλιστικά δοσμένα, νιώθεις σαν να βλέπεις μια ταινία με Οσκαρική σκηνοθεσία και φωτογραφία, εύκολα βυθίζεσαι στον τρομακτικό μα και συναρπαστικό κόσμο της ιστορίας. Οι χαρακτήρες, τα εσωτερικά και εξωτερικά σκηνικά, οι σκηνές δράσης, όλα είναι τόσο καλοδουλεμένα και προσεγμένα. Και τα χρώματα επίσης είναι εξαιρετικά, ιδιαίτερα ζωντανά και απόλυτα ταιριαστά με το σχέδιο και το όλο ύφος της ιστορίας. Συμπερασματικά, δεν μιλάμε για ένα απλό κόμικ, αλλά για ένα έπος, που εκτός από μια συγκλονιστική πλοκή γεμάτη δράση, μυστήριο και εκπλήξεις, προσφέρει στους αναγνώστες κάθε είδους συναισθήματα και δυνατές εικόνες, αλλά και μπόλικη τροφή για σκέψη. Δεν το συζητάω, είναι ένα από τα κορυφαία κόμικ που είχα την τύχη να διαβάσω μέχρι τώρα και πολύ, μα πολύ δύσκολα θα βγει εκτός πεντάδας, ανεξάρτητα από το τι θα διαβάσω στο μέλλον. Εντάξει, ποτέ δεν ξέρεις, αλλά δύσκολο το βλέπω... Υ.Γ. 1. Εξαιρετική η ελληνική σκληρόδετη έκδοση, με προσεγμένη μετάφραση και πολύ ωραία παρουσίαση. Υ.Γ. 2. Δυσκολεύτηκα, αλλά τελικά το έγραψα το σεντονάκι μου! 10/10
  8. Iron Man: Extremis Σενάριο: Warren Ellis Σχέδιο: Adi Granov Πρώτο κόμικ με ήρωα τον Iron Man που διαβάζω και δηλώνω οπωσδήποτε ικανοποιημένος και ψυχαγωγημένος, αν και δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα κιόλας. Η ιστορία μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα και καλογραμμένη, με μπόλικη δράση, γραφική βία και πολλή ένταση, σίγουρα έχει πολλά ωραία καλούδια να προσφέρει. Ο χαρακτήρας του Τόνι Σταρκ έχει ένα κάποιο βάθος, ο συγγραφέας μας δίνει να καταλάβουμε κάποια πράγματα για τη ζωή και τον τρόπο σκέψης του, όμως ο κακός της υπόθεσης δεν με... τρόμαξε ιδιαίτερα, ούτε ένιωσα κάτι γι'αυτόν (μίσος ή έστω οίκτο). Όσον αφορά το σχέδιο, είναι αρκετά ιδιαίτερο, θυμίζει λίγο βιντεοπαιχνίδι και είναι σαν να φτιάχτηκε σε μεγάλο βαθμό στον υπολογιστή, αν και μάλλον απλώς αυτό είναι το στιλ του σχεδιαστή. Μπορώ να πω ότι μου άρεσε, έδωσε και μια βρώμικη και νουάρ αίσθηση στην όλη ιστορία, απλώς μερικές σκηνές δράσης μου φάνηκαν κάπως άψυχες και κρύες. Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν πολύ καλό τόμο και θεωρώ πως είναι ό,τι πρέπει για να γνωρίσει κανείς και τον... έντυπο Iron Man. 8/10
  9. The Amazing Spider-Man: Η επιστροφή Σενάριο: J. Michael Straczynski Σχέδιο: John Romita Jr. Ενώ έχω δει αρκετές ταινίες της Marvel, τα κόμικ που έχω διαβάσει είναι πάρα, μα πάρα πολύ λίγα, ζήτημα να ξεπερνάνε τα... πέντε. Πάντως ο Spider-Man είναι από τους σούπερ ήρωες που συμπαθώ περισσότερο από το σύμπαν της Marvel, αν και τούτη η ιστορία είναι μόλις η πρώτη που διαβάζω με αυτόν ως πρωταγωνιστή. Λοιπόν, δηλώνω ως επί το πλείστον ικανοποιημένος, τόσο από την ιστορία, όσο κυρίως από το σχέδιο και την όλη ατμόσφαιρα. Η ιστορία διαθέτει ένταση και αρκετό νεύρο, δράση και κάμποσο ξυλίκι, χωρίς όμως να είναι απλοϊκή, υπάρχει λίγο βάθος σε χαρακτήρες και καταστάσεις. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πολύ ωραίο, με σχετικά δυναμική αποτύπωση των σκηνών δράσης και βίας, και πολύ ζωντανά χρώματα. Επίσης οι διάλογοι είναι ικανοποιητικοί, με καλό χιούμορ και αστείες ατάκες στα σωστά σημεία. Μπορεί να μην ξετρελάθηκα κιόλας, όμως πέρασα πολύ καλά. Σίγουρα μια καλή αρχή για τη σειρά Graphic Novels της Marvel, των εκδόσεων Hachette. 8.5/10
  10. Ξέρει κανείς αν ο πρώτος τόμος έχει κυκλοφορήσει; Αν είναι, να αρχίσω να παίρνω σβάρνα τα ψιλικατζίδικα, μπας και τον πετύχω EDIT: Εντάξει, πήγα στο πιο κοντινό ψιλικατζίδικο και τον βρήκα. Φοβερή έκδοση! Ήδη προσπαθώ να βρω χώρο και για τους 60 τόμους, γιατί μάααλλον θα τους τιμήσω όλους. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι και φανατικός της Marvel, αλλά θα ήθελα κάποια στιγμή να διαβάσω ορισμένες ιστορίες για τους διάφορους ήρωες της. Ουσιαστικά δεν ήξερα από πού να ξεκινήσω με όλες αυτές τις σειρές που υπάρχουν, οπότε τώρα νομίζω ότι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία. Υποτίθεται ότι η κάθε έκδοση αποτελεί μια ολοκληρωμένη ιστορία, με το έξτρα υλικό να περιλαμβάνει μια περίληψη των όσων έχουν συμβεί, για να καταλάβουμε καλύτερα την κάθε υπόθεση.
