Μετάβαση στο περιεχόμενο

Όλες οι δραστηριότητες

Αυτή η ροή ενημερώνεται αυτόματα     

  1. Τελευταία ώρα
  2. ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ - ΕΚΟΥΑΤΟΡΙΑ

    Δεν νομίζω ότι είναι κακό αυτό. Ίσα ίσα. Αν αλλάξεις το σχεδιαστικό και συγγραφικό στυλ αλλοιώνεται εντελώς το ύφος κι ο χαρακτήρας της σειράς. Σαφώς και θα βάλεις δικά σου στοιχεία αλλά τα βασικά τα κρατάς ως έχουν
  3. Μετά από ένα επιτυχημένο μονοσέλιδο σκιτσάκι της Silvia Ziche,το οποίο με έκανε και γέλασα,ακολουθεί μία μεγάλη ιστορία του Casty,αφού πρώτα το περιοδικό μάς χαρίζει ένα περιεκτικό άρθρο για το τι θα διαβάσουμε. Στο πρώτο μέρος της "Αυτοκρατορίας των πάγων" ο Μίκυ συναντά δύο παλιούς του φίλους,τον Μπιπ-Μπιπ και τον Τζο Πάπυρο (όπως ακριβώς έκαναν την εμφάνισή τους στις "Πηγές των Μογγόλων") και μπλέκουν σε μία συναρπαστική περιπέτεια μυστηρίου. Οι φίλοι μας απολαμβάνουν τις χειμερινές τους διακοπές στην παγωμένη Μόσχα όταν κατά σύμπτωση γνωρίζονται με την Έλλη,μία αυθεντία στο πατινάζ επί πάγου,καθώς και τον αινιγματικό της θείο τον Ούλιαν,ο οποίος μοιάζει εξαιρετικά με τον βασιλιά Ταπιόκα ΣΤ'. Στην πορεία θα κάνουν την εμφάνισή τους μερικοί παράξενοι στρατιωτικοί οι οποίοι φαίνεται να την αναζητούν για κάποιο μυστικό που γνωρίζει,ενώ ταυτόχρονα η μικρή έχει στην κατοχή της ένα μικρό φιαλίδιο,που δεν πρέπει να πέσει επ'ουδενί λόγο στα χέρια τους. Οι πρωταγωνιστές μας καλούνται να φυλάξουν αυτό το φιαλίδιο και να το δώσουν στον θείο της,την ώρα που η Έλλη απάγεται από τους κακούς. Κι όλα αυτά,ενώ εμφανίζεται ένας αιμοβόρος και σατανικός villain,ίδιος ο Darth Vader. Το πρώτο μέρος του σεναρίου μάς υπόσχεται να περάσουμε καλά με την υπόθεση,η οποία κυλάει σαν κατασκοπευτικό μυθιστόρημα. Ο Casty στήνει υπέροχα την σκηνοθεσία και την πλοκή,φροντίζει να κρατάει το μυστήριο ενώ ταυτόχρονα εξελίσσει αρκετά τον μύθο (δεν μας αφήνει με πολλές απορίες). Εντύπωση κάνουν οι πολλές αναφορές στο έργο του μεγάλου Romano Scarpa. Ένας όμορφος φόρος τιμής σε έναν από τους δασκάλους της Ιταλικής σχολής. Επίσης φροντίζει να εισάγει όχι μόνο δικά του νοερά ευρήματα,αλλά και πληροφορίες υπαρκτές,από μύθους και ιστορικά γεγονότα. Το χαρακτηριστικό σχέδιο του δημιουργού ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση. Γενικά έμεινα 100 % ικανοποιημένος από την ιστορία κι ανυπομονώ για την συνέχεια. Στον "Συγγραφέα φάντασμα" έχουμε στον πρωταγωνιστικό ρόλο τα δύο χαριτωμένα ξαδελφάκια,τον Ντόναλντ και τον Φέθρυ. Μία ωραία πρωία, ο Φέθρυ επισκέπτεται τον Ντόναλντ κι ενώ τον βοηθάει να βρει τα κλειδιά του 313 που είχε χάσει,του ανακοινώνει ότι έγινε ιδιωτικός ερευνητής και ότι τον θέλει για βοηθό του. Ο Ντόναλντ,σε μία κρίση αλτρουισμού,δέχεται να τον βοηθήσει κι έτσι ξεκινάει ένας κύκλος μικρών επιτυχιών,μέχρι να έρθει η μεγάλη υπόθεση. Ένας εκκεντρικός και αντικοινωνικός συγγραφέας εξαφανίζεται μυστηριωδώς,λίγο πριν από μία press conference,με αποτέλεσμα ο μπάτλερ του να τον αναζητήσει. Οι φίλοι μας λοιπόν καλούνται να λύσουν μία δύσκολη περίπτωση. Θα τα καταφέρουν άραγε? Χαριτωμένη υπόθεση με λογικές δόσεις μυστηρίου. Αντιλαμβανόμαστε ότι κι ο Φέθρυ τελικά έχει "εύθραυστη δεξιοτεχνία" αλλά εδώ απουσιάζει η συνηθισμένη εκρηκτική κατάληξη που απολαμβάνουμε στις ιστορίες του ξαδέλφου του. Με ικανοποίησε σε μεγάλο βαθμό. Τα κωμικά στοιχεία δεν είχαν μεγάλο μερίδιο στην ιστορία,αλλά ο συγγραφέας φρόντισε να ενισχύσει το plot twist στην τελευταία σελίδα,στο οποίο ομολογώ ότι γέλασα. Σχεδιαστικά με βρίσκει αντίθετο. Στην "Τέχνη της ανακύκλωσης" βρισκόμαστε μπροστά σε μία άσχημη οικογενειακή στιγμή. Αρκετοί από τους συγγενείς του Σκρουτζ κάνουν ένα μικρό συμβούλιο για να αποφασίσουν αν θα κάνουν ή όχι δώρα στον παραδόπιστο θείο τους,ο οποίος δεν στέκεται καθόλου γενναιόδωρος μαζί τους. Θυμούνται λοιπόν τα περασμένα Χριστούγεννα,τότε που ο εκκεντρικός μεγοστάνας τους έπαιξε ένα άσχημο παιχνίδι. Έτσι λοιπόν εφέτος συλλαμβάνουν μία ιδέα για να επωφεληθούν κι εκείνοι από το πνεύμα των γιορτών. Δεν είναι όμως εύκολο να κοροϊδέψεις τον Σκρουτζ. Μέτρια ιστορία που έχει χιούμορ και Χριστουγεννιάτικο κλίμα,αλλά δείχνει έναν Σκρουτζ κακιασμένο και με παντελή απουσία αισθημάτων αγάπης. Μου θύμισε τον Σκρουτζ του Μαρτίνα. Το φινάλε είναι διασκεδαστικό,αν και με εκνεύρισε λίγο. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό. Στην σύντομη ιστορία της σειράς "Τα χάπια της γνώσης",με τίτλο "Εικαστικές τέχνες",ο Λούντβιχ αναλαμβάνει να μας διδάξει την πορεία των Καλών Τεχνών στο πέρασμα των αιώνων. Η διάλεξη ξεκινάει από την Προϊστορική περίοδο,συνεχίζει στην Αρχαία Αίγυπτο και Ελλάδα για να καταλήξει μετά από την Αναγέννηση και τα '60s,στην εποχή μας. Σε όλους αυτούς τους σταθμούς,υπάρχουν και τα ανάλογα σκετσάκια με τους αγαπημένους μας ήρωες της Λιμνούπολης. Γενικά η υπόθεση δεν με απογοήτευσε,αλλά δεν μπορώ να πω ότι θα μείνει για πολύ στην μνήμη μου. Γι'ακόμα μία φορά ο συμπαθής παντογνώστης καθηγητής μάς δίνει μερικές πληροφορίες,μέσα από την ιστορία. Το σχέδιο μου άρεσε. Για το τέλος υπάρχει το "Έλατο της Χόλυ" και πάλι με πρωταγωνιστή τον Μίκυ,ενώ αυτή την φορά στο πλευρό του στέκεται ο φίλος του ο Γκούφυ. Μία χιονισμένη βραδιά οι φίλοι μας αναγκάζονται να ξεκινήσουν εκκαθάριση στην σοφίτα του σπιτιού του Γκούφυ,λίγο πριν καταρρεύσει η σκεπή.Μέσα στον κακό χαμό ανακαλύπτουν μία παράξενη συσκευή που θα αποδειχτεί ότι είναι μία χρονομηχανή. Έτσι κατά λάθος μεταφέρονται ακριβώς 100 χρόνια πίσω,στο μακρινό 1917. Εκεί γνωρίζονται με την Χόλυ,μία χαριτωμένη κοπελίτσα που φυτεύει ένα έλατο και προσπαθεί τις ημέρες των Χριστουγέννων να βοηθήσει τους αναξιοπαθούντες συμπολίτες της. Έτσι λοιπόν προτίθενται να την βοηθήσουν. Δυστυχώς όμως η χρονομηχανή δεν δουλεύει καλά,με αποτέλεσμα οι φίλοι μας να μην μπορούν να επιστρέψουν μεμιάς την εποχή μας. Έτσι τους βλέπουμε να επιστρέφουν τακτικά στο ίδιο σημείο μετά την πάροδο κάποιων χρόνων και να βλέπουν την Χόλυ,η οποία όμως μεγαλώνει και κάνει οικογένεια. Όταν τελικά (και με την βοήθεια του καθηγητή Ζάμποτεκ) επιστρέφουν στο 2017,θα βρεθούν μπροστά σε μία ευχάριστη έκπληξη. Πρόκειται για ένα από τα πιο τρυφερά σενάρια που έχουμε διαβάσει. Κινείται στο πνεύμα των Χριστουγέννων,ενώ αφήνει μία γλυκόπικρη γεύση στο φινάλε. Μία σωστή χαρμολύπη. Και εικαστικά είναι αξιοπρεπής. Εν κατακλείδι πιστεύω ότι εάν συνεχίσει να έχει αυτή την ποιότητα το Μίκυ Μάους,δεν θα έχει αντίπαλο στην πρωτιά των κόμικς Disney που εκδίδονται στην χώρα μας.
  4. Zio Paperone & ΚΟΜΙΞ

