Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 03/23/2019 in all areas

  1. Ηρθε και η δικη μου σειρα, να σας δειξω το μεγαλυτερο κομμάτι της συλλογής μου. Αποκτήθηκε κυριολεκτικά κομμάτι κομμάτι, την τελευταια δεκαετία, και έγινε με μεγάλη αγάπη και κόπο. Επίσης, χρειάστηκε να μεταναστέψει σε 4 διαφορετικές πόλεις τα τελευταία χρόνια, και να αλλάξει 6 σπίτια, όμως τώρα θα στεριώσει εδώ για αρκετό καιρο θέλω να πιστεύω! Ας ξεκινήσω με μερικές γενικές εικόνες: Όπως μπορειτε να δειτε, υπάρχει και μια βιτρίνα αριστερά, μέσα στην οποία έχω κάποιες φιγούρες αγαπημένες. Καποιες αλλες τις εχω τοποθετησει μπροστα απο τα αντιστοιχα κομικς! Παμε στα επιμερους ραφια, η αριστερή βιβλιοθήκη περιλαμβάνει, 1ο ραφι - Μαρβελ, 2ο ραφι- DC, 3ο ράφι- Vertigo,IDW,Image και καποια ακομα που δε χωρουσαν στα πανω ραφια, 4ο ραφι- λοιπές εταιρίες + καποια ακομα DC, 5o ραφι- βιβλία αγαπημένα + Private Eye + 300, 6o ραφι- ντισνευ + καποια σπεσιαλ τομάκια, 7ο ραφι- manga : Πάμε στη δεξια βιβλιοθήκη. Από κάτω προς τα πάνω: 7ο ράφι- όλα τα τευχάκια DC απο Anubis (Batman, Superman, Batman/Superman, All Star Batman, All Star Superman, Supergirl, Flash, και πάει λέγοντας....) 6ο ράφι- όλα τα τευχάκια Marvel απο Anubis (σειρές Ultimate, Amazing Spiderman, Thor, Fantastic 4 , X-Men και άλλα...) θεωρώ ότι έχω ότι τευχάκι Marvel και DC έχει εκδοθεί απο Anubis. Πάμε στο 4ο ράφι, είναι οι Αρκάδες, και μετά περιλαμβάνει όλα τα ξενόγλωσσα τευχάκια της συλλογής μου. Ενδεικτικά κάποια από αυτά ειναι: η σειρά Batman The long Halloween, τα Death of X, Spider-Island, All New X-Men, αρκετά τεύχη Hellblazer, και πολλά ακόμα... 3ο ράφι και σημαντικό, πάμε στα Αστεριξ, όπου περιλαμβάνει σκληρόδετα της Μαμουθ, μετά ολοκληρωμένη η συλλογή στην απλή έκδοση, πολλά εκτός σειράς και σε διαλέκτους, ολα τα αστεριξ κοκκινο και χρυσο, καθώς και πληρης η συλλογη των σκληροδετων απο Εθνος. Στη μέση ολα τα Ρανταπλαν, και στο τελος η Αρμαδα, καθώς και τα Assasin's Creed. 2o ράφι Λούκυ Λουκ, σκληρόδετα Μαμουθ και όλη η σειρά στην απλή έκδοση, Ιζνογκούντ, Τεν τεν, Γκρου, και μερικά τεύχη ΚΟΜΙΞ (τα περισσοτερα ειναι σε κούτα, μιας και δε χώρεσαν. 1ο ράφι Disney, οι σκληροδετες εκδόσεις. Πάμε και στη βιτρίνα μας .Πάνω πάνω δεσπόζει το Σκακι του Λουκυ Λουκ. Η αδυναμία μου. Μακάρι καποια στιγμη να αποκτησω και το αντιστοιχο σκακι του Αστεριξ. Στη συνέχεια, έχουμε στο 1ο ράφι τις φιγούρες μου απο το Naruto. Mετά Θωρ με καποιες πινελιές Αστεριξ. Κατόπιν Black Cat με τον SpiderMan να παιρνει ματι απ το παραθυρο, και τον Joker να αράζει Και τέλος, μερικά ανέμελα Looney Tunes. Για το τέλος κράτησα κάποια πόστερ που κατάφερα να κορνιζώσω, αλλά όχι και να τοποθετήσω ακόμα σε τοίχους. 3 από αυτά τα οφείλω σε μέλη του φορουμ, 2 τα πήρα απο το The Comic Con, όπως και το σκίτσο απο τον Μοτούρα! Εννοειται πως ειναι το αγαπημενο μου. Δυστυχώς, εκτός βιβλιοθήκης έμεινε ένα σεβαστό κομμάτι της συλλογής μου. To μπλόκ των περιπετειάκηδων ας μη με αποκληρώσει , αλλά Ολες οι Περιπετειες (ολοκληρωμενη συλλογη), όλα τα τεύχη Disney (ΚΟΜΙΞ, κλασικα, μικυ μαους, αλμανακο, ντοναλντ και άλλα), όλα τα Ποπαυ, αλλά και μερικά ακόμα που σίγουρα ξεχνάω και δε χωρούσαν. Σκοπεύω το επόμενο διάστημα να φτιάξω χαρτοφύλακες, και μέσα να βάλω τα τεύχη καθε σειράς ώστε να μην ειναι ετσι χύμα και χάνονται εμφανισιακά. Μια ιδέα που πήρα απο τον mr-d οταν ανεβασε τη συλλογη του. Αυτά απο μένα, ελπίζω να σας αρεσε και να μη σας κούρασα πολυ!
  2. To LOVE, DEATH + ROBOTS είναι μια ανθολογία scifi, horror, comedy, fantasy animation, δημιούργημα των David Fincher (se7en, fight club ...) & Tim Miller (Deadpool) για το Netflix. Πρόκειται για 18 αυτοτελή επεισόδια, ταινιάκια μικρού μήκους, διάρκειας εως 17 λεπτών. Το δίδυμο Fincher/Miller ξεκίνησε να δουλεύει το πρότζεκτ από το 2008 (!), για τη δημιουργία μιας νέας σπονδυλωτής ταινίας Heavy Metal, στα χνάρια της αρχικής ανθολογίας. Η διαδικασία όμως αποδείχτηκε πολύ χρονοβόρα και στο τέλος έχασαν τα δικαιώματα. Δεν έχασαν όμως τη διάθεση για τη δημιουργία μιας τέτοιας ανθολογίας κι όταν παρουσιάστηκαν οι κατάλληλες συνθήκες την πραγματοποίησαν. Ιδανική η πλατφόρμα του Netflix για ένα τέτοιο σκοπό, καθώς δίνει ιδιαίτερο βάρος στα βασικά συστατικά του LDR : scifi, animation, ανθολογία, πόσο μάλλον όταν προκύπτει από τόσο δυνατά ονόματα. To LDR λοιπόν, που πρωτοπροβλήθηκε στις 15 Μαρτίου, δίνει μια φρέσκια προσέγγιση στα genres που καταπιάνεται, διατηρώντας όμως και πολλά στοιχεία από τη μακρά παράδοση των twilight zone, tales from the crypt, outer limits, όπως κι από το πρόσφατο black mirror. Αλλάζει μορφές animation, μειώνει τη διάρκεια, παίζει ανάμεσα στον τρόμο, την κωμωδία, το συναίσθημα, το άγνωστο και το αποτέλεσμα είναι μαγικό. Η ποικιλία τεχνοτροπιών και θεματικών δεν σε αφήνουν να βαρεθείς με επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Η μικρή διάρκεια διευκολύνει τη συνεχόμενη παρακολούθηση τουλάχιστον δύο επεισοδίων, κι η μετάβαση από το δράμα στην κωμωδία και ξανά πίσω, σε συνδυασμό με το οφθαλμόλουτρο των διαφορετικών animation, εντείνει την απόλαυση. Φυσικά υπάρχουν καλύτερα και λιγότερο καλά ταινιάκια, αλλά σε αντίθεση με ότι συμβαίνει συνήθως, βρήκα το επίπεδό συνολικά υψηλό 1. Sonnie's edge (17 ' ) Σκηνοθεσία: Dave Wilson, Gabriele Pennacchioli Συγγραφέας: Peter F. Hamilton Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Blur Studio Η υπόθεση αφορά χειριστές και μάχες τεράτων. Θα τη χαρακτήριζα μια πολύ σκοτεινή,βίαια ενήλικη εκδοχή των pokemon battles. Πολύ καλό cgi, δυνατός ρυθμός Πολύ ενδιαφέρων ο κόσμος του πρώτου short, ο Τim Miller είπε σε συνέντευξη ότι ζήτησαν και δεύτερο ταινιάκι στο ίδιο σύμπαν, για την πιθανότητα 2ης σεζον Η ιστορία πρωτοδημοσιεύτηκε το 1991 και θα τη βρείτε εδώ 