Jump to content

germanicus

Root Admin
  • Content Count

    27,160
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    733

Everything posted by germanicus

  1. Well, ελλείψει τόπικ για την ταινία, το χώνω εδώθε. Αρθράκι που μιλάει για το 6τροχο αμάξι του Nemo στην ταινία. Το οποίο είναι ένα πλήρως λειτουργικό μοντέλο. Το λινκ όμως το βάζω κυριως για ένα βιντεάκι που έχει όπου δείχνει το αμάξι εν κινήσει. (έστω και σε ένα περιορισμένο χώρο)
  2. α) η λέξη παλιατζούρα εμπεριέχει συνήθως την έννοια "ξεπερασμένα"-"ευτελή". Δε νομίζω ότι βγαίνει τέτοιο νόημα από τα γραφόμενά μου. β) Blacksad. Το πρώτο βγήκε το 2000, το τρίτο το 2005, το τελευταίο το 2014. Bouncer. Το πρώτο βγήκε το 2001, το 7ο το 2009, το 11ο το 2018. Undertaker. Φρέσκο. Από το 2015 και δώθε όλα. La quête de l'oiseau du temps. Ο πρώτος κύκλος βγήκε 83-87. Ο δεύτερος κύκλος 98-17. Lanfeust de Troy. 1994-2000 τα βασικά 8. Από εκεί και πέρα έχει μια σωρεία spin-offs που όντως φτάνουν μέχρι σήμερα. Δεν είναι και τόσο φρέσκες. Για κάποιους από όσους έχουν ποστάρει εδώ, το 2000 είναι προϊστορία Ό,τι αίσθηση κουβάλαγε πάντα για εσένα το 1974 ή για εμένα το 1962 για εμένα βέβαια, το 2000 είναι μόλις χθες Στεγνά μαθηματικά όμως είναι 20 χρόνια πριν. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αντίστοιχα πράγματα σήμερα. Δεν διαβάζω γαλλικά, δεν διαβάζεις γαλλικά, περιμένουμε να τα πετύχουμε κάπου στα αγγλικά για να δούμε τι αξίζει ή όχι. Από το 2000 όμως και δώθε έχουν βγει πράγματα και θάματα ακόμα και στο υπερηρωικό. γ) Με έκραξε και κατ'ιδίαν ο @Kurdy Malloy και έχει δίκιο. Παρασύρθηκα από τον τίτλο και από την βιαστική και επιδερμική ανάγνωση των ποστ. Δεν ήταν ποτέ ο σχολιασμός "αμερικάνικο vs γαλλικό". Από εκεί και πέρα όμως, βρίσκω άτοπη τη σύγκριση ενός specific genre όπως το υπερηρωικό με όλη τη γκάμα της γαλλικής παραγωγής. Προφανώς και μιλάμε για science fiction, και πολύ συγκεκριμένη science fiction, απέναντι στο οτιδήποτε. Διαβάζω ελάχιστα από τα υπερηρωικά πλέον (και δη των 2 εταιρειών) αλλά καθαρά γιατί τα έχω βαρεθεί και έχω γεράσει διαβάζοντας άπειρες ιστορίες με τους ίδιους και τους ίδιους. Τρόπον τινά είναι σαν εκείνο το άρθρο τις προάλλες που έλεγε "νισάφι πια με τους υπερήρωες μπάτσους"... Δεν διάβασα το πρωτότυπο αγγλικό, αλλά δεν καταλαβαίνω την απορία της αρθρογράφου όπως είχε μεταφερθεί. Δλδ τι περίμενε? Ιστορίες με άτομα που έχουν υπερδυνάμεις οι οποίες απλώς να είναι σκέτα κοινωνικά δράματα? Το Δαμάζοντας τα κύματα σε υπερήρωες? Την Έβδομη σφραγίδα με υπερήρωες? Το Driving Mrs Daisy με υπερήρωες?... Σα να γκρινιάζεις που μια ταινία επιστημονικής φαντασίας έχει διαστημόπλοια ή ρομπότ ή που μια ιστορία από τον ΒΠΠ έχει Ναζί ή Γιάπωνες... Υπάρχουν οι εξαιρέσεις στα μεν, όπως υπάρχουν και στα δε. Αλλά αυτό είναι το πλαίσιο, αυτή είναι η πιο συχνή απάντηση. (γι'αυτό και τα έχω βαρεθεί ) Και πάλι όμως, όπως ειπώθηκε, υπάρχουν υπερηρωικά που προσπαθούνε να το δούνε "αλλιώς" και να παντρέψουν διαφορετικά genres. Όπως λχ πάρα πολλά Batman προσπαθούν να παντρέψουν το noir με δαύτα. Ή όπως ο Alan Moore άπειρες φορές έχει προσπαθήσει να σπάσει τις νόρμες. Πάντως πολλά από αυτά δύσκολα φτάνουν μεταφρασμένα εδώθε. Με δυσκολία είδαμε εκείνα με τους υπερήρωες της DC ως παιδιά στο σχολείο ή τους χαρακτήρες της Marvel ως χαρακτήρες της Ελισαβετιανής εποχής. Αλλά από την άλλη, για να τα αξιολογήσεις ορθά εκείνα, θα πρέπει να έχεις διαβάσει τα συνηθισμένα. Να ξέρεις ποιος είναι ο κάθε χαρακτήρας. Όσα δε είναι με τελείως καινούργιους ήρωες (Umbrella Academy λχ ή The Boys) δύσκολα περπατούν εμπορικά εδώθε. Γενικώς λοιπόν. Είναι άτοπο να πιάνεις ένα genre και να το συγκρίνεις με όλα τα άλλα μαζικά. Κάποια πράγματα έχουν δουλευθεί του θανατά και από ένα σημείο και μετά τα βαριέσαι και αναγνωρίζεις άμεσα τα κλισέ που κουβαλούν. Πάντα βγαίνουν και διαφορετικά πράγματα σε ένα genre.
