Jump to content

Leaderboard

Popular Content

Showing content with the highest reputation since 11/02/2020 in all areas

  1. Να και μια παραλαβή εν μέσω πανδημίας με delivery στο σπίτι. Μ ερικά Κλασσικά Το πανηγυρικό τεύχος Μίκυ Μάους 314 Και τέλος κάποια Μίκυ Αυτά τα ολίγα.
  2. Από το οπισθόφυλλο : Η «Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς» σχηματίστηκε το 1934, ήταν η πρώτη κομπανία με μπουζουκομπαγλαμάδες σπεσιαλίστες μουσικούς. Αποτελούνταν από τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Γιώργο Μπάτη, που υπήρξε ο «νονός» του ονόματος της ορχήστρας και τους Μικρασιάτες, Ανέστο Δελιά και Στράτο Παγιουμτζή. Ο Μάρκος ήταν τότε 29 χρονών, ο Δελιάς 22, ο Στράτος 28 με 30 και ο Μπάτης, από τους πρωτομάστορες του ρεμπέτικου, 45 με 50, του οποίου οι ηχογραφήσεις εντοπίζονται από τις αρχές του αιώνα. Το ρεμπέτικο δεν άφησε εποχή μόνο ως μουσικό φαινόμενο, αλλά και ως κοινωνικό φαινόμενο, που δεν έγινε ποτέ κατεστημένο στη μουσική μας παράδοση. Αναπτύχθηκε κυρίως με τη μικρασιατική καταστροφή και τον ερχομό των προσφύγων από τα παράλια, που έφεραν μαζί τους ανατολίτικους ήχους και τους αμανέδες. Η θεματολογία των τραγουδιών καταπιάνεται με θέματα καθημερινότητας και κυρίως μαγκιάς. Ένας υπόγειος κόσμος αρχίζει να ανατέλλει, ένας κόσμος που ο έρωτας, τα ναρκωτικά και η τιμή συχνά εναλλάσσονται, συνθέτοντας το κοινωνικό υπόβαθρο του ρεμπέτικου τραγουδιού. To graphic novel βασίστηκε στο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη «Όλα Βαίνουν Καλώς Εναντίον Μας», φιλοτεχνήθηκε από τον Δημήτρη Κερασίδη και το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Κωνσταντίνο Σκλαβενίτη! Σχόλια: Το διάβασα και μου άρεσε Η έκδοση πολύ καλή, καλό χαρτί με καλό δέσιμο. Εξώφυλλο με "αυτιά" που δένει ακόμα καλύτερα την έκδοση. Ξεκινάει με την ιστορία της τετράδας με φωτογραφίες και πλήρες ιστορικό. Το κόμικ με ταξίδεψε και με έβαλε στη "μυρουδιά" της εποχής. Το σχέδιο απλοϊκό αλλά δένει με το σενάριο, όπως και ο χρωματισμός. Το τέλος μου φάνηκε απότομο αν και πιθανόν να φταίει ότι είχα απορροφηθεί εντελώς από την ιστορία Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε όλους τους λάτρεις του ρεμπέτικου και της λαϊκής ελληνικής μουσικής, αυτή η ιστορία είναι άλλωστε ένα ορόσημο στη λαϊκή μουσική σκηνή.
  3. Γίνεται μεγάλη προσπάθεια να το έχουμε μέχρι το Νέο έτος αλλά οι Γάλλοι καθυστερούν και μάλλον θα μας πάνε για Γενάρη... ίδωμεν. Για μια ακόμα φορά ο κορονοϊός καθυστερεί τα πάντα...
  4. Φρέσκες αγορές από ΛΕΦΙΚ: Ο Πρώτος Κατάλογος Ελληνικών Εκδόσεων Κόμικς (Στο Σκληρόδετο), Ο Λανφέστ και το Κόμιξ Wiki Fanzine 2!!
  5. Ας ανεβάσω κι εγώ ένα μέρος της συλλογής μου (αφορά μόνο τα TPB). Τα 900 περίπου αμερικάνικα τευχάκια και άλλα τόσα περίπου Ελληνικά (δεκαετίας 70-80-90) (είμαι 50αρης γαρ), που έχω σε κούτες δεν μπορούν να φανούν εδώ!
  6. Πιστεύω όλοι οι συλλέκτες νιώθουν αυτό το απίστευτο συναίσθημα όταν βρίσκουν παλιά τευχάκια και κλείνουν τρύπες στη συλλογή τους, πόσο μάλιστα όταν τα τευχάκια είναι σε κατάσταση περιπτέρου και επιπλέον, μέσα στο πακέτο υπάρχει και ένα εξαιρετικά δύσκολο τεύχος. Βρέθηκε λοιπόν μαζί με τα υπόλοιπα και το Μίκυ Μάους 620!!! Χριστούγεννα πριν τα Χριστούγεννα μέσα στην καραντίνα!!!
  7. Λοιπόν πάμε τώρα στα σημαντικά Disney νέα! Επιστρέφει ο Σκάρπα το καλοκαίρι Επιστρέφει πάλι το καλοκαίρι του 2021 η Βιβλιοθήκη του Ρομάνο Σκάρπα! Χθες, η Καθημερινή κατοχύρωσε isbn για 9 νέους τόμους στην Εθνική Βιβλιοθήκη όπως έγινε πέρσι. Τους βλέπουμε παρακάτω: Ποιοι θα είναι οι τόμοι που θα έχουμε φέτος; Πάμε να ρίξουμε μια ματιά με τη σειρά τους τόμους που βλέπετε παραπάνω. Όπως κάθε φορά θα δώσουμε συνδέσμους για κάθε κύρια ιστορία και σε παρένθεση υπάρχει το νούμερο του αντίστοιχου Ιταλικού! Ας ξεκινήσουμε: Τόμος 35 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Η Απάτη του Τετράφυλλου Τριφυλλιού (Ιτ. #18) Τόμος 36 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Τα Περικάρπια των Μακ Ντακ (Ιτ. #18) Τόμος 37 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Οι Αυτοκαθαριζόμενες Πατάτες (Ιτ. #19) Τόμος 38 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Η Πυξίδα του Χαν (Ιτ. #19) Τόμος 39 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Το Χρυσό Φλουρί (Ιτ. #20) Τόμος 40 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Τα Τελευταία Μαγικά Κάστανα (Ιτ. #20) Τόμος 41 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Ο Σούπερ Συρρικνωτής (Ιτ. #21) Τόμος 42 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Ο Αρραβώνας του Σκρουτζ (Ιτ. #21) Τόμος 43 Μεγάλες Ιστορίες – Τα Άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα Ο Σεληνιακός Αντίλαλος (Ιτ. #22) Από τα παραπάνω, φαίνεται ότι θα έχουμε 9 τόμους και το καλοκαίρι που έρχεται. Αυτό που παρατηρούμε από τα παραπάνω είναι ότι στον τόμο 43 θα μπουν ιστορίες που αποτελούν μέρος της σειράς Δόξα και Δυναστεία των Ντακ. Αν είχαν οι τόμοι 364 σελίδες τότε θα είχαμε σε 1 τόμο όλες τις ιστορίες. Πρόκειται για την έκτη επανέκδοση της σειράς στη χώρα μας. Πάντως αυτή φορά θα έχουμε ένα σωρό εξτραδάκια στους τόμους του Σκάρπα!! Σύνοψη Σημειώνουμε ότι φέτος το καλοκαίρι θα έχουμε 9 τόμους στην Βιβλιοθήκη του Ρομάνο Σκάρπα. Ενδιαφέρουσες κατά τη γνώμη μου οι κύριες ιστορίες. Το παραπάνω το έβαλα και στο DisneyComicsPress
  8. Μιας βλέπω ότι αναρωτιούνται πολλοί πότε θα κυκλοφορήσουν Super Μίκυ και ΚΟΜΙΞ παρακάτω ίσως βρείτε την απάντηση Από τη σελίδα του Άργους.
  9. Ρώτησα πριν λίγες μέρες τον Πρόεδρο προσωπικά για το πως πάνε οι πωλήσεις και τι θα γίνει με το 2ο τόμο. Απ΄την απάντηση που πήρα συμπέρανα κι εγώ ότι θα δούμε τη συνέχεια. Απλά δεν έγραψα κάτι εδώ, για λόγους διακριτικότητας. Δεν ήξερα αν έπρεπε να γίνει γνωστό κάτι τέτοιο Αφού πάντως έγινε να πω ότι σίγουρα χαίρομαι που σχεδόν βρέθηκαν τα χρήματα ώστε να δούμε τη συνέχεια, αλλά προβληματίστηκα λίγο που βρέθηκαν απ΄το e-shop και όχι απ΄τις πωλήσεις του 1ου τεύχους. Απ΄ό,τι μου είπε ο Valtasar δεν πιάσαμε ακόμα το στόχο, βασικά απέχουμε αρκετά. Ούτε 200 αντίτυπα πουλήθηκαν ακόμα Κρίμα. Περίμενα να είχε μεγαλύτερη απήχηση. Είναι κόμικ που πραγματικά αξίζει. Εύχομαι και πιστεύω με το που βγει το 2ο θ΄ανέβουν και οι πωλήσεις του 1ου. Θεωρώ ότι κάποιοι συγκρατήθηκαν επειδή δεν τους διαβεβαίωσε κάποιος ότι θα υπάρξει συνέχεια. Τώρα που θα δουν ότι υπάρχει θα ξεμπλοκάρουν. Όσον αφορά την καθυστέρηση η πανδημία δυστυχώς τα έχει πάει όλα πίσω. Όλα εκτός του Λούκυ Λουκ. Αποδεικνύεται ότι ο φτωχός και μόνος καουμπόυ δεν είναι απλά πιο γρήγορος απ΄τον ίσκιο του, αλλά κι από τον κόβιντ
  10. Η αλήθεια είναι ότι είναι κάπως δύσκολο να γράψεις μια παρουσίαση-κριτική για ένα τόσο δύσκολο έργο και ειδικά χωρίς spoilers. Θα προσπαθήσω όμως να το κάνω και ελπίζω να το καταφέρω. Στο πρώτο αφιέρωμα παρέθεσα μία λίστα με κόμικ που μπορεί κανείς να διαβάσει πριν φτάσει σε αυτόν τον τίτλο. Σήμερα λοιπόν μιλάμε για το Doomsday Clock, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα, περίεργα και ίσως δυσκολοχώνευτα κόμικ που διάβασα τελευταία, το οποίο μου άρεσε ιδιαίτερα. Ι. Κατ’ αρχάς τι είναι το Doomsday Clock; Νομίζω ότι το όνομα του κόμικ είναι εξαιρετικά εύστοχο και μάλιστα μπορεί να βρει κανείς πολλαπλές ερμηνείες για τη σύνδεσή του με την ιστορία. Το Doomsday Clock είναι το σύμβολο που βλέπετε πιο πάνω και συμβολίζει την πιθανότητα μιας καταστροφής του πλανήτη για την οποία θα ευθύνεται ο ίδιος ο άνθρωπος. Ξεκίνησε το 1947 από την οργάνωση Bulletin of the Atomic Scientists και σε θεωρητικό επίπεδο η καταστροφή έρχεται όταν ο λεπτοδείκτης φτάσει στα μεσάνυχτα. Οι βασικοί παράγοντες που το επηρεάζουν είναι η κλιματική αλλαγή και ο κίνδυνος των πυρηνικών όπλων. Όσο πιο απομακρυσμένος είναι ο λεπτοδείκτης από τα μεσάνυχτα τόσο το καλύτερο, όσο πιο κοντά, τόσο το χειρότερο. Το 1991 βρέθηκε πιο απομακρυσμένος από ποτέ, στα 17 λεπτά πριν τα μεσάνυχτα και φέτος το 2020 βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ στο 1 λεπτό και 40 δευτερόλεπτα πριν τα μεσάνυχτα. Τι σχέση όμως έχει το Doomsday Clock με την ιστορία; Θα το δούμε παρακάτω με την ανάλυση του σεναρίου. ΙΙ. Ανάλυση των βασικών αξόνων του σεναρίου Είναι γνωστή η αγάπη που έχω για τον Geoff Johns και τον τρόπο γραφής του. Είναι ένας fan boy των κόμικ που γράφει σενάρια για αγαπημένους του ήρωες και το Doomsday Clock είναι καθ’ ομολογία του ίδιου το πιο προσωπικό και επικό έργο του. Και αυτό γιατί ο Johns δε χειρίζεται μια χούφτα ήρωες, αλλά χρησιμοποιεί ένα τεράστιο εύρος ηρώων της DC, ταξιδεύει στο χρόνο, στο Multiverse, το Rebirth, το New 52, τη Golden Age, Silver Age και Bronze Age και φέρνει ήρωες ή δείχνει κάποιους εξ αυτών και ταυτόχρονα έχει να χειριστεί τους larger than life χαρακτήρες ενός κόμικ όπως το Watchmen που για πολλούς είναι το καλύτερο δείγμα της ένατης τέχνης και πρέπει να πει μια ιστορία για αυτούς δείχνοντας σεβασμό στο source material. Νομίζω πως αυτά από μόνα τους είναι κάπως πιεστικά για έναν συγγραφέα. Το Doomsday Clock ανάμεσα στα 12 τεύχη του διαθέτει πολλούς θεματικούς άξονες οπότε ας πιάσουμε τους περισσότερους εξ αυτών ξεχωριστά: 1. Η εισαγωγή χαρακτήρων από τον κόσμο των Watchmen Πρώτος άξονας της ιστορίας μας είναι φυσικά η εισβολή των Watchmen. Όπως έχουμε δει και στο αφιέρωμα με το reading order, ήδη γνωρίζουμε ότι ο Doctor Manhattan έχει φύγει από το δικό του σύμπαν και έχει εγκατασταθεί στο DC Universe. Από το πρώτο κιόλας κεφάλαιο, μαθαίνουμε ότι δε θα ασχοληθούμε μόνο με τον Doctor Manhattan, αλλά και με άλλους χαρακτήρες από το κόμικ των Watchmen. Έτσι ξεκινάμε μαθαίνοντας τι έχει γίνει μετά το τέλος του Watchmen για τον Ozymandias, ενώ ταυτόχρονα γνωρίζουμε τον νέο Rorschach που όπως αποκαλύπτεται είναι ο γιος του ψυχολόγου του Walter Kovacs, του πρώτου Rorschach. Εκτός αυτών σημαντικό ρόλο παίζουν οι Mime και Marionette, οι οποίοι θα εξαναγκαστούν από τον Ozymandias να τον ακολουθήσουν στο DC Universe και οι οποίοι προσπαθούν να μάθουν τι έγινε στον χαμένο γιο τους. Όπως προείπαμε η συγκεκριμένη ομάδα αναζητά τον Doctor Manhattan και φυσικά αλληλεπιδρά με πολλούς χαρακτήρες του σύμπαντος της DC, οι οποίοι θα τους επηρεάσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Παράλληλα έχουμε και την πολύ ενδιαφέρουσα επιστροφή του Comedian… 2. Η σχέση Doctor Manhattan-Superman Η αλήθεια είναι πως οι περισσότερες από τις αλληλεπιδράσεις που αναφέραμε θα είναι ενδιαφέρουσες όπως των Mime και Marionette (που προσωπικά μου θυμίζει πολύ Harley Quinn) με τον Joker ή του δεύτερου Rorschach με τον Batman. Το πιο ενδιαφέρον δίπολο είναι του Superman με τον Doctor Manhattan. Κι αυτό γιατί ο Manhattan είναι ένας άνθρωπος που οι υπερδυνάμεις του τον αποξένωσαν τελικά από την ανθρωπότητα και τον εξώθησαν στο να πάρει αποστάσεις, δρώντας με τον τρόπο που έδρασε στο Watchmen, ενώ ο Superman είναι ένας εξωγήινος, ο οποίος δέθηκε με την ανθρωπότητα και αποτέλεσε οδηγό και ήρωα της. Ο Manhattan βλέπει συνεχώς τον Superman και παρακολουθεί το σύμπαν προσπαθώντας να τον κατανοήσει. Βλέπει την ελπίδα, βλέπει το φως, αλλά βλέπει και τη λύπη και τη μιζέρια. Και κυρίως επηρεάζει τον Clark Kent με τρόπους που ο τελευταίος δε μπορούσε να φανταστεί, καθώς βλέπουμε τον Clark να βλέπει για πρώτη φορά εφιάλτη και να αναρωτιέται πως έγινε αυτό. Όλο αυτό θα προκαλέσει συναισθήματα στον άδειο Manhattan του Watchmen, ο οποίος θέλει να επηρεάσει καταστάσεις και να δει περισσότερο τι συμβαίνει σε αυτό το σύμπαν. 3. O Doctor Manhattan επηρεάζει το Multiverse Όπως είπαμε ο Doctor Manhattan θέλει να επηρεάσει καταστάσεις, να μάθει και να καταλάβει περισσότερα γύρω από τον Superman. Βλέπει τα timelines, τις διαφορετικές πραγματικότητες και με τη σειρά του προκαλεί κι αυτός αλλαγές στην ιστορία του σύμπαντος. Δε θα ήθελα να προβώ σε περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά γενικότερα αυτό που επιχειρεί ο Johns είναι πολύ δύσκολο, παρ’ όλα αυτά ξεδιαλύνει ζητήματα γύρω από origin stories, τα Crisis, παλιότερες comic eras και εν τέλει κατανοεί και επεξηγεί τι συμβαίνει στο σύμπαν, πως επηρεάζεται το χωροχρονικό συνεχές του και ποια γεγονότα το οδήγησαν στη σημερινή του κατάσταση. Χρειάζονται αρκετές background πληροφορίες γύρω από ομάδες και ήρωες, χωρίς να πρέπει να ξέρεις τα πάντα για τα κόμικ της DC, αλλά από την άλλη δε μπορεί και κάποιος να μπει tabula rasa και να καταλάβει όλα όσα συμβαίνουν. Σε αυτό το σημείο να πω ότι προσωπικά είχα σε αρκετά σημεία το λάπτοπ δίπλα και γκούγκλαρα λεπτομέρειες για χαρακτήρες και ιστορίες. 4. Ένα ουσιαστικό τέλος για το σύμπαν των Watchmen Σε μεγάλο βαθμό, το Doomsday Clock αποτελεί ένα sequel του Watchmen των Moore-Gibbons και έτσι έχουμε το ουσιαστικό τέλος της ιστορίας αυτής. Αυτό γίνεται στα τελευταία τεύχη όπου ο Doctor Manhattan μετά την εμπειρία του στο DC Universe, οπλισμένος με νέα συναισθήματα και κατανοώντας άλλες πτυχές της ανθρωπότητας γυρίζει πίσω στο σύμπαν των Watchmen όπου η ανθρωπότητα είναι επηρεασμένη από τα όσα έγιναν. Εκεί λοιπόν θα πάρει αποφάσεις να ενεργήσει διαφορετικά απ’ ότι έκανε, δίνοντας ένα ουσιαστικό τέλος στην ιστορία, ένα τέλος που κατ’ εμέ δείχνει σεβασμό στο έργο του μεγάλου Alan Moore. 5. Το Supermen Theory και η γεωπολιτική κρίση που προκαλεί Ένα από τα subplots που έχουμε στο Doomsday Clock αφορά το Supermen Theory. Το Supermen Theory είναι μια θεωρία συνομωσίας που αναπτύσσεται σε παγκόσμιο επίπεδο και αναφέρει ότι μετά την έλευση του Superman, η κυβέρνηση των ΗΠΑ προέβη σε μελέτες για τη δημιουργία νέων metahumans, γι’ αυτό και το ποσοστό των metahumans στις ΗΠΑ είναι συντριπτικά μεγαλύτερο σε σχέση με άλλες χώρες. Γι’ αυτό το λόγο βλέπουμε πολλές άλλες χώρες με πρώτη τη Ρωσία στρατολογούν συνεχώς νέους metahumans και δημιουργούν δικές τους ομάδες φέρνοντας μια τεράστια γεωπολιτική κρίση σε όλο τον πλανήτη. Παράλληλα ο Black Adam δημιουργεί την Kahndaq και προσφέρει άσυλο τόσο σε ήρωες όσο και σε villains, ενώ και ο ίδιος θα συμβάλλει στην όξυνση της παγκόσμιας κρίσης και του arms race που λαμβάνει χώρα. Εκτός αυτών ο Johns φροντίζει ώστε αυτή η κρίση να αποτελέσει μέρος της κύριας ιστορίας με τους Ozymandias, Doctor Manhattan και Superman να παίζουν μεγάλο ρόλο στην κορύφωσή της. 6. Η ιστορία του Carver Colman Από τις λιγότερο ενδιαφέρουσες πλευρές του Doomsday Clock είναι η ιστορία του Carvel Colman, ενός ηθοποιού που στα πρώτα τεύχη πληροφορούμαστε για τον θάνατό του χωρίς να παίρνουμε κάποιο άλλο background. Αργά και σταθερά αποκαλύπτεται η σχέση του Colman με τον Doctor Manhattan, η πορεία του, η ζωή του, ο θάνατός του και πως επηρεάστηκε ο Jon από εκείνον, έχοντας κάποιες πολύ συγκινητικές πτυχές. ΙΙΙ. Η ροή του κόμικ Όλα τα παραπάνω συνδυάζονται αρμονικά στα δώδεκα τεύχη της σειράς και μπορούμε να πούμε ότι το κόμικ χωρίζεται στα δύο. Στο πρώτο μισό έχουμε κυρίως set ups, μαθαίνουμε για τον νέο Rorschach, τη σχέση του με τον Ozymandias, τι συμβαίνει με τους Mime και Marionette και έχουμε τις πρώτες επαφές του Rorschach II με τον Batman, του Ozymandias με τον Lex Luthor, των Mime και Marionette με τον Joker και την επιστροφή του Comedian. Όπως καταλαβαίνει κανείς, τα πρώτα έξι τεύχη έχουν προπαρασκευαστικό ρόλο, γιατί απουσιάζει ο Doctor Manhattan και ως ένα βαθμό ο Superman, οι οποίοι όμως αναλαμβάνουν για τα καλά δράση στο δεύτερο μισό όπου έχουμε πολύ περισσότερες μάχες. Εκεί ουσιαστικά εκτυλίσσεται η κόντρα των δύο με ουσιαστικό πρωταγωνιστή τον Doctor Manhattan που αναλαμβάνει την αφήγηση σε αρκετά από τα τεύχη. IV. Τι έχουμε ενδιάμεσα στα κεφάλαια Στο Watchmen ανάμεσα σε κάθε κεφάλαιο είχαμε κείμενα, γράμματα, άρθρα από εφημερίδες που εμβάθυναν περισσότερο στην ιστορία. Βλέπαμε περισσότερες λεπτομέρειες που αφορούσαν το κόμικ και τους χαρακτήρες του και έχτιζαν ένα background για τη δράση των Minutemen και άλλων χαρακτήρων. Στο Doomsday Clock συνεχίζεται αυτή η παράδοση όπου βλέπουμε διάφορα έγγραφα, γράμματα και ντοκουμέντα στο τέλος κάθε κεφαλαίου που σχετίζονται με το εκάστοτε subplot είτε αφορούν το Supermen Theory, είτε τον Carver Colman είτε τον Superman. Δε λειτουργούν ωστόσο τόσο στο να εμβαθύνουν στην ιστορία, όσο σαν υποστηρικτικό οπτικό υλικό γύρω από διάφορες πτυχές της ιστορίας. Επίσης στο τέλος κάθε κεφαλαίου έχουμε ένα απόφθεγμα, το οποίο ταιριάζει απόλυτα με τα όσα διαδραματίστηκαν στο κεφάλαιο. Τα αποφθέγματα είναι όλα από ιστορικές προσωπικότητες, φιλοσόφους και πολιτικούς. V. Το σχέδιο του Gary Frank Τι να πει κανείς γι’ αυτόν τον εξαιρετικά ταλαντούχο σχεδιαστή από το Bristol; Μιλάμε για έναν από