Jump to content

spiderman

Members
  • Content Count

    157
  • Joined

  • Last visited

  • Points

    482 [ Donate ]

Community Reputation

423 Active

About spiderman

  • Rank
    Ακόμα στο εξώφυλλο
  • Birthday 12/08/1978

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

259 profile views
  1. Καλησπέρα σε όλους. Θέλω να ρωτήσω, τι άποψη έχετε για τα υπερ-ηρωικά παιγνίδια στις παιχνιδοκονσόλες; Σκέφτομαι να πάρω το PS4 Slim το οποίο πλέον κάνει 250 ευρουλάκια και θέλω να πάρω μερικά παιγνίδια, όπως FIFA 20, Tekken 7 και WRC 8. Αλλά θα ήθελα και 1-2 υπερ-ηρωικά... πιο από τα παρακάτω αξίζει; Marvel's Spiderman, Marvel VS Capsom Infinite, Batman Arkham Knight, Injustice... Ευχαριστώ ΥΓ: Το 2020 θα κυκλοφορήσει Ironman και Avengers.. αντε με το καλό!
  2. Δεν ξέρω αν θα μπώ στην διαδικασία να το αγοράσω. Ο Γούλβεριν είναι ο δημοφιλέστερος ήρωας της marvel μετά από τον Σπαιντερμαν, αλλά η δίψα του για αίμα με κάνει κάπως να μην τον πολυσυμπαθώ.Ο Χιού Τζάκμαν κινηματογραφικά τον υποστηρίζει θαυμάσια τον ρόλο αλλά και πάλι κάπου δεν μου αρέσει τόσο. Θα δώ μελλοντικά αν θα το πάρω, ίσως καθαρά για συλλεκτικούς λόγους... Προς το παρών υπάρχουν τα δεκαπενθήμερα τομάκια της Hatchette οπότε το βάρος πέφτει εκεί
  3. Και'γω συμφωνώ μαζί σου, ότι δεν θα αγοράσω όλους τους τόμους, θα επιλέξω ήρωες που μου αρέσουν. Δλδ την She Hulk αν την εκδόσουν δεν υπάρχει περίπτωση να την αγοράσω ή πχ Black Panther, Daredevil, Nova και κάτι τέτοιους απλά δεν... Ούτε και το Wolverin Δημόσιος Κίνδυνος σκέφτομαι να το παρω(που κυκλοφόρησε πρόσφατα από Anubis).. γενικά δεν με τραβάνε οι X-Men ούτε οι Fantastic 4. Γούστα είναι αυτά... Άμα συλλέξω αρκετά από Marvel θα δώ τι καλό υπάρχει από DC να πάρω 3-4 και μετά θα το ρίξω στον Αρκά(που τον έχω αφήσει τελευταία). Πάντως πέρα από τα κόμικ καλό είναι να συλλέγουμε και διάφορα άλλα βιβλία πχ Φιλοσοφίας, Θεολογίας, Ψυχολογίας, Λογοτεχνίας, Ποίησης κτλ ανάλογα με τα γούστα του καθενός φυσικά.
  4. Eιμαι καθαρά Marveλικός άντε και λίγο με τον Αρκά.... τα υπόλοιπα δεν... ΑΛΛΑ, λέω να δηλώσω συμμετοχή, έτσι για αλλαγή. Οπότε... ΔΗΛΩΝΩ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. Ευχαριστώ και ας κερδίσει ο πιο τυχερός.
