Leaderboard

Ξεκινάω αυτό το θέμα με μία περισσότερο τυπική παρουσίαση, για να συγκεντρωθεί εδώ η κουβέντα που αυτή τη στιγμή γίνεται στο θέμα των εκδόσεων του Μικρού Ήρωα, Αναλυτική κριτική θα γίνει σε επόμενα ποστς. Οι πληροφορίες για τις ιστορίες θα ανέβουν στη βάση, όταν δημιουργηθεί το θέμα και τις αποδελτιώσω. Η πρώτη μου εντύπωση είναι αρκετά θετική. Οι όποιες μου ενστάσεις έχουν να κάνουν με τον τρόπο προώθησης του περιοδικού, παρά με το ίδιο το περιοδικό. Το μόνο που θα γράψω προς το παρόν, είναι ένα μεγάλο μπράβο για το εξαιρετικό οπισθόφυλλο του Σκλαβενίτη. Πραγματικά εξαιρετικό!!!! Έπεται συνέχεια.

Παρουσίαση no7 στο forum και χαίρομαι ιδιαίτερα για το συγκεκριμένο καθώς είναι πραγματικά ένα εξαιρετικό κόμικ! Σενάριο Όπως συνηθίζω δεν μου αρέσει να αναφέρω πολλά πράγματα για το καθαρό σενάριο για να μην κάνω κάποιο spoiler. Αντί αυτού, παραθέτω το κειμενάκι από την εκδοτική: Ένας όχι ακριβώς ηθικός αλλά άκρως συμπαθής αλήτης, ο δον Πάμπλος της Σεγόβιας, μας αφηγείται σαν πικαρέσκο μυθιστόρημα τις περιπέτειές του στην Ισπανία του Χρυσού Αιώνα και σε μια Αμερική που τότε ονομαζόταν ακόμα Ινδίες. Οι περιπλανήσεις του θα τον κάνουν πάμφτωχο και πάμπλουτο, λαοπρόβλητο και καταφρονεμένο, οδηγώντας τον από τα μπουντρούμια στα παλάτια και από τις κορυφές της Κορδιλιέρας στους μαιάνδρους του Αμαζονίου, μέχρι εκείνο το μυθικό μέρος που ενσαρκώνει όλα τα όνειρα του Νέου Κόσμου: το Ελντοράντο! Η ιστορία Απόγευμα Σαββάτου και παίρνω αυτό το τούβλο τόμο, κάθομαι στο μπαλκονάκι μου και ξεκινάω την ανάγνωση μου. Τι να πρωτοπώ για το συγκεκριμένο. Απορροφήθηκα πάρα πολύ μέσα στην ανάγνωση. Εξαιρετική ροή και σκηνοθεσία, ενώ το σενάριο έχει ότι χρειάζεται. Πρωταγωνιστή, περιπέτεια, κλασσικό γαλλοβελγικό χιούμορ, ατμόσφαιρα, σενάριο που ξεδιπλώνεται πραγματικά υπέροχα και αφηγείται τα γεγονότα με έξυπνο τρόπο και με διαφορετικές τεχνικές. Αυτό που μου άρεσε είναι η ισορροπία ανάμεσα στην περιπέτεια και το βάθος της αφήγησης. Δεν πρόκειται απλώς για ένα κόμικ περιπέτειας με χιούμορ, έχει αρκετά επίπεδα ανάγνωσης και δίνει τροφή για σκέψη χωρίς να γίνεται βαρύ ή "διδακτικό". Έτοιμο να το κάνεις ταινία όπως είναι. Δεν θέλω και δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Διαβάστε το!! Σχέδιο Αν το σενάριο παίρνει 10 το σχέδιο παίρνει 11 με τόνο. Guarnido εγγύηση για άλλη μια φορά. Αν και ελαφρώς πιο καρτουνίστικο ύφος στις ανθρώπινες μορφές, μιλάμε για ένα υπέροχο σχέδιο με λεπτομέρεια σε πρόσωπα, εκφράσεις, κινήσεις και φυσικά τοπία. Το διάβασα αργά και σταθερά ακριβώς για αυτό το λόγο, για να πάρω τον απαραίτητο χρόνο να χαζέψω και να μπω μέσα στα καρέ. Χρωματισμός στο ίδιο στυλ με εκείνους του Blacksad. Κάθε καρέ, να το κάνεις κορνίζα και να γεμίσεις το σπίτι σου. Αν ο Guarnido, ερχόταν σε κάποιο Con στην Ελλάδα, πιστεύω θα τα έσκαγα, πάρα πολύ χοντρά για ένα του σχέδιο. Έκδοση Τι να πούμε για την έκδοση τα έχουμε πει όλα. Πραγματικά χορταστική και τεράστια, αναδεικνύει το όλο σχέδιο και κάνει την όλη ανάγνωση ξεχωριστή εμπειρία. Από ελληνικές εκδόσεις η δεύτερη πιο μεγάλη που έχω στην κατοχή μου, μικρότερη μόνο από το "Οι Περιπετειες Του Λουθερ Αρκραιτ". Επίσης θα σχολιάσω ότι για το μέγεθος της έχει πάρα πολύ δυνατό και στιβαρό δέσιμο. Το εξώφυλλο είναι αρκετά συμπαγές, χοντρό με ωραία υφή. Οι εσωτερικές σελίδες είναι ματ και αρκετά χοντρές και αυτές. Πιθανόν να ταίριαζε και γυαλιστερή σελίδα. Εξτραδάκια απουσιάζουν τελείως,(πάρα μόνο ένα πολύ μικρό σημείωμα στην αρχή από τον εκδότη) πράγμα που θα ήθελα η αλήθεια είναι. Έστω 4-5 σελιδούλες ή ένα κείμενο με λίγες πληροφορίες παραπάνω. Επιμέλεια στα γνωστά επίπεδα της εκδοτικής. Τέλος να πω ότι με αντίστοιχες άλλες πολυτελής εκδόσεις (Κόλαση Δάντη, Δον Κιχώτης κτλπ), έχει και ελαφρώς καλύτερη τιμή. Συμπέρασμα Όλη η εμπειρία ανάγνωσης, απλά ΕΠΟΣ!!!!! Θα τολμήσω να πω από τα πιο ολοκληρωμένα και γεμάτα graphic novels που έχω διαβάσει. Σίγουρη υποψηφιότητα για καλύτερες αναγνώσεις για το 2026. Θα πρότεινα να βρείτε μια μέρα με ελεύθερο χρόνο και να το διαβάσετε όλο με μιας. Προτείνεται αυστηρά σε όλους. Είναι ένα στολίδι για τις ελληνικές εκδόσεις και δεν πρέπει να λείπει από κανενός την βιβλιοθήκη. Πολλά πολλά συγχαρητήρια για την εκδοτική και για την όλη έκδοση!! Εύχομαι κάθε χρόνο να βγαίνει μια τέτοια και σαν ποιότητα ιστορίας και έκδοσης. Άντε μιας και εξαντλείται και η έκδοση του Blacksad, προτείνω η επόμενη έκδοση του, να είναι σε limited κομμάτια, αντίστοιχη με τις Απατηλές Ινδίες! P.S. 1: Μαζί με όλα τα άλλα, ευχαριστούμε τον @ PhantomDuck και για τα εξώφυλλα P.S. 2: Εδώ σχετικό άρθρο με ενδιαφέρον πληροφορίες από τον φίλο @ Theo A , που αφορούν και το συγκεκριμένο P.S. 3: Έστειλα σε 2-3 άτομα σε περίπτωση που ήθελαν εκείνοι να κάνουν την παρουσίαση. Πήρα το οκ από τα παιδιά και την πρωτοβουλία εν τέλη να την κάνω εγώ. Sorry αν ήθελε κάποιο άλλο παιδί

Επειδή δεν νομίζω να βρεθεί εύκολα σκάνερ που να χωράει τις Ινδίες, όποιος θέλει να κάνει παρουσίαση, μπορεί να χρησιμοποιήσει τα παρακάτω αρχεία. Προσφορά της εκδοτικής. Ασχέτως σχετικό, θυμάμαι είχαμε κάνει το ίδιο και με τον Λούθερ Αρκράιτ και με τον τόμο της Βιβλιοθήκης Γκότφρεντσον, που δεν μπορούσαν να μπουν σε κανένα οικιακό σκάνερ, έτσι τα ζητήσαμε από τους εκδότες.

Το περίμενα να κυκλοφορήσει πως και πως . Το αγόρασα πρωί πρωί και το διάβασα μονορούφι. Το περιοδικό δεν διέψευσε τις προσδοκίες μου το αντίθετο θα έλεγα. Είναι πολύ πολύ καλό και για τα δύο euro που κοστίζει με την εφημερίδα δεν το συζητώ.... Μπράβο στην εκδοτική που μας δίνει ένα πολεμικό (ή αντιπολεμικό όπως θέλει να το ονομάζει η ίδια ) κόμικ ύστερα από πολύ καιρό . Δεν μοιάζει με την παλιά αγαπημένη ΔΡΑΣΙΣ που είχε μεγαλύτερες αυτοτελείς ιστορίες αλλά προσωπικά δεν με χαλάει καθόλου. Σίγουρη αγορά τα επόμενα τεύχη και μακάρι να ναι πολλά . Καλοτάξιδο !!!! Υ.Γ Πόσο χάρηκα που διάβασα ξανά Ταγματάρχη ΗΖΥ ύστερα τόσα χρόνια !!!!!

Καιρό έχω να βάλω αγορές εδώ και ίσως στις επόμενες μέρες ποσταρω μερικά από τα αποκτήματα των τελευταίων μηνών όταν βέβαια γυρίσω από τα βόρεια και τα πάτρια εδάφη που πήγα για μερικές μέρες. Η διαμονή μου όμως έγινε μόλις πιο γλυκιά διότι σήμερα εντοπίστηκε αυτό το καλούδι , στη αρχική του τιμή ,και φυσικά πετάω από τη χαρά μου !! :

Αγορές από το Comicdom 2026 "Anubis" "Μικρός Ήρως" "Jemma" "DOCMZ και CP" "Εκδόσεις του Αύριο" "Byzantine Tales" Γιώργος Παπαηλιού Φούσκα Φανζινάκι Μυστήρια Πράματα και πρόγραμμα Και του χρόνου να είμαστε καλά...

Αχ παιδια ακομα δεν το πιστευω οτι τα καταφερα και πηγα! Ξεκινησα Παρασκευη ,μετα την δουλεια για Θεσσαλονικη. Ελεγα οτι θα μπορεσω να ξεκουραστω το βραδυ,και να παω φρεσκαδουρα την επομενη, αλλα ναι πως.. Διαβασα αυτα σχετικα με τον Ροσα και τα ραντεβου και αγχωθηκα,γιατι ηθελα οπωσδηποτε να τον δω. Οποτε το Σαββατο βρισκομουν στο Βελλιδειο 8:55 !Πολυ κουρασμενη,αυπνη,αλλα εκει! Και λιγακι μετα αρχισαν να καταφτανουν και αλλοι.Εφτασα πρωτη. Καβατζωσα την λαθος πλευρα αρχικα ,αλλα οκ κανενα προβλημα. Πηγα στην σωστη και 10 παρα κατι που ανοιξαν οι πορτες μπουκαρα μεσα.Ειχε μαζευτει πολυς κοσμος,. Βγαζω εισητηριο και φευγω σφαιρα για πανω. Κλεινω το πολυποθητο ραντεβου για 10:30 -11:00, και λιγο μετα μου μιλαει καποιος.Ηταν ο @ rolandofshire .!Σταθη,χαρηκα πολυ! Πηγαμε εκει κοντα στις ουρες γνωρισαμε και τον Σταυρο @ Joaquin και αλλα παιδια .Φυσικα ηταν και ο @ PhantomDuck με τον Ροσα. Τελικα εφτασε και η δικη μου σειρα. Πολυ ευγενικος .Ειπαμε καποιες κουβεντες Μου ειπε οτι η ιστορια που του πηγα ειναι απο τις αγαπημενες του (η αιχμαλωτη του χειμαρρου της αγωνιας) .Δεν το πιστευω οτι τον ειδα!! Καπου εκει βλεπω να περναει ενας συμφορουμιτης ,τον γνωρισα απο φωτογραφιες που εχει ανεβασει κατα καιρους και του μιλαω Ηταν ο @ konni .Νικο προσπαθησα να σου στειλω την φωτο με μηνυμα αλλα δεν γινεται, Μαζι του γνωρισα και τον @ ikarukani ! Βρηκα και τον Φραγκισκο @ ispofacto . Γνωρισα και τον Τριανταφυλλο απο τον Μαγικο κοσμο. Μετα παω στον De Vita. Περσι τον ειχα χασει γιατι πηγα Αθηνα για Cavazzano,και μετα που το σκεφτομουν στενοχωριομουν γιατι πιστεψα οτι δεν θα εχω αλλη ευκαιρια.Ειναι και μεγαλος ο ανθρωπος,να'ναι καλα! Να ομως που εφτασε η ωρα να γνωρισω και εκεινον.Με υποδεχτηκε με ενα "Ωωωωωω" Ευγενικος ,ειπα στον Γιαννη να του πει κατι,που του αρεσε. Καποια στιγμη εκει που εγραφε το ονομα μου στο ενα κομικ μπερδευτηκε λιγο και το τ το εκανε σαν f και κολλησε ο καημενος για αρκετα δευτερολεπτα πως να το διορθωσει. Του ειπα οτι δεν υπαρχει προβλημα.Του αρεσε και η ιστορια που του πηγα απο ΜΜ και σχολιαζε διαφορα καρε με την συζυγο.Βγαλαμε φωτο κι οταν εφυγα,μου χαιδεψε τα μαλλια! ( Τα οποια μαλλια οσο ημουν Θεσσαλονικη ηταν σε μονιμη επικοινωνια με τους εξωγηινους) Μετα πηγα διπλα για Τζικε. Εκει βρηκα τον @ christs και επιασα κουβεντα με ενα παιδακι που τελικα ηταν ο @ Ζάνταφ Επισης εκει που ημουν απορροφημενη μου μιλα μια κοπελα και ηταν η @ stardust H Φροσω!! Ειχαμε επικοινωνησει και ηξερα οτι θα την δω, για πρωτη φορα μετα απο 14 χρονια διαδικτυακης επικοινωνιας ,αλλα ετσι που ηταν ξαφνικο ,ηταν ωραια φαση! Το στυλ της Τζικε δεν θα γινει ποτε αγαπημενο μου αλλα η ιδια μου αφησε τις καλυτερες εντυπωσεις.Οτι της ειπα το ειπα στα ιταλικα ,πολυ χαμογελαστη ,και ακομα στο τελος που εφυγα και την ευχαριστησα,μου ελεγε κι εκεινη ευχαριστω. Πολυ γλυκια! Εννοειται οτι εβγαλα φωτογραφιες με ολους. Εφυγα και γυρισα μια γρηγορη το απογευμα οπου συναντησα τον @ Quackmore που ειχα να τον δω απο το 2011,και πετυχα τυχαια και τον μικρο μας @ Θοδωρής Καραπάνος Περιμενα να δω ενα μικρο παιδακι και ειναι 2 μετρα. Χαρηκα πολυ για οσα παιδια συναντησα και λυπαμαι για καποιους αλλους που δεν συναντησα. Απλα γινοταν το αδιαχωρητο!! Καπου ηταν αποπνικτικη η κατασταση. Χαρηκα παρα πολυ που καατφερα να δω τους Ντισνευ σχεδιαστες,αλλα δυστυχως δεν μπορεσα να δω πολλα πραγματα απο το υπολοιπο. Τελος παντων να ειμαστε καλα για επομενα.