2. Three Robots (15') Σκηνοθεσία: Víctor Maldonado, Alfredo Torres Συγγραφέας:John Scalzi Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Blow Studio Πολύ καιρό μετά τον αφανισμό του ανθρώπινου είδους, τρία ρομπότ κάνουν τουρισμό σε μια κατεστραμμένη ανθρώπινη πόλη. Μαύρη κωμωδία, με απολαυστική εξήγηση για την καταστροφή του ανθρώπου. Πετυχημένοι χαρακτήρες, καλές ατάκες. Απο τις αγαπημένες μου. Fun Fact: H φωνή στο ρομπότ που μοιάζει με μετρονόμο δεν προέρχεται από κάποιον ηθοποιό, αλλά από computer. Ο Scalzi (που έχει σχεδόν μονοπωλήσει τα χιουμοριστικά shorts στο LDR) αναφέρει στο μπλογκ του ότι τον πρωτοπροσέγγισαν για το when the yogurt took over και το Alternate histories. Το three robots προέκυψε όταν έστειλε απόσπασμα απο τη νέα του δουλειά (Robots vs Fairies) στον Tim Miller για να του ρίξει μια ματιά. Πιο αναλυτικά για το πως προέκυψε η συνεργασία του με το Love, Death & Robots εδώ 3. The witness (12') Σκηνοθεσία - Σενάριο: Alberto Mielgo Pinkman.TV Μια κοπέλα γίνεται μάρτυρας ενός φόνου και τρέχει να ξεφύγει από το δολοφόνο που την κυνηγά. Μαζί με το blindspot είναι τα μόνα shorts που δεν βασίστηκαν σε προϋπάρχουσες ιστορίες. Αισθητικά είναι το αγαπημένο μου. Πανέμορφο animation, χρώμα, σχέδιο, μοντάζ, οι καρτουνίστικες εκφορές των ήχων, η αλλαγή των μορφών - απλά υπέροχο. Το τέλος της ιστορίας αρκετά αφηρημένο, ώστε να επιδέχεται πολλαπλές αναγνώσεις. 4. Suits (17') Σκηνοθεσία : Franck Balson Συγγραφέας: Steven Lewis Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Blur Studio Μια κοινότητα αγροτών μάχεται με τις μηχανές της εξωγήινα πλάσματα που απειλούν τις οικογένειες τους και τα ζώα τους. Απλούστερο animation σε σύγκριση με τα προηγούμενα shorts, που λειτουργεί όμως αποτελεσματικά. Τα εξωγήινα όντα μου μοιάζουν με υβρίδια alien και γιγάντιων εντόμων. Δε με ενθουσίασε, αλλά ούτε και με χάλασε. Η τελική σκηνή τη σώζει αρκετά από την κοινοτοπία. 5. Sucker of souls (13') Σκηνοθεσία : Owen Sullivan Συγγραφέας: Kirsten Cross Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Studio La Cachette Μια αρχαιολογική αποστολή ανακαλύπτει ένα αιμοβόρο τέρας, μια ακόμα βερσιον του δράκουλα και το πολεμά. Πολύ σπλατεράδικο, με 2D σχέδιο που είναι αρκετά του γούστου μου. Δεν μου έκανε εντύπωση όμως το σενάριο. Είχε όμως αναφορά στην buffy, the vampire slayer 6. When the yogurt took over (6') Σκηνοθεσία: Víctor Maldonado, Alfredo Torres Συγγραφέας:John Scalzi Διασκευή σεναρίου: Janis Robertson Blow Studio Επιστήμονες δημιουργούν καταλάθος γιαούρτι με νοημοσύνη κι αυτό κατακτά τον κόσμο. Ταιριαστό καρτουνίστικο animation σε μια πολύ συμπαθητική κατά τη γνώμη μου ιστορία. Ανάλαφρη κι ευχάριστη προσθήκη, αν και η ιδέα θα μπορούσε να αναπτυχθεί περισσότερο. Ο δημιουργός παραδέχεται ότι την έγραψε στο πόδι, κάτι χαλαρό για το μπλογκ του . Η ιστορία δημοσιεύτηκε το 2010 στη σελίδα του Scalzi και μπορείτε να τη βρειτε εδώ 7.Beyond the Aquila Rift (17') Σκηνοθεσία: Dominique Boidin, Léon Bérelle, Rémi Kozyra, Maxime Luère Συγγραφέας:Alastair Reynolds Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Unit Image Το πλήρωμα μιας διαστημικής αποστολής ξυπνά νωρίτερα από το κανονικό, πολύ μακριά από τον αρχικό προορισμό. Ίσως το καλύτερο cgi της ανθολογίας, εξαιρετικά αληθοφανές. Οι εκφράσεις της Γκρετα απίστευτες, όπως κι οι κόσμοι που εμφανίζονται. Θεμα που έχει ξαναπαιχτει, αλλά με άψογη απόδοση. Ιστορία του ίδιου συγγραφέα είναι και το Zima blue. 8. Good Hunting (17') Σκηνοθεσία: Oliver Thomas Συγγραφέας:Ken Liu Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Red Dog Culture House Ένας κυνηγός δαιμόνων/πνευμάτων σκοτώνει μια πολυμορφική γυναίκα - αλεπού. Ο γιός του αναπτύσσει φιλική σχέση με την κόρη της. Πανέμορφο anime steampunk , σε μια ιστορία με ανατροπές που δεν μπόρεσα να μαντέψω. Δίνει μια διαφορετική νότα στην ανθολογία. Μου άρεσε πολύ. o Ken Liu δήλωσε ότι όταν την έγραφε ήθελε να παίξει με τα genres. Να ξεκινήσει μια ιστορία από fantasy και να καταλήξει σε steampunk. Η αρχική ιστορία, που δημοσιεύτηκε το 2012 εδώ [imdb=tt9561862]
  3. Ταρατατζούμ ταρατατζούμ, και ναι, είναι γεγονός. Το άλμπουμ της Panini για τα 90 χρόνια Μίκυ που κυκλοφόρησε σε πολλές χώρες, έρχεται και στην Ελλάδα. Απόσπασμα από το facebook του Ράλλη Μπουρή, υπεύθυνου της Panini. Το άλμπουμ θα περιλαμβάνει εκτός των συνηθισμένων, και μία επετειακή ιστορία του Casty (η οποία παρεμπιπτόντως μπορεί να διαβαστεί και χωρίς να αγοράσετε τα αυτοκόλλητα). Ονομάζεται: Τι περιπέτεια κι αυτή, Μίκυ! 16 σελίδες με πολλές εμφανίσεις από το σύμπαν του Μίκυ. Το πεδίο του ιταλικού Inducks βρίσκεται εδώ για όποιον ενδιαφέρεται. Πολλές ευχαριστίες στον @KILLMATH που έριξε σύρμα και το πήραμε χαμπάρι άμεσα . Άντε τώρα να περιμένουμε να βγει στα περίπτερα.
  4. Δύο πολύ όμορφα κομικς ,ξενόγλωσσα ,ένα BD και ένα Αγγλόφωνο προσφέρονται για την ενίσχυση της ΛΕ.ΦΙ.Κ !! ΚΟΜΙΚ 1 Πρόκειται για τον 5ο τόμο της σειράς DENT D' OURS με τίτλο EVA ,των YANN & HERNIET . Ενα πολύ καλό κομικ με εξαιρετικό σχέδιο και χρωματα, μια ιστορική περιπέτεια και μια ιστορία φιλίας 3 παιδιών του Μax του Werner και της Ηanna , με φόντο τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. O τόμος περιέχει 8 extra σελίδες σχεδίων καθώς και μια υπέροχη κάρτα . ΚΟΜΙΚ 2 Πρόκειται για το γνωστό SAGA που κυκλοφόρησε πρόσφατα και στη χώρα μας από την ΟΞΥ . Εδώ έχουμε την Αγγλική έκδοση της Imagecomics . Η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου αντιτυπου πέρα από τη γλώσσα είναι οτι φέρει την υπογραφή του ενός εκ των δύο δημιουργών Brian Vaughan !!!! Kαι τα δύο τεύχη είναι σε άριστη κατάσταση ,πραγματικά πολύ αξιόλογα και η τιμή εκκινησης είναι 10 euro για το καθε ένα .Η δημοπρασια λήγει την Τρίτη 2 Απριλη στις 12.00 το βραδυ. Καλά πονταρίσματα και καλή επιτυχία !!
