Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 10/22/2019 in all areas

  1. Εδώ και μερικές ημέρες έψαχνα μερικά ιστορικά στοιχεία για το Μίκυ Μάους, και επειδή το κατεβατό που θα ετοίμαζα θα ήταν τεραστίιιιιιιων διαστάσεων, αποφάσισα να το πειραματιστώ σε μορφή βίντεο, ώστε να είναι πιο εύπεπτο προς τον κόσμο. Προφανώς πάλι δεν μπόρεσα να αναφέρω τα πάντα, μιλάμε για μισό αιώνα δουλειάς, όμως νομίζω πως κάλυψα τα σημαντικότερα κομμάτια. Δείτε το και μιλάμε
  2. Manitou

    ΜΠΛΕΚ

    Ας γράψω μια αναλυτική κριτική για το αγαπημένο Μπλεκ γιατί πολύ ντόρος έγινε για αυτόν τον Ποπάυ. Ας ξεκινήσω με αυτά που δεν μου άρεσαν. Γιορ: Δεν μπορώ να το διαβάσω αυτό. Δεν ξέρω γιατί, αλλά οι δύο ιστορίες του Γιόρ και οι ιστορίες του δικαστή Ντρεντ είναι αυτά που δεν μπορούσα να διαβάσω από όλα τα Μπλεκ μέχρι τώρα. Αγαπητέ εκδότα, μην ξαναβάλετε Γιορ. (ε αφού μας διαβάζει ας το εκμεταλλευτούμε) Μισέλ Βαγιάν: ΟΧΙ δεν είχε Βαγιαν το τεύχος αυτό. Και για αυτό το γράφω. Που είναι ο Βαγιάν οεο? Μόλις τελειώσει ο Στόρμ (νομίζω πλησιάζει στο τέλος του) θέλουμε Βαγιάν!!!!!! Τέλος σε αυτά που δεν μου άρεσαν. Πάμε στα καλά! Μπλεκ: Μια ιστορία όπως οι άλλες. Κλασικός Μπλεκ. Αν σου αρέσει θα σου αρέσει και αυτή, αλλιώς προσπερνάς. Παιδί Πάνθηρας: Τα ίδια με τα παραπάνω. Είναι τόσες λίγες οι σελίδες που δεν παίζει και μεγάλο ρόλο αν σου αρέσει ή όχι. Εμένα πάντως μου αρέσει. Είναι αυτό που με συνδέει με το παλιό Μπλεκ. Στορμ: Σε αυτό το τεύχος είχαμε μια - μισή ιστορία λόγω του Ποπάυ. Με χάλασε λίγο, αλλά έχω συνηθίσει να διαβάζω σε συνέχειες πια μετά και τον Μπλε κομήτη. Πάντως η ιστορία είναι η καύτερη ως τώρα. Μ άρεσε πάρα πολύ. Τζόνι Ρεντ: Φοβερές ιστορίες με υπέροχο αν και πυκνό (και κάποιες φορές δύσκολο να καταλάβεις) σχέδιο. Δεν έχω διαβάσει πολλά πολεμικά στη ζωή μου. Αυτό παίζει να είναι και το τρίτο π.χ. Αλλά πραγματικά ξεχωρίζει. Σχέδιο, Χρώματα, γραμμές υπόθεση είναι άψογα. Το μόνο που με χαλάει λίγο είναι οι αερομαχίες που δεν καταλαβαίνω τι γίνεται λόγω του πυκνού σχεδίου. Ταρζάν: Γενικά δεν μου αρέσει πολύ. Είναι αρκετά παλιακό. Αλλά αυτή η ιστορία (που ξεκίνησε στο προηγούμενο τεύχος) είναι πραγματικά καλή. Και συνεχίζεται και στο επόμενο κιόλας. Σχέδιο και υπόθεση πολύ άνω του συνηθισμένου. Λάργκο Γούιντς: Α Π Ι Θ Α Ν Ο. Δεν έχω λόγια. Σκίζω το μαγιό μου να διαβάσουμε και τα υπόλοιπα. Φοβερή υπόθεση, ροή, δράση ενώ και το σχέδιο κινείται σε πολύ καλό επίπεδο. Λίγο τα χρώματα με χαλάνε. Φοβερή μεταγραφή. Κύριε εκδότα θέλουμε κ άλλο Λάργκο. και τέλος Ποπάυ: Μέτριο. Τολμώ να πω ότι ο Ιταλικό Ποπάυ μ άρεσε περισσότερο. Ισως γιατί με αυτόν μεγάλωσα και όχι με αυτόν που μάλλον είναι πολύ πιο κοντά στο ορίτζιναλ. Χάρηκα που μπήκε εδώ γιατί είχα την ευκαιρία να το διαβάσω. Σε αυτόνομη έκδοση δεν θα το έκανα ποτέ. Μ άρεσε επίσης και το συνοδευτικό άρθρο. Γενικα όλα τα άρθρα του τεύχους ήταν πολύ καλά. Εν κατακλείδει. Μ άρεσε πάρα πολύ το τεύχος αυτό. Πάρα πολύ. Για τα δικά μου γούστα το ιδανικό μπλεκ θα είχε Μπλεκ, Λάργκο, Βαγιάν, Τζόνι Ρεντ, Στορμ, Πάνθηρα και Φάντομ από τα μέχρι τώρα. Πολύ καλή δουλειά πάντως. Εν αντιθέσει με τις εκδόσεις της Καθημερινής, εδώ έχουμε αυτό το αλατοπίπερο που κάνει την διαφορά. Μπορεί να διαφωνούν αρκετοί με τις επιλογές των ιστοριών (λογικό είναι άλλωστε) αλλά νομίζω είναι κοινώς παραδεκτό ότι οι άνθρωποι των εκδόσεων Μικρός Ήρωας έχουν ΜΕΡΑΚΙ. Και μπόλικο μάλιστα.
  3. (ISBN:978-960-436-670-5). Green Arrow: Year one - Α' Τίτλος : Green Arrow: Year one - Α' Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Εκδότης: Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. / Brainfood Εκδοτική ΜΕΠΕ ISBN: 978-960-436-670-5 Γλώσσες : Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης : 24/10/2019 (ISBN:978-960-436-671-2). Green Arrow: Year one - B' Τίτλος : Green Arrow: Year one - B' Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Εκδότης: Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. / Brainfood Εκδοτική ΜΕΠΕ ISBN: 978-960-436-671-2 Γλώσσες : Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης : 24/10/2019 (ISBN:978-960-436-672-9). Green Arrow: Year one - Γ' Τίτλος : Green Arrow: Year one - Γ' Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Εκδότης: Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. / Brainfood Εκδοτική ΜΕΠΕ ISBN: 978-960-436-672-9 Γλώσσες : Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης : 24/10/2019
  4. Κατάφερα να αγοράσω σε λογική τιμή το τελευταίο τεύχος Captain Μarvel που μου λείπει από το πρώτο Thanos Saga. Δεν έδωσα ένα κάρο λεφτά αλλά το μεροκάματο το κόντεψε. Τώρα αν μπορούσα να βρω σε λογική τιμή το Iron Man #55... Βρήκα και αυτό. Βρετανική έκδοση hardcover reprint που δε βρίσκεται και εύκολα. Φετιχιστική αγορά.