  5. EXTRAS Θες αλήθεια να μάθεις ποιος είναι ο «Αρκάς»; Ο άνθρωπος – μυστήριο που κρύβεται πίσω από το μύθο Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης Αν έφτιαχνε κόμμα θα «χτυπούσε» έως και αυτοδυναμία στις εκλογές. Εάν εμφανιζόταν για να δώσει μια διάλεξη, η αμοιβή του Γιάνη Βαρουφάκη για μία ολόκληρη τέτοια δεν θα αρκούσε για ένα δικό του δεκάλεπτο. Υπάρχει άραγε εν ζωή Έλληνας που θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί μαζί του στο υποθετικό ερώτημα «ποιος είναι πιο δημοφιλής»; Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες. Το brand του ψευδωνύμου του έχει γίνει ανάρπαστο σε μπλουζάκια, ρολόγια και τσάντες. Και όμως ελάχιστοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο τον έχουν γνωρίσει δια ζώσης. Ένα φαινόμενο πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς το μυστήριο με την ταυτότητα του κοντεύει τη συμπλήρωση 40 χρόνων. Από το 1981 που ο Αρκάς έκανε πρεμιέρα με τον «Κόκορα» στο περιοδικό «Βαβέλ», μόνο φήμες ή «ενδείξεις» απειλούν την ανωνυμία του κορυφαίου κομίστα. Η δαιμόνια πένα του έχτισε το μύθο, το «τρικ» της αφάνειας τον σφυρηλάτησε. Θα ήταν εξίσου μεγάλη η επιτυχία του αν ο Αρκάς ήταν ένα δημόσιο πρόσωπο; Αν ήταν οικείος τηλεοπτικά, αν έδινε συνεντεύξεις και εξέφραζε άποψη στο δημόσιο λόγο; Προφανώς όχι, το μυστηριώδες και πρωτοφανές που διέπουν την (αδιαφανή) υπόσταση του απηχεί ένα μεγάλο κομμάτι της γοητείας του. Συμπληρώνοντας το παζλ της τεράστιας απήχησης των χαρακτήρων του. Μοιάζει με προιόν ευφάνταστου σεναρίου ότι αυτή η τόσο προβεβλημένη φυσιογνωμία, που έχει ανάγει το best-seller σε ρουτίνα για οτιδήποτε έχει εκδώσει, κυκλοφορεί, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, ανάμεσα μας. Σε μια εποχή καταιγιστικής ροής πληροφορίας, που θεωρητικά ουδέν μένει κρυφό υπό τον ήλιο του διαδικτύου, οι βιογραφικές πληροφορίες είναι ελάχιστες για τον άνθρωπο που δημιούργησε τη δική του σχολή χιούμορ. Όλως παραδόξως το internet κρατά το «στόμα» του ερμητικά κλειστό, ενώ ούτε η δημοσιογραφική, άπληστη, τάση να ξεσκεπάζει τα πάντα τον «αγγίζουν». Για φωτογραφία του φυσικά ούτε λόγος, ενώ την ίδια ώρα ελάχιστοι μπορούν να ισχυριστούν ότι τον γνωρίζουν προσωπικά. Από το 1982 κιόλας, όταν μέσα από τη «Βαβέλ» ήταν γνωστός σε λίγους και «καλούς», το αναγνωστικό κοινό αξίωσε να μάθει την ταυτότητα του. Ο Αρκάς υιοθέτησε τότε το στίγμα που θα τον συνόδευε για πάντα. «Πολλοί αναγνώστες μας ζήτησαν επίμονα μια παρουσίαση του Αρκά, πιστεύοντας πως μετά από ένα χρόνο και ένα μήνα ζωής στις σελίδες της Βαβέλ είναι καιρός να γίνουν οι συστάσεις. Εμείς πιστεύουμε πως το αίτημα είναι