  3. Η συγκεκριμένη κουβέντα έχει συγκεκριμένο τίτλο Και συγκεκριμένες ατάκες μέσα που στηρίζουν τον συγκεκριμένο τίτλο Τα Αστερίξ και τα Μπλούμπερρυ είναι κόμικ που βγήκαν πριν μισό αιώνα (όσα διαβάζονται ) Τα Monstress και Saga είναι κόμικ που βγαίνουν τώρα. Σύγκριση κλασσικής μουσικής με ροκ υγ αρα η συζήτηση είναι μια σύγκριση μεταξύ ενός genre των αμερικάνικων κόμικ (του πιο δημοφιλούς genre) με όλη τη γαλλική σκηνή? σα να συγκρίνουμε τα "blockbuster" με όλο το γαλλικό κινηματογράφο. Από Γκοντάρ μέχρι Κάσοβιτζ well......
  4. @apetoussis82 τι να σου πω ρε συ. Πάρα πολύ δύσκολο. Δεν το φαντάζομαι αλλά δεν το αποκλείω πάντως...
  5. Ένα τεράστιο λάθος της συζήτησης μέχρι στιγμής είναι πως ως αμερικάνικο ορίζεται σε αυτό το τόπικ μόνο το υπερηρωικό. Συγκλονιστικό λάθος. Θεωρώ βαρετό το να αρχίσω να αραδιάζω μη υπερηρωικά εκπληκτικά αμερικάνικα κόμικ ή ακόμα και τις ταινίες ή τις σειρές που έχουν βασιστεί σε δαύτα. Walking Dead, Hellboy, Road to perdition, History of violence, Criminal, Lazarus έτσι για την πλάκα. Κάντε χάζι την πρώτη σελίδα των παρουσιάσεων στα αμερικάνικα. 50 τίτλοι και ανάθεμα άμα είναι 10 οι υπερηρωικοί Σίγουρα παίζει μπάλα το ότι δεν θα γίνει παρουσίαση για το τάδε story arc που έτρεχε το τάδε εξάμηνο μέσα στο Detective Comics ή μέσα στο Spider-Man, αλλά δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος. Οι αμερικάνοι έχουν υλικό για όλα τα γούστα, το βγάζουν με τους τόνους και μαζεύουν δημιουργούς από όλο τον πλανήτη. Θα ξαναεπαναλάβω ότι προσωπικά έχω βαρεθεί τα συνηθισμένα αμερικάνικα υπερηρωικά (υπάρχουν και κάποια ασυνήθη, αυτοτελή, self-contained όπως λχ το Boys ή το Umbrella Academy) Από εκεί και πέρα όμως, ενώ ψάχνω και θέλω να χαρώ με γαλλοβελγικά, η αλήθεια είναι πως τα αποκούμπια μου τα βρίσκω εντέλει σε αμερικάνικες εκδόσεις. Monstress και Saga δεν έχουν οι Γάλλοι... Δυστυχώς. Βέβαια, Monstress και Saga πιθανότατα να μην υπήρχαν εάν δεν υπήρχαν οι Γάλλοι. Αυτό όμως είναι επιρροές. Όχι τελικό τωρινό αποτέλεσμα
  6. xm. εντέλει είναι σκαν της έκδοσης του 1989. Πάντως έχω τόσο την αίσθηση ότι ο Βουλγαροκτόνος που είχα διαβάσει εγώ το καλοκαίρι του 81, δεν είχε το σομόν εξώφυλλο, αλλά το μπλε. Εκτός άμα έχω συνηθίσει τόσο το μπλε που το μυαλό μου μου παίζει κόλπα................... κοίταξα τον τόμο και αυτός έχει το σομόν με 12 ευρώ........ να κάνω τόσο λάθος?......... υγ πάντως το σομόν είναι εντέλει πολύ καλύτερο από το μπλε. επαγγελματικό ενώ το άλλο μοιάζει σαν μια ερασιτεχνική αηδία που διαλέξαν κάτι από μέσα από το κόμικ.....
