Jump to content

nikolas12

Members
  • Content Count

    116
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

465 Active

About nikolas12

  • Rank
    Ακόμα στο εξώφυλλο
  • Birthday 08/07/1995

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Όπως είπα έχω μείνει λίγο πίσω με τους τόμους, οπότε τους διαβάζω και κάνω κάποια μαζικά reviews για να δώσω κι εγώ τη γνώμη μου. Λογικά σήμερα θα πάρω το F4 και θα το διαβάσω μέσα στην εβδομάδα. Τόμος 6: X-Men - To Χάρισμα Οι X-Men ήταν το πρώτο franchise που ερωτεύτηκα στις υπερηρωικές ταινίες, αλλά με τα κόμικ τους δεν τα πάω εξίσου καλά, αν και έχω διαβάσει κάμποσους τόμους. Ο Joss Whedon, τον οποίο εκτιμώ σε κάθε έκφανσή του ως καλλιτέχνη δίνει μία νέα πνοή κάνοντας πρωταγωνίστρια της ιστορίας την Kitty Pride και επαναφέροντας (κάπως βιαστικά θα έλεγα) χαρακτήρες από το παρελθόν της ομάδας. Εκτιμώ πως το X-Men: The Last Stand χρησιμοποίησε πολλά στοιχεία του Gifted ως source material, αλλά το Gifted χειρίστηκε τα ζητήματα της θεραπείας αρκετά πιο προσεκτικά και σίγουρα έδωσε μία πολύ όμορφη φιλοσοφική σκοπιά, ειδικά με τον τρόπο που έβλεπε το όλο θέμα ο Beast. Δουλειές με σχέδιο του Cassaday δεν έχω ξαναδιαβάσει, αλλά μου άρεσε πολύ και στις μάχες και στους διαλόγους, θα ήθελα να γράψω ότι δε μου άρεσε ο Beast, αλλά στη μέση περίπου μας δίδεται μία σεναριακή εξήγηση σχετικά με αυτήν του την εμφάνιση, η οποία μπορώ να πω ότι με έκανε να λέω πάλι καλά που πάντα γράφω το review αφού τελειώσω τον τόμο. Το σίγουρο είναι ότι έλειπε μία καλή ιστορία X-Men στα ελληνικά (μου άρεσε το Dark Phoenix και το Όχι Άλλοι Άνθρωποι της Οξύ, δε με ενθουσίασε το run του New X-Men, του οποίου οι 2 πρώτοι τόμοι έχουν εκδοθεί από την Anubis) και σίγουρα είναι ένα καλό δείγμα γραφής το συγκεκριμένο. Τόμος 7: Thor - Αναγέννηση Δηλώνω φαν των δουλειών του Straczynski, αλλά εδώ η συνεργασία του με τον Coipel νομίζω αποβαίνει πολύ καίρια για την ιστορία. Γενικότερα όσες ιστορίες Thor έχω διαβάσει στα ελληνικά δε με είχαν ξετρελάνει (με αποκορύφωμα εκείνο το Thor που είχε κυκλοφορήσει με το Έθνος, κακή επιλογή), αλλά τα πολύ καλά σχόλια για αυτήν την ιστορία με οδήγησαν να αγοράσω τον τόμο. Κατ' αρχάς είναι must για όσους έχουν διαβάσει παλιότερα graphic novels στα ελληνικά, αφού είναι μία συνέχεια για το Civil War, ενώ αποτελεί προοίμιο του Siege και του Avengers Prime. Βασικά κατάλαβα επακριβώς τι είχε παιχτεί πριν το Siege. Η ιστορία έχει λίγο κείμενο, αλλά ο Straczynski πιάνει το νόημα 100% και μας δίνει μία βαθιά ιστορία προσωπικής αναζήτησης και αναγέννησης για τον ήρωα, συστήνοντας ιδανικά και αρκετούς χαρακτήρες από τη μυθολογία του. Το σχέδιο του Coipel είναι εντυπωσιακό, ακόμα και το πλατύ πρόσωπο του Thor αποδίδεται πολύ όμορφα, όπως και η σχέση του με τον Donald Blake. Είναι ένα κόμικ που φέρνει τον Thor στη σύγχρονη εποχή και για μένα το καλύτερο του ήρωα στην ελληνική γλώσσα.
