ΒΑΒΟΥΡΑ: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ

[Θοδωρής Καραπάνος]

      

 

ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΩ.... ΗΘΕΛΑ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΕΙΧΑ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΒΑΒΟΥΡΑΣ!!!

Κυκλοφόρησε λοιπόν η νέα Βαβούρα και προκάλεσε.... πολλή βαβούρα στο φόρουμ μας...!

Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν θέλησε να μας παρουσιάσει αυτό το περιοδικό που τόση συζήτηση προκάλεσε τις προηγούμενες μέρες!!! Πώς φαίνεται ότι μας έχουν πιάσει οι ζέστες όλους μας!

Τέλος πάντων, ας δούμε λίγο τι παίζει με αυτό το περιοδικό! Για όσους δεν ξέρουν, πρόκειται για μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς αναβίωσε ένα από τα πλέον ιστορικά περιοδικά. Η "αυθεντική" Βαβούρα, κυκλοφόρησε αρχικά υπό την αιγίδα του εκδότη Νίκου Δεληγιώργη και την εκδοτική του "2001" ένα πολυθεματικό περιοδικό, αρκετά διαφορετικό από τα άλλα, που αμέσως απέκτησε τη δική του ταυτότητα. Εκδοτικά, δεν μπορούμε να πούμε ότι διέφερε ιδιαίτερα από λοιπά περιοδικά της εποχής, ανάλογης θεματολογίας, όπως λόγου το Μπλεκ και το Αγόρι. Όχι, εκεί που διαφοροποιήθηκε σημαντικά ήταν στο περιεχόμενο. Παρ' ό,τι δεν διαθέτω τεύχη εκείνης της "χρυσής" πρώτης περιόδου, γνωρίζω ότι η δομή ήταν 68 σελίδες γεμάτες θεοπάλαβες χιουμοριστικές περιπέτειες, βρετανικής κατά κύριο λόγο προέλευσης, που γέμιζαν μία- δύο σελίδες έκαστη. Το πρωτοφανές και συνάμα το ιδιαίτερο για τα ελληνικά δεδομένα λοιπόν, ήταν ότι οι ιστορίες που επιλέγονταν ήταν εντελώς σουρεαλιστικές, πολύ σύντομες, ενώ είχαν πολύ περίεργους ήρωες ως πρωταγωνιστές. Αυτή ήταν εν συντομία η ταυτότητα του παλαιού περιοδικού, όσο σύντομα μπορεί κανείς να περιγράψει την ιστορία ενός περιοδικού που κυκλοφορούσε επί περίπου μία δεκαετία και άφησε πίσω του βαριά κληρονομιά στη συλλογική αναγνωστική συνείδηση. 

 

Οι εκδόσεις Μικρού Ήρωα λοιπόν, αποφασίζουν να νεκραναστήσουν σήμερα, εν έτει 2025, τον πολυαγαπημένο τίτλο! Ωστόσο, η νέα αυτή προσέγγιση θα αποκλίνει από την παραδοσιακή Βαβούρα αρκετά. Πιο συγκεκριμένα, ως προς το εκδοτικό κομμάτι, παρατηρούνται σημαντικές διαφορές με την παλιά έκδοση, καθώς παρ' όλο που το μέγεθος παραμένει περίπου το ίδιο, αν και με ελαφρώς μειωμένες διαστάσεις, η ποιότητα του χαρτιού δεν συγκρίνεται με αυτή της παλιάς έκδοσης, μιας που η παρούσα κυκλοφορία του Μικρού Ήρωα χρησιμοποιεί κλάσεις ανώτερο χαρτί. Στον αντίποδα όμως, η μείωση του αριθμού των σελίδων στις 28 σε συνδυασμό με την, ομολογουμένως, αρκετά τσιμπημένη τιμή των 3.50€ είναι ορισμένα λιγότερο θετικά χαρακτηριστικά... 

Πέραν ωστόσο των εκδοτικών, στα οποία έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της παρουσίασης μέχρι τώρα, αξίζει να εξετάσει κανείς και τις ιστορίες που δημοσιεύονται. Αν και στριπ κι επομένως, αδυνατώ να τα προσεγγίσω όπως κάνω συνήθως με ένα κόμικ το οποίο έχει εκτενή ροή, θα γράψω ορισμένα λόγια για την κάθε ιστορία ξεχωριστά. Να σημειώσω εδώ, ότι λόγω του περιορισμένου αριθμού σελίδων, το κάθε στριπ καταλαμβάνει ένα δισέλιδο, εκτός από δύο ιστορίες που είναι μονοσέλιδες, ενώ υπάρχει και μια τρισέλιδη ιστορία... Να ξέρετε πάντως, όπου υπάρχουν αυτές οι περιπτώσεις, τις σημειώνω. Τέλος, πριν ξεκινήσω να μιλάω ξεχωριστά για την επίγευση κάθε στριπ, να δώσω τεράστια συγχαρητήρια στον @ Ion , ο οποίος έχει κάνει εκπληκτικά αφιερώματα σε όλες σχεδόν τις σειρές που είχαν φιλοξενηθεί στη Βαβούρα. Στη λίστα υπάρχουν τα link που οδηγούν στην εκάστοτε παρουσίαση, ώστε να μπορείτε να τις δείτε αμέσως, χωρίς να χρειάζεται να κάνετε search, ενώ ορισμένα στοιχεία που παραθέτει εκεί ο Ιών τα μετέφερα κι εδώ!! Ετοιμαζόμαστε λοιπόν να βουτήξουμε στη Βαβουροθάλασσα το δίχως άλλο!

 

Ο Γουρουνομούρης( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα # 8, 1/10/1981): Ο γουρουνομούρης πρόκειται για ένα εντελώς... αφύσικο παιδάκι, του οποίου το πρόσωπο έχει αυτό που λέμε... Ελαστική κεφάλα! Ναι, καλά ακούσατε, μπορεί να κάνει το πρόσωπό του να πάρει όπου μορφή θέλει( κάτι σαν την Arya Stark, πφφφφ μα πόσο καμένος πχια)... Τι λοιπόν είναι καλύτερο από τις φάρσες ή την τρομοκράτηση όσων δεν συμπαθεί... Δεν θα πω ότι δεν μου άρεσε. Αλλά ούτε και με ξετρέλανε. Κάτι καλό, αλλά κάπως χαλαρό ως εισαγωγικό! Δεν με χάλασε, αλλά δεν θα έπαιρνα μια συγκεντρωτική έκδοση των ιστοριών του. Τώρα, βρήκα τη δόση των 2 σελίδων υγιή κι ανάλαφρη!

 

Σουϊνι το διαβολάκι( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #11, 15/11/1981): Ο Σουϊνι είναι ένα... καλόπαιδο το οποίο χαρακτηρίζεται από υπεράνθρωπη δύναμη( ο Hulk μπροστά του μοιάζει με γατάκι), μόνο που ταλανίζεται από ένα μεγάλο πρόβλημα... Είναι μωρό και αυτό τον εμποδίζει από το να κάνει διάφορα πράγματα... Τον εμποδίζει όμως; Γιατί με την εφευρετικότητα και τη δύναμή του, ο Σουϊνι μας αποδεικνύει ότι δικαίως φέρει το προσωνύμιο "διαβολάκι"... Σαφώς πιο δυνατό από το πρώτο και σιγά σιγά νιώθω το περιοδικό να παίρνει τον δρόμο του!

