Jump to content

Recommended Posts

Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που υπάρχουν εναλλακτικοί χωρίς να υπάρχουν mainstream. Το πρόβλημα δεν είναι εκεί όμως (όσο και αν εφόσον όλοι είναι εναλλακτικοί τελικά όλοι γίνανε mainstream). Εναλλακτικό σημαίνει σε μεγάλο βαθμό και πρωτοπορία. Όχι προσώπων που έγραψε κάποιος, δε με νοιάζει αυτό, αλλά πρωτοπορία στην τέχνη. Σεξουαλική απελευθέρωση 30 χρόνια μπαγιάτικη; Ή ανάπτυξη σε 4 σελίδες κοινότυπων ηθικών διδαγμάτων; Σοβαρά;

 

Και εδώ απαντάω και στην ερώτηση που έχει τεθεί αλλού. Ότι και να εξέδιδα, τους τελευταίους που θα ρωτούσα θα ήταν οι "ειδικοί".

  • Like 25
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που υπάρχουν εναλλακτικοί χωρίς να υπάρχουν mainstream.

 

Εδώ έγραψες την μεγαλύτερη κουβέντα που έχει γραφτεί στο φόρουμ τον τελευταίο καιρό. Συμφωνώ 4567% μαζί σου.

 

Για να βγάλεις Ramones και Sex Pistols, πρέπει να έχεις βγάλει πρώτα Deep Purple, Led Zeppelin και Black Sabbath. Να τους λατρέψεις πρώτα (τους DP,LZ,BS) να τους αμφισβητήσεις, να τους ακυρώσεις (όπως όλα τα κατεστημένα) και μετά να προχωρήσεις στους πρώτους που αναφέρω.

 

Αντίστοιχα, και στο θέμα μας, αν δεν βγάλεις πρώτα παιδικό, υπερηρωικό, πολεμικό κλπ(κάτι δηλαδή ευχάριστο, περιπετειώδες, αγωνιώδες κλπ) και πας κατευθείαν στα ψυχολογικά, ερωτικά, φιλοσοφικά.... ε τότε έχεις, σαν σκηνή και σαν δημιουργοί, ένα πολύ μεγάλο κενό χαράς, δημιουργίας αλλά και εξάσκησης. Σημαίνει ότι δεν αγαπάς το μέσο ως μέσο, αλλά βγάζεις τα απωθημένα σου. Αλλά μια σκηνή δεν μπορεί να αποτελείται μόνο από απωθημένα.

 

Για να γυρίσω στο θέμα του Κομήτη, καλά έκαναν και έβγαλαν αυτό που τους εκφράζει. Δεν θα κάνω, εγώ τουλάχιστον, κουμάντο στα λεφτά και στο ρίσκο κανενός εκδότη και δημιουργού. Στεναχωριέμαι απλά γιατί θέλω πραγματικά το μέσο που αγαπώ, να το αγαπήσουν πολλοί, δεν θέλω να είμαι ο "προχώ" της υπόθεσης, αυτός που ξέρει κάτι που δεν ξέρουν οι άλλοι. Με τέτοιες κινήσεις όμως, δεν βλέπω να δημιουργείται κανένα καινούριο κοινό, κάτι που θα έπρεπε να το θέλουμε όλοι, ειδικά οι δημιουργοί. Με τέτοιες κινήσεις απλά δείχνει ο κάθε δημιουργός την δουλειά του στους άλλους δημιουργούς, άντε και σε 500 καμμένους σαν και εμάς.

 

Υ.Γ. Και να το πω γιατί θα σκάσω. Δεν έχω ποιητική παιδεία, ούτε ποιητική γνώση για να μπορώ να κρίνω. Αλλά στην πρώτη εκδοτική προσπάθεια στον χώρο των κομιξοπεριοδικών εδώ και πολλά χρόνια, έπρεπε να μπει έμμετρος λόγος;;;;; Δηλαδή τι προσπαθούμε να αποδείξουμε. Ότι δεν είμαστε μόνο ΜικυΜάου;;; Ότι θα εκπαιδεύσουμε το κοινό;;; Πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω το σκεπτικό. Αντί να πέφτει λίγο πιστολίδι, λίγο κυνηγητό, λίγο χαβαλές, μια ωραία γυναίκα, ένα πράκτορας με θεληματικό πηγούνι, ένα αστείο, ένα κάτι τελοσπάντων..... Τι να πω, ίσως πραγματικά είμαι αφελής που θέλω (και) να διασκεδάσω διαβάζοντας κόμικς. Πραγματικά ένιωσα ότι κάποιος μου έκανε μάθημα αλγορίθμων και εγώ πήγαινα στην Τετάρτη Δημοτικού.....

