Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 05/19/2019 in all areas

  1. Εφέτο είχαμε ντετεκτιβική πληροφόρηση και λίγο πολύ περιμέναμε τι θα παιχτεί, όμως και πάλι είναι ευχάριστο όταν το βλέπουμε μπροστά μας. Επίσης εφέτο πάλι, στύβω το μυαλό μου (το ποιο; ) για να σκεφτώ κάνα κρύο αστείο τώρα που έπιασαν οι ζέστες, όμως δεν μπορώ να σκεφτώ κανένα. Μάλλον τα έχω πει όλα τις προηγούμενες 11 χρονιές και στέρεψα πλέον από εξυπνάδες. Άρα θα σταθώ στις «προηγούμενες 11 χρονιές» για να επισημοποιήσω τα 12 χρόνια που κλείνω στο φόρουμ, και θα συνεχίσω με το ζουμί της υπόθεσης, το οποίο αν δεν απατώμαι είναι και αυτό που θέλετε να διαβάσετε. Αν πάλι θέλετε να δείτε το ιστορικό της βιογραφίας μου (για ποιον λόγο να το κάνετε αυτό στον εαυτό σας; ), δείτε τα links των προηγούμενων ετών που είναι στο κάτω μέρος της παρουσίασης. Στο θέμα μας τώρα· κυρήσσω την έναρξη του θέρους της φετινής σεζόν. Όπως μας έχει ενημερώσει και ο φίλτατος @ΚΟΜΙΞ εδώ, η Οικονομία του θείου Σκρουτζ θα μας συνοδεύσει από τις 23 Ιουνίου και ύστερα, ενώ μετά από 5 εβδομάδες, είναι πολύ πιθανόν να δούμε μερικούς ακόμα τόμους Romano Scarpa, μιας και έχουν καταχωρηθεί τα ISBN τους. Η ιταλική σειρά της οικονομίας είναι ετούτη εδώ. Συμπαθητική σειρά χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο. Γενικές ιστορίες από το Topolino με συγκεκριμένη θεματολογία, και ένα δισέλιδο (τουλάχιστον) άρθρο ανά τόμο, σχετικό με την αγαπημένη ασχολία του θείου Σκρουτζ, το χρήμα. Το περιμένουμε όπως και να 'χει. Η συνοδευτική διαφήμιση είναι από το σημερινό Μίκυ Μάους, φωτογραφισμένη από τον @alexoni97. Κυριακή 23 Ιουνίου και για 5 Κυριακές - Η οικονομία του Σκρουτζ Παλιότερα threads: Καλοκαιρινές εκδόσεις ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ (2007) [Μεγάλα Σήριαλ, ΓΙΓΑΣ, ειδικές εκδόσεις κλπ] Καλοκαιρινές εκδόσεις ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ (2008) [Μεγάλα Σήριαλ, Κόσμος Ντίσνεϋ, ειδικές εκδόσεις κλπ] Καλοκαιρινές εκδόσεις ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ (2009) [Μεγάλα Σήριαλ, Disney Manga, ειδικές εκδόσεις κλπ] Καλοκαιρινές εκδόσεις ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ (2010) [Μεγάλα Σήριαλ και ό,τι άλλο προκύψει] Καλοκαιρινές εκδόσεις ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ (2011) [Μεγάλα Σήριαλ και... ίσως τίποτα ακόμα] Καλοκαιρινές εκδόσεις ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ (2012) [Μεγάλα Σήριαλ και ίσως PKNA] Καλοκαιρινές εκδόσεις ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ (2013) [Ολίγη από Μεγάλα Σήριαλ] Καλοκαιρινές εκδόσεις Disney ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (2014) [Βλ. 1ο post] Καλοκαιρινές εκδόσεις Disney ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (2015) [Βιβλιοθήκη Disney κι ό,τι προκύψει] Καλοκαιρινές εκδόσεις Disney ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (2016) [Βιβλιοθήκη Disney και του χρόνου έχει ο Θεός] Καλοκαιρινές εκδόσεις Disney ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (2017) [Βιβλιοθήκη Romano Scarpa και δεν είμαι καλά] Καλοκαιρινές εκδόσεις Disney ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (2018) [Λοιπά από Βιβλιοθήκη Romano Scarpa]
  2. Η αγαπημένη μας Λέσχη Φίλων Κόμικς κλείνει τα 10 χρόνια λειτουργίας !!! Μετά από δεκάδες τρικυμίες, πολλά καρδιακά επεισόδια, πολλές χαρές με φοβερές συζητήσεις και κέφι, 2 μετακομίσεις και πάαααααρα πολλά κόμικς, φτάσαμε στα δέκατα γενέθλιά μας Όσοι/όσες θέλετε να γιορτάσουμε αυτό το τόσο ασυνήθιστο γεγονός, ελάτε να σβήσουμε τα κεράκια μας το Σάββατο 8 Ιουνίου στις 8 το βράδυ στην Ιερά Οδό 14, στο ωραιότερο στέκι κόμικς στην Ελλάδα! Σας περιμένουμε όλους και όλες
  3. Ηταν πραγματικά πάρα πολύ όμορφα! Κάθε χρόνο και πιο οργανωμένο το The Con, πολύ καλή παρέα και ψυχολογία πενταήμερης! Είναι ο συνδυασμός πολύ καλού φεστιβάλ κομικς με διακοποκατασταση για μας τους Αθηναίους Πήρα διάφορα σκιτσάκια, ψώνισα διάφορα, γέλασα πολύ, είχα άψογη κομικσοπαρέα, όλα σούπερ! Θα ξανανεβω σίγουρα και του χρόνου λίγες ενδεικτικές φώτος απο το πανελ του Azzarello Esad Ribic με τον Λοκι που μου έφτιαξε Achdé υπογραφει και σχεδιαζει στα τεύχη Tank Girl απο Rufus Dayglo μικροι σπάιντερμεν διαφωνουν για το ποιος είναι πιο άξιος για να σηκωσει το σφυρι του Θωρ και ο Rosa με τον @PhantomDuck
  4. L.C.C.A.F. Day 2. Μέρα βροχερή όπως και η χθεσινή, ξεκινάει με πρωινό στο Mignion όπως και η χθεσινή και ύστερα καραβάκι όπως και η χθεσινή.... Σήμερα κουβαλάω λιγότερο βάρος... Ξεκινάω περπλάνηση παπό το βάθος της δεύτερης αίθουσας, που είναι καλλιτέχνες που συνεργάζονται με το Kirby 's..Μπροστά Jeff Dekal, έχει αναρτήσει λίστα, εξακόσια για κεφάλι και ανεβαίνει. Παραδίπλα Dike Ruan, παρακολουθώ τη δουλειά του, δια του προσωποπαπύρου, μετά το commission του @Cassidy και μ' αρέσει. Ωραίο portfoglio, αλλά δεν έχω σκοπό ν' αγοράσω, γιατί κάποια στιγμή θα παραγγείλω ιντερνετικώς.... Χτυπάω όμως κεφαλάκι που προσφέρει σε προσιτή τιμή... Στο sketchbook του, φιγουράρει και ο Λύκος του @Cassidy Η βόλτα συνεχίζει...Σταματάω στον Jose Luis Munuera... Από χθές μου άρεσαν τα σχέδιά του, μεγάλα με λαμπερά χρώματα...Ζητάω Navis, που την είχα μεράκι, μιάς και δεν παρέλαβα εγκαίρως το βιβλιαράκι που είχα παραγγείλει, για υπογραφή... Συζητάμε λίγο για τη χρήση της νερομπογιάς, με αφορμή την ποιότητα του χαρτιού του sketchbook μου. Μέχρι να ετοιμαστεί η Navis μου, φυσικά βολτάρω στο χώρο και αρχίζω να μαζεύω υπογραφές στα prints που έδωσε η διοργάνωση με το εισιτήριο (22 αν μέτρησα καλά). Ο Rossa εξακολουθεί να μην έχει ουρά , οπότε πλησιάζω και παρακολουθώ , κουβέντα που έχει με έναν Ιταλό, για τις διαφωνίες του με συγκεκριμένα σημεί των Ιταλικών εκδόσεων. Του δίνω να υπογράψει το τελευταίο ΚΟΜΙΞ. Οι κυρίες που είναι μαζί του ενθουσιάζονται που τον συνάντησα και στην Ελλάδα, ο ίδιος τελείως αδιάφορος... Έχει προς πώληση, τα ίδιια που είδαμε αναρτημένα στη Θεσσαλονίκη, στις ίδιες τιμές αλλά επιπλέον ζωγραφίζει επιτόπου φτηνότερα, χωρίς το χρώμα που ούτως ή άλλως έβρισκα αντιαισθητικό...Σχεδιάκι, λοιπόν, χωρίς κουβέντα περί Ιταλών σχεδιαστών στο βιβλιαράκι μου...Τελικά απορώ τι του βρίσκουμε....Μπορεί να είναι ευχάριστος ανθρωπος, πράγμα που δεν διαπίστωσα, ενδεχομένως λόγω έλλειψης χρόνου, στις δύο φορές που τον συνάντησα και χωρίς να είμαι εμβριθής Ντισνευκός, το σχέδιό του το βρίσκο πολύ κατώτερο των Ιταλών.... Συνεχίζοντας, βρίσκω Bermejo διαθέσιμο. Μου υπογράφει Joker που ξέχασα χθες και print. Σήμερα είναι πιο φιλικός, αλλά δεν ξαναρώτησα για σκετσάκι, ισως λάθος μου. Kelley Jones, και τρία τευχάκια για υπογραφή. Του τα πασσάρει ένας Ασιάτης που κάθεται δίπλα του, μάλλον ο ατζέντης του....Ρωτάω για σκετσάκι, μου λέει έχει κλείσει και συμπληρώνει συνομωτικά πες τι θες, ασε το sketsbook και ξαναπέρνα σε 15 λεπτά. Σε 15 λεπτά έχω έναν Batman με μυτερά αυτιά, ΔΩΡΕΑΝ...... . Καλόμαθε η γριά ο γέρος στο τζάμπα, λέω δεν δοκιμάζω και απέναντι...Είχα δει τον μεγάλο να φτιάγνει κάτι remarks, κάτι και οι ευχές στη @stardust λέω θα δοκιμάσω... Δίνω πριντάκι πρώτα και πέρα από την υπογραφή συμπληρώνει μόνος κορωνίτσα στον Hellboy. Ρωτάω για σχεδιάκι και ΝΑΙ. Ρωτάω πόσο κάνει και κουνάει αρνητικά το κεφάλι.... Βολτάρω προς τον Adams... Απ' το πρωί μ' έχει βάλει στον πάγο: Δεν θα προλάβω, μου λέει, έλα του χρόνου....Αλλά είμαι αποφασισμένος και πιέζω..Έλα στις 5, να δω τι μπορώ να κάνω, μου λέει σ' αυτή τη φορά.... Ξανά στη γύρα... David Mack, μπήκε τελευταία στιγμή στη λίστα του φεστιβάλ και δεν τον πήρα χαμπάρι...Έχω από τύχη μια Vampirella με δουλειά του... Πλησιάζω, ζωγραφίζει έναν Daredevil στο εσώφυλλο κάποιου άλλου. Παίρνω υπογραφή και θάρρος να ρωτήσω για σκετσάκι...Δεκτικότατος τύπος.....Όταν ρωτάω πόσο κάνει μου λέει: Δώρο για σένα.... Έχω γίνει ηλεκτρόνιο που λέμε και στο στρατό, από τους γύρους... Ο Adam Hughes φτιάχνει τυποποιημένα σκετσάκια, για λίγους κάθε μέρα, στα 50... Μπαίνω ουρά και παίρνω υπογραφή και σκετσάκι. Όσο περιμένω ξεφυλλίζω portfoglio...Αρκετά χιλιάρικα. Βλέπω ένα παλιό εξώφυλλο Vampi στα 6.700, αναρωτιέμαι αν ακόμη και αν εξοικονομούσα αυτά τα χρήματα, θα τα έδινα για τέχνη ή για αυτοκίνητο.... Τρεχάλα για Adi Granov που επίσης ζωγραφίζει φτηνά για περιορισμένο αριθμό. Είμαι ο 9 στους 10. Στο τραπέζι του artτων 6-8.000. Παίρνω υπογραφούλες και σκετσάκι... Οι μόνιμες ουρές ειναι σε MacKean και Sienkiewicz.. Μιά αραίωση στην ουρά του Bill και χώνομαι για υπογραφές... Μπροστά μου αποκτά κάτοχο, αντί του ποσού των 7.500, το πρωτότυπο του print που ο Sienkiewicz φιλοτέχνησε για το φεστιβάλ. Ρίχνω μια ματιά στη λίστα του, σε κάποια ονόματα δίπλα γράφει 200... Δεν ξέρω αν είναι τελική τιμή ή προκαταβολή, ελπίζω να μάθω κάποια στγμή στο μέλλον.... Η ώρα πάει 5 και ξανατρέχω για Adams. Ακόμα ζωγραφίζειγια τους πριν από μένα, το βλέπω χλωμό να πάρω κάτι αλλά τον αρχίζω στο μπίρι-μπίρι.... Τελικά μου ζωγραφίζει μια ταχύτατη Vampi... Όχι αυτό που θα ήθελα, αλλά τελικά απέσπασα σχεδιάκι....Ρωτάω πόσο και κάνει γκριμάτσα ότι δεν θέλει χρήματα.... Η μέρα δείχνει να τελειώνει, τα τραπέζια αδειάζουν... Φεύγοντας, περνάω από το τραπέζι του Guarnido, ο οποίοςζωγραφίζει απαθέστατα για έναν Ιτααλό. Στέκομαι και παρακολουθώ.. Γύρω του κάνουν χαβαλέ Homs, Munuera και Prado. Συζητούν για μια αυθεντική σελίδα Captain America του Kirby που έχει αγοράσει ο Ιταλός. Τολμάω να ρωτήσω πόσο - 3.700..... Ο Ιταλός φεύγει και ρωτάω αν υπάρχει χρόνος να φτιάξει κάτι και για μένα. Μου ζωγραφίζει ενώ γύρω έχει αρχίσει το ξήλωμα των περιπτέρων. Ξαναρωτάω γιατί οι Ευρωπαίοι προτιμούν τη νερομπογιά... Κάνουμε τέχνη μου λέει ο Munuera ενώ οι Αμερικανοί θέλουν να τελειώνουν γρήγορα και προτιμούν τα copics...... Μπορώ να πω ότι έκλεισα το φεστιβάλ........ Η Δευτέρα εξακολουθεί να είναι βροχερή...Βολτάρω στην παραλία της λίμνης και συναντάω Adams-Mignola, με τις οικογένειές τους να σχεδιάζουν μάλλον κάποια εκδρομή...Σέβομαι την ιδιωτικότητα και δεν τραβάω φωτογραφία... Χαιρετάω από μακριά και ο Adams με αναγνωρίζει και ανταποδιδει.... Το L.C.C.A.F. 2 έχει τελειώσει....Του χρόνου πάλι εδώ......Ίσως.............