 

Ο μικρός Κονγκ( 3 σελίδες) ( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #1, 15/06/1981): Ο ( όχι και τόσο) μικρός Κονγκ, είναι ένας γορίλας τσίρκου, που πικραμένος από την καταστρατήγηση των εργασιακών του δικαιωμάτων, το σκάει και καταλήγει στο σπίτι μιας.... κάπως παλαβούτσικης ηλικιωμένης. Είναι νομίζω η μόνη ιστορία που καταλαμβάνει τρεις σελίδες, εκτείνεται σε τρεις σελίδες και γενικά πρόκειται για τη μεγαλύτερη ιστορία του τεύχους. Είναι επίσης- κατά τη γνώμη μου- και η πιο αστεία ιστορία του τεύχους. Φαίνεται πως οι μεταφραστές είχαν κέφια, από το γεγονός ότι οι διάλογοι είναι εκπληκτικά αστείοι και σουρεαλιστικοί!

 

Το Μαμόθρευτο( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #1, 15/06/1981): Το μαμόθρευτο είναι ένα αδίστακτο μικρό παιδάκι, που επιδιώκει να ξεφορτωθεί την απίστευτα ενοχλητική του μάνα πάση θυσία... Τι προσπαθεί να την παγιδεύσει σε ένα δέντρο, τι να αποδράσει από αυτή στον ζωολογικό κήπο, τίποτα... Τελικά κολλάει πάντοτε μαζί της... Δεν μπορώ να πω, αρκετά καλό στριπάκι, αλλά κατώτερο από τα δύο προηγούμενα

 

Το αγγελούδι(1 σελίδα) ( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #88): Το αγγελούδι είναι ένα εκπληκτικό παιδί, το οποίο μπορεί να αντισταθεί σε κάθε πειρασμό! Να σας πω την αλήθεια, ούτε το κατάλαβα, ούτε μου άρεσε ιδιαίτερα...
 

Η Γκρινιάρα( 1 σελίδα) (πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #14, 1/01/1982): Η γκρινιάρα είναι ένα κοριτσάκι που δεν μπορεί να κάνει αλλιώς παρά να γκρινιάζει όλη την ώρα, κάτι που την οδηγεί σε απίστευτα κωμικές καταστάσεις γεμάτες γκαγκς... Για εμάς τους αναγνώστες...! Γιατί, για τον περίγυρό της που υφίσταται την γκρίνια της και τις συνέπειές της... Αφήστε το καλύτερα! Πολύ χαριτωμένο στριπάκι και δυστυχώς καταλαμβάνει μόνο μια σελίδα. Για να είμαι ειλικρινής, θα προτιμούσα αντί του προηγούμενου, να είχαμε δύο σελίδες από αυτό!

 

Οι δισεκατομμυριούχοι( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #3, 15/07/1981): Η δισεκατομμυριούχοι ακούμε και περιμένουμε να διαβάσουμε για Elon Musk και Jeff Bezos κι αντ' αυτού, σκάνε μύτη κάτι βλάχοι, που τυχαίνει να έχουν κερδίσει δισεκατομμύρια και τα επενδύουν σοφά... Πηγαίνουν για ψώνια και τελικά καταλήγουν με ένα σωρό χρήσιμα πράγματα, τα οποία όμως χρησιμοποιούν λάθος! Μη ρωτάτε τι και πώς, θα πρέπει να διαβάσετε την ιστορία, μα σας λέω μου θύμισε κάτι ιστορίες του Μπαρκς που ο Ντόναλντ είναι πλασιέ, πουλάει σαπούνι σε κάτι ινδιάνους και αυτοί το μασάνε ή το πίνουν κτλ!!!

 

Ο λιχούδης( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #23, 15/05/1982): Ο λιχούδης είναι ένα αγοράκι που... πώς να το θέσω, τραμπουκίζεται αγρίως από έναν ηλίθιο που όλο γυρεύει να του κλέψει τις λιχουδιές του... Τα καλά νέα όμως είναι, ότι τελικά ο μπούλης όλο κάτι παθαίνει. Και αυτό το κάτι, προκαλεί πολύ γέλιο σε εμάς. Περιμένω και το επόμενο τεύχος για να βεβαιωθώ, πιστεύω όμως ότι θα είναι από τις καλές ιστορίες. Α, επίσης να αναφέρω εδώ κι ένα παράπονο, η σελίδα #16, δηλαδή η πρώτη ιστορία, δεν έχει εκτυπωθεί- στο δικό μου αντίτυπο τουλάχιστον- εντελώς ευκρινώς κι επομένως εμφανίζονται κάπως θαμπά/ θολά τα μελάνια...!

 

Θεοπάλαβη τάξη( θα μπορούσε να είναι και αυτό): Η θεοπάλαβη τάξη, θα δώσει σε όλους μας πιστεύω vibes από Μικρό Νικόλα, Χρυσά Κόμικς, Μαθητή Κασκαρίκα και γενικά από όλες αυτές τις υπέροχες παιδικές σειρές, κατά τις οποίες μία τάξη μαθητών "βασανίζει" τον δάσκαλο. Τετριμμένο μεν, ωραία δοσμένη ιστοριούλα όμως, με χιούμορ, οπότε μπορώ να το ξεπεράσω αυτό!

 

Τζαίη Αρ Τζούνιορ( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #4, 1/08/1981): Το βρήκα το πιο αδύναμο στριπ όλου του τεύχους, γιατί απλούστατα δεν έβγαζε αυτή την παιδική μεν, γλυκιά και χαριτωμένη δε αύρα, απλώς ήταν... μια παιδαριώδης ιστορία, η οποία σίγουρα είχε το χιούμορ της, αλλά από κει και πέρα... Πολύ μέτρια...!

 

Κλαψιάρα( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #25, 15/06/1982): Κι έπειτα από μία βαρετή ιστοριούλα, έρχεται το περιοδικό να μας συστήσει την Κλαψιάρα, μια φοβερή- κατά τη γνώμη μου- ηρωίδα, που το ασύστολο κλάμα της, γίνεται αφορμή για... χοντρά γέλια! Ειδικά στη δεύτερη ιστορία με την ταινία... Διέκρινα την απόλυτη ταύτιση της κλαψιάρας και της αδελφής μου! Της έστειλα κιόλας το στριπάκι, να έχει να το καμαρώνει!

 

Ακτίνες X( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα # 2, 1/07/1981): Και το τεύχος κλείνει υπέροχα με μία εκπληκτικά αστεία περιπετειούλα που πάλι θυμίζει Μικρό Νικόλα, απλώς με τις δυνάμεις του Superman! Επί της ουσίας η ιστορία πραγματεύεται το πώς χειρίζεται ένα παιδί την απόκτηση υπερδυνάμεων, καθώς τα γυαλιά του είναι πλέον εμπλουτισμένα με ακτίνες x. Θα ξεκαρδιστείτε στα γέλια!

 

Οδός τρέλας 13( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #1, 15/06/1981): Είναι η Οδός τρέλας 13, που είναι θρυλική ακόμα και σε όσους δεν ασχολούνται με το σπορ, μόνο που δόθηκε βήμα σε Έλληνες δημιουργούς και νομίζω το αποτέλεσμα τους δικαιώνει! Συγχαρητήρια λοιπόν!!!!!!!!!!