  5. Πληροφορίες για τον Don Rosa Ο κ. Don Rosa θα είναι παρών και τις 3 ημέρες του TheComicCon. ΠΟΣΕΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΡΩ; Θα μπορείτε να πάρετε μέχρι 2 (δύο) υπογραφές ΔΩΡΕΑΝ σε αντικείμενα που θα φέρετε. Εάν θέλετε παραπάνω υπογραφές μπορείτε να αγοράσετε από τα προϊόντα που θα έχει ο κ. Don Rosa στο τραπέζι του. Σε αυτή την περίπτωση οι υπογραφές στα συγκεκριμένα προϊόντα είναι και αυτές ΔΩΡΕΑΝ. ΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ; Η προσέλευση αναμένεται να είναι τεράστια, οπότε για να αποφύγουμε μεγάλες ουρές και δυσάρεστες καταστάσεις θα ακολουθηθεί η παρακάτω διαδικασία: Μέσα στον χώρο της εκδήλωσης θα υπάρχει το info booth της εκδήλωσης από το οποίο θα μπορείτε να προμηθευτείτε νούμερο προτεραιότητας δίνοντας το ονοματεπώνυμο σας και ένα κινητό τηλέφωνο. Για την αποφυγή σχηματισμού ουράς που θα φτάνει μεχρι την Λιμνούπολη, τα signing sessions θα γίνονται σε ομάδες των 30-40 ατόμων (στο πρωτο «κύμα» θα είναι άτομα με τους αριθμούς 1-40, δεύτερο «κύμα» 41-80 κ.ο.κ). ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ; 15 λεπτά πριν ανοίξουν οι θέσεις για το επόμενο «κύμα» θα ειδοποιηθείτε με SMS στο κινητό που έχετε δηλώσει. ΕΧΩ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 405 ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΜΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΤΟ 400. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ; Όχι, η επόμενη μέρα συνεχίζει την αρίθμηση της προηγούμενης. ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΩ 100% ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΡΩ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ; Η εκδήλωση διαρκεί 3 ημέρες και ο κ. Don Rosa θα είναι παρών πολλές ώρες κάθε μέρα. Παρόλα αυτά εάν, για παράδειγμα, έρθετε Κυριακή απόγευμα και πάρετε αριθμό προτεραιότητας ο οποίος είναι 100 νούμερα πάνω από αυτόν που εξυπηρετείται εκείνη τη στιγμή είναι πιθανό να μην πάρετε τις υπογραφές που θέλετε. Ο κ. Don Rosa είναι γνωστός για τον επαγγελματισμό του και την αγάπη του προς τους θαυμαστές του, δεν θα ήθελε να μείνει κανείς παραπονεμένος όμως, εκ των πραγμάτων, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο λόγω των χρονικών περιθωρίων. Ο κ. Don Rosa έχει το δικαίωμα να αρνηθεί να υπογράψει οτιδήποτε θεωρήσει προσβλητικό ή δεν επιθυμεί να υπάρχει η υπογραφή του επάνω του. Οι χρεώσεις για υπογραφές/φωτογραφίες/σχέδια, καθορίζονται αποκλειστικά από τον καλλιτέχνη.
  6. 9. The dump (11') Σκηνοθεσία: Javier Recio Gracia Συγγραφέας:Joe R. Lansdale Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Able & Baker O "Ασχημος Dave" ζει στη χωματερή και δε σκοπεύει ν' αφήσει κανέναν να του κάνει έξωση. Η ιστορία πρωτοδημοσιέυτηκε το 1984 κι η αλήθεια είναι ότι δείχνει τα χρόνια της. Δεν πειράζει όμως, καλογέρασε Το σενάριο είναι αρκετά προβλέψιμο. Έχει όμως αλητεία, καλτίλα και χιουμοριστικά στοιχεία που την κάνουν να επιβιώνει στο σύνολο της ανθολογίας μια χαρά. 10. Shape-shifters (16') Σκηνοθεσία: Gabriele Pennacchioli Συγγραφέας:Marko Kloos Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Blur Studio Δυο πεζοναύτες λυκάνθρωποι στο Αφγανιστάν αντιμετωπίζουν μια απειλή του είδους τους. Ίσως το πιο μέτριο επεισόδιο. Δεν είναι ότι δεν είχε δυνατότητες. Είναι που δεν τις αξιοποίησε. Θίγονται θέματα, αλλά πολύ επιδερμικά. Η ύπαρξη σούπερ στρατιωτών στον αμερικάνικο στρατό και μάλιστα λυκανθρώπων, ο ρατσισμός που δέχονται λόγω φόβου/διαφορετικότητας, το αν είναι πιο κτηνώδεις οι άνθρωποι ή τα κτήνη σε ένα πόλεμο. Δε μου κανε όμως αίσθηση. Έχω διαβάσει πιο πειστικές αντίστοιχες ιστορίες στο Τρουένο. Αν κάτι θα μου μείνει απ' αυτήν είναι η μάχη των λυκανθρώπων, που ήταν όντως εντυπωσιακή. 11. Helping Hand (10') Σκηνοθεσία: Jon Yeo Συγγραφέας: Claudine Griggs Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Axis Studios Μια αστροναύτης βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο μετά από ατύχημα. Πολύ έντονη, κλειστοφοβική ταινία. Πραγματικά αγωνιούσα για την έκβασή της μέχρι το τέλος. Μου θύμισε Gravity. Από τις αγαπημένες μου. Μπορείτε να βρείτε την πρωτότυπη ιστορία που δημοσιεύτηκε το 2015 εδώ 12. Fish Night (10') Σκηνοθεσία: Damian Nenow Συγγραφέας:Joe R. Lansdale Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Platige Image Studio Δύο πωλητές ξεμένουν στην έρημο, καθώς τους χάλασε το αμάξι. Εκεί θα ρθουν αντιμέτωποι με το μακρινό παρελθόν. Δεύτερη ιστορία του Lanslade στην ανθολογία , σε πολύ διαφορετικό ύφος από το The Dump. Η πρώτη ήταν κάφρικη, η δεύτερη είναι ποιητική . Αυτό οφείλεται και στο πολύ ατμοσφαιρικό 2D κινούμενο σχέδιο που ταιριάζει γάντι. Την πρωτότυπη ιστορία μπορείτε να τη βρείτε εδώ 13. Lucky 13 ( 15') Σκηνοθεσία: Jerome Chen Συγγραφέας:Marko Kloos Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Sony Pictures Imageworks To "άτυχο" μαχητικό αεροσκάφος 13, μεταρέπεται σε "τυχερό" στα χέρια της πιλότου Samira Wiley. Είναι η δεύτερη ταινία που βασίζεται σε ιστορία του Marko Kloos (η πρώτη ήταν το shape -shifters ) κι ανήκει κι αυτή στο είδος military scfi. δεν είμαι εξοικειωμένη με το genre, αυτή η ταινία όμως μου άρεσε περισσότερο από την προηγούμενη. Η σχέση ανθρώπου μηχανής κι η "προσωπικότητα" που αναπτύσσει το αεροσκάφος, είναι πολύ καλά αποδομένα. Το cgi είναι επίσης εξαιρετικό. 