  • Like 22
  • Disagree 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να γραψω και γω δυο λογια.

 

Αρχικα δεν καταλαβαινω που βρηκαν οι συμφορουμιτες την "κουλτουρα" ή μαλλον το "κουλτουριαρικο", οπως νοειται με την κακη εννοια. Να θεωρησουμε τετοιο την Καρμανιολα; Εμενα μου θυμισε αντιστοιχες δουλειες των Βανελη-Πετρου το ολο κλιμα, οποιοι θεωρουν αυτο "κουλτουρε" λογικα θα θεωρουν και εκεινες τις δουλειες. Την Παραλογη; Που παρολο που προσωπικα το δεκαπεντασυλαβο και οι φολκλορ ελληνικες ιστοριες με αφηνουν λιγο ως πολυ αδιαφορο, δεν μπορω να αγνοησω πρωτον οτι προκειται για κατι που αγγιζει την παραδοση και τους λαικους μυθους του τοπου και δευτερον ηταν και οπτικα καλο. Επισης ουτε τα "τσοντοκομικ" νομιζω οτι μπορουν να θεωρηθουν "κουλτουριαρικα", αυτα ειτε αρεσουν ειτε οχι, δεν ειδα προσπαθεια να αποτυπωθει κατι πιο βαθυ απο αυτα που εδειξαν. Προσωπικα δεν με ενθουσιαζουν, αν και βρηκα ενδιαφερουσα την προσπαθεια για "τσοντα" με alternative σχεδιο στο Παγκακι Στη Γωνια.

 

Ακομα πιστευω οτι τοσο η συνεντευξη ενος γνωστου Ελληνα σκηνοθετη, ασχετα απο το αν αρεσει σε ολους ή οχι, αλλα και η συνεντευξη ενος κομιστα γκραφιτα προσθετουν στην υλη του τευχους. Οπως κανει και η στηλη, περιοδικο χωρις στηλες δεν γινεται και οι προτασεις για κομικς ηταν ολες σημαντικα κομικς ειτε προσφατα ειτε παλαιοτερα. Προσωπικα σκεφτηκα να τσεκαρω το Dead End που δεν το ηξερα σαν κομικ. Το ιδιο και το εικονογραφημενο διηγημα.

 

Σε σχεση με το αν ειναι για ολους, οχι δεν ειναι για ολους. Αλλα αυτο δεν ειναι κακο. Το περιοδικο "Ψαροντουφεκο" (δεν ξερω αν υπαρχει, στην τυχη το πα) ειναι για ολους; το περιοδικο "μαγειρικη"; Τα κομικς ειναι μια μορφη τεχνης και η συλλογη τους ενα χομπι. Κατα την γνωμη μου τα κομικς δεν μπορουν να εχουν την απηχηση που ειχαν καποτε. Για παραδειγμα τα Yellow Kid και Little Nemo, δημοσιευονταν σε δημοφιλεις φυλλαδες της εποχης πουλουσαν εκατονταδες χιλιαδες φυλλων και οι μεταναστες εργατες τα χρησιμοποιουσαν και σαν μεσο για να μαθουν αναγνωση λογω της απλης γλωσσας και της συνδεσης εικονας κειμενου. Βεβαια, παρολο που δεν ειχε κανεις απο τους δημιουργους απαιτηση απο το κοινο του να εχει σχεση με τα δρομενα της τεχνης, οι καλλιτεχνες αυτοι εκρυβαν στα εργα τους αναφορες σε διασημα ευρωπαικα και μη εργα τεχνης, μηπως ηταν και αυτοι "κουλτουριαρηδες"; Καποια αλλη περιοδο τα περιοδικα με κομικς ηταν πιο λαοφιλη λογω της περιορισμενης προσβασης του κοινου σε αυτα (βλεπε κατεβασμα απο το ιντερνετ) και της ελειπους γνωσης δευτερης γλωσσας απο την πλειοψηφια του κοσμου, αλλα και επειδη ηταν ενα μεσο διασκεδασης για παιδια λογω της περιορισμενης προσβασης σε τηλεοραση ή βιντεοπαιχνιδια. Επισης, μην ξεχναμε οτι το 9 για παραδειγμα δινονταν μαζι με μια απο τις πλεον δημοφιλεις εφημεριδες καποια περιοδο. Σημερα, απολαμβανουν δημοφιλια καποια ειδη κομικς οπως ντισνευ, υπερηρωικα λογω της βιομηχανιας του σινεμα που βγαζει ταινιες βασισμενες σε αυτα. Τα υπολοιπα εχουν το κοινο τους και οπως δεν πανε πολλοι να δουνε ανεξαρτητες ταινιες στο σινεμα ετσι δεν αγοραζουν και ολοι κομικς που δεν ανηκουν στα παραπανω ειδη.