  5. Μιας και δεν υπάρχουν αρκετά δημοσιεύματα αυτή την εβδομάδα έρχομαι να εμπλουτίσω την συζήτηση με ένα "Πόσο θα΄θελα να δούμε το..." μια σειρά που θα λέω με βάση την γνώμη μου τι θα ήταν ωραίο να δούμε στην συλλογή και έτσι ξεκινάω με το πόσο θα ήθελα να δω το Avengers KREE-SKRULL WAR
  6. Συνεχίζουμε... Τεύχος που δινόταν δωρεάν κατά τη διάρκεια της έκθεσης για τα 50 χρόνια του Μικρού ήρωα, το 2003 και το τεύχος Δεκεμβρίου 1972, του "Μεγάλου Μπλεκ", μήνας ο οποίος γεννήθηκα. ------------------------------------------------------------------------ Οι λέξεις "Καμπανάς" και "Λαβ Στόρυ" πάνε μαζί; Ω ναι... ------------------------------------------------------------------------ Δυσεύρετο Σεραφίνο και "Δόξα", μαζί με το Γενεαλογικό δέντρο των Ντακ, με όλα τα τεύχη και τα χαρτάκια... ------------------------------------------------------------------------ Σούπερ Μαγια; Μάλιστα! Και φυσικά κλασικ 10Χ10... ------------------------------------------------------------------------- Δύσκολα και ακριβά τεύχη της νιότης μας... ------------------------------------------------------------------------ Το "ΖΟΥΜ" δε το έχω ματαδεί στην πιάτσα όπως και τις "Χαρούμενες Διακοπές"... ------------------------------------------------------------------------ Σκορπιός α-λα Ιταλικά και ο τόμος που έχει μέσα την "Κόλαση του Μίκυ"... ------------------------------------------------------------------------ Κλασική ομορφιά... ------------------------------------------------------------------------ Διαμαντάκι από τη σειρά "Γέλιο και χαρά" και τα άλλα σίγουρα κάτι σας θυμίζουν... ------------------------------------------------------------------------ Ολοκληρωμένη η σειρά "Οι Αριστοκράτες", νοσταλγία της νιότης μου... ------------------------------------------------------------------------ Σπανιάκια Σούπερ Σεραφίνο... ------------------------------------------------------------------------ Τα τρια πρώτα τεύχη της Περιπέτειας και 3 φορές η ανατύπωση, με δώρο πάνινα κεντητά σήματα... ------------------------------------------------------------------------- Βιβλία για μικρότερες ηλικίες, του Καμπανά... ------------------------------------------------------------------------- Το παληκάρι είναι άρρωστο, τα'χουμε πει... ------------------------------------------------------------------------ Σοβαρά όμως... ------------------------------------------------------------------------ Έλα τώρα... ------------------------------------------------------------------------ Οι περίφημες "Φάλαγγες" και κάτι να γεμίσει η φωτό... 2 b continued...
  7. Αφού σου απάντησαν τότε, σίγουρα εμένα με αγνόησαν. Καλό και το Ultimate Spider-Man. Ωραία. Με τόσο πρήξιμο μπορεί στο επόμενο χαρτόνι την άλλη Παρασκευή να έχει καμιά 10αριά τόμους ανακοίνωση για να γλιτώσουν το πρήξιμο
  8. Με γελούν τα μάτια μου ; είναι Σάββατο και ακόμα να ανέβει το 282 ; είπα να μην το ανεβάσω να αφήσω κ κανένα άλλον μα εσείς δε με αφήνατε να αγιάσω ,Εγω φταίω τώρα ; ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ για άλλη μια φορά με το πρώτο μέρος της περιπέτειας ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ , Ξέρω τι θα πείτε ,ότι πρωταγωνιστω κ εγώ ,διαβάστε άφοβα ,δεν ''παίζω ''είμαι πολύ σκοτεινός αλλά όχι κ τόσο . μεταφέρθηκε στη βάση
  9. Ο υπολογιστής μου, αναστήθηκε, οπότε και είπα να ανεβάσω αυτά που πήρα τις τελευταίες μέρες... Αρκάς, παλαιάς κοπής: Μάλιστα το τεράστιο άλμπουμ "Τρελοί συνδιασμοί", έχει και αφιέρωση: Πόσο θα ήθελα να ήταν του ιδιου του Αρκά... Και κάτι "τζατζαλάκια": Αυτά προς το παρόν...
  10. Στο Facebook της οξύ στο post που ανακοίνωσαν επίσημα green arrow με το έθνος κάποιος σχολίασε ότι εύχεται στο μέλλον να δούμε aquaman, Wonder woman, και doomsday clock και η οξύ απάντησε ότι ένα από τα τρία ετοιμάζεται σύντομα. Λοιπόν θυμήθηκα που είπαν ότι θα βγάλουν ένα αναπάντεχο team up μυθολογικών διαστάσεων, και το μόνο που ταιριάζει ύστερα από αυτό τον περιορισμό επιλογών, είναι το batman/ wonder woman the brave and the bold by liam sharp. To έχει διαβάσει κανείς? Πως είναι? Edit: όχι greg rurcka liam sharp είναι το σωστό.
  11. Που τη διάβασες; Στην άθλια έκδοση 2 σελίδες ασπρόμαυρες/2 έγχρωμες ή στην άθλια έκδοση 2 σελίδες ασπρόμαυρες/2 πορτοκαλί;
  12. Δεν ήταν στις πρώτες επιλογές μου το Earth One αλλά είδα ότι το έγραψε ο Geoff Johns, που μ΄άρεσε σε κάτι Superman που διάβασα. Έτσι έδωσα μια ευκαιρία και δεν το μετάνιωσα Η ιστορία παρουσιάζει ένα εναλλακτικό origin του Batman, το οποίο έχει ενδιαφέρον. Παρότι συναντάμε πολλά γνώριμα πρόσωπα, κάποια απ΄αυτά έχουν διαφορετικούς ρόλους. Aρχικά βλέπουμε έναν αδέξιο Batman που δεν είναι ακόμα έτοιμος. Δεν έχει τελειοποιήσει τις πολεμικές του δεξιότητες, ούτε είναι σωστά εξοπλισμένος. Όμως δεν το βάζει κάτω και το πείσμα ν΄ανακαλύψει τον υπαίτιο της δολοφονίας των γονιών του τον μεταμορφώνουν σιγά σιγά στον επιδέξιο εκδικητή που γνωρίζουμε. O βασικός εχθρός του στην ιστορία είναι ο γνωστός μας Πιγκουίνος, ο οποίος είναι ένας διεφθαρμένος δήμαρχος του Γκόθαμ. Το σχέδιο του Frank είναι όπως μ΄αρέσει. Λεπτομερές και με σαφήνεια. Καταλαβαίνεις τι βλέπεις κάθε στιγμή Συνολικά είναι ένα πολύ τίμιο graphic novel. Σίγουρα δεν το λες αριστούργημα αλλά διαβάζεται ευχάριστα. Μακάρι να δούμε και το Volume 2 Από μένα 8/10
  13. Όταν δεν ξέρεις τι σου γίνεται, ξαφνικά κάνεις τσαααααααακ και τραβάς από το τελείως πουθενά το Μικρά Μεγάλα Καμπανάς #1. Για τρίτη φορά Δεν πουλάω κανένα τους Ανταλλάσσω όμως το #1 για το #2 που μου λείπει Είτε χέρι-με-χέρι εντός λεκανοπεδίου, είτε με μου-αφήνεις-σου-αφήνω στη Λέσχη. Σε καλή κατάσταση όμως το #2, έτσι? Όχι αηδίες. Γέρασα πλέον και δεν θέλω άλλη σαβούρα στη συλλογή μου Σκισιματάκια, τσαλακώματα κ.ο.κ. σημαίνει πως δεν μου κάνει Όποιος με ρωτήσει άμα πουλάω κάποιο από τα #1, μπανάρεται γιατί έτσι Και δεν το ανταλλάσσω ούτε με κάτι από αυτά που ψάχνω, ούτε με κάτι που δεν ψάχνω αλλά είναι γενικώς επιθυμητό (λχ το πρώτο Μίκυ Μάους του Τερζό ) Θέλω απλώς το #2 Για να κλείσει το σετάκι Άμα το βρω με ανταλλαγή με το #1, σούπερ υγ στην απολύτως χειρότερη προτίθεμαι μαζί με το #1 να βάλω δώρο και ένα γλυφιτζούρι. Αμεταχείριστο! Μη ρωτάτε γεύση. Ότι βρω στο ψιλικατζίδικο και μου κάνει μπιου
  14. To 4ο Batman που διαβάζω μετά τα Year One, Killing Joke και The Long Halloween. Α έχω δει και το The Dark Knight Returns σε animation Λοιπόν. Το Hush μου άφησε ανάμεικτες εντυπώσεις. Μέχρι ενός σημείου πήγαινε πολύ καλά και μ΄άρεσε η ασταμάτητη δράση που έβλεπα. Όμως κάπου μετά τη μέση με κούρασε το θέμα με τους αμέτρητους villains που έκαναν παρέλαση στην ιστορία. Βρε Loeb, το έκανες αυτό ξανά στο Long Halloween(με καλύτερο μάλιστα τρόπο), σκέψου κάτι διαφορετικό τώρα Kαλά τα flashbacks, καλές οι αναφορές σε παλιά γεγονότα να μαθαίνουμε κι εμείς οι άπειροι. Αλλά ήθελα πιο ψαγμένη υπόθεση Το λεπτομερές σχέδιο του Lee απλά υπέροχο, όπως και οι χρωματισμοί. Κρίμα που το σενάριο δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο. Τα σχεδόν 16€ που έδωσα και για τους 2 τόμους(7€ ο 1ος μεταχειρισμένος, 9€ ο 2ος με το 40% της Πρωτοπορίας) άξιζαν, δεν μπορώ να πω. Σίγουρα θα ξαναδιαβαστεί γιατί κάποια σημεία της ιστορίας δεν τα ξεκαθάρισα. Δεν είναι πάντως το καλύτερο Batman που διάβασα. Και σίγουρα υποδεέστερο απ΄το TLH 7/10
  15. Spider-Verse: Μάχη επιβίωσης Συγγραφέας: Slott Dan Εκδότης: Anubis ISBN: 9789606231667 Αριθμός Σελίδων: 168 Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο Διαστάσεις: 26χ17 Έτος Έκδοσης: 2019 'Ερχεται από 29-10-2019 !!!