τους καλύτερους σχεδιαστές και κατά τον Johns, ο καλύτερος σχεδιαστής Superman της γενιάς του. Εδώ ωστόσο δείχνει το ταλέντο του σε όλο του το εύρος και θεωρώ ότι κάνει την καλύτερη του δουλειά. Ο Frank είναι γνωστός για τη λεπτομέρεια του και τα εκφραστικά του πρόσωπα, αλλά εδώ το έργο του είναι πολύ δύσκολο για δύο λόγους. Ο ένας λόγος είναι ότι πρέπει να σχεδιάσει τους Watchmen που έχουν ταυτιστεί με τον Gibbons και παρ’ όλα αυτά κάνει εκπληκτική δουλειά, δίνοντας τρομερή σημασία σε κάθε λεπτομέρεια. Ο δεύτερος και ουσιαστικότερος είναι ότι βλέπουμε ήρωες από τη δεκαετία του 50, από διαφορετικές εποχές, από άλλα σύμπαντα, ήρωες στους οποίους έχουν δουλέψει και έχουν αφήσει το στίγμα τους πάρα πολλοί σχεδιαστές. Κι όμως ο Frank φαίνεται ότι έχει μελετήσει, αποδίδει εξαιρετικά τον κάθε έναν, δίνει σημασία στις στολές είτε είναι της Golden Age, είτε του New 52, δημιουργεί απίστευτες συγκλονιστικές μάχες και κυρίως προσφέρει κάποια δισέλιδα καρέ με τόση ποικιλία, λεπτομέρεια και εξαιρετικά πολλούς ήρωες και παρ’ όλα αυτά το σχέδιο του δεν υπολείπεται πουθενά. Θεωρώ πως μόνο ο Joker δεν του ταιριάζει σχεδιαστικά, αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα, όταν ζωγραφίζει τόσους ήρωες με τόση προσοχή. Αν το σενάριο είναι ένας λόγος να θες να διαβάσεις αυτό το κόμικ, το σχέδιο του Frank θα θες να το χαζεύεις με τις ώρες. VI. Γιατί τελικά ονομάστηκε Doomsday Clock; Καθένας μπορεί αφού διαβάσει το κόμικ ή και τους άξονες που παρέθεσα πιο πάνω να καταλάβει που απευθύνεται το όνομα. Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν πολλαπλές ερμηνείες και όλες αφορούν την καταστροφή της ανθρωπότητας που συνεχώς νιώθεις ότι επέρχεται στο κόμικ. Είτε με το Supermen Theory, το οποίο οδηγεί σε στρατολόγηση υπερηρώων που θα οδηγήσουν σε καταστροφή αν έρθουν σε σύγκρουση, είτε με τις διάφορες καταστροφές που προκαλούνται από τις συγκρούσεις, είτε από την επιρροή του Doctor Manhattan στο χωροχρόνο που μπορεί να οδηγήσει σε ολική καταστροφή το Multiverse. Όσο διαβάζεις το κόμικ, όλο και περισσότερο νιώθεις τον λεπτοδείκτη να πλησιάζει στα μεσάνυχτα. Φυσικά δε μπορεί να αγνοήσει κάποιος τη σημασία του ρολογιού στο Watchmen και ειδικότερα τη σχέση του Jon Osterman, του γιου του ωρολογοποιού που μετατράπηκε στον Doctor Manhattan εξαιτίας ενός ξεχασμένου ρολογιού. Το αν θα βρεις τα αίτια που οδηγούμαστε στην καταστροφή σε όλο το κόμικ εξαρτάται από τον εκάστοτε αναγνώστη. Εγώ παρέθεσα κάποιες πλευρές, αλλά όλοι μας μπορούμε να βρούμε περισσότερες και σίγουρα υπάρχουν… VII. Η ξένη έκδοση To Doomsday Clock ξεκίνησε να εκδίδεται σε τεύχη το Νοέμβρη του 2017 και ολοκληρώθηκε το Δεκέμβρη του 2019. Ως συγκεντρωτικές εκδόσεις σε trades, υπάρχει μία δίτομη σκληρόδετη που έχω κι εγώ, καθώς κι ένα paperback με όλα τα τεύχη μαζί. Προσωπικά αυτή που είχα ήταν πάρα πολύ καλή και πλήρης και λογικά αυτή θα δούμε και στα ελληνικά από την Anubis. Οι τρεις συγκεντρωτικές παρατίθενται στην αρχή της παρουσίασης. VIII. Σύνοψη Δεν έχω να προσθέσω πολλά ακόμη. Θα μπορούσα να γράφω άλλο τόσο και να το αναλύσω περισσότερο, αλλά θα προβώ σε spoilers και δε θα ήθελα να το κάνω. Ευελπιστώ να το διαβάσετε κι εσείς λίαν συντόμως και αναμένω την άποψή σας και τα σχόλιά σας και κυρίως ελπίζω να σας άρεσαν και οι δύο παρουσιάσεις γύρω από τον τίτλο
  11. Τόμος 32: The Astonishing X-Men - Κίνδυνος Την περίμενα πως και πως αυτήν την ιστορία. Μου αρέσει πολύ σαν καλλιτέχνης ο Joss Whedon και έχω ιδιαίτερη αγάπη στο σχέδιο του Cassaday, οπότε και το Χάρισμα μου άρεσε και το συγκεκριμένο θεωρούσα πως θα με ικανοποιήσει. Πάμε λοιπόν για τη γνωστή και μη εξαιρετέα πλέον ανάλυση σε σενάριο, σχέδιο και άλλα aspects του τόμου πάντα χωρίς spoilers Κάποιες γενικές παρατηρήσεις γύρω από το σενάριο Προφανώς όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, γίνεται recap του πρώτου τόμου του run σε περίπτωση που το έχουμε ξεχάσει. Long story short έχουμε την επιστροφή του Colossus και την απειλή μιας εξωγήινης φυλής που θεωρεί ότι μέλος των X-Men είναι υπεύθυνο για την επερχόμενη καταστροφή τους. Αυτό που κάνει ο Whedon εδώ είναι ανάπτυξη πολλαπλών ιστοριών. Αγαπάει όλα τα μέλη της ομάδας, γι' αυτό και φροντίζει σχεδόν όλα να αναπτύσσονται και να έχουν δικές τους ιστορίες και ως αποτέλεσμα έχουμε εξελίξεις στη μεγάλη ιστορία του run του διδύμου, στην κεντρική ιστορία του τόμου και στα μικρά ξεχωριστά subplots των ηρώων. Αρχικά από το πρώτο τεύχος του Dangerous βλέπουμε τους X-Men να πηγαίνουν να πολεμήσουν ένα τέρας στο Manhattan και εδώ μας λύνεται μια αιώνια απορία. Πως συνεννοούνται οι ήρωες μεταξύ τους; Π.χ. παλεύει ο Spider-Man και έχει γκρεμιστεί η μισή Νέα Υόρκη, που είναι οι Avengers, που βρίσκεται ο Cap, καφέ στο Σαιν Τροπέ μαζί με τον Batman του Christian Bale πίνουν; Έτσι λοιπόν έχουμε μια συνεργασία των X-Men με τους Fantastic Four που θα αποβεί αρκετά ενδιαφέρουσα, καθώς και ο Mister Fantastic θεωρεί ότι θα τους βοηθήσει στη δημόσια εικόνα τους, καθώς οι μεταλλαγμένοι αντιμετωπίζονται με μισαλλοδοξία και εχθρότητα. Είναι γενικότερα μια συχνή αλληγορία σε κόμικ των X-Men να αντιμετωπίζονται ως outcasts από το κοινωνικό σύνολο όπως διάφορες ομάδες στις σημερινές κοινωνίες και ο Whedon το τονίζει και εδώ, σατιρίζοντας ταυτόχρονα τη στάση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, τα οποία περνάνε τη γραμμή που θέλουν να περάσουν για τους X-Men ανεξαρτήτως αν κάνουν κάτι καλό ή κάτι κακό. Δεύτερο subplot αφορά τον Colossus που επιστρέφει από τους νεκρούς και φυσικά είναι δύσκολο για τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας και ειδικά την Kitty να αποδεχθούν την ξαφνική επιστροφή του. Ο Whedon ξέρει να γράφει γυναικείους χαρακτήρες (βλέπε Buffy) και στην KItty επενδύει πολύ και σαν μέλος των X-Men, αλλά και σαν ζωτικό στοιχείο της ομάδας όσον αφορά τις μάχες. Ο κακός Από τον πρώτο τόμο συνεχίζει η ιστορία του Γουίνγκ, ενός παιδιού που πλέον δεν έχει δυνάμεις και εκείνον θα εκμεταλλευτεί ο κεντρικός κακός της ιστορίας μας. Ο οποίος δεν είναι άλλος από την Danger, τη φυσική οντότητα του software του Danger Room, του δωματίου που σχεδίασε ο Professor X για να προπονούνται οι X-Men. Μη σας ακούγεται πολύπλοκο ή περίεργο! Ο Whedon φροντίζει με πολύ άρτιο τρόπο να απεικονίσει τα κίνητρα του Danger Room εναντίον του Professor X που κάνει τεράστια επανεμφάνιση ενάντια στο δικό του δημιούργημα. Η Danger είναι η φυσική μορφή του και φυσικά αποτελεί ένα εξαιρετικά απρόβλεπτο αντίπαλο για την ομάδα, γιατί οι X-Men προπονούνται στο Danger Room οπότε γνωρίζει όλες τις τακτικές και τις κινήσεις του και προβλέπει πως να τους νικήσει. Η τελική μάχη συμπεριλαμβάνει την επιστροφή του Xavier και είναι αρκετά εντυπωσιακή, ενώ έχουμε συνεχόμενες απειλές όπως Sentinels στη σχολή, έξυπνες τακτικές αποπροσανατολισμού όπως επιθέσεις σε κάποιο μέρος της σχολής για να παγιδευτούν αυτοί που θέλει η Danger σε άλλο και φυσικά συνεχόμενες αλλαγές τοπίων και πεδίων μάχης, αφού αυτό ξέρει το Danger Room. Πρόσθεσε και την ψυχεδελική πλευρά του Professor X και έχουμε κάποιες σκηνές άκρως σουρεαλιστικές και πολύ μικρές δόσεις από horror στοιχεία. Εκτός αυτών στο τέλος o Whedon μας επιφυλάσσει και μια ωραία ανατροπή στο τέλος που φυσικά δε σποιλάρω και για όποιον δεν καταλαβαίνει το τελευταίο καρέ θα τον παραπέμψω στο Dark Phoenix Saga. Διαφορετικά Google is your friend Το εξαιρετικό σχέδιο και ο χρωματισμός Αυτό το σχέδιο του Cassaday δεν ξέρω πραγματικά τι φάση παίζει, αλλά το λατρεύω. Είναι καθαρό και ταυτόχρονα έχει μικρές λεπτομέρειες βρωμιάς, ενώ τα designs των ηρώων είναι εξαιρετικά ζωγραφισμένα. Για παράδειγμα η Danger που είναι μια καινούρια είναι ακριβώς ό,τι περιμένεις από ένα καλοσχεδιασμένο robot A.I με υπερφυσικές δυνάμεις. Και σεναριακά και σχεδιαστικά μου θύμισε αρκετά Ultron και αυτό δεν το βρίσκω καθόλου άσχημο, ίσα ίσα το αντίθετο. Και ταυτόχρονα σε αυτήν την ιστορία παίζει μεγάλο ρόλο και ο χρωματισμός που έχει κάνει η Laura Martin. Αν και οι δύο τόμοι πραγματεύονται σοβαρά ζητήματα, το Χάρισμα το βρήκα λίγο πιο φωτεινό χρωματικά, ενώ το Dangerous είναι πολύ πιο σκοτεινό. Η Martin χρησιμοποιεί αρκετές αποχρώσεις του μπλε, του γκρίζου και του κόκκινου πάντα όμως με σκοτεινή παλέτα και καταφέρνει ταυτόχρονα