Jump to content

PhantomDuck

Veterans
  • Content Count

    5,339
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    38
  • Points

    6,123 [ Donate ]

PhantomDuck last won the day on May 20

PhantomDuck had the most liked content!

Community Reputation

39,960 Popular

About PhantomDuck

  • Rank
    Disney Maniac
  • Birthday 07/23/1986

Contact Methods

  • Website URL
    http://www.anime.gr

Profile Information

  • Gender
    Male
  • City
    Λιμνούπολη
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

4,035 profile views
  1. Μπορεί να είχα έντονες ενστάσεις στα επεισόδια 3-5, όμως το φινάλε μου άρεσε. Ωραίο επεισόδιο γενικά, έκλεισε όμορφα τα σημαντικά plotlines και εν ολίγοις ήταν ένα ικανοποιητικό κλείσιμο. Εάν είχαν κάνει καλύτερη δουλειά στην πορεία προς αυτό το τέλος, θα ήταν μπόμπα, όμως ακόμα και έτσι μου άρεσε.
  2. Ρώτησα κι εγώ σήμερα στο περίπτερο, και μου είπε πως τα πρακτορεία τα γυρνάνε πίσω αμέσως και ο μόνος τρόπος να τα προμηθευτεί είναι να τα πάρει απ' ευθείας από «αυτούς» (λογικά την Καθημερινή εννοεί) που γίνεται μεν, όμως θα πάρει κάναν μήνα. Δεν έχει θέμα, μπορεί να το κάνει, αρκεί να του το πω και να περιμένω.
  3. Κάτι που ξέχασα να αναφέρω. Όπως γίνεται κάθε φορά, ο κόσμος γέμισε τον Rosa με δώρα. Από σχεδιαστές που του έδιναν τα κόμικς που είχαν εκδώσει και είχαν στην έκθεση, μέχρι χειροτεχνίες και δώρα που είχαν αγοράσει ειδικά γι' αυτόν. Και κάπου σε αυτό το πλαίσιο, εμφανίστηκε ο @konni και ο @guskoin (αν δεν απατώμαι) που αντί να δώσουν δώρα στον Don, έδωσαν από ένα τευχάκι σε εμένα . Πολύ ωραίες εκπλήξεις, ευχαριστώ και τους δύο. Συγκεκριμένα ο konni μου χάρισε ένα Daisy and Donald της Giant series του 1976 από την Αυστραλία, ενώ ο guiskoin μου έδωσε έναν φάκελο με το Topolino 1275 του 1980, με ιστοριάρα του Massimo De Vita αδημοσίευτη στην Ελλάδα παρεμπιπτόντως, δεν ξέρω αν ήταν εσκεμμένο ή όχι. Έπρεπε να βλέπατε τη φάτσα του Rosa όταν του τα έδειχνα ενθουσιασμένος. Αυτός ήταν αδιάφορος επειδή δεν είχαν Barks που είναι ο μόνος Disney σχεδιαστής με τον οποίον ασχολείται, και μετά γύρισα στον Jano και αρχίσαμε να τα αναλύουμε με αυτόν, και να τα συγκρίνουμε με τα αντίστοιχα της Ελλάδας και της Γερμανίας Κάτι ακόμα που με χαροποίησε, είναι το δημοσίευμα της εφημερίδας των συντακτών από τον Γιάννη Κουκουλά, που ουσιαστικά εκθείαζε τη δουλειά που κάναμε στον Περτουίλαμπι που βγάλαμε όταν καλέσαμε τον Rosa το 2014. Αναφέρεται σε αυτό το βιβλίο και σε αυτό το άρθρο. Και όπως φυσικά συμβαίνει σε αυτές τις αμφίδρομες σχέσεις, αυτό οδήγησε τον @JohnnyMZ στη θέση που βλέπετε στην φωτογραφία παρακάτω, επομένως υποθέτω πως θα έχουμε νεώτερα από αυτόν σύντομα Λογικά είναι κι άλλα που έχω ξεχάσει, απλά τώρα μάζεψα κουράγιο να τακτοποιήσω το σπίτι και τα θυμάμαι ένα ένα
