Jump to content

Ion

Veterans
  • Content Count

    4,086
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    25

Everything posted by Ion

  1. Έχω πολύ καιρό να ανεβάσω τις αγορές μου, οπότε μαζεύτηκαν αρκετά. Είναι βλέπετε και αυτά τα lockdown που δεν μας άφηναν να κάνουμε πολλά πράγματα, οπότε μερικά κόμικς είναι η καλύτερη παρέα. Τα κόμικς που βλέπετε είναι αγορές από τον Φεβρουάριο ως τον Ιούνιο. Ξεκινάω με τις Ελληνικές εκδόσεις: Disney Εκδόσεις Μικρός Ήρως Modern Times από Λέσχη Φίλων Κόμικς Παλιά τεύχη από Λέσχη Φίλων Κόμικς Και διάφορες γενικές αγορές από ΛΕΦΙΚ και άλλα κομιξομάγαζα Συνεχίζω με τα ξενόγλωσσα, τα οποία θα έπρεπε να είναι πολλά περισσότερα, αλλά αντιμετωπίζω καθυστερήσεις από bookdepository, Public κλπ. Θα επανέλθω όταν θα φτάσουν κι αυτά.
  2. THE DEAD RIDER: CROWN OF SOULS To Τhe Dead Rider είναι ένα κόμικ γουέστερν / τρόμου που κυκλοφόρησε το 2015 σε paperback από την Dark Horse. Πριν την έκδοση αυτή, είχαν προηγηθεί 2 τεύχη (δηλαδή τα 2 από τα 4 κεφάλαια της ιστορίας), αλλά η μίνι σειρά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ σε τεύχη. Παρόλα αυτά, ο δημιουργός της Kevin Ferrara την ολοκλήρωσε και ευτυχώς η Dark Horse φρόντισε να μας την παρουσιάσει συγκεντρωμένη. Η λογική λέει ότι η αρχική ιδέα ήταν να υπάρξουν περισσότερα arc με πρωταγωνιστή τον Dead Rider, και έτσι το συγκεκριμένο mini series έχει τον τίτλο Crown of Souls. Ο Dead Rider είναι ένας πιστολέρο που, σε μια συμφωνία με μια μάγισσα, αντάλλαξε την ψυχή του με την αθανασία, χωρίς να συνειδητοποιεί όμως ότι το σώμα του δε θα παρέμενε αύθαρτο. Αν και ο κόσμος τον τρέμει λόγω της εμφάνισής του, εκείνος δεν είναι άδικος, εκτός από τις περιπτώσεις που η μάγισσα καταλαμβάνει το σώμα του και τον αναγκάζει να κάνει κακές πράξεις. Επίσης, είναι μαγνήτης για τους παράνομους της Άγριας Δύσης, όπως ο θρυλικός Cobra, καθώς όλοι θέλουν να βάλουν στο βιογραφικό τους ότι ξέκαναν τον νεκρό καβαλάρη. Χωρίς να θεωρώ ότι σαν ιστορία ήταν κάτι το τρομερό, μου άρεσε ο συνδυασμός horror και western που δεν είναι γενικά και το πιο πολυφορεμένο είδος στα κόμικς. Αυτό που σίγουρα με κέρδισε ήταν το σχέδιο του Ferrara, το οποίο ήταν απλά φανταστικό! Είχε βέβαια και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι σε άλλα καρέ οι λεπτομέρειες ήταν πεντακάθαρες ενώ σε κάποια λίγα μπορώ να πω ότι δυσκολευόμουν να διακρίνω τους χαρακτήρες, όμως είναι εμφανές ότι ο καλλιτέχνης το κατέχει το σπορ. Να πω τέλος ότι είναι μια από τις λίγες φορές που στο τέλος του tpb υπάρχει μια gallery με νόημα, και όχι απλά σελίδες που γεμίζουν την έκδοση και δικαιολογούν την υψηλότερη τιμή: ο Ferrara παραθέτει σελίδες και καρέ που κόπηκαν από την τελική εκδοχή, με κείμενο που δικαιολογεί τις αποφάσεις του. Σε αυτή την gallery υπάρχουν και κάποια ασπρόμαυρα σχέδιά του, τα οποία είναι τόσο υπέροχα που αναρωτιέμαι μήπως θα ήταν καλύτερα να μην είχε χρωματιστεί καθόλου η ιστορία.