να τονίζει τις μικρές λεπτομέρειες στα μεγάλα καρέ του Cassaday και ταυτόχρονα προσθέτει αρκετά ακόμα layers σοβαρότητας στην υπόθεση του Whedon. Δεν είναι το σχέδιο που θα ανοίξεις για να χαζέψεις, είναι όμως ακριβώς το σχέδιο που εξασφαλίζει άψογη ροή σε μια σύγχρονη X-Men ιστορία. Το αφιέρωμα στο τέλος του τόμου Συνήθως το αφιέρωμα στο τέλος του τόμου αφορά την ιστορία ή τους συντελεστές αλλά εδώ δεν έχουμε τίποτα από τα δύο. Έχουμε βασικά μια εκτενή χρονολογική μελέτη στο πως ξεκίνησαν οι X-Men από τον Stan Lee μέχρι τη στιγμή που τους ανέλαβε ο Claremont και τους απογείωσε. Κοινώς μια άκρως ενδιαφέρουσα αναδρομή στο ποιοι είναι οι X-Men, πως ξεκίνησαν, γιατί ονομάστηκαν έτσι, γιατί κόπηκε το περιοδικό, γιατί επανήλθε και με ποια σύνθεση. Αν και δεν έχει σχέση με το Dangerous είναι άκρως ενδιαφέρον και σας προτείνω να το τσεκάρετε αναλυτικά! Και οι συνέχειες των Gifted-Dangerous; Η λογική λέει ότι στη συλλογή θα έχουμε 4 σίγουρους τόμους X-Men και ίσως έναν ακόμα. Οι 4 που έχουν κλείσει είναι οι 2 του Morrison και οι 2 του Whedon και σαν μπαλαντέρ μένει το Dark Phoenix Saga μάλλον. Όμως το run των Whedon-Cassaday δεν ολοκληρώνεται εδώ, αλλά υπάρχουν ακόμα 12 τεύχη που μας κάνουν δύο ιστορίες, το Torn και το Unstoppable, τα οποία απ' όσο έψαξα δεν υπάρχουν στην ξένη συλλογή. Δε θεωρώ ότι μας αφήνει ξεκρέμαστους η συλλογή για τη συνέχεια της ιστορίας όπως με το Thor, αλλά σίγουρα θα ήθελα να δω τι γίνεται σε αυτά τα τεύχη. Έτσι λοιπόν θέλοντας να ολοκληρώσω το run των Whedon-Cassaday έχω πλέον τις δύο ιστορίες και θέλω να πιστεύω ότι μέσα στο Δεκέμβρη θα τις παρουσιάσω στην ενότητα των Ξένων Εκδόσεων του GreekComics με το ίδιο φορμάτ των τόμων της συλλογής. Θα σας δώσω λοιπόν στοιχεία των ιστοριών που είναι η συνέχεια των δύο αυτών τόμων και εννοείται μπορώ θα επικοινωνήσω με όποιον έχει απορίες για το σενάριο ή για το πόσο εύκολα θα βρει τον κάθε τόμο. Για ποιους προτείνεται και τελική σύνοψη Στους σταθερούς αναγνώστες της συλλογής, εννοείται θα σας πω να το πάρετε. Αν αγοράζετε περιστασιακά, δοκιμάστε το Χάρισμα και αν σας άρεσε, σας προτείνω να πάρετε και αυτό. Είναι λίγο κατώτερο σαν ιστορία, αλλά έχει μεγάλες, εντυπωσιακές μάχες. Τώρα σε κάποιον που δεν πολυασχολείται με υπερηρωικά δεν ξέρω αν με αυτό θα τα αγαπήσει, τείνω προς το όχι. Σίγουρα όμως μου αρέσει πιο πολύ σαν run από το New X-Men του Morrison που από άλλους θεωρείται αριστούργημα, άρα γούστα είναι αυτά. Συνολικά λοιπόν, πολύ δυνατή ιστορία και καλή προσθήκη για την συλλογή, εύχομαι να την απολαύσετε και καλή ανάγνωση
  12. Μπελάδες στις Φυτείες Χθες το έπιασα στα χέρια μου, σήμερα το διάβασα. Φτιάξτε καφέ και αράξτε να διαβάσετε την άποψή μου Στα της έκδοσης Ξεκινάω την κριτική μου από εδώ που τα πράματα είναι πιο αντικειμενικά. Εξαιρετική ποιότητα, όπως μας έχει συνηθίσει τελευταία η εταιρεία. Χοντρές γυαλιστερές σελίδες που αναδεικνύουν τα χρώματα, στιβαρή κόλληση. Είναι γενικά μια έκδοση που χαίρεσαι και μόνο να την πιάνεις στα χέρια σου. Το εξώφυλλο είναι σίγουρα πιο ωραίο απ΄το προηγούμενο με την κιτρινίλα. Θα μπορούσαν βέβαια απ΄τη στιγμή που το έκαναν σχεδόν όπως το παλιό, να το κάνουν ακριβώς όπως το παλιό, δηλαδή με λίγο μεγαλύτερο κίτρινο πλαίσιο ώστε να χωράει τον τίτλο του άλμπουμ και να έχει το Νο87. Για λόγους συνέπειας. Όχι ότι δεν μ΄αρέσει αυτό αλλά ουσιαστικά έχουμε 3ο διαφορετικό εξώφυλλο μέσα σε λίγα χρόνια. Α, επίσης το εξώφυλλο μου φάνηκε λίγο πιο λεπτό απ΄τα προηγούμενα. Ειδικά από κάτι "Ντάλτον Θείοι" και "Γη της Επαγγελίας" είναι σίγουρα πιο λεπτό, όπως και οι εσωτερικές σελίδες. Δεν το λέω για αρνητικό. Δεν είναι ανάγκη να είναι πολύ χοντρές οι σελίδες, αρκεί να μην είναι και εφημερίδας. Επίσης έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στη μετάφραση και την επιμέλεια. Δεν διέκρινα κάποιο λάθος σ΄αυτήν την πρώτη μου ανάγνωση Πάμε και στο ζουμί τώρα. Σενάριο Πριν ξεκινήσω να πω ότι μπορείτε να διαβάσετε άφοβα την κριτική μου, δεν έχω γράψει spoilers. Λοιπόν. Mετά τον Καουμπόυ στο Παρίσι ο Ζουλ πάει τον Λούκυ Λουκ σε άλλο ένα μέρος που δεν έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε. Τη Λουιζιάνα με τις βαμβακοφυτείες της. Σε αντίθεση βέβαια με το Παρίσι, εδώ ο ΛΛ έχει ξαναβρεθεί σ΄αυτό τον τόπο, αλλά ήταν περαστικός (στο άλμπουμ "Η Κούρσα του Μισισιπή"). Ιστορία που να διαδραματίζεται εξ΄ολοκλήρου στο νότο δεν έχουμε ξαναδεί. Ούτε ιστορία με πρωταγωνιστές μαύρους (σε κάποια άλμπουμ εμφανίζονταν ως κομπάρσοι), ούτε ιστορία με θέμα το ρατσισμό. Άρα στο θέμα πρωτοτυπίας είμαστε ok Είμαστε λίγα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Οι μαύροι τυπικά έχουν αποκτήσει την ελευθερία τους, αλλά στην πράξη δεν είναι ακριβώς έτσι. Την περιοχή εξακολουθούν να διαφεντεύουν οι λευκοί πλούσιοι γαιοκτήμονες, όπου βλέπουν τους μαύρους ως κατώτερη ράτσα. Όλα αυτά έρχεται να τα ανατρέψει ο ΛΛ, ο οποίος έχει και τη βοήθεια του μαύρου σερίφη Μπας Ριβς. Αυτό προκαλεί την οργή των λευκών και της Κου Κλουξ Κλαν κι έτσι ο ΛΛ γίνεται στόχος. Περιληπτικά αυτή είναι η υπόθεση. Στην ιστορία έχουμε και τους Ντάλτον και η αλήθεια είναι στην αρχή ήμουν αρνητικά προκατειλημμένος μ΄αυτό. Λέω "ωχ, άντε πάλι μια ιστορία που οι Ντάλτον θα εμφανίζονται ως guests χωρίς να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό". Ευτυχώς εδώ δεν ήταν έτσι. Η παρουσία τους είχε νόημα, έβγαζε και γέλιο (ειδικά οι περιπέτειές τους στους βάλτους είχαν πολύ φάση) Και τώρα που είπα για γέλιο, το χιούμορ του Ζουλ αν και ελαφρώς πιο διακριτικό απ΄το προηγούμενο άλμπουμ, ήταν παρόν και ήταν εύστοχο. Οπότε άλλος ένας φόβος μου ευτυχώς δεν επαληθεύτηκε. Θεωρούσα ότι κόμικ με τέτοια θεματολογία υπήρχε κίνδυνος να παραείναι "σοβαρό". Ευτυχώς δεν συνέβη. Άρα μέχρι εδώ είμαστε πολύ καλά. Πρωτότυπο σενάριο, ενδιαφέρον σενάριο, χιούμορ. Τι άλλο θες; Πάμε και στα 1-2 αρνητικά του άλμπουμ. Η ιστορία άργησε να ξεδιπλωθεί. Θα πω χαρακτηριστικά ότι είχα φτάσει στη σελίδα 30 (κάπου στα 2/3 του άλμπουμ δηλαδή) και ακόμα να εμφανιστεί η ΚΚΚ, ακόμα να φτάσουν οι Ντάλτον στη Λουιζιάνα. Ενώ ούτε κατάλαβα πότε διάβασα 30 σελίδες (αυτό βέβαια είναι καλό γιατί σημαίνει ότι η ιστορία ήταν φουλ ευχάριστη μέχρι εκείνο το σημείο και έφευγε νεράκι), άρχισα να αγχώνομαι ότι δεν θα προλάβει να ολοκληρωθεί ή ότι θα έχει ένα απότομο και εύκολο φινάλε. Τελικά έγιναν κάποια πραγματάκια που προωθούσαν την εξέλιξη και συνολικά οκ, δεν μπορώ να πω ότι είχαμε απότομο κλείσιμο. Απλά περίμενα να γίνουν περισσότερα. Να έχουμε περισσότερη δράση. Έχω δηλαδή την αίσθηση ότι ο ΛΛ δεν έκανε πολλά πράματα σ΄αυτήν την ιστορία. Ουσιαστικά ήταν ο λόγος του απέναντι στο λόγο των ντόπιων λευκών. Στο τέλος είχαμε κάτι αναπάντεχο που έκλεισε με ωραίο τρόπο την υπόθεση. Θα μπορούσες βέβαια να το πεις "σεναριακή ευκολία" αλλά σε χιουμοριστικό κόμικ είμαστε, μπορώ να το δικαιολογήσω. Απ΄το να δω ένα ακόμα εύκολο και ανέμπνευστο φινάλε τύπου "ο ΛΛ πυροβολάει τα όπλα των αντιπάλων του και τους συλλαμβάνει" (κάτι που έχουμε δει πολλές φορές κι έχει καταντήσει κουραστικό) προτιμώ το φινάλε που είχαμε (δεν λέω ποιο είναι για να μη σποϊλάρω) Σχέδιο Εδώ δεν θα γράψω πολλά. Ο Ασντέ είναι σταθερή αξία. Μπορεί να μην έχουμε τη φουλ λεπτομέρεια που είχαν κάποια απ΄τα προηγούμενα άλμπουμ του, αλλά συνολικά το αποτέλεσμα είναι πολύ καλαίσθητο και ευχάριστο στο μάτι. 1-2 καρέ μάλιστα αξίζει να τα παρατηρήσετε περισσότερο, έχουν κρυμμένα gags. Α, επίσης να πω ότι οι μαύροι είναι σχεδιασμένοι με political correct τρόπο, όπως προστάζει η εποχή μας. Συμπέρασμα Άλλο ένα πολύ ευχάριστο άλμπουμ μετά το Παρίσι. Η σειρά έχει αρχίσει να ξαναβρίσκει το δρόμο της και χαίρομαι γι΄αυτό. Εννοείται μην περιμένετε να διαβάσετε κάτι στο επίπεδο του Γκοσινύ. Δεν ξαναγράφονται τέτοιες ιστορίες. To "Μπελάδες στις Φυτείες" το βάζω λίγο πολύ στο επίπεδο του προηγούμενου άλμπουμ. Στο Παρίσι είχα βάλει 6.5/10 επειδή με ξενέρωσε λίγο το "εύκολο" φινάλε που λέγαμε και προηγουμένως. Εδώ μ΄άρεσε κάπως περισσότερο (άσχετα αν δεν το βρήκα ιδανικό), οπότε προς ώρας θα βάλω ένα 7/10
  13. Θέλουμε όμορφα εξώφυλλα ,ομοιόμορφες εκδόσεις και μεράκι που τα τελευταία χρόνια έχει λείψει από την Μαμούθ! Α, δείτε και την σειρά που κυκλοφόρησε η Hachette με σκληρό εξώφυλλο και ράχη να καταλάβετε τι εννοώ!