14. Zima Blue (10') Σκηνοθεσία: Robert Valley Συγγραφέας:Alastair Reynolds Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Passion Animation Studios Ο καλλιτέχνης Zima μιλάει πρώτη φορά για το παρελθόν του, προτού αποκαλύψει στο κοινό το τελευταίο του έργο. Απλά υπέροχη. Η πιο αγαπημένη μου ταινία από την ανθολογία. Μέσα σε 10 λεπτά θίγει με φοβερή διεισδυτικότητα θέματα όπως η ελευθερία, η απλότητα, τί είναι ανθρώπινο και τι όχι, το νόημα της τέχνης, το νόημα της ζωής. Πραγματικά ανατρίχιασα στα τελευταία λεπτά. Δεν το θεωρώ τυχαίο, που ο Alastair Raynolds έδωσε τη μαγιά για δυο από τις καλύτερες ταινίες της ανθολογίας, αυτήν και το Beyond the Aquila Rift. Kαι οι δυο αυτές ιστορίες του κυκλοφορούν στο βιβλίο Zima blue and other stories (2006) και σκοπεύω να το αποκτήσω . Το στυλιζαρισμένο 2D animation δίνει ακόμα πιο έντονο χαρακτήρα και συναίσθημα στο τελικό αποτέλεσμα. Θα προτιμούσα να ήταν αυτή η τελευταία ταινία της ανθολογίας. 15. Blind spot ( 9') Σκηνοθεσία - Σενάριο: Vitaliy Shushko Elena Volk Μια συμμορία cuborgs επιχειρούν να ληστέψουν ένα κονβόυ. Διασκεδαστική περιπετειούλα με cyborgs, η ταινία που μου άρεσε λιγότερο. Μαζί με το The witness είναι οι δυο ταινίες που δε βασίτηκαν σε προϋπάρχον υλικό. Χωρίς να είναι κακή, τη θεωρώ υποδεέστερη και σε σενάριο και σε animation. Θεωρώ ότι η βασική συνεισφορά της είναι στην ποικιλία. 16. Ice Age ( 11') Σκηνοθεσία: Tim Miller Συγγραφέας:Michael Swanwick Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Digic Pictures / Blur Studio / Atomic Fiction Ένα ζευγάρι βρίσκει έναν χαμένο πολιτισμό στην κατάψυξη του ψυγείου του. Ένα σενάριο φόρος τιμής στο επεισόδιο του Twilight Zone "Little People" (1962), που έχει διασκευαστεί και από τους Simpsons στο πρώτο επεισόδιο της τέταρτης σεζόν, αν δεν κάνω λάθος και αλλού. Είναι η μόνη ταινία που παίζουν αληθινοί ηθοποιοί, οι Mary Elizabeth Winstead, & Topher Grace μαζί με animation. Το αποτέλεσμα είναι τεχνικά καλό, αλλά από κει και πέρα δεν είχε να μου πει κάτι περισσότερο απ' ότι μου χουν ήδη πεί οι "πρόγονοί" της. Ίσως να περίμενα και κάτι καλύτερο από τον Tim Miller 17. Alternate Histories (8') Σκηνοθεσία: Victor Maldonado & Alfredo Torres Συγγραφέας:John Scalzi Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Sun Creature Studio Πώς θα ήταν ο κόσμος αν ο Χίτλερ είχε πεθάνει νωρίς. Άλλη μια ταινία του Scalzi, με σουρρεαλιστικό χιούμορ, που μου άρεσε περισσότερο από το γιαούρτι που κατέκτησε τον κόσμο και λιγότερο από τα τρία ρομπότ. Το καροτυνίστικο σχέδιο το βρήκα πετυχημένο. Την ιστορία του Scalzi μπορείτε να τη βρείτε εδώ (Υπάρχει και επεισόδιο Twilight Zone με σχετική υπόθεση ) 18. The Secret War (16') Σκηνοθεσία: István Zorkóczy Συγγραφέας:David W. Amendola Διασκευή σεναρίου: Philip Gelatt Digic Pictures Μια ομάδα στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού πολεμά τέρατα στα δάση της Σιβηρίας. Εξαιρετικό cgi animation, μέτρια ιστορία. Έχουμε διαβάσει πολλές παρόμοιες, με πρωταγωνιστές κάθε είδους. Θα μείνω στο αισθητικό κομμάτι που ήταν εντυπωσιακό. για το τέλος μια συνέντευξη του Tim Miller για τη σειρά
  7. (ISBN:978-618-5362-22-5). Ο υπεράνθρωπος / Γεώργιος Βλάχος Τίτλος :Ο υπεράνθρωπος : Η γέφυρα Τύπος Μέσου:έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές:Γεώργιος Βλάχος, Επιμελητής ; Θάνος Κόλλιας, Συγγραφέας ; Τίνα Χελιώτη, Επιμελητής Έκδοση:1η Εκδότης:Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης:2019 Σελιδοποίηση:52 Μέγεθος:17 Χ 24 ISBN:978-618-5362-22-5 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης :04/04/2019 WWW:http://www.mikrosiros.gr (ISBN:978-618-5362-23-2). Ντύλαν Ντογκ - Η πέμπτη εποχή / Γαβριήλ Τομπαλίδης Τίτλος :Ντύλαν Ντογκ - Η πέμπτη εποχή Τύπος Μέσου:έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές:Γαβριήλ Τομπαλίδης, Επιμελητής ; Tiziano Sklavi, Συγγραφέας ; Συλλογικό, Συγγραφέας Έκδοση:1η Εκδότης:Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης:2019 Σελιδοποίηση:100 Μέγεθος:17 Χ 24 ISBN:978-618-5362-23-2 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου : Ιταλική (ita) Ημ/νία Παραχώρησης :04/04/2019 WWW:http://www.mikrosiros.gr (ISBN:978-618-5362-24-9). Mr No Revolution - Βιετνάμ / Γαβριήλ Τομπαλίδης Τίτλος :Mr No Revolution - Βιετνάμ Τύπος Μέσου:έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές:Γαβριήλ Τομπαλίδης, Επιμελητής ; Michele Masiero, Συγγραφέας Εκδότης:Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης:2019 Σελιδοποίηση:132 Μέγεθος:17 Χ 24 ISBN:978-618-5362-24-9 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου : Ιταλική (ita) Ημ/νία Παραχώρησης :04/04/2019 WWW:http://www.mikrosiros.gr (ISBN:978-618-5362-25-6). Τεξ - Ο Χρυσός των Παονί / Γαβριήλ Τομπαλίδης Τίτλος :Τεξ - Ο Χρυσός των Παονί Τύπος Μέσου:έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές:Γαβριήλ Τομπαλίδης, Επιμελητής ; Mauro Boselli, Συγγραφέας ; Συλλογικό, Συγγραφέας Εκδότης:Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης:2019 Σελιδοποίηση:116 Μέγεθος:17 Χ 24 ISBN:978-618-5362-25-6 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου : Ιταλική (ita) Ημ/νία Παραχώρησης :04/04/2019 WWW:http://www.mikrosiros.gr (ISBN:978-618-5362-26-3). Ζαγκόρ - Η αρχή / Γαβριήλ Τομπαλίδης Τίτλος :Ζαγκόρ - Η αρχή Τύπος Μέσου:έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές:Γαβριήλ Τομπαλίδης, Επιμελητής ; Moreno Burattini, Συγγραφέας ; Συλλογικό, Συγγραφέας Εκδότης:Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης:2019 Σελιδοποίηση:80 Μέγεθος:17 Χ 24 ISBN:978-618-5362-26-3 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου : Ιταλική (ita) Ημ/νία Παραχώρησης :04/04/2019 WWW:http://www.mikrosiros.gr Η επόμενη τετράδα Bonelli, και έχω να πω πώς είναι Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΩΣ ΤΩΡΑ. "Mister No Revolution", "Tex 700", "Zagor Origins" και Sclavi!!! Τι άλλο να ζητήσει κανείς... Η απόλυτη έκπληξη όμως; "Ο Υπεράνθρωπος" σε δικό του άλμπουμ (κατά πάσα πιθανότητα η πρώτη 24σέλιδη που διαβάσαμε στο Μπλεκ και μία ακόμα αδημοσίευτη...). Πολλά ευχάριστα νέα! Μένει μόνο να μάθουμε ημερομηνία κυκλοφορίας
  8. leonidio

