ΝΤΟΝΑΛΝΤ: Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΓΚΟΛΠΟΣΤ

[Μενίγ Πουαγώ]

  

Ποδοσφαιρική ιστορία τεσσάρων επεισοδίων με γενικό τίτλο Ντόναλντ: Ο Βασιλιάς των γκολποστ. Τα τέσσερα επεισόδια είναι:

 

1. Οι Ωλ-σταρ της Λιμνούπολης
2. Η επιστροφή των ταλέντων.
3. Και στον πάγκο και στο τέρμα.
4. Το αποχαιρετιστήριο ματς.

 

 

Τα τρία ανιψάκια μαθαίνουν πως ο θείος τους στα νιάτα του ήταν πολύ καλός τερματοφύλακας. Θα καταφέρει να ανταπεξέλθει στις τηλεοπτικές ανάγκες έe;oς ποδοσφαιρικού reality παρέα με άλλους παλαίμαχους;; Τι ρόλο θα διαδραματίσει η γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου που παίζει και η Νταίζυ; Μία πολυσέλιδη ιστορία που εμπεριέχει όμορφα διδάγματα, ευγενή αθλητική άμιλλα, δράση και αγωνία. Η έκδοση είναι με λεπτό χαρτί, γερή κόλληση και όμορφο σχεδιασμό και χρώματα. Γενικά μία τίμια έκδοση που αξίζει τα λεφτά της θαρρώ!!!

   

[PhantomDuck]

Για το ιστορικό να αναφέρουμε πως το βρήκα σε πρακτορείο τύπου στην Ακαδημία / Σύνταγμα το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2023. Μιας και απ' όσο ξέρω δεν γίνονται διανομές τα ΣΚ, το πιθανότερο είναι πως κυκλοφόρησε Παρασκευή 20 Ιανουαρίου στα κεντρικά. Αυτό που δεν ξέρω, είναι εάν κυκλοφόρησε στην υπόλοιπη Ελλάδα την επόμενη εργάσιμη όπως συνηθίζεται (23 Ιανουαρίου) ή 24 Ιανουαρίου όπως είχε διαφημιστεί.

Επεξεργασία Ιανουαρίου 24, 2023 από PhantomDuck

[StefanosPap]

Υπάρχει κανονικά σε περίπτερα 

[albert]

Kαι εδω συμπληρωνω την παρουσιαση του φιλτατου Μενιγ

με την παραθεση του εξωφυλλου-οπισθοφυλλου της εκδοσης

[Comichunter]

Αδιάφορο φαίνεται σαν περιεχόμενο, αλλά θα το πάρουμε, για τη συλλογή 

[Μενίγ Πουαγώ]

@ PhantomDuck  Γιώργο μου θεωρώ ότι σαν επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας πρέπει να λάβουμε αυτή που αναφέρει στο site της η Καθημερινή. Οι πιο νωρίς παραδόσεις στα κεντρικά σημεία γίνονται μόνο για διευκόλυνση της διανομής. Διότι ο κυρίως όγκος εκεί πάει...

@ albert   για το σκανάρισμα...

   

[hudson]

Και να αναφέρουμε μια λεπτομέρεια, μέσα γράφει Φεβρουάριος 2023.

[Μενίγ Πουαγώ]

@ hudson  Πάντα τα μηνιαία αναφέρουν τον επόμενο μήνα μέσα. Π.χ. στις 20/1 κυκλοφόρησε το Super Mίκυ του Φλεβάρη!!!

  

[DM64007]

18 hours ago, Μενίγ Πουαγώ said:

Ντόναλντ: Ο Βασιλιάς των γκολποστ

Το λινκ δεν οδηγεί κάπου... 

 

Επιπλέον βλέπω ότι οι ιστορίες είναι ιταλικής προέλευσης. Γνωρίζουμε αν δημοσιεύθηκαν εκεί ως ένα αυτόνομο τεύχος ή αν βρίσκονταν στα Τοπολίνο; 

 

 

[Macchia nera]

32 λεπτά πριν, DM64007 είπε:

Το λινκ δεν οδηγεί κάπου... 

 

Επιπλέον βλέπω ότι οι ιστορίες είναι ιταλικής προέλευσης. Γνωρίζουμε αν δημοσιεύθηκαν εκεί ως ένα αυτόνομο τεύχος ή αν βρίσκονταν στα Τοπολίνο; 

 

 

Κάπου οδηγούσε τις προάλλες αλλά λογικά αφαιρέθηκε για κάποιο λόγο.