To φετινό The Comic Con μου υπενθύμισε την αξία της φιλίας! Λόγω του ότι σπουδάζω στο εξωτερικό και δεν θα είχα την ευκαιρία να παρευρεθώ στο event, πόσο μάλλον να καταφέρω να υπογραφούν κομμάτια της συλλογής μου, από τον αγαπημένο μου ντυσνεϊκό καλλιτέχνη (Don Rosa), έδωσα στον καλό μου φίλο τον Άγγελο, που σπουδάζει στη Θεσσαλονίκη, ένα τεύχος του ΚΟΜΙΞ, απο τη σειρά του Βίου που έβγαλε η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και του είπα να πάρει και ένα πόστερ. Το αποτέλεσμα;: Είμαι βαθιά ευγνώμων λοιπόν στο φιλαράκι μου και σίγουρα θα κορνιζάρω το πόστερ Και του χρόνου με υγεία παιδιά

Το καινούργιο περιοδικό που ασχολείται με κόμικς, φιλοδοξεί (πολύ σωστά), να κάνει την διαφορά στον έντυπο χώρο. Όπως γράφουν και οι ίδιοι οι συντελεστές του, είναι ένα μεγάλο ρίσκο, αλλά όπως λέω εγώ είναι και μιά μεγάλη προσπάθεια η οποία σε αυτό το πρώτο δείγμα κρίνεται απόλυτα πετυχημένη. Η θεαματική ανταπόκριση του κοινού στο Kickstarter, δείχνει ότι τουλάχιστον υπάρχει αρκετός χώρος για να μακροημερεύσει. Το περιοδικό εστιάζει σχεδόν απόλυτα στην ελληνική κόμικ σκηνή. Σε αυτό το τεύχος συμμετέχουν αρκετοί έως πολλοί έλληνες δημιουργοί με έργα τους. Περιέχει επίσης και μπόλικη αρθρογραφία/συνεντεύξεις, από έλληνες φυσικά συντάκτες. Εύχομαι και εγώ με τη σειρά μου να πετύχει απόλυτα και να προσελκύσει κοινό, ώστε να το βλέπουμε για αρκετό καιρό αλλά και να τηρήσει μιά σταθερή ή έστω πυκνή κυκλοφορία.

Αυτό το Σάββατο με ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο: Το θρυλικό περιοδικό κόμικς «Δράση» επιστρέφει Κυκλοφορεί αποκλειστικά με ΤΑ ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ το Σάββατο 23 Μαΐου Αυτό το Σάββατο 23 Μαΐου, η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού κόμικς «Δράση», επαναφέροντας έναν ιστορικό τίτλο που σημάδεψε γενιές αναγνωστών. Το θρυλικό πολεμικό περιοδικό, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1969 και συνδέθηκε με μερικά από τα σημαντικότερα κόμικς της εποχής, επιστρέφει σε νέα μορφή, με σύγχρονη πολυθεματική προσέγγιση και ιστορίες από κορυφαίους δημιουργούς της Ένατης Τέχνης. Στο πρώτο τεύχος, οι αναγνώστες θα βρουν εμβληματικές σειρές όπως ο Μπάτλερ Μπρίτον του Hugo Pratt, ο αντιπολεμικός Πόλεμος του Τσάρλι των Pat Mills και Joe Colquhoun, καθώς και τον θρυλικό Ταγματάρχη Ήζη των Alan Hebden και Carlos Ezquerra. Παράλληλα, τη νέα έκδοση πλαισιώνουν σύγχρονες ελληνικές δημιουργίες από τους Θανάσης Πέτρου και Σπύρος Δερβενιώτης. Με δυνατές αφηγήσεις, ιστορικές αναφορές, αντιπολεμική ματιά και χαρακτηριστική εικονογράφηση, το περιοδικό «Δράση» φιλοδοξεί να συστήσει ξανά στο κοινό τη γοητεία των κλασικών πολεμικών κόμικς, μέσα από μια σύγχρονη εκδοτική πρόταση που θα κυκλοφορεί ως ένθετο με ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο. https://www.tovima.gr/2026/05/18/media/ayto-to-savvato-me-ta-nea-savvatokyriako-to-thryliko-periodiko-komiks-drasi-epistrefe/

Τελείωσε και το 10ο The Comic Con. Φέτος αντιλήφθηκα, ότι αν και κάνω τα ίδια πράγματα μια φορά το χρόνο (ουρές, υπογραφές, ψιλοαγορες, κουίζ κλπ) και βλέπω τους ίδιους ανθρώπους επίσης μια φορά το χρόνο, κι όμως, περιμένω με την ίδια ανυπομονησία να γίνει η ίδια διαδικασία-ιερορελεστια. Θα χαιρετισω γνωστούς που γνώρισα εδώ μέσα κυρίως, θα μιλήσω με τους ίδιους πάνω κάτω Έλληνες σχεδιαστές, θα δω λίγο τις αυτοεκδοσεις, θα πιάσουμε λιγο κουβέντα με τον Cappezone. Το περίεργο είναι ότι μοιάζει σαν να μην πέρασε ένας χρόνος από την προηγούμενη φορά και με την ίδια ευκολία θα συνεχίσουμε την οποία επαφή είχαμε τότε. Μάλιστα νομίζω σήμερα σε μια κουβέντα είπα τη συνέχεια από μια ιστορία που ξεκίνησα περσι. Ειδικά η πρώτη μέρα έχει πάντα πολύ συγκεκριμένη μανιέρα: 1. Θα πάω νωρίς και θα προσπαθήσω να είμαι από τους πρώτους στους ντισνεϊκους για να τελειώνω (πέρσι ήμουν δεύτερος στον Ντε Βιτα, φέτος πρώτος - αν και έφαγα τη θέση του Comichunter). 2. Θα συναντήσω σε αυτή την ουρά (Disney και BD) την ίδια πάντα κοπέλα, που έρχεται από την Αθήνα και πιάνουμε την κουβέντα. Δε νομίζω ότι είναι στο φόρουμ, δεν ήξερα πώς τη λένε (φέτος είδα το όνομά της σε μια αφιέρωση). Κι όμως κάθε χρόνο είμαστε εκεί από τους πρωτους και τα λέμε. 3.Θα πετύχω το δίδυμο ikarukani και konni, θα κάνουμε την ίδια θειιστικη πλάκα, θα με εντυπωσιάσουν με την ποιότητα των σχεδίων που πήραν ή με τα πλούσια σκετσμπουκ και θα ζηλεύω. 4. Θα πετύχω κάπου τον Phantom, θα του πλέξω το εγκώμιο για τις γνώσεις του και αυτός θα απαντήσει συνεσταλμένα αλλά και με πνευματώδη τρόπο. 5. Θα περάσω από τον Τάσο Μαραγκό, θα τον ρωτήσω τι καινούργιο έχει φέρει, θα πάρω ένα ακατάλληλο για ανηλικους σχέδιο σε τευχακι και θα του πω πάνω κάτω το ίδιο μπαμπαδιστικο αστείο, να μην μου βάλει όνομα γιατί κάποτε θα αφήσω τα τεύχη με τα όργια και τους βελζεβουληδες κληρονομιά στις κόρες μου. 6. Θα κάνω ανίχνευση για τη επόμενη μέρα, γιατί Σάββατο κατεβαίνουμε οικογενειακώς: τι δραστηριότητες υπάρχουν για τα παιδιά, τι κομιξακια μπορούν να αγοράσουν από τους δημιουργούς, ποιος μπορεί να τις σχεδιάσει. 7. Θα συναντήσω στα πεταχτά τον christs, ο οποίος πάντα δεν θα έχει χρονο και θα τρέχει και πάντα θα μου αποκαλύπτει χαμηλόφωνα ότι ναι, χαλάλι τα έσκασε ή ταξίδεψε πόσα χιλιόμετρα αλλά πήρε σχεδιαρα από τον τάδε αγαπημένο καλλιτέχνη, και στο κατω-κατω μια ζωή την έχουμε. 8. Θα πιάσω την κουβέντα σε καμία ουρά με κανέναν πιο άσχετο από εμένα και θα το παίξω ξερολας, ενώ δεν ξέρω την τύφλα μου. Μικροπράγματα δηλαδή, κοζερί και άσκοπες βόλτες, που σε κανέναν δεν κάνουν εντύπωση, αν τα βάλεις όλα μαζί όμως είναι ένα ωραίο σύνολο. Άντε και του χρόνου!

Αυτό μου συνέβει σήμερα το πρωί ακουσε ο Don Rossa ότι είμαι μέλος του greekcomics.gr και άρχισε να με προσκυνά ... ενώ ο άλλος ο Jano τραβούσε βίντεο.... απίθανα πράγματα, παπαπα!

Διαβάστηκε και από πλευράς μου. Η αλήθεια είναι δεν έπαιρνα πότε ποκυθεματικα κόμικς περιοδικά τέτοιας λογικής. Δεν έχω στην κατοχή μου ούτε ένα Βαβέλ, 9, Μπλε Κομιτης, ενώ τυγχάνει να έχω μόνο κάτι αμερικανικά MAD, τα οποία όμως δεν έχω διαβάσει και πότε. Μόνο ίσως το Non Stop το οποίο είχε ιστορίες και αρθρογραφία Σαν εμπειρία ανάγνωσης είναι πολύ γεμάτη. Πλούσια αρθρογραφία με κείμενα, συνεντεύξεις και ενδιάμεσα τις ιστορίες κόμικς. Από θέμα ιστοριών αν θυμάμαι καλά όλες αυτοτελής μικρές ιστορίες σε λογική χιουμοριστικων strips τα περισσότερα, έρχονται να δέσουν ιδανικά και ξεκούραστα με την υπόλοιπη ανάγνωση. Δεν θα με χάλαγε να υπήρχε και μια κεντρική ιστορία σε συνέχειες. Λογικά κάποιους χαρακτήρες θα τους ξαναδούμε, αλλά θα ήθελα να υπάρχει και μια ιστορία με σενάριο που συνεχίζει. Διαβάστηκε όλο σε μια μέρα και πραγματικά σου αφήνει την αίσθηση ότι έχεις στα χέρια σου ένα περιοδικό μιας άλλης εποχής. Είναι ένα περιοδικό που βγάζει όλη την προσπάθεια, το μεράκι και την αγάπη των συντελεστών, κάτι που το κάνει ζωντανό. Αυθόρμητα το συγκρίνα με το παλιό ραδιόφωνο. Όπως παλιά είχες την εκπομπή με τον παρουσιαστή να βάζει εκείνος μουσική που του άρεσε, ενώ πλέον όλοι παίζουν έτοιμα playlist στο repeat, που ήταν ζωντανό με προσωπικότητα ,που σου έδινε πληροφορίες για την μουσική που δεν μπορούσες να βρεις αλλού εύκολα και θα σου δημιουργούσαν ένα δέσιμο με την μουσική αυτή, κάπως έτσι ένιωσα διαβάζοντας και την Φούσκα. Η ποιότητα της έκδοσης πολύ καλή, ενώ για τους backers που πήραν τα εξτραδακια, όμορφα πραγματακια σε αυτα και η αφίσα με τις γάτες, ήδη η κοπέλα μου ψάχνει να πάρει κορνίζα για το σαλόνι(προσπάθησα να την πείσω ότι το sign του Don Rosa από το The Con, ταίριαζε πιο πολύ, αλλά δεν τα κατάφερα) Όλη η προσπάθεια σηκώνει πολλά συγχαρητήρια για την εκτέλεση, ένα μπράβο για τους τυπαδες που το τόλμησαν και εννοείτε είμαστε εδώ να στηρίξουμε και την συνέχεια.