  16. Το εξώφυλλο του τεύχους 4, χωρίς το σήμα της BMW. Αντικαταστάθηκε Θα ήθελα να προσθέσω πως οι σελίδες του περιοδικού ήταν 68 κι όχι 52 όπως αναφέρεται στον εισαγωγικό πίνακα της ενότητας
  17. https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2450435685276744&id=2189694688017513 Avengers the origin.....
  18. 80΄s είναι το Birth of Venom, όχι 90΄s. M΄αρέσει που τελικά δεν επέμειναν μόνο σε σύγχρονες ιστορίες. Άντε και μια 70΄s μετά Αυτό εννοείς; Αυτό έχει τα: Amazing Spider-Man #252-259, #300 and #315-317, Web Of Spider-Man (1985) #1 and material from Secret Wars #8, Amazing Spider-Man #298-299, Fantastic Four #274, Amazing Spider-Man Annual #25. Σύνολο 350 σελίδες. Της Hachette είναι λίγο διαφορετικό, λείπουν κάποια τεύχη. Έχει τα: The Amazing Spider-Man #252, 256-259, 300, Web Of Spider-Man #1 and excerpt from Fantastic Four #274, The Amazing Spider-Man #298-299. Σύνολο 200 σελίδες.
  19. Τα του 5ου με τον κύριο νεκροπισίνα (μπορεί και νεκρομπιλιάρδο. δε τζουρι ιζ νοτ αουτ)
  20. Ναι τευχάκια !!!! Και αυτή η ιστορία του Green Arrow είναι καταπληκτική και αποτελεί την έμπνευση για τη σειρά Arrow. Με τους κορυφαίους δημιουεγούς Andy Diggle και Jock σε μεγάλα κέφια.
  21. Υλικό μέσα από τη ξένη έκδοση (The Art of War: A Graphic Novel, Pete Katz, goodreads)
  22. Εγώ που είμαι κάτω των 19 δεν λέω ότι δεν προτιμώ ιστορίες των 00s απλά μου αρέσουν και οι ιστορίες των 60s,70s,80s γιατί είναι μιας άλλης διαφορετικής εποχής δίνουν την ματιά εκείνης της εποχής τα προβλήματα της και πολλά ακόμα επίσης μου αρέσουν εκείνης της εποχής οι ιστορίες γιατί είχε μεγάλους δημιουργούς όχι ότι τώρα δεν έχουμε αλλά τότε μιλάμε για μεγάλα ονόματα μεγάλους καλλιτέχνες επίσης μου αρέσουν γιατί εκείνες τις εποχές δημιουργούνταν οι ήρωες και οι φοβερές ιδέες που εξελίζονται, τι θέλω να πω,τότε αν έπαιρνες ένα τεύχος υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να είχαν μέσα έναν νέο ήρωα να έφτιαχναν μια νέα ομάδα μια νέα περιπέτεια που θα οδηγούσε σε ένα μεγάλο event αρκετά συναρπαστικό και ενδιαφέρον και όχι σαν τα σημερινά event που είναι μέτρια ως χλιαρά. Όλα αυτά σε συνδιασμό με το υπέροχο παλιό σκίτσο που υπήρχε που τα έδειχνε όλα λίγο πιο απλοϊκά αλλά ταυτόχρονα και μπερδεμένα και περίπλοκα με κ΄νουν να θέλω να πάρω πιο πολύ τέτοιες ιστορίες παρά των 00s και μετά. Για να μην φανώ τελείως αρνητικός μου αρέσουν αρκετές ''νέες'ιστορίες αλλά σαν τις παλιές δεν είναι. και για να δείτε τι εννοώ με το παλιό και νέο σχεδίασμα αφήνω δύο φωτογραφίες από κάτω για να δείτε. Πάντα δική μου άποψη αυτό το λέω για να μην παρεξηγηθώ.
  23. Παιδιά σας προλαβαίνω όλους,ο ενοχλητικός τύπος που την εβδομάδα που δεν βγαίνει τόμος για να μην βαλτώσει το thread ανεβάζει το τι θα ήθελα να δω στην συλλογή επέστρεψε. Ξεκινάω λοιπόν,αυτά που θα ήθελα να δω παρακάτω στην συλλογή είναι κααιαιαιαιι
  24. Εξώφυλλο-οπισθόφυλλο τελευταίου τεύχους 147 της Μάσκας Γ περιόδου : Μεταφέρθηκαν στη βάση δεδομένων Αναγγελία στις σελίδες 50-51 ότι συνεχίζεται η έκδοση ως "Μασκούλα" : Η ίδια αναγγελία στην σελίδα 66 καθώς και ότι θα κυκλοφορήσει ανατύπωση παλαιοτέρων τευχών στην τιμή των 2 δραχμών :
  25. Για μένα το καλύτερο νέο είναι ότι κυκλοφορούν τα ΤενΤεν! Έχουν πάνω από 10 χρόνια να κυκλοφορήσουν και τα περισσότερα είναι εξαντλημένα!
  26. Για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν. Υπάρχει κόσμος (και εγώ ανάμεσα ) που εκτιμάει πάρα πολύ τις α/μ εκδοχές. Ο πρώτος τόμος του Βίου του Σκρουτζ από Don Rosa στην έκδοση artist's edition της IDW, με μέγεθος 38χ56 (το μέγεθος χαρτιού στο οποίο την σχεδίασε ο δημιουργός), α/μ, 160 σελίδες, πάει 150$. Μπείτε στον εκδότη να κοζάρετε αυτές του τις εκδόσεις. Δεν μου έρχεται τώρα κάτι στο μυαλό, αλλά έχω πετύχει και πρόσφατες εκδόσεις, χωρίς αυτό το "μέγεθος-θηρίο-πρεστίζ", απλά ΤΡΒ, που έχουν όμως την α/μ εκδοχή του κόμικ. Μελάνια και κόντρα μελάνια, χωρίς χρώματα Στην τελική πάντως σε αυτό το τευχάκι θα μπούνε υπογραφές από τον σεναριογράφο και από αυτόν που έκανε τα μελάνια. Έχει τη λογική του το να του δώσεις να υπογράψει και μια έκδοση που αναδεικνύει τα μελάνια του (και την οποία μπορείς μετά να πουλήσεις σε αμερικάνους στο e-bay...)