    PUBLIC

    Έβαλε σήμερα μια προσφορά το Public έως (τονίζω: έως) -70% για διαδικτυακή αγορά σε διάφορα κόμικς. Υπάρχουν και ορισμένα σε χώμα τιμές και μπορείτε να βρείτε και πολλά καλά κόμικς σε τιμές κάτω των 3 ευρώ. Ενδεικτικά, εγώ πήρα τους τόμους 1-6 από το Alone (Seuls) του Vehlmann (εκδόσεις Cinebook) με 13,50 και τα έξι. Σύμφωνα με το σάιτ τους, κάποια εξαντλούνται, ίσως να είναι και διαφημιστικό κόλπο, δεν ξέρω, αλλά δεν χάνετε τίποτα να ρίξετε μια ματιά. https://www.public.gr/cat/comics/foreign-comics-and-manga/-70-percent-se-ksenoglossa-comics/
  9. tkollias

    ΑΙΩΝΙΟΣ

    Καλησπέρα. Είναι το πρώτο ποστ στο φόρουμ, οπότε καλώς σας βρήκα. Καταρχάς, ευχαριστώ πολύ για τα σε γενικές γραμμές θετικά και ενθαρρυντικά σχόλια όσον αφορά τον δικό μου ρόλο στο κόμικ Αιώνιος, και με την ευκαιρία και για τα θετικά σχόλια για τον Υπεράνθρωπο. Χωρίς όμως να μπω σε λεπτομέρειες, θα ήθελα να κάνω κάποιες γενικές τοποθετήσεις, με έναυσμα κάποια από τα σχόλιά σας. Η επιλογή του "κλασικού" τρόπου σχεδιασμού της ιστορίας δεν ήταν τυχαία. Αφενός είναι προσωπική προτίμηση, αφετέρου, και με δεδομένο ότι πρόκειται για ένα νέο ξεκίνημα, ήθελα να δοκιμάσω λίγο τα νερά με κάτι πιο κοντά στο comfort zone μου. Το αν αρέσει ή δεν αρέσει, είναι καθαρό υποκειμενικό και σεβαστό. Θεωρώ όμως ολίγον ισοπεδωτικό αυτό που έγραψε παραπάνω ο Dredd ότι δεν υπήρχε κανένα πάνελ που να μην άξιζε λίγη παραπάνω προσοχή. Επίσης, το μέγεθος της έκδοσης είναι για μένα πρωτόγνωρο. σε αυτό το μέγεθος έχω βγάλει μόνο το Λοκάρ, το οποίο ήταν ασπρόμαυρο, άρα καμία σχέση. Δεν είχα ιδέα τι από τα σχέδια εκτυπώνεται καθαρά και τι όχι. Ας πούμε έφαγα κάποιο χρόνο για να προσθέσω μια σταγόνα ιδρώτα, η οποία σχεδόν εξαφανίστηκε στην εκτύπωση και αν δεν ήξερα ότι ήταν εκεί δε θα την πρόσεχα ποτέ. Τα περί στιλ 70ς, 80ς κτλ σηκώνουν πολύ κουβέντα, ειδικά αν μπαίνει με τη στάμπα του υποδεέστερου από το πιο μοντέρνο στιλ. Ποιο είναι αυτό δε θα μπω καν στην διαδικασία να ρωτήσω, γιατί είναι τόσο ασαφές και αυθαίρετο που πιο πολύ θα ταραχτούμε παρά θα συμφωνήσουμε. Προσωπική μου άποψη είναι ότι η μεγαλύτερη σημασία είναι η ποιότητα στη δουλειά . Αν το 70ς είναι Neal Adams και το μοντέρνο είναι Greg Land, σορι κιόλας, αλλά η σύγκριση είναι χαοτική. Η εκδοτική είναι εντελώς καινούρια, ανεξάρτητα της όποιας εμπειρίας στο χώρο έχουμε οι δημιουργοί, στον εκδοτικό στίβο μπήκαμε πρόσφατα. Νομίζω ο Αιώνιος ήταν το μόλις 3ο τεύχος / κόμικ που εκδίδει η Phase Productions. Θεωρώ λοιπόν υπερβολικά τα σχόλια για τη γραφιστική ανεπάρκεια (επίπεδο Lidl κτλ., που μάλλον έχεις καιρό να πας στα Lidl, btw). Πραγματικά δε νομίζω ότι βρίσκεται τόσο πίσω από άλλες αντίστοιχες δουλειές, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας. Αν θέλει βελτίωση; Προφανώς και στα σίγουρα θα τη δείτε στο μέλλον. Οι πρώτοι άλλωστε που εντοπίζουμε τις αδυναμίες μας είμαστε εμείς και χαιρόμαστε να λαμβάνουμε κριτική προς βελτίωση. Σε καμία περίπτωση δε θεωρούμε ότι έχουμε βγάλει κάποιο αριστούργημα. Έχουμε βγάλει κάτι που το θεωρούμε αξιόλογο, αξιοπρεπές και τίμιο. Ούτε φανφάρες, ούτε πολλά λόγια. Οι χαρακτηρισμοί "παιδικό", τολμώ να πω μας εκφράζουν κιόλας, σε ένα σημείο. Το κόμικ πρέπει να απευθύνεται στο μεγαλύτερο δυνατό κοινό. Αν αποκλείσουμε το νεανικό κοινό, βάζουμε αυτογκόλ γιγαντιαίων διαστάσεων. Ο μόνος τρόπος να σταθεί η τέχνη που λέγεται κόμικ είναι να αποκτήσει νέους αναγνώστες, τόσο σε πλήθος όσο και σε ηλικία. Αν από το Μίκυ Μάους λοιπόν (που το παίρνει η μαμά από το περίπτερο για το παιδί) θεωρούμε ότι ο αναγνώστης (με το περιορισμένο χαρτζιλίκι του πια) θα πάει κατευθείαν πχ στον Μπλε Κομήτη ή τους Ληστάρχους, τότε χάσαμε ένα σημαντικό ενδιάμεσο στάδιο και πολύ φοβάμαι και το τρένο... Κι εδώ έρχεται και δένει και η παράμετρος "περίπτερο"... Αυτά τα ολίγα, ευχαριστώ για το βήμα και τα λέμε και πάλι σύντομα. Με εκτίμηση, Θάνος Κόλλιας
  10. Μερικά σχέδια ακόμη από Σκλαβενίτη, Βούλα Χατζοπούλου και Τόνυ Τζανουκάκη
  11. Ionas Aggelis