Ας γράψω κι εγώ τις εντυπώσεις μου από το Comicon. Κατ'αρχάς για εμένα ήταν μια πολύ ιδιαίτερη η χρονική στιγμή μιας και δεν είχα μεγάλο περιθώριο για άδειες (ώστε να έρθω Παρασκευή) και την Κυριακή ήταν τα γενέθλια του γιου μου οπότε έμενε μόνο το Σάββατο και αυθημερόν. Αλλά ήταν ο Ντον Ρόσα που δεν τον είχα δει ποτέ μου. Έτσι έμεινα με τη γυναίκα μου μέχρι τις 12 το βράδυ της Παρασκευής να ετοιμάζουμε το πάρτυ και στις 4μιση ξύπνησα να πάρω το αεροπλάνο των 7 και 10 το πρωί. Στόχος; Να είμαι εκεί πριν ανοίξουν οι πύλες γιατί είχα δει το χαμό της Παρασκευής. Στόχος επετεύχθη. Απ'έξω εγώ και άλλα 2 παιδιά (ο ένας ο Σταύρος, ο @ Joaquin ), το άλλο παιδί δεν είναι στο φόρουμ. Κι έχουμε έρθει για τον ίδιο λόγο. Και έχουμε φτάσει 8:55. Η πόρτα ανοίγει και μια ευγενική καθαρίστρια μας βάζει μέσα, στο προθάλαμο. Στις 9μιση η ουρά απ'έξω έφτανε στο δρόμο και εμείς ήμαστε και τα λέγαμε λες και γνωριζόμαστε χρόνια για το Ρόσα και το Ντε Βίτα και το πώς αφήσαμε οικογένειες για να το κάνουμε αυτό. Με τα πολλά, στις 10 ανοίγει η πόρτα και πάμε να τσεκάρουμε τα εισητήρια. Χωνόμαστε γρήγορα να βρούμε το booth, φτάνω στην ευγενική κυρία και μου λέει έχω ένα κενό για 10:30 με 11:00. ΓΙΝΑΜΕ. Κοιτάω αριστερά, περίμενε μια κοπέλα, κάτι μου θύμιζε από κάτι παλιές φωτογραφίες, την κοιτάω, χακί μπουφάν, τσάντα Santoro (μάλλον), λέω είσαι η @ paola ; Ναι μου λέει. Συστήθηκα και είπαμε θα κάτσουμε μαζί στην ουρά (αφού δεν αντέχει τις ουρές ). Με το που καθόμαστε στην ουρά είναι ένας τύπος με ΠΑΚΟΥΣ από prints και ζητάει από το Ρόσα να υπογράψει. Στην αρχή τσαντίστηκα, λέω 'αφού είπαν ένα να φέρουμε' αλλά μετά κατάλαβα ότι ήταν ο συνεργάτης του και λογικά γινόταν για να έχει έτοιμα υπογεγραμμένα κάποια. Καλό χαϊβάνι και του λόγου μου. Στην ουρά λοιπόν βρίσκονται ξαφνικά 5-6 μπροστά μας που δεν είχαν περάσει από το booth και ξαφνικά τους βλέπω να φεύγουν να πάνε να δηλώσουν και έτσι δε καθίσαμε πολύ στην ουρά. Ήμουν ενθουσιασμένος!!! Κοιτούσα τα prints σα χαζός και δε μπορούσα να αποφασίσω ποιο να πάρω. Βέβαια, αν είχε από το Ζήτημα Βαρύτητας η απόφαση θα ήταν πιο εύκολη. Τέλος πάντων, μικρολεπτομέρειες. Η σειρά μου φτάνει και τον χαιρετάω οριακά συγκινημένος. Του δίνω την υπερτούμπανη έκδοση του βίου που πριν λίγο καιρό είχα λάβει και του ζητάω να μου υπογράψει στην αγαπημένη μου ιστορία, στο Γράμμα από το Σπίτι. Μου υπογράφει και το print και το Βίο μια χαρά. Μου λέει έχεις δοκιμάσει να βγάλεις τη δεκάρα από το βιβλίο; Λέω 'ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ;'. Μου απαντάει 'Γιατί όχι; Αν δεν το κάνεις, αυτή στην αρχή έχει κολλήσει με ένα gummy που όμως αν το αφήσεις μετά από καιρό αυτό γίνεται κόλλα' και προσπαθεί να το βγάλει απεγνωσμένα. Και ο @ PhantomDuck (τον οποίο ευχαριστώ πολύ και για τις φωτογραφίες) και ο Ρόσα συμφώνησαν ότι ήταν μάλλον η πιο δύσκολη απ'όλες να βγει. Του λέω, 'την έχω πάρει πριν 1 μήνα την έκδοση', μου λέει 'ναι αλλά είναι παλιά'. Χαιρετηθήκαμε και αποχώρησα. Στην συνέχεια είδα τον Τάσο Κωστή. Εγώ τον γνώρισα ως Δημήτρη Μαρίκο φατσικά από τη ΣΕΙΡΑΡΑ που λεγόταν Εκείνες κι εγώ όταν ήμουν μικρός. Μετά έμαθα ότι κάναμε παρέα και πιο παλιά όταν έκανε τον Πούμπα, τον Γκούφυ, τον Αστυνόμο Σαϊνη και τόσους τόσους άλλους. Πολύ φιλικός και πολύ ευχάριστη προσωπικότητα γενικώς. Κατέβηκα κάτω και προμηθεύτηκα τα BD μου από Μικρό Ήρωα, το Αμόρε Μίο για την Τζίκε από @ JohnnyMZ (έρχεται κριτική), βρήκα και τον @ tik με τον οποίο ελπίζω η συναλλαγή μας να ολοκληρώθηκε τελικά (), anyway, τον ευχαριστώ πάρα πολύ. Και ανέβηκα πάνω να κάτσω με για τον Ντε Βίτα. Είχα τρία τεύχη, μου τα υπόγραψε και τα τρία, ευγενέστατος παρότι ομολογώ σε μένα η συνεννόηση δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή. Μου υπογράφει τη Ζωδιακή Πέτρα (Στο Στάθη-τι τον βάζουμε στα γεράματα να μαθαίνει τον άνθρωπο), στο Σπαθί των Πάγων του ζητάω να μου υπογράψει για το γιο μου που του αρέσει πολύ (Στον Ανδρέα υπογράφει, πιο εύκολο αυτό, έχουν και τον Pirlo) και μετά του ζήτησα πάλι σε μένα να υπογράψει το Ινδιάνα Γκούφυ από τα Μεγάλα Σήριαλ, μπερδεύεται και ξαναυπογράφει στο γιο μου. Δε βαριέσαι, καλή καρδιά. Φεύγω για να φάω και να δω κάποιους φίλους στη Θεσσαλονίκη και 6μιση πίσω στο αεροδρόμιο για την επιστροφή. Μόνο τη Τζίκε δε πρόλαβα και στενοχωρήθηκα, αλλά δε πειράζει. Για όποιον ενδιαφέρεται, το πάρτυ του γιου μου την Κυριακή πήγε πολύ καλά και το σώμα μου με πλήρωσε για όλη αυτή την ταλαιπωρία με μια ωραιότατη γαστρεντερίτιδα από το βράδυ της Κυριακής από την οποία τώρα κουτσά στραβά συνέρχομαι. WORTH IT!!!

Έρχονται και οι Planetes...για μένα το καλύτερο hard sci fi manga μέχρι στιγμής Από το fb: ‼️ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ‼️ 📣 ΠΛΑΝΗΤΕΣ #1 του Μακότο Γιουκιμούρα Οι εκδόσεις Μικρός Ήρως παρουσιάζουν το φημισμένο manga με τον ελληνικό τίτλο από τον δημιουργό του Vinland Saga! 🪐 Το 2075, αστροναύτες προσπαθούν να καθαρίσουν τα σκουπίδια που έφερε η ανθρωπότητα στο διάστημα —είτε πρόκειται για θανατηφόρα διαστημικά συντρίμμια, είτε απλώς για το χάος που συνοδεύει την ανθρώπινη ύπαρξη. ☄️ 👉 Πρώτη εμφάνιση στις 15-17 Μαΐου στο Comicdom CON Athens 2026 και από την Τετάρτη 20 Μαΐου σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία πανελλαδικά.

Καλό μήνα σε όλη την παρέα, καλό καλοκαίρι και... καλή φώτιση σε όλους! Πρωτομηνιά σήμερα και πιστοί στο ραντεβού και τις υποχρεώσεις μας, βρισκόμαστε εδώ για να αναδείξουμε το επόμενο μέλος του μήνα. Βρίσκεται μαζί μας από τότε που ο Βοτανικός κήπος ήταν ακόμα γλάστρα και λίγο πριν ανακαλυφθούν οι βεντούζες, αλλά η παρουσία του ήταν αρκετά ήπια και διακριτική. Με το πέρασμα των... αιώνων άρχισε να εγκλιματίζεται και τον τελευταίο καιρό απολαμβάνουμε από εκείνον μία ενεργή συμμετοχή στα κοινά μας και μάλιστα σε πολλούς τομείς. Λάτρης των μεταγλωττίσεων και των παλιών κινουμένων σχεδίων (πώς να μην τον συμπαθήσεις! ), αλλά και των κόμικς, έχει προβάλει το ταλέντο του στον πρώτο τομέα κι έχει πει την γνώμη του για τα "μικυμάου" που περνούν από τα χέρια του. Ο λόγος του κατανοητός, ευγενικός κι ευχάριστος. Όλα αυτά έπεισαν την ΔΟ να τον εκλέξει ομόφωνα σε αυτήν την τιμητικότατη θέση! Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι ξέρω ότι σας έχω κουράσει, αλλά θα ήθελα γι´ ακόμα μία φορά το θερμότερό σας χειροκρότημα για τον ΜοΜ Ιουνίου 2026, τον @ petran79 ! Φίλε Πέτρο εκ μέρους της ΔΟ να σε συγχαρώ για την ανάδειξή σου, να σε ευχαριστήσω για την συμμετοχή σου στο GC και να σε προσκαλέσω στο Κέντρο Ελέγχου για να τα πούμε και κατ´ ιδίαν. Και μην φοβάσαι. Δεν θα σε κουράσουμε πολύ!

Αγορές Απριλίου-Μαΐου Τα απολύτως απαραίτητα, μιας και η έλλειψη χώρου με αποτρέπει να πάρω κόμικς που δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι θα μ΄αρέσουν Έχουμε και λέμε. Τα δύο τελευταία Λανφέστ που μού έλλειπαν για να συμπληρώσω τη σειρά (την οποία διάβασα απ΄την αρχή και πέρασα καταπληκτικά). Ο τελευταίος τόμος του Λάργκο Γουίντς (περιμένω τώρα τη συγκεντρωτική έκδοση των άλμπουμ #1-4). Το Undertaker φυσικά (κι έχω μεριμνήσει να κάνω χώρο και για τα επόμενα 2-3 άλμπουμ). Το 2ο μέρος απ΄το Θηρίο. Και το Μίκυ Μάους #623 (από ΜΜ αγοράζω πλέον μόνο ό,τι έχει ιστορία του Κάστυ ή ιστορία που βρίσκεται σε πολύ υψηλή θέση στο inducks).

Για να θυμηθούμε τη γνωστή λαϊκή έκφραση "στον δικό μου δε χωράει (σαρωτή Α4), στον δικό σου κολυμπάει (σαρωτή Α3)".