 

Παντα ομως υπηρχαν και τα κομικς τα οποια ηταν πιο indie, εναλλακτικα, underground που ασχολιοντουσαν με διαφορα θεματα. Και παλι καλα που υπηρχαν γιατι εκει ειδαμε πολλες καλιτεχνικες καινοτομιες. Στον Μπλε Κομητη #1 δεν ειδα κατι τετοιο μεν, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι κατα την γνωμη μου δεν ειναι στο σωστο δρομο. Προσωπικα δεν θελω να διαβασω σουπερ mainstream ιστοριες απο ελληνες, υπαρχουν ολοκληρες βιομηχανιες για αυτες που παραγουν με το κιλο και μεσα σε οτι παραγουν ειναι και πολυ ωραια πραγματα. Περισσοτερο με ενδιαφερει να διαβασω τον ελληνα Clowes ή τον ελληνα Tomine αν ποτε βγουν τετοιοι. 

 

Απο το τευχος αυτο η μονη ιστορια που μου φανηκε οτι κακως μπηκε ειναι ο Πολυμηχανος που για τα γουστα μου ειναι κακιστη. Οι υπολοιπες ειναι τουλαχιστον αξιοπρεπεις και μερικες απο αυτες και καλες. Προσωπικα ξεχωριζω την Καρμανιολα και τα Γυμνα Οστα αλλα μου αρεσε πολυ και ο Φιλ Πωτ.

 

:beer:

  • Like 28

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που υπάρχουν εναλλακτικοί χωρίς να υπάρχουν mainstream.

 

:lol:

 

Εναλλακτικό σημαίνει σε μεγάλο βαθμό και πρωτοπορία.

 

  :lmao:

 

Αντίστοιχα, και στο θέμα μας, αν δεν βγάλεις πρώτα παιδικό, υπερηρωικό, πολεμικό κλπ(κάτι δηλαδή ευχάριστο, περιπετειώδες, αγωνιώδες κλπ) και πας κατευθείαν στα ψυχολογικά, ερωτικά, φιλοσοφικά.... ε τότε έχεις, σαν σκηνή και σαν δημιουργοί, ένα πολύ μεγάλο κενό χαράς, δημιουργίας αλλά και εξάσκησης. Σημαίνει ότι δεν αγαπάς το μέσο ως μέσο, αλλά βγάζεις τα απωθημένα σου. Αλλά μια σκηνή δεν μπορεί να αποτελείται μόνο από απωθημένα.

 

:sad1:

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που υπάρχουν εναλλακτικοί χωρίς να υπάρχουν mainstream.

:lol: Πολύ καλό, αλλά διαφωνώ. Στη Ελλάδα υπάρχει mainstream. Πολύ mainstream. Απλώς η κουλτούρα , το εναλλακτικό κτλ πολλές φορές είναι δήθεν.

Σπάνια έχουμε κάτι γνήσιο.

 

Γενικά το γνήσιο είναι δύσκολο.Δεν μιλάω για τα κομικς μόνο.

 

Βασικά δεν μιλάω για κόμικς και ειδικά Ελληνικά κομικς ,γιατί το υλικό , οι πωλήσεις και οι δημιουργοί

είναι τόσο λίγο που είναι δύσκολο να υπάρχει mainstream ή εναλλακτικό. Η σκηνή είναι μία με διαφορετικές επιρροές και εμμονές του κάθε δημιουργού.

 

 

Κάποιοι καταλαβάινω ότι θα ήθελαν και υλικό στον Μπλε Κομήτη διαφορετικής σχολής. Όχι τόσο indie ( δεν σημαίνει εναλλακτικό με την έννοια της πρωτοπορίας , μια ταμπέλα είναι για να καταλαβαίνουμε περίπου για τι στυλ μιλάμε)

 

Για το πάω και εγώ στη μουσική λίγο. Το progressive rock ή το indie rock είναι σήμερα πρωτοπορία ? Ταμπέλες είναι για να καταλαβαίνουμε τι θα ακούσουμε περίπου.