  7. Καρασίγουρα λείπουν εξώφυλλα από εδώ μέσα χωρίς να φαίνεται ότι λείπουν εξώφυλλα. Αυτό εδώ είναι κανονικά 2 εκδόσεις και πρέπει να σπάσει IMHO. Ναι. Κι άλλο σπάσιμο. Ως Βουλγαροκτόνος φαίνεται αυτός εδώ Εγώ όμως, αυτό που είχα διαβάσει μικρός είχε αυτό εδώ το εξώφυλλο (το βρήκα σε σκανάρισμα. δεν είναι δικό μου. άρα δεν ανεβαίνει στη βάση παρεκτός άμα θελήσει ποτέ να το ανεβάσει ο ίδιος ο σκάνερ ) το οποίο χρησιμοποίησαν στην έκδοση του 1989. @apetoussis82 σημειωνε. άμα δεν έχεις ήδη σημειώσει είσαι ίσως ο μόνος εδώ μέσα αυτή τη στιγμή που καταλαβαίνει τι παίζει με όλα τα Κλασσικά Εικονογραφημένα Εγώ έχω χάσει τον μπούσουλα πλήρως
  8. πέθανα στα κλισέ όλα ήταν τόσο απίστευτα προβλέψιμα. Όλα. ένα απλό 6/10.
  9. και όπως πολύ σωστά παρατήρησε κάποιος στο φβ, έχουμε και έναν Punisher
  10. ok. Υπάρχει και αυτό Αλλά αυτό δεν συσχετίζεται με την ηλικία της δουλειάς αλλά με το για που φτιάχτηκε Οπότε αυτό θα σε χαλάει ακόμα και σε σημερινό newspaper strip
  11. Τον βοηθάει πολύ το ότι μιλάμε για αφαιρετικό καρτουνίστικο σχέδιο με διαχρονικές κωμικές/περιπετειώδεις καταστάσεις αλλά και το ότι δεν έχει αλλάξει τραγικά το σχέδιο των Disney αυτά τα 100 χρόνια. Ο Μπαρκς λχ είναι των 50ς και ισχύει το ίδιο πράγμα για τα κόμικ εκείνης της περιόδου Όταν λέω "δεν έχει αλλάξει τραγικά το σχέδιο", ας μη βάλει κανείς τον Γκοτφρεντσον δίπλα στους σύγχρονους Ιταλούς. Ας σκεφτεί τα όσα έκανε ο Neal Adams ή ο Steranko αρχές 70ς, όσα έκανε o Sienkiewicz αρχές 80ς. Πλέον στο υπερηρωικό (ή και στο indie) έχουμε άπειρες τεχνοτροπίες. Κολλάζ, νερομπογιές, σπάσιμο 4ου τοίχου. Εδώ και δεκαετίες Στο Disney ίσα που έχουμε μια δουλειά των Trondheim+Keramidas η οποία να πειραματίζεται με κάτι τελείως διαφορετικό. Όσον αφορά το story telling, ούτε ναρκωτικά έχουμε, ούτε πόρνες, ούτε τίποτα από current affairs. Το 9/11 πέρασε και δεν άγγιξε. Ο ψυχρός πόλεμος πέρασε και δεν άγγιξε (άιντε να θυμάμαι 1 με κατασκόπους του Μπαρκς και 1 με τον Μίκυ). Το Βιετνάμ,το Watergate και η αμφισβήτηση των πολιτικών δεν συνέβη. Η Μέση Ανατολή δεν υπάρχει. Δεν θα εξετάσω το γιατί Μπορεί να εξηγηθεί. Αλλά στο δια ταύτα, άμα πιάσει γονιός των 50ς σημερινό Disney, δεν θα "φρικάρει" Επιπρόσθετα τα newspaper strips γερνάνε πάρα πολύ όμορφα. Υπάρχουν πάρα πολλά από τα 30ς και μετά που διαβάζονται με τεράστια άνεση σήμερα. Και εδώ μου έρχονται λόγοι, αλλά θα πλατιάσω κι άλλο
  12. 22.7 τελειώνει ο κόσμος. Το έχουν προβλέψει οι Μάγια, ο Νοστράδαμος και ο Λεφάκης
  13. Edgar Wright. Πέραν αυτού εδώ σκηνοθέτης σε Shaun of the Dead, Baby Driver, World's End και στο λατρεμένο Hot Fuzz Άρα το Last Night in Soho (imdb) είναι καραεγγυημένα στα υπ'όψιν για του χρόνου και ας είναι Drama/Horror υγ είναι καρατίγκα στις ατάκες