Οκ... είναι ώρα to eat my words για να χρησιμοποιήσω μια βρετανική έκφραση... Γνώμη πλέον *αφού αγόρασα το περιοδικό* ... Ο όρος "πολυθεματικό" το αδικεί και μου έδωσε λανθασμένη εντύπωση... ή μάλλον ισχύει ελάχιστα, αφού στην ουσία κάνει ήδη αυτό που ζήτησα παραπάνω. Το περιοδικό ξεκινά με μια πλήρη ιστορία 34 ΣΕΛΙΔΩΝ του Μπάτλερ Μπρίτον (Hugo Pratt), η οποία καλύπτει το αίτημά μου για μια ολόκληρη ιστορία, και συνεχίζει δειγματολειπτικά πλέον, με ένα δισέλιδο από το ελληνικό "Αντίδωρο" (που συνεχίζεται), 8 σελίδες από τον Πόλεμο του Τσάρλυ (ή δύο 4σέλιδα, αφού η ιστορία δημοσιευόταν σε 4σέλιδες συνέχειες) και ένα 4σέλιδο του Ταγματάρχη Ήζυ. Μια χαρά είναι λοιπόν η μορφή του, καθώς θα αρκούσε και μόνο η ιστορία του Hugo Pratt για να δικαιολογήσει την αγορά του για μένα, ενώ τα επιπλέον είναι ωραία μπονουσάκια. Η εφημερίδα κάνει €2 και στο οπισθόφυλλο έχει τιμή για τα μετέπειτα €4.20, οπότε όσοι δεν έχετε πάει μέχρι τώρα στο περίπτερο να το τσιμπήσετε, τρεχάτε! Όσο τηρείται αυτή η μορφή, της πλήρους ιστορίας στην αρχή δηλαδή (ή τουλάχιστον μιας χορταστικής δόσης μίας ιστορίας στην αρχή αν είναι πολύ μεγάλη για να μπει ολόκληρη) δηλώνω πιστός αναγνώστης. Ποιος σοφός είπε... μην εκφράζετε άποψη αν δεν κρατάτε το τεύχος στα χέρια σας; Γι'αυτό ήταν σοφός!

Καλησπέρα σε όλους! Κι εγώ πέρασα πάρα πολύ καλά, γνώρισα πολλούς δημιουργούς, Έλληνες και ξένους (μεταξύ των οποίων και ο τιτανοτεράστιος Ρόσα), αλλά και παιδιά από εδώ μέσα ( @ paola και @ konni για εσάς χτυπάει η καμπάνα ) . Σίγουρα μίλησα και με άλλους από τους οποίους δυστυχώς δεν ζήτησα το nickname εδώ μέσα ούτε ανέφερα το δικό μου, αλλά παιδιά χάρηκα πολύ που σας γνώρισα. Είδα φυσικά και τον φίλτατο @ Θοδωρής Καραπάνος και πήρα και δυο original σχεδιάκια από Ρόσα και Τζίκε. Γενικά φοβερή η φάση, το καλύτερο Con ever (μέχρι το επόμενο). Ανεβάζω και μια συλλογή φωτογραφιών που τράβηξα με υπογραφές κλπ.

Καλησπέρα και από εμένα. Πρώτη φορά γράφω στο φόρουμ. Εγώ πήγα σήμερα στο Thecomicon καθώς μένω Πτολεμαΐδα και δούλευα τις προηγούμενες ημέρες. Πρώτη φορά σε τοσο μεγάλο Con. Όλη η διοργάνωση μου φάνηκε παρά πολύ ωραία και μακάρι να είχα παραπάνω χρόνο και χρήματα για να πάρω πραγματικά όσα ήθελα. Όσον αφορά τον Rosa 11 η ώρα που έφτασα στο Βελιδειο ( δεν μπορούσα νωρίτερα, ήμουν με ΚΤΕΛ) μου είπαν ότι είχε κλείσει το signing. Η απογοήτευση μεγάλη. Για κανά 10λεπτο δεν μιλιομουν από την απογοήτευση. Κάποια λεπτά αργότερα ξαναπήγα στο info Booth να ρωτήσω αν τουλάχιστον μπορούμε να αγοράσουμε κάποιο print του Ροσα από αυτά που είχε στο booth του. Η απάντηση αρνητική. Συνέχισα την βόλτα μου και ευτυχώς κάποια στιγμή το μεσημέρι ανακοινώθηκε ότι μπορούμε να αγοράσουμε υπογεγραμμένα prints από μια δεύτερη ουρά ( το λες κάποια παρηγοριά). Ο επόμενος δημιουργός που καιγομουν να γνωρίσω ήταν ο Massimo De Vita καθώς έχει γράψει μια από τις αγαπημένες μου ιστορίες ( δεν λέω ούτε την ζωδιακη πέτρα ούτε το σπαθί των πάγων). Ο De Vita πρόσχαρος, μιλούσε και λίγα ελληνικά πράγμα που με εξέπληξε. Όσον αφορά τις αγορές μου κινήθηκα πολύ στους Έλληνες δημιουργούς, καθώς δύσκολα θα είναι σε κάποιο άλλο con την συγκεκριμένη περίοδο. Πάντως αν και φεύγω λίγο απογοητευμένος καθώς δεν μπόρεσα να συναναστραφω έστω και λίγα λεπτά με έναν από τους αγαπημένους μου δημιουργούς πέρασα πάρα πολύ ωραία και εννοείται στα επόμενα θα είναι εκει!! Σόρρυ για το σεντόνι!!

Ηρθε και ειναι τουμπανο!! Με τις γνωστες "πικαντικες" γελοιογραφιες, αλλα και με καποιες ιστοριες κομικ...

Κι εμένα μου κάνει φοβερή εντύπωση αυτή η άνθηση των μεταφρασμενων (αλλά και ελληνικών) εκδόσεων κόμικς στην Ελλάδα. Ειδικά για εμάς που περάσαμε τα πέτρινα χρόνια των '90s και των αρχών των "00s, νομίζω η εξέλιξη είναι φοβερή και ποσοτικά και ποιοτικά . Μερικές σκόρπιες σκέψεις: Η αγοραστική δύναμη έχει αντικειμενικά ανέβει τα τελευταία χρόνια. Έχουμε περισσότερα λεφτά, ειδικότερα οι νέοι χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις έχουν περισσότερα λεφτά για ξοδεμα σε σχέση με τη δική μου γενιά. Το αγοραστικό κοινό έχει ήδη αυξηθεί: Η νέα γενιά έχει στραφεί ξανά προς την ποπ κουλτούρα. Μεγάλο ρόλο έπαιξαν τα κομιξοφεστιβαλ και οι ταινίες. Υπήρξε μια γενικότερη διείσδυση των κόμικς στην κοινωνία. Έπαψαν να θεωρούνται αποκλειστικά παιδικά η περιθωριακά, απενοχοποιηθηκε σε έναν βαθμό η ανάγνωση. Βοήθησαν και κάποιες πιο πολιτισμένες εκδόσεις όπως το Logicomix. Επίσης διάφορες μελέτες και θεωρητικά βιβλία. Επίσης ομάδες όπως η ΛΕΦΙΚ. Ο Αρκάς εγινε διάσημος και mainstream από το Ε και επηρέασε πολύ κόσμο. Δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι τα κόμικς και ειδικότερα η συλλογή τους έχει κάποια πολιτιστική αλλά και οικονομική αξία. Νομίζω σε όλα τα παραπανω βοήθησε και ο γενικότερος χιπστερισμος μετά το 2000. Τα πάντα έγιναν ευκολότερα με το διαδίκτυο. Το μάρκετινγκ, οι πωλήσεις και οι τάσεις, το να μάθεις νέους τίτλους και εκδόσεις, το να διαβάσεις αποσπάσματα ή ένα ενδεικτικό τεύχος, το να βρεις παλιες σειρές, το να γνωρίσεις δημιουργούς, το να γνωρίσεις κι άλλους περίεργους σαν κι εσένα.

Το αγόρασα αλλά δεν το έχω διαβάσει ακόμα. Ο Πόλεμος του Τσάρλυ πραγματικά ξεχωρίζει, το είχα διαβάσει στα αγγλικά πριν μερικά χρόνια. Μία έκδοση μεγαλύτερων διαστάσεων θα αναδείκνυε ακόμη καλύτερα το υπέροχο σχέδιο του Colquhoun. Δεν έχω παράπονο πάντως, χαίρομαι που βγαίνει και στα ελληνικά και εύχομαι να πάει καλά γιατί έχει πολλές σελίδες στο σύνολο του. Η έκδοση σε 3 τόμους από την Rebellion έχει συνολικά λίγο παραπάνω από 1.000 σελίδες (μαζί με τα έξτρα εξώφυλλα, σχολιασμό κτλ). Επίσης στο πρωτότυπο τα γράμματα που γράφει ο Charley στην οικογένεια του, είναι γραμμένα με καλλιτεχνικά γράμματα που είναι λίγο δυσκολότερο να τα διαβάσεις και επίσης κάνει και ορθογραφικά λάθη (ή σβήνει λέξεις και τις ξαναγράφει).

Καλησπέρα, κατά το comicdom πήρα με μεγάλη χαρά το "ΑΠΑΤΗΛΕΣ ΙΝΔΙΕΣ", το είχα σταμπάρει από την πρώτη στιγμή που είχα μάθει ότι θα βγει αλλά είχα την εντύπωση ότι θα έβγαινε πιο μετά, αλλά όταν έμαθα ότι είναι εκεί το έβαλα πρώτη προτεραιότητα. Παιδιά όσοι διστάζετε λόγω του μεγέθους του θα σας έλεγα να αγνοήσετε αυτές τις αναστολές, Αυτό το βιβλίο είναι μια μεγάλη εκδοτική κίνηση που δεν πρέπει να λείπει από την βιβλιοθήκη κάθε λάτρη των κόμικς. Είχα βέβαια και έναν παραπάνω λόγο να το πάρω καθώς διαδραματίζεται σε μια εποχή όπου δουλεύω και εγώ μία ιστορία σε αρκετά κοντινή χρονική περίοδο και θα με βοηθήσει να δω κάποια στοιχεία, μιας και βλέπω ότι έχει και ιστορικά πιστά σκηνογραφικά στοιχεία (πλοία, όλα, ενδυμασίες κτλπ), παρότι με σχετικά καρτουνίστικο σχέδιο είναι καταπληκτικό! Από τον ίδιο εκδοτικό σίγουρα θα πάρω και undertaken και weekly σαν επόμενες αγορές. Η αλήθεια είναι ότι είναι σε μεγάλη φόρμα και έβγαλε τόσα πράγματα φέτος που έχασα τη μπάλα καθώς πχ είχα ξεχάσει εντελώς και το Λάργκο που και αυτό είναι στα ενδιαφέροντα μου και πρέπει να πάρω κάποια στιγμή, απλά πραγματικά με τόσα πράγματα δεν ξέρεις που να εστιάσεις! Ελπίζω όλο αυτό το άνοιγμα να είναι και επιχειρηματικά βιώσιμο επειδή πραγματικά γίνεται σημαντικό εκδοτικό έργο και σε όλα τα genre ,από BD μέχρι manga, αλλά και πιο old pop , όπως βαβούρα, ποπάυ κτλπ, αλλά και κάποιες αξιόλογες δουλειές από εγχώριους συναδέλφους.