 

Συνοψίζοντας λοιπόν αυτή τη νέα εκδοτική απόπειρα του Μικρού Ήρωα, έχω να πω ότι έχει προοπτικές, όμως, ακριβώς η εκδοτική μας έχει συνηθίσει σε πολύ υψηλά πρότυπα, εύχομαι να βελτιωθεί και το παρόν περιοδικό. Κατ' αρχάς θεωρώ ότι θα άξιζε να εμπλουτιστεί με άρθρα. Σαφώς υπάρχουν οι παρουσιάσεις του @ Ion , απ' όπου μπορεί να αντλήσει κανείς πληροφορίες, ωστόσο υπάρχουν και περιστασιακοί αναγνώστες, οι οποίοι λογικά δεν διαβάζουν το φόρουμ. Επομένως μερικά άρθρα ή έστω μία αναφορά στον πρωτότυπο τίτλο του στριπ και πού δημοσιεύτηκε πρώτη φορά, θεωρώ θα άξιζαν. Ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο δεν είναι ακριβώς πρόβλημα βέβαια, είναι η πολύ αραιή περιοδικότητα. Παλιά η Βαβούρα κυκλοφορούσε κάθε δεκαπενθήμερο, και παρ' ό,τι αναγνωρίζω τις δυσκολίες του να επαναφερθεί αυτό το μοντέλο ξανά, θα το φέρω ως ευσεβή πόθο, αφού πάντα τα περισσότερα κόμικς στα περίπτερα σε όσο το δυνατόν μικρότερο χρονικό διάστημα, είναι μια σκέψη που με χαροποιεί! Τέλος, ναι, η τιμή, όπως προείπα, είναι αρκετά τσιμπημένη για 28 σελίδες υλικού. Γενικά θεωρώ ότι ακόμη αντιμετωπίζεται περισσότερο ως υποκατάστατο του Θρυλικού Μπλεκ, τουτέστιν ως προωθητικό και λιγότερο ως καθαρόαιμο περιοδικό... Εύχομαι λοιπόν να πάει τόσο καλά που θα πεισθούν, αν όχι για πύκνωση της περιοδικότητας, έστω για αύξηση της ύλης, γιατί το εν λόγω μοτίβο, δηλαδή των πολλών μικρών ιστοριών που αν δεν σου αρέσει κάποια, δεν έγινε και κάτι γιατί δεν σπατάλησες πολύ χρόνο, ενώ είναι σχεδόν σίγουρο ότι η επόμενη ή η μεθεπόμενη θα σου φανούν καλύτερες, νομίζω ότι έχει προοπτικές! Κι ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι τέτοιες ιστορίες, που ναι μεν δεν πάνε για Eisner, αλλά είναι αξιόλογες και ιντριγκάρουν τη φαντασία και των πιο παιδικών κοινών, σίγουρα έχουν θέση στον σημερινό χώρο των κόμικς, που απευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά σε ένα πιο εξειδικευμένο κομικσικό κοινό. Απλά πρέπει η εκδοτική να κινηθεί έξυπνα! Σε κάτι τέτοια δεν τους φοβάμαι κι επομένως... In Μικρός Ήρως we trust!!!!

 

ΥΓ: Emojis, καθώς και ορισμένες εικόνες θα προστεθούν το πρωί... ΔΕΝ θα παραθέσω ολόκληρες σελίδες, γιατί κυριολεκτικά θα spoilαρω ολόκληρες ιστορίες και δεν το θέλω αυτό... Αν θέλετε να μάθετε τι γίνεται, αγοράστε το περιοδικό!

 

Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους hudson, Captain Cooper & Dr Paingiver.

[constantinople]

[nikolas12]

Φοβερή παρουσίαση Θοδωρή, περιμένω πως και πως να το πιάσω και εγώ στα χέρια μου.

[Ζάνταφ]

 

11 ώρες πριν, Θοδωρής Καραπάνος είπε:

  

 

ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΩ.... ΗΘΕΛΑ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΕΙΧΑ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΒΑΒΟΥΡΑΣ!!!

Κυκλοφόρησε λοιπόν η νέα Βαβούρα και προκάλεσε.... πολλή βαβούρα στο φόρουμ μας...!

Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν θέλησε να μας παρουσιάσει αυτό το περιοδικό που τόση συζήτηση προκάλεσε τις προηγούμενες μέρες!!! Πώς φαίνεται ότι μας έχουν πιάσει οι ζέστες όλους μας!

Τέλος πάντων, ας δούμε λίγο τι παίζει με αυτό το περιοδικό! Για όσους δεν ξέρουν, πρόκειται για μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς αναβίωσε ένα από τα πλέον ιστορικά περιοδικά. Η "αυθεντική" Βαβούρα, κυκλοφόρησε αρχικά υπό την αιγίδα του εκδότη Νίκου Δεληγιώργη και την εκδοτική του "2001" ένα πολυθεματικό περιοδικό, αρκετά διαφορετικό από τα άλλα, που αμέσως απέκτησε τη δική του ταυτότητα. Εκδοτικά, δεν μπορούμε να πούμε ότι διέφερε ιδιαίτερα από λοιπά περιοδικά της εποχής, ανάλογης θεματολογίας, όπως λόγου το Μπλεκ και το Αγόρι. Όχι, εκεί που διαφοροποιήθηκε σημαντικά ήταν στο περιεχόμενο. Παρ' ό,τι δεν διαθέτω τεύχη εκείνης της "χρυσής" πρώτης περιόδου, γνωρίζω ότι η δομή ήταν 68 σελίδες γεμάτες θεοπάλαβες χιουμοριστικές περιπέτειες, βρετανικής κατά κύριο λόγο προέλευσης, που γέμιζαν μία- δύο σελίδες έκαστη. Το πρωτοφανές και συνάμα το ιδιαίτερο για τα ελληνικά δεδομένα λοιπόν, ήταν ότι οι ιστορίες που επιλέγονταν ήταν εντελώς σουρεαλιστικές, πολύ σύντομες, ενώ είχαν πολύ περίεργους ήρωες ως πρωταγωνιστές. Αυτή ήταν εν συντομία η ταυτότητα του παλαιού περιοδικού, όσο σύντομα μπορεί κανείς να περιγράψει την ιστορία ενός περιοδικού που κυκλοφορούσε επί περίπου μία δεκαετία και άφησε πίσω του βαριά κληρονομιά στη συλλογική αναγνωστική συνείδηση. 

 

Οι εκδόσεις Μικρού Ήρωα λοιπόν, αποφασίζουν να νεκραναστήσουν σήμερα, εν έτει 2025, τον πολυαγαπημένο τίτλο! Ωστόσο, η νέα αυτή προσέγγιση θα αποκλίνει από την παραδοσιακή Βαβούρα αρκετά. Πιο συγκεκριμένα, ως προς το εκδοτικό κομμάτι, παρατηρούνται σημαντικές διαφορές με την παλιά έκδοση, καθώς παρ' όλο που το μέγεθος παραμένει περίπου το ίδιο, αν και με ελαφρώς μειωμένες διαστάσεις, η ποιότητα του χαρτιού δεν συγκρίνεται με αυτή της παλιάς έκδοσης, μιας που η παρούσα κυκλοφορία του Μικρού Ήρωα χρησιμοποιεί κλάσεις ανώτερο χαρτί. Στον αντίποδα όμως, η μείωση του αριθμού των σελίδων στις 28 σε συνδυασμό με την, ομολογουμένως, αρκετά τσιμπημένη τιμή των 3.50€ είναι ορισμένα λιγότερο θετικά χαρακτηριστικά... 