λογικό και δίκαιο. Όμως ο Αρκάς είναι τύπος εξαιρετικά συνεσταλμένος για να δεχτεί οποιαδήποτε προβολή του. Χρειάστηκε ιδιαίτερη επιμονή για να υπερνικήσουμε αυτή την έμφυτη σεμνότητά του και ιδού το αποτέλεσμα», ανέφερε η ανακοίνωση του περιοδικού, συνοδευόμενη από μια φωτογραφία ενός γενειοφόρου άνδρα, που είχε στον ώμο του το διάσημο κόκορα. Αυτό που θεωρείται βέβαιο για τον Αρκά είναι ότι κατάγεται από την Αρκαδία, κατά τα άλλα οι φήμες δίνουν και παίρνουν. Ένα από τα πιθανά ονόματα που έχει αναφερθεί είναι το Άρης Καστρινός, εξού και το «ΑΡ-ΚΑΣ», ενώ κάποια – λίγα – κόμικ του φέρουν την υπογραφή «Γεράσιμος Σπανοδημήτρης». Τόσο αυτό όμως όσο και το επικρατέστερο «Αντώνης Ευδαίμων» θεωρούνται ψευδώνυμα. Με το δεύτερο υπογράφεται κείμενό που αποδόθηκε σε αυτόν εν έτει 1984, στη «Βαβέλ», κάτι που επιβεβαιώθηκε ένα χρόνο αργότερα, καθώς το χρησιμοποιεί στην εικονογράφηση του διηγήματος «Ένα παιδί και ο σκύλος του». Το εν λόγω κείμενο ήταν μια απάντηση στο σπουδαίο ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη και στην επιστολή που είχε αυτός δημοσιεύσει στη «Βαβέλ», με αφορμή την πρώτη απόπειρα του (μετέπειτα διάσημου σκηνοθέτη και δημιουργού της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας) Δημήτρη Παπαϊωάννου στον κόσμο των κόμικ. Ο «Αντώνης Ευδαίμων» είχε διαφωνήσει με κάποιες από τις απόψεις του μεγάλου εικαστικού περί κόμικ, χαρακτηρίζοντας τα «μια καινούργια, εντελώς αυτόνομη τέχνη». Σα να είχε ψυχανεμιστεί την επανάσταση που οι δικοί του «ήρωες» θα ενσάρκωναν στην ελληνική σκιτσογραφία, ανέφερε τότε στον επίλογο τα εξής: «Τα κόμικ έχουν προ πολλού αποδείξει ότι δεν είναι ο φτωχός συγγενής των άλλων τεχνών. Είναι μια ρωμαλέα αυτοδύναμη τέχνη με τεράστιες εκφραστικές ικανότητες…» Αυτές οι τεράστιες εκφραστικές ικανότητες, που εκδηλώθηκαν μέσα από τον Ισοβίτη, τον Καστράτο, το θρυλικό σπουργίτι και τόσες άλλες εμβληματικές μορφές της φαντασίας του, μεγάλωσαν γενιές και γενιές, αναδεικνύοντας το αισθητήριο του δικού του χιούμορ του σε μέτρο σύγκρισης για μια ολόκληρη χώρα. Τα ευφυολογήματα του έγιναν πρότυπο για κάθε επίδοξο κυνικό ευθυμολόγο, καθώς οι κυκλοφορίες των συλλογών του έσπαγαν η μία μετά την άλλη τα ταμεία. Κάποιοι απ’ αυτούς που μπορούν να καυχηθούν ότι τον γνωρίζουν προσωπικά είναι ο συγγραφέας Πέτρος Χατζόπουλος (κατά κόσμον Αύγουστος Κορτώ), ο πρώην εκδότης της «Βαβέλ» και ιδιοκτήτης του εκδοτικού οίκου «Παρά Πέντε» Γιώργος Μπαζίνας και η εκδότρια Άννα Πατάκη. Στενοί φίλοι του είναι ο συγγραφέας και φίλος του Πέτρος Μαρτινίδης (ο οποίος έχει γράψει μάλιστα δύο βιβλία για το έργο του) και ο Βαγγέλης Τρικεριώτης, εκδότης και ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου «Πρωτοπορία». Εστω και αν γνωρίζεται προσωπικά με τους εκδότες με τους οποίους κλείνει συμφωνίες για την έκδοση ενός βιβλίου, όπως έχει διαβεβαιώσει ο κ. Μαρτινίδης, κανείς ποτέ δεν μπήκε στον πειρασμό να δώσει έστω μία πληροφορία για την ταυτότητα του. Η επιθυμία του έχει γίνει σε αξιοθαύμαστο βαθμό σεβαστή από το περιβάλλον δράσης του και έτσι τα στεγανά παρέμειναν ανθεκτικά. Υπάρχει όμως μία, χαμένη στο βάθος του χρόνου αναφορά, που μπορεί να κρύβει τη λύση του μυστηρίου… Ένας από τους φίλους του Αρκά ήταν και ο αείμνηστος Σάκης Μπουλάς, όπως ο ίδιος αποκάλυψε σε τηλεοπτική συνέντευξη του στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Ερωτηθείς τότε για ποια πράγματα είναι περήφανος, υπέδειξε μεταξύ άλλων: «Ένα απ’ αυτά είναι και το ότι γνωρίζω τον Αρκά. Και μάλιστα ο Αντώνης είχε κάνει και ένα σκίτσο προσωπικά για μένα, πάνω σε χαρτοπετσέτα, στην ταβέρνα που ήμασταν». Ο «Αντώνης» λοιπόν… Λίγοι το είδαν, ακόμη λιγότεροι το θυμούνται. Ειπώθηκε όμως και ήταν αυθόρμητο πάνω στην εκφορά του λόγου. Που σημαίνει ότι το ένα σκέλος από το «Αντώνης Ευδαίμων» ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αν δεν έμοιαζε τόσο πολύ το δεύτερο με προϊόν φαντασίας, μοιραία δεν θα είχαμε καμία αμφιβολία για το αν έχουμε να κάνουμε με ψευδώνυμο ή όνομα! Ένα περιστατικό που καταδεικνύει πόσο πρόσεχε και προσέχει ο Αρκάς να μην εκτεθεί έστω σε ελάχιστη δημοσιότητα, είναι μια εμπειρία που είχε o συγγραφέας του βιβλίου «Παρθένος με Καρκίνο» και μεγάλος θαυμαστής του Κώστας Σεμερτζάκης. Συνέβη σε ένα Kannabishop, που πουλούσε τα γνωστά μπλουζάκια με λογότυπο χαρακτήρων του Αρκά. Έτυχε να βρίσκεται εκεί ο ιδιοκτήτης της αλυσίδας και στην ερώτηση του κ. Σεμερτζάκη αν γνωρίζει τον κομίστα, απάντησε ότι «πρόκειται για έναν εξαιρετικό, αλλά δύσκολο άνθρωπο, που δεν θέλει να ξέρει κανείς ποιος είναι». Διηγήθηκε μάλιστα και ένα περιστατικό, όταν είχαν πάει παρέα στο κατάστημα που θα τύπωνε τις στάμπες στα t-shirt. Εμφανίστηκε ο ίδιος ο Αρκάς, αλλά ως βοηθός του… εαυτού του. Κατά την επιλογή των χρωμάτων, ο ιδιοκτήτης των Kannabishop διαφώνησε ευγενικά με την πρόταση του ανθρώπου που έφτιαχνε τις στάμπες. «Έχω την αίσθηση πως στον κύριο Αρκά δεν θα άρεσε αυτό το χρώμα», είπε και με την απάντηση που έλαβε αναγκάστηκε να δαγκωθεί για να μην ξεσπάσει σε γέλια: «Να πεις του Αρκά ότι είναι μαλ…ας!» Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καταγεγγραμένο προηγούμενο για το φαινόμενο της «ανωνυμίας», φυσικά ωστόσο δεν είναι πρωτόγνωρο σε παγκόσμιο επίπεδο. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του Πορτογάλου ποιητή και συγγραφέα Φερνάντο Πεσσόα, ο οποίος κυκλοφορούσε τα έργα του με διάφορα ψευδώνυμα. Ο κόσμος τον θαύμαζε χωρίς να ξέρει ποιος είναι και μόνο μετά θάνατον προβλήθηκε, δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες του και γνώρισε το κοινό ποιος ήταν. «Υπάρχει μία διάθεση να μην ανακατεύεται πολύ με τον κόσμο. Φαντάζομαι ότι είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν θα στριμωχνόταν σε ένα λεωφορείο, δεν θα «πατιόταν» σε μία ουρά για να βγάλει εισιτήρια για μια καλή παράσταση ή κάτι τέτοιο. Προτιμάει να κρατάει μία απόσταση, να μην τον αναγνωρίζουν στο δρόμο ή να μην τον αναγνωρίζουν ως ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Πρόκειται για μία πιο φιλοσοφική στάση ζωής», έχει πει για αυτόν ο κ. Μαρτινίδης. Μερικές από τις ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που έχουν δημοσιευτεί για τη ζωή του Αρκά συνθέτουν έναν εξαιρετικά πολυτάλαντο άνθρωπο. Σύμφωνα με αυτές σπούδασε αρχιτεκτονική και Ιστορία της τέχνης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε ως σκηνογράφος στα θέατρα «Στοά» και «Τέχνης Κάρολου Κουν» και παράλληλα ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, πραγματοποιώντας το 1980 μια ατομική έκθεση με την επωνυμία «Ώρα». Το 1996 έγραψε το λιμπρέτο της όπερας «Το ταγκό των σκουπιδιών», που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής, ενώ είναι και δημιουργός παραστάσεων, έχοντας ανεβάσει στο θέατρο τρία δικά του έργα! Πρόκειται για το «Εχθροί εξ αίματος» (2007), το «Βιολογικός μετανάστης» (2011) και το «Επείγοντα Περιστατικά» (2013). Είναι αυτοδίδακτος στη σκιτσογραφία και το 1980 αυτοπροτάθηκε για να φιλοξενηθούν τα σκίτσα του στη «Βαβέλ», όπως έχει αναφέρει ο Γιώργος Μπαζίνας. Έχει αποκαλύψει μάλιστα ότι το πρώτο έντυπο στο οποίο απευθύνθηκε ο Αρκάς αρνήθηκε να συνεργαστεί μαζί του! «Πριν έρθει σε εμάς είχε κάνει μια απόπειρα επαφής με μεγάλο εβδομαδιαίο περιοδικό της εποχής κι εκείνη τον απέρριψαν πανηγυρικώς ως μη συμβατό με τα χρηστά ήθη και τη σεμνοτυφία των αναγνωστών τους! Ο εκδότης της θρυλικής «Βαβέλ» χαρακτηρίζει τη δουλειά του Αρκά «εκτός αποδεκτών πλαισίων της εποχής, ελευθερόστομη και αλογόκριτη στην έμπνευσή της», και τον ίδιο «εξ’ αρχής ολοκληρωμένο, πρωτότυπο και εφευρετικό δημιουργό, τόσο στην τεχνική, όσο και στο διαβρωτικό του χιούμορ». Σε ότι αφορά τη γνωριμία τους, εξηγεί ότι από τότε είχε το χούι να μένει ανεπιφανής. «Ήταν ιδιαίτερα σεμνός, δεν εμφανίστηκε ποτέ ο ίδιος, παρά έστειλε τη δουλειά του με μια φίλη του να μας τη δείξει. Τον γνώρισα όταν εξέφρασα την εκτίμησή μου για τη δουλειά του και