  3. BIGFOOT To Bigfoot είναι μια μίνι σειρά που κυκλοφόρησε το 2004 από την IDW σε 4 τεύχη, και την επόμενη χρονιά, όπως συνηθίζεται άλλωστε, συγκεντρώθηκε σε paperback. Δημιουργοί είναι ο Steve Niles και ο Rob Zombie στο σενάριο, και ο Richard Corben στο σχέδιο. H πλοκή μας μεταφέρει στο Εθνικό Πάρκο Blackwood Mountain, όπου κάνει παροδικά την εμφάνισή του ένα πλάσμα εμπνευσμένο από τους λαϊκούς μύθους της Βόρειας Αμερικής, ο Bigfoot (στην Αμερική αναφέρεται συχνά και ως Sasquatch). Το γοριλόμορφο τέρας είναι ιδιαίτερα επιθετικό και σαρώνει όποιον βρεθεί στο διάβα του, ενώ ο σερίφης του πάρκου κάνει τα στραβά μάτια και προτιμάει να αποδίδει τα κατακρεουργημένα πτώματα σε επίθεση αρκούδων. Η προσπάθεια για δικαιοσύνη και δικαίωση θα έρθει όταν ο Billy, ένας νεαρός που όταν ήταν παιδί είδε τους γονείς του να κατακρεουργούνται από τον Μεγαλόποδα, θα επιστρέψει στο Πάρκο για εκδίκηση. Ακόμα μία σπλατεριά του Richard Corben, δε θα μπορούσε να με αφήσει αδιάφορο. Η ιστορία έχει αρκετά γρήγορο ρυθμό, η δράση είναι άφθονη, τα πτώματα πολυάριθμα. Και μόνο για τη συνεργασία των τριών συντελεστών αξίζει να το κοιτάξει κανείς. Nα αναφέρω επίσης ότι το εξώφυλλο του tpb (που αντιστοιχεί στο 1ο τεύχος) βασίζεται στο ακόλουθο καρέ από το Patterson-Gimlin film, μια ταινία στην οποία οι δημιουργοί του υποστηρίζουν ότι πράγματι κατέγραψαν τον Bigfoot.
  4. The Nightstand Chillers To The Nightstand Chillers είναι ένα άλμπουμ - αφιέρωμα στον δημιουργό Pat Boyette (1923 - 2000), ο οποίος έχει συνδέσει το όνομά του κυρίως με κόμικς τρόμου, αλλά και ορισμένα πολεμικού περιεχομένου. Στη συγκεκριμένη πάντως έκδοση, που κυκλοφόρησε το 2003, ο τρόμος έχει την αποκλειστική του. Ο Βoyette είχε δημοσιεύσει έργα του σε κόμικς όπως τα Ghostly Tales, Fightin' Army, The Peacemaker, Phantom, Creepy και Eerie. Ήταν ένας καταξιωμένος δημιουργός, που διοχέτευε το ταλέντο του όχι μόνο στην ένατη τέχνη αλλά και στην έβδομη, ενώ ήταν και παραγωγός και παρουσιαστής ειδήσεων τόσο στην τηλεόραση όσο και στο ραδιόφωνο. Πολλές από αυτές τις πληροφορίες μπορεί κανείς να τις αντλήσει, πέρα από την προφανή διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια, από την διπλή συνέντευξη (1996 & 1998) που περιλαμβάνεται στις σελίδες της έκδοσης και καταλαμβάνει 9 σελίδες. Ούτε μία, ούτε δύο αλλά 13 είναι οι ιστορίες που διαβάζουμε στο συγκεκριμένο tpb. Όλες είναι ολιγοσέλιδες, όπως συνηθίζεται άλλωστε σε αυτού του είδους κόμικς, με έντονο το μαύρο χιούμορ και το ειρωνικό φινάλε. Το ασπρόμαυρο σχέδιο του Boyette είναι φανταστικό, και δε θα του πήγαινε ίχνος χρώματος. Μου αρέσει πολύ το ότι έχουν συλλεχθεί ιστορίες από διάφορες εκδόσεις, ώστε να πάρουμε γεύση από διαφορετικές χρονικές περιόδους του δημιουργού, όμως δυστυχώς δεν αναφέρεται πουθενά ούτε από ποιο κόμικ είναι η κάθε ιστορία ούτε η χρονολογία δημιουργίας αυτής, κάτι που θεωρώ ότι είναι το μόνο φάουλ της έκδοσης. Α, ίσως ένα μείον ακόμα είναι ότι περιέχεται στη μέση του άλμπουμ ένα 9σέλδιο portfolio με σχέδια και διάσπαρτες σελίδες από ιστορίες του Boyette, κάτι μάλλον αχρειάστο αφού η δουλειά του φαίνεται από τις υπάρχουσες ιστορίες, ενώ μια 9σέλιδη ακόμα ιστορία θα μου ταίριαζε καλύτερα. Πέραν όμως αυτών των λεπτομερειών, έμεινα τρομερά ικανοποιημένος από το ταλέντο και τη φαντασία του Boyette. Να αναφέρω επίσης ότι την έκδοση προλογίζει ο Alex Toth.