  27. germanicus

    ΕΛ ΤΖΟ

    "Μολις κυκλοφορησε το καινουριο τευχος του Ελ Τζο!!!Με 24 εγχρωμες σελιδες μεγαλου σχηματος και μια συγκλονιστικη ιστορια με τιτλο ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΓΚΡΑΝΤ ΚΑΝΥΟΝ!!!Το τευχος προσφερεται εντελως δωρεαν για ολους τους φιλους της Γωνιας μεσα απο τον ιστοτοπο ΟΡΕΝΒΟΟΚ σε μορφη PDF." εδιτ λινκ@openbook
  28. Έχεις τα δίκια σου. Από την άλλη όμως (α) και στις 2 αυτές σειρές, δε νομίζω ότι υπάρχει "τέλος". Αμφότερες, όσο τις θυμάμαι και παρακολουθούσα είχαν κάπως το στοιχείο "συνεχίζεται" μέσα τους. Σου λένε μια χ ιστορία, αλλά κάπως μπαίνουν μέσα καινούργια ερωτήματα/θέματα που θα δεις απαντησεις σε κάποιο επόμενο. (β) χε... απο τους λόγους που δεν μπορώ να παρακολουθήσω μηνιαία κόμικ. Διότι από κάποιο σημείο και μετά, είτε ξεχνάω ότι πέρασε ο μήνας άρα έχουμε νέο τεύχος, είτε έχω ξεχάσει τι συνέβη στο προηγούμενο. Φυσικά αυτά που διάβασες τώρα μονοκοπανιά, κανονικά τα διαβάσαμε/διαβάσανε-οι-τακτικοί-αναγνώστες μέσα σε 6 μήνες. Οπότε την "συνέχεια"/"επόμενη 6άδα" την ολοκλήρωσαν μετά από άλλους 6 μήνες. Οπότε τι? Να μην τα βγάλεις διότι δεν ολοκληρώνονται άμεσα?... Είναι μια επιλογή αυτή, αλλά μέχρι στιγμής, IMHO από την πρώτη 7αδα, αυτά τα 2, μαζί με το X-Men που έρχεται, είναι και τα καλύτερα. Όπου ΚΑΙ στο X-Men θα ισχύει αυτό το "συνεχίζεται" anyhow. Άμα δεν πει κανείς και τον πόνο του, το τι δεν γουστάρει, wtf και άσχετο, αλλά ειδα το κλιπάκι χθες και θέλω να το χώσω (με μια τελείως χαβαλέ διάθεση )
  29. Όμορφη έγχρωμη αυτοέκδοση 28 σελίδων από τη Διονυσία Δεδούση σε σενάριο Βαγγέλη Χατζιδάκη. Χιουμοριστική ιστορία μιας πριγκίπισσας. Το ευχαριστήθηκα Κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2019. Μια εσωτερική σελίδα για το σχέδιο και τις ευχαριστίες μας στον @nikos99 για τη διάθεση του τεύχους.
  30. Η ιστορία έχει δημοσιευτεί εξ αρχής σε 5 ή 6 μέρη. Εμείς την παίρνουμε μόλις σε 3, άρα δεν ξέρω αν πρέπει να γκρινιάζουμε. Αν δεν μπούνε καινούργιοι πελάτες στο χώρο, θα το πω για πολλοστή +1 φορά, οι υπάρχοντες ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ.
  31. O Θάνατος της Τζην Ντεγούλφ περιέχεται στα Σπάιντερμαν Νο.474-477. Είναι όμως από τα λίγα τεύχη Σπάιντερμαν του Καμπανά που παραμένουν ασκανάριστα. Ευτυχώς έχει αναλάβει να τα σκανάρει ο Pantheon και ελπίζουμε να τα δούμε σύντομα...
  32. Χθες το βράδυ διάβασα το τεύχος, και όταν ξεκίνησα την τελευταία ιστορία, Ο νταής του νταή, χάθηκα μέσα στις σελίδες της. Έξυπνη, πρωτότυπη, ευχάριστη, όμορφη, διδακτική, με νόημα. 10/10 με τόνο, αξίζει να πάρετε το τεύχος μόνο και μόνο για αυτήν. Θα συμφωνήσω κι εγώ με τους προλαλήσαντες, από τις καλύτερες ιστορίες που θυμάμαι να έχω διαβάσει τους τελευταίους μήνες ανεξαρτήτως περιοδικού. Στο τέλος ήμουν με ένα πλάνο βλέμμα και αγνάντευα το ταβάνι μέχρι να συνέλθω. Αυτές είναι ιστορίες που πρέπει να διαβάζουν τα παιδιά. Φαίνεται πως το δίδυμο Teresa Radice & Stefano Turconi εξελίσσεται σε ένα από τα πιο δυνατά ονόματα, μακάρι να συνεχίσουν έτσι.
  33. Η επανέκδοση της Β' περιόδου των Κλασσικών Εικονογραφημένων ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1989 και σταμάτησε στο #1220, όμως κάμποσα τεύχη είχαν διαφορετική αρίθμηση, ενώ είχαν προστεθεί και τεύχη που δεν είχαν κυκλοφορήσει στη Β', αλλά ήταν από την Α'. Αργότερα, βγήκαν και ογκώδεις τόμοι των δέκα τευχών, 27 διαπιστωμένοι. Η Α' περίοδος ΕΔΩ
  34. Τελευταία πληροφορία που πρόλαβα ν΄αντλήσω για 2 τίτλους που θα δούμε μελλοντικά στη σειρά. Επειδή πάντως καταλαβαίνω ότι τους πρήζουμε, προσωπικά δεν πρόκειται να τους ξαναενοχλήσω γι΄αυτό το θέμα Edit: Για όσους δεν καταλάβατε τα 7 πρώτα τεύχη της σειράς Ultimate Spider-Man είναι το "Power and Responsibility"
  35. Προστέθηκε εξώφυλλο και οπισθόφυλλο του τεύχους 408
  36. Και εγω νομιζα οτι ειδες καποια φωτογραφια και δεν ηξερες ποια ειναι η κορασισα και ηθελες βοηθεια. Απογοητευτηκα τωρα...!
  37. Το έτος έκδοσης 1977 είναι σίγουρα λάθος. Η συγκεκριμένη ιστορία που φαίνεται στο πρώτο ποστ, είναι από το "anarchy comics #3" του 1981. Άρα το φανζίν αυτό είναι σίγουρα μετά το 1981.