  5. Ιούνιος 2019. σήμερα. τα 2/3 της συλλογής, τα υπόλοιπα είναι σε ντουλάπια και κουτιά, πάλι δεν κατάφερα να τα συμμαζέψω σε ένα μέρος.. κρίμα να είναι στα κουτιά τους αλλά τι να κάνω; αυτά σε γενικές γραμμές
  6. Λοιπόν, ας γράψω κι εγώ δυο κουβέντες. Μιλούσα με τον Rosa μέσω e-mail, ειδικά από τότε που τον φέραμε στη λέσχη, και του ανέφερα κάθε μερικούς μήνες τα νέα της Ελλάδας, τι παίζει με τα περιοδικά, τις ιστορίες του, του έστελνα κάποιες εκδόσεις που ήθελε κλπ. Όταν ανακοινώθηκε πως θα έρθει στη Θεσσαλονίκη, του έστειλα μήνυμα πως χαίρομαι που θα τα ξαναπούμε από κοντά, πως αυτή τη φορά δεν είμαι μέρος της οργάνωσης, αλλά δεν πειράζει επειδή θα βρεθώ στην ουρά με τους υπόλοιπους φαν και θα γνωρίσω κόσμο, κάτι που δεν έχω κάνει από το 2004, από τη πρώτη φορά που ήρθε. Όταν απάντησε, μου είπε πως αν θέλω, μπορεί να κανονίσει να είμαι ο προσωπικός του μεταφραστής. Από τη μία γνωρίζει πως πετάω τη σκούφια μου για τέτοιες ευκαιρίες, και από την άλλη ήθελε έναν γνώστη του θέματος μαζί του και όχι έναν απλό μεταφραστή, που να μπορεί να εξηγεί σε ποιες ιστορίες αναφέρεται αυτός ή ο κόσμος, να ξέρει τα περιοδικά που θα φέρνουν οι φαν για να καταλαβαίνει αν το άρθρο που θα υπογράφει θα είναι σχετικό με αυτόν και όχι ένα ξέμπαρκο, κλπ. Αφού μίλησα και με τα παιδιά της διοργάνωσης για να είμαι σίγουρος πως δεν θα προκαλέσω κάποιο πρόβλημα, είδα πως δεν υπήρχε θέμα, επομένως γράπωσα την ευκαιρία και έκανα μόκο . Αυτές τις τρεις ημέρες, ο Rosa ανέφερε λεπτομέρειες για τις εκδόσεις που του έφερνε κόμικς, από τυχόν λάθη, παρατηρήσεις, εντυπώσεις κλπ. Επειδή είχα μάθει το μάθημά μου από τη λέσχη (που δεν είχα κρατήσει σημειώσεις), αυτή τη φορά όποτε έλεγε κάτι σημαντικό ήμουν σε επιφυλακή με το κινητό ανά χείρας, άρα καταλαβαίνετε πως έχω μαζέψει πολύ υλικό. Αυτή τη στιγμή γράφω ένα άρθρο με τα σημαντικότερα κατ' εμέ που αποκόμισα από το τριήμερο. Επίσης συζητούσαμε με τον Sandman ιδέες για το Q&A, επομένως έφτιαξα ένα power point με ερωτήσεις που θα διαρκούσε μισή ώρα, και την άλλη μισή ώρα έκανε ερωτήσεις το κοινό. Ακολουθούν μερικές ενδεικτικές διαφάνειες. Την προηγούμενη ημέρα κάτσαμε με τον Rosa και τις είδαμε μία μία, μου είπε πως ήταν μια χαρά (και πως οι εικόνες που είχα βάλει ως τις απαντήσεις του ήταν σωστές), άρα όλα καλά κι εκεί. Και τέλος για να μην λέτε πως όλη μέρα ξεροστάλιαζα στον πάγκο του Rosa. Ιδού εγώ με το υπογεγραμμένο DVD της Γκουφοταινίας από τη φωνή του ίδιου του Γκούφυ Υ.Γ. Για την ιστορία με τις κλεψύδρες που αναφέρθηκε. Τυπώσαμε λίγα τευχάκια, σαν δείγμα δουλειάς του σχεδίου του @Αλβέρτος Αϊνστάιν και αποκομίσαμε μερικά πολύ ενδιαφέροντα σχόλια. Τη βγάλαμε στα αγγλικά για να την δώσουμε σε συγκεκριμένα άτομα κλειδιά (π.χ. Don Rosa & Jano στην προκειμένη), και απ' ό,τι φαίνεται τη δουλειά της την έκανε. Περισσότερες πληροφορίες θα βάλουμε στο αντίστοιχο thread.
  7. Από μεγάλος φαν των ιστοριών του Καρλ Μπαρκς, έγινε ο σημαντικότερος συνεχιστής τους. Ο λόγος για τον Ντον Ρόσα, τον καλύτερο, κατά πολλούς, σχεδιαστή κόμικς με τους ήρωες του Ντίσνεϊ -έναν τίτλο που ο ίδιος απαρνείται- ο οποίος επέλεξε να μιλήσει ανοιχτά για το εργασιακό καθεστώς στην Ντίσνεϊ, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Για πολλές δεκαετίες ο Καρλ Μπαρκς, ένας από τους μεγαλύτερους παραμυθάδες του 20ού αιώνα, έγραφε και σχεδίαζε ιστορίες με τον Ντόναλντ Ντακ και τον θείο Σκρουτζ, του οποίου, άλλωστε, υπήρξε και δημιουργός. Η συμβολή του στη διαμόρφωση του χάρτινου κόσμου της Λιμνούπολης ήταν τέτοια, ώστε εκατομμύρια αναγνώστες των ιστοριών του ανά τον κόσμο να τον αποκαλούν «Παπιάνθρωπο». Ένας από αυτούς ήταν και ο Ντον Ρόσα. Γεννημένος στο Κεντάκι των ΗΠΑ το 1951, ο Ρόσα γνώρισε σαν παιδί τους ήρωες του Ντίσνεϊ, την εποχή που ο Μπαρκς μεγαλουργούσε. Έτσι, όταν αποφάσισε κι εκείνος να φτιάξει κόμικς για τις εφημερίδες του Γυμνασίου, του Λυκείου αλλά και του Πανεπιστημίου του Κεντάκι, όπου σπούδαζε πολιτικός μηχανικός, οι επιρροές ήταν εμφανείς. Το άλμπουμ του Ντον Ρόσα «Ο βίος & η πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ» είναι το μόνο κόμικς με χαρακτήρες του Ντίσνεϊ που έχει βραβευτεί με το μεγάλο Βραβείο Eisner Το ίδιο εμφανείς ήταν και το 1987, όταν αποφάσισε να δοκιμαστεί στη δημιουργία ιστοριών με τους ήρωες που ερέθιζαν τη φαντασία του για χρόνια. «Ο Γιος του Ήλιου» ακολουθεί πιστά το πνεύμα των ιστοριών του Μπαρκς, καλύπτοντας ένα κενό που ήταν έντονο στην αμερικανική σκηνή κόμικς από τη συνταξιοδότηση του Μπαρκς κι έπειτα – γι’ αυτό και προτάθηκε ως η «Καλύτερη Ιστορία» της χρονιάς στα Βραβεία Harvey. Σε αντίθεση με την... ντισνεϊκή παράδοση, ο Ντον Ρόσα ήθελε οι ιστορίες του να έχουν εσωτερική συνοχή, όπως κατά τη γνώμη του είχαν οι ιστορίες του Μπαρκς. Μάλιστα, μπήκε στη διαδικασία να εντοπίσει όλες τις αναφορές του Σκρουτζ στο παρελθόν του, μέσα στις ιστορίες του μέντορά του, και να ενώσει όλα τα κομμάτια του παζλ σε μια εμβληματική ιστορία για την 9η Τέχνη, το «Ο βίος & η πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ», η οποία αποτελεί τη μοναδική ιστορία με χαρακτήρες του Ντίσνεϊ που έχει βραβευτεί με το Βραβείο Eisner, το 1995. Όσο θεαματική υπήρξε η επιτυχία του Ρόσα ως καλλιτέχνη, άλλο τόσο απότομη υπήρξε και η απόσυρσή του. Βλέποντας τη δυσαρμονία μεταξύ της απήχησης των ιστοριών του και της ανταμοιβής του από αυτή, άνοιξε μια μεγάλη συζήτηση για τα εργασιακά δικαιώματα των δημιουργών κόμικς για λογαριασμό της Ντίσνεϊ, η οποία δυστυχώς απέβη άκαρπη. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τα προβλήματα όρασης που αντιμετώπισε το 2008 τον οδήγησαν στην αποχώρηση από την ενεργό δράση. Παρόλα αυτά, δεν σταμάτησε στιγμή να συναντά τους θαυμαστές του και να κάνει ενδιαφέρουσες συζητήσεις μαζί τους. Έτσι λοιπόν, είχαμε την ευκαιρία να τον συναντήσουμε στην τρίτη επίσκεψή του στη χώρα μας, αυτή τη φορά στην όμορφη Θεσσαλονίκη, για μία σύντομη αλλά ζωηρή συνέντευξη. Ο Don Rosa ήταν ένας από τους επίσημους προσκεκλημένους του 5ου Comic Con στη Θεσσαλονίκη (Φωτογραφία: Χάρης Σκλαβουνάκης) Αν και έχετε επισκεφτεί ξανά την Ελλάδα, αυτή είναι η πρώτη φορά που το κάνετε στο πλαίσιο ενός comic convention. Σε τι διαφέρει από τις προηγούμενες επισκέψεις σας; Πράγματι, την πρώτη φορά είχα έρθει το 2004 για τον εκδότη. Κάναμε μερικά signings σε βιβλιοπωλεία, και στο ίδιο ταξίδι είχα επισκεφτεί και το Παρίσι. Τη δεύτερη φορά με είχε προσκαλέσει η Λέσχη Φίλων Κόμικς και για να μην τους επιβαρύνω οικονομικά την επισκέφτηκα στο ενδιάμεσο, μεταξύ δύο πιο ευκατάστατων ευρωπαϊκών εκδηλώσεων. Οπότε, ναι, είναι η πρώτη μου εμπειρία σε κάποιο comic convention. Και τι εμπειρία! Μιλάμε για μία από τις διοργανώσεις με την περισσότερη φροντίδα από τη διοργάνωση και τους πιο φιλικούς θαυμαστές που συνάντησα σε οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση, ακόμα και συγκριτικά με μέρη όπως η Φινλανδία. Η αλήθεια είναι ότι συνήθως δεν συναντώ τους φαν των παπιών σε comic conventions, αλλά σε βιβλιοπωλεία ή εκθέσεις βιβλίων. Βρέθηκα όμως τις προάλλες σε ένα φεστιβάλ στην Ελβετία και είδα ότι έχει παρεισφρήσει και στην Ευρώπη το αμερικανικό πρότυπο, με βαρύτητα στις ταινίες και την τηλεόραση – αντίθετα, εδώ έχετε πραγματικά comic cons. Νόμιζα ότι ήμουν δημοφιλής στις σκανδιναβικές χώρες, αλλά έμελλε να διαψευστώ στη Θεσσαλονίκη: ο κόσμος ήταν κάτι παραπάνω από απλούς φαν. Ήταν γεμάτοι ενθουσιασμό και ενέργεια, όπως οι Ιταλοί. Όλοι μου έλεγαν πόσο σημαντικός υπήρξα για την παιδική τους ηλικία - και πολλοί από αυτούς είχαν πατήσει... τα 30! Κι ακόμα, έρχονται να με συναντήσουν και χαμογελάνε σαν μικρά παιδιά και με κάνουν να αισθάνομαι τόσο γέρος (γέλια). Ενώ μέσα μου εξακολουθώ να νιώθω 12! Ο Don Rosa με τον Γιάννη Ιατρού Υπήρξατε μεγάλος θαυμαστής του Καρλ Μπαρκς και η ζωή τα έφερε να συνεχίσετε το έργο του και να θεωρείστε ο πιο σημαντικός επίγονός του. Μήπως τελικά εκεί βρίσκεται το μυστικό της επιτυχίας; Να είσαι πρώτα φανμπόι και μετά επαγγελματίας σχεδιαστής κόμικς; Κοίτα, σίγουρα δούλεψε για μένα. Δεδομένου πως μιλάμε για μια δουλειά που δεν πληρώνει καλά – πληρώνει, αν είσαι επαγγελματίας και ξέρεις να σχεδιάζεις γρήγορα και απλά. Δεν ήμουν ποτέ επαγγελματίας καλλιτέχνης, είμαι αυτοδίδακτος. Πάντοτε σχεδίαζα για την πλάκα μου. Ποτέ δεν έμαθα πώς να σχεδιάζω γρήγορα, αφιέρωνα πάντα χρόνο στις λεπτομέρειες. Τα κόμικς μου, όμως, κυκλοφόρησαν σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, οι ιστορίες μου έχουν μπει σε περιοδικά και βιβλία, ξανά και ξανά, όμως δεν πήρα ούτε ένα ευρώ – και το ήξερα ότι δεν θα πάρω, ήξερα εξ αρχής ότι όλα αυτά θα αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία της Disney. Τα αναφέρω όλα αυτά για να εξηγήσω πως πρέπει να έχεις πολύ ενθουσιασμό και να ξέρεις τι θες να κάνεις, για να βρεθείς σε ένα σύστημα που σου φέρεται τόσο άσχημα. Ένας άνθρωπος που το κάνει για τα χρήματα, δεν θα το τολμούσε. Μόνο ένα φανμπόι θα έμπαινε στη διαδικασία. Αφού λοιπόν γνωρίζατε πώς λειτουργεί το σύστημα, γιατί να επιλέξετε τόσο εμφατικά να εργαστείτε μέσα σε αυτό; Μήπως η επιτυχία των ιστοριών σας μεγέθυνε αναλογικά και τη δυσαρέσκειά σας, από τη δυσαρμονία της με τις όποιες απολαβές; Πρόκειται για κάτι που ήθελα να κάνω για τους φαν, αλλά πρωτίστως για εμένα. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν τρόποι να γίνει κανείς ακόμα πιο επιτυχημένος, αν έχει αυτόν τον ενθουσιασμό που περιγράφω, αλλά επιλέγει να τον διοχετεύσει εργαζόμενος σε μια εταιρεία που έχει ηθική και αξίες, που θα πληρώνει δικαιώματα για τη δουλειά σου – ειδικά όταν δεν έχουν καμία συμμετοχή σε αυτήν. Όμως οι εκδότες των κόμικς της Ντίσνεϊ δεν το κάνουν αυτό, εκτός αν τους αναγκάσεις: γι’ αυτό έπρεπε να κατοχυρώσω την επωνυμία μου – τουλάχιστον, κάθε φορά που ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το όνομά μου σαν διαφήμιση, θα έπρεπε να μου επιτρέπουν να έχω ποιοτικό έλεγχο. Κάποιοι δεν το έκαναν, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες εκδότες, κι αυτό είναι κρίμα γιατί θα ήθελα οι Έλληνες φαν να ξαναδούν το όνομά μου στα εξώφυλλα, αλλά και τη δουλειά μου όπως την είχα κατά νου: υπάρχουν, για παράδειγμα, χρωματικές ή μεταφραστικές αστοχίες. Όμως δεν μπορούσα να επιδιώξω κάτι παραπάνω, αφού οι ιστορίες μου, άπαξ και εκδοθούν με τη βούλα της Ντίσνεϊ, παύουν να αποτελούν περιουσία μου – μόνο το όνομά μου μού ανήκει. «Ο βίος & η πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ» αποτελεί ένα σημείο αναφοράς, τόσο για την καριέρα σας όσο και για την ιστορία των κόμικς γενικότερα, αφού για πρώτη φορά μια ιστορία κόμικς με τους ήρωες του Disney κατάφερε να αποσπάσει το κορυφαίο βραβείο Eisner. Η νίκη του βραβείου Eisner στην Αμερική μού είχε φανεί απίστευτη, καθώς η σκηνή κυριαρχείται από τα υπερηρωικά κόμικς. Αν το βραβείο δεν το έδινε η εν λόγω Ακαδημία, αλλά οι αναγνώστες, πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν θα το έπαιρνα ποτέ. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη των Disney comics, δεν τα έχουν δει ποτέ, δεν υπάρχουν στα περίπτερα, μόνο ελάχιστα πωλούνται στα κομιξάδικα. Ένας μέσος συλλέκτης κόμικς μπορεί να μη γνωρίζει καν ότι υπήρξαν ποτέ κόμικς με τον Ντόναλντ Ντακ, πόσο μάλλον να έχει ακούσει τον Καρλ Μπαρκς. Άρα να κερδίσω το «Όσκαρ» των κόμικς στην Αμερική, υπό αυτές τις συνθήκες, σίγουρα μου φάνηκε εντυπωσιακό. Αλλά έχουν περάσει ήδη σχεδόν 25 χρόνια από τότε. Δεν θα συνέβαινε με τίποτα σήμερα. Γιατί χρονιά με τη χρονιά, η αμερικανική βιομηχανία κυριαρχείται όλο και περισσότερο από τα επαναλαμβανόμενα υπερηρωικά κόμικς, ιδίως απ’ τη στιγμή που οι ταινίες έχουν τόση απήχηση. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως τα κόμικς ταυτίζονται με το υπερηρωικό είδος και περιφρονούν οτιδήποτε άλλο. Αυτό είναι θλιβερό. Οι συνθήκες υπό τις οποίες απέσπασα το Eisner, το 1995, ήταν διαφορετικές. Στην επιτροπή ψήφιζαν ακόμα άνθρωποι που είχαν ζήσει και θυμόνταν τις ένδοξες εποχές των αμερικανικών κόμικς, όταν τα περιοδικά με τις ιστορίες των παπιών πουλούσαν εκατομμύρια αντίτυπα. Δεν υπάρχει κανένα κόμικς στον κόσμο που να έχει πουλήσει περισσότερο από τις ιστορίες του Μπαρκς με τους Ντακ – ακόμα και στην Αμερική, είχαν κυρίαρχη θέση στην αγορά κατά τις δεκαετίες του ’40, του ’50 και τις αρχές του ’60, μιλάμε για νούμερα κατά πολύ υψηλότερα απ’ οτιδήποτε άλλο. Όμως, οι καιροί αλλάζουν. «Δεν θέλω να με αποκαλούν "σχεδιαστή της Ντίσνεϊ"». Η Ντίσνεϊ δεν έχει καμία σχέση με αυτά τα κόμικς, δεν ενεπλάκησαν ποτέ στην παραγωγή, την επιμέλεια, το γράψιμο ή τον σχεδιασμό, δεν δημιούργησαν καν τους περισσότερους χαρακτήρες: ήταν όλοι δουλειά του Καρλ Μπαρκς. Γι’ αυτόν τον λόγο, προτιμώ να με αποκαλούν «καλλιτέχνη ιστοριών κόμικς με τους χαρακτήρες του Καρλ Μπαρκς». Αυτό δεν δείχνει μόνο πόσο πολύ εκτιμώ το μεγαλείο του Μπαρκς, αλλά και πόσο απεχθάνομαι να παίρνει η Ντίσνεϊ οποιοδήποτε εύσημο για τη δουλειά μας. Γιατί ξέρουν ότι ελάχιστοι καταλαβαίνουν πως η εταιρεία δεν έχει καμία σχέση με το περιεχόμενο και την ποιότητα της δουλειάς, αλλά ποτέ δεν... διορθώνουν κανέναν – το αντίθετο μάλιστα. Στις συναντήσεις τους κοκορεύονται πως είναι οι μεγαλύτεροι εκδότες παιδικών βιβλίων στον κόσμο, ενώ οι μπάσταρδοι δεν εκδίδουν τίποτα! Απλά παίρνουν τα εύσημα για όλους τους ανεξάρτητους εκδότες στους οποίους δίνουν άδεια χρήσης των ηρώων. Μετά, αυτοί οι εκδότες πρέπει να προσλάβουν, να μισθώσουν τους συγγραφείς και τους σχεδιαστές, όλοι τους με καθεστώς ελεύθερου επαγγελματία, οι οποίοι και κάνουν όλη τη δουλειά, και η Ντίσνεϊ, ως εταιρεία, δεν έχει την παραμικρή εμπλοκή με όλη αυτή τη διαδικασία». Και το σχετικό link...
  8. Ήρθε η ώρα να δώσουμε και κάτι που σχετίζεται με το φόρουμ μας. Το 2011, εκδόθηκε ο πρώτος κατάλογος Ελληνικών εκδόσεων Κόμικς από τις εκδόσεις esperos, ο οποίος περιείχε υλικό που είχε συλλεχθεί από τις παρουσιάσεις του φόρουμ και είχαν συμμετάσχει άμεσα ή έμμεσα εκατοντάδες μέλη. Ο κατάλογος περιέχει ότι έντυπο έχει κυκλοφορήσει από το 1939 μέχρι και το 2010 και περιέχει τουλάχιστον 50% ύλη με κόμικς στις σελίδες του. Αυτό που δεν είναι γνωστό σε πολλούς, είναι πως είχαν βγει και κάποια κομμάτια σε σκληρόδετη έκδοση, η οποία έχει σχεδόν εξαντληθεί πλέον. Δύο (2) από αυτά τα κομμάτια θα διατεθούν σε δύο τυχερούς που θα δηλώσουν συμμετοχή μέσα στο θέμα που έχει ανοίξει στο φόρουμ greekcomics.gr και μόνο εκεί. Οι απαντήσεις στο facebook και τα υπόλοιπα social media της λέσχης, δεν λαμβάνουν μέρος στον διαγωνισμό. Σημείωση: Θα πρέπει να αναφέρετε ρητά πως δηλώνετε συμμετοχή, για να μπορούμε να ξεχωρίσουμε την δήλωση από τις λοιπές συζητήσεις που θα προκύψουν στα σχόλια. Ο διαγωνισμός θα κρατήσει μέχρι τις 05 Ιουνίου του 2019, και οι νικητές θα επιλεχθούν με ένα από τα προγράμματα τυχαίας παραγωγής αποτελεσμάτων που υπάρχουν στο net. Οι νικητές θα παραλάβουν το αντίτυπο τους από την έδρα της Λέσχης (Ιερά οδός 14) αν είναι από την Αθήνα, ενώ αν είναι από την επαρχεία θα το παραλάβουν χωρίς επιβάρυνση στο σπίτι τους. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να μας προμηθεύσουν το συντομότερο δυνατόν με την διεύθυνση τους μέσω προσωπικού μηνύματος στον γραφών για να προωθηθεί η αποστολή. Καλή επιτυχία σε όλους!
  9. Καιρός να γράψω και εγω τις εντυπώσεις μου γύρω από το Thessaloniki con 5. Για άλλη μια χρονιά οι καλεσμένοι χωρίζονταν σε παλιούς γνώριμους και νεομφανιζόμενους για την πόλη. Αυτό δεν με χάλασε καθόλου γιατί πήρα κι άλλες υπογραφές από τον περίεργο σε εισαγωγικά, brand name συγγραφέα Brian Azarrelo και αυτή την φορά βγήκα φωτογραφία μαζί του που περσυ η τύχη 3 φορές με εμπόδισε να τα καταφέρω, ιδού το αποτέλεσμα: Του Esad Ribic του την φυλούσα από το 2018, που μας την έκανε.Τα έτοιμα σχέδια με νερομπογιές που είχε φιλοτεχνήσει από πριν,των 200,600 ευρώ κτλ. μαγνήτιζαν το βλέμμα των ξελιγωμένων για υψηλή κομιξική τέχνη,σαν και του λόγου μου.Για εκδίκηση του πήγα τευχάκια για υπογραφή και ζήτησα να μου φτιάξει κάτι στο blank variant Secret Wars #1,μιας και (κακιούλα) όλα τα άλλα τεύχη της σειράς στην κατοχή μου, είχε επιμεληθεί ο τιτάνιος Alex Ross,του λέω χεραίκακα! Μου λέει και αυτός την τιμούλα (και τιμούλα δεν την λες),παίρνοντας το πάνω χέρι ο άτιμος.Ετοιμος να αποχωρήσω από τον στίβο μάχης ρεζιλεμένος,περιτρυγιρισμένος από κολλητούς του greekcomics.gr και την σύζυγο,μου προτείνει δελεαστικότερη τιμή και με βαθμό δυσκολίας 0,005 ξεφακελώνω το blank και του το δίνω.Βγαίνω και μια φωτογραφία μαζί του,να καταλάβει πιος στέφθηκε νικητής!Κια για να μην νοιώθει κανείς άσχημα,ότι τον αδίκησα και καλά,μου φάνηκε πιο φιλικός πιο βατός από την πρώτη φορά που ήρθε το 2015 στο πρώτο con.Σημειωτέον τις προάλλες μετά το con σε φόρουμ,είδα σε αμερικάνικα con να έχουν αγοράσει,σε ίδια νούμερα με αυτά που έδωσα εγώ, head sketches σε blank,σε δολάρια (στην ουσία έδωσα περισσότερα). Dave Johnson απλά κύριος,πολύ προσιτός,θα σου φέρω κι άλλα για υπογραφές,όσα θές μου είπε,πήρα αργά χαμπάρι το πορτφόλιο με γνήσια σχέδια που είχε μαζί του ,παρόλο που δεχόταν και commissions. Όταν το ξεφύλλισα έπαθα πλάκα με την ποικιλία και τις τιμές που ξεκινούσαν από 10 ευρώ.Λοίπαν βέβαια πολλά,γιατί είχε λύκους με καλύτερη μύτη από μένα,χα,χα!Τσίμπησα ένα στεναχώρεσα βέβαια το Φροσάκι μου,γιατί δεν πήρα κάτι από αυτά με μελάνι που της άρεσαν αλλά ένα με μπλέ μολύβι που μου έκανε κλικ. Στην συνέχεια διαπίστωσα ότι ήταν εξώφυλλο από κόμικ που έχει εκδοθεί,όχι από γνωστό ήρωα! Πάμε τώρα στην ατρακσιόν του φετινού con,τον Don Rosa.Να πώ αρχικά ότι πάντα πηγαίνω Παρασκευή, την πρώτη μέρα,διότι και από παλιά έχω διαπιστώσει οτι είναι η πιό ήσυχη μέρα και προλαβαίνεις να πάρεις σχέδια και υπογραφές.Αυτή τη φορά είχε πολύ περισσότερο κόσμο στο άνοιγμα.11,30 το πρωί και πηγαίνω στο booth της διοργάνωσης και μου δίνει νουμεράκι για το signing του Rosa 99 και 100, για το έταιρο ήμισυ.Παρόλο που σε ειδοποιούσαν με μήνυμα σε ομάδες για να μην γίνεται στριμωξίδι ,περιμέναμε 2 ώρες μετά το μήνυμα στην σειρά.Εκεί είδα επιτέλους τον PhantomDuck και αλήθεια χάρηκα περισσότερο για την επιτυχία του εκλεκτού μέλους μας και φίλου,από το ότι βγήκα φωτογραφία με τον Don.Τις επόμενες μέρες τα πράγματα ήταν χειρότερα.Μεγάλη επιτυχία αυτή για το con. Πριντάκι και preview από Danni και Dan Watters,τον Rufus Dayglo είπα να μην ασχοληθώ,πηγαίνοντας όμως κοντά με κέρδισε το στύλ του,ο Pantalena ωραίος σχεδιαστής,ο Azaceta αδιάφορος για τα γούστα μου δεν είδα και πολύ κόσμο να τον πλησιάζει,αλλά ο άλλος παλιός γνώριμος ,όλα τα λεφτά.Και μιλάω για τον Achde τον οποίο πλησίασα την πρώτη μέρα και πήρα με την σύζυγο τρια λούκυ της μαμούθ με σχεδιάκια και αφιερώσεις.Είχε τιμή για σχέδιο σε Α4 20 ευρώ,τα διπλά από το 2017 αλλά φθηνά και πάλι.Δεν το τίμησα αρχικά αλλά την επόμενη το πρωί με έπιασε να βρώ κάτι καλύτερο από Α4 σε ποιότητα χαρτιού, να του πάω για σχέδιο.Μπήκα σε ένα κατάστημα για επαγγελματικές εκτυπώσεις στην γειτονιά μου και βρήκα μια καλή ποιότητα σκληρού χαρτιού 33 Χ 25 εκ. και βουρ στον πατσά.Μου άρεσε το αποτέλεσμα τόσο που βγήκα και φωτογραφία ,μίλησα και αστειέυτηκα αρκετά μαζί του και στο τέλος στην κοσμάρα μου, ξέχασα ότι έχω να πληρώσω.Μου φώναξε αυτός με αστείο τόνο,έι δεν θα πληρώσεις;και γω ζητώντας συγγνώμη του έδωσα τα χρήματα ενω ο επόμενος που περίμενε για σχέδιο, αστειευόμενος μου είπε αν δεν το θέλεις το παίρνω εγώ! Κατά τα άλλα παρακολουθήσαμε και τα 2 κουίζ με Σερβεττά και Μεντζέλο,ήταν υπέροχοι,κανα δύο Q&A,Θαυμάσαμε τις θεματικές μακέτες με τα playmobil διαφορετικές από πέρσυ και κάναμε βόλτες στο γεμάτο, μαγαζιά του είδους και Ελληνες καλλιτέχνες, χώρο,είδαμε και λίγο από Manu Bennet και Τάσο Κωστή! Α,ξέχασα και τον γνωστό σε όλους μας William ναι,ντε,τον Simpson εννοώ,με είδε την πρώτη μέρα στην ουρά για τον Rosa και με κοιταξε με ύφος να πω αποδοκιμασίας ή άλλως και εσύ Βρούτε;,γενικά όταν πέρασα 2-3 φορές από το τραπέζι του ήταν χλυαρός,χα,χα,χα! Προς το τέλος της εκδήλωσης πήγα με την σύζυγο και τσιμπήσαμε με παρότρυνσή της ένα limited print book που είχε φέτος μαζί με τα περσινά σκετσμπουκ του.Τότε άλλαξε διάθεση και έσταζε μέλι από το στόμα του.Οι καλύτεροι των καλύτερων γίναμε.Γι'αυτό σε όποιον δεν ξέρει,τον μέντορα του con πρέπει να τον έχουμε ευχαριστημένο ,χα,χα,χα!