  2. Τόμος 11: Captain America - Ο Στρατιώτης του Χειμώνα Μετά από πολύ καιρό, έπιασα έναν τόμο στα χέρια μου και γράφω κριτική! Σιγά σιγά θα διαβάσω και τους προηγούμενους (έχω 6 τόμους για διάβασμα) δεν ξέρω βέβαια αν θα γράψω κριτική γιατί θα είναι τελείως ετεροχρονισμένη. Θα προσπαθήσω δε να διαβάζω όσο πιο έγκαιρα μπορώ κάθε τόμο για να προσφέρω στη συζήτηση. Η συνέχεια της ιστορίας του Out of Time είναι εδώ και τη συγκεκριμένη θα την ονόμαζα αρκετά διαφορετική, πάντα με την καλή έννοια. Το Out of Time είχε περισσότερο έναν αέρα μυστηρίου, καθώς η Ασπίδα προσπαθούσε να ανακαλύψει τι συμβαίνει πίσω από τα γεγονότα, ενώ το Winter Soldier μας έχουν δοθεί οι απαντήσεις και ξέρουμε τα κίνητρα των κακών, οπότε έχουμε ένα 100% κατασκοπικό δράμα, στο οποίο ο Captain America μαθαίνει ότι ο Winter Soldier είναι ο Bucky και προσπαθεί να διαχειριστεί αυτό το γεγονός. Μου άρεσαν πάρα πολύ τα flashbacks, γιατί έδεναν τέλεια με την κύρια ιστορία και ερχόντουσαν πάντα στη σωστή στιγμή, καθώς και ο τρόπος που ο Brubaker απεικονίζει τον προβληματισμένο Captain America που είναι έτοιμος να υπερασπιστεί το φίλο του απέναντι σε όλους, ακόμα και τώρα που είναι με την αντίθετη πλευρά. Το σχέδιο του Epting είναι και πάλι εξαιρετικό, σε κάποιες σελίδες υπήρξε διαφορετικός σκιτσογράφος και η διαφορά ήταν αισθητή, ωστόσο δε με ενόχλησε, ενώ επίσης μου άρεσαν οι εκτεταμένες σκηνές δράσης. Τέλος, θα πω πολλά μπράβο στους Russo Brothers για την άψογη εκμετάλλευση του source material στο Captain America: The Winter Soldier, θεωρώ πως έγινε καλή μεταφορά του κόμικ.
  3. Entrertaining but flawed αν μπορούσα να το περιγράψω με 3 λέξεις. Η Margot Robbie είναι και πάλι απολαυστική ως Harley Quinn, λάτρεψα και τον Ewan McGregor, αλλά δε θα έλεγα ότι τον εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο ως Black Mask. Επίσης σε μεγάλο βαθμό δεν αξιοποίησαν το supporting cast, ήθελα να δω περισσότερα για τις υπόλοιπες πρωταγωνίστριες και να τις δω και περισσότερη ώρα ως ομάδα. Η δράση από τον Chad Stahelski αν και ήταν βίαιη και σε σημεία καταιγιστική, θεωρώ πως τη φιλμάρανε λάθος. Αλλού δεν υπήρχε γεωγραφία σκηνής, δεν ήξερες που βρίσκεται ποιος, αλλού η κάμερα άλλαζε ανάμεσα σε δύο γωνίες λήψης μόνο και δεν βρισκόταν μέσα στη δράση, θα μπορούσε να είναι και καλύτερη, καθώς οι σύγχρονες υπερηρωικές ταινίες μας έχουν καλομάθει με τις σκηνές δράσης τους. Ήταν ωραίος ο τρόπος αφήγησης, τα κίνητρα ήταν πάντα σαφή, σε κάποια σημεία ξεχνιόμουν αν είμαι