ζήτησα την άμεση δημοσίευση των έργων του». Τις φήμες περί των σπουδών του επιβεβαιώνει εμμέσως πλην σαφώς ο Πέτρος Μαρτινίδης, με ένα σημείωμα στο επίσημο site του σκιτσογράφου (www.arkas.gr). Γραφεί λοιπόν με το «μανδύα» των εικασιών: «Μπορεί να ‘χει σπουδές θεατρολόγου (εάν λάβουμε υπ’ όψιν τις καταιγιστικές ατάκες των διαλόγων τους), ή σπουδές αρχιτέκτονα (επειδή, ακριβώς, τίποτε στο έργο του δεν προϊδεάζει για κάτι τέτοιο). Απίθανο, τέλος, φαίνεται να ‘ναι παντρεμένος, αφού οι ήρωές του προβληματίζονται περί το σεξ χωρίς ποτέ να σχολιάζουν την έγγαμη εκδοχή του». Ύστερα από 1614 λέξεις πιθανολογίας και απόπειρας αποκρυπτογράφησης πληροφοριών, το ερώτημα που προκύπτει μοιραία είναι το εξής: έχει πραγματικά σημασία να μάθουμε ποιος κρύβεται πίσω από το μύθο με την επιγραφή «Αρκάς»; Ή μήπως είναι πιο σημαντικό να ανακαλύψουμε ποιο… ζώο ξυπνούν μέσα μας οι ήρωες του; Σε ποιους από τους διαλόγους του αναγνωρίζουμε κάτι δικό μας – κρυμμένες η μη πτυχές του χαρακτήρα μας; Το λόγο δηλαδή για τον οποίο έχει «γράψει» στο θυμικό μας ανεξίτηλα ο πιο σουρεάλ δημιουργός της νιότης μας (και βάλε…). ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ https://menshouse.gr/extras/27500/fenomeno-arkas-o-anthropos-mystirio-pou-kryvete-piso-apo-mytho
  6. To αγόρασα πριν από λίγο στα 10€ όπως μας είχε πει η Hatchette... το είπα στο Κέντρο Τύπου ότι ίσως να μην ''τραβήξει'' σ'αυτην την τιμή και μου λέει ''πόσο έπαιρνες το Avengers VS X-Men'' λέω ''περίπου 3.90€ νομίζω'' ''ε μου λέει σκληρόδετο στα 10€ μια χαρά θα πουλήσει και ήδη πάει καλά, δίνουμε αρκετά'', αυτό μου είπαν και της απαντώ ''μακάρι να πουλάει αν και 60 τόμοι ανά 15 μέρες, μιλάμε για 24 το έτος, πάνω από 2 χρόνια προσπάθειας''. Για να δούμε πως θα πάει και αν θα ''ξεφουσκώσει'' τελικά όλο αυτό, εύχομαι πως όχι.
  7. Βγήκε? Αύριο θα την πέσω σαν Εκαμίτης στο κέντρο τύπου θα μπώ απ'τον φωταγωγό... He's commando time!!!
  8. Μα εγώ εκτός από τα 2 της Marvel μέσω Hatchette αγοράζω και από το Public ανά 10 μέρες ένα βιβλίο, είτε κόμικ είτε κάτι άλλο... έκοψα τις αγορές ρούχων, παπουτσιων κτλ και παίρνω βιβλία και τρώγω και σοκολατίνες.... Νομίζω έχω πάθει εθισμό... όχι μόνο στην σοκολάτα αλλά και στα κόμικ!
  9. Οι τόμοι τώρα θα πωλούνται 10€ ο ένας? Χμ, μήπως αυτό τελικά είναι ''αποτρεπτικό''? Γιατί άλλο 4 ή 7€ και άλλο 10αρικο.... Σίγουρα βέβαια η ποιότητα όχι μονο δικαιολογεί τα 10€ αλλά θα μπορούσε να πάει και 17-18€ με άνεση... Αλλά το κοινό είναι περίεργο... Τέσπα εύχομαι να πάει καλά η σειρά και να έχουμε σύντομα και κάτι σε DC που δεν είμαι λάτρης, αλλά θα με ενδιέφερε να πάρω μερικά για συλλογή.