  10. L.C.C.A.F. Day 1 Ο καιρός από χθές Παρασκευή, έχει αρχίσει να χαλάει. Όλο το βράδυ έριχνε τουλούμια. Φοβήθηκα οτι τα τευχάκια-βιβλία θα μουλιάσουν.. Πακετάρισμα και βουρ μέσα σε ψιλόβροχο... Η μέρα ξεκινάει έτσι και συνεχίζει στο καραβάκι φορτωμένος με τα μπαγκάζιαμου Αλλάζω εισιτήριο με βραχιολάκι και είσοδος στο χώρο της εκδήλωσης Rossa, από τους πρώτους που συναντάω, μαζί με το Γερμανό του, λείπει μόνο η τεράστια ουρά του Thecomiccon5 ...Προχωράω παραμέσα, επόμενο τραπέζι Frank Cho και ένας τύπος του μετράει εκατοδόλλαρα, αρκετά ώστε να μην μπορώ να πω πόσα. Με ζώνουν τα φίδια, σκέφτομαι ούτε γραμμούλα δεν θα μας τραβήξουν τζάμπα εδώ.... Μάλλον απογοητευμένος δεν ξέρω από που ν' αρχίσω... Παραδίπλα Loisel, ζωγραφίζει με νερομπογιές Hook από Πήτερ Παν και συζητάει με δύο τύπους για ώρα . Τολμάω να ρωτήσω... Πεντακόσια έγχρωμο σχέδιο, τετρακόσια μόνο μελάνι...Την κάνω με ελαφρά... Το BD έθος του dedicace πάει περίπατο προ του χρήματος..Παραδίπλα Mignola, σκέφτμαι ας πάρω καμμιά υπογραφούλα.... Μου υπογράφει αδιαμαρτύρητα. Φαίνεται προσηνής και εντάξει τύπος. Χωρίς συμαντικό portfoglio μπροστά του, μόνο ένα μικρούλι με πολύ απλά σχεδιάκια, αρκετά τσουχτερά.. @stardust που σε ξέρει ο τύπος Manion απέναντι, δείχνει χαρούμενος με τη Fearless Dawn, που του δίνω να υπογράψει, μου φτιάχνει γρήγορο σκετσάκι και πριντάκι, free και τα δύο. Συνεχίζω την περιπλάνηση.....Ryan Benjamin φαίνεται να μην έχει ουρά, οπότε κάθομαι για υπογραφούλες και κανονίζω για σχεδιάκι να πάρω λίγο τα πάνω μου... Παραδίπλα Guarnido βγάζω για υπογραφή collected Blacksand και μαγισσούλες. Μου φαίνεται λίγο βαρύς, και όταν ρωτάω για σχεδιάκι μου λέει, μάλλον απότομα οτι η λίστα του έχει κλείσει. Τιμούλεςαλμυρούτσικες, 100 κεφάλι από Blacksand, διπλά για χρώμα και πάει λέγοντας.... Διαγώνια Bermejo επίσης χωρίς ουρά, μου υπογράφει Damned, αλλά τρώω πόρτα για σκετσάκι, λίστα κλειστή. Ξαναγυρνάω στις άλλες αίθουσες. Λίγο-λίγο έμαθα να βολεύω την πραμάτεια μου από τον ένα σάκο στον άλλο.... Στο βάθος της αίθουσας, Humberto Ramos, Joyce Chin, Art Adams, Enrico Marini, Alex Alice...Οι τιμές του Alice, ξεκινούν από τετρακόσια και δεν έχω κάτι για υπογραφές.... Ο Ramos μες την καλή χαρά από απέναντι, χαιρετάει, αλλά τρώς την ξυραφιά μόλις πλησιάσεις: υπογραφή και τάλληρο (κυριολεκτικά)... Το portfoglio του, όλα τα λεφτά, η αποκάλυψη του φεστιβάλ μαζί με τον Bianchi, αλλά τιμές τετρψήφιες πάνω από 5. Γυρίζω προς το ζεύγος Adams- Chin. Έχω μπόλικες Βαμπιρέλλες και για τους δυό...Η Chin δεν έχει λίστα οπότε ζητάω σκετσάκι Μπαίνω και στη λίστα του Adams για σκετσάκι, νούμερο 16, το μεσημέρι της πρώτης μέρας, σημειώστε το... Η βόλτα συνεχίζει και Sanjulian, για μένα πολύ μεγάλος καλλιτέχνης, με τις ωραιότερες Βαμπιρέλλες που ζωγραφίστηκαν ποτέ, αλλά στο φεστιβάλ χωρις κίνηση...Κλείνω Βαμπιρελλίτσα, θα ήθελα να κάνω και κουβεντούλα, αλλά γρυ αγγλικά, μόνο ισπανικά. Τιμή πολύ καλή, λαμβανομένου υπ' όψιν του ονόματος. Χωρίς πρωτότυπα έργα, από τους λίγους με prints. Και μιας και αρχίσαμε παλιούς, βόλτα προς Serpieri...Κρατάει ένα μηχανικό μολύβι μόνο, με το οποίο υπογράφει τα πάντα και ζωγραφίζει μόνο δωρεάν και μόνο στα βιβλία μιας καινούριας πεντάτομης έκδοσης της Druuna, που έχει στο τραπέζι και στο Little Big Horn, το οποίο επίσης έχει στο τραπέζι. Παίρνω ένα τελευταίο, ευτυχώς, τομάκι στα Αγγλικά, μπαίνω στη σειρά και παίρνω υπογραφούλες στις πολυκαιρισμένες μου Βαβέλ-Ντρούνες, που πυροδότησαν κουβεντούλα, μέσω διερμηνέως. @Valtasar prints και αφίσσες δεν υπήρχαν, μόνο πρωτότυπα σε απαγορευτικές τιμές αλλά το άλλο που ζήτησες έγινε. Περασιά ξανά από Adams..( @konni φωτιές μου άναψες, μ' αυτόν)...Τζίφος το σχέδιο οπότε γυρνάω στον Marini.... @Retroplaymo όπως τα είπε ο @Θρηνωδός πιο πάνω: βάση το κατοστάρικο και ανεβαίνουμε.Ενδιαφέρον έδειξε για τα Τζίπσυ τα οποία φωτογράφησε.. . Ο Wolverine, μάλλον δώρο σε συνάδελφο, γιτί τον είδα σε άλλο τραπέζι. Η βόλτα τελειώνει με Mirka Andolfo γιατί άρχισα να ξεπατώνομαι στο κουβάλημα. ......και μετά από λίγο ακόμα γενικό καυλάντισμα πήρα το δρόμο για το καραβάκι..... Αυτά απ' την πρώτη μέρα, επανέρχομαι σύντομα με τη δεύτερη.......
  11. Κάτι που ξέχασα να αναφέρω. Όπως γίνεται κάθε φορά, ο κόσμος γέμισε τον Rosa με δώρα. Από σχεδιαστές που του έδιναν τα κόμικς που είχαν εκδώσει και είχαν στην έκθεση, μέχρι χειροτεχνίες και δώρα που είχαν αγοράσει ειδικά γι' αυτόν. Και κάπου σε αυτό το πλαίσιο, εμφανίστηκε ο @konni και ο @guskoin (αν δεν απατώμαι) που αντί να δώσουν δώρα στον Don, έδωσαν από ένα τευχάκι σε εμένα . Πολύ ωραίες εκπλήξεις, ευχαριστώ και τους δύο. Συγκεκριμένα ο konni μου χάρισε ένα Daisy and Donald της Giant series του 1976 από την Αυστραλία, ενώ ο guiskoin μου έδωσε έναν φάκελο με το Topolino 1275 του 1980, με ιστοριάρα του Massimo De Vita αδημοσίευτη στην Ελλάδα παρεμπιπτόντως, δεν ξέρω αν ήταν εσκεμμένο ή όχι. Έπρεπε να βλέπατε τη φάτσα του Rosa όταν του τα έδειχνα ενθουσιασμένος. Αυτός ήταν αδιάφορος επειδή δεν είχαν Barks που είναι ο μόνος Disney σχεδιαστής με τον οποίον ασχολείται, και μετά γύρισα στον Jano και αρχίσαμε να τα αναλύουμε με αυτόν, και να τα συγκρίνουμε με τα αντίστοιχα της Ελλάδας και της Γερμανίας Κάτι ακόμα που με χαροποίησε, είναι το δημοσίευμα της εφημερίδας των συντακτών από τον Γιάννη Κουκουλά, που ουσιαστικά εκθείαζε τη δουλειά που κάναμε στον Περτουίλαμπι που βγάλαμε όταν καλέσαμε τον Rosa το 2014. Αναφέρεται σε αυτό το βιβλίο και σε αυτό το άρθρο. Και όπως φυσικά συμβαίνει σε αυτές τις αμφίδρομες σχέσεις, αυτό οδήγησε τον @JohnnyMZ στη θέση που βλέπετε στην φωτογραφία παρακάτω, επομένως υποθέτω πως θα έχουμε νεώτερα από αυτόν σύντομα Λογικά είναι κι άλλα που έχω ξεχάσει, απλά τώρα μάζεψα κουράγιο να τακτοποιήσω το σπίτι και τα θυμάμαι ένα ένα
  12. Ζει ο βασιλιάς Γουίδων? Ζει! Τόμοι 3 + 4. Για να κάνουν παρέα στους 1+2.
  13. Από το The Con 5. Πολλά ευχαριστώ στον Adams και στον Θρηνωδό. Ο Adams παρέλαβε το Rosa , που είχα κανονίσει εδώ και κάποιους μήνες , και τα Achde , Johnson που μου κανόνισε ο Θρηνωδός και τα έφερε Αθήνα.