Επίσης φυσικά και δεν μπορούν να γίνουν οι ιστορικές διεργασίες που έγινα στην αγγλική ροκ σκηνή το δεκατία του 70. Φίλε Dredd για τα κομικς στην Ελλάδα λέμε....

 

 

 

 

:beer:

Edited by Cassidy
  • Like 18

Share this post


Link to post
Share on other sites

kwtsos
Αρκετά άκυρη η παρομοίωση που έκανες με το "Ψαροτούφεκο"(ναι υπήρχε τέτοιο περιοδικό, ίσως υπάρχει ακόμα. Ο αδερφός μου που ασχολείται με το σπορ το έπαιρνε φανατικά) και το "Μαγειρική"(αυτό δεν ξέρω αν υπάρχει).
Αυτά κάλυπταν όλο το φάσμα των εν λόγω θεμάτων που ασχολούνταν.

Το να υπήρχε περιοδικό "Ψαρεύοντας γοφάρι" ή "Μαγείρεμα γεμιστών" να πω ναι, είναι πολύ εξειδικευμένο και για πολύ συγκεκριμένο κοινό.

Αντίστοιχα και ο "Μπλε Κομήτης".
Δεν είναι περιοδικό για κομιξάδες.
Είναι για μια υποκατηγορία της υποκατηγορίας των κομιξάδων ή για κάποιους "καμμένους" που όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν :)


 

Edited by laz33
  • Like 3
  • Disagree 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αντίστοιχα και ο "Μπλε Κομήτης".

Δεν είναι περιοδικό για κομιξάδες.

Είναι για μια υποκατηγορία της υποκατηγορίας των κομιξάδων ή για κάποιους "καμμένους" που όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν :)

 

 

Ρε φίλε άραξε λίγο. Δεν φτάνει που κριτικάρεις ένα περιοδικό που δεν διάβασες καν, κράζεις κιόλας όσους το κάνουν;

  • Like 18
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το βασικό πρόβλημα με τα ελληνικά κόμικς είναι οι ξερολες και απόλυτοι αναγνώστες κόμικς. Άτομα που κρίνουν κόμικς χωρίς να τα έχουν διαβάσει καν!

Για να το κάνω όσο πιό απλά μπορώ, για να το καταλάβουν και οι 3χρονοι συμφορουμητες μας, εγώ δεν τρώω τις μπάμιες.

Ο Λάζ πχ (τυχαία αναφορά) τις τρώει και τις μαγειρεύει. Πολύ απλά δεν έχω την ικανότητα να κρίνω αν τις μαγειρεύει καλά.

Ελπίζω να έγινα κατανοητός.

:) :) :) :) Έβαλα όλες τις φατσούλες μαζί στο τέλος για να διαβάζετε πιο εύκολα αυτό που έγραψα.

  • Like 20

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτή η υποκατηγορία δεν υφίσταται. Εγώ και ο kwtsos έχουμε πολύ διαφορετικά γούστα. «Κράζει» αγαπημένους μου δημιουργούς, «κράζω» δικά του αγαπημένα κόμικς, γενικά συμφωνούμε σε ελάχιστα. Κι όμως εδώ, απ' όσο μπορώ να καταλάβω γιατί δεν έχουμε μιλήσει, έχουμε την ίδια περίπου άποψη για το περιοδικό. :)

  • Like 17

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δυσκολο μου φαινεται παντως ενα περιοδικο που οι 2 πρωτες ιστοριες του ειναι ειτε αμεσα παρμενες ειτε θυμιζουν διηγηματα ελληνικης λογοτεχνιας και στο ιδιο τευχος φιλοξενειται ιστορια του Μιχαλη Διαλυνα, ο οποιος εχει δημοσιευσει δουλειες του σε εταιρειες κολοσσους οπως η Marvel, DC, IDW να θεωρειται για λιγους καμμενους που ολα τα σφαζουν και ολα τα μαχαιρωνουν.

 

Απο κει και περα το καθε περιοδικο εχει τον χαρακτηρα του και σε καποιους κανει και σε καποιους οχι :) Αν πας για να δεις σπουδαιους σκηνοθετες σε αφιερωμα για τα Transformers κατι κανεις λαθος, οπως επισης αν πας στο Φεστιβαλ Βενετιας και διαμαρτυρηθεις που δεν προβαλεται το τελευταιο πονημα του Μαικλ Μπευ :)

  • Like 17

Share this post


Link to post
Share on other sites

:lol: Πολύ καλό, αλλά διαφωνώ. Στη Ελλάδα υπάρχει mainstream. Πολύ mainstream. Απλώς η κουλτούρα , το εναλλακτικό κτλ πολλές φορές είναι δήθεν.