Πέραν ωστόσο των εκδοτικών, στα οποία έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της παρουσίασης μέχρι τώρα, αξίζει να εξετάσει κανείς και τις ιστορίες που δημοσιεύονται. Αν και στριπ κι επομένως, αδυνατώ να τα προσεγγίσω όπως κάνω συνήθως με ένα κόμικ το οποίο έχει εκτενή ροή, θα γράψω ορισμένα λόγια για την κάθε ιστορία ξεχωριστά. Να σημειώσω εδώ, ότι λόγω του περιορισμένου αριθμού σελίδων, το κάθε στριπ καταλαμβάνει ένα δισέλιδο, εκτός από δύο ιστορίες που είναι μονοσέλιδες, ενώ υπάρχει και μια τρισέλιδη ιστορία... Να ξέρετε πάντως, όπου υπάρχουν αυτές οι περιπτώσεις, τις σημειώνω. Τέλος, πριν ξεκινήσω να μιλάω ξεχωριστά για την επίγευση κάθε στριπ, να δώσω τεράστια συγχαρητήρια στον @ Ion , ο οποίος έχει κάνει εκπληκτικά αφιερώματα σε όλες σχεδόν τις σειρές που είχαν φιλοξενηθεί στη Βαβούρα. Στη λίστα υπάρχουν τα link που οδηγούν στην εκάστοτε παρουσίαση, ώστε να μπορείτε να τις δείτε αμέσως, χωρίς να χρειάζεται να κάνετε search, ενώ ορισμένα στοιχεία που παραθέτει εκεί ο Ιών τα μετέφερα κι εδώ!! Ετοιμαζόμαστε λοιπόν να βουτήξουμε στη Βαβουροθάλασσα το δίχως άλλο!

 

Ο Γουρουνομούρης( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα # 8, 1/10/1981): Ο γουρουνομούρης πρόκειται για ένα εντελώς... αφύσικο παιδάκι, του οποίου το πρόσωπο έχει αυτό που λέμε... Ελαστική κεφάλα! Ναι, καλά ακούσατε, μπορεί να κάνει το πρόσωπό του να πάρει όπου μορφή θέλει( κάτι σαν την Arya Stark, πφφφφ μα πόσο καμένος πχια)... Τι λοιπόν είναι καλύτερο από τις φάρσες ή την τρομοκράτηση όσων δεν συμπαθεί... Δεν θα πω ότι δεν μου άρεσε. Αλλά ούτε και με ξετρέλανε. Κάτι καλό, αλλά κάπως χαλαρό ως εισαγωγικό! Δεν με χάλασε, αλλά δεν θα έπαιρνα μια συγκεντρωτική έκδοση των ιστοριών του. Τώρα, βρήκα τη δόση των 2 σελίδων υγιή κι ανάλαφρη!

 

Σουϊνι το διαβολάκι( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #11, 15/11/1981): Ο Σουϊνι είναι ένα... καλόπαιδο το οποίο χαρακτηρίζεται από υπεράνθρωπη δύναμη( ο Hulk μπροστά του μοιάζει με γατάκι), μόνο που ταλανίζεται από ένα μεγάλο πρόβλημα... Είναι μωρό και αυτό τον εμποδίζει από το να κάνει διάφορα πράγματα... Τον εμποδίζει όμως; Γιατί με την εφευρετικότητα και τη δύναμή του, ο Σουϊνι μας αποδεικνύει ότι δικαίως φέρει το προσωνύμιο "διαβολάκι"... Σαφώς πιο δυνατό από το πρώτο και σιγά σιγά νιώθω το περιοδικό να παίρνει τον δρόμο του!

 

Ο μικρός Κονγκ( 3 σελίδες) ( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #1, 15/06/1981): Ο ( όχι και τόσο) μικρός Κονγκ, είναι ένας γορίλας τσίρκου, που πικραμένος από την καταστρατήγηση των εργασιακών του δικαιωμάτων, το σκάει και καταλήγει στο σπίτι μιας.... κάπως παλαβούτσικης ηλικιωμένης. Είναι νομίζω η μόνη ιστορία που καταλαμβάνει τρεις σελίδες, εκτείνεται σε τρεις σελίδες και γενικά πρόκειται για τη μεγαλύτερη ιστορία του τεύχους. Είναι επίσης- κατά τη γνώμη μου- και η πιο αστεία ιστορία του τεύχους. Φαίνεται πως οι μεταφραστές είχαν κέφια, από το γεγονός ότι οι διάλογοι είναι εκπληκτικά αστείοι και σουρεαλιστικοί!

 

Το Μαμόθρευτο( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #1, 15/06/1981): Το μαμόθρευτο είναι ένα αδίστακτο μικρό παιδάκι, που επιδιώκει να ξεφορτωθεί την απίστευτα ενοχλητική του μάνα πάση θυσία... Τι προσπαθεί να την παγιδεύσει σε ένα δέντρο, τι να αποδράσει από αυτή στον ζωολογικό κήπο, τίποτα... Τελικά κολλάει πάντοτε μαζί της... Δεν μπορώ να πω, αρκετά καλό στριπάκι, αλλά κατώτερο από τα δύο προηγούμενα

 

Το αγγελούδι(1 σελίδα) ( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #88): Το αγγελούδι είναι ένα εκπληκτικό παιδί, το οποίο μπορεί να αντισταθεί σε κάθε πειρασμό! Να σας πω την αλήθεια, ούτε το κατάλαβα, ούτε μου άρεσε ιδιαίτερα...
 

Η Γκρινιάρα( 1 σελίδα) (πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #14, 1/01/1982): Η γκρινιάρα είναι ένα κοριτσάκι που δεν μπορεί να κάνει αλλιώς παρά να γκρινιάζει όλη την ώρα, κάτι που την οδηγεί σε απίστευτα κωμικές καταστάσεις γεμάτες γκαγκς... Για εμάς τους αναγνώστες...! Γιατί, για τον περίγυρό της που υφίσταται την γκρίνια της και τις συνέπειές της... Αφήστε το καλύτερα! Πολύ χαριτωμένο στριπάκι και δυστυχώς καταλαμβάνει μόνο μια σελίδα. Για να είμαι ειλικρινής, θα προτιμούσα αντί του προηγούμενου, να είχαμε δύο σελίδες από αυτό!

 

Οι δισεκατομμυριούχοι( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #3, 15/07/1981): Η δισεκατομμυριούχοι ακούμε και περιμένουμε να διαβάσουμε για Elon Musk και Jeff Bezos κι αντ' αυτού, σκάνε μύτη κάτι βλάχοι, που τυχαίνει να έχουν κερδίσει δισεκατομμύρια και τα επενδύουν σοφά... Πηγαίνουν για ψώνια και τελικά καταλήγουν με ένα σωρό χρήσιμα πράγματα, τα οποία όμως χρησιμοποιούν λάθος! Μη ρωτάτε τι και πώς, θα πρέπει να διαβάσετε την ιστορία, μα σας λέω μου θύμισε κάτι ιστορίες του Μπαρκς που ο Ντόναλντ είναι πλασιέ, πουλάει σαπούνι σε κάτι ινδιάνους και αυτοί το μασάνε ή το πίνουν κτλ!!!