  14. tsironick

    THE INFINITY WAR

    Τιμή καταλόγου: 22,99€ Σύνοψη βιβλίου: Μετά την επιστροφή του Άνταμ Γουόρλοκ στο Infinity Gauntlet, το χειρότερο μισό του, ο Μάγκους, δεν αργεί πολύ ν’ ακολουθήσει! Η μάχη για την απόλυτη εξουσία του σύμπαντος συνεχίζεται όταν διαβολικοί δίδυμοι υπερνικούν τους Τέσσερις Φανταστικούς, τους Εκδικητές, τους Χ-Μεν, τους Νέους Πολεμιστές, την Πτήση Άλφα και άλλους! Σχολιασμός: Πρόκειται για την συγκεντρωτική έκδοση των τευχών Infinity War #1-6, όπου είναι συνέχεια της ιστορίας The Infinity Gauntlet που διαβάσαμε στα ελληνικά πριν λίγους μήνες. Το σκίτσο είναι πολύ όμορφο, στο στυλ που είχαμε συνηθίσει την δεκαετία του '90 και παραπλήσιο του The Infinity Gauntlet -μιας και φτιάχτηκε από την ίδια δημιουργική ομάδα. Η έκδοση είναι στα ποιοτικά δεδομένα που μας έχει συνηθίσει η Οξύ. Στην αρχή κάθε τεύχους υπάρχει και το δισέλιδο εξώφυλλό του. Μια εξαιρετική έκδοση που θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε όλοι στη βιβλιοθήκη μας. Ευελπιστώ και στην έκδοση του The Infinity Crusade, για να ολοκληρωθεί η τριλογία. Εικόνες:
  15. Ο σημαντικότερος διάδοχος του Καρλ Μπαρκς και δημιουργός των πιο εμβληματικών από τη δεκαετία του ’80 ιστοριών της περίφημης οικογένειας Ντακ τα τελευταία χρόνια διασχίζει πολύ συχνά τον Ατλαντικό για να συναντήσει τους θαυμαστές του και να απαντήσει στις απορίες τους για την παπιοπαρέα της Disney αλλά και την ιστορία των κόμικ του Μπαρκς, την οποία, όπως ο ίδιος διαπιστώνει, «πολλοί δεν ξέρουν». Στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα αγαπητός, όπως αποδείχτηκε από τους χιλιάδες φαν που πέρασαν το κατώφλι του Comic Con 5 το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη για να αποκτήσουν την πολυπόθητη υπογραφή του αλλά και να ακούσουν έναν από τους διασημότερους σχεδιαστές στον κόσμο να μιλάει για τη μακρόχρονη πορεία του στον μαγικό κόσμο των κόμικ. Από τη δεκαετία του ’40 μέχρι και τώρα γενιές και γενιές μεγαλώνουν με τις ιστορίες του Ντόναλντ και του Σκρουτζ. Ξέρει σήμερα ο κόσμος ποιος είναι ο Καρλ Μπαρκς και ποιος είστε εσείς, κ. Ρόσα; Πολλοί με μπερδεύουν με τον Μπαρκς. Αυτό που με απασχολεί είναι ότι δεν ξέρουν ποιος είναι ο δημιουργός των παπιών, ποιος είναι ο Καρλ Μπαρκς και η ιστορία των κόμικ του. Πολλοί νομίζουν ότι είναι ένα σόου της τηλεόρασης και κάτι που ανήκει στην Disney. Λέμε «Disney κόμικ» αλλά η Disney δεν έχει καμία ανάμειξη. Τα βιβλία κόμικ βασίζονται στις ιστορίες του Καρλ Μπαρκς και είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από οτιδήποτε ντισνεϊκό. Αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο. Οι χαρακτήρες, οι ιστορίες, οι λεπτομέρειες της οικογένειας Ντακ ήταν όλα έργο δικό του και των καλλιτεχνών οι οποίοι ύστερα από αυτόν συνεργάστηκαν με ανεξάρτητους εκδότες. Κάποιοι υποστηρίζουν πως είστε ο μόνος δημιουργός που συνέχισε το έργο του Μπαρκς με την ίδια έμπνευση και αυτός που το διέσωσε στην αιωνιότητα. Δεν νομίζω ότι με χρειαζόταν για να διασωθεί η μνήμη του. Οι ιστορίες του παραμένουν τα πιο δημοφιλή κόμικ σε όλο τον πλανήτη παρόλο που οι πωλήσεις των βιβλίων είναι σε πτώση τόσο στην Ευρώπη σήμερα όσο και στην Αμερική ήδη από το ’70. Πάντα χαίρομαι πολύ όταν κάποιοι μου λένε ότι δίπλα στις δικές του ιστορίες έχουν και τις δικές μου. Νομίζω ότι ο κόσμος θαυμάζει τις ιστορίες μου γιατί αντιλαμβάνεται πως πρώτα από όλα είμαι θαυμαστής των ιστοριών του Μπαρκς. Δεν ήμουν ποτέ εξπέρ επαγγελματίας, είμαι ένας φαν όπως ο καθένας. Σταμάτησα να δουλεύω πριν από δώδεκα χρόνια. Παραιτήθηκα γιατί δεν μου άρεσε όλο το σύστημα, αλλά δεν κουράστηκα ποτέ να ταξιδεύω και να συναντώ φαν σαν εμένα ανά τον κόσμο. Ο Ντον Ρόσα υπογράφει για το Documento Θυμάστε πότε σχεδιάσατε κόμικ για πρώτη φορά; Νομίζω πως άρχισα να σχεδιάζω από τη μέρα που γεννήθηκα. Θα σας πω την ιστορία μου συνοπτικά. Από μικρός ήξερα ότι θα σπουδάσω πολιτικός μηχανικός και θα αναλάβω την κατασκευαστική εταιρεία την οποία ίδρυσε ο παππούς μου, όπως και έγινε. Ωστόσο μεγάλωνα περιτριγυρισμένος από κόμικ λόγω της αδερφής μου. Η κατά έντεκα χρόνια μεγαλύτερη αδερφή μου είχε πολλά βιβλία κόμικ, τα οποία μάζευε από τη δεκαετία του ’40. Έτσι λοιπόν γεννήθηκα και μεγάλωσα ανάμεσα σε κόμικ. Είμαι φαν και συλλέκτης από τα γεννοφάσκια μου. Γι’ αυτό λέω ότι είμαι εραστής των κόμικ από πάντα και συλλέκτης από δώδεκα χρόνων. Άρχισα να συλλέγω μόνος μου κόμικ το 1961. Τότε κανείς δεν ήξερε τον Καρλ Μπαρκς, δεν υπήρχε το όνομά του στα βιβλία. Τη δεκαετία του ’70 αρχίσαμε να μιλάμε γι’ αυτόν μεταξύ μας κάποιοι συλλέκτες. Το όνομά του ήταν άγνωστο, όμως είχαμε ανακαλύψει ότι αυτός ήταν ο δημιουργός των ιστοριών των παπιών και όχι ο Ντίσνεϊ. Ο Ντίσνεϊ όμως δεν ήθελε αυτό να γίνει γνωστό και γι’ αυτό δεν υπήρχε το όνομα του Μπαρκς στα βιβλία. Το ’87 τρεις φίλοι μου, συλλέκτες και φαν σαν εμένα, πήραν την άδεια της Disney για εκδόσεις βιβλίων κόμικ στη Βόρεια Αμερική, άρχισαν να συστήνουν τον Καρλ Μπαρκς στους Αμερικανούς και να δημοσιεύουν τα ονόματα συγγραφέων και σχεδιαστών. Όταν το είδα τηλεφώνησα αμέσως στον ένα από αυτούς, τον εκδότη της Gladstone Publishing στην Αριζόνα –είναι γνωστή αυτή η ιστορία αλλά και αληθινή– και του είπα: «Είναι στο πεπρωμένο μου να γράψω και να σχεδιάσω μία και μόνο περιπέτεια του Θείου Σκρουτζ». Συμφώνησε και έκανα το «The son of the sun» (Ο γιος του ήλιου). Χαρακτηρίστηκε τότε από τους κριτικούς ως η καλύτερη ιστορία κόμικ της χρονιάς. Ήταν η πρώτη μου ιστορία για τον Σκρουτζ. Ήξερα ότι δεν θα έβγαζα ποτέ από τα κόμικ όσα χρήματα έβγαζα από την οικογενειακή επιχείρηση αλλά δεν μ’ ένοιαζε. Άφησα την 85άχρονη κατασκευαστική εταιρεία του παππού μου και άρχισα να γράφω και να σχεδιάζω κόμικ αποκλειστικά. Δεν θα το έκανα αν δεν ήμουν σε θέση να δουλέψω για τις δημιουργίες του Μπαρκς. Θα παρέμενα ένας συλλέκτης κόμικ που θα σχεδίαζε αυστηρά ως χόμπι, όπως έκανα μέχρι τότε. Ο Ντον Ρόσα στο The Comic Con 5 στη Θεσσαλονίκη Πολύ σύντομα σταματήσατε να δουλεύετε σε αμερικανικές εκδόσεις. Γιατί; Από τις αρχές του ’90 στην Αμερική όλα τα κόμικ ήταν ίδια, αφιερωμένα όλα στον βωμό του εύκολου κέρδους. Άρχισα να δουλεύω για την Egmont Publishing, τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή εταιρεία, η οποία δεν θεωρούσε ότι όλα πρέπει να είναι ίδια προκειμένου να πουλήσουν. Γι’ αυτό τον λόγο το «Ο βίος και η πολιτεία του Σκρουτζ ΜακΝτάκ» εκδόθηκε πρώτα στην Ευρώπη; Είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Περίπου το 1992 αποφάσισαν στην Disney να δημιουργήσουν ειδικές εκδόσεις για τους συλλέκτες – άλλωστε δεν υπήρχαν άλλοι αναγνώστες στις ΗΠΑ. Ο στόχος ήταν μια μικρή σειρά για τη ζωή του Σκρουτζ ΜακΝτάκ και πρότειναν σε έναν φίλο μου εκδότη να το αναλάβει. Εκείνος με κάλεσε –παρόλο που ήξερε ότι δεν θα δούλευα για την Disney– επειδή γνώριζα καλά αυτό τον χαρακτήρα. Αρνήθηκα φυσικά, αλλά του ζήτησα να το προτείνω στην Egmont. Αν το δεχόταν, αυτός θα έπαιρνε έτοιμη την ιστορία χωρίς να ξοδευτεί. Διότι ούτε οι δημιουργοί πληρώνονται για δεύτερη χρήση μιας ιστορίας τους ούτε οι εκδότες της, σύμφωνα με το συμβόλαιο που έχουν με την Disney. Ότι παράγουν είναι δική της πνευματική ιδιοκτησία. Μόνο η Disney κερδίζει από αυτό. Έτσι λειτουργεί το σύστημα. Ο εκδότης μου στην Κοπεγχάγη δέχτηκε και έγινε. Ο λόγος που ανέλαβαν να το κάνουν οι Ευρωπαίοι –και, όπως ευχόμουν, μου πρότειναν να φτιάξω εγώ τη σειρά– ήταν για να αποτρέψουμε την Disney να αναμειχθεί σε αυτή την ιστορία. Θα το έκαναν λάθος. Δεν ήξεραν τίποτε για τον χαρακτήρα του Σκρουτζ, δεν ήξεραν τους χαρακτήρες του Μπαρκς. Και για μένα ο κύριος λόγος της δημιουργίας του βιβλίου ήταν να βάλω σε μια μεγάλη ιστορία κάθε γεγονός στο οποίο είχε αναφερθεί σχετικά με τον Σκρουτζ ΜακΝτάκ ο Καρλ Μπαρκς, ώστε να μην υπάρχει καμιά σύγχυση για την πραγματική ζωή του χαρακτήρα. Σας είπα, πρώτα από όλα είμαι φαν των ιστοριών του Μπαρκς. Στην ιστορία σας «Γράμμα από το σπίτι» ο Σκρουτζ μεταβάλλεται σε πολύ «ανθρώπινο» παπί. Τελικά ο χρόνος δεν άφησε αλώβητο ούτε τον Σκρουτζ, έτσι δεν είναι; Όλοι είναι άνθρωποι, δεν είναι παπιά. Εγώ τα βλέπω ως ανθρώπους πάντα. Το ίδιο και ο Μπαρκς, ο οποίος έχει δείξει τα συναισθήματα του Σκρουτζ. Ακόμη και όταν τα έκρυβε λόγω του χαρακτήρα του. Είναι λίγο ντροπαλός. Όπως είμαι κι εγώ. Κρύβεται συμπάθεια στα συναισθήματά του. Την εκφράζει κάποιες φορές. Και αυτό τον κάνει ενδιαφέροντα χαρακτήρα. Ο χρόνος τον επηρεάζει, τα πράγματα όμως που είναι σημαντικά γι’ αυτόν δεν αλλάζουν. Το ίδιο ισχύει και για μένα. Βλέπετε τον εαυτό σας στον Σκρουτζ; Μοιάζουμε. Όταν ήμουν παιδί οι γονείς μου δεν ήξεραν τι να κάνουν μ’ εμένα. Περνούσα τον περισσότερο καιρό μόνος μου σχεδιάζοντας. Είχα άραγε δυστυχισμένη παιδική ηλικία; Δεν ξέρω. Δεν έχω αναρωτηθεί. Αλλά ήθελα να απομονώνομαι και μου άρεσε αυτό. Αποκομμένος από τον κόσμο, από τη διασκέδαση και από την οικογένεια είναι και ο Σκρουτζ. Και νομίζω ότι του αρέσει η ζωή του. Στις ΗΠΑ σας αναγνωρίζουν στον δρόμο, κ. Ρόσα; Όχι, κανείς δεν ξέρει ποιος είμαι. Μερικοί νομίζουν ότι κάνω τη φωνή του Ντόναλντ Ντακ σε κάποιο από τα «Duck tales» ή κάτι ανάλογο. Οι Αμερικανοί σταμάτησαν να διαβάζουν βιβλία κόμικ τη δεκαετία του ’70. Δεν ξέρουν ποιος είναι ο Καρλ Μπαρκς, αγνοούν εντελώς τις ιστορίες του και πιστεύουν ότι τα βιβλία κόμικ προέκυψαν από τα «Duck tales». Οι Αμερικανοί δεν ασχολούνται με την Ιστορία, μόνο με το τώρα. Οι Ευρωπαίοι, από την άλλη, ασχολούνται με την Ιστορία. Όμως προσωπικά με ενδιαφέρει πολύ να μιλάω για τον Καρλ Μπαρκς και το κάνω και στην Αμερική. Με ενδιαφέρει πολύ να είναι ξεκάθαρο στον κόσμο ποιος είναι. Όλα ξεκίνησαν από τον Μπαρκς. Αυτός είναι που αξίζει πρώτος απ’ όλους τους επαίνους. * Φωτογραφίες: Δέσποινα Βαξεβάνη Και το σχετικό link...