  14. Δελτίο τύπου από το Nerdula Creative Lab: Το Nerdula Creative Lab είναι ένας νέος εκδοτικός οίκος & εταιρεία παραγωγής που φιλοδοξεί να γίνει o οργανικός δίαυλος μεταξύ των καλλιτεχνών και του κοινού που απολαμβάνει τα κόμικς, τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία κι άλλες υπέροχες μορφές τέχνης. Οι εκδόσεις Nerdula Creative Lab έχουν ως σκοπό να δώσουν το βήμα σε νέους αλλά και σε πιο έμπειρους δημιουργούς, να αφηγηθούν τις ιστορίες τους, συνδυάζοντας την καλλιτεχνική ποιότητα με την εμπορικότητα. Στοχεύουμε πρωτίστως στη διασφάλιση των πνευματικών δικαιωμάτων της εργασίας και των ιδεών τους. Στόχος μας, η έκδοση έργων που αντέχουν στον χρόνο, η καινοτομία και η απρόσκοπτη δημιουργικότητα, η συμβολή μας στη φιλαναγνωσία και δη, η γνωριμία του αναγνωστικού κοινού με ταλαντούχους δημιουργούς, ειδικότερα στο χώρο των comics. Ως εταιρεία παραγωγής, τo Nerdula Creative Lab στοχεύει στην προώθηση project, για τη δημιουργία merchandising (ρουχισμού, collectables κ.ά.) , σε εταιρείες παραγωγής ταινιών, τηλεοπτικών σειρών, βιντεοπαιχνιδιών κ.α. διατηρώντας πάντα την υψηλή ποιότητα ως κοινό χαρακτηριστικό. Λειτουργώντας παράλληλα ως agency, το Nerdula Creative Lab, θα εκπροσωπεί τους συνεργαζόμενους καλλιτέχνες και δημιουργούς, στηρίζοντας την ανάπτυξη και εμπορική αξιοποίηση των ιδεών τους, σε διαφορετικά μέσα ψυχαγωγίας και διάθεσης προϊόντων στο κοινό. Ως σωστοί λάτρεις των ιστοριών, δε θα μπορούσαμε να μην έχουμε τον δικό μας αφηγητή: ο γλυκύτατος Κόμης Νέρντιουλα, ο βιβλιοφάγος Κόμης που λατρεύει τη σπιτική βυσσινάδα, θα ενημερώνει μέσω των κοινωνικών μας δικτύων και της ιστοσελίδας μας το κοινό για όλα μας τα νέα! Φυσικά δε θα παραλείπει να επικοινωνεί εγκαίρως τη διάθεση δωρεάν web-comics με παλιές κι εξαντλημένες ιστορίες, τη δυνατότητα pre-order για νέες εκδόσεις, όλες τις online shopping προσφορές και να παρουσιάζει όλα τα επερχόμενα νέα projects και συνεργασίες. Είστε ευπρόσδεκτοι να ακολουθήσετε τον Κόμη Νέρντιουλα κι εμάς σε αυτό το νέο μας ταξίδι! Υπεύθυνοι επικοινωνίας: Γιώργος Σούλας - Γιάννης Ρουμπούλιας website: www.nerdula.net e-mail: info@nerdula.net / nerdula.cl@gmail.com Facebook: nerdulacreativelab Instagram: @nerdula To παραπάνω όπως είπαμε είναι το δελτίο τύπου για έναν καινούριο εκδοτικό οίκο με βασικό υπεύθυνο τον Γιάννη Ρουμπούλια. Ενδιαφέρον εγχείρημα υπό τη σκέπη του οποίου λογικά θα εκδίδονται δουλειές του Rubus, καθώς κι άλλων καλλιτεχνών. Από τις πρώτες ημέρες υπάρχει ωραία παρουσία στα social media. Να δούμε λοιπόν την εξέλιξή του
  15. Δεν βλέπω να ανεβάζετε όμως το Absolute Swamp Thing 2 που κυκλοφόρησε (και κατέφτασε) επιτέλους
  16. Νέα παραλαβή από ΛΕΦΙΚ και έκλεισα επιτέλους τις τρύπες που είχα από Μίκυ Μυστήριο και Κόρτο Μαλτέζε! Για ακόμα μια φορά η εξυπηρέτηση και ο χρόνος παράδοσης, οι τιμές και η κατάσταση των τευχών χαρακτηρίζονται άριστα!
  17. Σύνοψη πρώτου τόμου Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ SWORD-AND-SORCERY ΗΡΩΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗ MARVEL! Σε μια εποχή πέρα από κάθε φαντασία… ήρθε ο Κόναν ο Κιμμέριος, μαυρομάλλης, με βλέμμα βλοσυρό κι ένα σπαθί στο χέρι, κλέφτης, ληστής, φονιάς, με αμέτρητες μελαγχολίες και τεράστιες ευθυμίες, για να συνθλίψει τους πετροστόλιστους θρόνους της Γης κάτω από τα σανδαλοφορεμένα πόδια του. Tα ταξίδια του Κόναν τον έφεραν στα πέρατα του αγνώστου, από τη γενέτειρά του Κιμμέρια ως το βασίλειο της Ακουιλόνια, άλλοτε πολεμώντας στη Ζάμορα και άλλοτε στην ερημιά των Πικτών. Αλλά ενώ η πολεμική του ικανότητα του επιτρέπει να χαράξει τον δρόμο του στη ζωή, όμοια προσελκύει τις δυνάμεις του θανάτου! Και λίγοι είναι πιο θανάσιμοι από την Ερυθρή Μάγισσα. Ο θρυλικός βάρβαρος του Robert E. Howard πρωταγωνιστεί σε ένα ολοκαίνουριο έπος περιπέτειας που διατρέχει τις εποχές, καθώς η μοίρα του θα αλλάξει για πάντα! Ένα Graphic Novel που ανταποκρίνεται στις υψηλότερες προσδοκίες των φαν του είδους! Ο νέος Conan: Έκδοση και ποια ιστορία θα δούμε Το 2018 η Marvel επανέκτησε τα δικαιώματα για τον Conan και αποφάσισε να ξεκινήσει ξανά την έκδοση περιπέτειών του ήρωα. Η σειρά που θα δούμε αποτελείται από δώδεκα τεύχη, τα οποία στο εξωτερικό εκδόθηκαν σε δύο Books με τον τίτλο Conan the Barbarian: The Life and Death of Conan Book 1 και Book 2 αντίστοιχα. To ίδιο ακριβώς κάνουν και οι εκδόσεις Οξύ με τη σειρά να μεταφράζεται σε Κόναν ο Βάρβαρος – Η Ζωή και ο Θάνατος του Κόναν με το κάθε βιβλίο να περιέχει από έξι τεύχη. Το σενάριο του Jason Aaron Το σενάριο της ολοκαίνουριας σειράς του Conan αναλαμβάνει ο Jason Aaron, ένας από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς της Marvel με δουλειές στο Ghost Rider, το Wolverine, το PunisherMAX και ο οποίος πιο πρόσφατα ανέλαβε τα relaunches των Thor και Avengers για τη Marvel. Επίσης έχει γράψει το The Other Side για τη DC και το Scalped για τη Vertigo. Είναι επίσης συγγραφέας του φετινού Avengers: Η Τελευταία Στρατιά που έβγαλαν οι εκδόσεις Οξύ. Ο Aaron είναι ένας δημιουργός που αγαπάει πολύ τον Conan ως ήρωα και ο θαυμασμός του για το έργο του Robert E. Howard φαίνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό σε αυτή τη σειρά. Αποτελεί μια πιο σύγχρονη και φρέσκια ματιά για τον ήρωα με τον Aaron να αφηγείται μια κεντρική ιστορία για τον ήρωα, ενώ ταυτόχρονα την εμπλουτίζει με αρκετές αυτοτελείς περιπέτειες με στόχο να τον εξελίσσει συνεχώς καθ’ όλη τη διάρκεια της. To σχέδιο του Mahmud Asrar Ο βασικός σχεδιαστής των δύο τόμων που θα δούμε είναι ο Mahmud Asrar. Ο Τούρκος σχεδιάζει τα δέκα από τα δώδεκα συνολικά τεύχη της σειράς. Στο πρώτο βιβλίο είναι σχεδιαστής όλων των τευχών εκτός του τέταρτου, στο οποίο αναλαμβάνει τη δουλειά o Gerardo Zaffino. O Asrar είναι γνωστός για τις δουλειές του σε διάφορους τίτλους X-Men όπως το X-Men: Red, καθώς και ως σχεδιαστής τευχών σε σειρές της DC και της Image. Στα εξώφυλλα συμμετέχει ο Esad Ribic. Η αλήθεια είναι ότι το σχέδιο αποτελεί ένα από τα highlights του κόμικ με την προσέγγιση να δηλώνει ξεκάθαρα ότι πρόκειται για επιστροφή στις ρίζες. Έχει ένα old school vibe, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να δει κανείς τις σύγχρονες τεχνοτροπίες του Asrar, καθώς και στο χρωματισμό του Matt Wilson όπου η παλέτα είναι σκοτεινή και απόλυτα ταιριαστή με την ιστορία που θέλει να αφηγηθεί ο Aaron. Αν κάποιους μπορεί να τους ξένισε το σχέδιο του Cary Nord στο φετινό Conan: Η Κόρη του Γίγαντα των Πάγων από την Anubis, τότε εδώ δεν χρειάζεται να ανησυχούν, αφού κάθε σελίδα είναι πανέμορφη και στο πνεύμα ενός Conan κόμικ στη σύγχρονη εποχή. Σύνοψη Φέτος είναι μια χρονιά με αρκετό Conan είναι η αλήθεια και μάλιστα υπάρχει μεγάλο εύρος επιλογών όσον αφορά τη χρονολογία των ξένων εκδόσεων. Η Anubis έβγαλε δεύτερο τόμο με τις Επικές Περιπέτειες των Thomas, Buscema, Adams κι άλλων, ενώ ταυτόχρονα επανέκδοσε μία ιστορία από το Conan της Dark Horse από τους Busiek-Nord. Με τη σειρά τους, οι εκδόσεις Οξύ φέρνουν την πιο σύγχρονη εκδοχή που κυκλοφόρησε από τη Marvel, έργο ενός πολύ καλού συγγραφέα σε μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της καριέρας τους και ενός σχεδιαστή σε ανοδική πορεία, ο οποίος δίνει νέα πνοή και θεωρώ ότι το αποτέλεσμα θα ικανοποιήσει τόσο το νεανικό όσο και το μεγαλύτερο κοινό. Η έκδοση είναι στα γνωστά ποιοτικά στάνταρ της Οξύ και αναμένουμε το δεύτερο βιβλίο που θα ολοκληρώνει την ιστορία. Καλό διάβασμα σε όλους