    Κατά τον ίδιο τον Τερζόπουλου στα αρχικά σχέδια του ήταν μόνο ο Μπαρκς. Ο Ρόσα ήταν ένα πείραμα που τελικά πέρασε σιγά σιγά. Ένας επίγονος. Ο Σκάρπα και ο Καβατσάνο όταν έμπαιναν ήταν πάντα στις κεντρικές (εκτός εάν μου διαφεύγουν 1-2 ιστορίες τους στις συνοδευτικές). Καλά το τι τελικά έγινε το ξέρουμε όλοι αλλά εγώ μιλάω για τις αρχικές βλέψεις του εκδότη. Ότι Μπαρκς = αρχικός στόχος. Ρόσα, Σκάρπα = επίγονοι και μπήκαν όσο μπήκαν μετά. Στο σχέδιο των Ντακ ναι. Και δεν είμαι ο μόνος. Πολύ το λένε και μέχρι και ο Τερζο το έλεγε. Σημασία όμως έχει ότι σε όγκο ήταν πιο πολλές και οπότε το ΜΜ δεν μπορεί να θεωρεί Ιταλικό εντελώς. Ακόμα, δεν διαφωνώ ότι γενικά οι Ιταλικές είναι καλύτερες (όχι πάντα βέβαια) αλλά έχουμε πολύ Αμερικάνικο υλικό. Την εποχή που θα έμπαινε ο Μπαρκς στο ΜΜ νομίζω ότι τότε θα θεωρούνταν πολύ καλά τα τεύχη. Ο Μπαρκς αποχώρηση το '89 γιατί ο Τερζό ήθελε να φτιάξει μια έκδοση με τα άπαντα του αντί της Carl Barks Library της Another Rainbow.
  5. ZICHE SILVIA [ (1967) ]

    Me too Περίεργο αλλά τουλάχιστον τώρα θα προσέχεις για τις επόμενες φορές
  6. ΕΡΙΚ ΚΑΣΤΕΛ

    Ωραία έκδοση. Οι εκδότες σεβάστηκαν απόλυτα τον καταναλωτή και έβγαλαν μία πραγματικά καλαίσθητη και προσεγμένη έκδοση. Ελπίζω μόνο να ολοκληρωθεί και να μην διακοπεί απότομα και μείνουμε στα κρύα του λουτρού. Με γλύτωσαν από το κόπο να τυπώσω τα digital τεύχη σε σελίδες Α4.
  7. Today
  8. ΣΗΜΕΡΑ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ...

    Άξια η θέση σου ως MOM.
  9. ΕΡΙΚ ΚΑΣΤΕΛ

    Δεν το έχω διαβάσει ακόμα,παρόλα αυτά το σχέδιο με κέρδισε,αν και έχει πολλά έντονα μαύρα περιγράμματα και γραμμές που το χαλάνε κάπως. Η έκδοση φαίνεται αξιοπρεπής,με όμορφο χαρτί και γερή κόλληση στην ράχη,ενώ οι διαστάσεις του είναι ιδανικές. Τώρα μένει να μου αρέσει και το σενάριο,μιας κι όπως έχω ξαναπεί είμαι εντελώς άσχετος με τις ιστορίες του χαρακτήρα. Τα υπόλοιπα λοιπόν μετά την ανάγνωση. Όπως και να'χει,πολλά μπράβο στον Λεωκράτη για το νέο του εγχείρημα κι εύχομαι να στεφτεί με απόλυτη επιτυχία.
  10. ΕΡΙΚ ΚΑΣΤΕΛ

    Παρα πολυ καλη εκδοση Με ταξιδεψε πισω στα πιο απλα και ανεμελα χρονια μιας αλλης εποχης Η ποιοτητα αψογη οποτε και παυει η αναζητηση των παλιων Ερικ Καστελ Ελπιζω να ολοκληρωθει αυτη την φορα και να εχουμε ολα τα τευχη στα χερια μας Ευχη μου ο Ανεμοδουρας να εκδοσει και τον Στορμ απο εκει που σταματησε της λεσχης ως συμπληρωματικα γιατι εχουμε μεινει με το ερωτηματικο για την συνεχεια των περιπετειων μια και που κι αυτο ειναι συνεχομενο κατα καποιον τροπο
  11. STAR WARS NEW TRILOGY - SPIN-OFFS (2015- )