  38. Όποτε μου πεις, παίρνω το αεροπλάνο, παίρνω το βαπόρι, πέφτω στο Αιγαίο και κολυμπάω και έρχομαι για μάρτυρας στο δικαστήριο για το διαζύγιο. Να το ξέρεις
  39. Oταν ο Braveheart συνάντησε τον Μάρκο Μπότσαρη Συνέντευξη με τον Chris Jaymes, δημιουργό της graphic novel “Γιοί του Χάους”, με θέμα την Ελληνική Επανάσταση του 1821, για το μοναδικό του αυτό έργο και τον τρόπο που η Ιστορία μπορεί να γίνει Τέχνη. Από την στιγμή που άρχισα να ξεφυλλίζω το Sons Of Chaos, σε κείμενα του Αμερικάνου δημιουργού Chris Jaymes και σκίτσα του Αργεντίνου Ale Aragon, ήξερα πως ήθελα οπωσδήποτε να μιλήσω με τον Chris. Η Ιστορία που επανέρχεται ως μνήμη και μάθημα μέσα από την Τέχνη, κι όχι την παιδαγωγική, είναι η Ιστορία που δεν ξεχνιέται. Πως, όμως, ένας άνθρωπος, που δεν τον ενώνει κανένας δεσμός με την Ελλάδα, μπορεί να σταθεί με τέτοιο δέος, τέτοια ευγένεια και τέτοιο σεβασμό απέναντι στην Επανάστασή μας; Πως ένας καλλιτέχνης με πορεία στο σινεμά και το σενάριο, αποφασίζει να μπει στα κόμικς εξαιτίας μιας παλιάς ιστορίας; Πως ένα τόσο μικρό κομμάτι της Παγκόσμιας Ιστορίας μπορεί να βρει τη θέση του μεταξύ των σημαντικών έργων τέχνης σήμερα, δύο αιώνες μετά την εποχή των Φιλελλήνων, χάρη σε κάποιους “ξένους”; Οι απαντήσεις ήρθαν σύντομα, όταν ο Chris με χαρά απάντησε στις ερωτήσεις του The Press Project. – Μοιάζει σαν την αρχή ενός κλασσικού ανεκδότου: ενας Αμερικάνος κι ένας Αργεντίνος, πέφτουν πάνω στην Ελληνική Επανάσταση του ’21. Πως βρέθηκε μπροστά σου; “Το ίδιο ρωτάω κι εγώ τον εαυτό μου σήμερα, δηλαδή 10 χρόνια μετά. Από όταν γεννήθηκα νομίζω ότι βρίσκω τον εαυτό μου μπλεγμένο με τέτοιες μονομανίες, βρίσκω έναν στόχο κι ύστερα κολλάω σε αυτόν, με αντίκτυπο στην πνευματική μου σταθερότητα. Μήνες περνάνε χωρίς να τους καταλάβω και η δομή του χρόνου καταρρέει. Ώσπου, κάποια στιγμή, αναδύομαι με κάποιου είδους αποτέλεσμα και ύστερα, συνήθως, κάτι καινούριο ξεκινάει και ο κύκλος ξαναρχίζει. Παρ’ όλα αυτά, τίποτε άλλο [που έκανα] δεν κράτησε τόσο πολύ. Για άγνωστο λόγο, εδώ “κόλλησα” για μια δεκαετία. Αρχικά ήταν μια συζήτηση με ένα φίλο μου Έλληνα που με οδήγησε να διαβάσω κάθε βιβλίο που κυκλοφορεί στα αγγλικά για την Επανάσταση [του ’21] και, αναπόφευκτα, στη συγγραφή των “Γιών του Χάους”.”. Έχεις κάποια προσωπική σχέση με την Ελλάδα; “Πολύ μεγαλύτερη από ότι ποτέ μου θέλησα, όπως βλέπεις από αυτό που ανέλαβα. Ξέρω για την Επανάσταση [του ’21] περισσότερα από όσα ξέρω για οποιονδήποτε πόλεμο στον οποίο έχει εμπλακεί η χώρα μου, που λέει, βέβαια, και πολλά για το πόσο ενεργητικός, δυστυχώς, τείνει να είναι ο στρατός μας. Η αρχική μου σχέση ήταν με τον καλύτερο μου φίλο, το Νικ, που με σύστησε στο θέμα. Γνωρίζοντας ότι έχω σκηνοθετήσει ταινίες κι έχω γράψει σενάρια, μου ανέφερε συνεχώς το 1821, προσπαθώντας να με πείσει ότι θα γινόταν μια καλή ταινία. Από τότε, έχω αποκτήσει πάρα πολλούς Έλληνες φίλους και οικογένειες έχουν γίνει μέρος της ζωής μου, σε όλη αυτή την πορεία”.”. Η έρευνα σε έφερε στην Ελλάδα; Τι εντύπωση σου άφησε η σημερινή χώρα; Βρήκες ζωντανές μνήμες, την προφορική ιστορία παρούσα; “Κατά τα αρχικά στάδια της έρευνας, πέρασα πέντε εβδομάδες οδηγώντας από την μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη. Η μόνη φάση που μπορούσα να φύγω, για τόσο καιρό, από το Λος Άντζελες, ήταν με τις διακοπές Δεκέμβρη και Γενάρη, κι έτσι πέρασα Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά σε τυχαία μέρη, ενώ αποκτούσα εικόνα για την αίσθηση και τη γεωγραφία της Ελλάδας. Πέρασα μια μέρα κολυμπώντας γύρω από τη Μονεμβασιά, για να αποκτήσω οπτική εικόνα του χώρου. Τα χειμωνιάτικα νερά εκείνου του χαρούμενου Δεκέμβρη δεν ήταν ακριβώς φιλόξενα, αλλά μετά από πάρα πολύ γκρίνια κατάφερα να κολυμπήσω, ευγνωμονώντας. Κι από κει, οδήγησα από την Πελοπόννησο στα Ιωάννινα, ενώ τεράστιες ποσότητες χιονιού γέμιζαν τους ορεινούς δρόμους. Είναι πολλές οι ομοιότητες της Ελλάδας με τη βόρεια Καλοφόρνια, απ’ όπου κατάγομαι. Το έδαφος είναι πολύ όμοιο. Όταν σκαρφάλωνα τις πλαγιές, για να φτάσω στη σπηλιά του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ένοιωσα ακριβώς όπως όταν σκαρφαλώνω τα βουνά έξω από το Λος Άντζελες. Η Αίσθησή μου για την Ελλάδα ήταν πολύ διαφορετική από όσα συνδέουμε με την Ελλάδα, γιατί ήμουν εκεί τον κρύο καιρό και πολύ συχνά μόνος μου. Εγκλωβίστηκα στη Σύρο μέρες ολόκληρες, κι ήταν σαν πόλη φάντασμα. Ήμουν ολομόναχος στην παραλία Καμάρι της Σαντορίνης, κι είχα σχεδόν όλο το νησί για τον εαυτό μου. Η Ύδρα ήταν άδεια, εκτός από ένα σκύλο, με τον οποίο γίναμε φίλοι και με συνόδευσε σε όλους τους λόφους, τις ατελείωτες ώρες που τριγυρνούσα εκεί. Δεν είχε πάρτυ ή κλαμπς ή χάος. Ήταν ακριβώς το αντίθετο, και είχε μιαν ομορφιά που μάλλον δεν βρίσκεις τους πιο ζεστούς μήνες. Η απομόνωση έφερε μια σιωπή που μου επέτρεψε να γεμίσω το χώρο με τις εικόνες από τα γεγονότα για τα οποία διάβαζα. Ήταν συνεχώς στο μυαλό μου, αποκτώντας νόημα πολύ διαφορετικό από τα συνήθη μου ταξίδια. Να βλέπεις τα μέρη που συνήθως βουλιάζουν από τουρίστες, γεμάτα φανταστικές αιματοχυσίες και ανθρώπους που δεν είχαν προβλήματα πολυτελείας [σαν τα σημερινά], που ζούσαν στην αβεβαιότητα, λεπτό το λεπτό. Είναι ένας πολύ διαφορετικός τρόπος να δεις ένα χώρο ή μια περιοχή. Ειλικρινά, οι εντυπώσεις μου [από την Ελλάδα] δεν έχουν ακόμη διαμορφωθεί γιατί δεν έχω μπορέσει ακόμη να έχω όντως την εμπειρία και να δω πως είναι τώρα. Είναι κάτι που το περιμένω πως κι πως.”