Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αίθουσα Νικητών


Δημοφιλές περιεχόμενο

Εμφάνιση περιεχομένου με τη μεγαλύτερη φήμη από το 17/10/2018 σε όλους τους τομείς

  1. Όπως είχα πει στο προηγούμενο post, η συλλογή μου έπρεπε να «σπάσει» για διάφορους λόγους. Πλέον ο χώρος που είχατε δει δεν είναι έτσι, όμως υπάρχουν δύο νέες βιβλιοθήκες που εγκαινιάστηκαν, μία μεγάλη και μία μικρή (αλλά όχι λιγότερο σημαντική ). Σήμερα παραθέτω την μεγάλη. Η μικρή θα ακολουθήσει κάποια άλλη στιγμή (να έχουμε και να ποζεριάζουμε). Σημαντικό: Επειδή αυτή η βιβλιοθήκη είναι ουσιαστικά η βιτρίνα, δεν έχω τόσα πολλά Disney όσα θα περίμενε κανείς. Προτίμησα να βάλω εκδόσεις με ωραίες ράχες, ώστε το τελικό σύνολο να φαίνεται όμορφο στο μάτι. Το λέω για να μην παραξενευτεί κανείς :Ρ. Εδώ ολόκληρη. Το πάνω μέρος είναι με τζαμάκια ανοιγοκλειόμενα, ενώ τα κάτω είναι από «ξύλο» συρταρωτά, επειδή λόγω χώρου δεν μπορούσα να τα κάνω κι αυτά ανοιγοκλειόμενα. Πάμε από πάνω αριστερά, τα μικρά ραφάκια. Αυτά δεν είναι κόμικς, έχω κυρίως DVD / Blu Ray / Βιντεοπαιχνίδια κλπ, όμως τα βάζω κι εδώ να υπάρχουν. Στο κάτω κάτω ράφι μόνο έχω την ιαπωνική έκδοση του Fist of the North Star / Hokuto No Ken που μου έφερε δώρο ένας φίλος από Ιαπωνία. Πάμε στην μεσαία στήλη τώρα, από πάνω προς τα κάτω. Dark Horse Gallore. Τρία ράφια μόνο με Berserk / Gantz / Trigun, μεγάλη η χάρη τους. Από κάτω τα εβδομαδιαία Μικυμάο. Όταν μαζευτούν πολλά, μαζεύω κάποια, τα πάω στον άλλον χώρο, και φτου κι απ' την αρχή. Ακόμα πιο κάτω έχω Devilman, Bone / Sin City / Battle Royale, Akira & Αστερίξ σκληρόδετα. Τελευταία στήλη (κοντεύουμε). Το πάνω πάνω ράφι είναι αφιερωμένο στο Kingdom Hearts. Έχει φάει πολλές αλλαγές, όμως θα παραμείνει αποκλειστικό Kingdom Hearts για πολύ καιρό ακόμα. Πιο κάτω έχω όλες τις Disney ταινίες (2D animation, ελληνικές εκδόσεις) και μερικά έξτρα. Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας λείπουν επειδή το είχα βγάλει για να το δω και ξέχασα να το βάλω μέσα. Από κάτω έχω το αντίστοιχο ράφι των Μικυμάο, όμως με μηνιαίες εκδόσεις, δηλαδή Κόμιξ / Φάντομ / Super Μίκυ. Το θέμα είναι πως τα Κόμιξ έχω σταματήσει να τα αγοράζω, τα Φάντομ σταματήσαν να βγαίνουν, επομένως μόνο όποτε βγαίνει κάνα καλό Super Μίκυ γεμίζει. Έχω να το πιάσω πολύ καιρό, κρίμας. Ίσως να πρέπει να κάνω κάποιες αλλαγές, θα δείξει. Τέλος, έχουμε την αφρόκρεμα, δηλαδή Disney σκληρόδετα Βιβλιοθήκες Barks / Rosa / Scarpa, Μίκυ Μυστήριο Β' κύκλο, Darkwing Duck αμερικάνικα και φυσικά την Ναυσικά της κοιλάδας των ανέμων. Τέλος τέλος, τα κάτω ράφια με τα συρταρωτά πορτάκια. Τα βάζω όπως τα έχω τοποθετήσει, από αριστερά προς τα δεξιά. Στο αριστερό ράφι έχω Λούκυ Λουκ (και διάφορα άλλα Μαμούθ), μερικές γενικές εκδόσεις επειδή πρέπει να βρίσκονται (ολίγα Marvel / DC, Logicomix, Περσέπολις, δαχτυλίδι των Νιμπελούγκεν, Star Wars, κλπ) και μερικά manga (MPD-Psycho, Death Note, Fist of the North Star). Στο δεξί ράφι έχω σκληρόδετα Disney Archives της IDW / Fantagraphics (Daily & Weekly Donald, Daily & Weekly Mickey Mouse, Silly Symphonies, Treasury of classic tales). Στην τελευταία φωτογραφία, έχω μερικά ακόμα «λοιπά», δηλαδή αμερικάνικα Disney, Kingdom Hearts Τερζόπουλου, Γκάρφιλντ, Ετερνάουτα, Μάους, Τρωϊκό Πόλεμο - Ιλλιάδα - Οδύσσεια του Roy Thomas, Στορμ και διάφορα ακόμα). Και σαν επίλογο, να βάλω και δύο υπογεγραμμένα διαμαντάκια που βρίσκονται στην συγκεκριμένη βιβλιοθήκη. Το ένα είναι το σχέδιο του V από τον David Lloyd και το άλλο είναι το υπογεγραμμένο από τον John Howe Blu Ray Boxset του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Όπου μάλιστα τον έβαλα να υπογράψει όχι στην πλαστική θήκη, αλλά περίμενε να βγάλω τα χαρτιά από μέσα, να υπογράψει πάνω τους, περιμέναμε να στεγνώσουν και μετά τα έβαλα πίσω από το πλαστικό, ώστε να μην ξεθωριάσουν ποτέ και να μείνουν ακέραιες όσα βάλε-βγάλε και αν φάνε
  2. Valtasar

    ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2018 - ΜΗΝΑΣ ΟΞΥ @ΛΕΦΙΚ

    Ο Νοέμβριος του 2018 θα είναι αφιερωμένος στις εκδόσεις ΟΞΥ από τη ΛΕΣΧΗ ΦΙΛΩΝ ΚΟΜΙΚΣ !!! Ένας ολόκληρος μήνας γεμάτος εκδηλώσεις, δώρα και προσφορές ! Σας περιμένουμε όλους και όλες, στο πανέμορφο χώρο της ΛΕΦΙΚ (Ιερά Οδός 14, 4ος όροφος) για να γνωρίσετε από κοντά τις υπέροχες εκδόσεις ΟΞΥ!! Το Σάββατο 3/11 θα μας μιλήσει ο Σάββας Αργυρού (επιμελητής της Marvel των εκδόσεων ΟΞΥ) και το Σάββατο 17/11 ο Νίκος Χατζόπουλος (Εκδότης ΟΞΥ) θα μας μιλήσει για τα μελλοντικά σχέδια της εκδοτικής.
  3. Ήρθαν επιτέλους οι δύο θήκες με τους τόμους "Disney Masters". Οι τόμοι είναι αφιερωμένοι μία στον Μίκυ και μία στον Ντόναλντ, κάθε φορά από διαφορετικούς δημιουργούς. Μέχρι στιγμής έχουμε τόμους αφιερωμένους σε: Romano Scarpa, Luciano Bottaro, Paul Murry, Daan Jippes & Freddy Milton. Πολύ ωραία πράματα, πολύ ωραίες επιλογές ιστοριών, και φυσικά πολύ καλές εκδόσεις, αφού είναι από την Fantagraphics (στάνταρ ποιότητα). Καλό μου διάβασμα, αν και δεν νομίζω να μου πάρουν περισσότερο από λίγες ημέρες. Ο καλύτερος τόμος για εμένα είναι φυσικά του Luciano Bottaro, που περιέχει τις πρώτες δύο ιστορίες του Ρέμπο. Η πρώτη έχει δημοσιευτεί στην Ελλάδα (όμως με κομένες 3 σελίδες που παρουσιάζονται εδώ), ενώ την δεύτερη δεν την είχαμε διαβάσει ποτέ και επιτέλους θα μάθω τι γίνεται. Ωραία πράματα.
  4. Με μεγάλη συγκίνηση 3 αγαπημένες ιστορίες Ντύλαν Ντογκ έγχρωμες και σε 19Χ25 συν μπόνους μία αδιάβαστη.
  5. Σπάνια πια συμβαίνει να αγοράζω δύο σκληρόδετα Grant Morrison (γιατί πολύ λίγα κόμικς του δεν έχω) οπότε δε γίνεται να μη νιώσω σαν παιδάκι τα Χριστούγεννα. Και βοηθάει ότι ένα από αυτά είναι το καινούριο HC Klaus.
  6. tik

    ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ)

    Ο Μαγικός Κόσμος υπήρξε ως κατάστημα πριν από 15-20 χρόνια. Μετά έκλεισε. Μετά ο ιδιοκτήτης του ο Τριαντάφυλλος (aka lakis1970, aka Han Solo παλιότερα) άνοιξε (για πολλά-πολλά χρόνια) το περίφημο περίπτερο το οποίο ήταν φίσκα στα κόμικς. Πριν από μερικούς μήνες ο Τριαντάφυλλος επιτέλους ξανάνοιξε τον Μαγικό Κόσμο ως κατάστημα! Το μαγαζί βρίσκεται στο ίδιο ακριβώς σημείο με το περίπτερο, δηλαδή Βασιλίσσης Ολγας 155, στη στάση Γεωργίου. Φυσικά δεν είναι αμιγώς κομιξάδικο, ούτε παλαιοβιβλιοπωλείο. Είναι μάλλον ένα μεταψιλικατζίδικο. Ωστόσο είναι αρκετά έως πολύ προσανατολισμένο και στα κόμικς. Ο Τριαντάφυλλος και η Μαρία γνωρίζουν τα περισσότερα από τα παλιότερα μέλη του φόρουμ. Οι υπόλοιποι πηγαίνετε να τους γνωρίσετε (ακόμη κι αν δεν ψωνίσετε μπορείτε να χαζέψετε πίνοντας τον καφέ σας. Προσοχή μην ρίξετε τον καφέ πάνω στα κόμικς γιατί θα σας καρυδώσει). Τι μπορείτε να βρείτε εκεί: 1. Όλες τις νέες εκδόσεις από Ντίσνεϊ, Άνουμπις, Μαμουθκόμικς, Μικρό Ήρωα, ενίοτε και κάποια ακόμη από μικρότερους εκδότες. 2. Αρκετά μεγάλο στοκ από πρόσφατα τεύχη των ίδιων εκδοτών. 3. Μεγάλη ποικιλία από παλαιότερα κόμικς και παραλογοτεχνικά είτε μιλάμε για Ντίσνεϊ είτε για Καμπανάδες είτε για Μπλεκ και πάει λέγοντας. Κάποια τεύχη μεταχειρισμένα, κάποια αδιάβαστα από στοκ. Επίσης, τα ράφια γενικά ανανεώνονται - όχι κάθε μέρα αλλά συχνά εμφανίζονται παρτίδες με φρέσκα τευχάκια. Τι άλλο μπορείτε να βρείτε εκεί: 1. Φιγούρες (λίγες) για φανμπόις. 2. Παλιές κονσόλες και βιντεοπαιχνίδια. 3. Μεταχειριμένα επιτραπέζια, πλέιμομπιλ και συλλεκτικές κάρτες. 4. Διάφορα περιοδικά ποικίλης ύλης περασμένων δεκαετιών. Δεν σας φτάνουν; Τι άλλο μπορείτε να βρείτε: 1. Μικρή κάβα ποτών για τις δύσκολες ώρες (το περίπτερο δουλεύει 24/7) 2. 40 ετικέτες από μπίρες από ελληνικές μικροζυθοποιίες. 3. Σοκοφρέτες, τσιπς, γκαζόζες, γλειφιτζούρια και παστέλια. 4. Τσιγάρα, σκρατς, ξυραφάκια (ανδρών και γυναικών), κάρτες τηλεφωνίας, τζίτζιλα, μίτζιλα και σπίρτα. 5. Μήλα, μπανάνες, γάλα καρνέισιον και κότες. 6. Ελληνικό και ξένο Τύπο. 7. ΚΑΦΕ! Επίσης υπάρχει ένας μικρός εξωτερικός χώρος για να πιει τον καφέ της η σκληρή γενιά. Καθώς επίσης και μια στολισμένη πόρτα Και ένας Τριαντάφυλλος!
  7. leonidio

    THE AMAZING SPIDER-MAN - ΣΚΟΤΕΙΝΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ

    Μια ακόμα εκδοτική παρουσία του πολυαγαπημένου Ανθρώπου Αράχνη στην Ελλάδα, η οποία θα ολοκληρωθεί σε τρία τεύχη, που θα κυκλοφορήσουν ανά δίμηνο περίπου. Εδώ ο τίτλος βρίσκεται στο vol.4 πλέον και η Anubis παρουσιάζει σε αυτό το τεύχος τα δύο πρώτα (από τα τρία συνολικά, εάν δεν κάνω λάθος) τεύχη από το Dark KIngdom (το οποίο κατά την πάγια μεταφραστική λογική της εταιρείας αποδόθηκε ως "Σκοτενοί Αντίπαλοι") και λογικά, θα δούμε και τη συνέχειά του, το επόμενο story arc, Scorpio Rising εάν κρίνω από το εξώφυλλο του επόμενου τεύχους, που αντιστοιχεί στο #9 της αμερικανικής έκδοσης. Διάφοροι παλαιοί γνώριμοι κάνουν την εμφάνισή τους, δεν έχω διαβάσει την ιστορία για να εκφέρω άποψη, αλλά δεν έχω πλέον εμπιστοσύνη στη Marvel. Συνεπώς, όσοι πιστοί προσέλθετε. Η έκδοση της Anubis στα γνωστά επίπεδα.
  8. GreekComicFan

    ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2018 - ΜΗΝΑΣ ΟΞΥ @ΛΕΦΙΚ

    Οι τίτλοι της Οξύ ήρθαν και στήθηκε το πωλητήριο. Μην ξεχνάτε. Το Σάββατο που μας έρχεται, έχουμε ομιλία για τα Μάρβελ από τον επιμελητή Σάββα Αργυρού. Θα έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε για τα σχέδια της εκδοτικής και να κερδίσουμε δώρα. Πιστεύω πως θα είναι μια βραδιά που θα μείνουν όλοι ευχαριστημένοι.
  9. GreekComicFan

    THE PUNISHER - ΟΙ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΙ

    Τιμή καταλόγου: 17,99€ 27 χρόνια μετά την τελευταία φορά που κυκλοφόρησε στην χώρα μας έκδοση αφιερωμένη αποκλειστικά στον Τιμωρό, η Οξύ προσθέτει στον κατάλογο της μια ιστορία παρμένη μέσα από την καταξιωμένη θητεία του Garth Ennis στον τίτλο, με τα καταπληκτικά εξώφυλλα του Tim Bradstreet. Το Punisher Max φτιάχτηκε ακριβώς για να δώσει στον συγγραφέα την άνεση για να δώσει τις πιο ενήλικες ιστορίες που ήθελε να πει, μακριά από τον υπερηωικό κομμάτι της εταιρίας, πιο ρεαλιστικό και με θέματα που θα απασχολούσαν υπό κανονικές συνθήκες έναν μη υπερήρωα, αυτόκλητο τιμωρό. Και τι πιο καυτό για αρχή, ώστε να μπούμε και εμείς στο κλίμα, από την εμπορία ανθρώπων; Για την υπόθεση έχει μιλήσει ήδη αναλυτικά ο kwtsos εδώ, οπότε δεν θα σας κουράσω με επαναλήψεις. Η έκδοση είναι στα γνωστά στάνταρ της Οξύ, οπότε επίσης δεν έχω να προσθέσω κάτι παραπάνω. Η συγκεκριμμένη ιστορία αναμένεται να αποτελέσει την βάση για την δεύτερη σεζόν του Punisher του Netflix.
  10. ΉΡΘΕ!!! Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα ο μήνας!!! Ένα ΜΕΓΑΛΟ στον φίλτατο @PhantomDuck για την καθοριστικής σημασίας και πολύτιμη βοήθεια που προσέφερε!!!
  11. Και μιας και λέμε για McFarlane.... Πρώτη παραλαβή από AwesomeBooks.
  12. Manitou