    Πάντως νιώθω ότι το Star Wars αρχίζει να επαναλαμβάνεται. Πολλά πράγματα από το 8ο επεισόδιο τα έχουμε ξαναδεί σε προηγούμενες ταινίες. Υπάρχει μία αίσθηση deja vu δηλαδή. Επίσης το χιούμορ στην νέα ταινία δεν κολλάει πολύ με την κουλτούρα του Star Wars. Σε γενικές γραμμές το φιλμ είναι διασκεδαστικό αλλά νιώθεις ότι δεν έχει το feeling των παλιών ταινιών. Κακά τα ψέματα, δεν πρόκειται να ξαναβγεί ταινία εφάμιλλη του Empire Strikes Back ή του A New Hope. Αυτά τα πράγματα γίνονται μία φορά. Never as good as the first time που λένε και οι Αμερικάνοι.
  12. «Καλά, μεγάλωσες και ακόμα διαβάζεις αυτά τα… μικυμάου;» Οι αναγνώστες και συλλέκτες κόμικς, ειδικά στην Ελλάδα, μία χώρα όπου η κουλτούρα της 9ης Τέχνης ωριμάζει με αργούς ρυθμούς, τουλάχιστον συγκριτικά με άλλες -ευρωπαϊκές και μη- χώρες, σίγουρα θα έχουν ακούσει να τους απευθύνουν την παραπάνω ερώτηση, ή κάποιο άλλο, παρεμφερές σχόλιο. Σκηνή από κόμικ… ακατάλληλο για ανηλίκους, δια χειρός Milo Manara. Σε μεγάλο βαθμό (αν και σίγουρα μικρότερο απ’ ό,τι μερικές δεκαετίες πριν), επικρατεί στο ευρύ κοινό η αντίληψη πως τα κόμικς δεν είναι μία καθαρόαιμη μορφή τέχνης που συνδυάζει την εικαστική δημιουργία με αυτήν της αφήγησης, αλλά μία ευτελής ενασχόληση για παιδιά. Και αν η αντίληψη αυτή υποχωρεί σταδιακά όταν φέρνει κανείς στο μυαλό του «ενήλικα» κόμικς, όπως οι ερωτικές ιστορίες του Milo Manara, ή τα υπερηρωικά, αμερικανικά κόμικς γεμάτα σκηνές βίας, σίγουρα παραμένει αμείωτη όταν πρόκειται για κόμικς με ζωόμορφους χαρακτήρες, και δη, τους ήρωες του Walt Disney. Κάνουν, άραγε, τα Disney κόμικς για… μεγάλους; Σίγουρα, δεδομένου ότι οι αυτοί οι χαρακτήρες έχουν παρελάσει από χιλιάδες έντυπα ανά τον κόσμο σε διάστημα σχεδόν ενός αιώνα, πολλοί ενήλικες, αναγνώστες κόμικς και μη, θα διαβάζουν με νοσταλγία αυτές τις ιστορίες. Δεν εννοούμε, όμως, αυτό. Ας αναδιατυπώσουμε, λοιπόν: απευθύνονται τα Disney κόμικς αποκλειστικά και μόνο σε παιδιά; Η απάντηση βέβαια θα πρέπει να είναι αρνητική. Κάτι που πρέπει να σημειωθεί, σε αυτό το σημείο, είναι πως, ειδικά σε μία παραγωγή όπως η ντισνεϋκή, όπου η ζήτηση νέων ιστοριών έχει υπάρξει και σε μεγάλο βαθμό παραμένει μέχρι σήμερα έντονα μεγάλη, είναι προφανές πως δεν είναι όλες οι ιστορίες ίδιες. Δηλαδή, μπορώ να φέρω στο μυαλό μου ένα μεγάλο αριθμό ιστοριών «της σειράς», που απλά γίνανε για να γεμίσουν τις σελίδες κάποιου περιοδικού ανά την υφήλιο, χωρίς να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στο σενάριο. Επίσης, θα υπάρχουν ιστορίες των οποίων το σενάριο υστερεί. Ούτε αυτές είναι λίγες. Αυτές οι δύο κατηγορίες ιστοριών, μαζί με τις ιστορίες που εκ προθέσεως απευθύνονται περισσότερο σε ένα νεαρότερο ακροατήριο, εύκολα μπορούν να θεωρηθούν «παιδικές». Και δεν είναι αυτές που μας απασχολούν. Μιλάμε για την παραγωγή Disney των μεγάλων δημιουργών, του Carl Barks, του Don Rosa, του Romano Scarpa και του Giorgio Cavazzano, καθώς και τον νεότερων της ιταλικής σχολής: Silvia Ziche, Casty, Lorenzo Pastrovicchio, Fabio Celoni, Paolo Mottura και ο κατάλογος συνεχίζεται… Το κλισέ αλλά πέρα για πέρα ειλικρινές, πρώτο σχόλιο επί του θέματος, είναι πως, σαφώς, σε πολλές από αυτές τις ιστορίες, άλλα μηνύματα δέχεται ένας 12χρονος, άλλα ένας 30χρονος. Αλλού εστιάζει ο ένας, αλλού ο άλλος. Οι Ντακ ανακαλύπτουν τη Χαμένη Ατλαντίδα (Το Μυστικό της Ατλαντίδας, Carl Barks, 1954) Στις μεγάλες περιπέτειες του Carl Barks, με πρωταγωνιστές το θείο Σκρουτζ, τον Ντόναλντ και τα ανιψάκια, ο πιτσιρικάς αναγνώστης θα νιώσει το δέος της περιπέτειας, θα γελάσει με τα αστεία gags, θα ανησυχήσει όταν απειλούνται οι ήρωες από κάποια απειλή όπως οι Μουργόλυκοι, ο Σκληρόκαρδος Χρυσοκούκης, οι δεινόσαυροι της Απαγορευμένης Κοιλάδας, οι Πυγμαίοι Ινδιάνοι ή οι βατραχάνθρωποι της Ατλαντίδας. Από την άλλη, ο ενήλικας θα εστιάσει στην καλοδουλεμένη αφήγηση, στα πραγματικά ιστορικά γεγονότα που αξιοποιούνται για να στηθεί η ιστορία, στις σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων και πώς αυτές διαμορφώνονται, στα βαθύτερα νοήματα που προσπαθεί ή και καταφέρνει να σου περάσει ο δημιουργός. Ας μην ξεχνάμε πως, καλώς ή κακώς, και τα κόμικς της Disney φτιάχνονται από ενήλικες. Αναπόδραστα λοιπόν, ο καλλιτέχνης, ακόμα κι αν στοχεύει σε παιδικό ακροατήριο, δεν μπορεί παρά να επιτρέψει στα προσωπικά του ερεθίσματα και τις ανησυχίες να «ξεφύγουν» στο χαρτί. Άλλωστε, αν τιθάσευε τόσο πολύ το συγγραφικό του ταμπεραμέντο, η ιστορία θα κατέληγε άνευρη και ανιαρή – ακόμα και οι αναγνώστες-παιδιά δε θα την εκτιμούσαν. Δεν είναι τυχαίο πως ο θείος Καρλ ή «Παπιάνθρωπος», όπως τον αποκαλούν συχνά, κατονομάζεται σαν βασική επιρροή για πολλούς δημιουργούς κόμικς, και όχι μόνο: ο Steven Spielberg και ο George Lucas είναι δύο μόνο από τους αμέτρητους επιτυχημένους καλλιτέχνες διαφόρων χώρων που έχουν δηλώσει επηρεασμένοι από το έργο του Barks. Ιστορίες του όπως οι Ένα Φτωχό Γεροντάκι, Περί Στριφτολογίας, Χριστούγεννα στην Παραγκούπολη, και πολλές άλλες, θίγουν κοινωνικά ζητήματα και περιέχουν φιλοσοφικούς στοχασμούς που, όσο πιο ώριμος είναι ο αναγνώστης, ηλικιακά και, κυρίως, πνευματικά, τόσο πιο πολύ τον αγγίζουν. Για το μεγαλείο του Carl Barks, όμως, χρειάζεται ένα ολόκληρο, ξεχωριστό αφιέρωμα. Ο Ντόναλντ επισημαίνει στο ζάμπλουτο θείο του πως τα λεφτά δε φέρνουν την ευτυχία… (Ένα Φτωχό Γεροντάκι, 1952) Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι περισσότερο να αναδείξει και να εστιάσει σε πιο χειροπιαστά παραδείγματα, ιστοριών ή αποσπασμάτων που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δοκίμασαν να επαναπροσδιορίσουν το ακροατήριό τους. Ας γίνουμε, λοιπόν, λίγο πιο συγκεκριμένοι. Τη δεκαετία του 1930, όταν το κόμικ ξεκίνησε να διαδίδεται ως Μέσο, οι ιστορίες κυκλοφορούσαν σε μορφή strips σε εφημερίδες. Από τα πρώτα «κλασικά» κόμικς με ήρωες του Disney, είναι οι ιστορίες του Floyd Gottfredson με πρωταγωνιστή τον Μίκυ Μάους. Είτε γιατί ήταν… «άλλες εποχές», είτε γιατί οι εφημερίδες αποτελούσαν ενήλικο, κατά βάση, ανάγνωσμα, οι ιστορίες αυτές ήταν σαφώς πιο τολμηρές και… σκοτεινές, απ’ ό,τι οι σημερινές. Εκεί, η ζωή του Μίκυ και των φίλων του απειλείται τακτικά από κάθε είδους αντίπαλο και κυρίως από τον βασικό αντίπαλό του, το Μαύρο Πητ. Ένα, σχετικό με το θέμα μας, πολύ ενδιαφέρον, και σίγουρα ακραίο, βάσει των σημερινών δεδομένων, ιστορικό σημείο αναφοράς των κόμικς αυτών, είναι μία σειρά από strips όπου ο Μίκυ επιχειρεί να αυτοκτονήσει, επειδή νομίζει πως η Μίννι τον απάτησε με τον Mr. Slicker (νομίζω στα ελληνικά είναι γνωστός ως Μόρτιμερ). Δοκιμάζει διάφορους τρόπους, από τουφεκισμό μέχρι αγχόνη, και όλοι καταλήγουν, με κάποιον κωμικό τρόπο, στο κενό. Αν κάποιος δημιουργός πήγαινε σήμερα στα γραφεία της Disney με κάποια παρόμοια ιστορία, όχι απλά δε θα δημοσιευόταν, αλλά θα του απαγορευόταν η είσοδος στα γραφεία της εταιρείας και θα του επιβαλλόταν πρόστιμο 100.000$ κάθε φορά που θα πρόφερε τη λέξη «Μίκυ Μάους»…! Βέβαια, την εποχή εκείνη κάτι τέτοιο θα ήταν δύσκολο, πρώτον γιατί την ιδέα για αυτή τη σειρά gags με θέμα την αυτοκτονία, την πρότεινε ο ίδιος ο Walt Disney στον Gottfredson, και δεύτερον καθώς η αυτοκτονία δεν ήταν ένα διαδεδομένο πρόβλημα που μάστιζε την κοινωνία, πόσο μάλλον τους νέους, όπως συμβαίνει σήμερα. Τα παρουσιαζόμενα strips αποτελούν μέρος της ιστορίας «Mr. Slicker and the Egg Robers» (1930), από τη συλλεκτική έκδοση που συλλέγει τα άπαντα του Floyd Gottfredson, από τις εκδόσεις Fantagraphics. Η σημερινή «λογοκριτική» τάση της Disney, πολύ συχνά λειτουργεί ανασταλτικά για τη δημιουργία ιστοριών λίγο πιο δυναμικών, πιο ρεαλιστικών, που να απευθύνονται σε κοινό πιο ενήλικο ή, εν πάση περιπτώσει, πιο απαιτητικό. Αυτό το σκόπελο προσπαθούν να παρακάμψουν οι δημιουργοί των Disney comics, με διάφορους τρόπους. Μία τέτοια σειρά ιστοριών ήταν το ιταλόφερτο Mickey Mouse Mystery Magazine (στα ελληνικά: Μίκυ Μυστήριο Β’ Κύκλος), μία περιπέτεια του 2001 με πρωταγωνιστή τον Μίκυ Μάους, τοποθετημένη σκόπιμα από τους ιθύνοντες νόες, Tito Faraci και Francesco Artibani, βασικούς σεναριογράφους της σειράς, σε διαφορετικό περιβάλλον από αυτό του Μίκυ Σίτυ. Ο δαιμόνιος ποντικός τοποθετείται, για τις ανάγκες της σειράς, στο Νταρκ Σίτυ, μία πόλη πολύ διαφορετική από αυτό που έχουμε συνηθίσει. Εκεί, αναλαμβάνει το γραφείο ερευνών του συμφοιτητή του, ο οποίος αγνοείται εδώ και λίγο καιρό, έχοντας αφήσει την τύχη του γραφείου του στον Μίκυ. Αφήγηση σε επεξηγηματικά κουτάκια, κόλπα που «θα είχαν πετύχει στο Μίκυ Σίτυ», απαγωγή και απειλές για τσιμέντωμα και ρίψη στη θάλασσα… Στην «Σκοτεινή Πόλη» (Tito Faraci σενάριο – Giorgio Cavazzano σχέδιο, 1999) οι δημιουργοί προσπαθούν να αποβάλλουν το ασφαλές κλίμα των κλασικών ιστοριών. Οι εμπνευστές αυτής της ιστορίας, επιχείρησαν να δημιουργήσουν μία noir περιπέτεια με πρωταγωνιστή τον πιο δημοφιλή ντετέκτιβ της 9ης Τέχνης – μία ιστορία με continuity, σε μία πόλη γεμάτη διαφθορά, υπόκοσμο και βρώμικα