    ΜΠΛΕΚ

    Μερικές εξελίξεις σχετικά με το συντελεστικό κομμάτι του περιοδικού: - Ο Λευτέρης Ταρλαντέζος αποχώρεί οριστικά από το περιοδικό, με την θέση του στα άρθρα, να αναλαμβάνει ο Γαβριήλ Τομπαλίδης (ο οποίος και στο #3 γράφει τη στήλη Κόμικς Νέα). - Η Τίνα Χελιώτη αναλαμβάνει τον ρόλο του Art Director στο περιοδικό. Προσωπική άποψη: η αλλαγή στα γραφιστικά είναι μία πραγματική ανακούφιση και θα δώσει νέο αέρα στο περιοδικό (τα γραφιστικά των αρθρών στα πρώτα 2 από το Γιάννη Μπεβεράτο είναι αρκετά "τεμπέλικα" για τα γούστα μου και τίποτα το ιδιαίτερο). Η Τίνα Χελιώτη δεν είναι κανένα γνωστό όνομα, αλλά έχει παρελθόν με την εκδοτική και εργάστηκε για κάποια fanzine). Ο Τομπαλίδης είναι η πιο σπουδαία προσθήκη στο περιοδικό, και είναι αρκετά ηχηρό όνομα, και τον εμπιστεύομαι απόλυτα πως θα μας δώσει μία εξαιρετική συνέχεια. Τέλος, δηλώνω λυπημένος για την εξέλιξη με τον κ. Ταρλαντέζο, ελπίζω να συνεχίσει να προσφέρει ίσως κάτω από τη στέγη κάποιας άλλης εκδοτικής. ΥΓ: Το #3 είναι το πρώτο (και μάλλον τελευταίο) τεύχος όπου κάθε άρθρο το έχει γράψει και διαφορετικό άτομο (Τομπαλίδης - Κόμικς Νέα, Ταρλαντέζος - Συνέντευξη, Νικολαΐδης - Ρετρό, The Pop Corner - Νομικού, Ανεμοδουράς - Ανγκουλέμ, σύνολο 8 σελίδες). Το διόρθωσα και παραπάνω, ο Τομπαλίδης απλά θα αναλάβει τα άρθρα στο περιοδικό, όχι αρχισυνταξία...
  12. Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΛΟΓΟ – ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ Όπως έχω προλογίσει σε παλαιότερο κείμενο, οι περισσότεροι που διαβάζετε αυτές τις γραμμές λογικά έχετε ακούσει σε κάποια στιγμή της ζωής σας φίλους ή/και συγγενείς να σας απευθύνουν το εξής ερώτημα: «Καλά, μεγάλωσες και ακόμα διαβάζεις… μικυμάου;» Από την αρχή, μάλλον, της ύπαρξής τους, τα κόμικς θεωρούνται, για ένα ευρύ μέρος της κοινωνίας, μία μορφή τέχνης (και αυτή είναι η καλή περίπτωση) λαϊκή και ευτελής. Μία ενασχόληση για μικρά παιδιά, ένα πρώτο στάδιο πριν αρχίσουν να διαβάζουν «κανονικά βιβλία», αφού, σύμφωνα με αυτήν την αντίληψη, οι εικόνες έχουν ρόλο αντίστοιχο με τις βοηθητικές ρόδες στα παιδικά ποδήλατα. Μετά από κάποια ηλικία, πρέπει να τις βγάλεις. Στην εφηβεία μου, απέφευγα να αναφέρομαι στην αγάπη μου για τα κόμικς. Και όταν το έκανα, συχνά ερχόμουν αντιμέτωπος με το… σύνδρομο «καλά, μεγάλωσες κι ακόμα διαβάζεις μικυμάου;». Και ήταν τόσο ενοχλητικό, όσο και παγιωμένο στην αντίληψη των περισσοτέρων. Αλλά το πιο ενοχλητικό ήταν να περιφρονούν αυτή σου την ενασχόληση άτομα που δε διάβαζαν ούτε καν… «κανονικά βιβλία», όπως συνήθιζαν να τα λένε. Το πρώτο τεύχος του Μίκυ Μάους κυκλοφόρησε στα ελληνικά περίπτερα το 1966. Έκτοτε, πιστό στο ραντεβού του κάθε Παρασκευή (με ένα μικρό διάλειμμα το 2014-2015), έχει μεγαλώσει και συνεχίζει να μεγαλώνει πολλές γενιές αναγνωστών Μπορεί να δημιουργείται σιγά σιγά η εικόνα ότι η κατάσταση αυτή αρχίζει να αναστρέφεται και ότι η παγιωμένη αυτή αντίληψη εξασθενεί. Και πράγματι, πιο συχνά συναντά κανείς πλέον βιβλία κόμικς σε ράφια και βιτρίνες βιβλιοπωλείων, και πολύ συχνά στις λίστες best seller. Αλλά συνήθως, για να γίνει αυτό, πρέπει να καμουφλαριστούν πρώτα με τον όρο graphic novel.Μία επιλογή των ίδιων των δημιουργών να διαφοροποιήσουν τα «σοβαρά» κόμικς από τα «παιδικά», τα «λαϊκά», τα «μικυμάου». Πρόκειται για μία λύση, της οποίας εμπνευστής θεωρείται ο Will Eisner, η οποία μάλλον δημιούργησε περισσότερα προβλήματα από όσα επεδίωκε να λύσει. Αλλά αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση – σχετική μεν, διαφορετική δε. Για το θέμα δημοσιεύτηκε, άλλωστε, πρόσφατα, ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Γιάννη Κουκουλά στο καρέ-καρέ της Εφημερίδας των Συντακτών, ενώ αρκετά κατατοπιστικό είναι και το επιστημονικό άρθρο του Soloup για το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Παράλληλα, η κλιμακούμενη κυριαρχία του υπερηρωικού είδους στην κινηματογραφική (ή, πιο πρόσφατα, και την τηλεοπτική) βιομηχανία εξοικειώνει όλο και περισσότερο το ευρύ κοινό με την αισθητική των κόμικς και στέλνει συνεχώς «νέο αίμα» στην ενασχόληση με την 9η Τέχνη – σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό. Οι ταινίες του Nolan με τον Σκοτεινό Ιππότη θεωρούνται από τις καλύτερες στην ιστορία του κινηματογράφου, ενώ φέτος η ταινία Black Panther έφτασε μέχρι τα βραβεία Όσκαρ, με απρόσμενη επιτυχία. Οι δύο Χιλιανοί συγγραφείς του βιβλίου «Ντόναλντ Ο Απατεώνας» προσπαθούν να πείσουν τους αναγνώστες τους πως τα κόμικς του Ουώλτ Ντίσνεϋ προσπαθούν με ύπουλο τρόπο να περάσουν καπιταλιστικά και ιμπεριαλιστικά μηνύματα στα παιδιά, επιστρατεύοντας θεαματικά λογικά άλματα και κακομεταφρασμένα καρέ από τις ιστορίες αναφοράς. Αλλά, αν και το πιο ορμητικό, δεν είναι μόνο το υπερηρωικό στοιχείο που βρίσκει τη θέση του στη μικρή ή τη μεγάλη οθόνη. Όλο και περισσότεροι παραγωγοί αναζητούν την έμπνευσή τους στην εικονογραφημένη μυθοπλασία: από κλασικές δημιουργίες όπως ο Αστερίξ ή δημοφιλή κόμικς όπως το Sin City μέχρι τον αμφιλεγόμενο Θάνατο του Στάλιν ή το ιδιαίτερο I Kill Giants – και φυσικά τηλεοπτικές σειρές, σαν το πρόσφατο Happy! και το Umbrella Academy του Netflix. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι ο μέσος θεατής αφομοιώνει πλήρως τις παραπάνω αναφορές, ή ότι θα αναζητήσει νομοτελειακά την πρωτότυπη μορφή της ιστορίας. Σίγουρα όμως είναι ενδεικτικό πως η νοοτροπία που απέρριπτε τα κόμικς, θεωρώντας τα μια μορφή τέχνης συνώνυμη της πνευματικής ένδειας, σταδιακά εξασθενεί. Εγχειρήματα κοινωνιολογικής προσέγγισης στο Μέσο, με σκοπό να αναδείξουν τη βλαπτική του επίδραση στην προσωπικότητα των νέων, όπως το εμβληματικό «Ντόναλντ Ο Απατεώνας» του 1970, στις μέρες μας μάλλον θεωρούνται γραφικά και ανερμάτιστα. Πριν 10 χρόνια, με αφορμή την εκλογή του ως 44ου Προέδρου των ΗΠΑ, ο Barack Obama πρωταγωνίστησε σε μία ειδική ιστορία του Spider-Man με τίτλο «Spidey Meets The President!». Το τεύχος Amazing Spider-Man #583 αποτέλεσε ένα σύγχρονο εκδοτικό επίτευγμα από άποψη πωλήσεων, καθώς το εξώφυλλο με τον πρώτο έγχρωμο Πρόεδρο των ΗΠΑ και τον Αραχνάκια στο βάθος έγινε περιζήτητο. Ο Barack Obama έχει δηλώσει πως είναι μεγάλος φαν των κόμικς και ιδιαίτερα του Spider-Man. Αν λάβουμε υπόψη και το χρώμα του, δε θα θέλαμε να ακούσουμε την άποψη του Άδωνη Γεωργιάδη για τον προηγούμενο Πρόεδρο της Αμερικής. Με τον ίδιο τρόπο, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται όσοι εμμένουν να απαξιώνουν την αναγνωρισμένη ως 9η Τέχνη στο δημόσιο λόγο, προωθώντας την άποψη ότι αποτελεί… «παιδί ενός κατώτερου θεού». Γραφικοί, αδαείς και κολλημένοι στην αναπαραγωγή στερεότυπων παλαιομοδίτικων και συντηρητικών. Μία περιγραφή που ταιριάζει γάντι στον τρέχοντα αντιπρόεδρο του συντηρητικού, δεξιού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή στον Real FM στις 20/03/2019, προσπαθώντας να μειώσει τον πολιτικό του αντίπαλο, Αλέξη Τσίπρα, κατέφυγε στη στερεοτυπική εργαλειοποίηση μιας ολόκληρης μορφής τέχνης. Πιστεύει κανείς ότι ο Τσίπρας μπορεί να διαβάσει τέτοια βιβλία; Ο Τσίπρας μέχρι Μπλεκ φτάνει, μέχρι και Spider-Man, δεν μπορεί να πάει παραπάνω. Άδωνις Γεωργιάδης, Real FM 97.8, 20/03/2019 Λίγες μέρες νωρίτερα, διαβάσαμε το κείμενο της κυρίας Μοσχολιού Τζίνας στην αντίστοιχης