. Πόσα χρόνια σου πήρε αυτή η επική δουλειά; υπήρχαν φάσεις που ήθελες να τα παρατήσεις; “Οι αρχικές συζητήσεις, όπως σου είπα, άρχισαν πριν δέκα χρόνια και η διαδικασία είναι πολλές φάσεις, ήρθαν και άλλες δουλειές που έπρεπε να κάνω ενδιαμέσως, οπότε, ναι, υπήρξαν πολλές φορές που φλέρταρα με την ιδέα να τα παρατήσω, αλλά κάπως γινόταν και είχα υποστήριξη και υπήρχαν άνθρωποι που δεν ήθελα να απογοητεύσω, κι έτσι κρατήθηκα και συνέχισα. Παρ’ όλα αυτά, υπήρχαν ολόκληροι μήνες που έπρεπε να σταματήσω και να αφήσω το μυαλό μου να ανασάνει και να βρει ισορροπίες. Και άυπνα βράδυα για βδομάδες, καθώς προσπαθούσα να μοιράσω το χρόνο σε όλα αυτά που έκανα, και πονοκέφαλοι, και κάποιες επισκέψεις σε νοσοκομεία, αλλά, όταν ήμουν πια σε σημείο χωρίς επιστροφή. Ευτυχώς, συνέχισα και τώρα μπορώ και σου μιλώ χάρη σε αυτό”. Γιατί το Σούλι; γιατί ο Μπότσαρης; γιατί τον διάλεξες ως κεντρικό σου ήρωα; “Οταν άρχισα να διαβάζω για τους Σουλιώτες, το μυαλό μου γέμισε έντονες και κινηματογραφικές εικόνες. Ο νους μου εμπορευματοποιούσε την πραγματικότητα [των Σουλιωτών] και φανταζόταν μια πολύ ψευδή εκδοχή ενός καρτούν σαν της Ντίσνεϊ, ας πούμε την ύπαρξη μιας φυλής Ρομπέν των Δασών, με υπεράνθρωπους ήρωες που μάχονταν τον εχθρό. Αυτή η φανταστική εικόνα μεγάλωνε, ώσπου κάποια στιγμή έπεσαν οι ρυθμοί και συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν καρτούν ούτε υπερήρωες, και φαντάστηκα πως θα ήταν να γεννιόμουν παιδί σε εκείνη την πραγματικότητα. Εναν κόσμο ακραίου χάους, που δεν έχει σε τίποτε να κάνει με σένα, έξω από τους γονείς που σε συνέλαβαν. Ενα απολύτως τυχαίο αποτέλεσμα σε τοποθετεί σε μια πραγματικότητα αστάθειας και ακραίας βίας – μια ζωή απόλυτης αβεβαιότητας. Για κάποιο λόγο, το μυαλό μου μπήκε στην οπτική γωνία ενός παιδιού, που στέκεται στη μέση του Σουλίου την εποχή των επιθέσεων που διέταξε ο Αλή Πασάς. Κι άρχισε να ζωντανεύει τόσο όλο αυτό, που έγινε το σημείο εκτόξευσης της ιστορίας. Ο Μάρκος Μπότσαρης και η οικογένειά του συνδέονταν με αυτά τα γεγονότα και είχαν διαρκείς εντάσεις με τον Αλή Πασά, που συνεχίστηκαν μέχρι το θάνατο του πατέρα του, του Κίτσου, και μέχρι το θάνατο και του Αλή. Τα γεγονότα αυτά μου φάνηκαν ένας ωραίος τρόπος να συστήσω το θέμα σε ένα μη Ελληνικό κοινό και κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου, με πολλούς τρόπους, τα συμπεράσματά μου με οδήγησαν να πιστέψω ότι η εξέγερση κέρδισε momentum λόγω της αδιαφορίας του Αλή προν το σουλτάνο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως σύνολο. Αν υπήρχε άλλη ηγεσία στα Γιάννενα, υπάκουη στην ατζέντα του Σουλτάνου, τα αποτελέσματα μπορεί να ήταν πολύ διαφορετικά. Γι’ αυτό αποφάσισα να ακολουθήσω την ιστορία του Αλή και να δείξω τι τον έκανε να λάβει τις αποφάσεις που έλαβε, που, κατά την άποψή μου, ενδυνάμωσαν την Ελλάδα με έμμεσο τρόπο, και οδήγησαν στο momentum που δεν θα δημιουργούνταν διαφορετικά. Βεβαίως, όλα αυτά είναι θεωρίες, και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν πολλά επιχειρήματα που θα αντιτίθενται σε αυτή την οπτική, όμως αυτό πιστεύω και αυτό έγινε μέρος της ιστορίας που διηγούμαι. Τα περισσότερα στοιχεία αποδίδονται μεταφορικά, μέσα από τη σχέση του Αλή με το Μάρκο, ο οποίος είναι περισσότερο ένα σύμβολο της Ελλάδας παρά ο άνθρωπος αυτός καθ’ αυτός. Ο χαρακτήρας που αποδίδεται στο Μάρκο θα μπορούσε να αποδοθεί στον καθένα, για να είμαι ειλικρινής, κι ίσως αυτή να ήταν καλύτερη απόφαση, γιατί μετά την εμφάνιση του χαρακτήρα του Μάρκου, η υπόλοιπη ιστορία τον χρησιμοποιεί σαν ξεναγό, ώστε να εισάγει τον αναγνώστη στα κυριότερα σημεία κλειδιά κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, ενώ παράλληλα τον εμπλέκει στην λογοτεχνική και ψυχολογικά ορμώμενη διήγησή [μου] με τον Αλή Πασά να αντιπροσωπεύει την εσωτερική φυλακή στην οποία και αυτός [ ο Μάρκος] και πολλοί ακόμη Έλληνες είχαν βρεθεί λόγω της δράσης του Αλή και της αβεβαιότητας των συνθηκών που τους είχαν επιβληθεί. Η ιδέα να χρησιμοποιήσω το Μάρκο Μπότσαρη αντί για έναν άοπλο λογοτεχνικό Έλληνα ήρωα ήταν αμφισβητούμενη, αλλά όλη μου τη ζωή έβλεπα ταινίες που με έκαναν να θέλω να μάθω περισσότερα. Όταν είδα το Braveheart ήθελα να μάθω περισσότερα για τον Γουίλιαμ Γουαλας. Ακόμη κι αν η αλήθεια της ζωής του Γουίλιαμ Γουάλας ήταν πολύ διαφορετική από όσα έδειξε το Braveheart, δεν είχε σημασία. Εξαιτίας της ταινίας θέλησα να μάθω περισσότερα. Φοβήθηκα ότι αν ο κεντρικός ήρωας ήταν απολύτως φανταστικός, το μη Ελληνικό κοινό θα δυσκολευόταν περισσότερο να δει [όσα διηγούμαι] σαν έναν αληθινό πόλεμο και μέρος της Ιστορίας. Παρόλα αυτά, υπάρχουν πολλές αλήθειες και ποιότητες από τη ζωή του Μάρκου Μπότσαρη που πλέκονται με την ιστορία του και το χαρακτήρα του, αν και μερικές φορές αυτό γίνεται συμβολικά και όχι άμεσα. Αποφεύγοντας τα σπόιλερς για το τέλος του βιβλίου, να πω ότι, προφανώς, ο θάνατος του πατέρα του Μάρκου, του Κίτσου, δεν συνέβη όπως απεικονίζεται. Όμως, ο θάνατος [του Κίτσου] διετάχθη από τον Αλή Πασά και ο Μάρκος δεν είχε ανάμειξη. Αυτό που έκανα ήταν να προσθέσω περισσότερες στρώσεις [ανάδειξης] του χειριστικού τρόπου του Αλή και της ψυχολογικης παγίδας που υπέφερε ο Μάρκος, που δεν κατάφερε να τον σώσει και κατηγορούσε τον εαυτό του. Εν τέλει, η ερμηνεία αφήνεται στον αναγνώστη, που μπορεί να το δει όσο λεπτομερώς ή όσο επιπόλαια αποφασίσει και η στρατηγική μου ήταν να χρησιμοποιήσω αυτά τα στοιχεία ώστε να φέρω τα γεγονότα πιο κοντά στον υπόλοιπο κόσμο”.” Η Αργεντινή έχει μια τεράστια παράδοση στις graphic novels και τις τέχνες, και πολλούς αντίστοιχους αγώνες με την Ελλάδα. Ήταν κι αυτό λόγος για τη συνεργασία; “Το κάνεις να ακούγεται σα να είχε μεγαλύτερη σημασία από ότι όντως είχε, οπότε καλύτερα να συμφωνήσω μαζί σου! Αυτές οι δυναμικές ίσως να έπαιξαν κάποιο ρόλο με τον τραχύ, ενστικτώδη τρόπο που ταιριάζει σε σενάριο και σκίτσο, γιατί η σφοδρή και ακραία συναισθηματικότητα του Ale εμφανίζεται σε κάθε καρέ. Δουλεύει με μελάνι, και το μελάνι δε συγχωρεί. Δεν υπάρχει ούτε γραμμή ψηφιακή – είναι ωμό από πρόθεση και το