Και αφού πέρασε λίγος καιρός, και στέγνωσε το μελάνι (sic), καιρός να γράψω 2 λόγια και εγω για τις 3 πολύ ομορφες μερες της ζωης μου καθε χρονο, αυτες του The Comic Con... Φροντίζω κάθε χρόνο να απέχω απο επαγγελματικές υποχρεώσεις καθ' όλο το τριημερο, ωστε να μη χανω καμία ημερα. Παρασκευή πρωί, και ηδη μια ωρα μετα το ανοιγμα εκει. Εχοντας συνηθισει να βρισκω αδειο τοπίο την 1η μέρα, με εξέπληξε εντονα το ποσος κοσμος ειχε ηδη ερθει για να μπει στη λιστα αναμονης του Ντον Ροσα. Ειχα θεωρησει οτι, με τοσες (πλεον) αφιξεις στη χωρα μας ο σπουδαίος Ντον, δε θα ειχε υπηρχε τοσο τεραστιο hype! Τουναντιον, μιλαμε για πραγματικη σφαγη, η οποια φυσικα και κορυφωθηκε τις επομενες 2 ημερες! Παρασκευή Εχοντας μπει λοιπον στη λιστα αναμονης για υπογραφη Ροσα, ξεκιναω τις χαλαρες βολτουλες και τη βολιδοσκοπηση υπογραφων/σκιτσων και κόστους. Εννοειται άμεσα συναντώ τους γνωστους και μη εξαιρετέους σεσημασμενους ( @ tik @ ikarukani @ konni ) που ειλικρινα πλεον εχουν γινει σημα κατατεθεν και της δικης μου φεστιβαλικής εμπειριας στη Θεσσαλονικη, κοινως με το που τους βλεπω νιωθω οικειοτητα και οτι δεν ειμαι ο μονος τρελος του χωριου, εκει πιστος στο κυνηγι. Ομορφες συζητησεις, ανταλλαγες αποψεων και συμβουλων, κουβεντες κομιξικές που κανουν τη φαση ακομα πιο ομορφη. Πρωτη διερευνητική των καλεσμένων. Ούτως ή αλλως, λιγοι και συγκεκριμενοι ήταν οι στοχοι μου. Έγιναν ακόμη λιγότεροι, όταν με (ισως ανακουφιση) ενημερωθηκα οτι οι Hanna, Sandoval και Hairsine χρεωνουν 10 εως 15 ευρω την υπογραφή, τυποποιημένο remarque στο 50αρικο, ουτε για πλακα. Λυπαμαι την πλατούλα μου εκεινη τη στιγμη, για τα κομικς τους που ηδη κουβαλουσα μαζι μου, παρ ολα αυτα απαλασσομαι απο αυτα τα βάρη για τις επομενες 2 ημέρες με χαρά και ανακούφιση, το ίδιο και το πορτοφόλι μου , που για να ειμαι ειλικρινης δε θα με χαλούσε ένα σκίτσο από Sandoval ή Hairsine . Παμε παρακάτω, Janin μαθαίνω οτι θα ερθει από το Σαββατο, οπότε μένει μόνο ένας μη ντισνευικός άνθρωπος να με ενδιαφέρει πια, ο Scharf. Καθομαι και τον παρατηρώ αρκετή ώρα να σκιτσάρει, είτε μονος του είτε για commissions, εντυπωσιάζομαι, κολλάω να ρωτήσω τιμές, μάλλον τρομαγμένος από τις τιμές των έτερων τριών που προανέφερα. Σε καποια φαση περνάω από Ντε Βιτα και Τζικε, 3η και 2η φορα αντιστοιχα που τους συναντω με μεγαλη χαρα, παιρνω 2-3 υπογραφες έτσι για το καλό, συζηταω και λίγο μαζι τους (έχουμε το δικό μας προσωπικό καλαμπούρι πλέον με τον Ντε Βίτα, ενώ με τη Τζικε επίσης έχω καταφέρει να την κάνω να με θυμάται με όχι "τολμω να ελπιζω" ασχημο τροπο ) . Τα δε prints τους, τα οποια εφεραν οι διοργανωτες από μια εκδηλωση που ειχε γινει την προηγουμενη ημερα στο Πανοραμα, εξαιρετικά , και ιδανικα για υπογραφη και αφιερωση, ευχομαι να το καθιερώσουν αν γίνεται. Σε καποια φαση μετα κοπων ερχεται και η σειρα μου για τον Ροσα, αγοραζω τα Α3 πριντς τα οποια εννοειται ανέβηκαν τιμούλα σε σχεση με την προηγουμενη φορα (πληθωρισμος i guess χεχε), παιρνω την υπογραφη μου, βγαινω τις φωτος μου μέσω του φίλου και άοκνου πιστού εργάτη ντισνευικού κομιξόφιλου κτλ κτλ κτλ @ PhantomDuck ο οποίος για αλλο ενα κον ηταν βραχος και τερας υπομονης και αποχωρώ. Σουκού Μιλάμε για το απόλυτο αδιαχώρητο. Θεωρώ οτι δεν έχει ξανα υπάρξει περισσότερος κόσμος στο The Comic Con. Οι λιστές αναμονής για τον Ρόσα ατελείωτες και γρηγορα sold out, ο κοσμος να γεμιζει καθε σημειο, μία τρέλα. Από το Σάββατο αποφασίζω να αφήσω κατά μέρους την τρέλα του κυνηγιού υπογραφών για Ροσα, και να το ευχαριστηθω παραπανω. Πάω και στήνομαι πρωι πρωι στο τραπεζι του βασικού μου καλεσμένου- στόχου για φέτος, του Mikel Janin. Παίζει να περίμενα 2 ωρες να ερθει. Και εμφανίζεται ένας ανθρωπος ευγενέστατος, χαμογελαστός, τέρμα φιλικός, συνοδεία της οικογένειας του. Μιλάμε για λίγο, και του ζητάω εννοείται ενα σκίτσο. Πόσο δύσκολο να διαλέξεις, εν τέλει καταλήγω σε Σουπερμαν διότι έλειπε ένας απ΄το sketchbook μου. Μένω ικανοποιημένος, τον χαιρετώ και φεύγω. Στη συνέχεια απευθύνομαι στον έτερο στόχο μου απο την προηγούμενη ημέρα, τον Scharf. Έχει ηδη 2 ετοιμα σκίτσα, εναν Venom και εναν Witcher. Υπεροχα και τα δυο, διαλεγω το Venom ως υπερηρωικός τύπος. Του ζητω και ενα γρηγορο σκίτσο ενος SpiderMan στο sketchbook μου. Το ξεκιναει καλα, στην πορεια καπου μου το χαλαει, δεν του λεω τιποτα, ειναι ευγενεστατος, προσιτος και φιλικός, τον ευχαριστω πολυ και προχωραω πολυ ικανοποιημενος για τον Venom που πήρα. Αλλη μια γρηγορη τελευταια βολτα απο Ντε Βιτα και Τζικε, ενα ετοιμο commission από την τελευταια το οποιο σκεφτομουν απο πολύ καιρό πριν οτι θα ηθελα, και φευγω ιδιαιτέρως ικανοποιημένος από το φεστιβαλ, έχοντας πρώτα δει και την @ paola , μα τι χαρουμενος και θετικος ανθρωπος που είναι. Κυριακή, και δυστυχως λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων φτάνω στο φεστιβάλ γύρω στις 6. Έχοντας μόλις δύο ωρες ακομα κυνηγιού και χομπισμού, κάπου εκεί νομίζω ότι ρίχνω άκυρο στον @ tik για καφε/συζητηση ( ) , μπαινω μεσα και παω γρηγορα γρηγορα στον Janin, μπας και προλαβω αυτο που ηθελα: ενα σκιτσο Μπατμαν. Βλεπετε, καλος ο Σουπερμαν, αλλά άλλος ειναι η αγαπη μου η μεγαλη. Τον βρισκω στο τραπεζακι, οριακα λιγο πριν τα μαζεψει και φυγει, μπροστα του τρια υπεροχοκαταπληκτικα ετοιμα σκιτσα, και εγω να τον ρωταω με αγωνία αν ειναι για πωληση δυστυχως commisions αλλων, και αν κρινω απ το βαθος της λεπτομερειας τους, μαλλον για παιδια της διοργανωσης ( φανερωθειτε! ) . Του λεω αν προλαβαινω να εχω εναν Batman, δε μου το αρνειται, ωστοσο καταλαβαινω οτι ειναι βιαστικος, και πραγματι το τελειωνει σε 10 λεπτα και σιγουρα δε συγκρινεται με τον Σουπερμαν της προηγουμενης ημερας. Ας ειναι, σκεφτομαι, ειμαι και ετσι χαρουμενος. Πετυχαινω και τον @ guskoin , να παλεύει κ αυτος να προλαβει τα δικα του commissions από έτερο καλλιτέχνη. Και κλεινω με Scharf. Του λεω οτι θελω κατι ακομα απο εκεινον. Μου λεει οτι εχει περιπου μια ωρα και τα μαζευει να φυγει, προτείνει έναν Hulk γιατι θέλει να σχεδιάσει με πράσινα, του αντιπροτείνω Green Goblin. Εν τέλει παιρνει σχεδον ολοκληρη την ωρα και μου φτιάχνει ενα υπεροχο σκίτσο, να ειναι καλά, κέρδισε σίγουρα έναν νέο φαν! Κλείσιμο του φεστιβάλ και παίρνουμε μέρος στο γνωστο κουιζ γνωσεων στο τελος του τριημερου, με dream team γνωστων παιδιων της πιάτσας, όπου καταλαμβάνω υψηλή θέση. Όλα αψογα, για μια ακομη χρονια, για ακομη ενα The Comic Con στο παλμαρέ μου, εκεί από την πρώτη φορά , από την πρώτη χρονιά. Εύχομαι κάθε χρόνο και καλύτερα, και υγεία σε όλους και όλες ώστε να περνάμε όμορφα με το κοινό μας χόμπυ! p.s. 1 . Τα σκίτσα στο αντίστοιχο τοπικ p.s. 2 . Φώτη υπόσχομαι του χρόνου καφέ και κουβέντα όποτε και αν σε πετύχω

(ISBN:978-960-321-600-1). Επί ποδός πολέμου / X. Fauge Τίτλος :Επί ποδός πολέμου Τίτλος Πρωτοτύπου :Sur le pied de guerre Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές: X. Fauge, Συγγραφέας ; J. Leturgie, Συγγραφέας ; M. Janvier, Συγγραφέας Σειρά :Ραντανπλαν Εκδότης:Αθήνα [GR] : Μαμούθ Comix ΙΚΕ Έτος Έκδοσης: 2026 Σελιδοποίηση: 48 Μέγεθος: 21*28 ISBN:978-960-321-600-1 Τιμή: 5.80 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου : Γαλλική (fre) Ημ/νία Παραχώρησης :11/05/2026

Ο εκδότης του Μικρού Ήρωα Ο εκδότης του Μικρού Ήρωα Ο εκδότης του Μικρού Ήρωα Ο εκδότης του Μικρού Ήρωα Ο εκδότης του Μικρού Ήρωα Ο εκδότης του Μικρού Ήρωα .... Για όσους απορούν για το τι είναι αυτό: μόλις τελείωσα το διάβασμα των Απατηλών Ινδιών και φυσικά παραληρώ ενώ ταυτόχρονα θέλω να δηλώσω ότι οι γκρίνιες μου τους τελευταίους μήνες στο θέμα αυτό ήταν εντελώς λανθασμένες. Μακάρι να είχα τις ικανότητες του γνωστού υπουργού-τηλεπερσόνας-τηλεπωλητή βιβλίων για να πείσω όσους δεν το έχουν ήδη παραγγείλει να το κάνουν άμεσα