σε flashback ή στη ροή της ταινίας, αλλά δε με ενόχλησε ιδιαίτερα, γιατί κυλούσε σωστά. Με χαλάσανε λίγο κάποια μικρά μηνύματα που ίσως μόνο εγώ να εξέλαβα, αν επεκταθώ σε αυτά ίσως κάνω σπόιλερ, αλλά μπορούμε να τα συζητήσουμε μελλοντικά. Long story short θα πω απλά ότι δεν υπάρχει ούτε ένας αρσενικός χαρακτήρας που να παρουσιάζεται ως καλός άνθρωπος, δηλαδή ξαναδείτε ρε παιδιά το φοβερό Wonder Woman να πάρετε μαθήματα για το χτίσιμο διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ αντρών-γυναικών. Συνολικά λοιπόν μου άρεσε το χιούμορ, το σενάριο, οι ερμηνείες όλων είτε έπαιξαν πολύ είτε λίγο, πέρασα ένα ψυχαγωγικό δίωρο και τα παραπάνω είναι κάποιες μικρές παρατηρήσεις. Αν υπάρξει sequel θα ήθελα να δοθεί περισσότερη έμφαση στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, γιατί μου άρεσαν ως χαρακτήρες. Τέλος, νομίζω ότι για ακόμα μία φορά αποδεικνύεται πως η απόφαση της DC να επικεντρωθεί σε αυτόνομες περιπέτειες και με χαρακτήρες πιο διασκεδαστικούς, μεγαλύτερη χρωματική παλέτα και καλύτερο χτίσιμο των ηρώων και όχι όλου του universe, πιάνει τόπο γιατί όπως και το Wonder Woman, το Aquaman και το Shazam, έτσι και το Birds of Prey είναι διασκεδαστικό, αν και αισθητά κατώτερο από τις τρεις προαναφερόμενες ταινίες.
  4. H 6η σεζόν του Bojack Horseman κατάφερε και πήρε μία εξαιρετική σειρά σε κάθε επίπεδο και τη μετέτρεψε σε ακόμα μεγαλύτερο αριστούργημα. Τα τελευταία 8 επεισόδια είναι πραγματικά συγκλονιστικά, η σειρά κλείνει με ιδανικό τρόπο και αυτό που νιώθω είναι πως η 6η σεζόν είναι μακράν η πιο προσωπική σεζόν της σειράς και συνολικά μία από τις πιο ωραίες σεζόν σχετικά με το rebuilding και την εξιλέωση ενός χαρακτήρα που έχω δει. Είναι τρομερό πως μια κωμωδία σχετικά με ένα άλογο-ηθοποιό που έχει χρόνια να κάνει μεγάλη επιτυχία μεταμορφώθηκε σε ένα αφήγημα για την κατάθλιψη, τις ενδοοικογενειακές σχέσεις, τις διαπροσωπικές σχέσεις, τη φιλία, τη φροντίδα αγαπημένων προσώπων, το θάνατο και ένα σωρό άλλα θέματα με τα οποία καταπιάστηκε. Το προτελευταίο επεισόδιο, στο οποίο ο Bojack έρχεται αντιμέτωπος με πρόσωπα που στο παρελθόν έχασε και προσπαθεί να ξεφύγει από αυτή τη λούπα, είναι πραγματικά ανατριχιαστικό όπως και το φινάλε. Είναι τρομερό ένα animation να σε κάνει να νιώθεις τόσα συναισθήματα, απεικονίζει τέλεια την άνοδο και την κάθοδο όχι μόνο ενός ηθοποιού στο σύγχρονο Hollywood, αλλά και ένας ανθρώπου στην προσωπική του ζωή. Σειρά-διαμάντι, δύσκολο να βγει ξανά τόσο ισορροπημένο animation.