 

Ο λιχούδης( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #23, 15/05/1982): Ο λιχούδης είναι ένα αγοράκι που... πώς να το θέσω, τραμπουκίζεται αγρίως από έναν ηλίθιο που όλο γυρεύει να του κλέψει τις λιχουδιές του... Τα καλά νέα όμως είναι, ότι τελικά ο μπούλης όλο κάτι παθαίνει. Και αυτό το κάτι, προκαλεί πολύ γέλιο σε εμάς. Περιμένω και το επόμενο τεύχος για να βεβαιωθώ, πιστεύω όμως ότι θα είναι από τις καλές ιστορίες. Α, επίσης να αναφέρω εδώ κι ένα παράπονο, η σελίδα #16, δηλαδή η πρώτη ιστορία, δεν έχει εκτυπωθεί- στο δικό μου αντίτυπο τουλάχιστον- εντελώς ευκρινώς κι επομένως εμφανίζονται κάπως θαμπά/ θολά τα μελάνια...!

 

Θεοπάλαβη τάξη( θα μπορούσε να είναι και αυτό): Η θεοπάλαβη τάξη, θα δώσει σε όλους μας πιστεύω vibes από Μικρό Νικόλα, Χρυσά Κόμικς, Μαθητή Κασκαρίκα και γενικά από όλες αυτές τις υπέροχες παιδικές σειρές, κατά τις οποίες μία τάξη μαθητών "βασανίζει" τον δάσκαλο. Τετριμμένο μεν, ωραία δοσμένη ιστοριούλα όμως, με χιούμορ, οπότε μπορώ να το ξεπεράσω αυτό!

 

Τζαίη Αρ Τζούνιορ( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #4, 1/08/1981): Το βρήκα το πιο αδύναμο στριπ όλου του τεύχους, γιατί απλούστατα δεν έβγαζε αυτή την παιδική μεν, γλυκιά και χαριτωμένη δε αύρα, απλώς ήταν... μια παιδαριώδης ιστορία, η οποία σίγουρα είχε το χιούμορ της, αλλά από κει και πέρα... Πολύ μέτρια...!

 

Κλαψιάρα( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #25, 15/06/1982): Κι έπειτα από μία βαρετή ιστοριούλα, έρχεται το περιοδικό να μας συστήσει την Κλαψιάρα, μια φοβερή- κατά τη γνώμη μου- ηρωίδα, που το ασύστολο κλάμα της, γίνεται αφορμή για... χοντρά γέλια! Ειδικά στη δεύτερη ιστορία με την ταινία... Διέκρινα την απόλυτη ταύτιση της κλαψιάρας και της αδελφής μου! Της έστειλα κιόλας το στριπάκι, να έχει να το καμαρώνει!

 

Ακτίνες X( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα # 2, 1/07/1981): Και το τεύχος κλείνει υπέροχα με μία εκπληκτικά αστεία περιπετειούλα που πάλι θυμίζει Μικρό Νικόλα, απλώς με τις δυνάμεις του Superman! Επί της ουσίας η ιστορία πραγματεύεται το πώς χειρίζεται ένα παιδί την απόκτηση υπερδυνάμεων, καθώς τα γυαλιά του είναι πλέον εμπλουτισμένα με ακτίνες x. Θα ξεκαρδιστείτε στα γέλια!

 

Οδός τρέλας 13( πρώτη εμφάνιση στη Βαβούρα #1, 15/06/1981): Είναι η Οδός τρέλας 13, που είναι θρυλική ακόμα και σε όσους δεν ασχολούνται με το σπορ, μόνο που δόθηκε βήμα σε Έλληνες δημιουργούς και νομίζω το αποτέλεσμα τους δικαιώνει! Συγχαρητήρια λοιπόν!!!!!!!!!!

 

Συνοψίζοντας λοιπόν αυτή τη νέα εκδοτική απόπειρα του Μικρού Ήρωα, έχω να πω ότι έχει προοπτικές, όμως, ακριβώς η εκδοτική μας έχει συνηθίσει σε πολύ υψηλά πρότυπα, εύχομαι να βελτιωθεί και το παρόν περιοδικό. Κατ' αρχάς θεωρώ ότι θα άξιζε να εμπλουτιστεί με άρθρα. Σαφώς υπάρχουν οι παρουσιάσεις του @ Ion , απ' όπου μπορεί να αντλήσει κανείς πληροφορίες, ωστόσο υπάρχουν και περιστασιακοί αναγνώστες, οι οποίοι λογικά δεν διαβάζουν το φόρουμ. Επομένως μερικά άρθρα ή έστω μία αναφορά στον πρωτότυπο τίτλο του στριπ και πού δημοσιεύτηκε πρώτη φορά, θεωρώ θα άξιζαν. Ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο δεν είναι ακριβώς πρόβλημα βέβαια, είναι η πολύ αραιή περιοδικότητα. Παλιά η Βαβούρα κυκλοφορούσε κάθε δεκαπενθήμερο, και παρ' ό,τι αναγνωρίζω τις δυσκολίες του να επαναφερθεί αυτό το μοντέλο ξανά, θα το φέρω ως ευσεβή πόθο, αφού πάντα τα περισσότερα κόμικς στα περίπτερα σε όσο το δυνατόν μικρότερο χρονικό διάστημα, είναι μια σκέψη που με χαροποιεί! Τέλος, ναι, η τιμή, όπως προείπα, είναι αρκετά τσιμπημένη για 28 σελίδες υλικού. Γενικά θεωρώ ότι ακόμη αντιμετωπίζεται περισσότερο ως υποκατάστατο του Θρυλικού Μπλεκ, τουτέστιν ως προωθητικό και λιγότερο ως καθαρόαιμο περιοδικό... Εύχομαι λοιπόν να πάει τόσο καλά που θα πεισθούν, αν όχι για πύκνωση της περιοδικότητας, έστω για αύξηση της ύλης, γιατί το εν λόγω μοτίβο, δηλαδή των πολλών μικρών ιστοριών που αν δεν σου αρέσει κάποια, δεν έγινε και κάτι γιατί δεν σπατάλησες πολύ χρόνο, ενώ είναι σχεδόν σίγουρο ότι η επόμενη ή η μεθεπόμενη θα σου φανούν καλύτερες, νομίζω ότι έχει προοπτικές! Κι ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι τέτοιες ιστορίες, που ναι μεν δεν πάνε για Eisner, αλλά είναι αξιόλογες και ιντριγκάρουν τη φαντασία και των πιο παιδικών κοινών, σίγουρα έχουν θέση στον σημερινό χώρο των κόμικς, που απευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά σε ένα πιο εξειδικευμένο κομικσικό κοινό. Απλά πρέπει η εκδοτική να κινηθεί έξυπνα! Σε κάτι τέτοια δεν τους φοβάμαι κι επομένως... In Μικρός Ήρως we trust!!!!