    ASTERIX

    Ο Αστεριξ και ο Υπερτιταλικος. Μάλλον ο Οβελίξ κ ο Υπερτιταλικος αλλά ας το καταπιω κ αυτό το μανιφέστο εναντίον των ελαφρά ευσομων (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΟΝΤΡΌΣ) Να πω εδώ ότι το πρώτο μου Αστερίξ το διάβασα τέλη της δεκαετίας του 80 και ήταν το πρώτο μου μεγάλο μη Ντίσνεϋ κόμικ που διάβασα. Εκεί ίσως πρωτοκαταλαβα ότι ναι τα κόμικ είναι παραπανω από μικυμαου ( να πώς δικαιολογείται και η ψήφος μου στον αγώνα Αστερίξ Μίκυ Μαους). Μετά την ακατάσχετη φλυαρία ας επιστρέψω στο προκείμενο. Λοιπόν Αστερίξ νούμερο 37 spoiler free. Ξεκινάω από τα βασικά. Μ άρεσε? Μα με όλα τα παραπάνω νομίζω ότι διαφαίνεται η μη αντικειμενικότητα μου. Ναι μ άρεσε γιατί είναι Αστεριξ διαολε. Και όλα τα Αστερίξ μ αρέσουν (άντε εκτός από αυτό με τους μπλε εξωγήινους που ο Ουντερτζο αρχιζε να κόβει ντιζα) Προφανώς και δεν είναι κανένα αριστούργημα. Τα αριστουργήματα πέθαναν εκείνη τη κρύα νύχτα του εβδομήντα κάτι που έφυγε το λαγουδάκι για άλλες πολιτείες. Όμως είναι τίμιο. Ισως το πιο καλό από αυτά της νέας εποχής. Έχει μια πρωτότυπη ιδέα. Ένα ράλι που ξεκινάει από τη Μόντσα. Έχει πολλούς πρωταγωνιστές. Έχει και ωραίο τέλος. Ειναι και ένα μανιφέστο στις ικανότητες του χοντ... ευσωμου φίλου μας. Έχει ξεκάθαρα ωραίο σχέδιο πολύ καλή ποιότητα εκτύπωσης και γενικά τιμάει τα χρήματα του. Πολύ ωραίο επίσης και το κείμενο το επεξηγηματικό στο site της Μαμούθ. Εξαιρετική πρωτοβουλία που ανεβάζει την ανάγνωση του τεύχους. Πάμε στα αρνητικά. Όπως και τα υπόλοιπα δύο της μετά Ουντερτζο εποχής χαρακτηρίζονται από μία υπερβολή. Οι δύο καινούργιοι σεναριογράφοι προσπαθούν να αποδώσουν το χιούμορ των παλιών Αστερίξ χωρίς μεγάλη επιτυχία. Ας μιλήσουμε με παραδείγματα. Στα παλιά Αστερίξ χρησιμοποιούνταν κάποια λογοπαίγνια με τα ονόματα. Ωραίο και αστείο. Εδώ το ξεφτιλίζουν. Βάζουν καμιά εικοσαριά καινούργιους ήρωες και προσπαθούν σε κάθε όνομα να βάλουν ένα λογοπαίγνιο. Επίσης έχει ένα αστείο το συγκεκριμένο τεύχος σχετικά με την πίτσα. Το βάζει μία φορά το βάζει και μία δεύτερη στο τέλος. Ο γκοσινί θα το έβαζα μία φορά και όποιος το πιασε το πιασε. Δεν έχουν μπει επίσης καινούργιες ιδέες. Ψέματα έχουν μπει κάποιες αλλά δεν είναι αυτές που θα μπορούσαν να είναι. Ας πούμε ο Καίσαρας δεν έχει χρησιμοποιηθεί σωστά σε καμία από τις τρεις αυτές ιστορίες. Εδώ ισως κάτι πήγε να γίνει. Οι Πειρατές. Τα ίδια και τα ίδια. Όμως η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο εγχείρημα να μπει κανείς στα παπούτσια του Γκοσινί και να γράψει νέες πρωτότυπες ιστορίες τόσα χρόνια μετά. Φαίνεται ξεκάθαρο επίσης ότι οι σεναριογράφοι προσπαθούν να κάνουν διάφορους παραλληλισμούς με διάφορα αληθινά γεγονότα και να βάλουν κάποια κρυμμένα αστεία. Ας πούμε το Κάπρι σε Φινι είναι μια ξεκάθαρη αστεία παραπομπή στο τραγούδι capri c est fini. Θα είχε κ αλλά αλλά δεν τα έπιασα όλα. Ας πούμε η κίτρινη μάσκα του Ρωμαίου είναι αστείο για τους anonymous? Γενικά όμως το θεωρώ μία πολύ τίμια προσπάθεια που αναβιώνει το μύθο του Αστερίξ γίνεται με σεβασμό τις ιστορίες τις ορίτζιναλ και γίνεται με μέτρο. Φυσικά και μου αρέσει γιατί θέλω να διαβάσω και άλλες ιστορίες και περιμένω τους σεναριογραφους δειλά-δειλά να προκαλέσουν κι άλλο χρησιμοποιώντας καινούργιες ιδέες πάνω σε ένα υπάρχον μοτίβο. Επίσης Ναι το περίμενα με ανυπομονησία και χάρηκα που το διάβασα μέσα σε μία ώρα από όταν το πήρα. Αυτά τα ολίγα. Υ.Γ. Ας πούμε η πλάκα με τον Γάρο και η εκμετάλλευση του στο τελευταίο καρέ ήταν Γκοσινιακου τύπου. Με άφησε να γελάω κλείνοντας το τεύχος.
  13. Δεν είναι νέα αγορά αυτό, αλλά εκεί που έκανα ανασκαφές στο πατρικό μου σε ένα συρτάρι, βρήκα κάτω από το αρχείο με τις αφίσες και τα ένθετα του Wizard, το άλμπουμ από το Mexico '86 που μάζευα μικρός και θεωρούσα χαμένο από χρόνια. Όχι όμως το γνωστό άλμπουμ της Panini, αλλά το ελληνικό που είχε βγάλει η Ολυμπιάδα και είναι τρομερά σπάνιο! (για την ακρίβεια, δεν έχω συναντήσει άνθρωπο που να μου πει ότι το έχει!!! ). Περιττό να σας περιγράψω πώς ένιωσα Τώρα έχει μπει σε φάση συντήρησης, τακτοποίησης και φροντίδας.
  14. Devilman Omnibus 1 (από 2). Επιτέλους η σειρά του 72 τυπωμένη σε hardcover στα αγγλικά. Έχει κάποια θεματάκια (πετάει το Shin Devilman στο τέλος που είναι άλλη σειρά, χωρίς να σε προειδοποιεί και μάλιστα με μπερδεμένη την σειρά των κεφαλαίων) αλλά γενικά είναι μπόμπα έκδοση. Ό,τι πρέπει για το ράφι.
  15. Σημερινή σοδειά από Jemma: 1. Brubaker/Phillips - Kill or be Killed Vol. 3 (Image) 2. Brubaker/Phillips - Kill or be Killed Vol. 4 (Image) 3. Vaughan/Chiang - Paper Girls Vol. 4 (Image) 4. Nury/Brüno - Tyler Cross: Black Rock (Hard Case Crime) Φυσικά, πριν από αρκετές μέρες τσίμπησα από την Πρωτοπορία και τους τέσσερις τόμους από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως (Mister NO, Ζαγκόρ, Τεξ και Ντύλαν Ντογκ).
  16. PD πόσο πήγε το μαλλί? Παρεπιπτόντως και εγώ αγόρασα κάτι αυτές τις μέρες. Πήρα από τον Μαγικό κόσμο το ΜΜ 974 και το Σούπερ Μίκυ 8. Το Σούπερ Μίκυ 8 βγάζει αυτή τη νοσταλγία σε συνδυασμό με αυτό το "οτι χαρτί μας ξέμεινε στις αποθήκες το βάλαμε". Έχει μέσα χαρτί κανονικό, χαρτί illustration σε τυχαίες θέσεις ενώ φυσικά είναι μισό έγχρωμο μισό ασπρόμαυρο. Απλά τέλειο. Όσο για το ΜΜ 974 το πήρα και το έβαλα σε κορνίζα. Γιατί? Γιατί απλά είναι ΤΟ ΠΡΏΤΟ κόμικ που διάβασα ποτέ και που με μύησε σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο!!!
  17. Εκμεταλλευόμενος το Marvel Comics 50% Bazaar, αποφάσισα να εντρυφήσω στο υπερηρωικό κόμικ σιγά σιγά...
  18. Ionas Aggelis

    Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ - ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ

    Graphic Design: Μαρίνα Πάνου Το απόλυτο έργο του αείμνηστου Στέλιου Ανεμοδουρά επιστρέφει αυτή τη φορά σε μορφή κόμικς, το πρώτο σε αυτόνομη - graphic novel - μορφή! Η συγγραφική ομάδα από το βιβλίο Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ - Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ (2017) επιστρέφει, με τον Γιώργο Βλάχο να αναλαμβάνει το σενάριο και τον Κώστα Φραγκιαδάκη στο σχέδιο. Το νέο κόμικς του Μικρού Ήρωα έρχεται για να γιορτάσει τα 90 χρόνια της εκδοτικής πορείας του οίκου Ανεμοδουρά (και τα 5 για την εκδοτική του Μικρού Ήρωα). Είναι 24 σελίδες, σε σχήμα 17×24. Η βιβλιοδεσία είναι καρφίτσα, με το εξώφυλλο να είναι σκληρό (όσο μπορεί να είναι) και τα χαρτιά πολυτελείας! Η ιστορία έχει ως εξής: Μία νέα απειλή με γερμανικά βομβαρδιστικά που προσβάλουν συμμαχικούς στόλους, εμφανίζεται στα παράλια της Αφρικής και στη Μεσόγειο. Στη συνέχεια χάνονται κάπου πάνω στο Λασίθι, στην Ανατολική Κρήτη! Το Παιδί-Φάντασμα αναλαμβάνει την αποστολή να εντοπίσει και να καταστρέψει το μυστικό αεροδρόμιο... Το τεύχος, επίσης, περιλαμβάνει 2-σέλιδο αφιέρωμα-εισαγωγή του συγγραφέα Γιώργου Βλάχου, με τίτλο "Ο Μύθος Του Μικρού Ήρωα" (σελίδες 2 και 27). Προσωπική άποψη: είναι πάρα πολύ όμορφα σχεδιασμένο, αν και το σενάριο όπως και να το κάνουμε έχει παιδικές ασάφειες. Είναι μία πάρα πολύ καλή έκδοση που αξίζει στήριξη καθώς πλέον στις ημέρες γίνετε όλο και πιο δύσκολο να δούμε κόμικς ελληνικής παραγωγής στην χώρα μας. Τέλος, είναι μία έκδοση που αποτελεί must για όλους τους παλιούς αναγνώστες του Μικρού Ήρωα, καθώς σέβεται την παράδοση, δίνοντας μας νέα πράγματα. Κυκλοφορεί την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου, 2018 με την Εφημερίδα Των Συντακτών - Σαββατοκύριακο και σύντομα στα βιβλιοπωλεία! Το αφιέρωμα του Γιώργου Βλάχου "Ο Μύθος Του Μικρού Ήρωα" Το trailer της έκδοσης:
  19. leonidio

    ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2018 - ΜΗΝΑΣ ΟΞΥ @ΛΕΦΙΚ

    Αν και δυστυχώς, ο κόσμος ήταν πολύ λιγότερος από ότι θα περίμενα, με δεδομένο ότι η εκδήλωση αφορούσε μια από τις μεγαλύτερες εκδοτικές εταιρείες στην Ελλάδα όσο αφορά στα κόμικς (και όχι μόνο), ήταν μια εξαιρετική βραδιά. Ο κ. Αργυρού ήταν φιλικότατος, πολύ επικοινωνιακός και άνετος και - το κυριότερο κατά τη γνώμη μου - με πολύ σαφείς, ξεκάθαρες και ενδιαφέρουσες απαντήσεις σε ό,τι τον ρωτήσαμε. Ισχύουν τα ίδια και για τον κ. Χατζόπουλο, για όσα κλήθηκε να απαντήσει και μας άνοιξε την όρεξη για την επόμενη συζήτηση σε δύο εβδομάδες. Τα μελλοντικά εκδοτικά σχέδια της εταιρείας μου άνοιξαν την όρεξη, αφού προβλέπεται καταιγισμός από πολύ ενδιαφέροντες τίτλους μέσα στο προσεχές διάστημα Συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία
  20. germanicus

    AthensCon 4 [ 1 - 2/12/2018 @ Tae Kwon Do ]