κόλπα, μία καθαρόαιμη, hard-boiled ντετεκτιβική περιπέτεια, όπου η σωματική ακεραιότητα του πρωταγωνιστή δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Και τα κατάφεραν, με έναν μόνο αστερίσκο. Από το δεύτερο κιόλας τεύχος της σειράς, αναγκάστηκαν να προσθέτουν σε κάθε τέλος επεισοδίου μία σελίδα, η οποία δείχνει τον Μίκυ Μάους να βγαίνει από το σινεμά. Έτσι, ο πιτσιρικάς αναγνώστης προστατεύεται απ’ το να πιστέψει πως αυτά συμβαίνουν πράγματι στον αγαπημένο του ήρωα – υποδύεται απλά ένα ρόλο σε ταινία. Εξαίρεση ίσως σε αυτόν τον ορυμαγδό περιορισμών αποτέλεσε ο χαρισματικός Don Rosa, ο σπουδαιότερος συνεχιστής των ιστοριών του κλασικού Carl Barks, ο οποίος απεικόνισε, σχεδόν ωμά, τον πιο πρόσφατο θάνατο που έχουμε δει σε σελίδες κόμικς με ήρωες του Walt Disney. ΟΚ, δε μιλάμε για θάνατο από πυροβολισμό, μαχαιριά ή δηλητηρίαση, ήταν θάνατος από γηρατειά, αλλά, ως θάνατος, δεν παύει να αποτελεί θέμα ταμπού για τα συγκεκριμένα κόμικς. Κι όμως, στο Θ’ Επεισόδιο του Βίου & Πολιτείας του Σκρουτζ Μακ Ντακ, ο Rosa δείχνει τον Φέργκους Μακ Ντακ, πατέρα του πιο πλούσιου παπιού στον κόσμο, να μένει πίσω, στο οικογενειακό κάστρο στην Σκωτία και να χαιρετάει τα παιδιά του που αναχωρούν για την Αμερική, τη χώρα των ευκαιριών. Όμως αυτός που χαιρετάει δεν είναι ο ίδιος, αλλά το φάντασμά του, αφού στη συνέχεια βλέπουμε την (ήδη εκλιπούσα off-panel εδώ και μερικά επεισόδια) γυναίκα του να τον παίρνει μαζί της (σε κάποιου είδους παπιοπαράδεισο, ενδεχομένως), μέσα από τον τοίχο, μαζί με έναν άλλο πρόγονο της φατρίας Μακ Ντακ, ενώ το νεκρό σώμα του κείτεται, κατά τ’ άλλα, στο κρεβάτι. Νομίζω πρόκειται για μία από τις πιο ανατριχιαστικές σκηνές που έχω αντικρίσει σε Disney κόμικ. Ίσως ένα από τα πιο «χτυπητά» sex jokes σε Disney κόμικς. Κι όμως, είδε το φως της δημοσιότητας! Για να φτάσει κανείς στο ορυχείο του Σκρουτζ, πρέπει να περάσει κάτω από ένα απολιθωμένο μαμούθ… Σε όποια γλώσσα και να το διαβάσεις, την essence που σου βγάζει το ελληνικό «Σουηδός νταγλαράς» δε θα τη βρεις… Ο Rosa βέβαια, κατέχει άλλο ένα επίτευγμα για τη συγγραφική τόλμη του: έχει… φλερτάρει πολύ με σεξουαλικά υπονοούμενα στις ιστορίες του, σε σημείο μάλιστα να υπονοήσει σκηνή σεξ στην ιστορία του Η Αιχμάλωτη του Χειμάρρου της Αγωνίας(2006). Πρόκειται για ένα από τα Χαμένα Επεισόδια του Βίου & της Πολιτείας του Σκρουτζ Μακ Ντακ: όταν ο νεαρός χρυσοθήρας από τη Σκωτία βρίσκει τον χρυσό σβώλο μεγέθους αυγού χήνας που σηματοδοτεί την εξέλιξή του σε πλούσιο μεγιστάνα, μπαίνει για τα καλά στο στόχαστρο όλων των λωποδυτών του Ντώσον, πόλης στενά συνδεδεμένης με τον Πυρετό του Χρυσού στο Κλόνταϊκ του Καναδά. Μία εξ αυτών είναι η Χρυσή Γκόλντυ, δημοφιλής show-woman των σαλούν της εποχής, η οποία καταφέρνει – για λίγο – να πάρει στα χέρια της τον πολύτιμο θησαυρό του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Ο τελευταίος, όμως, δεν αρκείται στο να ανακτήσει το σβώλο του, αλλά θέλει να δώσει ένα καλό μάθημα στην επιπόλαιη πάπια, κι έτσι την αναγκάζει να τον ακολουθήσει στο ορυχείο του, προκειμένου να της δείξει από πρώτο χέρι πόσο δύσκολη είναι η δουλειά των χρυσοθήρων, των οποίων τους κόπους προσπαθεί εκείνη να καρπωθεί τόσο εύκολα. Σε αυτήν την ιστορία, ο ταλαντούχος Don Rosa εμπλουτίζει με μαεστρία αυτό το «κρυφό» κεφάλαιο στη ζωή του Θείου Σκρουτζ και αναπτύσσει την ιδιαίτερη σχέση αγάπης και μίσους μεταξύ των δύο χαρακτήρων. Είναι ολοφάνερο στον αναγνώστη πως ανάμεσά τους υπάρχει «ένας έρωτας μεγάλος», ήδη από παλαιότερες ιστορίες, στη συγκεκριμένη όμως το love-story κλιμακώνεται. Τα ερωτικά υπονοούμενα (είτε τα πιο χαζά, είτε τα πιο ρομαντικά) δίνουν και παίρνουν. Αποκορύφωμα, η σκηνή όπου, μετά από μία ακόμα απόπειρα της Γκόλντυ να εξαπατήσει τον Σκρουτζ, σε συνεργασία με μερικούς θρύλους της Άγριας Δύσης που έχουν έρθει να τη σώσουν, μετανιώνει λόγω των συναισθημάτων που του τρέφει, επιστρέφει πίσω, και σύντομα ξεκινάει ένας καβγάς ανάμεσά τους που… ίσως, καταλήγει σε περιεχόμενο ακατάλληλο για περιοδικά της Disney. Γι’ αυτό και ο Don Rosa επιλέγει να το αφήσει στη φαντασία μας, ερεθίζοντάς την καταλλήλως. Μετά από έναν μεγάλο καβγά… Έμμεση παραδοχή του τι γίνεται στο καλύβι, από τον έμπειρο δικαστή Roy Bean. Βέβαια, ο συγγραφικός οίστρος του Don Rosa καταλάγιασε και ο δημιουργός σταμάτησε να φτιάχνει νέες ιστορίες με τους ήρωες της Λιμνούπολης, για πολλούς λόγους. Εδώ και μερικά χρόνια, η βασική πηγή ιστοριών κόμικς Disney είναι η παραγωγή της Ιταλικής Σχολής. Η οποία είναι τεράστια, μακροχρόνια και φυσικά δεν υστερεί ποιοτικά. Μόνο που, με την πάροδο των χρόνων, όπως προαναφέρθηκε, οι περιορισμοί που τίθενται από τα κεντρικά γίνονται ολοένα και πιο αυστηροί, με αποτέλεσμα οι καλλιτέχνες να πρέπει να βρίσκουν διαρκώς διάφορα τεχνάσματα για να αποτυπώσουν έμμεσα σκηνές με περιεχόμενο που θεωρείται ταμπού για παιδικά κόμικς. Όταν, για παράδειγμα, έχεις αποφασίσει να φιλοτεχνήσεις μία ντισνεϋκή διασκευή του κλασικού μυθιστορήματος του Bram Stoker, «Dracula», πρέπει να είσαι σε μία τέτοιου είδους ετοιμότητα. Η συγγραφική εμπειρία του Bruno Enna και η αρτιστική δεξιοτεχνία του Fabio Celoni κατάφεραν να δώσουν μία εξαιρετική ιστορία που ανταποκρίνεται πιστά στο περιεχόμενο του βιβλίου και δεν… λοξοδρομεί, για τα standards της Disney. Μπορεί ο Δράκουλας, αντί για αίμα να πίνει χυμό παντζαριού και οι ήρωες αντί να πεθαίνουν να μεταμορφώνονται σε γιγαντιαία παντζάρια, όμως η γκοθ σχεδιαστική τεχνοτροπία δημιουργεί ένα κλίμα τόσο βαρύ, που γίνεται ξεκάθαρο το τι κρύβεται πίσω από τους συμβολισμούς. Ο Celoni άλλωστε έχει επιδοθεί σε άλλες 2 διασκευές horror θεματολογίας, βάζοντας στο ρόλο των πρωτότυπων χαρακτήρων τους ήρωες του Disney: οι αδημοσίευτες ακόμα στην Ελλάδα Lo strano caso del Dottor Ratkyll e di Mister Hyde και Duckenstein είναι σχεδιασμένες σκόπιμα με ένα ύφος που προσιδιάζει περισσότερο σε ενήλικα κόμικς μυστηρίου, τύπου Dylan Dog, παρά σε περιπέτειες με τους ήρωες του Walt Disney. Αντί να θάψουν το νεκρό… φυτεύουνε παντζάρια. Πόσο πιο ατμοσφαιρικά να αποδοθεί ένας θάνατος σε Disney κόμικ; (Δράκουλας, 2012) Η μεταμόρφωση σε φυτά, σαν ευφημισμός για το θάνατο, είναι ένα τέχνασμα που είχε χρησιμοποιήσει και πολλά χρόνια νωρίτερα η Silvia Ziche, σε ένα σαφώς πιο κωμικό πλαίσιο. Στην ιστορία Το Μικρό Κάστρο στο Λιβάδι(2005), η οποία αποτελούσε διασκευή μίας ιταλικής σαπουνόπερας (Elisa di Rivombrosa) με έρωτες, δολοπλοκίες και ίντριγκα, στο στυλ των γνωστών «μεξικάνικων», η Ziche είχε να αντιμετωπίσει τους πολυάριθμους θανάτους των χαρακτήρων της πρωτότυπης σειράς. Γι’ αυτό επέλεξε να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της Μάτζικα Ντε Σπελ, η οποία, σαν κακιά μάγισσα, μεταμόρφωνε τους ήρωες που «πέθαιναν» σε γλάστρες κάκτων. Και στις δύο ιστορίες, βέβαια, έπρεπε στο φινάλε τα μάγια να ανακληθούν… Μικρό το κακό. Ένα ακόμα παράδειγμα προερχόμενο από τη γείτονα χώρα, είναι η διασκευή σε κόμικ με πρωταγωνιστές το Μίκυ και τον Γκούφυ, του μυθιστορήματος On The Road (2015) του Jack Kerouac. Στο βιβλίο του Kerouac, που κυκλοφόρησε το 1957, οι βασικοί χαρακτήρες, ανέμελοι και ονειροπόλοι, ταξιδεύουν σε διάφορα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών, αναζητώντας την περιπέτεια, θέλοντας να βιώσουν καινούργια πράγματα, να αποκτήσουν νέες παραστάσεις. Βασικός σύντροφός τους στο ταξίδι είναι το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Για να πραγματοποιηθεί ουσιαστικά η συγκεκριμένη διασκευή και να μη χάσει τόσο από την παράλειψη, ζωτικών για την ιστορία, στοιχείων της πλοκής της, αξιοποιείται στο έπακρο ο χαρακτήρας του Γκούφυ: αφελής, χαλαρός και αλλοπαρμένος, μονίμως στον κόσμο του, ο συγκεκριμένος χαρακτήρας ήταν ιδανικός για να απεικονίσει ένα άτομο υπό την επήρεια, χωρίς να χρειαστεί να δείξουν οι δημιουργοί, Fausto Vitaliano και Paolo Mottura, κάποια σκηνή όπου κάνει χρήση. Ο υποψιασμένος αναγνώστης θα αντιληφθεί την παραπομπή, ο πιτσιρικάς που δεν έχει ιδέα από ουσίες θα διασκεδάσει, απλά, με την… ανέμελη φάση του Γκούφυ, ένα χαρακτηριστικό του ήρωα που απλώς μεγεθύνεται για τις ανάγκες της ιστορίας, χωρίς να τον αλλάζει ουσιαστικά. Και ο κατάλογος συνεχίζεται… Τα παραδείγματα που αναφέρθηκαν, σαφώς, δεν είναι τα μόνα. Είναι όμως μερικά τρανταχτά παραδείγματα τολμηρών προσπαθειών, σκόπιμων ή όχι, να απευθυνθούν τα, κατά τ’ άλλα, παιδικά αυτά κόμικς, σε ένα ακροατήριο πιο ώριμο ή και πιο απαιτητικό. Ή απλά να εμπλουτίσουν τη θεματολογία τους με στοιχεία λίγο πιο ενήλικα. Σε κάθε περίπτωση… Απολαύστε υπεύθυνα. Εικονογράφηση του Don Rosa, όπου ο Ντόναλντ, η Νταίζυ και τα τρία ανιψάκια επισκέπτονται το μνήμα του νεκρού Θείου Σκρουτζ. Μια ιστορία που μάλλον δε θα γραφεί ποτέ. ΠΗΓΗ: https://docmz.wordpress.com/2017/12/15/disney-comics-dark-side/
  13. Το φοβερό με τον Κάστυ είναι οτι δεν έχει μέχρι στιγμής ούτε μια ιστορία κακή. Είναι πράγματι ΦΟΒΕΡΟΣ δημιουργός!!
  14. STAR WARS NEW TRILOGY - SPIN-OFFS (2015- )