  11. Mister No Revolution: Καλιφόρνια Δεύτερος τόμος της σειράς Mister No Revolution, ο οποίος περιέχει τα τεύχη τρία και τέσσερα της Ιταλικής έκδοσης. Προσωπικά μου φάνηκε ένα κλικ πιο κάτω σε σχέση με τον προηγούμενο ("Βιετνάμ"), όμως χωρίς αμφιβολία πρόκειται για έναν πολύ ενδιαφέροντα τόμο που έχει κάποια πραγματάκια να πει για τη δεκαετία του '60 στην Καλιφόρνια, τότε, με τον πόλεμο στο Βιετνάμ, τα παιδιά των λουλουδιών, το κίνημα αμφισβήτησης των νέων, τους Μαύρους Πάνθηρες, όλα αυτά. Ο Μίστερ Νο δεν έχει και πολλή όρεξη για χιούμορ, μετά από αυτά που πέρασε στο Βιετνάμ αλλά και με αυτά που ζει και βλέπει καθημερινά πίσω στην πατρίδα, όμως ο κυνισμός του είναι και πάλι έντονος και προσπαθεί να μην τα παίρνει όλα τελείως στα σοβαρά. Η ιστορία στο μεγαλύτερο κομμάτι της είναι περισσότερο δραματική παρά περιπετειώδης, όμως στο τέλος υπάρχει ένα ωραιότατο και ευπρόσδεκτο αιματοκύλισμα, όπως και μια ενδιαφέρουσα γνωριμία για τον Μίστερ Νο. Όσον αφορά το σχέδιο, από τους χαρακτήρες και τα πρόσωπά τους μέχρι τα διάφορα τοπία και τα σκηνικά, είναι πολύ καλό και αρκετά δυναμικό, με εξαιρετικά χρώματα. Γενικά το νέο αυτό origin του Μίστερ Νο έχει το ενδιαφέρον του και είναι σαφώς πιο... ενήλικο, ωμό και ρεαλιστικό από το κλασικό και αγαπημένο, οπότε χαίρομαι που βλέπω τούτες τις ιστορίες στα ελληνικά. Απλά, προσωπικά, λατρεύω τον κλασικό, φαφλατά Μίστερ Νο με τις περιπέτειές του στη Λατινική Αμερική. 8.5/10
  12. BladeRunner1992

    ΤΕΞ

    Με αρκετά μεγάλη καθυστέρηση διάβασα και τον τρίτο τόμο. Μπορώ να πω ότι μου άρεσε, αλλά κατά τη γνώμη μου σεναριακά είναι σαφώς πιο αδύναμος από τους προηγούμενους δυο. Η ιστορία είναι αρκετά απλή και υποτυπώδης, με μεγάλα φλας μπακ και αρκετούς σκοτωμούς, ενώ το σενάριο δεν κρύβει εκπλήξεις ή ιδιαίτερη αγωνία. Επίσης το τέλος είναι κάπως άνευρο. Από την άλλη, το σχέδιο είναι πραγματικά πολύ καλό, με τα χαρακτηριστικά των προσώπων των χαρακτήρων να είναι ιδιαίτερα λεπτομερή και προσεγμένα, ενώ και η αποτύπωση των διαφόρων τοπίων είναι πραγματικά πανέμορφη. Γενικά δηλώνω ικανοποιημένος, σίγουρα πέρασα καλά, όμως δεν ενθουσιάστηκα κιόλας. Πάντως τα τέσσερα αστεράκια στο Goodreads τα τσιμπάει, έστω και τελευταία στιγμή! 7.5/10
  13. Mister No Revolution: Βιετνάμ Αρχικά με ξένισε λίγο το όλο κόνσεπτ, μιας και είχα συνηθίσει τόσο καιρό τον κλασικό Μίστερ Νο με τις διασκεδαστικές περιπέτειες του στη Νότια Αμερική, όμως μετά από τις πρώτες σελίδες τα άφησα όλα στην άκρη και απόλαυσα μια πραγματικά πολύ δυνατή ιστορία, αφόρητα ρεαλιστική και ωμή. Οι διαφορές της συγκεκριμένης ιστορίας με τις κλασικές ιστορίες του Μίστερ Νο δεν εντοπίζονται μονάχα στο χρονικό πλαίσιο και το τοπίο δράσης, αλλά και στο γεγονός ότι η βία είναι πιο έντονη, η αισιοδοξία πιο απούσα από ποτέ, ενώ πολλές σκηνές είναι σαφώς πολύ σκληρές και ωμές, που αναδεικνύουν μια δύσκολη εποχή. Η ιστορία