[hudson]

Το λινκ οδηγούσε

Εδώ

[doom]

12 hours ago, DM64007 said:

Το λινκ δεν οδηγεί κάπου... 

 

Επιπλέον βλέπω ότι οι ιστορίες είναι ιταλικής προέλευσης. Γνωρίζουμε αν δημοσιεύθηκαν εκεί ως ένα αυτόνομο τεύχος ή αν βρίσκονταν στα Τοπολίνο; 

 

 

 

Δημοσιεύτηκαν σε 3 τεύχη του Paperino (το ιταλικό Ντόναλντ).

Επεξεργασία Ιανουαρίου 25, 2023 από doom

[Μενίγ Πουαγώ]

Διορθώθηκε το link   @ DM64007  & @ hudson ... Το τεύχος όντως είχε ανέβει στο εσωπαπάκι από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του. Πολύ πιο γρήγορα από τα Χριστούγεννα σε σχέση με την κυκλοφορία τους.

  

[Ion]

Το περίμενα αρκετά κακό, αλλά τελικά δε με χάλασε. Ωραία ποδοσφαιρική ιστορία που είχε γρήγορο ρυθμό και την ξεπέταξα. Καλύτερο από τα Χριστούγεννα του Σκρουτζ, που έχω ήδη ξεχάσει.

 

[Manitou]

Το διάβασα και εγώ. Ήταν στην λογική του Slam Ντακ που είχε βγει πριν κάποια χρόνια. Έμεινα πολύ πολύ ικανοποιημένος. Όμορφη ιστορία με ακόμα ομορφότερα διδάγματα για τα σπορ, την ευγενή άμιλλα, τους ρολους και την σημασία του παιχνιδιού. Πολύ καλύτερο από το χριστουγεννιάτικο. Ωραία εκτύπωση, ωραία χρώματα και ωραίο σχέδιο. Γενικά αυτές ιστορίες που απευθύνονται κυρίως σε εφήβους αναγνώστες και είναι φροντισμένες όπως αυτή πετυχαίνουν τον σκοπό τους 100%. 

[nikolas12]

Είμαι τεράστιος φαν των ποδοσφαιρικών ιστοριών Ντόναλντ, το αγαπημένο μου τεύχος επί Τερζόπουλου ήταν αυτό με την ποδοσφαιρική θεματική, άρα δε γινόταν να χάσω αυτήν την ιστορία και μπορώ να πω ότι πέρασα υπέροχα. Αναπτύσσεται πολύ στρωτά με τον Ντόναλντ λόγω ενός τηλεοπτικού προγράμματος του θείου Σκρουτζ να γυρίζει για να παίξει μπάλα με τους παλιούς του συμπαίκτες, να διορθώνει τα λάθη που έκανε παλιότερα στην καριέρα του και να φτιάχνει τη σχέση με τον προπονητή του που είχαν κόντρα και όλα αυτά για να μας δείξει ότι σημασία δεν έχει η νίκη, αλλά το να ευχαριστιέσαι και να αγαπάς το παιχνίδι. Πάρα πολύ ωραίο, προτείνεται σε όσους γουστάρουν αυτού του τύπου τις ιστορίες.

[daredevil21]

Διαβάστηκε σήμερα και μπορώ να πω πως με συνεπήρε. Λίγο ότι είμαι λάτρης του ποδοσφαίρου, λίγο ότι από την αρχή κιόλας καταλαβαίνεις ότι το τεύχος δεν είναι ιδιαίτερα παιδικό, με έβαλε στο τρυπάκι και το διάβασα ολόκληρο. Δεν με κούρασε πουθενά, είχε πάρα πολύ καλή ροή χωρίς να χωλαίνει σε κανένα σημείο. Κρατάω τα υπέροχα μηνύματα που προσπαθεί να μας μεταδώσει, όπως τις συνέπειες της αλαζονείας, την ευγενή άμιλλα , το ευ αγωνίζεσθαι, καθώς και το πιο σημαντικό για τους μικρούς μας φίλους, την αγνή χαρά που νιώθεις ότι απλά παίζεις με τους φίλους σου χωρίς έγνοιες. Πάρα πολύ όμορφη προσπάθεια, αξίζει να το έχετε στην βιβλιοθήκη σας. 

[Captain Cooper]

18 λεπτά πριν, daredevil21 είπε:

Διαβάστηκε σήμερα και μπορώ να πω πως με συνεπήρε.

 

Κι εγώ σήμερα το διάβασα!