  5. Βρέθηκαν τα Αρμάδα # 3, Θρυλικοί # 3 και Περιπετειώδη Ταξίδια του Ζερόμ # 4. Καθόλου άσχημα! Οπότε προσθέτω και ένα Μουντιάλ Βραζιλία 2014 από τις Καθημερινές εκδόσεις.
  6. Δεν έχει τύχει ποτέ να διαβάσω κάτι από Goscinny που να με έχει απογοητεύσει, οπότε ήταν σίγουρη αγορά. Έχω πάρα πολλά χρόνια να διαβάσω τις περιπέτειες του σκανταλιάρη νεαρού Νικόλα (η πιο πρόσφατη επαφή μου ήταν η, μέτρια κατ'εμέ, ταινία του 2009), τις οποίες δεν θυμάμαι μεν, θυμάμαι όμως ότι τις απολάμβανα. Το κόμικ ήταν πολύ διασκεδαστικό, με κέρδισαν τόσο οι έξυπνες ιδέες του Goscinny (αναμενόμενο) όσο και το απλοϊκό σχέδιο του Sempe. Νομίζω ότι αξίζει να το ψάξει κανείς.
  7. Πολλά συγχαρητήρια και στα δύο παιδιά! Η δουλειά που έχουν ρίξει και οι δύο στο forum είναι ανυπολόγιστη, και σίγουρα η ΔΟ θα πάει σε άλλο επίπεδο με τη συμβολή τους.
  8. Robert Bloch's Yours Truly, Jack the Ripper Πρόκειται για μια μίνι σειρά 3 τευχών που κυκλοφόρησε το 2010 από την IDW, και βασίζεται σε μία ιστορία του Αμερικανού συγγραφέα Robert Bloch (1917 - 1994), που δημοσιεύθηκε το 1943. To σενάριο διασκευάζουν οι Joe R. Lansdale και John L. Lansdale, οι οποίοι την επόμενη χρονιά θα διασκευάσουν ξανά για την IDW ακόμα ένα έργο του Bloch, το That Hellbound Train. To σχέδιο είναι του Kevin Colden. Στο paperback που κυκλοφόρησε επίσης το 2010, περιλαμβάνεται μια πλούσια art gallery 25 σελίδων. Η ιστορία έχει να κάνει με το κυνήγι ενός υπερφυσικού πλάσματος που εμφανίζεται κάθε 5 χρόνια και σκοτώνει βίαια 5 ανθρώπους. Οι πληροφορίες λένε ότι το πλάσμα αυτό ευθύνεται και για τους φόνους του 1888 που είχαν καταλογιστεί στον Jack the Ripper. Μία φωτορεπόρτερ και ένας ευγενής από το Λονδίνο είναι οι μόνοι που πιστεύουν ότι υπάρχει κάτι το υπερφυσικό στους φόνους, και προσπαθούν να παγιδέψουν τον ένοχο. Προσωπικά βρήκα αρκετά συμπαθητική την ιστορία, το σχέδιο όμως μου φάνηκε μέτριο - νομίζω επίσης ότι αυτά τα χλιαρά χρώματα μου ήταν ψιλοαδιάφορα, θα προτιμούσα να ήταν ή χρωματισμένο σωστά ή ασπρόμαυρο.