προσφέρει δράση και αγωνία, ενώ κινείται σε δυο επίπεδα, μιας και από τη μια βλέπουμε τον Μίστερ Νο στη Νέα Υόρκη πριν την κατάταξή του, να ερωτοτροπεί με μια κοπέλα που έχει τα δικά της σκοτεινά μυστικά, ενώ από την άλλη βλέπουμε τον Μίστερ Νο να πολεμάει στα υγρά τοπία του Βιετνάμ και να γίνεται μάρτυρας κάθε είδους θηριωδιών. Και, φυσικά, με όλα αυτά που γίνονται και στις δυο υπό-πλοκές, ο Μίστερ Νο δεν έχει και ιδιαίτερη όρεξη για αστεία, αν και ούτε τώρα λείπει ο κυνισμός του. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πραγματικά πολύ ωραίο, δυνατό και έντονο, με εξαιρετικά χρώματα. Και αν ίσως οι ανθρώπινοι χαρακτήρες ήθελαν περισσότερη δουλίτσα σε κάποια καρέ, τα τοπία και τα διάφορα σκηνικά είναι εξαίσια και καταφέρνουν να μεταφέρουν τον αναγνώστη, τόσο στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του '60, όσο και στα αιματοβαμμένα πεδία μάχης του Βιετνάμ. Τέλος, η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη και όμορφη, πραγματικό διαμάντι για κάθε λάτρη των Ιταλικών κόμικς. 9/10
  14. Η πέμπτη εποχή Έχουμε να κάνουμε με μια πολύ παράξενη και αρκούντως σουρεαλιστική ιστορία, στην οποία η πραγματικότητα μπλέκεται με τα όνειρα και τους εφιάλτες των πρωταγωνιστών. Δύσκολα βγάζει κανείς ένα συγκεκριμένο νόημα με αρχή, μέση και τέλος, και οπωσδήποτε δεν ξέρεις με σιγουριά τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, όμως προσωπικά μου φάνηκε ως μια πολύ ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα αναγνωστική εμπειρία. Και μπορώ να πω ότι κάποια κομμάτια της πλοκής ήταν απολαυστικά. Από κει και πέρα, μου άρεσε πολύ το σχέδιο και το όλο στήσιμο των καρέ, καθώς επίσης τα χρώματα και η γενικότερη αισθητική. 7.5/10
  15. Η αρχή Ο μικρός αυτός τόμος μας πάει πίσω, στο παρελθόν του Ζαγκόρ, τότε που λεγόταν απλώς Πάτρικ Ουίλντινγκ και ζούσε με τους γονείς του. Η ιστορία εστιάζει κυρίως στη σφαγή του Clear Water, με τους γονείς του Ζαγκόρ να δολοφονούνται και τον ίδιο να διασώζεται από τον Ναθάνιελ Φιτζέραλντσον, που είναι γνωστός και ως "Περιπλανώμενος" Φίτζι. Επίσης μαθαίνουμε και το τραγικό μυστικό του πατέρα του Ζαγκόρ, που χρονολογείται από την εποχή που ήταν αξιωματικός στον αμερικάνικο στρατό. Γενικά ωραία και ενδιαφέρουσα ιστορία, αλλά μου φάνηκε πολύ μικρή για τα γούστα μου, ήθελα να δω και να μάθω περισσότερα από εκείνη τη χρονική περίοδο. Βέβαια, στην έκδοση αναφέρεται ότι αυτός ο τόμος αποτελεί απλώς το πρώτο κεφάλαιο από μια σειρά που ασχολείται με το παρελθόν του Ζαγκόρ, οπότε μένει να δούμε και τα επόμενα κάποια στιγμή. Από κει και πέρα, το σχέδιο είναι πολύ καλό, με ωραία παρουσίαση των τοπίων και των διαφόρων σκηνών δράσης, καθώς επίσης και με αρκετά ζωντανά χρώματα. Όπως είπα, όμως, διάβασα τον τόμο πολύ γρήγορα και δεν μπορώ να πω ότι χόρτασα. Πάντως πέρασα ωραία όσο κράτησε! 8/10
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.