  16.   Το τρίτο δίτομο κόμικ-άλμπουμ που προσφέρουν οι εκδόσεις ΟΞΥ με συνεργασία με την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ ,σαν συνεκδότης αλλά και σαν διανομέας.Οι υπερηρωές της ΜΑRVEL,κάθε μήνα,θα κυκλοφορούν ταυτόχρονα με την κινηματογραφική τους πρεμιέρα έν Ελλάδη. Δύο χάρτινοι ήρωες είναι γνωστοί για τα σφυριά τους.Ο ΜΠΟΜΠ ο ΜΑΣΤΟΡΑΣ και ο ΘΩΡ.Ο πρώτος δεν έχει ανάγκη αφού όλα τα μαστορεύη,ο δευτερος όλο προβλήματα έχει. Σειρα αυτην την Κυριακή έχει ο ΘΩΡ,θα μου πείτε πότε έχει πρεμίερα ταινία του και σας ξέφυγε,όχι δεν κάνετε λάθος Ο ΘΩΡ μπαίνει σφήνα ανάμεσα στους ΕΚΔΙΚΗΤΕΣ και στους Χ-ΜΕΝ που θα είναι και οι πρωταγωνιστες τον επόμενο μήνα. Hιστορία του άλμπουμ μας περιγράφει με ανανεωμένη ματια την αυθεντική(origin)ιστορία της καταγωγής του θεού του κεραυνου.Οτι πρέπει για τους νέους αναγνώστες, που δεν ξέρουν για τον Θωρ. Το άλμπουμ περιέχει τα τρία πρώτα τεύχη της σειράς FIRST THUNDER Αγαπητοί αναγνώστες σας εύχομαι ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ G.C. Βασιλευς των κομικς Υ.Γ. Συγγνώμη Κώστα που σε πρόλαβα ,ελπιζω να μη μου ξαναθυμώσεις. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον GreekComicFan.
  17. Οι εκδόσεις Anubis, σε συνεργασία με την Λέσχη Φίλων Κόμικς, διαθέτουν ένα (1) δωρεάν αντίτυπο του Conan - Επικές Περιπέτειες. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να δηλώσετε ενδιαφέρον συμμετοχής μέσα στο θέμα που έχει ανοίξει στο φόρουμ greekcomics.gr και μόνο εκεί. Οι απαντήσεις στο facebook και τα υπόλοιπα social media της λέσχης, δεν λαμβάνουν μέρος στον διαγωνισμό. Ένα αντίτυπο ήδη κληρώθηκε για τα μέλη της ΛΕΦΙΚ και το κέρδισε το μέλος KILLMATH Σημείωση: Θα πρέπει να αναφέρετε ρητά πως δηλώνετε συμμετοχή, για να μπορούμε να ξεχωρίσουμε την δήλωση από τις λοιπές συζητήσεις που θα προκύψουν στα σχόλια. Ο διαγωνισμός θα κρατήσει μέχρι τις 30 Μαΐου του 2019, και ο νικητής θα επιλεχθεί με ένα από τα προγράμματα τυχαίας παραγωγής αποτελεσμάτων που υπάρχουν στο net. Ο νικητής θα παραλάβει το αντίτυπο από την έδρα της Λέσχης (Ιερά οδός 14) αν είναι από την Αθήνα, ενώ αν είναι από την επαρχία θα τα παραλάβει χωρίς επιβάρυνση στο σπίτι του. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να μας προμηθεύσει το συντομότερο δυνατόν με την διεύθυνση του, μέσω προσωπικού μηνύματος σε εμένα ή τον Valtasar, για να προωθηθεί η αποστολή. Καλή επιτυχία σε όλους! --------------------------- edit 31-05-2019: Νικητής του διαγωνισμού αναδείχτηκε ο @Καθηγητής Στρονγκ.
  18. Ποστ ρεζέρβα που μάλλον δεν θα χρειαστεί, όμως ύστερα από τόσα χρόνια, καλό είναι οι θεσμοί και οι παραδόσεις να διατηρούνται (έκλεισα 12 χρόνια στο site, σας το είπα; )
  19. Τον Απρίλιο του 2019 και στα πλαίσια του 14ου Comicdom Con, ο Σταύρος Κιουτσιούκης μάς παρουσιάζει ακόμα ένα πονηρό άλμπουμ, με τίτλο "Το μεγάλο μπανιστήρι". Πρωταγωνιστές είναι οι καθιερωμένοι πλέον χαρακτήρες του, που βρίσκονται στην κρίσιμη περίοδο της εφηβείας κι εξερευνούν το σώμα τους, προσπαθώντας παράλληλα να πραγματοποιήσουν τις διάφορες ερωτικές τους φαντασιώσεις. Ακολουθούν δύο εσωτερικές σελίδες, οι οποίες είναι ακατάλληλες για ενηλίκους. Δεν έχω κρύψει ότι μου αρέσει αυτού του είδους η θεματολογία από το πενάκι του συγκεκριμένου δημιουργού. Έτσι κι εδώ έμεινα ικανοποιημένος. Προσωπικά με αναζωογονεί αυτό το kinky στοιχείο και το αίσθημα ενοχής που μου προκαλεί. Σεναριακά, εκτός από σκηνές ηδονής, υπήρχε υπόθεση και βρήκα ευφυές το άνοιγμα και το κλείσιμο της πλοκής. Εννοείται βέβαια ότι δεν θα πρέπει να αναζητήσετε κάτι βαθυστόχαστο στις σελίδες του. Όσον αφορά το σχέδιο, κι αυτό φώναζε από μακριά το όνομα του δημιουργού, καθώς είχε την δική του σφραγίδα. Το βρήκα αρκετά καρτουνίστικο, ενώ δεν γίνονταν περικοπές στις επίμαχες και πονηρές σκηνές. Αυτό το γεγονός καθιστά το κόμικ κατάλληλο για άτομα άνω των 18 ετών (και στο σώμα και στο πνεύμα). Το χρώμα ήταν ελαφρύ κι ανοιχτό κι έκανε την ανάγνωση ακόμα πιο άνετη. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη. Η κόλληση στην ράχη νομίζω ότι κάνει το κόμικ ανθεκτικό στις συνεχείς αναγνώσεις. Το χαρτί είναι παχύ ματ και η εκτύπωση των καρέ (και ιδιαιτέρως των χρωμάτων) επάνω του ήταν πολύ καλή. Από έξτρα υλικό εντοπίζουμε μόνο ένα εισαγωγικό σημείωμα από τον κωμικό-ραδιοφωνικό παραγωγό Αλέξανδρο Χαριζάνη, το οποίο είναι εξαιρετικά χιουμοριστικό. Τουλάχιστον εύχομαι να είναι, διότι σε διαφορετική περίπτωση προβλέπω να τον κυνηγάει ο Κιουτσιούκης με καραμπίνα.
  20. Τιμή καταλόγου: 15.50€ Με αφορμή το "2018 Έτος Χαλεπά", το δίδυμο Βανέλλη & Πέτρου μας παραδίδει τη βιογραφία ενός μοναδικού γλύπτη, που είναι ταυτόχρονα και μια καταγραφή των προκαταλήψεων περί των ψυχικών νόσων, όπως και την αδυναμία αντιμετώπισής των (όχι μεγάλη διαφορά από το σήμερα δηλαδή). Βασισμένη σε πλούσια βιβλιογραφία, η ζωή του Χαλεπά απεικονίζεται σε ασπρόμαυρο (ή μάλλον γκριζόμαυρο) φόντο με τον Πέτρου να παραδίδει την πιο λεπτομερή δουλειά του, με πιστότητα απαραίτητη ώστε να λάμψει η μαστοριά και η έμπνευση του γλύπτη. Μαστοριά και από τους δύο συντελεστές του βιβλίου, η οποία αποτυπώθηκε και στις πωλήσεις με αποτέλεσμα το κόμικ να βρίσκεται ήδη στη 2η έκδοσή του. Για όποιον θέλει να διαβάσει ένα απόσπασμα από το βιβλίο εδώ...
  21. Aπριλίου-Μαϊου. Τον τιμήσαμε τον Van Hamme κι αυτό το 2μηνο
  22. Με έναν μήνα καθυστέρηση, ας ανεβάσω κι εγώ την πραμάτεια που απέκτησα στο εφετινό ComicDom. Και μία συγκεντρωτική.
  23. Ο διαγωνισμός ολοκληρώθηκε, σας ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή. Συμμετείχαν 48 άτομα αλλά στην κληρωτίδα μπήκαν 46. Τα μέλη @constantinople και @dimious200 δεν μπήκαν στον διαγωνισμό γιατί είναι μέλη της ΛΕΦΙΚ και θα πάρουν ένα αντίτυπο ΧΩΡΙΣ διαγωνισμό Οι νικητές είναι οι @Kyr1967 & @stavroschatzis70 Συγχαρητήρια παιδιά, περάστε από τη Λέσχη να πάρετε το σπάνιο δώρο σας ή στείλτε μου μήνυμα με τη διεύθυνσή σας για να σας το στείλουμε.
  24.   Η ΤΖΗΝ ΓΚΡΕΥ πέθανε θυσιάζοντας την ζωή της για τους συντρόφους της; Πάει μας τελείωσε; Δεν το νομίζω πεθαίνουν τα παλικάρια, τα θηλυκά παλικάρια εννοώ, και ειδικά όταν πρόκειται για χαρακτήρες των κόμικς, όχι. Η ΓΚΡΕΥ επιστρέφει σαν Μαύρος Φοίνικας, η ΤΖΗΝ για να σώσει τους Χ-ΜΕΝ από τον θάνατο κάλεσε μια κοσμική οντότητα η οποία υιοθέτησε την ταυτότητα της τηλεπαθητικής ηρωίδας. Αν και νικήθηκε από την ομάδα των μεταλλαγμένων σαν φοίνικας που είναι ξαναγυρίζει, έχοντας ανεξέλεγκτη δύναμη και την απουσία της ΤΖΗΝ να την βοηθά να μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο. Την ιστορία του Μαύρου Φοίνικα, την είχαμε διαβάσει στα μηνιαία τεύχη της ΜΑΜΟΥΘ με είχε ενθουσιάσει τότε με τις καταπληκτικές εικόνες και το καλοδουλεμένο σενάριο. Με την πρώτη ματιά που έριξα στην μοντέρνα εκδοχή τουλάχιστον στο σχέδιο δεν μου άρεσε και τόσο, ελπίζω όταν μπορέσω να το διαβάσω να μην απογοητευτώ και από το σενάριο. Είναι η τέταρτη φορά που οι εκδόσεις Οξύ Α.Ε. / Brainfood Εκδοτική ΜΕΠΕ με συνεργασία της εφημερίδος ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ προσφέρουν κάθε μήνα από δύο τόμους με χαρακτήρες που παράλληλα θα έχουν και τις κινηματογραφικές τους πρεμιέρες τον επόμενο μήνα σειρά έχει ο φιλικός μας γείτονας SPIDER-MAN. Και μέχρι την επόμενη φορά MAKE MY MARVEL Για το GC ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
  25. Το μπαλκόνι με την τέντα και τα έπιπλά είναι πλέον τέλειο!!! Μόνο ένα μπαράκι και ένα μπάρμπεκιου μας λείπει!!! Η παρέα ήταν καταπληκτική για άλλη μια φορά και ο πρόεδρος μας λυπήθηκε και δεν μίλαγε με τις ώρες. Κάναμε και την κλήρωση μας με πολλά και όμορφα δωράκια. Εγώ δυστυχώς μόνο 4 πήρα.
  26. Εχθές είχαμε τα δέκατα γενέθλια της Λέσχης μας και πήρα μερικά καλούδια (στην φωτογραφία μπήκε και η σημερινή έκδοση της ΟΞΥ που κυκλοφόρησε με το Έθνος της Κυριακής). Και στην κλήρωση που έγινε, κέρδισα μία μπλούζα με στάμπα ένα σκίτσο του ΤΟΜΕΚ, προσφορά της JEMMA. Επειδή όμως δεν χωράω αν δεν χάσω τουλάχιστον 70 κιλά, την χαίρεται άλλη. Και του χρόνου να είμαστε καλά να ξανά γιορτάσουμε.
  27. Καλοκαιρι χωρις Ρετιρε και χωρις Ντισνευ απο την Καθημερινη δεν εναι καλοκαιρι. Και αφου το Μεγκα εκλεισε και δεν εχει Ρετιρε χαιρομαι διπλα που θα χει Ντισνευ!!
  28. Nα ανεβάσω και εγω τα πτωχά πλιν τίμια πρώτα σκίτσα που μαζεψα στο 1o μου sketchbook, κατά το The Comic Con. 2 από Achde Προπερσυ ο ikarukani νομιζω, ειχε κανει κατι πρωτοποριακο στα ματια μου, ειχε ζητησει το Νεκροθαφτη. Το αποτελεσμα ηταν εξαιρετικο. Αυτο λοιπον με σημαδεψε, οπότε φετος πρωτο πρωτο σκιτσο πηγα και εγω και του ζητησα Νεκροθαφτη. και απ οτι ειδα, πιο πολλους νεκροθαφτες εκανε, παρα λουκυ λουκ. Καλος ηταν, αλλά με χαλασε λιγο το υφακι στο βλεμμα, ηθελα το αλλο , το χαμογελαστο. Το 2ο σκίτσο ειναι ο κλασικος Τζο Νταλτον. Εδω πηγα σε mainstream καταστασεις. +bonus το σκίτσο που πήρε ο κολλητός μου 1 απο Johnson Mου αρεσε πολυ. Αν γυρνουσα το χρονο πισω, θα επαιρνα και Agent απο bullets , οπως εγραψα παραπανω. Και βασικα θα επαιρνα και τουλαχιστον αλλα 3 σκιτσα απο Achde, κατι λουκυ λουκ κατι Ντοληδες κατι Ρανταπλαν, οπότε καλυτερα που δε μπορω να γυρισω το χρονο πισω. Πάντως, μου εκανε ψιλοαρνητικη εντυπωση το γεγονος οτι παρατηρησα το τιμολόγιο των σκιτσων του Achde να ειναι εντελως yolo. Π.χ. στο παραπανω σκιτσο για τον Cassidy, γιατι 100 ευρω και οχι 40, αφου υποτιθεται οτι πηγαινε 20 ευρω τον χαρακτηρα? Εγινε και σε αλλες περιπτωσεις αυτο... προφανως και δεν ειμαι αρνητικος να παιρνει χρηματα ο καλλιτεχνης, αλλωστε και ο ιδιος του εδωσα τα χρηματα μου, αλλά αισθανομουν οτι τον ενοιαζε περισσοτερο το συγκεκριμενο κομματι και το ποσα θα βγαλει, απ οσο θα μου αρεσε....