  10. Αποφάσισα να μην πάω... λέω να περιμένω τέλος του μήνα να παικτεί ο ''Εξολοθρευτής'' να χορτάσω πιστολίδι!!!
  11. Ηταν να πάω εχθές να το δώ, άλλαξα γνώμη και δεν πηγα... ρωτάω λοιπόν εσάς.. να πάω ή όχι; Ή να περιμένω να το παίξει η tv? Αξίζει σαν ταινία; Έχει δράση όπως το Spiderman 2, Civil War, κτλ ή είναι κάτι άλλο; Γενικά προτιμώ να βλέπω ταινίες με πολύ δράση, ξύλο, εφέ, πιστολίδι κτλ... Εχθές πχ είχε ''Το Καρφί'' με τον Ντουέιν Τζόνσον(γνωστός από τους ''Μαχητές των Δρόμων'') ε την παράτησα στα μισά δεν μου άρεσε, πολύ βαρετή.
  12. Εχθές είδα για 2η φορά την ταινία, την οποία είχα δεί πριν 3 χρόνια στον κινηματογράφο. Να πώ ότι ο Zemo που ήταν ο ''κακός'' της ταινίας, μας έδειξε ότι ακόμα και ένα κοινός θνητός χρησιμοποιώντας το μυαλό του, μπορεί να κάνει άνω κάτω τους υπέρ-ήρωες. Σε αυτό ο ρόλος ήταν καλός, του έλειπαν βέβαια οι υπερδυναμεις, αλλά ο στόχος ήταν να δείξει την ''δύναμη'' του κοινού θνητού. Ο Σπαιντερμαν δεν μου άρεσε, πολύ ''παιδικός''. Ο Μαγκουάιρ ήταν καλύτερος αλλά με τον καιρό παρατηρώ ένα μεγάλος λάθος του Ραίμι... δεν έβαζε τον Μαγκουάιρ να μιλάει πολύ ως Σπαιντερμαν. Ο Σπαιντι τον κόμιξ μιλάει συνεχώς, ως γνωστόν! Πολύ καλός ηθοποιός ο Ρομπερτ Ντάουνι Jr., είναι γνήσιος Τονι Στάρκ. Καλός και ο Κρίς Έβανς... μέτριος ο Άντονι Μακι(Φάλκον), σχετικά καλός ο Σεμπάστιαν Σταν(Μπακι). Σκάρλετ Γιόχανσον απλά υπέροχη, της πάει ο ρόλος. Ελίζαμπεθ Ολσεν ως Γουάντα, πότε καλή πότε μέτρια... Τζέρεμι Ρένερ έχει παίξει και καλύτερα. Πόλ Μπέτανι(Όραμα) χμ, καλούτσικος. Τόμ Χόλαντ σχετικά λολός, αν ο στόχος είναι αυτός τον πετυχαίνει. Πόλ Ράντ αρκετά καλός... Τσανγουικ Μπόουζμαν(Μαύρος Πάνθηρας) δεν με έπεισε, τον ήθελα πιο ''σκληρό''. Έμιλι Βαν Κάμπ πέρασε και δεν ακούμπησε θα έλεγα. Ντάνιελ Μπρουλ(Ζίμο) όσο παρανοϊκός έπρεπε αλλά δεν σου μένει ως ''κακός'' στο τέλος της ταινίας. Ο Ντόν Τσίντλ καλός στον ρόλο του. Ωραία ταινία με πολύ δράση, ξύλο, εφέ, καλογυρισμένη, λίγο ''προβληματικό'' σενάριο όπως όλα τα MARVEL. Η τελική αίσθηση που αφήνει αρκετά καλή με ωραίους χρωματισμούς στην επίγευση... Βαθμολογία 9.0/10 της αξίζει.