Αποχαιρετισμός στην άνοιξη, με πολυαναμενόμενα διαμαντάκια. Από Direct Market Comics: Δύο πρόσφατα δείγματα, χαρακτηριστικά της λαμπρής στρατηγικής που ακολουθεί η DC στον τομέα των επανασχεδιασμένων συγκεντρωτικών εκδόσεων. Στο Green Lantern Compendium One: Rebirth έχουμε για πρώτη φορά τη σημαντικότερη ίσως διαστημική όπερα που έχει εκτυλιχθεί στα αμερικανικά κόμικς να παρουσιάζεται στην απόλυτη έκταση της, και κατά αφηγηματική ακολουθία. Τα εννέα χρόνια (2004-2013) που ο Geoff Johns ήταν στο τιμόνι του Πράσινου Φανού απαιτούν τουλάχιστον πέντε τόμους χαρτόδετων Απάντων για να καλυφθούν, και πάνω από 6.000 σελίδες αντίστοιχα, εφόσον τώρα κάθε παράλληλη ιστορία ή γεγονός από άλλους δημιουργούς συγκαταλέγεται διεξοδικά, και τοποθετούμενη ακριβώς στο εκάστοτε σημείο που αρμόζει εντός του ευρύτερου έπους. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους τρεις σκληρόδετους τόμους Omnibus, που περιορίστηκαν στη θητεία του Johns, δίχως όλο το συνοδευτικό πλαίσιο, μέρος του οποίου μάλιστα είναι εξαιρετικά δυσεύρετο σε έτερη έντυπη μορφή. Άξιο αναφοράς είναι, όπως φαίνεται στις εικόνες, πως ενώ τόσο στο οπισθόφυλλο αυτού του πρώτου Compendium όσο και στα εσωτερικά στοιχεία έκδοσης αναγράφεται ότι, όσον αφορά την κεντρική σειρά, περιέχονται τα Green Lantern #1-13, στην πραγματικότητα περιλαμβάνονται επιπλέον τα τεύχη #14-17, το οποίο επιβεβαιώνεται στον πίνακα περιεχομένων. Άλλη μια τομή στις σύγχρονες συλλογές, ικανή να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης, συναντάμε στο DC Finest: Western — The Hangman Never Loses. Κλασικοί δημιουργοί, μεταξύ τους οι John Albano, Joe Kubert, Tony DeZuniga και Frank Thorne, υπογράφουν υλικό που δεν έχει ποτέ πριν συγκεντρωθεί (όπως είναι τα τελευταία τεύχη της σειράς Tomahawk, που αντιστοιχούν στις πλήρεις περιπέτειες του Son of Tomahawk), αλλά και τη γέννηση του θρυλικού Jonah Hex. Με τους χαρακτήρες των El Diablo, Firehair και Outlaw να δίνουν επίσης το παρών, μεσούσης της καθοριστικής μετάβασης που βίωσε το είδος γουέστερν στη Χάλκινη Εποχή, η DC δεν θα μπορούσε να επανεισάγει αποτελεσματικότερα αυτά τα συχνά παραγνωρισμένα έργα της. Γυρίζοντας προσωρινά το εκδοτικό ρολόι στη μία δεκαετία πριν, έχουμε το νεο-νουάρ The Violent των Ed Brisson & Adam Gorham. Παρότι η σειρά ολοκληρώθηκε πρόωρα στο #5, το παραδοθέν έργο στάθηκε ικανό να ανοίξει τις πύλες της βιομηχανίας διάπλατα στους δύο δημιουργούς. Από την εκδοτική Space Goat εκείνης της περιόδου που διετέλεσε διάττοντας αστέρας, έρχεται το Evil Dead 2 Vol. 1: Beyond Dead by Dawn Deluxe Edition. Οι Frank Hanna & Oscar Bazaldua σκαρφίζονται μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή σε αυτή την εναλλακτική προσέγγιση που παίρνει τη σκυτάλη από το απαράμιλλο μεσαίο μέρος της κινηματογραφικής τριλογίας του Sam Raimi, και αποτελεί το αντίπαλο δέος στα ηνία που κρατάει η Dynamite επί μακρόν, σε ό,τι αφορά τον Ash Williams στα κόμικς. Το καλωσόρισμα πίσω στο εκδοτικό παρόν γίνεται με το Godzilla: Rulers of Earth — IDW Classic Collections. Η κριτικά αναγνωρισμένη, πλήρης σειρά 25 τευχών των Mowry, Frank & Zornow λαμβάνει τη μορφή της πέραν αμφισβήτησης καλύτερης έκδοσης digest που έχουμε δει μέχρι τώρα. Οι αλχημείες που κατέστρωσε η IDW προκειμένου να παραδώσει τόμο 600 σχεδόν σελίδων, με εξαιρετικό χαρτί, ανάγλυφο εξώφυλλο και κοστολογημένο στα 14 $, θα παραμείνουν μάλλον άγνωστες. Τη μεγαλύτερη δε έκπληξη προκαλεί η βιβλιοδεσία με ραφή. Ταξιδεύοντας στη χώρα προέλευσης του Βασιλιά των Τεράτων, θα συναντήσουμε το GALAXIAS Vol. 1, το ανερχόμενο μάνγκα του Ao Hatesaka με στοιχεία ελληνικής μυθολογίας, που ήδη σχηματίζει ένα όνομα του τύπου «One Piece με δράκους». Κορυφώνεται η περιέργεια περί δικαιολόγησης ή μη της φήμης που συνοδεύει το Batman: Dark Patterns. Δεν είναι λίγοι όσοι δεν δίστασαν να τοποθετήσουν στην κορυφή της πυραμίδας των σύγχρονων έργων του Σκοτεινού Ιππότη αυτή τη σειρά 12 τευχών των Dan Watters & Hayden Sherman. Ο σχεδιαστής, μάλιστα, συγκέντρωσε διπλή υποψηφιότητα, τόσο για τα εσωτερικά μέρη όσο και για τα εξώφυλλα της σειράς, στα φετινά Βραβεία Eisner. Μια μίνι σειρά που έλαβε υποψηφιότητα το 2022 υπήρξε το Beta Ray Bill: Argent Star του πολυσυλλεκτικού ταλέντου ονόματι Daniel Warren Johnson. Η έκδοση περιέχει συνέντευξη μεταξύ εκείνου και του αυθεντικού δημιουργού του χαρακτήρα, Walter Simonson. Πάντα με εκπλήξεις στα δωράκια το εν λόγω κατάστημα, και αυτή τη φορά επέλεξε το Nexus: Executioner's Song #2 από 30 χρόνια πίσω, και το κλασικό δίδυμο των Mike Baron & Steve Rude. Από Walt's Comic Shop: Έφτασε η στιγμή να επιλυθεί η παράβλεψη της προηγούμενης παραγγελίας, όπου είχα λάβει (και κράτησα εν τέλει δωρεάν) το Batman #1 Golden Age-Sized Facsimile Edition στη θέση του άρτι αφιχθέντος Detective Comics #27 Golden Age-Sized Facsimile Edition Foil Variant. Η αίσθηση του τυπωμένου τεύχους στα όσο το δυνατόν πιστότερα εκδοτικά πρότυπα του 1939 είναι κάτι ασύγκριτο. Μια σειρά που εκ πρώτης όψεως καθιστά ξεκάθαρη την αντισυμβατικότητα της, το Coffin Bound πρόκειται για την ελεγεία τρόμου που παρέμεινε για την ώρα σε αυτές τις δύο αρχικές ιστορίες, χάρη στη δικαιολογημένη ζήτηση που παρουσιάζεται σε πλήθος από εγχειρήματα, όπως είδαμε πρωτύτερα, για το συγγραφικό ταλέντο του Dan Watters, αλλά και για την καλλιτεχνική δεινότητα της «δικής μας» DaNi. Το 3D Anomaly συνιστά τη συλλογή των τρισδιάστατων κόμικς από τους Brian Haberlin & David Hine, παραγωγής 2011-2024 του στούντιο Anomaly, που εξέδωσε η Image. Μια ...ασυνήθιστη διάσταση στην Ένατη Τέχνη που σίγουρα αξίζει χώρο για εξάπλωση. Μέσα από τη θαυμάσια σειρά The Complete Mature Works of Yoshiharu Tsuge της Drawn & Quarterly, έρχεται ο τρίτος τόμος, αφιερωμένος στο Nejishiki. Χάρη σε αυτό το έργο εγκαθιδρύθηκε στην ουσία το επιδραστικό είδος των λογοτεχνικών μάνγκα, και είναι το ίδιο που αποτέλεσε θεμέλιο λίθο για τη μετέπειτα ανάδειξη των Junji Ito και Inio Asano (έργο του δεύτερου αναμένεται για πρώτη φορά στην Ελληνική, φέτος από τον Μικρό Ήρωα). Ο οραματιστής δημιουργός, και μέλος των αδελφών Tsuge, πρόσφατα άφησε τα εγκόσμια. Δύο επιφανή έργα για τον Αετό της Νύχτας, μέρος της καμπάνιας που έτρεξε η Epicenter Comics το 2024 αφιερωμένης σε εκείνον, και αμφότερα από τον σταθερό του σεναριογράφο και συντάκτη, Mauro Boselli. Στο Tex: The Valley of The Shadow, τιμάται η 75η επέτειος του χαρακτήρα με μία πολύ ξεχωριστή ιστορία, την οποία φιλοτεχνούν επτά καλλιτέχνες που άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι τους στις περιπέτειες του, μέσα στις δεκαετίες. Αντίστοιχα, το Tex: Relentless, που προηγήθηκε χρονολογικά, έτυχε εξίσου θερμής υποδοχής από τους αναγνώστες, ένεκα της φιλοτέχνησης εσωτερικά από τον εφ' όρου καριέρας, θα λέγαμε, σχεδιαστή εξωφύλλων του Tex, Claudio Villa, ο οποίος μάλιστα εργάστηκε επί μία δεκαετία σχεδόν για να το ολοκληρώσει. Από Jemma: Τρεις χαρακτήρες που κάνουμε μαύρα μάτια να διαβάσουμε ιστορίες τους και ένας μαέστρο από τη μια. Ο κορυφαίος ίσως ήρωας γουέστερν και το δίδυμο δημιουργών του από την άλλη. Sergio Toppi's Bonelli Collection και Ken Parker: The Best of Collection Book 1. «Το τέλος είναι εκεί από όπου ξεκινάμε.» - T. S. Eliot

Το διάβασα και γω. Εννοείται πως αξίζει για 2€ και με το παραπάνω. Σαν προσπάθεια συνολικά μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Μεγάλος πρωταγωνιστής οι ιστορίες του Τσάρλυ οι οποίες ξεχώρισαν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα. Θα προτιμούσα ένα τεύχος μόνο με αυτές και σε μεγαλύτερο μέγεθός για να αναπνεύσει το εξαιρετικό σχέδιο. Η αρχική ιστορία ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα, ενώ οι ιστορίες των Ελλήνων δεν μου κολλούσαν καθόλου με τα υπόλοιπα. Σίγουρα θα πάρω τα υπόλοιπα για να στηρίξω την προσπάθεια! Συνεχίζω να έχω ενδοιασμούς για το πώς το πλάσαρε η εκδοτική αφού διάβασα και το εισαγωγικό κείμενο. Εκτός του ότι δεν μου αρέσει καθόλου η τρομολαγνεία, το μόνο αντιπολεμικό στοιχείο στο τεύχος ήταν οι ιστορίες του Τσάρλυ. Καλύτερα απλά να το διαφήμιζαν σαν ένα ρετρό πολεμικό πολύ θεματικό.

Δράση - Το θρυλικό περιοδικό επιστρέφει αυτό το Σαββατοκύριακο με ΤΑ ΝΕΑ! Το πολεμικό περιοδικό επιστρέφει και κάνει μια νέα αρχή! Στα 70s τα πολεμικά περιοδικά κόμικς είχαν κατακλύσει την αγορά. Το πιο φημισμένο απ’ όλα ήταν το Δράσις. Κυκλοφόρησε πρώτη φορά τον Μάιο του 1969 και συνεχίστηκε μέχρι που έφτασε το μυθικό νούμερο των 1170 τευχών. Πρόκειται για ένα περιοδικό που είχε ισχυρό αντιπολεμικό περιεχόμενο στη πλειονότητα των ιστοριών που φιλοξενήθηκαν, με μεγάλους δημιουργούς – όπως ο Hugo Pratt (Κόρτο Μαλτέζε) να περνάνε από τις σελίδες του. Όλες οι ιστορίες προέρχονταν από τα βρετανικά πολεμικά περιοδικά Battle Picture Library, War Picture Library και Air Ace Picture Library (εκδόσεις Fleetway) και Commando (εκδόσεις DC Thomson). Η σειρά έμεινε γνωστή κυρίως λόγω των εξωφύλλων της που απεικόνιζαν μάχες του Β’ΠΠ. Πλέον Δράση και όχι Δράσις, το νέο μας περιοδικό δεν αποτελεί μια ακόμα αναβίωση, αφού παίρνει μια περισσότερο πολυθεματική προσέγγιση, με διάφορα πολεμικά κόμικς μεγάλων προσωπικοτήτων της Ένατης Τέχνης. Ήδη από το τεύχος #1 θα γνωρίσετε τον αγωνιστή των αιθέρων απέναντι στον ναζιστικό ζυγό, τον Μπάτλερ Μπρίτον [Battler Britton], θα διαβάσετε μια αντιπολεμική ωδή στον Α’ΠΠ στον Πόλεμο του Τσάρλι [Charlie’s War], και θα βρεθείτε ενώπιον του αθυρόστομου βετεράνου του Β’ΠΠ, του Ταγματάρχη Ήζη [Major Easy]. Ακόμα, «δικοί μας» δημιουργοί θα συμπληρώνουν την ύλη του περιοδικού με νέες ιστορίες. Το Αντίδωρο του Θανάση Πέτρου παραδίδει μια γλυκόπικρη ιστορία επιβίωσης. Το Ράδιο Αρβύλα του Σπύρου Δερβενιώτη δίνει μια σατιρική οπτική στα πολεμικά τεκταινόμενα. Και, τέλος, ο Κωνσταντίνος Σκλαβενίτης εικονογραφεί μια σκηνή πολέμου, με το χαρακτηριστικό του σχέδιο, στο οπισθόφυλλο της έκδοσης. Πιο συγκεκριμένα θα βρείτε τις ιστορίες κόμικς: Ο Μπάτλερ Μπρίτον και τα Βαγόνια του Χρυσού των V.A.L. Holding & Hugo Pratt Αντίδωρο του Θανάση Πέτρου Ο Πόλεμος του Τσάρλυ των Pat Mills & Joe Colquhoun Ταγματάρχης Ήζη των Alan Hebden & Carlos Ezquerra Ράδιο Αρβύλα του Σπύρου Δερβενιώτη Ετοιμαστείτε να μπείτε και εσείς ξανά στον κόσμο της Δράσης με το νέο περιοδικό που θα κυκλοφορεί ως ένθετο με ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο! Το #1 κυκλοφορεί το Σαββατοκύριακο 23-24 Μαΐου! https://www.mikrosiros.gr/blog/drasi-1-auto-tosavvato-me-ta-nea

Μια ακόμα ανακάλυψη στα πάτρια εδάφη και αποκτήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες . Στη αρχική του τιμή και αυτό .