αισθάνεσαι στη δουλειά του”. Ενας φίλος, που είδε τη δουλειά σας, παρατήρησε ότι, με κάποιο τρόπο, ενώ είναι πρωτότυπη αποτελεί και φόρο τιμής στους “300”. “Δεν υπήρχε ποτέ η πρόθεση να αποτελέσει φόρο τιμής, αλλά είναι αδύνατον να αποφύγεις τη σύγκριση. Το εξώφυλλο έχει ένα κράνος της περιόδου το ’21 που συνήθως το θεωρούν δάνειο από τους 300. Είναι, επίσης, σπάνιο να δουλεύεις με ευρεία πανοραμική φόρμα και να λες ιστορίες από την Ιστορία με μέσο τις graphic novels ή τα κομικς. Παρ’ όλα αυτά, με χαροποιεί και με τιμά να συνδέεται ένα βιβλίο μου με τους 300, με οποιοδήποτε τρόπο. Αλλά το κοινό πρέπει να καταλάβει ότι το κράνος στο εξώφυλλο δεν είναι λάθος. Θα ήταν απίστευτο μετά από τόσα χρόνια δουλειάς να μην δούμε ότι χρησιμοποιούσαμε πανοπλίες από μια τελείως διαφορετική εποχή. Αλλά, είμαι και Αμερικάνος, οπότε ποτέ δεν ξέρεις! [Γελάει].”. Που συναντώνται η Τέχνη και η Ιστορία; Πόσο ακριβής ιστορικά μπορεί να είναι ένας καλλιτέχνης, όταν το θέμα του είναι τόσο σημαντικό; πόσο ελεύθερος μπορεί να είναι, σεβόμενος την ιστορία; “Νομίζω πως δεν υπάρχει μια στάνταρ απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Όποια κατεύθυνση κι αν πάρεις, ποτέ δε θα είναι όλοι ευχαριστημένοι. Μπορώ να εξηγήσω το κάθε λεπτό και γιατί πείραξα λογοτεχνικά αυτό το σημείο κι εκείνο το σημείο, και κάποιοι θα το λατρέψουν κι άλλοι θα θέλουν να με δείρουν. Μια χαρά. Γιατί σημαίνει πως μιλάμε για κάτι που νοιάζει τους ανθρώπους, κι είναι προτιμότερο από την αδιαφορία. Όπως εγινε με το παραδειγμα του κράνους. Ήταν προφανώς καλλιτεχνική επιλογή να φοράει ο Μουχτάρ, ο γιός του Αλή Πασά, ένα κράνος που μοιάζει περισσότερο με αρχαιοελληνικό. Εκτός Ελλάδας, βλέπουν ένα ενδιαφέρον κράνος, αν και η απλή απόφαση να παρουσιάσουμε ένα τέτοιο κράνος και τον αριθμό 1821 αρκεί για να οδηγήσει σε ψυχολογικό ξεσηκωμό ενα συγκεκριμένο κοινό. Δεν μπορώ να ορίσω τις παραμέτρους για το τι είναι αποδεκτό και τι δεν είναι αποδεκτό, όταν ξαναλές ιστορίες της Ιστορίας. Νομίζω πως, τα περισσότερα βιβλία ιστορίας είναι λογοτεχνία. Οι περισσότερες ιστορίες παίρνουν θέση. Και αυτό ισχύει είτε μιλάμε για ταινίες, είτε για ντοκυμανταίρ, είτε για βιβλία ιστορίας είτε για ειδησεογραφία. Δεν ξέρω πολλά για τον Ελληνικό Τύπο, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν κατασκευάζουν ιστορίες ορισμένοι στον Αμερικάνικο Τύπο. Οπότε, κάνεις απλώς ότι θεωρείς καλύτερο με βάση το στόχο σου. Ο στόχος μου δεν ήταν να μπω στη μάχη για την Ελληνική Ιστορία. Ήταν να τιμήσω ένα άγνωστο κομμάτι της Ιστορίας που καθόρισε τον Κόσμο στον οποίο ζούμε σήμερα και να το κάνω γνωστό έξω από την Ελλάδα. Δεν ήρθα να σας πω την Ιστορία σας, αλλά να κάνω τον υπόλοιπο κόσμο να τη μάθει και να μιλήσει για αυτήν ώστε να καταλάβει καλύτερα την εποχή μας αλλά κα αυτούς που θυσίασαν όσες πολυτέλειες απολαμβάνουμε σήμερα. Και αυτό δε σημαίνει ότι κι εμείς δεν υποφέρουμε και δεν αγωνιζόμαστε, αλλά, όπως και να το κάνεις, δεν περνάμε τη ζωή μας ανησυχώντας πότε θα μας σφάξουν – τουλάχιστον οι περισσότεροι από μας.”. Σε έχουν πλησιάσει Έλληνες εκδότες; Πόσο κοντά είμαστε σε μιαν Ελληνική Έκδοση; “Δεν είμαι βέβαιος ότι είμαστε κοντά. Το βιβλίο είναι ογκώδες και ακριβό στην παραγωγή του, οπότε αποτελεί πρόκληση για τους εκδότες. Κι από πάνω, οι ελευθερίες που πήρα και η συμβολική χρήση του Μάρκου Μπότσαρη δημιουργεί κάποιες ανησυχίες, πράγμα αστείο αν σκεφτείς ότι έστειλα το βιβλίο σε κάποιους απογόνους των Μποτσαραίων και το αγάπησαν και γίναμε και φίλοι. Ισως η αλλαγή των ονομάτων για την ελληνική έκδοση να εξαφάνιζε αυτό το φόβο, αλλά τίποτε δεν αλλάζει αυτό που όντως είναι το βιβλίο: μια εισαγωγή και απεικόνιση ενός επικού αγώνα που πέρασε απαρατήρητος έξω από την Ελλάδα και η συμβολική ιστορία ενός ανθρώπου που προσπαθεί να βρει το δρόμο του μέσα σε μια ασύλληπτη πραγματικότητα. Μοιάζει λογικό να βρει τελικά το σπίτι του και στην Ελλάδα το βιβλίο, και θεωρώ ότι κάποια στιγμή θα το βρει.”. Ενδιαφέρθηκαν άλλες χώρες; “Σήμερα κυκλοφορεί σε όλες τις αγγλόφωνες χώρες και έχουμε αρχίσει συζητήσεις στην Ιαπωνία και ..τη Γερμανία [γελάει]”. Υπήρξαν κάποιες συγκινητικές ή αστείες στιγμές στην επαφή σου με τους ελληνοαμερικάνους, κατά τις εκεί παρουσιάσεις του βιβλίου; “Υπήρξαν κάποιες ξεχωριστές στιγμές. Μια γυναίκα ήρθε και με βρήκε στο Comicon του Σαν Ντιέγκο, είχε διαβάσει το βιβλίο μόλις και έτρεμε και δεν μπορούσε να βάλει τις λέξεις σε μια σειρά, τόσο την είχε επηρεάσει. Αυτές είναι και οι πιο σημαντικές στιγμές. Οι αστείες στιγμές είναι όταν οι άνθρωποι νομίζουν ότι έβαλα σπαρτιάτικα κράνη στους ήρωες του ’21, κρίνοντας από το εξώφυλλο. Όμως, αυτό που ακούω πιο συχνά, και με έκπληξη, είναι: “Δεν είχα ακούσει ποτέ μου για αυτόν τον πόλεμο”.”. Ερχεσαι Αθήνα για το AthensCon, στα τέλη του Νοέμβρη. Τι περιμένεις να βρεις; “[Γελάει]. Χμμμ… είχα επικοινωνία με τόσους πολλούς Έλληνες που στηρίζουν την προσπάθεια και οι εργαζόμενοι από το AthensCon ήταν τόσο υπέροχοι, που πιστεύω ότι θα είναι μια επική στιγμή. Πέραν τούτου, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε και κάποιες αναπάντεχες εκπλήξεις, αλλά ελπίζω να είναι από τις καλές. Δεν έχω ξαναβρεθεί ποτέ σε αυτή τη θέση και είναι δύσκολο να φανταστώ τι θα γίνει. Εκείνο που μπορώ να πω είναι πως, είναι προσωπικά πολύ σημαντικό για μένα να έρθω να γιορτάσω αυτή την τεράστια δουλειά με τους ανθρώπους του τόπου ο οποίος έγινε τόσο σημαντικό μέρος της ζωής μου. Το περιμένω πως και πως.”. Πηγή
  40. Μια ασπρόμαυρη αυτοέκδοση 28 σελίδων, που μας έρχεται από τον NANCO το 2016. Περιέχει μια ιστοριούλα, "ένα ανούσιο εικονογράφημα παρωχημένου τρόμου" όπως το περιγράφει ο δημιουργός. Μία σελίδα για το σχέδιο και ευχαριστίες για τον @nikos99 για τη διάθεση του τεύχους.