  18. Δεύτερος τόμος για τον Thor, δια χειρός Jurgens και Romita Jr. και το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο βρίσκονται πλέον στη βάση! Επόμενος τόμος το Astonishing X-Men: Κίνδυνος των Whedon-Cassaday! Είναι η συνέχεια του τόμου 6 Astonishing X-Men: Το Χάρισμα από το run των ίδιων συντελεστών. Σκανάρισμα δια χειρός @st2anger. Περισσότερη συζήτηση στην κρυστάλλινη μας σφαίρα
  19. Tι εννοείς; Να πω την αλήθεια είδα χθες ότι στο comicstrip το έβγαλαν προπαραγγελία μ΄ένα περίεργο εξώφυλλο. @constantinople ξέρασέ τα όλα. Αχ κακομοίρη μου έτσι κι ευθύνεσαι όντως εσύ για την καθυστέρηση
  20. Απάντηση της Καθημερινής πριν από λίγο Σας ενημερώνουμε ότι η κυκλοφορία του περιοδικού Super Mickey έχει καθυστερήσει. Θα ενημερωθείτε πότε θα κυκλοφορήσει από το ημερολόγιο των κυκλοφοριών που θα βρείτε παρακάτω. https://www.kathimerini.gr/category/k/disney/
  21. Το ότι δεν πιάστηκε ο στόχος, από την μία είναι κατανοητό, μιας και (κακά τα ψέμματα) είμαστε μία κλειστή κοινωνία και πρόκειται για ένα έργο, που είναι μεν εξαιρετικό, αλλά δεν είναι γνωστό στο ευρύ κοινό που δεν έχει την τρέλα των κόμικς κι απλά θέλει κάτι να διαβάσει για να περάσει την ώρα του. Ίσως να βοηθάει αρνητικά και το γεγονός ότι δεν κυκλοφορεί ευρέως, παρά μόνο στο e-shop της ΟΞΥ και της Λέσχης μας. Όπως και να έχει πάντως, επειδή έχω την χαρά να γνωρίζω προσωπικά τον Γιώργο πάνω από δέκα χρόνια, ξέρω από πρώτο χέρι ότι είναι ένας άνθρωπος που δεν τα παρατά με την πρώτη (ούτε με την δεύτερη, τρίτη, τέταρτη,....) αναποδιά ή κακοτυχία και είμαι απόλυτα σίγουρος ότι στο τέλος θα μας κάνει να χαμογελάσουμε! Επίσης φήμες λένε ότι ο κορονοϊός είναι προϊόν συνωμοσίας για να γίνει το lockdown και να μην καταφέρουμε να πάρουμε εγκαίρως τον δεύτερο τόμο του Λανφέστ. Αντισταθείτε!
  22. Και φέτος ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΛΑΧΟΣ στο σενάριο και ο σχεδιαστής ΚΩΣΤΑΣ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗΣ ετοίμασαν ένα τεύχος του αγέραστου ΜΙΚΡΟΥ ΗΡΩΑ . Αν και άργησε να κυκλοφορήσει για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου οι Εκδόσεις ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ με συνεργασία με την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ σαν διανομέα κυκλοφορούν αυτό το 40σέλιδο τεύχος . Τίτλος της νέας περιπέτειας των τριών θρυλικών παιδιών ΤΟΣΑΛΠΙΣΜΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ . Οι εκδόσεις ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ δεν αφήνουν να ξεχαστεί ο ηρωικός χαρακτήρας που δημιούργησε ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΝΕΜΜΟΔΟΥΡΑΣ στις αρχές της δεκαετίας τού 50,ήρωας ορόσημο τόσο για την εταιρία όσο και για τα περιοδικά λαΐκής λογοτεχνίας. Ευχάριστο να ανανεώνεται κάθε τόσο ο ακούραστος γενναίος νεαρός πολεμιστής της ελευθερίας .Μακάρι και άλλοι παλαιοί γνώριμοι που γράψανε ιστορία να έχουν την ίδια τύχη όπως ο ΤΖΩΝ ΓΚΡΗΚ και ο ΓΚΑΟΥΡ για να τους γνωρίσουν οι νεότεροι . Αναμένεται να βγει και αυτόνομο σε λίγες ημέρες, το παράξενο στο τεύχος είναι ότι δεν αναγράφεται πουθενά τιμή και isbn. Στο παρών τευχάκι υπάρχει και αφιέρωμα σε 10 πολεμικές ταινίες εγχώριας παραγωγής. ΚΑΛΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ GREEK COMICS ΒΑΣΙΛΕΥΣ των ΚΟΜΙΚΣ
  23. Με τα νεύρα μας παίζει η Μαμούθ. Έχουν ήδη έτοιμο το νέο Λούκυ Λουκ και ακόμα να το κυκλοφορήσουν. Ρώτησα στο comicstrip και μου είπαν από βδομάδα θα βγει (το ίδιο βέβαια μου είχαν πει και την προηγούμενη βδομάδα). Θα γίνει κανένα lockdown και στην Αθήνα, θα παγώσουν όλα και θα μείνουμε με το ματζαφλίκι στο χέρι. Τι να πω γι΄αυτήν την εταιρεία. Ενώ τη σέβομαι απεριόριστα και τη στηρίζω φουλ (στατιστικά το τουλάχιστον 65% της συλλογής μου αποτελείται από κόμικς της Μαμούθ), τόσο μ΄έχει εκνευρίσει τα τελευταία χρόνια μ΄αυτήν την κωλυσιεργία της
  24. Μην ανησυχείτε παιδιά, θα βγει σύντομα το 2ο άλμπουμ. Η μετάφραση/επιμέλεια είναι έτοιμη, περιμένουμε τα αρχεία από τους Γάλλους (από τέλη Οκτώβρη !).... Υπομονή και θα έρθει σίγουρα. Mε τον κορονοϊό όλα δυσλειτουργούν και μια καθυστέρηση είναι αναμενόμενη. Αν υπήρχε λόγος ανησυχίας θα σας το έλεγα, δεν είναι ξένη έκδοση, είναι δική μας
  25. Το έκοψαν γιατί το Κόμιξ θα είναι πλέον το νέο Super Μίκυ!
  26. Για όποιον ανυπομονούσε να διαβάσει το δεύτερο μέρος της ιστορίας X-Men του Whedon, ο τόμος είναι εδώ και μαζί του το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο στη βάση. Θεωρώ ότι θα το διαβάσω πολύ σύντομα, γιατί είμαι ενθουσιασμένος. Επόμενος τόμος όπως ήταν ήδη γνωστό θα είναι το δεύτερο μέρος της ιστορίας Punisher: Η Επιστροφή. Περισσότερη κουβεντούλα όπως πάντα στην κρυστάλλινη σφαίρα.
  27. Νέος τίτλος από ΜΑΜΟΥΘ; Και μάλιστα φαίνεται ενδιαφέρουσα δουλειά. Ας το γιορτάσουμε με δύο memes
  28. Aγορές Οκτωβρίου Του μπι-ντιού το πανηγύρι κι αυτόν το μήνα Πήρα κι ένα Spider-Man για ξεκάρφωμα για να μη λέτε ότι διαβάζω μόνο γαλλοβελγικά
  29. Εξωφυλλο/οπισθοφυλλο τευχους 13 Μεταφέρθηκαν στη βάση
  30. albert

    MISTER NO

    Eξωφυλλο/οπισθοφυλλο τευχους 8 -επισης διαφημηση του επομενου τευχους- Μεταφέρθηκαν στη βάση
  31. Για να ξεκινήσει ο μήνας καλά, μια καινούρια έκδοση της ΜΑΜΟΥΘ ΚΟΜΙΞ, κυκλοφορεί αύριο, 1η Δεκέμβρη.Δημιουργοί Moebius & Jodorowsky. πηγή : https://www.facebook.com/Comicon-shop-1404241049808936/
  32. Επειδή το έχω ξαναδεί αυτό γραμμένο, σύντομο μάθημα Αγγλικών: fun = η διασκέδαση fan (σημασία 2, από το fanatic) = ο οπαδός. Για μας τους Έλληνες ακούγονται το ίδιο, αλλά είναι εντελώς διαφορετικές λέξεις. Η δεύτερη είναι και ελληνικής προελεύσεως, οπότε και να μη μπορούμε να την προφέρουμε σωστά, μπορούμε να τη γράφουμε! Ο φιλικός γραμματικός ναζί τής γειτονιάς σας.
  33. Black Friday προσφορές 50% στις Εκδόσεις Μικρός Ήρως 27/11 - 29/11 27/112020 Από την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου ως και την Κυριακή 29 Νοεμβρίου η Black Friday έρχεται και για τις Εκδόσεις μας! Λοιπόν, έχουμε και λέμε: - Έκπτωση 50% για παραγγελίες στις κάτωθι κατηγορίες: Βιβλία: Ήρωες του Στέλιου Ανεμοδουρά - Ανθολογία Ιστοριών, Ήρωες Στέλιου Ανεμοδουρά, Μικρός Ήρως - Η Ακρόπολη Κινδυνεύει. Κόμικς: Βιογραφίες Ποδοσφαιριστών, Τόμοι Ερίκ Καστέλ, Ερίκ Καστέλ Τεύχη, Μικρός Ήρωας Ειδική Έκδοση, Μίστερ No Eιδική Έκδοση, Νέος Μικρός Ήρωας, Λοχαγός Μαρκ, Μπλεκ - Ειδική Έκδοση, Ρόυ Ρέης, Ρόυ Ρέης - Συλλεκτική Έκδοση, Συλλεκτικά Μικρός Ήρωας, Ταρζάν, Τόμος Μίστερ Νο και οι... άλλοι, Ζαγκόρ Ειδική Έκδοση, Ζαγκόρ, Ο Τετρακοσάρης, Ιταλικός Μπλεκ, Πινόκιο, Μικρός Σερίφης, Μπλέκ Νέας Περιόδου, Ο Μικρός Ήρως - Το Αεροδρόμιο Φάντασμα. Merchandise: T-Shirts, Καπέλα, Κούπες, Μπρελόκ, Συλλεκτικά Φούτερ, Usb Sticks. - Έκπτωση 35% για παραγγελίες στις κατηγορίες: Ζαγκόρ, Μιστερ Νο και οι... άλλοι, Νέος Μπλεκ, Περιπέτεια, Τόμος Ζαγκόρ, Τόμος Νέος Μπλεκ, Τόμος Περιπέτεια, Τόμος Μικρός Ιππότης, Τόμος Μίστερ Νο, Τόμος Ροντέο, Κόρτο Μαλτέζε #1-13, Ιταλικός Μπλεκ, Τόμος Μικρός Ήρωας, Συλλεκτικό Μπλεκ. - Με αγορές άνω των 30 ευρώ δώρο το Θρυλικός Μπλεκ #1 (68 σελ., 14,5 Χ 20 εκ.)! Περιλαμβάνει την αδημοσίευτη Α/Μ ιστορία με τίτλο Κλέφτες Γούνας (Obradovic, Slavkovic & Plavsic). - Με κάθε αγορά δώρο Σελιδοδείκτης + Αφίσα + Αυτοκόλλητο! Αποκτήστε τώρα τα αγαπημένα σας περιοδικά!