  9. SHADOWS ON THE GRAVE Στο Shadows on the Grave, ο Richard Corben ασχολείται και με τα δύο είδη που μας έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια: i) μικρές αυτοτελείς ιστορίες τρόμου με ανατρεπτικό φινάλε, σαν αυτές που συναντάμε σε δουλειές του όπως το Spirits of the Dead, Creepy Presents και Haunt of Horror, και ii) μια μεγάλη ιστορία ηρωικής φαντασίας με πρωταγωνιστή έναν βάρβαρο ήρωα, σαν τους χαρακτήρες Bloodstar, Starr the Slayer αλλά και τον Den, έναν πολεμιστή που χρησιμοποίησε σε πολλά κόμικ του από το 1968 ως το 1997. Μάλιστα ο χαρακτήρας Denaeus που συναντάμε στην έκδοση που σας παρουσιάζω, είναι στην ουσία ένας "σωσίας" του Den, μία άτυπη συνέχεια του αγαπημένου του χαρακτήρα. Η ιστορία Denaeus καταλαμβάνει 75 σελίδες, ενώ καμία από τις 23 ιστορίες τρόμου δεν ξεπερνάει τις 10 σελίδες. Τα 8 εξώφυλλα των τευχών Η συγκεκριμένη δουλειά του Corben κυκλοφόρησε από τον Δεκέμβριο του 2016 έως τον Σεπτέμβριο του 2017 σε 8 τεύχη. Όπως συνηθίζεται, όλο αυτό το έργο συγκεντρώθηκε το 2018 σε έναν καλαίσθητο χορταστικότατο σκληρόδετο τομάκο 240 σελίδων. Σε κάποιες από τις μικρές ιστορίες, συνεργάστηκε στο σενάριο με τους Jan Strnad, Mike Shields και Beth Reed, ενώ την έκδοση προλογίζει ο Mike Shields. Μία σελίδα από ιστορία τρόμου, και μία από την περιπέτεια του Denaeus Προσωπικά δε θα γινόταν να μην λατρέψω και αυτή τη δουλεία του Corben, που επέστρεψε σε ολοδικά του σενάρια, και μάλιστα στο αγαπημένο μου είδος, δηλαδή τις μικρές ιστορίες τρόμου στο στυλ του Creepy όπου και τον πρωτογνώρισα. To Denaeus δεν με ξετρέλανε, λογικό άλλωστε αφού το fantasy δεν είναι η αγαπημένη μου κατηγορία, όμως το είδα σαν ένα είδος μπόνους. Αν και είμαι συνηθισμένος στο να διαβάζω τέτοιες ιστορίες ασπρόμαυρες, νομίζω ότι το χρωματάκι θα του πήγαινε πολύ, κάτι που φαίνεται και στα πολύ όμορφα εξώφυλλα των τευχών. Ένας πολύ καλός επίλογος για τον δημιουργό, καθώς αυτή ήταν η τελευταία του δουλειά που κυκλοφόρησε πριν τον θάνατό του το 2020.
  10. Ποτέ δεν το χάρηκα αυτό το περιοδικό, τα θέματά του ήταν υπεραναλυμένα και εγώ ποτέ δεν χρειαζόμουν τόσες πολλές πληροφορίες. Επίσης, τουλάχιστον στα λίγα τεύχη που είχαν περάσει από τα χέρια μου, δεν είχε καθόλου αφιερώματα σε gaming. Γενικά απευθυνόταν σε κόσμο που η δουλειά τους είχε να κάνει με Η/Υ ή έστω ασχολούνταν σε βάθος με το σπορ. Τεύχη 70 και 75 για τη βάση μας: Μεταφέρθηκαν στη βάση
  11. Πρόκειται για ένθετο που διανεμόταν δωρεάν με το PC WORLD. Στην πραγματικότητα ήταν 2 περιοδικά σε 1, καθώς από τη μία μεριά ονομαζόταν Digital World, και από την άλλη Digital Focus. To Digital World περιείχε το μεγαλύτερο μέρος της ύλης, καθώς από τις συνολικά 68 σελίδες καταλάμβανε τις 59. Το περιεχόμενό του αφορούσε τεχνολογία και gadgets (κάμερες, κινητά, home cinemas κλπ). Αφού γύριζες το περιοδικό ανάποδα, ξεκίναγες να διαβάζεις το Digital Focus, μόλις 9 σελίδων, του οποίου η ύλη αφορούσε mp3 players. Παραπάνω το τεύχος # 4 - Μάιος 2005.