    Ήταν μια ταινία της Disney με φουλ στοιχεία από τα επεισόδια 5 και 6 (τα πρωτότυπα 2 και 3). Μόνο καρβονίτη δεν είχε δηλαδή..... Με αστεία επιπέδου House of Mickey..... Καλά περνάς και μέχρι εκεί....
  15. Διασκευάζοντας τον τίτλο του περίφημου τραγουδιού του Ian Dury, Sex & Drugs & Rock n’ roll, ο Τάσος Μαραγκός επιλέγει τον υπότιτλο «School, drugs & rock n’ roll» για το τελευταίο του βιβλίο, το Hard Rock. Χαμηλώνοντας τις προσδοκίες των αναγνωστών, αντικαθιστά το «sex» με το «school», υπονοώντας ενδεχομένως πως τα κύρια «συστατικά» της ιστορίας του είναι διαφορετικά, αναφορικά με το επίμαχο σημείο. Μην ανησυχείτε. Το σεξ έχει εξέχουσα θέση στις σελίδες του Hard Rock, και δε θα μπορούσε να λείπει, άλλωστε, αφού αποτελεί φυσική συνέχεια των υπολοίπων… Το Hard Rock, αναμφίβολα, αποτελεί ένα διαμάντι για τα ελληνικά κόμικς, συνολικά κρινόμενο. Ο 17χρονος Μάρκος, πρωταγωνιστής της ιστορίας που υπογράφει ο Τάσος Μαραγκός (ή άλλως Tasmar), συνάντησε για πρώτη φορά το κοινό του μέσα από τις σελίδες του Krak Komiks, μίας περιοδικής έκδοσης με κεντρική ιστορία το Hard Rock (μέχρι το 9ο, τουλάχιστον, τεύχος), που κυκλοφόρησε, αρχικά δια των εκδόσεων Giganto και στη συνέχεια της Jemma Press, από το 2007 μέχρι το 2013. Στο συγκεντρωτικό τόμο που κυκλοφόρησε το Μάιο του 2017, η ιστορία δημοσιεύεται για πρώτη φορά ολόκληρη, επιστρέφει στην ασπρόμαυρη βερσιόν της (τα τεύχη #1-5 ήταν ασπρόμαυρα ενώ τα τελευταία είχαν κυκλοφορήσει έγχρωμα), ενώ περιέχει ένα έξτρα, «τελευταίο» κεφάλαιο 26 σελίδων και λίγο ακόμη bonus υλικό, όπως το Markos & Gogos Psychedelic Experience που συνυπογράφουν 18 διαφορετικοί Έλληνες δημιουργοί κόμικς. Μία ιστορία ενός εφήβου, τοποθετημένη χρονικά στη δεκαετία του 1990 και χωρικά στην ελληνική επαρχία και συγκεκριμένα στη νησιωτική επαρχία της Σύρου. Φαίνεται γεμάτη αυτοβιογραφικές αναφορές (ο Τάσος μεγάλωσε στη Σύρο) – ακόμα κι αν δεν αποτελούν αυτοβιογραφικά στοιχεία καθαυτά, σίγουρα πολλά απ’ όσα συμβαίνουν στη ζωή του νεαρού Μάρκου αφορμώνται από αυτά. Και ίσως, αυτός είναι ένας από τους λόγους που καθιστούν την ιστορία του τόσο ζωντανή και ενδιαφέρουσα. Δε βασίζεται σε κάποια εξωπραγματική ή ιδιαίτερα… «ψαγμένη» κεντρική ιδέα. Δεν εκβιάζει το γέλιο με οφθαλμοφανώς «στημένα» gags ή λογοπαίγνια. Σίγουρα, υπάρχουν στοιχεία υπερβολής, όμως δεν είναι αυτά από μόνα τους που προκαλούν το πηγαίο γέλιο. Άλλωστε, αυτό έρχεται μαζί με έναν ενδόμυχο προβληματισμό, αφού συνειδητοποιήσεις πόσα κοινά έχεις με το Μάρκο. Η νομοτελειακή ταύτιση με τον απλό αλλά ταυτόχρονα τόσο ξεχωριστό χαρακτήρα είναι αυτή, που καθιστά το κόμικ του Τάσου ένα καλογραμμένο κόμικ και όχι μια χαβαλετζίδικη ιστοριούλα. Το εξώφυλλο του Krak Komiks #3, διασκευάζει το γνωστό εξώφυλλο του MAD #1, φανερώνοντας μία πτυχή των καλλιτεχνικών ερεθισμάτων του Tasmar. Εμπνευσμένος από καλλιτέχνες όπως ο Peter Bagge (Hate), ο Daniel Clowes (Eightball) ή ο Robert Crumb (Zap Comix, Fritz the Cat), υιοθέτησε ένα ιδιόμορφο, εναλλακτικό στυλ που συναντάται συνήθως στην ονομαζόμενη «αμερικανική underground σκηνή» και αποτελείται από απλό, «πλαστικό» σκίτσο, καθαρή γραμμή, αφήγηση καθημερινών καταστάσεων με διάφορα στοιχεία υπερβολής. Δεν αρκείται όμως εκεί. Ψυχογραφεί τον πρωταγωνιστή του, ο οποίος εξελίσσεται σελίδα-σελίδα, κεφάλαιο-κεφάλαιο. Από έφηβος, περνάει σιγά σιγά στα πρώτα του ενήλικα χρόνια, δίνει εξετάσεις, δουλεύει, πάει στρατό… Και όπως κάθε έφηβος, έτσι και ο Μάρκος – με τον τρόπο του – είναι ανήσυχο πνεύμα. Αμφισβητίας, μέσα στην άρνηση για κάθε μορφής κατεστημένο: το σχολείο, την οικογένεια, το κλειστό κοινωνικό περιβάλλον της επαρχίας που περιορίζει τον κύκλο του στον ανυπόφορο Γώγο και τον μεσήλικα Τζίμη, και αργότερα το στρατό. Δεν έχουμε, λοιπόν, μία αμιγώς χιουμοριστική περιπέτεια ενός εφήβου ήρωα. Ο στόχος του Τάσου, πιστεύω, δεν είναι απλά να… σαχλαμαρίσει. Πρόκειται για την εξιστόρηση, αν θέλετε, κάποιων πτυχών της ζωής του Μάρκου, χωρίς αυτή να παρουσιάζεται «γαμάτη» και «λαμπερή». Βλέπουμε ωμά την καταπίεση που δέχεται ένας, νορμάλ κατά τα άλλα, νεαρός τη δεκαετία του ’90 (μεταξύ μας, δε βλέπω πολλές διαφορές με τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα). Καταπιεστικοί γονείς, κοινωνικά στερεότυπα, ερωτικές περιπτύξεις, εσωτερικές ανησυχίες που δε βρίσκουν κάπου να ξεθυμάνουν (ή ξεθυμαίνουν εντελώς επιφανειακά και πρόσκαιρα), αντίθετα, συσσωρεύονται και μπορεί να «σκάσουν» οποιαδήποτε στιγμή, με οποιαδήποτε αφορμή. Στο Μάρκο, αυτό συνέβη όταν, μπουχτισμένος από το σχολείο που μόλις τελείωσε με τον ίδιο να μην επιτυγχάνει στις εξετάσεις, δεχόμενος πίεση από την οικογένειά του, αναγκάζεται να εργαστεί στην τουριστική ταβέρνα του φασίστα Ζοζέφ (η διακριτική ειρωνεία του Τάσου είναι αξιοθαύμαστη), για «να στρώσει» και «να μάθει πώς βγαίνουν τα λεφτά». Ταυτόχρονα, αγχώνεται για το μέλλον του: τι θα γίνει με το στρατό, πώς θα φύγει από το νησί και τι θα κάνει τέλος πάντων με τη ζωή του. Αυτές οι σκέψεις, άλλωστε, δεν απασχολούν τον καθένα σε αυτή τη φάση της ζωής του; Αυτό το άγχος και η διαρκής αμφισβήτηση, για τον κόσμο, αλλά και για τους εαυτούς μας, ίσως, δε θα μας εγκαταλείψουν ποτέ. Τουλάχιστον, πλάι σε αυτό το βάρος μίας εύθραυστης ψυχοσύνθεσης, ας μη μας εγκαταλείψουν κάποια άλλα πράγματα, που το εξισορροπούν και το απαλύνουν. Αφήνοντας πίσω το σχολείο, κάποια εξ αυτών θα μπορούσαν να είναι αυτά που μνημονεύονται και στο τραγούδι του Dury: το σεξ, τα ναρκωτικά και η καλή μουσική. Εξώφυλλο, ράχη και οπισθόφυλλο του τόμου Hard Rock. ΠΗΓΗ: https://docmz.wordpress.com/2017/10/12/school-drugs-rock-n-roll/
  16. HUGO PRATT [ Αλμπουμ ]