  4. Λοιπόν, ας γράψω κι εγώ δυο κουβέντες. Μιλούσα με τον Rosa μέσω e-mail, ειδικά από τότε που τον φέραμε στη λέσχη, και του ανέφερα κάθε μερικούς μήνες τα νέα της Ελλάδας, τι παίζει με τα περιοδικά, τις ιστορίες του, του έστελνα κάποιες εκδόσεις που ήθελε κλπ. Όταν ανακοινώθηκε πως θα έρθει στη Θεσσαλονίκη, του έστειλα μήνυμα πως χαίρομαι που θα τα ξαναπούμε από κοντά, πως αυτή τη φορά δεν είμαι μέρος της οργάνωσης, αλλά δεν πειράζει επειδή θα βρεθώ στην ουρά με τους υπόλοιπους φαν και θα γνωρίσω κόσμο, κάτι που δεν έχω κάνει από το 2004, από τη πρώτη φορά που ήρθε. Όταν απάντησε, μου είπε πως αν θέλω, μπορεί να κανονίσει να είμαι ο προσωπικός του μεταφραστής. Από τη μία γνωρίζει πως πετάω τη σκούφια μου για τέτοιες ευκαιρίες, και από την άλλη ήθελε έναν γνώστη του θέματος μαζί του και όχι έναν απλό μεταφραστή, που να μπορεί να εξηγεί σε ποιες ιστορίες αναφέρεται αυτός ή ο κόσμος, να ξέρει τα περιοδικά που θα φέρνουν οι φαν για να καταλαβαίνει αν το άρθρο που θα υπογράφει θα είναι σχετικό με αυτόν και όχι ένα ξέμπαρκο, κλπ. Αφού μίλησα και με τα παιδιά της διοργάνωσης για να είμαι σίγουρος πως δεν θα προκαλέσω κάποιο πρόβλημα, είδα πως δεν υπήρχε θέμα, επομένως γράπωσα την ευκαιρία και έκανα μόκο . Αυτές τις τρεις ημέρες, ο Rosa ανέφερε λεπτομέρειες για τις εκδόσεις που του έφερνε κόμικς, από τυχόν λάθη, παρατηρήσεις, εντυπώσεις κλπ. Επειδή είχα μάθει το μάθημά μου από τη λέσχη (που δεν είχα κρατήσει σημειώσεις), αυτή τη φορά όποτε έλεγε κάτι σημαντικό ήμουν σε επιφυλακή με το κινητό ανά χείρας, άρα καταλαβαίνετε πως έχω μαζέψει πολύ υλικό. Αυτή τη στιγμή γράφω ένα άρθρο με τα σημαντικότερα κατ' εμέ που αποκόμισα από το τριήμερο. Επίσης συζητούσαμε με τον Sandman ιδέες για το Q&A, επομένως έφτιαξα ένα power point με ερωτήσεις που θα διαρκούσε μισή ώρα, και την άλλη μισή ώρα έκανε ερωτήσεις το κοινό. Ακολουθούν μερικές ενδεικτικές διαφάνειες. Την προηγούμενη ημέρα κάτσαμε με τον Rosa και τις είδαμε μία μία, μου είπε πως ήταν μια χαρά (και πως οι εικόνες που είχα βάλει ως τις απαντήσεις του ήταν σωστές), άρα όλα καλά κι εκεί. Και τέλος για να μην λέτε πως όλη μέρα ξεροστάλιαζα στον πάγκο του Rosa. Ιδού εγώ με το υπογεγραμμένο DVD της Γκουφοταινίας από τη φωνή του ίδιου του Γκούφυ Υ.Γ. Για την ιστορία με τις κλεψύδρες που αναφέρθηκε. Τυπώσαμε λίγα τευχάκια, σαν δείγμα δουλειάς του σχεδίου του @Αλβέρτος Αϊνστάιν και αποκομίσαμε μερικά πολύ ενδιαφέροντα σχόλια. Τη βγάλαμε στα αγγλικά για να την δώσουμε σε συγκεκριμένα άτομα κλειδιά (π.χ. Don Rosa & Jano στην προκειμένη), και απ' ό,τι φαίνεται τη δουλειά της την έκανε. Περισσότερες πληροφορίες θα βάλουμε στο αντίστοιχο thread.
  5. Η συλλογή μου του 2011, είχε χάσει τις εικόνες της επειδή τις είχα ανεβάσει σε εξωτερικό image host. Φαίνονταν καλύτερα τότε βλέπετε, αλλά δυστυχώς τις έριξαν όλες. Χάρη στον @thunduckal όμως που κράτησε τις εικόνες, ξανανέβηκαν και μπορείτε να δείτε εδώ πέρα πώς ήταν το δωμάτιό μου το 2011 (και πώς έγινε μερικά χρόνια αργότερα)
  6. PhantomDuck

    ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ

    Ξέρετε ότι: Ο Τζωρτζ Σέρμαν (αριστερά) παρέδωσε το βραβείο Ντίσνεϋ στον Χρήστο Τερζόπουλο για την επιτυχία του Μίκυ Μάους, παρουσία του αντιπροσώπου της Ντίσνεϋ στην Ελλάδα Αλκαίο Αγγελόπουλο, στα γραφεία του περιοδικού, Ερμού 8, το 1967. Ο Τζωρτζ Σέρμαν (George Sherman) υπήρξε συγγραφέας, εκδότης και βασικό στέλεχος της Ντίσνεϋ στον εκδοτικό τομέα. Το 1970 με δικές του προσπάθειες δόθηκε άδεια στον Καρλ Μπαρκς να ζωγραφίσει τους περίφημους πίνακές του και να αναγνωριστεί η αξία του. Ο Σέρμαν βοήθησε τον Τζερόμ Σήγκελ, τον συνδημιουργό του Σούπερμαν όταν βρέθηκε άνεργος, τον Μαρκ Έβενι συγγραφέας του Γκάρφηλντ και του Γκρου και πολλούς άλλος. Από το Newsletter Τερζόπουλου 17 Μαΐου 2019 Μερικά δικά μου σχόλια τώρα. Μπορείτε να δείτε τη φωτογραφία σε μεγαλύτερη ανάλυση παρακάτω. Δημοσιεύτηκε στο Μίκυ Μάους 2000 καθώς επίσης και στον κατάλογο «Ο Μίκυ συναντά την τέχνη» που μοίρασε στην εκδήλωση που έκανε το 2004, όταν κάλεσε τον Don Rosa. Το αγαλματίδιο που κρατάει, ονομάζεται Duckster και δίνεται τιμής ένεκεν σε άτομα που έχουν συμβάλει με διάφορους τρόπους στην εταιρία. Υπάρχει και το αντίστοιχο Mousecar, δεν έχει διαφορά, απλά έχει τον Μίκυ αντί για τον Ντόναλντ. Κάτι που μου κάνει εντύπωση, μιας και θα ήταν πολύ πιο ταιριαστό να δώσουν ένα τέτοιο στον εκδότη του ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ. Τέσπα, τα ονόματά τους είναι φτιαγμένα ώστε να θυμίζουν τα Όσκαρ. Θα ήθελα κάποια στιγμή να δω ένα από κοντά. Υ.Γ. Ψάχνω τα e-mail μου όμως δεν βρίσκω κάποιο newsletter από τις 10 Μαΐου της προηγούμενης Παρασκευής. Μόνο εγώ είμαι ή δεν έστειλαν γενικά;
  7. Κάλεσα το τελευταίο νούμερο 2104808290 για να πάρω κάποια προηγούμενα τεύχη, και μου είπαν να τα παραγγείλω στο περίπτερο της γειτονιάς μου. Απ' ό,τι καταλαβαίνω δεν στέλνουν σε ιδιώτες και συνεργάζονται με τα ήδη υπάρχοντα σημεία πώλησης.
  8. Κοίτα, είμαι ακόμα χαμένος, το σπίτι είναι ακόμα άνω κάτω και δεν έχω προλάβει να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου . Την πρώτη ημέρα δώσαμε 270 νούμερα, εκ των οποίων ήρθαν οι 250. Τη δεύτερη μέρα δώσαμε 250, απ' όπου ήρθαν οι 230 (τελείωσε νωρίτερα επειδή είχαμε και το Q&A). Την τελευταία ημέρα δόθηκαν πάνω από 330 νουμεράκια αν θυμάμαι καλά, όμως δεν θυμάμαι ακριβώς ούτε αυτό, ούτε πόσοι ήταν. Επομένως σύνολο χονδρικά, υπολογίζω πως ήρθαν περίπου 800 