  12. Το 2005 κυκλοφόρησε ένα περιοδικό με ύλη σχετική με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και την τεχνολογία γενικότερα. Βασίζεται στην αντίστοιχη βρετανική έκδοση που ξεκίνησε την κυκλοφορία του τον Φεβρουάριο του 1998 και συνεχίζεται ως σήμερα. Δυστυχώς η Ελληνική έκδοση δεν είχε την ίδια τύχη. Παραπάνω το τεύχος # 5 - Μάιος 2005.
  13. To αφιέρωμα είναι στο τεύχος # 42 και είναι το ακόλουθο: Δεν είναι το καλύτερο σκανάρισμα, αλλά έγινε με εφαρμογή του κινητού, γιατί δύσκολα θα τα κατάφερνα αλλιώς χωρίς να διαλύσω τα τεύχη.
  14. Σε κάποια από τις πρώτες χρονιές της δεκαετίας του '90, το περιοδικό PC Master διαχώρισε την ύλη του και χωρίστηκε σε 2 περιοδικά: το πρώτο συνέχισε να φέρει το αρχικό όνομα και περιείχε αποκλειστικά τεχνικές πληροφορίες για hardware, software κλπ, ενώ το δεύτερο ονομάστηκε PC Games, και περιείχε αποκλειστικά σελίδες σχετικές με το gaming. Παραπάνω τα τεύχη των μηνών Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 1993. Tα τεύχη δεν είχαν αρίθμηση, η κατάταξη γίνεται αποκλειστικά βάσει της ημερομηνίας του.
  15. Το περιοδικό Gamer ήταν ένα ένθετο που δινόταν δωρεάν με το περιοδικό USER. Ξεκίνησε την κυκλοφορία του τον Οκτώβριο του 1993, και ασχολούταν αποκλειστικά με video games (previews, reviews, τεστ, tips, συνεντεύξεις κλπ). Παραπάνω τα τεύχη # 3 και 4.
  16. Tα 2 μοναδικά τεύχη που είχα αγοράσει ήταν τα δύο παρακάτω (# 42 και # 43) με εξώφυλλα από Mortal Kombat, μιας και τότε έψαχνα απεγνωσμένα να βρω τα combos στο GameBoy για τα fatalities. Νομίζω όμως ότι τελικά αυτό που έψαχνα το βρήκα στο Club Nintendo. Μεταφέρθηκαν στη βάση
  17. Τεύχη # 55, 56 και 57 (Οκτώβριος, Νοέμβριος και Δεκέμβριος 1994) για τη βάση μας. Διαστάσεις 20.5 x 28.0, σελίδες 84, τιμή 800δρχ, από το τεύχος # 57 ανέβηκε στις 900 δρχ. ISSN1105-5472 Μεταφέρθηκαν στη βάση
  18. Kάποιο λάθος έχει γίνει με τα περασμένα εξώφυλλα, καθώς βλέπω τα ανεβασμένα τεύχη είναι: # 2 (Αύγουστος - Σεπτέμβριος 2004), # 3 (Οκτώβριος 2004) και # 7 (Ιανουάριος 2004). Δεν ξέρω αν το μπλέξιμο έχει να κάνει με το ότι υπήρξε Α' και Β΄ περίοδος του περιοδικού, όπως το παρακάτω τεύχος που είναι το # 11 (Ιούνιος 2005) αλλά αναφέρει ξεκάθαρα μέσα στην ύλη αλλά και στη ράχη ότι είναι της Β' περιόδου. Επίσης μέσα αναφέρει ότι είναι το τεύχος # 12, ενώ στη ράχη γράφει # 11 - τρέχα γύρευε δηλαδή. Το συγκεκριμένο τεύχος πάντως είναι διαστάσεων 17.0 x 23.0, ενώ περιέχει 340 σελίδες.