 

ΥΓ: Emojis, καθώς και ορισμένες εικόνες θα προστεθούν το πρωί... ΔΕΝ θα παραθέσω ολόκληρες σελίδες, γιατί κυριολεκτικά θα spoilαρω ολόκληρες ιστορίες και δεν το θέλω αυτό... Αν θέλετε να μάθετε τι γίνεται, αγοράστε το περιοδικό!

 

Φοβερό αφιέρωμα @ Θοδωρής Καραπάνος !!!

 

 

Σκέφτηκα κι εγώ να το κάνω, μάλιστα σκάναρα και τα εξώφυλλα αλλά... βαρέθηκα. Βυθίστηκα στην ραστώνη πως να το κάνουμε...

 

Επί του θέματος, πολύ διασκεδαστικές και απολαυστικές οι ιστορίες! Η "Οδός Τρέλας 13" ξεκαρδιστική, άρεσε και στους μεγαλύτερους αναγνώστες! Δεν περίμενα βέβαια να μας απογοητεύσει αυτό το φοβερό δίδυμο. Η έκδοση πολύ καλή αλλά μικρή.

 

Με λίγα λόγια, το ΙΔΑΝΙΚΟ καλοκαιρινό ανάγνωσμα για νοσταλγούς αλλά και νέους αναγνώστες!

 

ΥΓ: Τα ίδια έγραψα 2 ποστ παραπάνω, δεν ξέρω γιατί διαγράφηκαν. Παρακαλώ να διαγραφεί τελείως εκείνο το ποστ.

 

[Indian]

15 λεπτά πριν, Ζάνταφ είπε:

ΥΓ: Τα ίδια έγραψα 2 ποστ παραπάνω, δεν ξέρω γιατί διαγράφηκαν. Παρακαλώ να διαγραφεί τελείως εκείνο το ποστ.

 

Έγινε κύριε! 

 

 

[Manitou]

Εντωμεταξυ παίζει το αφιέρωμα σου να είναι μεγαλύτερο από το ίδιο το περιοδικό. Εντάξει αυτή η έκδοση είναι σφηνάκι Βαβούρας. 28 σελίδες είναι πραγματικά κάτι πολύ μικρό. Πρέπει η εκδοτική να σκεφτεί λίγο το θέμα της τιμής. Αν είναι να έχει το περιεχόμενο των 80s (που καλώς να το έχει) σε καλύτερη ποιότητα (που καλώς να είναι) χρειάζεται μια υποβάθμιση της τιμής ώστε να είναι αν μη τι άλλο σύγκρισημη με τις Βαβούρες που βρίσκεις στα παλαιοπωλεία και έχουν τρία ευρώ οι 68 σελίδες. Ας είναι μια κανονική βαβούρα στα 5-6 ευρώ. Δεν ξέρω αν είναι ακριβά τα δικαιώματα και τι παίζει γενικά. Αλλά σε σχέση με αυτά που υπάρχουν θα έκανε πιο πολύ αίσθηση αυτό που λέω. Εκτός και αν μείνει έτσι ως δώρο με τις παραγγελίες όπως ήταν ο Μπλεκ. Τοτε μια χαρά.

[Dr Paingiver]

Το πήρα κι εγώ από το περίπτερο της γειτονιάς μου. Δεν το είχα σίγουρο, αλλά κάτι η χαμηλή τιμή, κάτι το ότι το βρήκα μπροστά μου με έκανε να το πάρω. 

Πραγματικά λίγες σελίδες. Το διάβασα πολύ γρήγορα, σε ένα 20άλεπτο (και πολύ λέω) και πάλι άργησα. Ας όψεται η μικρού μεγέθους γραμματοσειρά που με δυσκόλεψε. Κάποιος στη συζήτηση (δεν θυμάμαι τώρα ποιός, ας με συγχωρέσει), έγραψε ότι χρειάζοταν μεγαλύτερα καρέ και όντως είχε δίκιο.

Ποτέ δεν ήμουνα φαν της Βαβούρας, αλλά ούτε και του Βρεττανικού χιούμορ που περιλαμβάνει. 

Πάντα ξεχώριζα την Οδό Τρέλας. Έτσι τη ξεχωρίζω κι εδώ, κυρίως λόγω του ότι είναι φτιαγμένη από έλληνες καλλιτέχνες.. Με μία διαφορά όμως. Τον Κλήμη τον εκτιμώ βαθύτατα και τον παρακολουθώ πάρα πολύ. Θα με συγχωρέσετε όμως αλλά με βάση το πρώτο αυτό δείγμα θα ήθελα να πω ότι Ibanez δεν είναι. Το στριπ εννοείται όχι ο Κλήμης.

Σε γενικές γραμμές θα περίμενα κάτι άλλο από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως και όχι Βαβούρα. Πάντως, λόγω του αραιού της κυκλοφορίας του και της χαμηλής του τιμής θα συνεχίσω να το παίρνω.

 

[germanicus]

5 hours ago, Dr Paingiver said:

Πάντα ξεχώριζα την Οδό Τρέλας. Έτσι τη ξεχωρίζω κι εδώ, κυρίως λόγω του ότι είναι φτιαγμένη από έλληνες καλλιτέχνες.. Με μία διαφορά όμως. Τον Κλήμη τον εκτιμώ βαθύτατα και τον παρακολουθώ πάρα πολύ. Θα με συγχωρέσετε όμως αλλά με βάση το πρώτο αυτό δείγμα θα ήθελα να πω ότι Ibanez δεν είναι. Το στριπ εννοείται όχι ο Κλήμης.

 

Νομίζω ότι είναι λίγα τα γκαγκ/γελοιογραφίες. Η Οδός Τρέλας του Ibanez ήταν στη πραγματικότητα 11 ασύνδετα μεταξύ τους γκαγκ/γελοιογραφίες. Ζωγράφος + γάτα/ποντικι στην ταράτσα, κλέφτης + οικογένεια στον τρίτο, φιλόζωη+ράφτης στον δεύτερο, κτηνίατρος+κάποια που νοικιάζει σε τρίτους το σπιτι της στον πρώτο, μαγαζί+τρύπα στο ισόγειο και το ασανσέρ. Εδώ έχουμε 5 με 5,5 με 6 γκαγκ/γελοιογραφίες. (επίσης στου Ibanez είμαι χίλια τοις εκατό σίγουρος ότι είχαμε προβληματικές μεταφράσεις πολλές φορές δεν έβγαζε νόημα το κείμενο  κάτι που εδώ θα είναι αρκετά δύσκολο  δεν ειναι ευκολο να εισαι συνειδητά ασυνάρτητος  ) 

Πριν από 5 χρόνια, για το LACF είχε φτιάξει ο Μελ με τον Τσελεπατιώτη τον Φ έναν αντίστοιχο φόρο τιμής. Δουλευε διότι ήταν φορτωμένο.