άτομα. Μερικοί δεν έπαιρναν τίποτα, άλλοι αγόραζαν 2-3 να έχουν. Τώρα τελείως μπακαλίστικα, ο μέσος όρος να είναι 1 print ανά άτομο; Έστω. Από εκεί και πέρα, κάθε ημέρα, είχε μία ώρα μετά το signing που απλά υπέγραφε prints για να αγοράσει όποιος δεν ήθελε / προλάβαινε να κάτσει στην ουρά. Εκεί δεν υπέγραφε βιβλία, μόνο prints. Δεν ξέρω πόσα τέτοια έφυγαν, επειδή ήταν η μοναδική μία ώρα που είχα χρόνο για να γυρίσω την έκθεση. Χοντρά χοντρά όμως, να μην έφυγε κάνα 30άρι κάθε ημέρα; Άρα 900 μαζί με τα προηγούμενα; Ε, αν βάλουμε και τα όποια έκτακτα και το σίγουρο στατιστικό σφάλμα, χίλιες αφισούλες δεν είναι απίθανο σενάριο.
  9. Ο Rosa ζητάει να του βάλουν guidelines από το εκάστοτε φεστιβάλ, τα οποία και ακολουθεί. Αν του πουν πως όλοι θα πάρουν από 5 υπογραφές, τόσες θα βάλει. Αν κάποιος ζητήσει κάτι που δεν έχει συμφωνηθεί, αρνείται, επειδή δεν είναι δίκαιο προς τους άλλους, και ας είναι εύκολο. Αν του πούνε να κάνει σχέδια για όλο τον κόσμο, θα κάνει. Θα βολέψει βέβαια μόνο καμιά 60αριά άτομα αντί για ~800 που βόλεψε τώρα. Αν του πουν να κάνει αφιερώσεις για όλους, θα κάνει. Θα εξυπηρετούσε όμως ~300 άτομα μόνο. Αν έκοβε τις φωτογραφίες, θα βόλευε ~2.000 άτομα, όπως π.χ. γίνεται στη Φινλανδία που μαζεύει ορδές ολόκληρες και πρέπει να δώσει κάτι σε όλους. Αυτό που κυνηγάει, είναι η μέση λύση, δηλαδή ο επισκέπτης να κάθεται και να του λέει δυο κουβέντες όσο υπογράφει, και να βγάζει φωτογραφίες μαζί του. Τις φωτογραφίες δεν θέλει να τις κόψει εφ' όσον δεν είναι απαραίτητο. Όταν τον είχαμε φωνάξει στη λέσχη το 2014, το γνωρίζαμε, όμως δεν ξέραμε πόσο χρόνο θα χρειαζόταν τι ακριβώς, και συμφωνήσαμε να αυτοσχεδιάζουμε με την ώρα. Εκεί που καταλήξαμε, είναι πως μία αφιέρωση τρώει τουλάχιστον 3 φορές περισσότερο χρόνο, επειδή πρέπει να το γράψει ο ίδιος, να το επιβεβαιώσει, και να το διαβάζει γράμμα γράμμα. Και φυσικά πιο ψυχοφθόρο. Αυτός είναι και ο λόγος που τα πρώτα 2-3 γκρουπάκια της πρώτης ημέρας δεν προχωρούσαν με τίποτα, επειδή έδινε αφιερώσεις. Συμφωνήσαμε λοιπόν και τις κόψαμε, για να προχωράμε πιο γρήγορα. Όταν θελήσαμε να επισπεύσουμε ακόμα περισσότερο τη διαδικασία, του είπαμε αν είναι να κόψουμε τις φωτογραφίες, όμως μας παρακάλεσε να μην το κάνουμε, αν δεν είναι απολύτως απαραίτητο, και να γλιτώσουμε χρόνο με οποιονδήποτε άλλον τρόπο, περιορίζοντας τον αριθμό των υπογραφών έστω και σε μία, αλλά να μην στερήσουμε την επαφή του με