  34. @PhantomDuck κατέφθασε με καινούριο βίντεο και πάρα πολύ ωραίες πληροφορίες σχετικά με την ιστορία, τους δημιουργούς και γενικότερα λέει τη γνώμη του και αναλύει διάφορες πτυχές του νέου τεύχους. Όπως το είδα στα χέρια του Γιώργου, φαίνεται πολύ ωραία έκδοση και επιτέλους ένα εξώφυλλο χωρίς το κίτρινο αντιαισθητικό πλαίσιο που θυμίζει τα παλιότερα Λούκυ Λουκ.
  35. Τόμος 31: The Mighty Thor - Αναζητώντας τους Θεούς 31ος τόμος και δεύτερη ιστορία Thor στη συλλογή και πάμε να δούμε τι διαβάσαμε σε αυτήν την έναρξη του δεύτερου μισού της συλλογής. Σενάριο Μου αρέσουν γενικά οι δουλειές τον Jurgens, θεωρώ ότι όχι άδικα είναι από τους καλούς συγγραφείς κόμικ και δικαίως. Στο αφιέρωμα στο τέλος του τόμου θα δει κανείς πόσες πολλές δουλειές έχει κάνει και κρατήστε ότι δεν είναι μόνο συγγραφέας, αλλά και σχεδιαστής πολλών τευχών. Το run του στο Thor θεωρείται αξιόλογο, προσωπικά είναι η πρώτη ιστορία που πιάνω στα χέρια μου και για να πω την αλήθεια σεναριακά δεν ενθουσιάστηκα. Το σενάριο έχει αρκετούς άξονες και έτσι όπως το βλέπω λειτουργεί και σαν χαλαρό reboot του χαρακτήρα μετά τα γεγονότα που έχουμε στο section του τόμου που μας λέει τι έχει προηγηθεί. Το βασικό γεγονός είναι ότι στο τέλος του πρώτου τεύχους, σε μια μάχη των Avengers ο Thor κι ένας νοσηλευτής που βρισκόταν κοντά, ο Jake Olson πεθαίνουν. Ωστόσο χάρη στον Marnot ανασταίνονται, αλλά ζουν στο ίδιο σώμα. Από εκεί και πέρα ξεκινούν διάφορες ιστορίες που αφορούν και τις υποστάσεις του ήρωα. Δηλαδή έχουμε μάθει ότι η Asgard έχει καταστραφεί και ο Thor ψάχνει απαντήσεις για το που βρίσκονται οι συμπατριώτες του, ενώ πρέπει να ισορροπήσει και την ανθρώπινη του φύση, τη σχέση του Jake Olson με την αρραβωνιαστικιά του, το γεγονός ότι η Jane Foster υποψιάζεται ότι ο Thor είναι πίσω από τον Olson λόγω του ότι χρησιμοποιεί εκφράσεις του παλιού συντρόφου της και alter ego του Thor, Donald Blake, πρέπει να ξέρει πότε θα μεταμορφώνεται σε ήρωα και να προσέχει να μην αποκαλύψει τη διπλή του ταυτότητα, οδηγία που έχει από τον Marnot. Ταυτόχρονα βλέπουμε και κάποια άλλα subplots όπως το ότι ο Odin, ο πατέρας του Thor έχει φυλακιστεί και έχει κατηγορηθεί άδικα για επίθεση στους Θεούς του Ολύμπου. Μήπως δεν είναι η καταλληλότερη επιλογή; Θέλω να πω ότι μια συλλογή όπως αυτή πρέπει να μας παρέχει όσο το δυνατόν πιο αυτόνομες ιστορίες γίνεται, δηλαδή να έχουν αρχή, μέση και τέλος και όλα αυτά με ποιοτικό γράψιμο. Εδώ όμως έχουμε την αρχή ενός μεγάλου run, συνεπώς ο Jurgens σπέρνει σπόρους, οι οποίοι θα κρατήσουν για πολλά τεύχη. Σε αυτήν την αυτόνομη ιστορία πραγματικά κλείνουν ελάχιστα subplots. Πότε έχουμε τεύχος που πολεμάει ο Thor συγκεκριμένο εχθρό, πότε ασχολούμαστε με την Asgard, πότε με τη ζωή του Jake Olson, πότε με τον φυλακισμένο Odin και εν τέλει όταν τελειώνουμε τίποτα από όλα δεν έχει φτάσει σε μια κορύφωση, τίποτα δεν έχει ολοκληρωθεί. Είναι σαν το πρώτο κεφάλαιο ενός βιβλίου, αλλά αν δεν τρελαίνεσαι με το σενάριο δε μπορείς να το κρίνεις 100% γιατί είναι κυρίως set ups και δεν έχεις το υπόλοιπο υλικό να δεις τα pay offs. Σχέδιο Δεν είμαι μεγάλος φαν του John Romita Jr., ειδικά με τα τετράγωνα πρόσωπα του αλλά γενικά βρίσκω το σχέδιο του hit or miss. Υπάρχουν τίτλοι όπως το Spider-Man που μου αρέσει πολύ και θεωρώ πως και στο Thor κάνει καλή δουλειά, Έχει πιάσει το νόημα του ήρωα, ζωγραφίζει μεγάλα καρέ, καθαρές μάχες, ακόμα και για κάποιον που δεν συμπαθεί ιδιαίτερα το σχέδιό του, εδώ μπορείς να πεις ότι έχει παραδώσει ένα πολύ άρτιο αποτέλεσμα. Επίσης μιλάμε για τόμο με ωραίο χρωματισμό, ιδιαίτερα πλούσιο σε χρώματα. Για ποιους προτείνεται και τελική σύνοψη Αν είσαι μεγάλος φαν του Thor ή των Jurgens/Romita Jr. αξίζει. Αν παίρνεις όλη τη συλλογή αξίζει. Αν σου αρέσει το υπερηρωικό, μπορείς να σχηματίσεις γνώμη, προσωπικά δεν τρελάθηκα. Για όσους αγοράζουν περιστασιακά τη συλλογή, το θεωρώ hard pass, υπάρχουν αναρίθμητες καλύτερες επιλογές. Δεν έχω άποψη σε σχέση με την έκδοση της Οξύ για να κρίνω αν είναι καλύτερος χωρίς τα άλλα τεύχη ή χειρότερος. Ξέρω πως ο άλλος τόμος Thor της συλλογής, ο όγδοος ήταν από τους καλύτερους που διάβασα, ενώ ο συγκεκριμένος εντάσσεται στους μέτριους προς βαρετούς. Δεν ενθουσιάστηκα σε κανένα σημείο, ούτε θεωρώ την ιστορία must. Ίσως αν πιάσω κάποια στιγμή τη συνέχεια να έχω καλύτερη άποψη.
  36. Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά ο Valt μόλις επιβεβαίωσε την ύπαρξη της συνέχειας του Λανφέστ. Είμαι ευτυχισμένος που ήξερα εδώ και καιρό για το δεύτερο τόμο και κατάφερα να μην αποκαλύψω τίποτα πέρα από 1-2 hints Ενημερωτικά έχει ληφθεί υπ' όψιν το feedback από το φόρουμ, οπότε οι αλλαγές που θα γίνουν θα είναι στοχευμένες και το αποτέλεσμα ακόμα καλύτερο, trust me. Η περιπέτεια συνεχίζεται και το πλάνο είναι μεγάλο οπότε υπομονή κι όλα θα πάνε καλά
  37. Ήρθε επιτέλους σήμερα στην Κύπρο, το τελευταίο τεύχος του Σκάρπα που μας έλειπε "Η μάχη των κολοσσών"! Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε δεύτερο σε σειρά φέτος, στην Κύπρο τελευταίο, με 2 μήνες καθυστέρηση και, φυσικά, με τσαλακωμένο οπισθόφυλλο ως αναμένετο! Τουλάχιστον όμως, δεν θα χρειαστεί να ψάχνω στο Μοναστηράκι σε 1-2 χρόνια για να κλείσω τη σειρά!