 

Θεωρώ πως και εδώ, εάν στο επόμενο Οδό Τρέλας το "φορτώσουν", θα δουλέψει εξ'ισου εντυπωσιακά. (είμαι μέγας φαν του Κλήμαρου  )

το κόμικ δυστυχώς δεν έσκασε στο ψιλικατζίδικό μου, οπότε δεν το έχω πάρει. Το 3,5 οι 28 σελίδες με αφήνει αδιάφορο Στο τελευταίο κόμικντομ κάτω από 5 ευρώ δεν έβρισκες ούτε χαρτοπετσέτα με σχέδιο από 19χρονο φοιτητή γραφιστικής που κάνει τα πρώτα του βήματα στην 68η τέχνη  Θα το πάρω καθαρά γιατί γούσταρα τις Βαβούρες της νιότης μου και ενίοτε κυνηγάω δατ λοβινγκ φηλινγκ. 

 

 

[hudson]

Φοβερή παρουσία Θοδωρή 

Δεν το έχω πάρει ακόμα αλλά σύντομα. Δεν ήμουν φαν της Βαβούρας λόγω του ασπρόμαυρου, εκείνη την εποχή δεν μου άρεσαν τα άχρωμα και για αυτό δεν έχω κανένα τεύχος.

Τελικά δεν κατάλαβα όμως η νέα Βαβούρα έχει μικρότερες διαστάσεις από την παλιά ή όχι.

Στο πινακακι δεν αναγράφονται, ενώ στην παρουσίαση λες Θοδωρή ότι είναι ελαφρός μικρότερη. Στο site του Μικρού Ήρωα γράφει 17χ24, όμως η παλιά Βαβούρα σύμφωνα με την παρουσίαση, έχει διαστάσεις 14,5χ21,5. 

[Indian]

7 ώρες πριν, hudson είπε:

Στο πινακακι δεν αναγράφονται, ενώ στην παρουσίαση λες Θοδωρή ότι είναι ελαφρός μικρότερη. Στο site του Μικρού Ήρωα γράφει 17χ24, όμως η παλιά Βαβούρα σύμφωνα με την παρουσίαση, έχει διαστάσεις 14,5χ21,5. 

 

Επιβεβαιώνω ότι οι διαστάσεις της νέας Βαβούρας είναι 17.0 x 24.0 οι οποίες περάστηκαν στο πινακάκι. 

 

Οσονούπω θα ακολουθήσει και η δική μου κριτική. 

 

 

[hudson]

Στην "Πρωτοπορία" η Βαβούρα έχει 30% έκπτωση

https://www.protoporia.gr/aleksakis-lazaros-vavoura-1-9780005363027.html

[ProfPhillipMortimer]

εγώ έχω να πω πολύ βαβούρα έκανα για το τίποτα,

 

μια χαρά είναι το περιοδικάκι και φουλ καλοκαιρινό

 

καλή διασκέδαση σε όλους τους νοσταλγούς της Βαβουρας

 

για εμάς που δεν είμαστε φαν όλα οκ δεν μας ενόχλησε σε τίποτα

[Manitou]

Αχ εγώ πάλι έπαθα κρίση μέσης ηλικίας.

Πάνε τουλάχιστον 30 χρόνια από την τελευταία φορά που διάβασα Βαβούρα. Ακόμα όμως θυμόμουν τους χαρακτήρες. Να πούμε βέβαια ότι πια για την ηλικία μου και τα γυαλιά πρεσβειωπιας που κοσμούν τα σχιστά μπιρμπιλοτα γαλαζοπράσινα μου μάτια είναι λίγο  παρωχημένο. Πάντως οι επιλογές των ιστοριών είναι πολύ καλές και το τεύχος αρκετά καλοκαιρινό!!!

[constantinople]

Κοιτώ στα περίπτερα του Πειραιά... εδώ Βαβούρα, εκεί Βαβούρα, πουθενά η Βαβούρα godammit! 

[diotsoumas]

Ηρθε η παραγγελια μου εχθες που περιελαμβανε και την νεα Βαβουρα, οποτε ειναι το πρωτο που διαβασα στα πεταχτα (ειναι πολυ λιγες σελιδες). Δεν ξερω τι περιμενα, επαιρνα και εγω βαβουρα μικρος, σιγουρα δεν ημουν τρελος φαν -- τους θυμομουν και τους χαρακτηρες. Παρολαυτα οι ιστοριες ειναι σιγουρα μιας αλλη εποχης, και δεν το λεω με την καλη εννοια. Επισης μου βγηκαν τα ματια, πολυ μικρη η γραμματοσειρα, ενω δεν θυμαμαι πχ να δυσκολευτικα ιδιαιτερα στα DC compact που εχουν ιδιο προβλημα λογω μεγεθους.

 

Σχετικα ακατανοητη κινηση της εκδοτικης για εμενα, μαλλον προοριζεται για διαφορετικο κοινο.

 

Για δωρακι μια φορα το 4μηνο ειναι μια χαρα προφανως, τον θρυλικο Μπλεκ ουτε καν τον ξεφυλλιζα, ενω την Βαβουρα την διαβασα κιολας.

[hudson]

Παιδιά για να μου φύγει η απορία η καινούργια Βαβούρα είναι μικρότερη σε διαστάσεις από την παλιά ή μεγαλύτερη;;

[Laz33]

Μια καλή ιδέα είναι να τη δίνουν ως δώρο στα ΕΚΟ αν βάλεις 30€ βενζίνη 

[constantinople]

€28 ευρώ! Όσες και οι σελίδες!  

[Θοδωρής Καραπάνος]

36 λεπτά πριν, hudson είπε:

Παιδιά για να μου φύγει η απορία η καινούργια Βαβούρα είναι μικρότερη σε διαστάσεις από την παλιά ή μεγαλύτερη;;

Ελαφρώς μεγαλύτερη!

14.5x 21 η παλιά 

17x 24 η νέα 

[hudson]

Με μπέρδεψε το ότι κάποιοι δυσκολεύονται να διαβάσουν τη νέα Βαβούρα λόγω γραμματοσειράς ενώ δεν είχαν πρόβλημα με την παλιά.

Αλλά τότε ήταν μάλλον σε μια ηλικία που μπορούσαν να βλέπουν ακόμα και τις ψείρες 

[air nomad X]

Ορίστε, σαρώσεις για σύγκριση. 

 

 

(Το παλιό είναι από τη Βαβούρα #71 (#398) του 1990)

 

καλή διάθεση πάντα!

 

[germanicus]

το αριστερό, το παλιό, το διαβάζω χωρίς καν να χρειαστεί να κλικάρω στην εικόνα. Στο δεξί έπρεπε να κλικάρω την εικόνα, να ζουμάρω και να φορέσω τα γυαλιά μου. Είναι προφανές ότι κάτι παίζει με το χαρτί, τη γραμματοσειρά και το μελάνι της εκτύπωσης. Το καινούργιο έχει μεγαλύτερο ποσοστό από ψιψιψίνια, κοκοκόψαρα, συντηρητικά και ορμόνες  δεν είναι ελευθέρας βοσκής και φαίνεται  

 

 

[constantinople]

Είναι επειδή οι παλιές εκτυπώσεις ήταν αλανιάρες! 

[Manitou]

Πάντως και εγώ δεν μπορούσα να το διαβάσω και πληγώθηκα για την αξιοπιστία των γυαλιών πρεσβειωπιας μου...

[constantinople]

Λίγες σελίδες... μικρά γράμματα... τουλάχιστον είναι ειλικρινές: λέει από μόνο του ότι είναι περιοδικό της πλάκας στο εξώφυλλο!