  14. Μια από τις καλύτερες ταινίες βασισμένες σε κόμικ έβερ, με έναν Κάπτεν Αμέρικα, μια Κάπτεν Μάρβελ και έναν Ατομ Μαν που ταυτόχρονα ήταν και ένας από τους πολλούς Σούπερμαν
  15. well. Ούτε α, ούτε ου. Ή για να ακριβολογούμε ούτε a/ɶ/ä/ɑ/ɒ (open vowel), ούτε ɯ/u (close back vowel). ʌ ή άλλως open-mid back unrounded vowel. wiki Και άμα θέλετε να στραμπουλήξετε τη γλώσσα σας, μια λεξούλα που έμαθα σήμερα. ἠΰ. Ψιλή στο ήτα, οξεία+διακριτικά στο ύψιλον. Και για να το γράφαν έτσι, προφανώς υπήρχε διαφορά από το να υπήρχε δασεία, βαρεία, περισπωμένη ή να ήταν κάτι γραμμένο με ένα άλλο "ι". Είναι η ουδέτερη μορφή του επιθέτου ἐΰς, που σημαίνει καλός. (εξ'ου και το πρόθεμα ευ-) Πάντως, προσωπικά, στα Ελληνικά είναι Χουλκ, Μουλτιπλεξ, Ούλτρον και Μαλτιπλεηερ Γιατί έτσι υγ άμα τυχόν θέλετε να ακούσετε και τις διαφορές μεταξύ όοοοολων αυτών των ήχων, τους έχει εδώθε.
  16. Είναι κοντά μας 6 χρόνια από τον Αύγουστο του 14. Μολαταύτα το πρώτο του ποστ το έκανε τον Οκτώβρη του 16 και το δεύτερο τον Οκτώβρη του 17. Μάλλον και τις 2 φορές ήταν μια απόπειρα να ξεχάσει πως είχε αρχίσει η σχολική χρονιά και να ξεπεράσει αυτό το σοκ Ξεκίνησε με κινηματογράφο, DC και που ψωνίζουμε Πλέον όμως έχει μετεξελιχθεί, έχει αγοράσει 5-6 κόμικ ακόμα, έχει διαβάσει 2-3 από δαύτα, οπότε γράφει σε πολλά και διάφορα σημεία Ε, ώρα λοιπόν να γράψει και μέσα στην ΔΟ Οπότε, κυρίες, δεσποίνιδες, κύριοι, μικροί κύριοι, μεγάλοι κύριοι, μικρά παιδιά, μεγάλα παιδιά, μικρές κοπέλες και μεγαλοκοπέλες, ΜοΜ Ιουνιου 2020 ο κύριος με τον Φλας στο άβαταρ, Tsaklas. Παναγιώτη!
  17. σημερινό
  18. ok. Το διάβασα. Φανταζόμουν ότι τα σχόλια εδώ ήταν "πουλημένα". Εντέλει είναι όντως πολύ διασκεδαστικό και στα γούστα μου Me gusta! "μπλοκμπαστεριά" και δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα με αυτό
  19. Δεν ξέρω πόση σχέση έχει είτε με τα μυθιστορήματα είτε με τις μεταφορές σε κινηματογράφο-τηλεόραση. Ξέρω όμως ότι τα 2 επεισόδια μέχρι στιγμής είναι αναπάντεχα διασκεδαστικά [imdb=tt2077823]
  20. το Dark το έχω αντέξει μέχρι τα πρώτα λεπτά του πρότελευταιου επεισοδίου της 1ης σεζόν Όχι τόσο επειδή είναι μπερδεμένο, όσο επειδή είναι καταθλιπτικό.
  21. μόλις με έψησες να το διαβάσω (κυριολεκτώ το είχα βρει ενδιαφέρον λόγω σχεδίου, αλλά τώρα μου αυξήθηκε κατακόρυφα η περιέργεια ) )
  22. σαφώς και είναι θέμα επιλογής και αποφάσεων και το χρώμα του λογότυπου μπορούσαν να αλλάξουν εάν έκριναν ότι δεν δούλευε καλά με το συγκεκριμένο σχέδιο αλλά και μπορούσαν να επιλέξουν κάποιο άλλο σχέδιο εάν έκριναν ότι δεν δούλευε καλά με αυτό το χρώμα του λογότυπου
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.