Σπάνια έχουμε κάτι γνήσιο.

 

Γενικά το γνήσιο είναι δύσκολο.Δεν μιλάω για τα κομικς μόνο.

 

Βασικά δεν μιλάω για κόμικς και ειδικά Ελληνικά κομικς ,γιατί το υλικό , οι πωλήσεις και οι δημιουργοί

είναι τόσο λίγο που είναι δύσκολο να υπάρχει mainstream ή εναλλακτικό. Η σκηνή είναι μία με διαφορετικές επιρροές και εμμονές του κάθε δημιουργού.

 

[αρτεμης ον] Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα;[/αρτεμης οφφ] Δηλαδή δεν υπάρχουν πωλήσεις δημιουργοί υλικό επειδή φταίει το κακό το ριζικό μας και γι αυτό δεν υπάρχει mainstream ή επειδή δεν υπάρχει mainstream δεν υπάρχουν πωλήσεις δημιουργοί υλικό;

 

Ως πότε στην Ελλάδα θα θεωρείται mainstream ή πχιότητα ή σωστός τρόπος να διαβάζεις κόμικ, αυτά που διάβαζε η Τζούδα στην Ιταλία πριν ανοίξει τη Βαβέλ;

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

[αρτεμης ον] Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα;[/αρτεμης οφφ]

 

Η κοτα κανει μονο αυγα! Ενω το αυγο κανει κοτοπουλακια που ειναι ειτε κοτουλες (σουπα αυγοκομενη με ρυζι) ή κοκκορες (κρασατους με χυλοπιτες)! Δηλ το αυγο εχει πιο πολλες ικανοτητες απο την κοτα!! Οποτε ψηφιζω αυγο!! Επισης ψηφιζω αυγο με υψιλον και οχι με βητα!

 

Και για να μπω στο θεμα να πω οτι ο Μπλε Κομητης ειναι ο Ταρκοφσκι, ο Ντειβιντ Λιντς, ο Μπεργκμαν, ο Ζαν Βιγκο και ο Σκολιμοφσκι σε συσκευασια κομικ. Ισως εχει και λιγο απο Αγγελοπουλο. Και αμα ξαναδειτε το βιντεακι του Κλυν θα παρατηρησετε οτι εκει διπλα στο "Δικαιωμα να εισαι ανθρωπος" υπαρχει και αντιτυπο του Μπλε Κομητη!

 

Χαλαρωστε παιδια! Οι πωλησεις θα δειξουν αν θα μεινει και αν θα τραβηξει. Για μενα μακαρι να βελτιωθει και να βαλει πραγματα μεσα για ακομα περισσοτερα γουστα. 

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ποτέ δεν είπα ότι είμαι ειδήμων στα κόμικς και σούπερ ντούπερ ψαγμένος.
Κι ευτυχώς. Γιατί όπως έγραψε κι άλλος φίλος, η άποψη των "ειδικών" είναι η τελευταία που με νοιάζει(το είπα κόσμια).

Είμαι ένας μέσος κομιξόφιλος.
Και σαν τέτοιος δεν βρήκα ενδιαφέρον στο περιοδικό να το αγοράσω.
Οπότε σε ποιο κοινό απευθύνεται αν δεν έπεισε εμένα το μέσο κομιξόφιλο;

Και ναι, το κρίνω χωρίς να το έχω διαβάσει.
Ποιο το πρόβλημα;
Βλέπεις ένα αμάξι και είναι κακάσχημο και ξέρεις ότι κατασκευάστηκε στην Ουγγαρία(τυχαία αναφορά, ανέφερα απλά μια χώρα που δεν έχει παράδοση στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας).
Πρέπει δηλαδή να το οδηγήσω πρώτα για να διαπιστώσω αν αξίζει να το πάρω;

Και ούτε κρίνω όσους το αγόρασαν.
Το "καμμένος" έχει αναφερθεί πολλάκις εδώ μέσα και δεν έχει ενοχλήσει.
Νομίζω μεγάλα παιδιά είμαστε και καταλαβαίνουμε με ποιο τρόπο το λέμε. Δεν είναι κάτι αρνητικό.
Τώρα αν κάποιος έχει τη μύγα, δεν είναι δικό μου θέμα :)