  5. 24 στα 25 και για πρώτη φορά ένιωσα λίγο απαρχαιωμένος, από πέρυσι έρχονται στη δουλειά για πρακτικές κάποιοι φοιτητές γεννημένοι το 1999-2000 και πιάνουμε λίγο συζήτηση για βιβλία, κόμικς κτλ, πάει η συζήτηση στα παιδικά που βλέπαμε μικροί και δεν έχουν ιδέα από Thundercats, Λάιονο και οποιονδήποτε χαρακτήρα αυτής της καταπληκτικής σειράς. Εκτός αυτού μπόνους πληροφορία έχω τουλάχιστον 4 φίλους μου που ήταν αθεράπευτα ερωτευμένοι με την Cheetara
  6. Αυτήν την περίοδο έπιασα τον Κόκκινο Δράκο του Thomas Harris και μάλλον θα διαβάσω και τα 4 βιβλία του Harris με τον Hannibal Lecter τώρα που έγιναν επανέκδοση. Η πλάκα είναι ότι είχα βρει το 2018 και τα 4 βιβλία από μεταχειρισμένα ή δεύτερο χέρι και δεν είχα προλάβει να τα διαβάσω, αλλά η επανέκδοση αποτέλεσε αφορμή να τα αγοράσω ολοκαίνουρια και να ξεκινήσω το διάβασμα.
  7. Όταν ακούς τυφλά το κοινό και η δημιουργικότητα σου είναι στο 0, τότε καταλήγουμε σε αποτελέσματα όπως το Rise of Skywalker.
  8. Αρκετά ικανοποιητικές οι απαντήσεις που πήραμε. Το Saga που το αναφέρουνε, μας είχανε πει στη Λέσχη ο εκδότης μαζί με τον υπεύθυνο των μεταφράσεων και επιλογής ιστοριών, ότι θα βγάζανε και το δεύτερο, αλλά δεν ήταν τόσο αισιόδοξοι για περαιτέρω τόμους. Φαντάζομαι ότι με βάση αυτό το ποστ μάλλον έχουν ως γνώμονα πλέον να εκδίδουν μόνο αυτοτελείς ιστορίες, κάτι το οποίο δε με χαλάει καθόλου. Στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να βγει τίτλος σε συνέχειες, τόσο για τους λόγους που αναφέρει η Οξύ, όσο και γιατί εμείς ως αγοραστικό κοινό δύσκολα θα κρατήσουμε συνέπεια (κάτι ακόμα που είχαμε συζητήσει και στη Λέσχη). Πάντως θα ήθελα να ξανακάνουμε συζήτηση με τους εκδότες, καθώς η πρώτη κουβέντα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και να μάθουμε τι επιφυλάσσει το μέλλον σε βιβλία και κόμικ (επίσης κατέχει συναισθηματική θέση, γιατί σε αυτή τη συνάντηση ήρθα πρώτη φορά και γνώρισα τη Λέσχη).
  9. Καλά επειδή ακολουθούν αυτή την (κακή για τον καταναλωτή) επιλογή με τα Μέρος 1-Μέρος 2 δε σημαίνει ότι θα την εφαρμόσουν σε όλες τις μελλοντικές εκδόσεις τους. Το ίδιο ισχύει και για την Οξύ και τις εφημερίδες, γι' αυτό και οτιδήποτε από το run του Morrison βγαίνει αυτούσιο. Θα μπορούσαν να έχουν σπάσει στα 2 πχ το Justice, αλλά προτιμούν υπερμεγέθη τόμο σε υψηλή, αλλά καλή τιμή και όχι 2 μικρότερους με καλύτερη τιμή, αλλά αθροιστικά υψηλότερη από τον έναν μεγάλο τόμο. Όσον αφορά το Doomsday Clock περισσότερο κλίνω προς τα εκεί όχι από την εκδοτική σκοπιά (που ίσως θα ήταν το σωστό), αλλά με τη λογική ότι αφού έχουν εκδώσει ήδη το Watchmen, γιατί να μην εκδώσουν και τη "συνέχεια" της ιστορίας; Η Οξύ είχε αφήσει μία σπόντα περί Doomsday Clock, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι το συγκεκριμένο κόμικ, αν το δούμε στα ελληνικά, θα το δούμε στο τέλος της χρονιάς, αν όχι την επόμενη. Οπότε το Doomsday Clock που θα απολαύσουμε περισσότερο μέσα στο 2020 θα είναι η τραγουδάρα των Smashing Pumpkins, μακάρι βέβαια να βγω λάθος.