[paola]

Το πηρα πριν λιγες μερες. Αρχικα ημουν λιγο αναποφασιστη για το αν θα το παρω ή οχι. Οταν το ξεφυλλισα και ειδα ποσο ομορφο ηταν ειπα ok..

Εκτος απο ομορφο σχεδιο εχει και ομορφη ιστορια. Πολυ καλο!

 

[O Φρατζάτος]

Βρε ποντικολατρικά τυπάκια..

 

Με ψήσατε έμμεσα και το πήρα.

 

Ποιος; Εγώ,Μίκυ Μάους,μέτα από 1-2 χρόνια της προηγούμενης αγοράς μου ξέρω 'γω. 

 

Εμπιστεύτηκα το "editor's choice"  και το γεγονός (θέλω να πιστεύω) πως είναι αυτοτελής ιστορία.

 

Δεν το διάβασα ακόμη αλλά πιστεύω με ένα ξεφύλλισμα πως το χαρτί είναι λίγο καλύτερο από ένα κανονικό Μίκυ Μάους,δεν είμαι όμως σίγουρος.

 

Θέλοντας κυρίως αυτοτελείς ιστορίες και λίγο καλύτερη ποιότητα από ένα απλό Μίκυ Μάους,να παίρνω τα Editor's Choice;

 

"Μα Φρατζάτε αυτό είναι Ντόναλτ όχι Μίκυ Μα....."

 

Ναι ναι ξέρεις τι εννοώ.

 

Edit: Το διάβασα, πολύ καλό.Ωραίο σχέδιο και ιστορία!!

Διδακτικό θα έλεγα,στο θέμα της ευγενής άμιλλας και κυρίως στην ταπεινοφροσύνη.Ο Ντόναλντ συνεχώς πίστευει πως οι απόψεις του είναι σωστές επειδή ξέρει λίγο από το θέμα αλλά δεν το εξειδικεύεται.Οπότε,δεν αποδέχεται πως ίσως μπορεί να κάνει κάπου λάθος.

 

 

Τέλος,απορώ πως κάποιος μπορεί να συμπαθήσει τον Σκρουτζ ώρες ώρες.

Στο πρώτο μισό αυτής της ιστορίας του έριχνα φασκελώματα.Ωραίος συγγενής να σου πετύχει,ικανός να πουλήσει τη ψυχή σου στον Ιπτάμενο Ολλανδό για εξηνταδύο λεπτά.....      

 

Επεξεργασία Φεβρουαρίου 19, 2023 από O Φρατζάτος

[Aldark]

Χάρηκα πάρα πολύ που σας άρεσε τούτη η ιστορία! Δυστυχώς εγώ δεν είχα την ίδια εμπειρία, ίσως περίμενα κάτι περισσότερο θυμούμενος εκείνα τα τευχάκια του 2006 και 2008 με Μουντιάλ και Γιούρο, αλλά κι εγώ δεν είμαι 10 και 12 χρονών και ο Βασιλιάς των Γκολπόστ είναι μία εντελώς άλλη εμπειρία.

Το Σλαμ Ντακ όταν το είχα διαβάσει με είχε συνεπάρει, αυτό όχι και τόσο καλώς ή κακώς αλλά πράγματι έχει πάρα πολλά μηνύματα, έχει όντως πιο ενήλικο μοτίβο σαν σκέψη αλλά και ροή, είναι πιο αργό, αφήνει τις σκέψεις να καθήσουν. Ίσως γι'αυτό και δεν με τρέλανε, αλλά σίγουρα το διάβασα απνευστί και μου άφησε κάτι. Τέλειωσε λίγο απότομα θα έλεγα και επίσης πράγματι ο Σκρουτζ σε κάτι τέτοιες ιστορίες είναι απαράδεκτος. Μάλλον ο villain της υπόθεσης.

Πιο πολύ χρησιμοποιείται βέβαια σαν κινητήριος μοχλός για την πλοκή αλλά και για προσωποποίηση του μεγαλοκαρχαρία της βιομηχανίας του θεάματος. Μου άρεσαν αυτά τα σχόλια για τα ριάλιτυ. Δίνει όντως αρκετά μηνύματα για τη σύγχρονη κοινωνία, το συναγωνισμό, τον αθλητισμό, τη διαχείριση της επιτυχίας, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες και τη ματαιοδοξία.

 

[Indian]

Διαβάστηκε κι αυτό το Editor’s Choice και ήρθε η ώρα να πω την αποψάρα μου.  