    Επειδή θέλω να πρωτοτυπήσω, θα προσθέσω εδώ μια ακόμα λίστα για την κυκλοφορία του Κόρτο Μαλτέζε. Πράγματα που έχουν αναφερθεί διάσπαρτα εδώ και εκεί στο φόρουμ και παραπέμπουν σε ξένα links θα συγκεντρωθούν εδώ σαν πιο συνολικός μπούσουλας. Ο καθένας επιλέγει δική του σειρά για την λίστα, είτε σύμφωνα με την αρχική ημερομηνία κυκλοφορίας, είτε σύμφωνα με την ημερομηνία της πρώτης κυκλοφορίας στην Ελλάδα, είτε σύμφωνα με την εσωτερική χρονολόγηση των τευχών. Προσωπικά θα πάω με το πως κυκλοφόρησαν συνδυαστικά σε Γαλλία/Ιταλία και συμπληρωματικά θα βάλω ατόφιες λίστες που έχουν γράψει άλλοι παραπάνω. Τα γαλλικά λινκ στους τίτλους παραπέμπουν στις καταχωρήσεις των αντίστοιχων wiki για τα τεύχη, το Ελληνικό λινκ παραπέμπει στην παρουσίαση του τεύχους στο φόρουμ. Τυχόν διορθώσεις θα γίνουν αν και όποτε διαπιστωθούν οι σωστές ημερομηνίες των δευτεροτρίτων Ελληνικών εκδόσεων. ============================================= 1.La Ballade de la mer salée / Una ballata del mare salato / Η Μπαλάντα της αλμυρής θάλασσας Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: Ιούλιος 1967 - Φεβρουάριος 1969, περιοδικό Sgt. Kirk Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: Ιούλιος 1973 - Ιανουάριος 1974, περιοδικό France-Soir Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: Δεκέμβριος 1987, εκδόσεις ARS LONGA Η πρώτη Ελληνική έκδοση είχε dust-cover(αριστέρα) και το παρακάτω εξώφυλλο Υπήρξε και μια επανέκδοση του άλμπουμ το 1995, ενώ το 2008 κυκλοφόρησε μια Γ' έκδοση που υποστηρίζεται πως είναι bootlegια. Περισσότερα για τις επανεκδόσεις της Μπαλάντας σε αυτό το θέμα. ========================================================================== 2.Sous le signe du Capricorne / Raccolta: Tropico del capricorno & Raccolta: Corto Maltese sempre più lontano / Στον Αστερισμό του Αιγόκερου(ω) & Ο Αετός της Βραζιλίας Εδώ έχουμε την αρχή των μικρών 20-σέλιδων ιστοριών που δημιούργησε ο Pratt. Ο συνολικός τους αριθμός ανέρχεται στις 21, πρώτη εμφάνιση είχαμε στο γαλλικό περιοδικό Pif Gadget και στη συνέχεια σε 4 άλμπουμ. Το Sous le signe du Capricorne περιέχει τις εξής ιστορίες: 1.Le Secret de Tristan Bantam / Il segreto di Tristan Bantam / Το μυστικό του Τρίσταν Μπάνταμ Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 3 Απριλίου 1970, στο Pif Gadget #58 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 1η ιστορία του τόμου "Suite Caribeana" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1η ιστορία του τόμου "Στον Αστερισμό του Αιγόκερου", 1989, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 2.Rendez-vous a Bahia / Appuntamento a Bahia / Ραντεβού στην Μπάχια Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 10 Απριλίου 1970, στο Pif Gadget #59 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 2η ιστορία του τόμου "Suite Caribeana" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2η ιστορία του τόμου "Στον Αστερισμό του Αιγόκερου", 1989, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 3.Samba avec Tir Fixe / Samba con Tiro Fisso / Σάμπα υπό Σταθερό Πυρ Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 29 Μαΐου 1970, στο Pif Gadget #66 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 3η ιστορία του τόμου "Suite Caribeana" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 3η ιστορία του τόμου "Στον Αστερισμό του Αιγόκερου", 1989, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ *Το άλμπουμ "Στον Αστερισμό του Αιγόκερου" κυκλοφόρησε ξανά με διορθωμένο τίτλο "Στον Αστερισμό του Αιγόκερω" το 2004 και πιθανά να υπήρξε δεύτερη επανέκδοση το 2010. Τα εξώφυλλα είναι τα παρακάτω **Στην Γαλλία ο τόμος Sous le signe du Capricorne περιέχει έξι ιστορίες που στην Ελλάδα μπήκαν σε ανά τρεις σε δύο τόμους. Ο πρώτος είναι "Στον Αστερισμό του Αιγόκερω" και ο δεύτερος "Ο Αετός της Βραζιλίας". 4.L'Aigle du Brésil / Un'aquila nella giungla / Ο Αετός της Βραζιλίας - Ένας Αετός στη Ζούγκλα Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 1 Ιουλίου 1970, στο Pif Gadget #75 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: - Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1η ιστορία του τόμου "Ο Αετός της Βραζιλίας", 1990, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 5. ...Et nous reparlerons des gentilshommes de fortune / ...E riparleremo dei gentiluomini di fortuna / Και ας μιλήσουμε για τυχοδιώκτες ευγενείς Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 18 Σεπτεμβρίου 1970, στο Pif Gadget #82 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: - Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2η ιστορία του τόμου "Ο Αετός της Βραζιλίας", 1990, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 6.À cause d'une mouette / Per colpa di un gabbiano / Η αιτία ήταν ένας γλάρος Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 6 Νοεμβρίου 1970, στο Pif Gadget #89 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 1η ιστορία του τόμου "Lontane isole del vento" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 3η ιστορία του τόμου "Ο Αετός της Βραζιλίας", 1990, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ * Το άλμπουμ "Ο Αετός της Βραζιλίας", αρχικά εκδόθηκε με βάση τον Γαλλικό τίτλο "L'Aigle du Brasil" το 1990, ενώ το 2006 βγήκε η δεύτερη έκδοση με νέο τίτλο "Ένας Αετός στη ζούγκλα" που αποτελεί μετάφραση του Ιταλικού τίτλου "Un'aquila nella giungla". Ακολουθούν τα εξώφυλλα των δύο εκδόσεων. ================================================================ 3.Corto toujours un peu plus loin / Raccolta: Corto Maltese sempre più lontano & Raccolta: Le lagune dei misteri / Ο Αετός της Βραζιλίας & Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο Ο τόμος Corto toujours un peu plus loin είναι ο δεύτερος συλλογικός Γαλλικός τόμος και περιέχει τις επόμενες 5 από τις μικρές ιστορίες, φτάνοντας μέχρι στιγμής τις 11 στο σύνολο. Πάλι υπάρχουν ανομοιομορφίες μεταξύ χωρών, αφού η πρώτη ιστορία του Corto toujours un peu plus loin είναι η τελευταία που συμπεριλήφθηκε στον ελληνικό τόμο "Ο Αετός της Βραζιλίας", ενώ οι υπόλοιπες μπήκαν στο "Βουντού για τον κύριο Πρόεδρο". 7.Têtes de champignons / Teste e funghi / Τα κεφάλια των μανιταριών Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 25 Νοεμβρίου 1970, στο Pif Gadget #96 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 2η ιστορία του τόμου "Lontane isole del vento" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 4η ιστορία του τόμου "Ο Αετός της Βραζιλίας", 1990, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 8.La Conga des bananes / La Conga delle banane / Η Κόνγκα της Μπανάνας Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 12 Ιανουαρίου 1971, στο Pif Gadget #103 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 3η ιστορία του τόμου "Lontane isole del vento" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1η ιστορία του τόμου "Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο", 1992, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 9.Une étrange affaire (Vaudou pour monsieur le président) / Vudù per il presidente / Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 18 Μαρτίου 1971, στο Pif Gadget #108 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 4η ιστορία του τόμου "Lontane isole del vento" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2η ιστορία του τόμου "Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο", 1992, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 10.La Lagune des Beaux Songes / La laguna dei bei sogni / Η Λιμνοθάλασσα των όμορφων ονείρων Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 20 Μαίου 1971, στο Pif Gadget #117 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 1η ιστορία του τόμου "Le lagune dei misteri" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 3η ιστορία του τόμου "Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο", 1992, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 11.Fables et grands-pères / Nonni e fiabe / Παραμύθια και Παπούδες Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 8 Ιουλίου 1971, στο Pif Gadget #124 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 2η ιστορία του τόμου "Le lagune dei misteri" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 4η ιστορία του τόμου "Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο", 1992, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ *Ο τόμος "Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο" πέραν της πρώτης κυκλοφορίας του 1992 επανεκδόθηκε το 2005. Παρακάτω τα εξώφυλλα ======================================================= 4.Les Celtiques / Raccolta: Le lagune dei misteri & Raccolta: Le celtiche / Τα Κέλτικα (Ασπρόμαυρη εκ. , Έγχρωμη εκ. , Τεύχη ) Ο τρίτος Γαλλικός συλλογικός τόμος που περιέχει τις επόμενες 6 μικρές ιστορίες ενώ φτάνουμε στο σύνολο τις 17 μέχρι στιγμής. Εδώ δεν υπάρχει ανομοιομορφία μεταξύ Γαλλικής και Ελληνικής έκδοσης, ενώ η Ιταλική έχει κρατήσει τις δύο πρώτες ιστορίες "O Άγγελος στο παράθυρο της Ανατολής" και "Κάτω από την σημαία του χρήματος" στον τόμο "Le lagune dei misteri". Από την τρίτη ιστορία "Κονσέρτο σε Ο' Μινόρε για άρπα και νιτρογλυκερίνη" μπάινουν και οι Ιταλοί στην συλλογή των Κέλτικων με τον τόμο "Le celtiche". 12.L'Ange à la fenêtre d'Orient / L'angelo della finestra d'Oriente / Ο Άγγελος στο παράθυρο της Ανατολής Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 23 Σεπτεμβρίου 1971, στο Pif Gadget #135 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 3η ιστορία του τόμου "Le lagune dei misteri" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1η ιστορία του τεύχους "Κάτω από την σημαία του χρήματος", 1993, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ - 1η ιστορία του τόμου "Κέλτικα", 1999 + 2014, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 13.Sous le drapeau de l'argent / Sotto la bandiera dell'oro / Κάτω από την σημαία του χρήματος Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 18 Νοεμβρίου 1971, στο Pif Gadget #143 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 4η ιστορία του τόμου "Le lagune dei misteri" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2η ιστορία του τεύχους "Κάτω από την σημαία του χρήματος", 1993, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ - 2η ιστορία του τόμου "Κέλτικα", 1999 + 2014, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 14.Concert en O mineur pour harpe et nitroglycérine / Concerto in O' minore per arpa e nitroglicerina / Κονσέρτο σε Ο' Μινόρε για άρπα και νιτρογλυκερίνη Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 6 Ιανουαρίου 1972, στο Pif Gadget #151 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 1η ιστορία του τόμου "Le celtiche" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1η ιστορία του τεύχους "Όνειρο Χειμωνιάτικου Πρωϊνού", 1993, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ - 3η ιστορία του τόμου "Κέλτικα", 1999 + 2014, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 15.Songe d'un matin d'hiver / Sogno di un mattino di mezzo inverno / Όνειρο Χειμωνιάτικου Πρωϊνού Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 23 Μαρτίου 1972, στο Pif Gadget #161 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 2η ιστορία του τόμου "Le celtiche" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2η ιστορία του τεύχους "Όνειρο Χειμωνιάτικου Πρωϊνού", 1993, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ - 4η ιστορία του τόμου "Κέλτικα", 1999 + 2014, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 16.Côtes de Nuits et roses de Picardie / Côtes de nuit e rose di Piccardia / Κοτ ντε νουί και ρόδα της Πικαρδίας Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 8 Ιουνίου 1972, στο Pif Gadget #172 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 3η ιστορία του τόμου "Le celtiche" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1η ιστορία του τεύχους "Κοτ Ντε Νουί και Ρόδα της Πικαρδίας", 1993, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ - 5η ιστορία του τόμου "Κέλτικα", 1999 + 2014, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 17.Burlesque entre Zuydcoote et Bray-Dunes / Burlesca e no tra Zuydcoote e Bray-Dunes / Μπουρλέσκ Μεταξύ Ζυντκότ Και Μπρέϋ-Ντιν Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 27 Ιουλίου 1972, στο Pif Gadget #179 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 4η ιστορία του τόμου "Le celtiche" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2η ιστορία του τεύχους "Κοτ Ντε Νουί και Ρόδα της Πικαρδίας", 1993, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ - 6η ιστορία του τόμου "Κέλτικα", 1999 + 2014, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ *Τα "Κέλτικα" στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν αρχικά σε τρία έγχρωμα τεύχη με τίτλους 1."Κάτω από την Σημαία του Χρήματος", 2. "Όνειρο Χειμωνιάτικου Πρωινού" και 3. "Κοτ Ντε Νουί και Ρόδα της Πικαρδίας" το 1993. Το 1999 η Μαμούθ παίρνει το εναπομείναν στοκ και το δένει σε έναν τόμο ονόματι "Κέλτικα", ενώ το 2014 γίνεται ασπρόμαυρη επανέκδοση αυτού με μικροδιαφορές. Παρακάτω τα εξώφυλλα ============================================================= 5.Les Éthiopiques / Raccolta: Le etiopiche / Αιθίοπες - Αιθιοπικά Τέταρτος και τελευταίος Γαλλικός συλλογικός τόμος που περιέχει ακόμα 4 μικρές ιστορίες, φτάνοντας το τελικό σύνολο των ιστοριών που δημιούργησε ο Pratt για το Γαλλικό περιοδικό Pif Gadget στις 21. Εδώ υπάρχει για πρώτη φορά πλήρης συμφωνία μεταξύ των εκδόσεων στις τρεις χώρες αφού ξεκινάμε σε Γαλλία/Ιταλία/Ελλάδα νέους τόμους με το όνομα "Οι Αιθίοπες". Η τελευταία ιστορία με τίτλο "Οι άνθρωποι λεοπαρδάλεις" που συναντάμε στην Γαλλική και Ελληνική έκδοση, στην Ιταλική έχει ενσωματωθεί στην "Nel nome di Allah misericordioso e compassionevole". Άρα τυπικά το "Raccolta: Le etiopiche" περιέχει 3 διαφορετικές ιστορίες και όχι 4. 18.Au nom d'Allah le très miséricordieux, le compatissant / Nel nome di Allah misericordioso e compassionevole / Στο όνομα του ελεήμονα και σπλαχνικού αλλάχ Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 31 Αυγούστου 1972, στο Pif Gadget #183 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 1η ιστορία του τόμου "Le etiopiche" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1η ιστορία του τόμου "Αιθίοπες", 1983, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 19.Le Dernier coup / L'ultimo colpo / Το τελευταίο χτύπημα Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 16 Νοεμβρίου 1972, στο Pif Gadget #194 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 2η ιστορία του τόμου "Le etiopiche" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2η ιστορία του τόμου "Αιθίοπες", 1983, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 20. ... Et d'autres Roméo et d'autres Juliette / ...e di altri Romei e di altre Giuliette / Για άλλους Ρωμαίους και γι΄άλλες Ιουλιέτες Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 22 Ιανουαρίου 1973, στο Pif Gadget #204 Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 3η ιστορία του τόμου "Le etiopiche" Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 3η ιστορία του τόμου "Αιθίοπες", 1983, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ 21.Rufiji Kamarad, les hommes-léopards / Οι άνθρωποι λεοπαρδάλεις Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 25 Απριλίου 1973, στο Pif Gadget #217 Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 4η ιστορία του τόμου "Αιθίοπες", 1983, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ Ο τόμος "Αιθίοπες" ήταν το πρώτο κόμικ Κόρτο Μαλτέζε που εξέδωσε η ΜΑΜΟΥΘ στην Ελλάδα το 1983, παρόλο που στην Γαλλία βγήκε τέταρτος. Υπήρξαν δύο επανεκδόσεις από την ΜΑΜΟΥΘ τον Μάρτιο του 2002 και το 2013 με αλλαγή στον τίτλο: από "Αιθιόπες" έγινε "Αιθιοπικά". Παρακάτω τα εξώφυλλα του 1983 και 2002 (είναι πανομοιότυπο με του 2013 και δεν υπάρχει λόγος να μπει δύο φορές). ================================================== 6.Corto Maltese en Sibérie / Corte Sconta detta Arcana / Η κρυφή αυλή του μυστηρίου Ο Pratt επιστρέφει στις μεγάλες ιστορίες μετά από 8 χρόνια με την "Κρυφή αυλή του μυστηρίου" αλλά και σε Ιταλούς εκδότες. Με αυτήν ξεκινά την συνεργασία του με το Ιταλικό περιοδικό Linus, αλλά και με το Γαλλικό À suivre το 1978 όπου η Σιβηρία κοσμεί τα πρώτα 8 του τεύχη. Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: Ιανουάριος 1974 - Ιούλιος 1977, περιοδικό Linus Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: Φεβρουάριος - Σεπτέμβριος 1978, στα τεύχη #1-8 του περιοδικού À suivre Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1987, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ *Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1987 και επανεκδόθηκε το 2002, με τα παρακάτω εξώφυλλα ==================================================== 7.Fable de Venise / Favola di Venezia (Sirat Al-Bunduqiyyah) / Βενετσιάνικο Παραμύθι Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 3 Ιουνίου - 23 Δεκεμβρίου 1977, στα τεύχη #21-51 του εβδομαδιαίου περιοδικού L'Europeo Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 1979, στα τεύχη #12-15 του περιοδικού À suivre Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1988, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ * Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε αρχικά το 1988, ενώ επανεκδόθηκε δύο φορές το 2002 και το 2007 (πανομοιότυπα εξώφυλλα). Παρακάτω τα εξώφυλλα ======================================================================== 8.La Maison dorée de Samarkand / La casa dorata di Samarcanda / To χρυσό σπίτι της Σαμαρκάνδης ( Τεύχη, Έγχρωμη εκ. , Ασπρόμαυρη εκ. ) Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: Αύγουστος 1980 - Φεβρουάριος 1981, στα τεύχη #31-37 του περιοδικού À suivre Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: Σεπτέμβριος 1980 - Φεβρουάριος 1981, περιοδικό Linus Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1994, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ *Στην Ελλάδα το άλμπουμ "Το χρυσό σπίτι της Σαμαρκάνδης" εκδόθηκε αρχικά σε 3 τεύχη το 1994, ένα χρόνο αργότερα είδαμε το έγχρωμο επίτομο με αφορμή τον θάνατο του Pratt και το 2013 έγινε ασπρόμαυρη επανέκδοση. Παρακάτω τα εξώφυλλα ============================================================== 9.La Jeunesse de Corto Maltese / La giovinezza / Τα Νεανικά Χρόνια Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 5 Αυγούστου 1981 - 1 Ιανουαρίου 1982, στην Γαλλική εφημερίδα Le Matin de Paris Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: 1982, στα τεύχη #1-9 του περιοδικού L'Eternaita Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: Απρίλιος 2012, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ *Το "Τα Νεανικά Χρόνια" ήταν το τελευταίο κόμικ του Κόρτο Μαλτέζε από το χέρι του Hugo Pratt που εκδόθηκε στην Ελλάδα. Παρακάτω το εξώφυλλο ========================= 10.Tango / Y todo a media luz / Τανγκό Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: Ιούνιος - Δεκέμβριος 1985, στα τεύχη #6-12 του περιοδικού Corto Maltese Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: 11 Δεκεμβρίου 1986, στο μηνιαίο περιοδικό Corto Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 1998, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ ============================ 11.Les Helvétiques / Le elvetiche "Rosa Alchemica" / Ελβετικά Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: Μάρτιος - Αύγουστος 1987, στα τεύχη #3-8 του περιοδικού Corto Maltese Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: Σεπτέμβριος 1987, στο τεύχος #14 του μηνιαίου περιοδικού Corto Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2001, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ ============================== 12.Mû / ΜΟΥ Κυκλοφόρησε στην Ιταλία: Δεκέμβριος 1988/Ιανουάριος-Ιούνιος 1989/Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 1991, στα τεύχη #12 (1988)/#1-6(1989)/#1-9(1991) του περιοδικού Corto Maltese Κυκλοφόρησε στην Γαλλία: Νοέμβριος 1989, στο τεύχος #22 του μηνιαίου περιοδικού Corto Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: 2001, Εκδόσεις ΜΑΜΟΥΘ ============================================================= ΠΩΣ ΤΑ ΕΒΓΑΛΕ Η ΜΑΜΟΥΘ Πολλοί έχουν αναφερθεί πολλάκις σε τρεις περιόδους έκδοσης των ιστοριών του Κόρτο Μαλτέζε από την ΜΑΜΟΥΘ. Σύμφωνα με το ποστ του Νίκου, του Ανδρέα και του apetoussis82 σε συνδυασμό με τις παρουσιάσεις που παραθέτω παραπάνω: ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1. Αιθίοπες (1983) (Α/Μ) 2. Η κρυφή αυλή του μυστηρίου (1987) (Α/Μ) 3. Βενετσιάνικο Παραμύθι (1988) (Α/Μ) 4. Στον Αστερισμό του Αιγόκερου (1989) (Α/Μ) 5. Ο Αετός της Βραζιλίας (1990) (Α/Μ) 6. Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο (1992) (Α/Μ) ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (δεκαετία του 1990) 1. Κάτω από την Σημαία του Χρήματος (1993) (εγχ) 2. Όνειρο χειμωνιάτικου πρωινού (1993) (εγχ) 3. Κοτ ντε νουί και ρόδα της Πικαρδίας (1993) (εγχ) 4. Το Χρυσό Σπίτι της Σαμαρκάνδης Α' (1994) (εγχ) 5. Το Χρυσό Σπίτι της Σαμαρκάνδης Β' (1994) (εγχ) 6. Το Χρυσό Σπίτι της Σαμαρκάνδης Γ' (1994) (εγχ) 7. Τανγκό (Α/Μ) Τα 1-3 αποτελούν το επίτομο "Κέλτικα" (1999) (εγχ) και τα 4-6 το επίτομο "Το Χρυσό σπίτι της Σαμαρκάνδης" (1995) (εγχ) ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1. Ελβετικά (2001) (Α/Μ) 2. ΜΟΥ (2001) (Α/Μ) 3. Νεανικά χρόνια (2012) (Α/Μ) 4. Επανεκδόσεις της πρώτης περιόδου που είχαν εξαντληθεί, των Κέλτικων σε (Α/Μ) και της Σαμαρκάνδης σε (Α/Μ) =================================================================================== ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗ (Τίτλος, έτος που διαδραματίζεται η ιστορία) 1. Τα νεανικά χρόνια [1904-1905] 2. Η μπαλάντα της αλμυρής θάλασσας [1913-1915] 3. Στον αστερισμό του Αιγόκερω [1916-1917] 4. Ο Αετός της Βραζιλίας [1917] 5. Βουντού για τον Κύριο Πρόεδρο [1917] 6. Κέλτικα [1917-1918] 7. Αιθίοπες [1918] 8. Η κρυφή αυλή του μυστηρίου [1918-1920] 9. Βενετσιάνικο Παραμύθι [1921] 10. Το χρυσό σπίτι της Σαμαρκάνδης [1921-1922] 11. Τανγκό [1923] 12. Ελβετικά [1924] 13. ΜΟΥ [1925] γαλλική wiki ιταλική wiki
  17. ΕΡΙΚ ΚΑΣΤΕΛ