  38. Ακολουθεί οφθαλμόλουτρο με κάποιες από τις πρώτες σελίδες του Metal. Προσωπικά κρατάω κάποιες σημειώσεις και έχω κάποια κείμενα για παρουσίαση και μόνο αυτά έχουν βγει έως τώρα τρεις σελίδες Έχω στο μυαλό μου κι ένα αφιέρωμα με όλο το reading order, το οποίο ίσως το επισπεύσω να βγει εντός Δεκεμβρίου. Όπως και να 'χει απολαύστε:
  39. Πρόκειται για σειρά 2 τευχών ενός γκράφικ νόβελ που κυκλοφόρησε επίτομο στην Γαλλία το 2018. Ο (Βρετανός) σεναριογράφος του ο Τζον Καρλίν υπήρξε ανταποκριτής στην Ν. Αφρική το 1989-1995 και σκιτσάρει ο Ισπανός Οριόλ Μαλέτ. Το θέμα του κόμιξ είναι η μετάβαση της εξουσίας από τους λευκούς (υπό τον ντε Κλερκ) το 1994 στην μαύρη πλειοψηφία και το εθνικό αφρικανικό κογκρέσο (υπό τον Μαντέλα) και κυρίως η συνάντηση του στρατιωτικού ηγέτη των λευκών παραστρατιωτικών, στρατηγό Φιλγιούν. Η συνάντηση αυτή, έναν μήνα μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Μαντέλα, οδήγησε στην αποτροπή του εμφυλίου στη χώρα. Προφανώς λοιπόν έχουμε ένα αρκετά πολιτικοποιημένο κόμιξ, συνοδευόμενο από αρκετά κείμενα και ένα σύντομο χρονολόγιο για να βάλουν τον αναγνώστη στο κλίμα της εποχής. Το πρώτο τεύχος διανεμήθηκε σήμερα (28/11/2020) μέσω της Εφημερίδας των Συντακτών με το δεύτερο να ακολουθεί το επόμενο Σάββατο (5/12/2020). Λογικά θα ακολουθήσει και αυτόνομη διανομή του στα σημεία πώλησης τύπου και το e-shop του εκδότη όπως συνηθίζεται και από άλλες παρόμοιες κινήσεις. Και μια εσωτερική σελίδα
  40. Καλησπέρα σε όλους.Δεν είμαι καινούριος στο χώρο έχω εγγραφεί εδώ και αρκετά χρόνια ωστόσο πέραν από κάποια κουίζ δεν είχα άλλη ενεργό συμμετοχή στο φόρουμ παρότι μου άρεσε το περιεχόμενο και το κλίμα του κυρίως γιατί δεν έχω τις κατάλληλες γνώσεις. Ελέω άπλετου χρόνου καραντίνα γαρ και με την αγάπη μου για κόμιξ να έχει αναθερμανθεί εσχάτως είπα να βγω από το καβούκι μου και να κάνω την ερώτηση μου που περισσότερο κατάθεση σκέψεων-φλυαρία είναι αλλά τέλος πάντων, δεν ήξερα και που να ξεκινήσω το θέμα ελπίζω να το έβαλα σωστά στα γενικά.Ας πω για αρχή δυο πράγματα για τον εαυτό μου μιας και δεν έχω συστηθεί και για να καταλάβετε που το πηγαίνω. Λοιπόν είμαι 22 χρονών και να διευκρινίσω ότι διαβάζω κόμιξ disney μόνο κοινώς ιστορίες με μικυ,ντοναλντ κτλ και οχι υπερηρωικά, φανατικά από τα τα 7 μου έως τα τα 13-14 δηλαδή μάζευα ότι κυκλοφορούσε από το 2005 έως το το 2011-12 περίπου λίγο πριν κλείσει ο Τερζόπουλος και φυσικά μάζευα και από προηγούμενα έτη ο,τι έβρισκα. Είχα μια καλή συλλογή εντάξει με την είσοδο στην εφηβεία και με τον περιορισμό του χρόνου μοιραία άλλαξε το επίπεδο ενδιαφέροντος άρχισα να αγοράζω όλο και πιο σπάνια ωστόσο σε αντίθεση με άλλους φίλους μου εμένα το μικρόβιο δεν έφυγε ποτέ και ακόμα και τώρα συχνά πυκνά θα διαβάσω κάποιο κόμιξ είτε από αυτά που έχω είτε σε pdf μορφή .Φυσικά δεν πέταξα τίποτα απλά με το πέρασμα των χρόνων γινόμουν ολοένα και πιο εκλεκτικός.Σταμάτησα να διαβάζω ιστορίες του σωρού και με συγκινούσαν πλέον ιστορίες από εξαιρετικά λίγους σχεδιαστές.Συγκεκριμένα τα ονόματα που όλοι μάλλον περιμένετε: Ρόσα ,φυσικά θείο Μπαρκς και θα έλεγα και Σκάρπα.Το πρόβλημα είναι ότι ο Ντον άφησε πολύ ποιοτικό έργο αλλά λίγο ποσοτικά με αποτέλεσμα να έχουμε διαβάσει όλοι τις ιστορίες του απο δέκα φόρες τη καθεμιά και κρίμα που μένουν αναξιοποίητα παραγωγικά του χρονιά. Ο Μπαρκς είχε πολύ μεγαλύτερο υλικό ωστόσο έχω την αίσθηση ότι και σε αυτόν έχω διαβάσει το μεγαλύτερο μέρος του,σίγουρα όλες τις πολυσέλιδες άντε να μου έχουν ξεφύγει λίγες κλασικές δεκασέλιδες με γκαγκ.Στον Σκάρπα έχω ελλείψεις για αυτό και αγοράζω την πολύ καλή εκδοσή της Καθημερινής αλλά κάπου εκεί τελειώνουν αυτά που βρίσκω προσωπικά ενδιαφέρονται και αναρωτιέμαι αν εγώ έχω το πρόβλημα ή γενικά υπάρχει μια ένδοια σε νέους σχεδιαστές. Βλέπω και το πως κατέληξε το πολυαγαπημένο μου κομιξ που καταφεύγει στην εύκολη λύση ανατυπώσεων Ρόσα και αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον που μου διαφεύγει. Πραγματικά πχ ο Βικαρ δεν με συγκινεί καθόλου τον θεωρώ μέτριο,για Βαν Χορν πατέρα και υιό βρίσκω και το στυλ σχεδίου και τα σενάρια αλαφροίσκιωτα,ενώ δεν σχολιάζω καν κάτι Δανούς και Νορβηγούς σχεδιαστές. Ο Ρότα είναι τίμιος αλλά νομίζω και σε αυτόν ο,τι πιο ποιοτικό έχει το έχω διαβάσει. Εδώ να πω ότι όσο μεγαλώνω γίνομαι πιο λιμνοπουλίτης,δεν σνομπάρω τον κόσμο του μίκυ σιτυ αλλά με συγκινεί ο μίκυ μόνο σε dark,νουάρ αστυνομικές ιστορίες τύπου μίκυ μυστήριο(ο αγαπημένος μου μίκυ όλων των εποχών).Κάστι και Ζίτσε παραδέχομαι ότι είναι καλοί αλλά έμενα δεν μου κάνουν κλικ το ξέρω είμαι ιδιότροπος. Γενικά είμαι λίγο παλιακός προτιμώ να διαβάσω καμία average ιστορία των 60ς-70ς παρά φρέσκια δεν ξέρω ίσως είναι τα παλιά απλοϊκά σενάρια με το λιτό σχεδιασμό με τις καθαρές γραμμές που με ελκύουν. Κάπου εδώ να πω ότι δεν θεωρώ καν canon τις ιστορίες με ντόναλντ πράκτορα και τον υπερηρωικό φάντομ ενώ ο πρωτόλειος φάντομ στην βίλα των ρόδων ή οι ιταλικές μπουρδίτσες με τους πράκτορες παπει μου άρεσαν. Ίσως είναι επειδή αυτά τα διάβασα μικρός και έχουν συνυφαστεί με ευχάριστες παιδικές αναμνήσεις και αθωότητα. Για να μην μακρηγορώ άλλο ήδη έχω σεντονάκι,το(κάπως ασαφές παραδέχομαι) ερώτημα είναι σε έναν ενήλικα που έχει διαβάσει την αφρόκρεμα των σχεδιαστών όπως εγώ τι άλλο έχει να του προσφέρει η disney,εννοώ ποιο είναι το μέλλον των εκδόσεων και αν υπάρχει κάποιος ποιοτικός σχεδιαστής που αγνοώ ή τέλος πάντων τα παιδιά που γνωρίζουν τη διεθνή σκηνή(γιατί εγώ δεν έχω εντρυφήσει) αν υπάρχει νέο καλό σχεδιαστικό αίμα. Ευχαριστώ και πάλι συγγνώμη που θα αναγκάσω κάποιους να διαβάσουν το παραλήρημα μου.
  41. Τον τελευταίο καιρό είχα αρκετή επικοινωνία με τη σελίδα Comics των εκδόσεων Οξύ λόγω του ότι κοινοποιούν αφιερώματα από το superheronews και διαπίστωσα πως πρόκειται για ενεργή σελίδα τόσο σε μηνύματα όσο και στα σχόλια αρκεί να ρωτήσεις κάτι που θα μπορείς να ψιλοψαρέψεις πληροφορία. Χθες λοιπόν που ανέβασαν φωτό για Punisher άφησαν να εννοηθεί σε απαντήσεις σε σχόλια ότι από του χρόνου θα σκεφτούν να ξαναβγάλουν κάτι από Τιμωρό. Εγώ θα ήθελα είτε Punisher MAX από Garth Ennis (αγαπάω), είτε γενικότερα κάποιο Punisher του Garth Ennis από το Marvel Knights (ειδικά τώρα που έχει βγει με τη συλλογή η Επιστροφή που είναι προπομπός της σειράς) ή φυσικά το Punisher: War Journal του Jim Lee. Επίσης απορώ πως κάποια εκδοτική δεν έχει εκμεταλλευτεί το χαμό που γίνεται για το The Boys του Amazon Prime και να βγάλει το The Boys του Garth Ennis για τη Dynamite. Αν και θεωρώ πως δε θα έπιανε μια τέτοια κίνηση, γιατί το είχε δοκιμάσει και η Anubis με το Preacher και δεν έβγαλε συνέχεια.
  42. Παρέλαβα σήμερα από γνωστό κομιξάδικο της Αθήνας (χωρίς καθυστέρηση) Δύο παρατηρήσεις α.Υπέροχο εξώφυλλο του Λούκυ Λουκ χωρίς το κίτρινο πλαίσιο. β. Οι τελευταίες εκδόσεις της Μαμούθ τα σπάνε από άποψη ποιότητας χαρτιού, χρωμάτων κτλ.
  43. Νέος πόνος για την τσέπη μου, αλλά μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος... 1. King/Gerards - Mister Miracle (DC Comics) 2. Fraction/Dwyer - Last of the Independents (Image) 3. Jodorowsky/Bess - Son of the Gun (Humanoids) 4. Διάφοροι - Mister No: Η πόλη χωρίς μνήμη (Μικρός Ήρως) 5. Αθανασιάδης/Κούρτης - Berlin: Πρώτος θάνατος (Jemma Press)
  44. Μπλεκ: Πώς τυπώνεται το ιστορικό περιοδικό...
  45. hudson

    ASTERIX

    Το 2020 είναι η χρονιά που ξεκίνησα να διαβάζω εντατικά πολλούς τίτλους της Μαμούθ. Ένας από αυτούς είναι και ο "Asterix". Η αλήθεια είναι ότι ήμουν προκατειλημμένος με αυτό το κόμικ, νόμιζα ότι ήταν μόνο ιστορίες αστείων καταστάσεων χωρίς κάποιο νόημα, χωρίς κάποιο ιστορία να ξεδιπλώνετε ταυτόχρονα, κτλ. Για χρόνια είχα στην κατοχή μου το "Asterix ο Γαλάτης" χωρίς να του δίνω καμιά ευκαιρία. Φέτος αυτό άλλαξε, μπορώ να πω ότι -χωρίς να είναι και από τις καλύτερες ιστορίες- ενθουσιάστηκα. Από τότε έχω διαβάσει αρκετές, με τελευταία την "Οβελίξ και Σια" και ως τώρα είναι η αγαπημένη μου (η προσφορά και η ζήτηση στα καλύτερα της). Μετά τον "Τεντεν" και τους "Μπλέικ και Μόρτιμερ" έβαζα τον "Λούκυ Λουκ", τώρα την τρίτη θέση την διεκδικεί και ο "Asterix". Κρίμα που έχασα τόσα χρόνια. Αυτά παθαίνει κανείς που βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα.
  46. https://www.insomnia.gr/classifieds/item/1671764-μικυ-μαους-τευχος-001/ Αυτο, επειδη σας νοιαζομαι και θελω λιγο να γελασετε
  47. H Mαμούθ μού απάντησε μετά από σχεδόν μια βδομάδα. Καταρχάς επιβεβαίωσε ότι το Λούκυ Λουκ βγαίνει την Τρίτη. Για το Αστερίξ μου είπε ότι ελπίζουν να βγει τέλη του μηνός αλλά θα εξαρτηθεί κι απ΄τις εξελίξεις σχετικά με τον κόβιντ. Σαν να λέμε Καλά Χριστούγεννα Τελικά μόνο ο Λούκυ Λουκ αψηφά τις πανδημίες Πέρα απ΄την πλάκα τώρα, δεν ξέρω γιατί τόση καθυστέρηση το Αστερίξ. Υποτίθεται ήταν να βγει το Πάσχα. Το Σεπτέμβρη μου είπαν είναι σχεδόν έτοιμο. Και τώρα πάει για τέλη Νοέμβρη (και άμα). Τέλος πάντων. Έτσι κι αλλιώς διαβασμένο το΄χω αλλά σίγουρα θέλω να το διαβάσω και στα ελληνικά. Για το ΛΛ πάντως ανυπομονώ. Οι πρώτες αντιδράσεις στα γνωστά sites είναι αρκετά ελπιδοφόρες. Οι μέχρι στιγμής κριτικές και βαθμολογίες το τοποθετούν στα επίπεδα του προηγούμενου άλμπουμ (Ένας Καουμπόυ στο Παρίσι) και λίγο παραπάνω. Μακάρι να έχουμε ένα καλό άλμπουμ που να μας θυμίσει παλιές εποχές
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.