  29. Παρίσι 1843. Με την εμφάνιση ενός μυστήριου ξένου, γνωστού σαν κόμη Skarbek, ένα σκάνδαλο ξεσκεπάζεται στην ήρεμη κατά τ΄άλλα γαλλική πρωτεύουσα. Ένα σκάνδαλο που αφορά τον επιφανή έμπορο τέχνης Daniel Northbrook, που καυχιέται ότι έχει την αποκλειστικότητα των έργων του διάσημου ζωγράφου Louis Paulus που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς 10 χρόνια νωρίτερα. Ο κόμης πηγαίνει τον Northbrook στο δικαστήριο κι εκεί αποκαλύπτεται η αλήθεια για το τι συνέβη στον άτυχο ζωγράφο. Όχι όμως όλη η αλήθεια. Το "La Vengeance du Comte Skarbek" είναι μια περιπέτεια εκδίκησης γραμμένη απ΄τον Yves Sente και σχεδιασμένη απ΄τον Grzegorz Rosinski. Ο Sente μέσω των προσφιλών του flashbacks παρουσιάζει τη ζωή του πρωταγωνιστή, την καταγωγή του, τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, τη στρατιωτική του εκπαίδευση, την αγάπη του για την τέχνη της ζωγραφικής, το πως γνωρίστηκε με τον Northbrook και την ερωμένη του Magdalena, τι έγινε τη μέρα της εξαφάνισής του και τι ακολούθησε μετά. Μια ιστορία που ξεκινάει απ΄την Πολωνία και φτάνει μέχρι τα νησιά της Καραϊβικής. Mια ιστορία με έρωτες, προδοσία, βία και πολλές ανατροπές(θυμίζει έργα του master στο είδος Van Hamme). Μια ιστορία με απροσδόκητο και δραματικό φινάλε Καλοδουλεμένο σενάριο απ΄τον Sente που με εκπλήσσει θετικά τώρα τελευταία. Αν εξαιρέσουμε κάποιες αχρείαστες κατά τη γνώμη μου ιστορικές πληροφορίες, που περισσότερο κούραζαν παρά πρόσφεραν κάτι στην υπόθεση, θα έλεγα ότι έμεινα πολύ ευχαριστημένος Το σχέδιο του Rosinski όμορφο αν και ιδιαίτερο. Χρησιμοποιεί την τεχνική χρωματισμού που βλέπουμε στα Thorgal απ΄το τεύχος 29 και μετά, ή στο Western όσοι το έχετε διαβάσει, αυτό που κάνει τις εικόνες να φαίνονται σαν ελαιογραφίες, σαν πίνακες ζωγραφικής. Έχει κυκλοφορήσει σε 2 τόμους των 54 σελίδων και το έβγαλε πρόσφατα η Europe Comics στ΄αγγλικά. Το συστήνω Βαθμολογία Laz: 8/10
  30. Με τις δουλειές παρέλειψα να ανεβάσω τα καλούδια που οικονόμησα από το περασμένο ComicDom. Βέβαια, μετά από τα απίστευτα σκίτσα που ανεβάσατε όσοι πήγατε στο The Con, νιώθω ντροπή να ανεβάσω τα ταπεινά δικά μου, αλλά θα σφίξω τα δόντια και θα το κάνω. Από σκίτσα και αφίσες πήρα τα εξής: Ο αγαπημένος μου Φάντομ Ντακ από τον Stefano Zanchi Ο Batman από τον Γιάννη Ρουμπούλια Ο Popeye (που είχε την τιμητική του στο ComicDom) από τον Νικόλα Στεφαδούρο Ο λατρεμένος μου Αστυνόμος Σαΐνης, πάλι από τον Νικόλα Στεφαδούρο Προσωπική αφιέρωση από τον Τάσο Μαραγκό Σκίτσο από τον εξαίρετο δημιουργό και καλό φίλο Κωνσταντίνο Σκλαβενίτη (που έχει σήμερα την γιορτή του) Σκίτσο από τον Γιάννη Ρουμπούλια Σκίτσο κι αφιέρωση (πάλι) από τον Τάσο Μαραγκό Και για το τέλος ένα "πονηρό" σκίτσο από την Γεωργία Ζάχαρη
  31. Τιμή καταλόγου: 14,99€ Ο εγγονός του δημιουργού του ορού του υπέρ-στρατιώτη, κατάφερε να ανασυνθέσει τον ορό 70 χρόνια μετά και ετοιμάζεται να τον πουλήσει στους πλειοδότες για να φτιάξουν τον δικό τους υπέρ-στρατό. Ο Κάπτεν Αμέρικα, ο μόνος που φέρει τον ορό μέσα του, αναλαμβάνει να το σταματήσει αυτό, σε μια σόλο κατασκοπευτική περιπέτεια που τον φέρνει αντιμέτωπο με στοιχεία του παρελθόντος. Πρόκειται για μια μίνι σειρά που έδωσε στο Ed Brubaker την ευκαιρία να παρουσιάσει μια διαφορετική ιστορία από αυτή που είχε συνηθίσει στο πολυβραβευμένο run του με τον χαρακτήρα. Και είναι παρηγοριά στον... άρρωστο (τους Έλληνες αναγνώστες) που βλέπουμε έστω ένα ψήγμα από τον συνδυασμό Captain America/Ed Brubaker, μιας και κανένας Έλληνας εκδότης δεν πιστεύω να τολμήσει να εκδώσει το κανονικό run. Η ίδια η ιστορία είναι καλογραμμένη και ενδιαφέρουσα. Όχι κάτι συνταρακτικό, αλλά θα περάσετε ευχάριστα και θα απολαύσετε το σχέδιο του Eaglesham το οποίο ταιριάζει με το ύφος της ιστορίας. Το τέλος της ιστορίας αφήνει στοιχεία για μεταγενέστερη εκμετάλλευση βέβαια, αλλά δεν πιστεύω να απογοητευτείτε ιδιαίτερα για αυτό. Και πάλι έχει μια δόση πληρότητας. Απλά έχω την αίσθηση πως θα μπορούσαν να είχαν προσθέσει ακόμα δύο τεύχη και να καλύψουν και αυτή την τροπή που πήρε στο τέλος. Η έκδοση σε τόμο της μίνι σειράς περιλαμβάνει μια γκαλερί με τα εναλλακτικά εξώφυλλα των τευχών και το Captain America Comics 01 από τους Joe Simon & Jack Kirby, την πρώτη ιστορία που δημοσιεύτηκε ποτέ με τις περιπέτειες του Κάπτεν Αμέρικα, που στην χώρα μας δεν έχει εκδοθεί ποτέ, οπότε έχει ιστορικό ενδιαφέρον... και μόνο, μιας και ήταν παρωχημένη από την δεκαετία του '60 ήδη που επανέφεραν τον χαρακτήρα στο προσκήνιο. Ξεκάθαρα προϊόν μιας εντελώς διαφορετικής εποχής, με τις δικές της ευαισθησίες. Με αυτό τον τόμο, η Οξύ έχει πλέον καλύψει όλους τους βασικούς χαρακτήρες της δεκαετίας του '60 από τον κατάλογο της Μάρβελ, αυτούς τους οποίος ιστορίες δημοσιεύονται αδιάκοπα από τότε έως σήμερα. Η εκδοτική πάντως στα eshop το πλασάρει ως Captain America - Super Soldier, παρόλο που στην έκδοση καθαυτή, διατηρούν την αρχική ονομασία.
  32. Πριν από ένα μήνα, έλαβα ένα μήνυμα στo inbox μου. Εγώ το είδα προχτές Έτσι, μπόρεσα να δώσω το πράσινο φως (aka τη διεύθυνσή μου) στον @Manitou, ο οποίος ήθελε να μου στείλει δύο αφίσες και ένα γράμμα, χωρίς εγώ να το περιμένω! Δυστυχώς, δεν μπορώ/προλαβαίνω να επισυνάψω εικόνες, μιας και είμαι από κινητό, αλλά νιώθω την υποχρέωση να τον ευχαριστήσω και δημοσίως! Η μία αφίσα είναι του Ντον Ρόσα με τις απόπειρες του Σκρουτζ να βγάλει χρήματα μέχρι και όταν βρήκε την πρώτη φλέβα χρυσού στο Γιούκον, φυσικά υπογεγραμμένη από τον ίδιο το Ρόσα! Η δεύτερη είναι από τον Κιουτσιούκη και, ειδικότερα, όπως επισημαίνει ο Χρήστος στο γράμμα, το οπισθόφυλλο του "Γιαχνί", επίσης υπογεγραμμένο! Τώρα, δεν ξέρω πως κατάλαβε ότι λατρεύω Κιουτσιούκη. Οι αφίσες θα τιμηθούν δεόντως, αυτό είναι σίγουρο! Κανονικά, ήθελε να στείλει και το πρόγραμμα του con, μη ξέροντας ότι πήγα και εγώ! Χίλια , Χρήστο! Τα ξαναλέμε στο Athenscon!
  33. Τελικά λύθηκε το μυστήριο με τα Ισπανικά τεύχη της Fher. Είναι συνολικά 17 τεύχη, εκ των οποίων τα 5 πρώτα της σειράς δημοσιεύτηκαν στην έκδοση της Harmi-Press στα Ελληνικά (19-23). Τα υπόλοιπα 12 δεν πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν στην χώρα μας αφού σταμάτησε η κυκλοφορία του περιοδικού (στο Νο.23). Οι 4 τόμοι περιέχουν τα πρώτα 12 τεύχη. Ιδού τα εξώφυλλα των 17 τευχών της Fher: La Batalla De Los Planetas Νο.1 (Ελληνικό Νο.19) Νο.2 (Ελληνικό Νο.20) Νο.3 (Ελληνικό Νο.21) Νο.4 (Ελληνικό Νο.22) Νο.5 (Ελληνικό Νο.23) Νο.6 Νο.7 Νο.8 Νο.9 Νο.10 Νο.11 Νο.12 Νο.13 Νο.14 Νο.15 Νο.16 Νο.17 Τα πρώτα 18 τεύχη είναι παρμένα από το Γαλλικό La bataille des planetes. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Harmi-Press δεν χρησιμοποίησε την Ολλανδική σειρά της Μάχης των Πλανητών η οποία κυκλοφόρησε μεταφρασμένη στα Ολλανδικά την Αμερικάνικη σειρά της Gold Key (10 τεύχη) τα οποία δεν βγήκαν ποτέ στην Ελλάδα (μπορείτε βέβαια να τα κατεβάσετε από το διαδίκτυο). Υπάρχουν και τα εβδομαδιαία strips της TV comic τα οποία όμως είναι χάλια. Τα καλύτερα απ' όλα είναι τα Γαλλικά κόμικς που όμως είναι σχετικά λίγα (18). Τέλος συνιστώ περισσότερο την αυθεντική σειρά Gatchaman από την Ιαπωνία και όχι την Αμερικάνικη εκδοχή της (Battle of the Planets) που βλέπαμε και εμείς εδώ όταν ήμασταν πιτσιρικάδες. Τα κόμικς είναι επηρεασμένα από την Αμερικάνικη σειρά. Το ρομπότ ας πούμε, δεν υπήρχε στην Γιαπωνέζικη βερσιόν. Είναι συνολικά 205 επεισόδια σε 3 σεζόν από το 1972 ως το 1980.