    Όντας νέος σε ηλικία και μεγαλωμένος με άλλα περιοδικά και κόμικς, δεν ήξερα και πολλά πράγματα για τον Ερίκ Καστέλ. Αλλά μόλις έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε κάθε Κυριακή ποδοσφαιρικό κόμικ της Γαλλοβελγικής σχολής, ε, δεν χρειάστηκε και πολλή σκέψη για το αν θα τιμήσω την σειρά ή όχι. Τσίμπησα λοιπόν την εφημερίδα με τον πρώτο τόμο (αφού έψαξα σε δυο-τρία ψιλικατζίδικα της περιοχής), τον οποίο και διάβασα εν ριπή οφθαλμού. Το κόμικ κατάφερε να με ταξιδέψει πίσω στον χρόνο, σε μια εποχή που ήμουν αγέννητος ακόμα, και να μου δείξει πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα τότε στον χώρο του ποδοσφαίρου (και όχι μόνο). Πολύ συμπαθητικός τύπος ο Ερίκ Καστέλ, ένας αυθεντικός παικταράς, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του. Το σενάριο απλό και στρωτό αλλά ενδιαφέρον, το σχέδιο εξαιρετικό, τα χρώματα φοβερά. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αναγνώστες πιθανολογώ ότι θα νιώσουν μια κάποια νοσταλγία για τα παιδικά τους χρόνια, ενώ οι μικρότεροι θα έχουν την ευκαιρία να ρίξουν μια ματιά σε μια άλλη εποχή. Ήδη ανυπομονώ για τον δεύτερο τόμο, με τον τίτλο "Η ρεβάνς", που θα κυκλοφορήσει στις 23/12 (Σάββατο δηλαδή).
  18. Διαγωνισμός CONAN Anubis BOX