  13. Σήμερα είδα(στο STAR) την ταινία, η οποία παίκτηκε προ 12 χρόνια στους κινηματογράφους. Ας όψετε που είχα και 10 χρόνια να δώ τηλεόραση και τώρα έχω πέσει με τα μούτρα στις βραδυνές ταινίες. Λοιπόν, μέτρια ταινία, ίσως και γιατί πλέον έχουν γυριστεί τα Avengers, Captain America και ένα σωρό άλλα, και πάλι όμως νομίζω ότι πρόκειται για μέτρια ταινία. Ο Ίαν Γκράφαν ως Μίστερ Φαντάστικ με πολύ ''ξύλινο'' παίξιμο... η Τζέσικα Άλμπα φοβερή σε ομορφιά κάπου έβγαζε συναίσθημα όμως δεν της πάει να είναι σούπερ-ηρωίδα.. μοντέλο ίσως. Ο Κρίς Έβανς δεν κάνει για Πυρσός, κάνει όμως για Κάπτεν Αμερικα(εκεί μου αρέσει πολύ). Ο Μίχαελ Τσικλις μόνο το Πράγμα δεν θυμίζει, περισσότερο μοιάζει με Lego. Ο Τζούλιαν Μακ Μάχον έπρεπε να δώσει περισσότερα, έχει το ''υφος'' του κακού, αλλά κάπου ήταν ανεπαρκής. Ο Σίλβερ Σέρφερ λίγα πράγματα. Ο Γκαλάκτους ανύπαρκτος, ένα σύννεφο είδα μόνο. Ο Αντρέ Μπράουγκερ(Στρατηγός Χάγκερ) ίσως και να ήταν ο καλύτερος στον ρόλο του. Βαθμολογία: 5.0/10 με το ζόρι.
  14. Ξαναδιαβάζοντας σήμερα όλα τα τεύχη, η αίσθηση παραμένει η ίδια, δηλαδή είναι μία μέτρια σχετικά ιστορία. Ένα σενάριο που πάσχει, σκηνές που μπαίνουν ''ξαφνικά'' εκεί που υπάρχει άλλο στόρι, μάχες σχετικά προβλέψιμες κτλ... δεν αφήνει μία ''ουάου'' αίσθηση αλλά μάλλον μία ''χμ, οκ'' κάτι τέτοιο. Βαθμολογία και για τα 7 τεύχη, συνολική θα έλεγα 6.5/10 Νομίζω καλά το βαθμολογώ, αν και με τόσους υπερ-ήρωες μέσα θα έλεγε κανείς πωπω τι φοβερή ιστορία θα βγεί, αλλά τελικά κάπου θυμίζει ανάλατο και άγευστο φαγητό ή σαν να τρώς άγλυκο γλυκό ένα πράγμα. Υπόσχεται πολλά, αλλά πραγματοποιεί λίγα..
  15. Και όμως! Ενώ ''δεν τον γουστάρω'' λόγω του πολύ αίματος, τελικά απόψε το αγόρασα και... αποζημιώθηκα. Καταπιάνεται με το εμπόριο λευκής σαρκός και την σεξουαλική κακοποίηση των γυναίκων. Ένα κομικ με ωμό ρεαλισμό και πλημμύρα αίματος, μιλάμε για πολύ αίμα, άφθονο ξύλο και ατελείωτες δολοφονίες.... θυμίζει ταινίες δράσης όπως ''Ο Κυνηγός'', ''Ράμπο'' κτλ που έχει σκοτωμούς συνέχεια. Σίγουρα δεν πρέπει να το διαβάσει παιδί κάτω των 15 ετών, έχει πολύ βία και φόνους. Για τον ρεαλισμό του και το εξαίρετο σενάριο που μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, ναι, ένα 9.5/10 Βαθμολογία. Χωρίς σούπερ-δυνάμεις, χωρίς να ''πετάει'' κτλ αλλά με το σκληρό, κομμάντο στύλ του νομίζω πείθει σαν ''υπερ''-ήρωας. Ε λοιπόν θέμα χρόνου να λατρέψω και τον Γούλβεριν...
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.