  19. STARR THE SLAYER: A STARR IS BORN Ο Starr the Slayer είναι ένας χαρακτήρας των κόμικς της Marvel, δημιούργημα των Roy Thomas και Barry Windsor-Smith, που εμφανίστηκε τον Απρίλιο του 1970 στο 4ο τεύχος του Chamber of Darkness. O Starr είναι ένας βάρβαρος βασιλιάς που υπερασπίζεται το βασίλειό του απέναντι σε διάφορους κινδύνους. O τρόπος που φαίρεται ο χαρακτήρας θυμίζει πολύ τον Conan, καθώς άλλωστε οι δημιουργοί και των δύο κόμικς είναι οι ίδιοι, αλλά o Starr δημιουργήθηκε πριν η Marvel αποκτήσει τα δικαιώματα του Conan. Ο Starr θα ξαναεμφανιστεί στη σειρά newuniversal του Warren Ellis. Παρότι αγνοούσα τον συγκεκριμένο χαρακτήρα, η συμμετοχή του αγαπημένου μου Richard Corben στη μίνι σειρά του 2009 μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Στα 4 αυτά τεύχη, λοιπόν, που κυκλοφόρησαν συγκεντρωτικά και σε paperback το 2010, ο Daniel Way δημιουργεί μια νέα ιστορία του βάρβαρου ήρωα. Στην ιστορία αυτή, ο Starr με την οικογένειά του φεύγουν από το χωριό τους αναζητώντας το φάρμακο που θα γιατρέψει τους άρρωστους κατοίκους του, και κατευθύνονται σε μια μεγάλη πόλη όπου πιθανότατα θα βρουν αυτό που ψάχνουν. Δυστυχώς η παρορμητικότητα του Starr τους μπλέκει, η οικογένειά του σκοτώνεται με υπαιτιότητα του Trull, και ο ίδιος καταλήγει σκλάβος μονομάχος στην αρένα. Εκεί θα ερωτευτεί την Tira, η οποία όμως δεν ανταποκρίνεται στις ορέξεις του. Καθώς τα χρόνια περνάνε, ο Starr θα ωριμάσει και θα προσπαθήσει με άλλα μυαλά να εκδικηθεί τον Trull και να κερδίσει την καρδιά της βάρβαρης Tira. Προσωπικά το βρήκα αρκετά συμπαθητικό, όμως μιας και μιλάμε για ιστορίες με βάρβαρους, σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζει το επίπεδο του παρεμφερούς σε θεματολογία Bloodstar. Γενικά συστήνεται κυρίως στους φαν του σχεδιαστή. Εγώ, ως θαυμαστής του έργου του Corben, και συνταγή μαγειρικής να σχεδιάσει θα μου αρέσει. Πηγή: Wikipedia
  20. Προσωπικά το βρήκα στην Πολιτεία. Αλλά και στο Skroutz να το ψάξεις, έχει αρκετές επιλογές.
  21. Το κόμικ αυτό δημιουργήθηκε από τον μαθητή Λυκείου Γεώργιο Λελεδάκη, και βασίστηκε σε μια μικρού μήκους ταινία που έφτιαξε ο ίδιος χρησιμοποιώντας φωτογραφίες και φιγούρες Playmobil (η οποία κέρδισε το 1ο βραβείο ταινίας μικρού μήκους στα Πρώτα Βραβεία Ορθόδοξου Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου που διοργάνωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός της Πειραϊκής Εκκλησίας). Στόχος του νεαρού συγγραφέα είναι η διάδοση της Ελληνικής ιστορίας και δη της Κρητικής, γι' αυτό άλλωστε κυκλοφόρησε 2 χρόνια αργότερα και το κόμικ Το Πέμπτο Ζάλο: Δασκαλογιάννης - Η Επανάσταση στα Σφακιά 1770. Και στις δύο περιπτώσεις, συνεργάστηκε με τον εικονογράφο Σπύρο Ζαχαρόπουλο. Στο συγκεκριμένο έργο, μαθαίνουμε για ένα από τα σημαντικότερα και δραματικότερα γεγονότα της Κρητικής Επανάστασης, το Ολοκαύτωμα της Μονής Αρκαδίου στις 9 Νοεμβρίου 1866. Σελίδα που αλίευσα από το ίντερνετ Προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ, τόσο σεναριακά επειδή περιγράφονται τα σημαντικότερα γεγονότα του συγκεκριμένου συμβάντος χωρίς περιττές και κουραστικές λεπτομέρειες (βέβαια λίγες σελίδες ακόμα δεν θα ήταν άσχημες μιας και το κόμικ καθεαυτό καταλαμβάνει 23 σελίδες), όσο και σχεδιαστικά. Η έκδοση είναι πολύ όμορφη, σε βάζει αρχικά στο κλίμα με κάποια ιστορικά στοιχεία για το Αρκάδι, ενώ σου "συστήνει" και τους ήρωες της ιστορίας, για να ξέρεις τι θα διαβάσεις. Ένας όμως ακόμα λόγος που έσπευσα να αγοράσω τη συγκεκριμένη έκδοση μόλις πληροφορήθηκα την ύπαρξή της, είναι ότι το συγκεκριμένο μοναστήρι το έχω επισκεφθεί πολλές φορές (όχι για θρησκευτικούς λόγους), μιας και το χωριό που μεγάλωσε η μητέρα μου βρίσκεται πολύ κοντά αλλά κυρίως επειδή θεωρώ ολόκληρο τον αρχαιολογικό χώρο του Αρκαδίου πανέμορφο. Φωτογραφία από την τελευταία μου επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο Αρκαδίου το 2017
  22. Θα μπορούσα να έχω αυτό παρακαλώ; Με παραλαβή από Λέσχη όταν σε βγάλει ο δρόμος
  23. Άσχετο με την συζήτηση, θέλω να επισημάνω πόσο πολύ με ενοχλούν τα κεφάλαια γράμματα όλων σου των posts. Το έχουμε ξαναπεί, τα κεφαλαία είναι σαν να φωνάζεις. Στο έχουν ήδη ζητήσει τουλάχιστον αλλά δύο μέλη του forum, δεν άλλαξε κάτι.