  41. Η αναλογία 1 στα 2 κόμικς - επανάληψη, μου είναι απογοητευτικη. Αν δεν ήταν η κ@%&ράχη που με δεσμεύει, δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τα παίρνω όλα αυτά διπλά. Αλλά ξέρουν τι κάνουν. Αυτοί φροντίζουν να μειώνουν τα κόστη τους με έτοιμο υλικό. Και εγώ σαν καλό καταναλωτικό πρόβατο, θα συνεχίσω να τα παίρνω. Deal, anubis και hachette.
  42. Καλά τα κόμικ εφημερίδας της Οξύ είναι για κλάματα. Χάλια χαρτί, την επόμενη μέρα άφαντη η εφημερίδα και αντε να ψάχνεις από δω κι από εκεί μα την βρεις και στην τελική να το βράσω να έχω μια ιστορία σε Α Β Γ Δ ΣΤ' Ω μέρη. Είτε τευχακια να τα χαρούμε, είτε tp. Το να τα πετσοκοβουν και να κόβουν ράβουν ανάμεσα είναι βλακεια. Τεσπα. Οσον αφορά τις επανεκδόσεις είμαστε ακόμα στην αρχή. Έχουμε 60 τεύχη να διανύσουμε και σίγουρα θα δούμε ανέκδοτες ιστορίες που χωρίς τη συλλογή δεν θα βλέπαμε ποτέ. Αλλά ξαναλέω και το να τα συγκεντρωνουν όλα μαζί μετά από 10 χρόνια ευλογία είναι. Μην μου πείτε ότι δεν έχετε διπλές και τριπλες εκδόσεις εδώ μέσα αρκετοί. Μία βόλτα να περάσουμε από το τοπικ με τις συλλογές θα δούμε κάμποσες εκδόσεις διπλές λόγω αναβάθμισης. Τώρα οκ κι εμένα δεν μου περισσεύουν και θα ξενερώσω όταν φτάσει η ώρα να μην πάρω κάποιο αλλά νταξει ξαναλέω δεν θα κατηγορήσω την έκδοση. Σε όλους όσους ασχολούνται θα τύχει κάποια να τα έχουν. Εδώ υπάρχουν πιστοί Ντισνεακηδες που παίρνουν ακόμα το Κόμιξ για να διαβάσουν 3η επανέκδοση Ροσα + διάφορες γ διαλογής ιστορίες. Από εκεί και πέρα εξαρτάται κατά πόσο είναι τελειομανής κάποιος και δεν θέλει να έχει τρύπα στην συλλογή του.
  43. Συμφωνώ ότι ή τιμή ίσως είναι λίγο ακριβή αλλά για κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ πρέπει να είναι πανάκριβο για να κάνω υπομονή... Με τον Μικρό Νικόλα δε μπορώ να κάνω...
  44. DINOVOLIO

    ΠΟΠΑΥ

    ΤΕΥΧΟΣ 31 ανέβηκε στη βάση
  45. Προστέθηκαν εξώφυλλα/οπισθόφυλλα των τευχών 3, 131, 180
  46. Εξαιρετική. Αγαπημένη. Λατρεμένη. Εξαιρετικός ο σχεδιασμός του Amalak. Το έχω πει πολλάκις. Αλλά... αλλά... οκ... Προφανώς δεν μπορώ να μιλήσω για εσένα. Για εμένα όμως, θεωρώ ότι την λατρεύω, όπως λατρεύω τα 1-20 (με 1-2-3 ακόμα) του Ψαρόπουλου καθαρά επειδή τα διάβασα μικρός Δεν θα τα πρότεινα λχ στον laz να τα διαβάσει με το σκεπτικό "ω, δες εδώ ιστοριάρες"! Από την ανάποδη βέβαια. Τώρα που το σκέφτομαι. Μπορώ να πω στον laz "κατέβασε τα 1-27 (σκαναρισμένα είναι εξ'άλλου ) και διάβασέ τα στη τουαλέτα για να καταλάβεις τι ακριβώς είναι ο Σούπερμαν". Από αυτά τον έμαθα και εγώ και πάρα πολλοί άλλοι τον Σούπερμαν. Είναι απλές χαλαρές περιπετειούλες 1-2-3 τευχών η κάθε μια. Ευκολοδιάβαστες, με ζωντανά χρώματα (ας είναι καλά ο Ψαρόπουλος, διότι είχα φάει χοντρή νίλα όταν πήρα τα πρωτότυπα αμερικάνικα τεύχη...). Είναι βασικά αυτό που θα έπρεπε να είναι τα υπερηρωικά. Απλές περιπετειούλες. Ούτε να σώσουμε το σύμπαν, ούτε να σώσουμε τον πλανήτη, ούτε να πολεμήσουμε τον όποιο εχθρό έχουν σήμερα οι ΗΠΑ. Και με το σύμπαν ας ασχοληθούμε μια φορά στα 10 χρόνια. Να είναι πραγματικά σπέσιαλ κατάσταση
  47. 1ον. Η "Anubis" έχει πολύ υλικό που θα μπορούσε να συμπεριλάβει απ' τα εξαντλημένα της. Έχεις κάνει έρευνα από μόνος σου ήδη και το ξέρεις. Αν και αυτά που έβαλες δεν είναι όλα εξαντλημένα, βέβαια... Μόλις παρήγγειλα 4 graphic novels και 5 τεύχη που μου λείπανε (Άντε, να κλείνω με τα υπερηρωικά σιγά σιγά απ' την "Anubis"...). 2ον. Νομίζεις ότι θα σταθεί στη σειρά της "Hachette"; Ήδη ανακοινώθηκε κυκλοφορία της. Στα 2+ χρόνια πιστεύεις πως δε θα βγάλει τίποτε άλλο παράλληλα; Κι αν βγάλει, αντιλαμβάνεσαι ότι είναι αδύνατον όλα αυτά να τα συμπεριλάβει αργότερα στην ίδια σειρά γιατί πολύ απλά ξεπερνά κατά πολύ τους 60 τόμους χωρίς να συμπεριλάβει νέο υλικό; Καλές οι επανεκδόσεις παιδιά, αλλά μη ξεχνάτε ότι ο εκδότης λαμβάνει υπόψιν ως αγοραστικό κοινό και όσους από εμάς τα είχαμε ήδη. Εμείς δε βγήκαμε απ' το πλάνο. Δεν πιστεύω λοιπόν ότι θα μας τα πετάει έτσι στη μούρη και θα γεμίσει τη σειρά με επανεκδόσεις. Προσωπικά, θα τα αγοράσω σε hardcover αλλά δε σκέφτονται όλοι το ίδιο και τους καταλαβαίνω απόλυτα... Προκειμένου λοιπόν να αγοράζουν επιλεκτικά ορισμένοι νεότεροι αναγνώστες, θα αποκλείσει τους σκληροπυρηνικούς που έχουν αποδείξει με τις παλαιότερες αγορές τους ότι θα στήριζαν και τη νέα αυτή σειρά μέχρι τέλους; Δε μου ακούγεται επιχειρηματικά σωστό. Αποκλείεται να βγάλει κάτι που κυκλοφορεί παράλληλα με την έκδοση της "Hachette", στο λέω και στο υπογράφω. Είναι τρελό, ειδικά αν όντως η "Hachette" παίρνει δικαιώματα σχεδόν τσάμπα, όπως έχει αναφέρει παραπάνω ο Kurdy Malloy. Εκτός κι αν, τελικά, υπερβούν τους 60 τόμους αλλά και πάλι υπάρχει μπόλικο υλικό απ' την έκδοση των Η.Π.Α. που δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην Ελλάδα ή κυκλοφόρησε σε τεύχη προηγούμενων, απ' την "Anubis", εκδοτικών. Υπομονή παιδιά κι ότι είναι να 'ρθει, θε να 'ρθεί...
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.