πολιτικής αλλά και αισθητικής κατεύθυνσης εφημερίδα «Τα Νέα», με τίτλο «Ο αγράμματος Τσίπρας και η γενιά Χ που ήταν μορφωμένη». Σε ένα κείμενο που προσπαθεί να μειώσει το μορφωτικό επίπεδο του πρωθυπουργού, πάλι επιλέγονται τα κόμικς ως έσχατη λύση σε μία σειρά πιθανών αναφορών / ερεθισμάτων. Αυτό που δεν εξηγείται με κανέναν τρόπο είναι το πώς γίνεται να μη φανερώνει ο λόγος του, οι λέξεις του, καμιά συγκεκριμένη αναφορά σε κάτι δικό του, σε κάτι που ξέρει, που αγαπά, σε μια ταινία, ένα άθλημα, ένα βιβλίο, κάτι, ας είναι κι ένα κόμικ! Τζίνα Μοσχολιού, εφημερίδα «Τα Νέα», 10/03/2019 Ας είναι. Διατυπώσεις που περνάνε στα ψιλά, αλλά φανερώνουν μία παγιωμένη αντίληψη για αυτή τη μορφή τέχνης, η οποία στα μάτια κάποιων είναι εκ προοιμίου κατώτερη, κρίνοντας μόνο και μόνο βάσει της μορφής τους, και όχι βάσει περιεχομένου. Με αυτή τη λογική, αριστουργήματα όπως το Watchmen, V For Vendetta, αλλά και τα δικά μας Logicomix ή Δημοκρατία, θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως κατώτερα αναγνώσματα από τα μυθιστορήματα της Λένας Μαντά ή της Χρυσιήδας Δημουλίδου, μόνο και μόνο επειδή οι δημιουργοί τους επέλεξαν το συγκεκριμένο μέσο για να αφηγηθούν την ιστορία τους. Ο Μπλεκ κυκλοφορεί ξανά, εδώ και λίγο καιρό, από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως, μετά από σχεδόν 30 χρόνια απουσίας από τα ελληνικά περίπτερα. Ταυτόχρονα, ακόμα και κόμικς που απευθύνονται πράγματι καταρχήν σε παιδιά, θα έπρεπε να προωθούνται με θετικές αναφορές στο δημόσιο λόγο, και όχι σαν μέσο απαξίωσης πολιτικών αντιπάλων. Σε μια εποχή που κάθε χρόνο οι αναγνώστες γίνονται όλο και λιγότεροι, κόμικς όπως ο Μπλεκ, ο Σπάιντερμαν ή το Μίκυ Μάους έχουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο να επιτελέσουν: να μαγνητίσουν και να εξοικειώσουν τις νέες γενιές με την ανάγνωση και τα έντυπα, ένα ρόλο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμα και λειτούργημα και τους ανήκει, παραδοσιακά, εδώ και πολλά χρόνια. Στο MAUS (1980-1991), ο Art Spiegelman διηγείται τις αναμνήσεις του Πολωνού Εβραίου πατέρα του από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Εβραίοι παρουσιάζονται σαν ποντίκια, οι Γερμανοί σα γάτες και οι Πολωνοί σα γουρούνια. Πρόκειται για το πρώτο κόμικ που κέρδισε ποτέ το βραβείο Πούλιτζερ. Αλλά ειδικά στον κύριο Γεωργιάδη, η απάντηση είναι απλή. Αν τα ερεθίσματά του, αντί να είναι τα βιβλία του Πλεύρη και του Παττακού ήταν κόμικς όπως το αριστουργηματικό και πολυβραβευμένο MAUS, ένα έργο για την θηριωδία του Β’ Παγκοσμία Πολέμου, του αντισημιτισμού και του φασισμού, ίσως είχε εξελιχθεί σε κάτι πιο χρήσιμο για την ελληνική κοινωνία. Αντίστοιχες δηλώσεις ξεσήκωσαν πρόσφατα κύμα αντιδράσεων στην Ιταλία. Ο περιβόητος σήμερα αντιπρόεδρος της ιταλικής κυβέρνησης και Υπουργός Εσωτερικών, ο αρχηγός της Λέγκας του Βορρά, Ματέο Σαλβίνι, σχολιάζοντας στους δημοσιογράφους κάποια αμφισβητούμενα νούμερα, ανέφερε πως «αυτά που διαβάζετε στις εφημερίδες έχουν την αξιοπιστία του Topolino«. Για όσους δεν το ξέρουν, το Topolino είναι το ιστορικό περιοδικό Disney στη γειτονική χώρα. Όπως συμβαίνει και με το δικό μας «Μίκυ Μάους», πρόκειται για το έντυπο με το οποίο εκατομμύρια παιδιά ανά γενεές μαθαίνουν να διαβάζουν. Και αυτό το περιοδικό το τελευταίο διάστημα βλήθηκε πανταχόθεν. Λίγο μετά, ο κεντροαριστερός πολιτικός Carlo Calenda, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την αναγνωστική κουλτούρα του Σαλβίνι, αναρωτήθηκε αν στη λίστα βιβλίων που έχει διαβάσει ο τελευταίος προσμετρούνται και τα Topolino. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η δήλωση του φιλοσόφου και πρώην Δημάρχου της Βενετίας, Massimo Cacciari: «Αν ο κόσμος είχε διαβάσει μερικά περισσότερα βιβλία πέρα από Topolino, θα καταλάβαινε περισσότερα πράγματα». Βέβαια, η «κομικσική» παράδοση στην Ιταλία είναι πολύ μεγαλύτερη, απ’ ό,τι στη χώρα μας, τόσο σε επίπεδο παραγωγής αλλά και σε επίπεδο εκδόσεων, μεταφράσεων, αναγνωστών. Και αυτό φάνηκε πολύ καθαρά από την ένταση των αντιδράσεων από τους συντελεστές αλλά και όσους μεγάλωσαν, και συνεχίζουν να μεγαλώνουν, με αυτά τα περιοδικά, τόσο στα παραδοσιακά μέσα όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο διευθυντής του περιοδικού, Alex Bertagni, δήλωσε στη γνωστή ιταλική εφημερίδα la Repubblica «Με θλίβει λίγο άνθρωποι ειδικοί και καταρτισμένοι να μιλάνε με τέτοια ελαφρότητα για ένα… εργαλείο όπως το Topolino, ένα περιοδικό που κατάφερε, στα σχεδόν 70 χρόνια εκδοτικής ζωής του, να παρακινήσει στην ανάγνωση πολλές γενιές αναγνωστών, δίνοντάς τους ερεθίσματα για την προσωπική τους ανάπτυξη και συμβάλλοντας συχνά στο χτίσιμο μίας δυνατής κριτικής σκέψης. Το Topolino έχει αυτή τη μεγάλη ικανότητα να διηγείται την πραγματικότητα που βλέπεις γύρω σου και να το κάνει με έναν τρόπο διασκεδαστικό και μόνο εκ πρώτης όψεως «ελαφρύ» ώστε να αρμόζει και σε ένα κοινό πιο νέο που συχνά το πλησιάζει κυρίως για τη μαγεία των περιπετειών του. Καταφέρνει να διαδίδεται χρησιμοποιώντας λεξιλόγιο απλό και εύηχο, γι’ αυτό το λόγο αποτελεσματικό, και όποιος είναι ειδικός της επικοινωνίας γνωρίζει πόσο σύνθετο δύσκολο είναι να το καταφέρεις. Το Topolino είναι συχνά ένα «σημείο εκκίνησης» για προσωπικά μονοπάτια πλούσια σε ερεθίσματα και πάθη». Ο Francesco Artibani ποζάρει στο facebook με το αφιέρωμα της εφημερίδας Il Foglio στο περιοδικό Topolino. Την ίδια στιγμή, πλήθος ενημερωτικών σελίδων, από την Corriere Della Sera μέχρι την Huffington Post, αναπαρήγαγαν την είδηση της «κόντρας» του περιοδικού με τους πολιτικούς, με κυρίαρχο το σύνθημα «Σταματήστε να μας χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα αμάθειας!». Η εφημερίδα Il Foglio φιλοξένησε διπλή συνέντευξη με δύο από τους πιο δημοφιλείς σεναριογράφους ιστοριών με τους ήρωες του Disney, Francesco Artibani και Roberto Gagnor, ενώ ο θρυλικός πλέον σεναριογράφος και συγγραφέας Tito Faraci έδωσε τη δική του απάντηση μέσω του περιοδικό FQMagazine της εφημερίδας Il Fatto Quotidiano. Γελοιογράφοι όπως ο Mario Natangelo τοποθετήθηκαν με το δικό τους τρόπο στο ζήτημα. Το γεγονός ότι εν έτει 2019 δημιουργείται η ανάγκη να εξηγηθούν αυτονόητα πράγματα, είναι, σίγουρα, απογοητευτικό. Ωστόσο, δεν πρέπει να αποθαρρύνει όσους ασχολούνται, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, με αυτήν τη μαγευτική τέχνη. Αντίθετα, όλοι -δημιουργοί, εκδότες, αναγνώστες- οφείλουν να απαντάνε με τον κατάλληλο τρόπο σε τέτοιες αστοιχείωτες τοποθετήσεις. ο Topolino ήταν το πρώτο πράγμα που έμαθα να διαβάζω – Και μετά να σχεδιάζω και να αποφασίσω πως θέλω να κάνω κόμικς -Μετά δυστυχώς η ζωή με έφερε να κάνω κόμικς αλλά να ασχολούμαι με την πολιτική -Κι έτσι μιλώ μετά λόγου γνώσεως: το Topolino είναι χίλιες φορές καλύτερο Όπως δεν είναι όλοι οι πολιτικοί κλέφτες και απατεώνες, όπως δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι αλήτες και ρουφιάνοι, έτσι δεν είναι και όλα τα κόμικς παιδικά ή ελαφρά αναγνώσματα. Μάλλον όσοι αναπαράγουν αυτήν τη στερεοτυπική άποψη κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Ας μην επιτρέψουμε όμως σε άτομα που όταν διάβαζαν κόμικς μάλλον κοιτούσαν μόνο τις εικόνες, να υποβιβάζουν στο δημόσιο λόγο αυτήν την ιδιαίτερη τέχνη στο σύνολό της. Πηγή
  13. φλοκ

    ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ ΥΠΕΡ ΛΕ.ΦΙ.Κ

    Φοβερά και τα δύο είχα την τύχη να τα δώ στη Λέσχη . Ειδικά το DENT D' OURS δεν παίζεται . Γι αυτό και προσφέρω 12 euro για το συγκεκριμένο και σκέφτομαι να κάνω hide την αγγελία μέχρι την αλλη Τρίτη στις 12.00 . Μπράβο Γιάννη για την πολύ όμορφη προσφορά !
  14. MORIBUS

    ΑΙΩΝΙΟΣ

    Εντέξει, Γιώργο, θα σου λύσω την απορία! Ναι, τα περίπτερα βρίσκονται σε φθίνουσα πορεία, γενικώς το χαρτί είναι σε παρακμή, το πρακτορείο είαι ένα, και ως μονοπωλειακός φορέας δεν ελέγχεται τι κάνει! Όμως: Τα κόμικς είναι παιδί του περιπτέρου! Το βιβλιοπωλείο τα περιχαρακώνει, τα απομακρύνει από την πηγή βάσης του, ουσιαστικά τα σκοτώνει! Αν θέλουμε να τα αναγεννήσουμε σε μια περίοδο που τα έντυπα δεν πνίγουν, ως αποτέλεσμα της κρίσης, το περίπτερο, πρέπει να το δοκιμάσουμε ξανά το κιόσκι, ή έστω το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς! Μ΄ άλλα λόγια, να κάνουμε το μέσον ξανά εύκολα προσβάσιμο! Αλλιώς αντίο οριστικά! Θα τα λέμε δυο φορές το χρόνο στα δύο-τρία κονβένσιονς, όπου στριμώχνονται οι πάντες για να σώσουν τη χρονιά. Τα πράγματα είναι απλά: Ή περίπτερο, ή θάνατος! (Και, ναι, τα νούμερα ήταν απολύτως ενθαρρυντικά!)
  15. Ο Hellboy επιστρέφει στον κινηματογράφο και η Odeon σε συνεργασία με τις εκδόσεις Οξύ, το φόρουμ greekcomics.gr και την Λέσχη Φίλων Κόμικς, μοιράζουν 8 διπλές προσκλήσεις για την πρεμιέρα της ταινίας Hellboy: Ξαναγύρισα από την Κόλαση την Τετάρτη, 10-04-2019, στους κινηματογράφους Odeon STARCITY (Λ. Συγγρού 111 & Λεοντίου, Νέος Κόσμος). Η προβολή είναι στις 20:00 μμ. Ο διαγωνισμός θα κρατήσει μέχρι της 06-04-2019. Εσείς, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να δηλώσετε συμμετοχή στα σχόλια του θέματος στο φόρουμ greekcomics.gr. Οι νικητές θα παραλάβουν την πρόσκληση από το ταμείο του κινηματογράφου την μέρα της προβολής. Οι νικητές θα επιλεχθούν με ένα από τα προγράμματα τυχαίας παραγωγής αποτελεσμάτων που υπάρχουν στο net. Σημείωση: Θα πρέπει να αναφέρετε ρητά πως δηλώνετε συμμετοχή, για να μπορούμε να ξεχωρίσουμε την δήλωση από τις λοιπές συζητήσεις που θα προκύψουν στα σχόλια. Περίληψη Ο Hellboy επιστρέφει από την κόλαση στην Αγγλία, όπου πρέπει να νικήσει την παντοδύναμη μάγισσα Νίμουε, σύντροφο του Μέρλιν και γνωστή ως «Βασίλισσα του Αίματος» ή «Κυρά της Λίμνης» από τον μύθο του Αρθούρου. H Νίμουε, βρίσκεται φυλακισμένη ως τη μέρα που θα καταφέρει να απελευθερωθεί και να συγκρουστεί σε μια επική μάχη με τον Hellboy, μια μάχη ικανή να φέρει το τέλος του κόσμου. Στόχος της η καταστροφή της ανθρωπότητας και ο μόνος που μπορεί να την σταματήσει είναι ο Hellboy. Πιο βίαιος, πιο αιμοδιψής και πιο σαρκαστικός από ποτέ. Πληροφορίες Σκηνοθεσία: Νιλ Μάρσαλ Ηθοποιοί: Ντέιβιντ Χάρμπουρ, Ίαν ΜακΣέιν, Σάσα Λέιν, Μίλα Γιόβοβιτς, Ντάνιελ Ντάε Κιμ Διάρκεια: 125 λεπτά Είδος ταινίας: ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ Καταλληλότητα ταινίας: ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ Όσοι δηλώνουν εδώ συμμετοχή, μπορούν να περάσουν από τη Λέσχη να πάρουν και την πολύ ωραία αφίσα (δωρεάν φυσικά ! ) ------- Νικητές του διαγωνισμού είναι οι @AndreasD, @batigoal, @Kabuki, @Dredd, @albertus magnus, @saveapenguin, @fotdim, @nikolas12
  16. Απο το wall του Θανάση Πέτρου " Σήμερα τυπώθηκε η καινούργια δουλειά που κάναμε με τον Δημήτρη Βανέλλη. Πρόκειται για τη βιογραφία του Γιαννούλη Χαλεπά και θα κυκλοφορήσει σύντομα στα βιβλιοπωλεία από τις Εκδόσεις Πατάκη."
  17. Μερικά σχέδια που έχουν γίνει για την εκδήλωση, από τους Κιουτσιούκη, Σαλαμαλίκη και Κλήμη αντίστοιχα
  18. Kabuki

    ΜΠΛΕ ΚΟΜΗΤΗΣ

    Άργησα να διαβάσω το 7ο τεύχος, κυρίως γιατί έπρεπε να ξαναδιαβάσω το 6ο τεύχος πρώτα για να μπορέσω να το παρακολουθησω Κινείται σε πολύ καλό επίπεδο, όπως και το προηγούμενο, μόνο αρνητικό του οι ελάχιστες αυτοτελείς ιστορίες, που θα μπορούσαν να διαβάσουν και νέοι αναγνώστες. Σίγουρα το δίμηνο δεν είναι τεράστιο χρονικό διάστημα, αλλά προϋποθέτει την ανάγνωση του προηγούμενου τεύχους, ακόμα και από όσους το διαβάζουν συστηματικά. Νομίζω πως μια μικρή σύνοψη για το τι έχει συμβεί ως τώρα, στην αρχή κάθε ιστορίας σε συνέχειες, θα βοηθούσε αρκετά παλιούς και νέους αναγνώστες να μπουν στο νόημα Επίσης, έχω την αίσθηση ότι ένα πλεονέκτημα που είχε το προηγούμενο τεύχος σε σχέση με αυτό, ήταν η μεγαλύτερη ποικιλία θεμάτων. Δηλαδή μου έλειπε μια slice of life ιστορία, όπως η "Ζάχαρη". Συνολικά πάντως μπορώ να πω πως συνεχίζει δυνατά , χωρίς να κάνει καμιά έκπτωση στην ποιότητα.
  19. την περασμένη Κυριακή επισκέφτηκα μετά απο καιρό τη Λέσχη, είχε Art Meeting και ήταν ευκαιρία να συναντήσω τα παιδιά! 'Ηξερα όμως ότι θα ήταν εκεί και ο Παναγιώτης Τσαούσης οπότε πήρα μαζί μου το τευχάκη ΛΗΣΤΑΡΧΟΙ το οποίο ζωγράφησε και τσίμπησα υπογραφή και σκιτσάκι! Αυτά ειναι τα καλά τη Λεσχης...πας ζωγραφίζεις, διαβάζεις, κουβεντούλα και και μετα υπογραφές απο δημιουργούς!
  20. GreekComicFan

    Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΚΟΜΙΚΣ

    Τιμή καταλόγου: 9.90€ "Ένας βραβευμένος κομίστας ενώνει τις δυνάμεις του με έναν βραβευμένο ψυχολόγο για να μυήσουν τους αναγνώστες στον περίπλοκο και συχνά διασκεδαστικό κόσμο της ψυχολογίας" λέει το εναρκτήριο κείμενο της σύνοψης στο οπισθόφυλλο και παρόλο που δεν το είχα στα χέρια μου για αρκετή ώρα για να το διαβάσω, αυτό που είδα δείχνει να ανταποκρίνεται και στην πραγματικότητα, κάτι που μπορείτε να διαπιστώσετε και εσείς κατεβάζοντας το pdf δείγμα στη σελίδα του Ψυχογιού. Γενικά δείχνει να είναι ένα κόμικ που εκμεταλλεύεται την δυναμική του είδους για να αναπτύξει το θέμα του, οπότε κάποια στιγμή θα ήθελα να το πιάσω κανονικά στα χέρια μου. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για την παραχώρηση του αντίτυπου του για τις ανάγκες της παρουσίασης.
  21. Εξαιρετική παρουσίαση για μια εξαιρετική σειρά. Δεν τα βρήκα όλα τα επεισόδια εξαιρετικά. Νομίζω πως βρήκα ελάχιστα εξαιρετικά και τα περισσότερα οκ. Ως σύνολο όμως καταβροχθίστηκαν. Μεγάλη ποικιλία τόσο στο στυλ των ιστοριών όσο και στο στυλ στο οποίο έγινε το κάθε κινούμενο. Ως εκ τούτου δεν προλάβαινες να βαρεθείς Οπότε εθεάθησαν όλα μαζί σε 2 απανωτές δόσεις. Μπαμ μπαμ. Και περάσαμε σούπερ. Οι ιστορίες είναι ενήλικες Δεν είναι για μικρά παιδιά. Τόσο σε επίπεδο σεξ (αν και κυρίως φλερτάρει μαζί του), όσο και σε επίπεδο gore (κάποια παραέχουν και εγώ έβριζα αφού δεν το ήθελα ) 8/10. Που σπανίως δίνω με τη μια τέτοια βαθμολογία Αλλά ως σύνολο το αξίζει
  22. @Λύκος του Οντάριο Συγχαρητήρια! Τελευταίος έκανες αίτηση συμμετοχής και βγήκες πρώτος. Στείλε μου τα στοιχεία σου να τα διαβιβάσω για την αποστολή.
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?

    Sign Up
×

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.