  24. EDGE OF DOOM Το Edge of Doom ήταν μια μίνι σειρά 5 τευχών της IDW, που ξεκίνησε την κυκλοφορία της τον Οκτώβριο του 2010 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2011. Πολύ γρήγορα, τον Ιούλιο του 2011, κυκλοφόρησε και το συγκεντρωτικό paperback. Κάθε τεύχος ήταν μία αυτοτελής ιστορία τρόμου, ανεξάρτητη η μία από την άλλη, εκτός από το τελευταίο τεύχος όπου οι πρωταγωνιστές των τεσσάρων πρώτων ιστοριών ενώνουν τις δυνάμεις τους στην πιο αδύναμη, δυστυχώς, προσπάθεια από τις πέντε. Τα σενάρια είναι του Steve Niles και το σχέδιο του Kelley Jones. σελίδα από την 2η ιστορία τα εξώφυλλα των 5 τευχών Ο Steve Niles είναι από τους πιο παραγωγικούς σεναριογράφους κόμικς τρόμου, και έχω πολλές φορές την εντύπωση ότι η ποσότητα συχνά υπερτερεί της ποιότητας. Έτσι κάθε φορά είμαι επιφυλακτικός ως προς το αν θα μου αρέσει το τελικό αποτέλεσμα, γιατί έχω διαβάσει και πολύ ωραία πράγματα απ' αυτόν αλλά και αρκετές φόλες. Ευτυχώς αυτή είναι μια πολύ αξιοπρεπής προσπάθεια, καθώς προσωπικά οι αυτοτελείς ιστορίες τρόμου/φαντασίας είναι ίσως το αγαπημένο μου είδος κόμικς, αλλά πέραν τούτου θεωρώ ότι τα συγκεκριμένα σενάρια έχουν αρκετό ενδιαφέρον. Εξαίρεση, όπως ανέφερα παραπάνω, η πέμπτη ιστορία, στην οποία γίνεται μια μέτρια προς κακή προσπάθεια να φανεί ότι υπάρχει συνοχή μεταξύ των προηγούμενων τευχών. Αυτό όμως που δίνει έξτρα βαθμούς στο όλο εγχείρημα είναι το υπέροχο σχέδιο του Kelley Jones, τον οποίο γενικά θεωρώ πολύ ταλαντούχο και δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ η δουλειά του.
  25. Διάβασα το 1ο omnibus που περιέχει τα πρώτα 16 (από τα 32) τεύχη, αλλά ομολογώ ότι αποδείχτηκε κατώτερο των προδοκιών μου. Λίγο τα υπέροχα εξώφυλλα, λίγο τα πολύ θετικά reviews, λίγο η θετική μου ως τώρα εμπειρία με κάποια έργα του Bunn που είχα λατρέψει (όπως το The Unsound), είχαν ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά. Νοιώθω ότι δεν διάβασα κάτι πρωτότυπο, θα έλεγα μάλιστα ότι μου έκανε σαν να διάβασα μια ακόμα ιστορία της Sabrina. Στα θετικά κρατάω το πολύ ωραίο και πρωτότυπο για κόμικς τρόμου σχέδιο. Δύσκολα θα πάρω το 2ο omnibus.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.