  10. Έχει ανεβάσει κάμποσες φωτό η Οξύ και στα σχόλια απάντησε ότι είναι επιλογή του Έθνους να μη συνεχίσει τη συνεργασία και όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε, προέτρεψαν τον κόσμο να στείλει μήνυμα. Κατ' εμέ καλύτερα να επικεντρωθούν στις εκδόσεις graphic novels, απλά να κάνουν και λίγο καλύτερη τιμή, έχω καταλήξει να περιμένω να τα πάρω 2-3 μαζί ή να ξεκλέβω κάποιο από καμιά έκθεση, γιατί αλλιώς δε βγαίνει (δε λέω μισή τιμή, απλά κάποιες περσινές εκδόσεις αφού είδα τις σελίδες και τις διάβασα μου φάνηκε υπερβολική η τιμή καταλόγου π.χ. το Venom Inc.) Πάμε τώρα στα νέα comic. To Doomsday Clock και εγώ θεωρώ πως θα το βγάλει η Anubis. Μια ερώτηση για όποιον επίσης ξέρει: Τι γίνεται με το Maus; Είχα ενθουσιαστεί, όταν είχε ανέβει εδώ ότι θα το βγάλουνε και μετά από τόσο καιρό δεν έχουμε κάτι νεότερο. Τέλος, για Justice League εμένα θα μου άρεσε να βγάλουν JLA του Grant Morrison, τόσο γιατί δε μπορώ να θυμηθώ άλλο Morrison από Οξύ, αλλά και γιατί το run του Geoff Johns στη JL το έχω όλο
  11. Είμαι σίγουρος ότι θα βγει Silver Surfer στη Συλλογή και πιθανότατα ο τίτλος θα είναι επανέκδοση του Requiem, τακτική που ακολούθησαν με άλλους ήρωες και κάποιους που τα είχαν ήδη τους χάλασε (εμένα καθόλου, γιατί δεν τα είχα ), οπότε το να βάλουν την έκδοση στο πλάνο προκειμένου να μπορούν κάποιοι να πάνε να πάρουν υπογραφή στο Comic Dom, το βρίσκω αρκετά έξυπνο. Τώρα για άλλο δημιουργό δε νομίζω να προκύψει κάτι, οι περισσότεροι έρχονται στο Athens Con.
  12. Το διάβασα και εγώ, αλλά δε μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Κατ' αρχάς το σχέδιο είναι πολύ μέτριο και κάθε σελίδα έχει πάρα πολλά πάνελ και μεγάλους διαλόγους, οπότε μπουκώνει πάρα πολύ το τελικό αποτέλεσμα. Η πρώτη ιστορία με τους Heroes for Hire μου άρεσε και γέλασα αρκετά, η δεύτερη από την άλλη δε με ενθουσίασε. Μου αρέσει πάρα πολύ ο Deadpool ως ήρωας, αλλά στις ελληνικές εκδόσεις δεν τον έχουμε δει πολύ. Έχω διαβάσει τους Αυτόχειρες Βασιλιάδες της Οξύ και το βρήκα πολύ καλό, μένει να δω και τον τόμο 5 της Hachette. Σίγουρα πάντως θα ήθελα να δω καινούριες ιστορίες με καλύτερο σχέδιο και σίγουρα τον Cable ή/και την X-Force.
  13. Έχει κερδίσει και τον Thanos, οπότε δεν είναι να παίζεις με αυτά τα πράγματα
  14. Και είχα προβλέψει πως θα βγει 10ο το Wolverine, αλλά εν τέλει δεν άργησε πολύ. Κορυφαίο κόμικ και με τρομερή δημιουργική ομάδα, τέτοιες εκδόσεις θέλουμε να βλέπουμε στα ελληνικά.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.