 

Αν και ποτέ δεν δήλωνα φίλος των ποδοσφαιρικών κόμικς, η αλήθεια είναι ότι το αρχικό μούδιασμα που είχα όταν κατάλαβα την θεματολογία της ιστορίας εξαφανίστηκε όσο κυλούσε η πλοκή. Έχουμε να κάνουμε, λοιπόν, με μία αμιγώς ποδοσφαιρική υπόθεση, που όμως ξετυλίγει και μία δεμένη αφήγηση προσωπικών σχέσεων και φιλίας. 

 

Ο βασικός πρωταγωνιστής που είναι ο Ντόναλντ έχει αποκτήσει έντονα κι άκρως ρεαλιστικά χαρακτηριστικά, που τον καθιστούν περισσότερο “γήινο” κι αληθινό. Διαθέτει ταλέντο κάτω από τα δοκάρια, του έχει δοθεί μία πτυχή στο παρελθόν του που δεν γνωρίζαμε, ενώ αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η εμπιστοσύνη που δείχνει στον εαυτό του, η οποία δεν λαθεύει και δεν καταλήγει να του γυρίσει μπούμερανγκ όσο πλησιάζουμε προς το φινάλε, κάτι που γίνεται κατά κόρον προκειμένου να εκμαιευτεί το γέλιο του αναγνώστη. 

 

Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο που εντόπισα είναι φυσικά η σχέση του Ντόναλντ με τον προπονητή του. Μία σχέση άκρως ανταγωνιστική και πολλές φορές τοξική για το γενικό καλό της ομάδας, αλλά και των υπολοίπων. 

 

Τέλος, δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε και τις όμορφες σκηνές δράσης εντός του αγωνιστικού χώρου, οι οποίες σε αρκετές περιπτώσεις ενέτειναν την αγωνία και νιώσαμε σαν να βλέπουμε πραγματικό ποδοσφαιρικό αγώνα. Ακόμα κι εγώ που δεν εντυπωσιάζομαι από τέτοιου είδους καρέ, ομολογώ ότι τα απόλαυσα. 

 

Εν κατακλείδι, μιλάμε για μία τίμια δουλειά, που την ξεχωρίζω, χωρίς φυσικά να την θεωρώ το αριστούργημα. Διαβάζεται ευχάριστα και προτείνεται στους λάτρεις των ποδοσφαιρικών κόμικς, αλλά και σε εκείνους που θέλουν να δουν έναν Ντόναλντ πιο “σοβαρό”.  

 

Το σχέδιο, αν και δεν το βρήκα άσχημο, εντούτοις πιστεύω ότι είναι κατώτερο του σεναρίου. Ξεφεύγει από την παλιά γραμμή (που προσωπικά μου αρέσει περισσότερο) και υιοθετεί μία πιο φρέσκια φόρμα. Οι χαρακτήρες αποδίδονται χοντροκομμένοι τόσο σε εμφάνιση, όσο και σε κίνηση, την ίδια ώρα που το “κομπιουτερίστικο” χρώμα είναι μεν καλό, αλλά το βρήκα κάπως μονότονο. Γενικά, πάντως, δεν αντιμετώπισα πρόβλημα με τον εικαστικό τομέα γενικότερα. 

 

Το δυνατότερο σημείο της έκδοσης είναι το μέγεθος (που αφήνει το σχέδιο και τους διαλόγους να “αναπνέουν”) και η κόλληση στην ράχη. Από εκεί και πέρα έχουμε ένα χαρτί που είναι σαν αυτό που βλέπουμε στις εφημερίδες και το οποίο αφήνει μία περίεργη αίσθηση κατά την αφή. Επίσης, δεν ξέρω αν το χρώμα είναι ακριβώς όπως αποδίδεται, αλλά μου φάνηκε σαν να είναι ξεθωριασμένο. Όσον αφορά το συνοδευτικό υλικό… αλήθεια πιστεύατε ότι θα είχε?  

 

 

 

[albertus magnus]

Παρολο που ειχε αγορστει απο τον Γεναρη το διαβασα προν καμια δεκαρια μερες.   Γενικα συμφωνω με τον @ Indian   οποτε δεν τα ξαναγραφω, απλα να συμπληρωσω οτι μου αρεσε και το κονσεπτ με το ριαλιτυ καθως ειναι επικαιρο με τις καφριλες που κανουν και κανουν ριαλιτυ τα ΠΑΝΤΑ κυριολεκτικα.  Και εγω το βρηκα καλο και μου αρεσε περισσοτερο απο το χριστουγεννιατικο editors choice

Επεξεργασία Μαρτίου 24, 2023 από albertus magnus