  34. H αρχική εικονογράφηση του πρώτου εξώφυλλου που εστιάζει στον Τεν Τεν και κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1930, πωλήθηκε σε δημοπρασία στο Ντάλας το Σαββατοκύριακο αντί 1.125.000 δολαρίων (992.000 ευρώ), ανακοίνωσε ο αμερικανικός οίκος δημοπρασιών Heritage Auctions. Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1930 και δείχνει τον χαρακτήρα που δημιούργησε ο Ερζέ να βρίσκεται για ρεπορτάζ στη χώρα των Σοβιέτ και να πελεκίζει μέσα σε έναν κορμό δέντρου έναν αυτοσχέδιο έλικα για το αεροπλάνο του, ενώ ο σκύλος του, ο Μιλού, που είναι τυλιγμένος με επιδέσμους, τον παρατηρεί. Από τον Ιανουάριο του 1929, ο Ερζέ δημοσιεύει τις περιπέτειες του «Τεν Τεν στη χώρα των Σοβιέτ» κάθε εβδομάδα στο Le Petit Vingtieme (Το μικρό 20ό), ένθετο για τα παιδιά που κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη με τη βελγική εφημερίδα Le Vingtieme Siecle (Ο 20ός αιώνας). Μετά την επιτυχία του κόμικς, ο Τεν Τεν περνά από τις 8 στις 16 σελίδες, και απεικονίζεται στο εξώφυλλο του ένθετου αυτή την 13η Φεβρουαρίου 1930. Το άλμπουμ «Ο Τεν Τεν στη χώρα των Σοβιέτ», το πρώτο της ιστορίας του χαρακτήρα αυτού, θα εκδοθεί μερικούς μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1930. Τα περισσότερα παλιά εξώφυλλα του Τεν Τεν βρίσκονται στο μουσείο Ερζέ στη Λουβέν-λα-Νεβ του Βελγίου, εξήγησε ο «τεντεντολόγος» Φιλίπ Γκοντέν στο δελτίο που εκδόθηκε από τον οίκο για τη δημοπρασία. Η εικονογράφηση που πωλήθηκε στο Ντάλας το Σάββατο, έγινε με σινική μελάνη και η επεξεργασία της με γκουάς. Υπογράφεται από τον Ερζέ, ο οποίος είχε δώσει την εικονογράφηση στην εφημερίδα για να τυπωθεί πάνω στο εξώφυλλο. Είχε βρεθεί στις Βρυξέλλες, ανακοίνωσε εκπρόσωπος του Heritage Auctions. Οι ταυτότητες του πωλητή και του αγοραστή δεν έγιναν γνωστές. Ο Τεν Τεν καταρρίπτει συχνά τα ρεκόρ πωλήσεων στις δημοπρασίες: παλιές τυπογραφικές πλάκες και εξώφυλλα έχουν ξεπεράσει το εκατομμύριο, ακόμη και δύο εκατομμύρια ευρώ. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ === Πηγή και τα δέοντα από το Bleeding Cool
  35. Πέθανε σε ηλικία 93 ετών ο Παναγιώτης (Πότης) Στρατίκης, Έλληνας αντιστασιακός, εκδότης, συγγραφέας και δημοσιογράφος, δημιουργός του αγαπημένου περιοδικό «Μικρός Σερίφης» που υπέγραφε ως Κώστας Φωτεινός. Ο Πότης Στρατίκης γεννήθηκε το 1926 και μεγάλωσε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας. Παρόλο που η οικογένειά του ήταν φτωχή, ο ίδιος ήταν άριστος μαθητής. Ενώ φοιτούσε στο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας, ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο νέος, χωρίς να διστάσει προσχώρησε στην ΕΠΟΝ, λαμβάνοντας έτσι ενεργό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση. Όταν ο πόλεμος τελείωσε και άρχισαν οι εμφύλιες διαμάχες, ο Πότης Στρατίκης έφυγε, από την γενέτειρα του και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπως χιλιάδες άλλοι αριστεροί αναζητώντας ασφάλεια στο ανώνυμο πλήθος της πρωτεύουσας. Το 1946, πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Παντείου Σχολής, αλλά διέκοψε τα μαθήματα λίγους μήνες μετά επειδή δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών. Ανήσυχο πνεύμα, ξεκίνησε να μαθαίνει μόνος του ξένες γλώσσες. Παράλληλα, άρχισε να χτυπά την πόρτα στα περιοδικά της εποχής. Με την επιμονή του, κατάφερε να γνωριστεί με σημαντικούς ανθρώπους του Τύπου, όπως ο Στέλιος Ανεμοδουράς, ο Θέμος Ανδρεόπουλος, ο Απόστολος Μαγγανάρης, ο Νίκος Θεοφανίδης, ο Γιάννης Μαρής, ο Ηλίας Μπακόπουλος κ.α. και ξεκίνησε να εργάζεται στον εκδοτικό χώρο, τον οποίο λάτρευε από παιδί. Η αρχή έγινε με τις μεταφράσεις που έκανε για τα περιοδικά Χτυποκάρδι και Τραστ του γέλιου, ενώ δούλεψε και στην παραγωγή του Μικρού Ήρωα. Ακολούθησε η Μάσκα, του Απόστολου Μαγγανάρη στην οποία εργάστηκε αρχικά σαν διορθωτής κειμένων, όμως αργότερα μετέφραζε αστυνομικά και γουέστερν διηγήματα. Η οξυδέρκειά του τον οδήγησε στο να γράφει και ο ίδιος κείμενα με πρωταγωνιστές τους γνωστούς ήρωες του περιοδικού, όπως ο Ζορρό και το Τσακάλι. Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με διάφορα μεγάλα περιοδικά της εποχής όπως τα Ρομάντσο, Πρώτο, Θεατής, Γυναίκα, Φαντασία, Ελληνίδα, Πάνθεον, Βεντέτα, πότε σαν συντάκτης, πότε σαν μεταφραστής και πότε σαν μόνιμος συνεργάτης στα κείμενα. Παράλληλα ασχολήθηκε πολύ και με τη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων. Το 1962 αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να προχωρήσει ο ίδιος στην έκδοση ενός παιδικού περιοδικού. Είχε έτοιμη την ιδέα, απλώς έπρεπε να βρει και τον κατάλληλο συνεργάτη. Όταν συζήτησε το θέμα με τον φίλο του και σχεδιαστή, Θέμο Ανδρεόπουλο, εκείνος του ζήτησε να κάνουν μαζί αυτό το εγχείρημα. Έτσι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου του 1962 σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας εμφανίστηκε το νέο περιοδικό: ο Μικρός Σερίφης. Η επιτυχία του περιοδικού αυτού, του οποίου τα κείμενα υπέγραφε σαν «Κώστας Φωτεινός», ήταν μεγάλη και αυτό ανάγκασε τους δύο συνεταίρους να προχωρήσουν στην έκδοση και ενός δεύτερου περιοδικού με τους ίδιους ήρωες. Έτσι γεννήθηκε ο Μικρός Καουμπόυ. Ταυτόχρονα κατάφερε να αποκτήσει τα δικαιώματα για την ελληνική έκδοση ενός επιτυχημένου ξένου κόμικ: του Λούκυ Λουκ. Λίγα χρόνια αργότερα θα ιδρύσει τον Εκδοτικό Οίκο Αδελφοί Στρατίκη, σε συνεργασία με τα αδέλφια του Πέτρο και Χρήστο. Από τότε μέχρι σήμερα, ο Πότης Στρατίκης δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται με τα εκδοτικά πράγματα. Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία με θέμα την Αρχαία ελληνική ιστορία, ενώ καλείται συχνά σε συζητήσεις φιλολογικού περιεχομένου. Τον Ιούνιο του 2006 τιμήθηκε από την Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου για την προσφορά του, ενώ ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 2007), το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Β. Μπότση τον τίμησε για την επιτυχημένη διαδρομή του στον Περιοδικό Τύπο, αλλά και για το συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο. Και το σχετικό link...
  36. " Αντίο Κάπταιν Κούπερ.. Με μεγάλη μου λύπη ανακοινώνεται ότι έφυγε από την ζωή ο μεγάλος δάσκαλός μας Πότης Στρατίκης. Μου τηλεφώνησε πριν λίγο η κόρη του Θεοδώρα. Ο Πότης Στρατίκης θα μείνη για πάντα στη μνήμη μας ως ο συγγραφέας του Μικρού Σερίφη, Μικρού Κάου Μπόϋ και χιλιάδων άλλων διηγημάτων. Κύριε Στρατίκη ευχόμαστε Ο Μεγαλοδύναμος να σας αναπαύσει, ήσασταν σαν πατέρας μας. Νίκος Ζώης Θεοδόσης Στάλιας " https://www.facebook.com/groups/1019825824735849/permalink/2491428294242254/
  37. https://www.youtube.com/playlist?list=PLC1EAD1F6FDEEA9C1 Κοίτα... Αρκετοί Disneάκιδες εδώ μέσα είναι της λογικής "τσεκάρω το τεύχος και αν έχει καλές ιστορίες το παίρνω..." Εγώ και ο συννόματος- @Indian είμαστε της λογικής "θα αγοράσω το τεύχος βρέξει-χιονίσει και ευελπιστώ να έχει καλές ιστορίες μέσα." Το βλέπεις εξ' άλλου και από τις παρουσιάσεις μας. Ειδικά ο Γιάννης δεν αφήνει απ' έξω ούτε το Super Μίκυ. Που και εγώ το αγοράζω αλλά δε μπαίνω στο κόπο... Μου φτάνουν τα άλλα τρία που παρουσιάζω. Γενικά μιλώντας τώρα από τις ειδικές εκδόσεις της Καθημερινής έχω μείνει αρκετά εώς πάρα πολύ ικανοποιημένος... Οπότε προσωπικά αδημονώ και δε θεωρώ ότι θα απογοητευτώ. Ο Γιώργος- @PhantomDuck ίσως μπορεί να σε κατατοπίσει καλύτερα διότι για εμένα είναι ο καλύτερος γνώστης Disney που ξέρω και τον εμπιστεύομαι... Στην παρουσιάση του τόμου "Ο Μίκυ στην κοιλάδα του θανάτου" στην Ελληνοαμερικάνικη πιο πολύ ενδιαφέρον είχαν τα λεγόμενα του παρά του εκπροσώπου της εκδοτικής... Αυτά τα ολίγα...
  38. Από Comicdom Bazaar. Φοβερά deals, 5 ευρώ το ένα τα περισσότερα.
  39. Καλημέρα και καλό μήνα. Να ανεβάσω και εγώ φωτογραφίες από το Thessaloniki con 5 του 2019: πρώτα τα σκετσάκια: ACHDE RIBIC JOHNSON είναι τα blue pencils του εξωφύλλου και κάποιες υπογραφές γιατί πήρα πολλές ROSAPANTALENA DAYGLO WATERS SIMPSON Γ.ΚΑΜΠΑΝΤΑΗΣ ΚΙΟΥΤΣΙΟΥΚΗΣ ΡΟΥΜΠΟΥΛΙΑΣ Σ.ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ COMIC BOOK LOT
  40. Από το τεύχος 318 του 9, ένα στριπ από τη σειρά Υψηλές Πιέσεις του Γιώργου Καραχρήστου
  41. Κρίμα! Τέτοιο καλοδουλεμένο site! Μια χαρά δούλευε με Netscape και Internet Explorer.
  42. Fun Fact: Με έχει πιάσει ο φακός στην τελευταία φωτογραφία (με τον JohnnyMZ) να κοιτάω το κινητό μου ελπίζοντας να έχει έρθει το email για το γεύμα friday's. Μπορείτε να το καδράρετε ή ακόμα και να μου την φέρετε του χρόνου να σας την υπογράψω.
  43. Το έχω εγώ αλλά για κάποιο λόγο μου βγήκε κάθετο παρ΄οτι είχα ενεργοποιήσει την περιστροφή οθόνης στο κινητό... Πρώτη φόρα μου συμβαίνει. Παλιότερα το γιουτιούμπι σου έδινε την δυνατότητα να το περιστρέψεις άλλα όσο και αν έψαξα στις ρυθμίσεις δε το βρήκα... Ταπεινή συγγνώμη από όλους για το στρβολαίμιασμα... Από το όλοτελα... https://www.youtube.com/watch?v=RENKg4_GX5A
  44. Παρέλαβα και του 4 τελευταίους τόμους που μου έλειπαν από την σειρά Don Rosa Library. Στην ράχη του vol.7 δεν υπάρχει το FB που υπάρχει σε όλους τους άλλους τόμους. Γνωρίζει κανείς γιατί;
  45. Να πω και εγώ τη γνώμη μου για το 3ο τέυχος Μιστερ Νο. Καταπληκτικό σχέδιο, μεστό σενάριο. Λίγο πιο βαρύ και σοβαρό από τα συνηθισμένα Μιστερ Νο που δεν παίρνουν και πολύ σοβαρά τον εαυτό τους. Σούπερ η ιδέα να περιέχει 2 τεύχη της Ιταλικής έκδοσης. Βέβαια καλό θα ήταν να τα χώριζε τα δύο κεφάλαια και πιο διακριτά. Γενικά από τις καλύτερες σειρές του Μπονέλι που έχει δημοσιεύσει ο Ανεμοδουράς, κλέβει την παράσταση. Πάντα τέτοια και να ολοκληρωθεί η σειρά επιτυχώς. Μετά από αυτό αυξάνονται οι απαιτήσεις μας, θέλουμε και το revamp του Mystere. Σημείωση εξαιρετικές οι αποδόσεις των κειμένων του Τομπαλίδη στα εισαγωγικά άρθρα που πολύ καλώς περιλαμβάνονται γιατί συνήθως οι ελληνικές εκδόσεις τα έκοβαν. Συνολικά μια εξαιρετική έκδοση. Νομίζω ότι με αυτό το άλμπουμ φτάνουμε στην κορυφαία στιγμή των εκδόσεων, ας συνεχίσουμε έτσι ...
  46. Τι είναι το freebie ρε παιδιά? Αν εννοείτε δωράκι, μου έδωσαν αυτό: Υ.Γ Ζητώ συγνώμη, για τυχόν λάθη ή καθυστερήσεις, αλλά γράφω από τάμπλετ που δεν κατέχω... Σύντομα Day 2......
  47. Σημερινο σκηνικο. Επεστρεφα σπιτι και βρισκομουν σε αυτοκινητο.Καποια στιγμη αρχισα να νιωθω κατι σαν να "περπαταει" αριστερα στον ωμο μου μεσα απο το ρουχο. Μαζεψα καλυτερα τα μαλλια μου, πειραξα το ρουχο 3-4 φορες απο πανω αλλα τιποτα Συνεχιζε. Βαζω το χερι μεσα και πιανω ενα εντομο. Βγαζω μια τσιριδα (μικρη) ,λαχταρησα και τον οδηγο (ενταξει δεν λοξοδρομησαμε) και βγαζω το πουκαμισο σε χρονο dt και αρχιζω να το τιναζω (το γραφω τωρα και γελαω). Ευτυχως φορουσα ενα τιραντε μπλουζακι απο μεσα αλλιως,εκτος των αλλων θα εκανα και αποκαλυπτηρια στον ανθρωπο. Ο ενοχος ηταν μια μικρη μελισσα. Ηταν η πρωτη φορα που ηρθα σε τετοια κοντινη επαφη με εντομο και δεν με τσιμπησε.
  48. θα ήθελα δημοσίως να ευχαριστήσω τον τρανό παπιολόγο και φίλο, PhantomDuck, για το υπέροχο και μοναδικό commmission που μπόρεσε να πάρει για μένα,από τον τρομερό και σπουδαίο δημιουργό J.O.Barr στο περσυνό Athenscon 2018,πραγματικά τα σπάει:
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.