τον κόσμο, επειδή αυτό θεωρεί πιο σημαντικό, τόσο για αυτόν όσο και για τους θαυμαστές του. Τώρα αν έχει γίνει πιο «στυγνός επαγγελματίας» από τότε, οκ, όντως έτσι είναι. Έρχεται και με μάνατζερ που πούλαγε prints / originals με το κιλό, κανόνιζε τις εμφανίσεις του κλπ. Το θέμα είναι πως κατέφυγε σε αυτό μόλις πριν 3-4 χρόνια, στα 65 του, όταν δεν είχε φράγκο για να πληρώνει τους λογαριασμούς του. Τώρα με ένα τουρ βγάζει περισσότερα φράγκα από όσα θα βγάλουμε συγκεντρωτικά πολλοί από εμάς μαζί σε έναν χρόνο, όμως νομίζω είναι προς τιμήν του που το καθυστέρησε τόσο. Απλά ήμασταν τυχεροί που τον είδαμε πριν μια 5ετία όσο ήταν πιο «οικογενειακή» η κατάσταση. Υ.Γ. Επίσης έχει κάνει μπυροκοιλιά, την προηγούμενη φορά ήταν στυλάκι. Το καλό που του θέλω να μην συνεχίσει έτσι, επειδή τον θέλουμε υγιή για πολλά χρόνια ακόμα.
  10. Αν ειναι οπως τις αλλες φορες, μπορεις να το εξαργυρωσεις σε ολα τα καταστηματα, για αρκετα μεγαλο διαστημα. Ενα που κερδισα περσι, το εφαγα υστερα απο κανα διμηνο στην Αθηνα.
  11. (Είμαι σε κινητό και είμαι λιτος)
  12. Εδώ ειναι και το άρθρο στο οποίο αναφέρεται
  13. Ειμαι πτώμα από την κούραση, μαζεύω τα κομματια μου απο το πάτωμα. Είμαι σε κινητό, δεν μπορω να γράψω πολλά. Θα γράψω αναλυτικά για τον Ρόσα, πως έτυχε να κάτσω στον πάγκο κλπ κλπ. Επίσης η ιστορία με τις κλεψύδρες ειναι όντως αυτή, αντιτυπο δοθηκε επισης στον Jano που δουλευει στην Egmont. Θα γραφτούν κι αυτά σε 2-3 ημερες, λιγη υπομονή μονο μέχρι να επιστρέψω σπίτι. Λίγο πριν το κλείσιμο της εκθεσης Κυριακή βράδυ
  14. Αυτό είχε παρατηρηθεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό και στη σειρά Editor's Choice - Κλασική βιβλιοθήκη Disney Από εκεί και πέρα, δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει, αλλά μου συμβαίνει κι εμένα σε μερικά τεύχη. Παλιότερα συνέβαινε αρκετά περισσότερο είναι η αλήθεια, όμως ίσως να παίζει ρόλο το μέρος που τα αγοράζω και απλά να είμαι τυχερός. Πιθανώς να είναι οικονομικοί λόγοι.
  15. Εδώ και μήνες έχει χαθεί η επαφή μας με την επικαιρότητα. Μπορεί ενίοτε να τυχαίνει να διαβάζουμε καμιά καλή ιστορία του Cavazzano, όμως αν δεν παρακολουθούσα το ιταλικό Inducks, δεν θα είχα ιδέα τι παίζει στην Ιταλία αυτή τη στιγμή. Μακάρι κάποια στιγμή να συνεχίσουν με καινούργιες ιστορίες, και όχι απλά με «αδημοσίευτες» παλιότερες. Μιλάω πάντα για το Μίκυ Μάους.
×

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.