Το κόμικ "Λήσταρχοι: Νίψον Ανομήματα" κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2026 από την Phase Productions σε σενάριο Βασίλη Χειλά και σχέδιο του Παναγιώτη Τσαούση ( @ Επιθεωρητής Le Pit ). Αποτελεί την συνέχεια του κόμικ "Λήσταρχοι" που είχε κυκλοφορήσει παλαιότερα σε 5 τεύχη από τους ίδιους δημιουργούς και την ίδια εκδοτική ( την παρουσίαση στο φόρουμ μπορείτε να δείτε εδώ ) Περιλαμβάνει μια όμορφη πεντασέλιδη εισαγωγή από τον Τάσο Θεοφίλου σχετικά με το πώς κάλυπτε ο τύπος την εποχή του μεσοπολέμου την δράση των διαφόρων λήσταρχων και το κυνήγι αυτών από τις αρχές. Μετά μια τρισέλιδη περίληψη των προηγουμένων με διάφορα καρέ από τα πρώτα 5 τεύχη ώστε να μας υπενθυμίσει που βρισκόμαστε στην ιστορία μας και μετά ακολουθεί η συνέχεια με τα μέρη 6, 7 και 8 συνεχίζοντας την αρίθμιση από τα 5 πρώτα τεύχη. Στο τέλος έχει μερικούς απο τους ήρωες της ιστορίας φιλοτεχνημένους από άλλους καλλιτέχνες και δύο βιογραφικά των δημιουργών. Λίγα λόγια για την υπόθεση τωρα. Η ιστορία μας εξελίσσεται στα τέλη της δεκαετίας του 1920 όπου μεσουρανούσαν οι διάφοροι λήσταρχοι τρομοκρατώντας τον κόσμο ειδικά της επαρχίας με ληστείες και απαγωγές προσώπων. Στα προηγούμενα τεύχη είδαμε την διαμάχη του λήσταρχου Καρδάρα με τον λήσταρχο Πένγκο όπου ο Καρδάρας εκμεταλευόμενος ένα νομοσχέδιο της εποχής προκειμένου να αμνηστευθεί και να γλιτώσει την κρεμάλα αποφάσισε να μπεί στην χωροφυλακή και να κυνηγήσει ο ίδιος τον Πένγκο, παλιό του σύντροφο. Στη συνέχεια της ιστορίας μας όπου μας βρίσκει ακριβώς μετα το τέλος του 5ου τεύχους (θα βάλω spoiler για όσους δεν έχουν διαβάσει τα πρώτα 5 τεύχη) Το κόμικ αυτό συνεχίζει στο ίδιο μήκος κύματος με τα πρώτα 5 τεύχη τόσο σεναριακά όσο και σχεδιαστικά. Το σενάριο έχει κάποια χρονικά μπρος πίσω ώστε να σου δείξει οτι βρισκόμαστε στο σήμερα και κάποιοι διηγούνται την ιστορία ενώ παράλληλα με την κεντρική μας ιστορία βλέπουμε και δευτερεύσουσες ιστορίες που όμως τελικά θα συνδεθούν με τους ήρωες μας. Τό σχέδιο του Παναγιώτη Τσαούση προσωπικά μου αρέσει και το βρήκα ταιριαστό για μια τέτοια ιστορία. Σε γενικές γραμμές νομίζω είναι ένα καλό ελληνικό κόμικ βασισμένο σε ένα ελληνικότατο θέμα και συνδυάζει περιπέτεια, αγωνία και συναίσθημα. Τέλος να πω ότι είναι αρκετά χορταστικό με τις 100+ σελίδες του και το μεγάλο μέγεθος και προχώρησε την ιστορία αρκετά. Μακάρι κάποια στιγμή να βγουν και τα 5 πρώτα σε επίτομο και μεγάλο μέγεθος.

Disney Comics: Around the World in One Hundred Years: Deluxe Edition Walt Disney's Uncle Scrooge: The Diamond Jubilee Collection

Κατέφθασε πρόσφατα ένα (μικρό) πρόωρο δώρο γενεθλίων από τη γυναικούλα μου

Θρυλικοί Ήρωες #3 - Ζαγκόρ: Ο Λυκάνθρωπος Ο Βασιλιάς του Ντάρκγουντ επιστρέφει στη pulp εκδοχή του! Ένα νέο διμηνιαίο περιοδικό ξεκινάει με τους αγαπημένους ήρωες των παιδικών μας χρόνων! Το περιοδικό Θρυλικοί Ήρωες θα περιλαμβάνει τους κλασικούς ήρωες των ιταλικών κόμικς: Μπλεκ, Ζαγκόρ, Μίστερ Νο, Τεξ και Ντύλαν Ντογκ. Θα κυκλοφορεί ανά δύο μήνες ξανά στα περίπτερα και κοντά στην γνωστή pulp αισθητική τους! Στο 3ο τεύχος του περιοδικού φιλοξενείται το Πνεύμα με το Τσεκούρι, Ζαγκόρ, που γαλούχησε μια ολόκληρη γενιά αναγνωστών σε Ιταλία και Ελλάδα στο τι σημαίνει η περιπέτεια. Πρόκειται για τον θρυλικό ήρωα των δασών, των βουνών και των λιμνών που τηρεί την ειρήνη ανάμεσα σε λευκούς και Ινδιάνους και τιμωρεί́ τους εγκληματίες. Οι περιπέτειες του Ζαγκόρ – πάντα μαζί με τον πιστό του φίλο, Τσίκο – διαδραματίζονται στο πρώτο μισό́ του 19ου αιώνα, στο βορειοανατολικό́ τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών στο φανταστικό δάσος του Ντάρκγουντ. Από την πρώτη του έκδοση στη χώρα μας, το 1970, οι ιστορίες του έχουν κερδίσει τους αναγνώστες και αποτελούν μια σταθερή αξία, προσφέροντας μια ιδιαίτερη μίξη δράσης, δράματος, χιούμορ και τρόμου. Στο τεύχος #3 της σειράς Θρυλικοί Ήρωες θα βρείτε την ιστορία Ο Λυκάνθρωπος [Zagor #48-49, 6-7/1969] σε σενάριο Guido Nolitta και σχέδιο Franco Donatelli. ο-Ο Ζαγκόρ θα έρθει αντιμέτωπος με έναν από τους πιο επικίνδυνους και τρομακτικούς εχθρούς του, σε μια κλασική ιστορία που υμνείται ως μια από τις καλύτερές τους από τους φαν του ήρωα στην Ιταλία - και τώρα μεταφράζεται και στα ελληνικά! Οι αποστολές ξεκίνησαν! Κυκλοφορεί σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία από την Παρασκευή 5 Ιουνίου! Δημιουργοί Guido Nolitta, Franco Donatelli Ημερ. Έκδοσης Ιούνιος 2026 Αριθμός Σελίδων 172 Διάσταση 14,5 x 20,5 εκ. Χρώμα Ασπρόμαυρο ISBN 3057-5850 Τιμή eshop:5,94€ Τιμή εκδότη:6,60€ https://www.mikrosiros.gr/thrylikoi-iroes-zagor-03

(ISBN:978-618-206-238-8). Oι παλιές καραβάνες 1 / Γιώργος Καράμπελας Τίτλος :Oι παλιές καραβάνες 1 Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές: Γιώργος Καράμπελας, Μεταφραστής ; Wilfrid Lupano, Συγγραφέας ; Γιώργος Ζωιτάς, Επιμελητής ; Paul Cauuet, Εικονογράφος Σειρά :Παλιές Καραβάνες Εκδότης:Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης: 2026 Σελιδοποίηση: 60 Μέγεθος: 21 X 28 ISBN:978-618-206-238-8 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης :03/06/2026 (ISBN:978-618-206-239-5). Είμαι ένας έκπτωτος άγγελος / Jordi Lafebre Τίτλος :Είμαι ένας έκπτωτος άγγελος Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές: Jordi Lafebre, Συγγραφέας ; Μαρίνα Τατιάνα Ραπακούλια, Μεταφραστής ; Τίνα Χελιώτη, Σχεδιαστής βιβλίου ; Γιώργος Ζωιτάς, Επιμελητής Εκδότης:Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης: 2026 Σελιδοποίηση: 116 Μέγεθος: 21 X 28 ISBN:978-618-206-239-5 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης :03/06/2026

προφανώς στη μόδα των εκδόσεων με εφημερίδα πάνε για μηνιαίο Μπλεκ με τις πρώτες ιστορίες !!! ωραία ας δώσουν το σλοτ του Μπλεκ σε κανένα άλλο ήρωα στους θρυλικούς ήρωες πάντως για έκδοση με εφημερίδα εγώ ψηφίζω κλασσικά δηλαδή να πάνε σε κανένα relaunch από Dick Tracy Phantom Flash Gordon Conan Zorro που είναι πρόσφατα και συνδυάζουν κλασσικούς ήρωες με μοντέρνο storytelling

Ο φίλος εκ Γερμανίας μας επισκέφθηκε μετά από χρόνια και όλο και κάτι είχε φυλαγμένο για μας.

Σύνοψη από την εκδοτική ΈΝΑΣ ΒΑΡΒΑΡΟΣ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ Ο Όουεν ο Βάρβαρος κουβαλά μια κατάρα: να κάνει το καλό σε όση ζωή τού απομένει. O ηθικός κώδικάς του έχει τη μορφή ενός αιμοδιψούς τσεκουριού με πρόβλημα αλκοολισμού.Μαζί περιπλανιούνται στο βασίλειο, καταδικασμένοι να βοηθήσουν όποιον τους το ζητήσει, αποφεύγοντας μάγισσες όπου τις συναντήσουν. Γιατί, αν υπάρχει κάτι που ο Όουεν μισεί περισσότερο από μια ζωή με ηθικούς φραγμούς, είναι οι μάγισσες. Σας καλωσορίζουμε στον αιματοβαμμένο, χαοτικό και βίαιο κόσμο του Barbaric!Και στη μόνη ιστορία που είχε το θάρρος να ρωτήσει: πώς μπορεί ένας άντρας που ορκίστηκε να κάνει το καλό να σκοτώνει χωρίς έλεος; Περιγραφή Όουεν. Ποιος είναι ο Όουεν; Ο Όουεν είναι ένας βάρβαρος. Τι κάνει ένας βάρβαρος; Σκοτώνει, πίνει, γ@μ@ει, πίνει, γ@μ@ει, σκοτώνει και ούτω κάθε εξής, χωρίς φραγμούς, χωρίς ενδοιασμούς. Ώσπου μια μέρα τρεις μάγισσες (μισεί τις μάγισσες) τον καταράστηκαν να κάνει μόνο το καλό, σκοτώνοντας μόνο αυτούς που το άξιζαν και να βοηθάει όσους ζητούν βοήθεια. Μαζί του κουβαλάει πάντα ένα τσεκούρι που μιλάει και του υποδεικνύει ποιον να σκοτώσει, αλλά και μεθάει κάθε φορά που γεύεται αίμα. Η ειρωνεία είναι ότι ο πρώτος άνθρωπος που του ζητάει βοήθεια είναι μια μάγισσα, όπου τελικά θα γίνει και η σύντροφός του στις περιπέτειες που θα ακολουθήσουν... Το BARBARIC ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΠΑΡΑΠΤΩΜΑΤΑ (ελληνικός τίτλος) είναι ένα κόμικ, μια παρωδία θα έλεγα, που περιγράφει την ζωή ενός βαρβάρου λίγο διαφορετικό. Έχει πολλές σκηνές μάχης, πολύ αίμα, λίγο γυμνό και αρκετό χιούμορ που ορισμένες φορές φτάνει στα όρια της καφρίλας. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα, όχι κάτι φοβερό, αλλά σε κρατάει και διαβάζεται μονορούφι. Το σχέδιο όμορφο ταιριαστό με το σενάριο, με ωραίο χρωματισμό. Η έκδοση της Anubis περιλαμβάνει τα τρία πρώτα τεύχη (όπως και το πρωτότυπο) με την γνωστή ποιότητα της εκδοτικής, με σωστή μετάφραση και επιμέλεια. Από έξτρα υπάρχει στο τέλος εξασέλιδο με εναλλακτικά εξώφυλλα. Φυσικά ο λόγος που είδαμε στην χώρα μας το συγκεκριμένο κόμικ είναι γιατί το Netflix αποφάσισε να μεταφέρει την ιστορία στην μικρή οθόνη. Στο εξωτερικό έχουν κυκλοφορήσει, αν δεν κάνω λάθος, ως τώρα 4 vol και ας ελπίσουμε να πάει καλά ώστε η εκδοτική να συνεχίσει και με τα επόμενα.

Τα αριστούργηματα από το Comicdom 2026: 1. Ultimate Spider-Man 2 και Ultimate Wolverine: για να είμαι ειλικρινής με τίποτα δεν περίμενα να τα εκδώσει η Anubis. Καταπληκτική κίνηση. Όμως το ερώτημα είναι: τώρα που ολοκληρώθηκαν οι δύο τίτλοι στην Αμερική, η Anubis θα τους συνεχίζει? 2. Ανατριχίλες: περιττό να πω. 3. Ποπαυ τόμος #6 και #7: άλλος ένας τόμος και τέλος! 4. ΡΙΓΟΣ: Κλασική ιαπωνική ασπρόμαυρη ανθολογία τρόμου σε έναν τόμο.

Μιά συμπλήρωση γιατί δεν είδα να αναφέρεται πουθενά (διορθώστε με αν κάνω λάθος). Το εξώφυλλο είναι από το Battle Picture Library Holiday Special του 1984 και σχεδιαστής ο Graham Coton (ενημέρωσα και την παρουσίαση).