    Καλημέρα! "I will go to Zambula, jewel of the desert, where gold is as plenty as sand, and for every carriage laden with goods from the east, there is a beautiful woman! By Crom! This is a proper life for a barbarian!"
  19. ΕΡΙΚ ΚΑΣΤΕΛ

    Eιμαι ενθουσιασμενος Η εκδοση ειναι εξαιρετικη Παρολο που εχω 7 απο τα 9 τευχη θα τα παρω εννοειτε ολα τα τευχη ελπιζωντας με αυτο τον τροπο να ευοδωσει η προσπαθεια του Λεοκρατη να βγουν ολα τα τευχη της σειρας ,ελπιζοντας παραλληλα και σε εκδοση και αλλων ηρωων που λογου της σπανιοτητας της σειρας η τις πολυ ακριβης τιμης τους δεν τα εχω στην συλλογη μου
  20. ΡΟΜΠΟΤ

    Αντιστοιχία ΡΟΜΠΟΤ-ΚΡΟΝΟΣ : 1-14 2-2 3-3 4-13 5-9 6-6 7-16 8-8 9-26 10-1 11-21 12-25 13-19 14-20 15-23
  21. STAR WARS NEW TRILOGY - SPIN-OFFS (2015- )

    Αντιγράφω από αλλού γιατί είμαι τεμπελάκος να τα γράφω 2 φορές Είναι μία πληρέστατη ταινία, αρτιότατη, με καταπληκτικό ρυθμό, υπόθεση και πλοκή. Αλλά δεν ξέρω γιατί αλλά δεν είχε αυτό το κάτι παραπάνω. Κάτι σαν euro game των 10ς. Σαν φάνμπόι και ακόμα ζεστός από την αίθουσα μπορώ όμως να υποβάλλω πολλές ενστάσεις. Άρα όπως φαίνεται και με τα παραπάνω έχουμε πως να το πω; Ιδεολογικές εκπτώσεις ή έστω αισθητή αλλαγή της ιδεολογίας. Δεν ξέρω αν είναι καλό, εξαρτάται ποια θα είναι η νέα ιδεολογική γραμμή, απλά η νέα ιδιοκτησία του franchise δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας Από την άλλη δεν μπορώ παρά να χαιρετήσω: Συνολικά νομίζω ότι αυτή η ταινία εγκαινιάζει πλήρως την εποχή Ντίσνεϋ. Θα βλέπουμε ωραία πράματα, ευχάριστα πράματα αλλά Βέιντερ να λέει στον κουλοχέρη Λουκ: "No, I am your father" δεν περιμένω. Μακάρι να με διαψεύσουν.
  22. STAR WARS NEW TRILOGY - SPIN-OFFS (2015- )

    Η ταινία δεν ήταν παιδική. Ήταν παιδιάστικη. Από τα πρώτα λεπτά είδαμε υστερικούς κακούς στρατηγούς σαν ταινία της... Ντίσνεϊ! Αφύσικη η σχέση της Ρέι με το υπόλοιπο καστ. Η οργή της για τον Κίλο ας πούμε στέκει (λες και τον ήξερε από πριν το Χαν Σόλο και στεναχωρέθηκε και εκνευρίστηκε για το θάνατό του) αλλά οι δεσμοί με την Λέια και τον Τσούι είναι βεβιασμένοι. Σα να την ανεβάσανε σκαλιά πολύ γρήγορα. Πάντως μια σωστή μάχη με σπαθιά δεν είδαμε. Βασικά είδαμε και μάχες με σπαθιά χωρίς να διασταυρωθούν τα ξίφη. Δε γλυτώσαμε τα χαριτωμένα ζωάκια σε αυτήν την ταινία. Πολλές μικρομεσαίες σκηνές από την Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται και την Επιστροφή του Τζεντάι. Το είπανε πολλοί και ισχύει. Τα αεροπλανικά της Λέια ήταν επιπέδου Σέιλορ Μουν. Η ταινία δεν ήταν για μεγάλους. Για μικρούς που ζούν στον οργανωμένο κινηματογραφόκοσμο με τους κανόνες της Ντίσνεϊ. Η τριλογία του 1999-2005 ήταν κλάσεις πιο αυθεντική, με τα όσα προβλήματα που έβγαλε.
  23. Το θέμα κλειδώνει. Η συνέχεια στην παρουσίαση.
  24. ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ - ΕΚΟΥΑΤΟΡΙΑ

    @Θρηνωδός καλώς ή κακώς η τάση στις αναβιώσεις ιστορικών σειρών στην Ευρώπη είναι το κοπιάρισμα τόσο του σχεδιαστικού όσο και του συγγραφικού στυλ. Το βλέπουμε και στα Μπλέικ και Μόρτιμερ, στα Σπιρού, στα Λούκι Λουκ, στα BD του Μαρτέν (Αλίξ, Λεφρανκ). Ίσως να παίξουν και παράλληλες σειρές που να δίνουν ελευθερίες στους δημιουργούς αλλά τα κάνον νομίζω ότι θα είναι εκεί.
  25. ΕΡΙΚ ΚΑΣΤΕΛ

    Aυτό αν μπορείτε να το μάθετε εσείς οι Αθηναίοι θα μας υποχρεώνατε, γιατί δε θέλω να δώσω στον ιδιοκτήτη του Έθνους ούτε καπίκι.
  26. Ο ΑΣΤΕΡΙΞ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ

    @Huub This one, is a hard-to-find. It would be a tough task to come across somebody willing to exchange it.
  1. Φορτώστε περισσότερη δραστηριότητα
×

Σημαντικές πληροφορίες

By using this site, you agree to our Οροι χρήσης.