    Κατ'αρχάς βγάζεις εισιτήριο Το AthensCon και το TheCon είναι επί πληρωμή. Στα άλλα, όσα μου έρχονται στο νου (κυρίως το comicdom δλδ, και 2-3 μικρότερα) είναι ελεύθερη η είσοδος. Από εκεί και περα, θα μπεις σε μια τεράστια αίθουσα (το στάδιο του Ταε Κβο Ντο) γεμάτη πάγκους καταστημάτων με πραμάτεια, σημεία που θα γίνονται δραστηριότητες και στο βάθος θα είναι οι πάγκοι όπου κάθονται οι καλεσμένοι δημιουργοί. Η υπογραφή σε ένα τεύχος στο 99.99999% των περιπτώσεων στα Ελληνικά conventions είναι δωρεάν. Οι ξένοι καλεσμένοι σου ζητάνε λεφτά μόνο όταν θες ένα σχεδιάκι (είτε στο τεύχος, είτε σε μια κόλλα χαρτί που θα έχουν). Λίγα λεφτά εάν απλώς θες μια φάτσα, ένα μπούστο, περισσότερα εάν θες ένα ολόσωμο σχέδιο. Κάποιες φορές μπορεί και να σκιτσάρουν δωρεάν. Πάντα όμως έχουν μια πινακίδα στον πάγκο τους όπου σε ενημερώνουν για τυχόν χρεώσεις Οι ξένοι καλεσμένοι του AthensCon ειναι σχεδόν συνέχεια στον πάγκο τους. Θα λείψουν είτε όταν έχουν κάποιο event για να παραβρεθούν (λόγου χάρη μια συνεδρία με ερωτοαπαντήσεις) είτε προκειμένου να φάνε. Συνήθως οι ουρές είναι άδειες άρα εξυπηρετείσαι πολύ γρήγορα. Στους disneyικους ενίοτε δημιουργείται μια ουρά, ειδικά όταν μιλάμε για σχεδιαστές Πάντα θα υπάρχει κόσμος που θέλει σκιτσάκι και δεν θα του φανεί ακριβό το να δώσει 10-20 ευρώ εάν είναι επί πληρωμή. Δεν είναι κάτι το τόσο τρομερό. Αλλά μπορεί και να κάτσεις κανά μισάωρο... Από εκεί και πέρα, πριν τους ξένους/επίσημους καλεσμένους, υπάρχουν πάρα πολλοί πάγκοι με Έλληνες δημιουργούς. Στο 99% δεν σου ζητάνε λεφτά για να σκιτσάρουν κάτι σε ένα κόμικ τους. Τουναντίον χαίρονται να το κάνουν Τη δουλειά τους, την τέχνη τους και τις ικανότητές τους ήρθαν να προμοτάρουν Και μια συμβουλή... Πήγαινε με budget. Έχε στην τσέπη σου μόνο όσα σε παίρνει να ξοδέψεις Άπειροι οι πειρασμοί. Άπειροι εδιτ κι όταν λέω budget δεν εννοώ να έχεις το ελάχιστο Αμαρτία με τόσα καλούδια τριγύρω να φύγεις με άδεια χέρια. Απλώς μην έχεις παραπάνω απ'οσα θα σε πονέσει να δώσεις
  21. 19 βαθμοί
    Ήταν μια από αυτές τις στιγμές που κάθεσαι αμέριμνος στον καναπέ σου και ψάχνεις τα κομιστικά δρώμενα που μπορείς να επισκεφτείς, όταν ανακαλύπτεις πως ένα μουσείο κόμικς στην Βασιλεία φιλοξενεί μια έκθεση με αυθεντικές σελίδες και σκίτσα ενός από τους αγαπημένους σου κομίστες, ίσως του αγαπημένου σου εν ζωή. Ο λόγος για τον Jacques Tardi, τον ογκόλιθο του Γαλλοβελγικού νουάρ/πολάρ και πολιτικού κόμικ. Με συνοπτικές διαδικασίες βγήκαν εισιτηριάκια με το τραίνο και το προχθεσινό παρασκευιάτικο απόγευμα εγώ και η Μαριάννα κατηφορίσαμε προς το cartoonmuseum της Βασιλείας για να ζήσουμε ίσως το πιο επεισοδιακό απόγευμα της μέχρι τώρα εμπειρίας μας βλέποντας λάιβ διάσημους δημιουργούς. Ήταν μια ευκαιρία που δεν θα άφηνα με τίποτα να πάει χαμένη, ειδικά όταν σκεφτόμουν πως ο άνθρωπος είναι 72 χρονών και αρκετά πεσμένος οπότε δεν ήξερα αν θα είχα ξανά ευκαιρία να τον δω. Φτάνουμε στις 5 στο μουσείο και ένας υπάλληλος που καθάριζε τον χώρο μας είπε ότι οι πόρτες θα άνοιγαν 6:30. Κάναμε μια βόλτα και γυρίσαμε εκεί στις 6:10, βλέποντας με λύπη πως ο χώρος ήταν ήδη τίγκα στον κόσμο. Αφού παραπονεθήκαμε στον βλαμμένο υπάλληλο που μας έδωσε λάθος πληροφορίες (και δεν ήταν η τελευταία φορά μέσα στην μέρα) πήγαμε στον δεύτερο όροφο και κάτσαμε όρθιοι για να ακούσουμε την ομιλία. Η έκθεση θα διαρκέσει ~4 μήνες και την πρώτη μέρα ήρθε ο ίδιος ο δημιουργός να πει δυο λόγια και να γνωρίσει το κοινό του εις τας Ελβετίας. Η ομιλία δυστυχώς στο μεγαλύτερο μέρος της ήταν από την υπεύθυνη της γκαλερί που διάβαζε ένα φτιαχτό μονόλογο σχετικά με τις αρετές του Ταρντί στα Γερμανικά, με τον ίδιο να ανεβαίνει μόνο 5 λεπτά να πει δύο λόγια. Παρόλα αυτά πέταξε μια φοβερή ατάκα (στα Γαλλικά πάντα) όπου έδειξε μια αυθεντική σελίδα από την Διαφθορά (La Debauche) λέγοντας "αν προσέξετε πολύ, θα δείτε που έχω γ@μhσει τελείως το σχέδιο". video-1541935137.mp4 Η ομιλία τελειώνει και μεις χαζεύουμε γύρω γύρω έχοντας στην πλάτη 5-6 Ταρντικά κόμικς, μπας και καταλάβουμε αν θα υπογράψει ή όχι. Τρώμε μια τεράστια ξενέρα για μια ακόμα φορά όταν μαθαίνουμε εκ των υστέρων πως στο ισόγειο έδιναν εισιτήρια για signing (προφανώς δεν ενημέρωσαν από την αρχή). Ο αριθμός; 10 για τον Ταρντί και 20 για την γυναίκα του Ντομινίκ Γκρανζ, η οποία ήρθε μαζί του για να προωθήσει έναν καινούργιο της δίσκο που θα παιζόταν το Σάββατο στο Volkshaus της Βασιλείας. Όταν όμως υπάρχουν στον χώρο 100+ άτομα για υπογραφές καταλαβαίνετε πως τα περιορισμένα 10 χαρτάκια έκαναν φτερά σε δευτερόλεπτα. Εν τέλει πήρα ένα για την Ντομινίκ, έκατσα στην ουρά και περίμενα καρτερικά για μια ευκαιρία που ίσως καθόταν για να δω τον ίδιο. Στα χέρια κρατούσα το Ici Meme και η Μαριάννα την πρώτη Γαλλική έκδοση του πρώτου τεύχους της Adele Blanc Sec. Η αναμονή στην ουρά ξεπέρασε τις 2 ώρες, σε έναν μικρό χώρο με κάκιστο εξαερισμό. Επιτέλους εμφανίζεται ο Ταρντί μετά το τέλος μιας συνέντευξης που έκανε στον τρίτο όροφο για ένα τοπικό κανάλι και προς τεράστια μου έκπληξη όχι μόνο υπογράφει αλλά σκιτσάρει στον καθένα από ένα σκίτσο σχετικό με το κόμικ που του έφερναν. Αρχίζουν να με ζώνουν τα φίδια γιατί είδα πως η γκαλερίστα που καθόταν δίπλα του μάζευε στο χέρι τα εισιτήρια, καταλαβαίνοντας πως οι πιθανότητες μου έστω για μια υπογραφή μειώνονταν με το λεπτό. Αφού υπογράφει και σκιτσάρει για τους 9 από τους 10 που είχαν το μαγικό χαρτάκι (προφανώς όλοι γνωστοί της γκαλερί, το βύσμα υπάρχει τελικά παντού) μένει μια ουρά από άτομα που είχαν χαρτάκι είτε για την Γκρανζ είτε καθόλου. Εμείς ήμασταν 3οι σε αυτή την ομάδα και βλέπουμε τους μπροστινούς να αρχίζουν τις εντάσεις με την γκαλερίστα, φωνάζοντας στα Γερμανικά και τα Γαλλικά πως ήρθαν από όλες τις γωνιές της χώρας για να τον δουν και πως είναι ανεπίτρεπτο που έβγαλαν μόνο 10 χαρτάκια όταν ήξεραν πως θα γινόταν ο χαμός. Εν τέλει η ένταση χτύπησε κόκκινο, έπεσαν φωνές και οι μισοί της ουράς έφυγαν αγανακτισμένοι και βρίζοντας. Ο μέσος