[Mandrake]

8 ώρες πριν, air nomad X είπε:

Ορίστε, σαρώσεις για σύγκριση. 

 

(Το παλιό είναι από τη Βαβούρα #71 (#398) του 1990)

 

καλή διάθεση πάντα!

 

 

Άλλαξε και ο τίτλος λοιπόν από "Το Μαμόθρευτο" σε "Το Μαμόθρεφτο"! Εν τω μεταξύ το "μαμμόθρεφτο" γράφεται με ένα ή δύο "μ" κανονικά; Και άραγε "Το Μαμόθρευτο" ήταν πάντοτε στις παλαιότερες σειρές της "Βαβούρας"; Όλο και κάπου θα έχουμε παρουσίαση εδώ. Η σειρά θα αγοραστεί χωρίς συζήτηση! Με τρομάζετε βέβαια σε ότι διαβάζω για την ανάγνωση, αλλά προσωπικά επειδή έχω και μυωπία απλά βγάζω τα γυαλιά και τελειώνει το παραμύθι. Παρόλο που αποφάσισα να πάρω ζευγάρι με πολυεστιακούς φακούς το περσινό καλοκαίρι (για να μην κουβαλάω δύο γυαλιά), η αλήθεια είναι ότι δε μου είναι εύκολο να κρατάω κάτι για διάβασμα πολλή ώρα με σηκωμένο το κεφάλι για να εστιάσω χαμηλά στο φακό... Κάτι σύντομο ναι, αλλά δε μπορώ να διαβάσω έτσι ολόκληρο κόμικ... Δε θα κολλήσω εκεί όμως, "Βαβούρα" είναι αυτή και έχουμε και Κλήμη Κεραμιτσόπουλο που τον πάω με χίλια!!

[Θοδωρής Καραπάνος]

Λοιπόν, κατ' αρχάς να απαντήσω στον  ότι προσωπικά μου φαίνεται ευκολότερη η ανάγνωση του καινούριου. Καλά, και για τα δύο πρέπει να κλικάρω στην εικόνα, αλλά η πλαγιστή γραμματοσειρά της παλιάς έκδοσης που συνοδεύεται από το αναπόφευκτο κιτρίνισμα των σελίδων, με δυσκολεύει αρκετά...

Κατά δεύτερον, @ Mandrake  Κώστα, όσον αφορά την ορθογραφία του "μαμόθρεφτος", ο Σαραντάκος, ο οποίος έχει ασχοληθεί εκτενώς με διάφορα καθημερινά και μη γλωσσικά ζητήματα, φιλοξενεί στο ιστολόγιό του "Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία" ένα σχετικό άρθρο! Ενδεικτικά παραθέτω:

Παράθεση

Στα αρχαία, η λέξη παραδίδεται «μαμμόθρεπτος», οπότε ήταν αυτός που τον ανατρέφει η γιαγιά του, διότι μάμμη ήταν η γιαγιά. Κι επειδή του παιδιού μου το παιδί δυο φορές είναι παιδί, τα παιδιά που τ’ ανάτρεφε η γιαγιά (και τους έκανε όλα τα χατίρια) θεωρήθηκαν, κατά το κοινώς λεγόμενο, βουτυρομπεμπέδες και βγήκε η βρισιά «μαμμόθρεπτος» (υπάρχει στον Αριστοφάνη). Σχετικό είναι και το «μαμμάκυθος», ο μωρός, αυτός που κρύβεται (από το ρήμα κεύθω) στα φουστάνια της γιαγιάς του. Ή της μαμάς του, πρέπει να πούμε, γιατί ήδη από τ’ αρχαία η λέξη «μάμμη» παίρνει τη σημασία και της μητέρας, και από εκεί προήλθε το σημερινό μαμά, άλλωστε.

 

[...] 

 

Σκέφτομαι όμως μήπως η αντίθεσή του στο «μαμμόθρεπτος» να μην οφείλεται απλώς σε παραξενιά, αλλά στο ότι είχε καταντήσει ασαφές τότε, αφού «μάμμη» μπορούσε να είναι και η μαμά και η γιαγιά.

Τέλος πάντων, σήμερα –και παρόλο που οι γιαγιάδες εξακολουθούν να κάνουν χατίρια– μαμόθρεφτος είναι το χαϊδεμένο παιδί, που είναι εξαρτημένο από τη μαμά του και άβουλο, το παιδί της μαμάς, ο μαμάκιας. Οπότε, κατά τη γνώμη μου καλά κάνει το λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη και γράφει μαμόθρεφτος, δεχόμενο την παρετυμολογία από τη μαμά. Αντίθετα, το λεξικό Μπαμπινιώτη, εννοώ το Μεγάλο, ορθογραφεί «μαμμόθρεφτος»· βέβαια, από τη σκοπιά του είναι συνεπές, διότι το ίδιο λεξικό (τουλάχιστον στην τρίτη έκδοση που κοιτάζω) ορθογραφεί επίσης: μαμμά, μαμμάκα, μαμμακούλα, άρα δεν είναι ασυνεπής ο δικός του μαμμόθρεφτος (όπως λένε οι αγγλοσάξονες there is a method in this madness). Από την άλλη, το ορθογραφικό λεξικό του Μπαμπινιώτη, που βάζει νερό στο κρασί της ακραίας ετυμολογικής ορθογραφίας, δέχεται σαν κύριους τους απλούστερους τύπους: μαμά, μαμάκα, μαμόθρεφτος, αλλά σε σημειώματα αναφέρει ότι ετυμολογικώς σωστότεροι είναι οι τύποι με τα δύο μι, οπότε πάλι κι αυτό συνεπές είναι.

Τέλος, όσον αφορά το αν υπάρχει παρουσίαση για τη σειρά στο φόρουμ:

On 12/7/2025 στο 3:19 ΠΜ, Θοδωρής Καραπάνος είπε:

Το Μαμόθρευτο

Click

[Indian]

On 18/7/2025 στο 11:59 ΠΜ, Laz33 είπε:

Μια καλή ιδέα είναι να τη δίνουν ως δώρο στα ΕΚΟ αν βάλεις 30€ βενζίνη 

 

On 18/7/2025 στο 12:25 ΜΜ, constantinople είπε:

€28 ευρώ! Όσες και οι σελίδες!  

 

Βάζω περίπου 850€ πετρέλαιο το δεκαπενθήμερο. Επομένως αν γίνει μια τέτοια κίνηση, όσες Βαβούρες δικαιούμαι, θα σας τις χαρίσω! 

 

 

[constantinople]

Με βενζίνη θα τη δίνουν είπαν!   Εσύ με το πετρέλαιο θα πάρεις ένα γιαπωνέζικο μαχαίρι απ'την επόμενη συλλογή της Radnet! 

[Manitou]

50 λεπτά πριν, constantinople είπε:

Με βενζίνη θα τη δίνουν είπαν!   Εσύ με το πετρέλαιο θα πάρεις ένα γιαπωνέζικο μαχαίρι απ'την επόμενη συλλογή της Radnet! 

Ένα μαχαίρι για 850 ευρώ? Ούτε sogun να είναι από εκείνα της παλιάς διαφήμισης που έλεγε "δεν χρειάζεται να είστε σαμουράι για να κόβετε με ακρίβεια στην κουζίνα σας"..