Διαβάστηκε σήμερα. Για 2 ευρώ σίγουρα αξίζει για 52 σελίδες για την ποιότητα που έχει σαν ποιότητα έκδοσης (εννοώ χαρτί , ασπρόμαυρο κτλ). Στα συν ήταν για εμένα που είχε μια ολόκληρη ιστοριουλα του Μπριτον οπότε χορταινες αρκετά και δεν σε άφηνε σε εκκρεμότητα. Τώρα η ιστορία καθαυτή ήταν οκ , τυπική της εποχής της με περιπέτεια, ηρωισμούς κτλ από τον πρωταγωνιστή μας. Αντιπολεμικό δεν το λες βέβαια. Ο ταγματάρχης Ηζυ ήταν χαβαλες και έδειχνε τραβηγμένα πράγματα αλλά για αυτό αγαπήθηκε προφανώς από το κοινό λόγω του ήταν αντισυμβατικός αξιωματικός. Επίσης όποιος έχει δει το spinoff του δικαστή dredd με πρωταγωνιστή τον δικαστή koburn που είναι σερίφης στην cursed earth θα παρατηρήσει ότι είναι ολόιδιος. Ο carlos ezquera προφανώς ανακυκλωσε τον ήρωα αυτό με μερικές αλλαγες στην στολή (αλλά όχι στο καπέλο ή στον χαρακτήρα) και μας τον πήγε στην εποχή του dredd. Ο πόλεμος του Τσάρλυ είναι εξαιρετικο κόμικ και μακάρι να το βλέπαμε ολόκληρο στα ελληνικά κάποια στιγμή. Όταν το είχα διαβάσει στα αγγλικά το είχα απολαύσει πάρα πολύ και ουσιαστικά είναι ο ορισμός του αντιπολεμικού έργου. Μακάρι στα επομενα τεύχη να έχει παραπάνω 4-σελιδα. Και εννοείται συμφωνώ απολύτως με τον @ Θλιμμένος Μπούφος ότι θα γουσταρα πιο πολυ Τσάρλυ και πιο μεγάλο μέγεθος. Και σε σενάριο και σχέδιο είναι ένα πολυ δυνατό κόμικ. Το δισέλιδο του Θανάση Πέτρου ήταν πολύ πολύ λίγο για να βγάλω κάποιο συμπέρασμα. Τον γουστάρω πολύ σαν δημιουργό και είμαι σίγουρος οτι κάτι θα έχει να πει η ιστορία αλλά ήταν πραγματικά πολύ λίγο. Μακάρι να το αυξήσουν λίγο σε σελίδες στα επόμενα τεύχη μήπως δουμε λίγο που το πάει. Του Δερβενιώτη πάλι μου άρεσε πάρα πάρα πολύ και ήταν πολύ χιουμοριστικό και καυστικό μονοσελιδο.

+1 Προς τι η "Αντιπολεμική" ταμπέλα; Θα προτιμούσα να μην αναφέρεται ο όρος και να βγάλουμε μόνοι μας τα συμπεράσματά μας. Οι καλύτερες Πολεμικές ιστορίες ήταν Αντιπολεμικές... δεν έβγαιναν όμως να το φωνάξουν... άφηναν εσένα να το συμπεράνεις.

52 σελίδες ειναι λιγότερες και από μια Δράσις της παλιάς καλής εποχης. Που είχε μια ιστορια. ουφ. Garth Ennis? απ'ότι καταλαβαίνω, όλα τα πολεμικά του κυκλοφόρησαν έγχρωμα. Αν και διαβάζω ότι έχουν επανεκδοθεί και α/μ... Δεν έχω δει κάποιο α/μ για να κρίνω για να πω την αμαρτία μου. δεν ειμαι καθόλου σίγουρος ότι η λέξη "αντιπολεμική" λειτουργεί δελεαστικά σε κάποιον που διάβαζε τα 6 κλασσικά πολεμικά κόμικς στα 70ς και 80ς (που φαντάζομαι ότι είμαστε το τάργκετ γκρουπ). δεν λέω ότι είμασταν/ε στρατόκα*λοι ή πολεμοχαρείς (τουναντίον, περνάω υπέροχα ως μικροαστός σπίτι δουλειά, δουλειά σπίτι σε σχέση με το να ζούσα σε οιαδήποτε εμπόλεμη ζώνη ) ή ότι δεν υπήρχαν τεύχη που ήταν αντιπολεμικά. Αλλά εκτιμώ ότι βάση εμπειριών και γούστων αυτή η λέξη δεν μας θέλγει. Βέβαια, μπορεί να κρίνω εξ'ιδίων τα αλλότρια

Και εγώ αυτή την έκδοση της Rebellion έχω. Πραγματικά φοβερό κόμικ. Το είχα γράψει στις προτάσεις μου πριν 2 χρόνια εδώ και το είχα γράψει και σαν πρόταση σε κάποιο ερωτηματολόγιο του Μ.Η. Μόλις είδα ότι θα κυκλοφορήσει το περιοδικό Δράση από την καταχώρηση στην εθνική βιβλιοθήκη που πόσταρε ο hudson στην σελίδα 18, σκέφτηκα ότι μπορεί να βγάλουν και τον πόλεμο του Τσάρλυ και χαίρομαι που όντως θα βγει και στα ελληνικά! Εννοείται πως θα το αγοράσω.

Οι Αγγλικές επιλογές είναι από καλές έως πολύ καλές. Ο Πρατ έχει βγάλει μόνο δύο ιστορίες με τον Μπάτλερ Μπρίτον, το Rockets of revenge, και το Wagons of gold. Πιστεύω ότι μάλλον την 1η θα περιέχει το τεύχος λόγω μεγέθους. Είναι σχετικά μικρή, 25 σελίδες. Ο πόλεμος του Τσάρλυ είναι ένα αριστούργημα. Τεράστιο σε έκταση. Η original εκδοχή αποτελείται από 10 μεγάλους τόμους, Για όποιον έχει χώρο και του αρέσει το είδος, είναι must have. Μπορείτε εδώ να διαβάσετε την υπέροχη παρουσίαση του @ ramirez Ο ταγματάρχης Ήζυ επίσης είναι κλασικό πολεμικό. Θυμίζει τον James Coburn εμφανισιακά. Κάποιες από τις ιστορίες του είχαν δημοσιευτεί στο Αγόρι. Για τα ελληνικά θα δούμε.

Στα Comicdom Con πηγαίνω ανελλιπώς από το 2012 με εξαίρεση τη χρονιά του κορωνοιού το 2021 . Μετά τα 2 πρώτα ,πήγαινα κυρίως για να συναντήσω φίλους από Αθήνα κα επαρχία και όχι τόσο για τα events ή τις αγορές κόμικς. Πάντα δίναμε τα ραντεβού μας Κυριακή πρωί νωρίς νωρίς για να μην έχει πολύ κόσμο και να είμαστε άνετα Φέτος λόγω σοβαρού οικογενειακού προβλήματος πίστευα ότι δεν θα πάω καμία ημέρα . Τα φερε έτσι όμως η κατάσταση που όχι μόνο πήγα αλλά βρέθηκα εκεί 2 από τις 3 ημέρες (Παρασκευή απόγευμα και Κυριακή μεσημέρι) . Για μένα το φετινό φεστιβάλ ήταν ένα από τα πιο ωραία που έχω παρευρεθεί . Πέρα από τις καθιερωμένες συναντήσεις με αγαπημένους φίλους από τα παλιά παρευρέθηκα και σε 2 events . Την παρουσίαση της Φούσκας (καλοτάξιδη να είναι ) την Παρασκευή και την εκδήλωση για τον Παύλο Σιδηρόπουλο την Κυριακή το μεσημέρι . Και οι δύο ήταν πολύ καλές ,ειδικά εκείνη για τον Σιδηρόπουλο ήταν άρτια και πολύ συγκινητική για μας που ζήσαμε την εποχή του . Από τις νέες εκδόσεις για μένα ξεχωρίζει μακράν της δεύτερης το "Απατηλές Ινδίες " . Μια έκθεση κόσμημα για κάθε βιβλιοθήκη σε πολύ υψηλά standards από κάθε άποψη .Προσωπικά θεωρώ ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει η Μικρός Ηρως μέχρι σήμερα . Επίσης η έκδοση της Doc Mz "Καραβάτζιο" είναι εξαιρετική . Ακόμα ξεχώρισα και την βιογραφία του Παύλου Σιδηρόπουλου μια δουλεία με πολύ έρευνα ,μεράκι και σεβασμό στον καλλιτέχνη . Τέλος πήρα και 2 υπογραφές από τον "τυπάρα" David Lloyd στις δύο εκδόσεις του V for Vendeta που έχω (Αγγλική και Ελληνική) . Ευγενέστατος ,καλοδιάθετος, ελαφρώς "ακουσμένος" από το κρασάκι που έπινε ενώ υπέγραφε και έφτιαχνε σκίτσα ,ήταν μια όμορφη φιγούρα στο Con. Ο κόσμος πάρα πολύς ειδικά την Κυριακή αλλά και την Παρασκευή το απόγευμα θεωρώ πως ήταν αρκετός για πρώτη μέρα . Εν κατακλέιδι το 20ο Con μου άρεσε πολύ . Και του χρόνου με υγεία

Καλησπερα! Και εγω πηγα σημερα με την συζυγο για βολτιτσα και περασα μια χαρα οσο και αλλες χρονιες δηλαδη. Ειχα την τυχη κιολας να βρεθω με καποιους απο δω μεσα ( @ Indian @ Μενίγ Πουαγώ @ fotdim ) και κουσκουσεψαμε αρκετα για περιπου 40 λεπτα εξω απο την πυλη οσο περιμεναμε τον νεοτερο και πιο αργοπορημενο της παρεας που μας εστησε λιγο. Μετα μεσα χαθηκαμε λιγακι και ο καθενας επισκεφτηκε οπου ηθελε. Καταρχας την ωρα που μπηκα μεσα περιπου 12 ειχε πολυ πολυ κοσμο και ειδικα σε artists alley ηταν αρκετα δυσκολο να περασεις (σαν βαγονι μετρο καθημερινη και ωρα αιχμης). Δυστυχως για αλλη μια χρονια δεν ειχα πολλα λεφτα μαζι μου και στεναχωρηθηκα που δεν μπορουσα να ξοδεψω ειδικα σε πιο νεους καλλιτεχνες οπου ειδα ενδιαφεροντα πραγματα που θα ηθελα να αγορασω. Αλλα τυχανε αυτο τον μηνα και δυο εκτακτες επισκεψεις σε γιατρους οποτε το Budget πηγε περιπατο. Οποτε αγορασα το 1800 (κυκλος 2 τευχος 1) με αφιερωση φυσικα απο τον Καραμπαλιο που χαρηκα που τον ειδα απο κοντα ξανα, το "πικαντικες ιστοριες γευσεων" απο τον Θαναση Πετρου που επισης πηρα αφιερωση και τελος δυο κομιξακια απο τον Παναγιωτη Τσαουση @ Επιθεωρητής Le Pit (το νεο Λησταρχοι και το exotic cabaret) και ειλικρινα χαρηκα πολυ που τον γνωρισα απο κοντα καθως δεν ειχε τυχει να βρεθουμε ποτε. Οποτε για αυτα φτασανε τα λεφτα μου σημερα και το χαρηκα. Τωρα τα αλλα της φωτογραφιας προφανως ειναι τα δυο απο τις σημερινες εφημεριδες (Ποπαυ και Παναγουλης) και φυσικα το Λανφεστ 8 και Κοσμοναυτης 1969 που τα ειχα εκκρεμοτητα απο την λεσχη εδω και και κανα διμηνο και ευτυxως βρεθηκαμε με τον @ Loss (ο αργοπορημενος που ειπα πριν!!!) και κλεισαμε και αυτη την εκκρεμοτητα. Τωρα στα υπολοιπα του φεστιβαλ μια χαρα ηταν και οι εκθεσεις (οπου χαζεψα καμποση ωρα) και φυσικα και πολλα περιπτερα, πολλοι καλλιτεχνες κτλ. Εγω το αγαπαω αυτο το φεστιβαλ και μαλλον εχω παει τις 19 απο τις 20 φορες (μονη εξαιρεση οταν ημουν φανταρος (οπου και εκει με εχει προδωσει η μνημη μου και ισως να ειχα παει σε καποια εξοδο και να μην το θυμαμαι τωρα). Και σιγουρα πολυ καλη επιλογη το γκαζι τα τελευταια χρονια γιατι υπαρχει πλεον απλετος χωρος και δεν συγκρινεται με την ελληνοαμερικανικη ενωση. Ειναι και το μετρο ακριβως ακριβως διπλα οποτε βολευει. Το μονο που ξεχασα και στεναχωρηθηκα ειναι οτι δεν πηρα ο βλακας μαζι το V for Vendetta και ετσι εχασα την ευκαιρια να μου το υπογραψει ο Lloyd. Ειπαμε ενα μυαλο χειμωνα καλοκαιρι κατι θα ξεχναγα. Αυτα απο μενα, ελπιζω να παει καλα το φεστιβαλ, να συνεχισει για αλλα 20 χρονια και να περνατε ομορφα οσοι πηγαινετε.