όρος ηλικίας του κόσμου ξεπερνούσε τα 65, και εκεί που θα περίμενες πως οι "πολιτισμένοι" Ελβετοί δεν θα δημιουργούσαν τέτοια θέματα, οι από πίσω μας άρχισαν (μετά από δύο ώρες αναμονής και φιλικής κουβέντας) να φωνάζουν πως είχαμε έρθει μόλις πριν και πως τους πήραμε την θέση. Καθαρά επειδή μας είδαν ξένους και πίστεψαν πως μπορούσαν να παίξουν το χαρτάκι του ντόπιου για να μας κάνουν να φανούμε τζαμπατζίδες. Δυστυχώς για αυτούς έπεσαν στο λάθος άτομο, γιατί όταν έχεις φάει Ελληνική ουρά στην μούρη πάμπολλες φορές (όλοι ξέρουμε πως ανάβουν τα αίματα σε τέτοιες περιπτώσεις) δεν υπάρχει περίπτωση να ενδώσεις σε κάτι τόσο αρχάριο Το λοιπόν, δεν πήγαμε πουθενά, η γκαλερίστα τελικά αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να αφήσει άλλους δέκα να πάρουν υπογραφή και σκίτσο. Μέσα σε αυτούς και εμείς Αποτίμηση; Ο Ταρντί είναι τρομερά αξιόλογος άνθρωπος και υπομονετικός όσο δεν πάει. Ανέβηκε φουλ στα μάτια μου που έκατσε στην ηλικία του 2+ ώρες να υπογράφει και να σχεδιάζει πάνω από 20 σκίτσα, όντας φιλικός σε όλους (όσο φιλικός του επέτρεπε να είναι η ιδιοσυγκρασία του και ο σχετικά στρυφνός του χαρακτήρας). Ρώταγε σε ποιο όνομα να υπογράψει, έβλεπε ποιο κόμικ του έφερνες και σχεδίαζε στην εσωτερική σελίδα κάτι σχετικό. Και αυτός και η Ντομινίκ μου άφησαν καλή εντύπωση, δεδομένων των συνθηκών και της αποπνικτικής ατμόσφαιρας που επικρατούσε. Μακάρι να μπορέσω να τους ξαναδώ και να είναι καλά για χρόνια ακόμα να δημιουργούν. Δεν μπορώ δυστυχώς να πω το ίδιο για το όλο event, αφού για δεύτερη φορά σε μικρό διάστημα που πήγα σε ελβετική διοργάνωση (η άλλη μια συναυλία των Uriah Heep τέλη Οκτώβρη) το στήσιμο της εκδήλωσης ήταν κάκιστο. Μηδέν οργάνωση και διαχείριση του κόσμου, κακή συμπεριφορά των υπεύθυνων αλλά και του κοινού που πιστέψτε με, μπορεί να γίνει πιο ζωώδες και από το Ελληνικό που το θεωρούμε ίσως απολίτιστο σε τέτοιες περιπτώσεις. Όταν καταλάγιασε ο χαμός της μάχης, κατάφερα και ξέκλεψα δύο κουβέντες μαζί του συζητώντας για το νέο του κόμικ I, Rene Tardi (Stalag Ib) βγάζοντας και μια σέλφι (στην οποία με κοίταγε καλά καλά μέχρι να καταλάβει τι κάνω με το κινητό ). Είπε πως θα ήθελε να έρθει στην Ελλάδα, αν βρεθεί κάποιος να τον καλέσει...
  22. 19 βαθμοί
    Στις όχθες της λίμνης της Γενεύης, ή Λεμάν για τους ντόπιους, υπάρχει το Grandvaux. Στην Ελβετία, είναι γνωστό για τα κρασιά του, αλλά οι τρεις φίλοι που έφτασαν εκεί ένα ηλιόλουστο μεσημέρι του Νοέμβρη, δεν πήγαν για το λόγο αυτό, παρότι οινόφιλοι. Κατέβηκαν από το τρένο και αφού συμβουλεύτηκαν τα κινητά τους, πήραν τον ανηφορικό δρόμο που οδηγούσε στο χωριό. Κάποια στιγμή, κοίταξαν προς τα πίσω και αντίκρισαν αυτό... Πήραν κουράγιο και συνέχισαν... Μετά από αρκετά λεπτά, μπήκαν στις σκιές του οικισμού. Κοιτάζοντας ολόγυρα, παρατήρησαν μια γνώριμη φιγούρα να κάθεται σε ένα παγκάκι... Πλησίασαν και από εκεί το μάτι τους έπεσε πάνω σε μια πλατεΐτσα που έφερε το όνομα του αγαπημένου τους δημιουργού κόμικς: Place Hugo Pratt. Αλαλάζοντας κυριολεκτικά από χαρά (τουλάχιστον οι δύο εκ των τριών) όρμησαν προς το άγαλμα ενός αγέρωχου ναυτικού που ρεμβάζει εδώ και χρόνια, όρθιος, στητός και χαλαρός ταυτόχρονα. Στο Grandvaux έζησε τα τελευταία του χρόνια και πέθανε ο Hugo Pratt. Πολύ κοντά στο σπίτι του, έχει στηθεί ένα χάλκινο άγαλμα-φόρος τιμής στον γνωστότερο χαρακτήρα του, τον Κόρτο Μαλτέζε, παρόμοιο με αυτό που βρίσκεται στην Ανγκουλέμ. Η θέα από το σημείο αυτό είναι εκπληκτική. Το μάτι χάνεται στους αμπελώνες της περιοχής, κολυμπάει στα νερά της λίμνης, όχι πολύ μακριά από τη Λωζάνη, και τελικά σκαρφαλώνει όλο δέος στις πλαγιές των Άλπεων. Ο Κόρτο δεν κοιτάζει προς την Ιταλία ή σε κάποιο άλλο μέρος της γης, αλλά προς τον ουρανό, όπως τον φαντάστηκε και τον σχεδίασε ο Pratt. Σύμφωνα με την πινακίδα, το άγαλμα φιλοτέχνησε ο Livio Benedetti και ο γιος του και στήθηκε το 2007. Έχει μάλιστα την «έγκριση» του ίδιο του Pratt, με τον οποίο ο Benedetti ήταν εγκάρδιος φίλος. Ακριβώς κάτω από το Place Hugo Pratt, οι βρίσκεται το Caveau Corto, ένα μαγαζί στο οποίο ο επισκέπτης μπορείς να θαυμάσει έργα του Pratt (αυθεντικές σελίδες; μάλλον όχι...) και να πιει κρασί με τον Κόρτο στην ετικέτα. Προς μεγάλη τους λύπη, ωστόσο, ήταν κλειστό. Ένας ευγενικός γεράκος, πιθανότατα γείτονας του περί ου ο λόγος, έδωσε στην παρέα οδηγίες για το κοιμητήριο του χωριού. Αφού κουβέντιασαν για λίγο έξω από την τελευταία κατοικία του, προχώρησαν στον κεντρικό δρόμο. Κοντοστάθηκαν όταν αναγνώρισαν μια λεξούλα με τέσσερα γραμματάκια που τους ήταν ιδιαίτερα οικεία. Περιεργάστηκαν το κτίριο και ένας από αυτούς χτύπησε το κουδούνι. Το σουσάμι άνοιξε και μπήκαν στα γραφεία της Cong, της εταιρείας που διαχειρίζεται τα δικαιώματα για τα κόμικς του Pratt. Τους υποδέχθηκε μια επιφυλακτική υπάλληλος που όμως τους μίλησε ευγενικά και τους έδωσε τη δυνατότητα να ρίξουν μια και δυο ματιές στο χώρο. Μπορώντας μονάχα να φανταστούν τι θησαυροί κρύβονται στα εσωτερικά δωμάτια, συνέχισαν τον δρόμο τους... Αριστερά: το σπίτι όπου έζησε από το 1983 ως το θάνατό του, ο Pratt Δεξιά: η είσοδος στα γραφεία της Cong Στο μικρό νεκροταφείο του Grandvaux, ανάμεσα σε περιποιημένα δέντρα και λουλούδια, βρήκαν τον τάφο του Hugo Pratt. Η πέτρινη καρδιά δεν ήταν η μόνη «παρέμβαση» των θαυμαστών που κατά καιρούς είχαν ακολουθήσει την ίδια διαδρομή με τους τρεις φίλους. Ανάμεσα στα φυτά που κυριεύουν το μνήμα, κείτονται ένα άδειο μπουκάλι κρασιού, πινέλα, στυλό, μπλάνκο, ακόμη και μια οδοντόβουρτσα... Ένα πανέμορφο ταξίδι που σχεδόν ποτέ δεν τόλμησα να ονειρευτώ, είχε φτάσει στο τέλος του. Μέχρι το επόμενο entry... Excelsior and eat your broccoli!
  23. Το περασμένο Σάββατο ήταν The Walking Dead Day στο efantasy. 'Οπως σε κάθε τέτοια εκδήλωση, στο τέλος της ημέρας έγινε κλήρωση για Walking Dead δώρα. Και κάπως έτσι ξαφνικά βρέθηκα με τη Lucille αγκαλιά "I wear a leather jacket, I have Lucille, and my nutsack is made of steel."
  24. Archontis Pantsios

    ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ: ΜΙΚΥΜΑΗΔΕΣ

    ΜΕΡΟΣ Γ’: ΕΦΗΒΕΙΑ ΚΙ ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ Το 1973 κέρδισα υποτροφία στο Αμερικανικό Κολέγιο ΑΝΑΤΟΛΙΑ κι έφυγα οικότροφος στην Θεσσαλονίκη. Τα επόμενα χρόνια σταμάτησα σιγά-σιγά να διαβάζω Ντίσνευ και στράφηκα προς Αστερίξ, Λούκυ Λουκ και Μίστερ Νο. Σούπερ-ήρωες δεν διάβασα ποτέ στη ζωή μου. Όπως ανέφερα νωρίτερα, είχα κρατήσει μερικές δεκάδες αγαπημένα κόμικς (κυρίως ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ και Ζαγκόρ), αλλά κάποια Χριστούγεννα που επέστρεψα στο σπίτι μου στο χωριό για διακοπές ανακάλυψα ότι τα κόμικς μου μαζί με την συλλογή των γραμματοσήμων μου είχαν γίνει προσάναμμα φωτιάς για το μεγάλο καζάνι στην αυλή του σπιτιού μας! Ακόμη δεν έχω συγχωρέσει την μάνα μου για εκείνη της την διπλή ιεροσυλία και η γυναίκα μου ισχυρίζεται ότι αυτή τώρα υπομένει τις παρενέργειες εκείνου του ψυχολογικού τραύματος! Όταν πήγα στην Αμερική για σπουδές το 1979, ξεκίνησε κι ένα διάστημα «ξηρασίας» όσον αφορά το διάβασμα κόμικς, και γιατί πίστευα ότι τα είχα ξεπεράσει, και γιατί είχαν σταματήσει πλέον να κυκλοφορούν ευρέως τα κόμικς Ντίσνευ στην Αμερική, όπου έβρισκες κυρίως κόμικς με σούπερ-ήρωες που ποτέ δεν με συγκίνησαν. Και μετά από μια δεκαετία γεμάτη εξισώσεις και διαγράμματα, ήρθε εκείνη η σημαδιακή μέρα το Φθινόπωρο του 1989 όταν είχα βρει την πρώτη μου δουλειά ως καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών του Middlebury College, στο Vermont. Τότε μέναμε με την γυναίκα μου σ’ ένα μικρό χωριό 20’ από το Middlebury, στο Ripton, ειδυλλιακό και πανέμορφο και θαμμένο στο χιόνι το Χειμώνα. Θυμάμαι που επισκέφτηκα μια φορά το general store του Ripton και έπεσε το μάτι μου πάνω σε μια στίβα με κόμικς. Αφηρημένα πήρα στα χέρια μου ένα τεύχος του Walt Disney’s Comics and Stories κι ένα του Uncle Scrooge. Τα ξεφύλλισα και βλέποντας τις εικόνες, κάτι άρχισε να ξυπνάει μέσα μου: αυτές τις ιστορίες τις είχα ξαναδεί! Τότε όμως δεν έκανα κάτι άλλο, αργότερα ανακάλυψα ότι η εταιρεία Gladstone είχε πάρει την άδεια 1-2 χρόνια νωρίτερα και είχε αρχίσει την έκδοση παλιών, κλασικών τίτλων με κύριο σκοπό να γνωρίσει τις ιστορίες του Carl Barks σε μια νέα γενιά. Όπως το έφερε η τύχη, μέσω της Gladstone ξεκίνησε την καριέρα του ο Don Rosa με την κλασική πλέον ιστορία «Ο Γιος του Ήλιου—Son of the Sun», αλλά και ήταν η Gladstone που έκανε γνωστό τον Scarpa στο Αμερικανικό κοινό δημοσιεύοντας κάποιες από τις κλασικές του ιστορίες της Χρυσής Περιόδου 1957-1963. Έτσι κι εγώ ανακάλυψα σχεδόν 20 χρόνια μετά ποιος ήταν πίσω από τις ιστορίες που αγάπησα παιδί. Μου πήρε χρόνο όμως για να συλλέξω τις ιστορίες του Scarpa, μια και η Gladstone τις δημοσίευε με το σταγονόμετρο. Η αρχική μου κομιξική επιστροφή έγινε με αφορμή τον Carl Barks. Μεσολάβησαν κάποιοι μήνες από εκείνη την επίσκεψη σ’ εκείνο το μαγαζί του Ripton. Μια μέρα λοιπόν, είχα να σκοτώσω λίγο χρόνο και μπήκα στο κεντρικό βιβλιοπωλείο στην πλατεία του Middlebury. Εκεί που περιδιάβαινα στους διαδρόμους, έπεσε το μάτι μου πάνω σ’ ένα τεράστιο τόμο, το εξώφυλλο του οποίου κοσμούσε μια ελαιογραφία του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Πήρα το βαρύ βιβλίο στα χέρια μου, κι άρχισα να το φυλλομετρώ. Τα χρώματα πηδούσαν από τις σελίδες, ανάμεσα στις ιστορίες κάποιου Carl Barks υπήρχαν φωτογραφίες και παπιό-ελαιογραφίες του ίδιου, κάτι σκίρτησε πάλι μέσα μου, κάποιες από αυτές τις εικόνες τις είχα δει πριν πολλά χρόνια! Ο πολυτελής τόμος είχε τίτλο “The Life and Times of Scrooge McDuck” και κόστιζε $38.99. Τον αγόρασα δίχως δεύτερη σκέψη και όταν επέστρεψα στο σπίτι, στην ερώτηση της γυναίκας μου «Μα τόσα χρήματα για ένα βιβλίο με κόμικς;», η δική μου απάντηση ήταν «Το αγόρασα για να το διαβάζω στα παιδιά μας»! (Η γυναίκα μου ήταν τότε έγκυος στο πρώτο μας παιδί, τον Λάμπρο). Ήταν το βιβλίο που του δώρισα στα 10α του γενέθλια το 2000. Εγώ φυσικά ήξερα τότε ότι εκείνο το βιβλίο το είχα αγοράσει κυρίως για μένα, ότι ήταν το διαβατήριο για την «ιδιαίτερη πατρίδα μου, τα παιδικά μου χρόνια»! (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Αυτός ο κατάλογος έχει οριστεί σε Αθήνα / GMT +02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?

    Sign Up
×

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Οροι χρήσης μας.