Edit: Μπείτε τώρα στο προφίλ μου να μου ρίξετε ένα αστέρι.
Πέρα απ΄την πλάκα τώρα. Το τελευταίο που με νοιάζει εδώ μέσα είναι να είμαι "δημοφιλής".
Την άποψή μου θα τη λέω, είτε έχω διαβάσει είτε δεν έχω διαβάσει ένα κόμικ(πολύ σπάνια το κάνω αυτό) κι ας διαφωνούν κάποιοι.
Αν είναι να λέω μόνο καλά λόγια για να μαζεύω "likes", ευχαριστώ δεν ενδιαφέρομαι :)
 

Edited by laz33
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

[αρτεμης ον] Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα;[/αρτεμης οφφ] Δηλαδή δεν υπάρχουν πωλήσεις δημιουργοί υλικό επειδή φταίει το κακό το ριζικό μας και γι αυτό δεν υπάρχει mainstream ή επειδή δεν υπάρχει mainstream δεν υπάρχουν πωλήσεις δημιουργοί υλικό;

 

Ως πότε στην Ελλάδα θα θεωρείται mainstream ή πχιότητα ή σωστός τρόπος να διαβάζεις κόμικ, αυτά που διάβαζε η Τζούδα στην Ιταλία πριν ανοίξει τη Βαβέλ;

 Και εγώ ζορίζομαι με τους ψευτοκουλτουριάριδες Έλληνες . Γι αυτό έβαλα και τον Κλυν. Θεωρώ ότι

τους σατιρίζει πολύ πετυχημένα.

Το mainstream που λέω ότι υπάρχει στην Ελλάδα είναι πχ τα μπουζούκια...

 

Στα κόμικς τώρα το μόνο mainstream που έχουμε που είναι και καλό και έχει και πωλήσεις είναι ο Αρκάς,

ο οποίος φυσικά ξεκίνησε σαν indie.

Και αυτός είναι ο μόνος τρόπος να γίνει κάτι mainstream στα κομικς στην Ελλάδα. Να ξεκινήσει από μικρό κοινό και κάποια

στιγμή να περάσει εκτός του χώρου και σε άτομα που δεν ασχολούνται τόσο.

Πως το φαντάζεστε 1 τέτοιο κομικ όμως???

Τα τελευταία χρόνια έχουν βγει αξιόλογα πράγματα, πλησίασε κάτι στο να φύγει από

τα στενά πλαίσια τα δικά μας και να κάνει εντυπωσιακά μεγάλες πωλήσεις?

Καλά θα ήταν να είχαμε κάποια νούμερα πωλήσεων. Θα εβγαίναν συμπεράσματα.

 

Φαντάζομαι πάντως ότι κατηγορείς κάποια άτομα που ανακατεύτηκαν με το χώρο και οδήγησαν σε λάθος κατεύθυνση.

Και νιώθεις ότι πάλι πάει να γίνει κάτι τέτοιο.

Είδομεν

 

ps. Googlαρα να δω τί είναι η Τζούδα. :lol:

Edited by Cassidy
  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δυσκολο μου φαινεται παντως ενα περιοδικο που οι 2 πρωτες ιστοριες του ειναι ειτε αμεσα παρμενες ειτε θυμιζουν διηγηματα ελληνικης λογοτεχνιας και στο ιδιο τευχος φιλοξενειται ιστορια του Μιχαλη Διαλυνα, ο οποιος εχει δημοσιευσει δουλειες του σε εταιρειες κολοσσους οπως η Marvel, DC, IDW να θεωρειται για λιγους καμμενους που ολα τα σφαζουν και ολα τα μαχαιρωνουν.

 

Απο κει και περα το καθε περιοδικο εχει τον χαρακτηρα του και σε καποιους κανει και σε καποιους οχι :) Αν πας για να δεις σπουδαιους σκηνοθετες σε αφιερωμα για τα Transformers κατι κανεις λαθος, οπως επισης αν πας στο Φεστιβαλ Βενετιας και διαμαρτυρηθεις που δεν προβαλεται το τελευταιο πονημα του Μαικλ Μπευ :)

Πιστευεις οτι πολλα καινουρια περιοδικα κομικς παγκοσμιως κυκλοφορουν το πρωτο τους τευχος διασκευαζοντας αγνωστα στο ευρυ κοινο διηγηματα; Και για να ξερουμε τι λεμε, δεν διασκευασανε Σεφερη και Ελυτη, καποιο καινουριο σχετικα διηγημα διασκευασαν που θα εχουν διαβασει στη καλυτερη 2000 ατομα. Το λογοτεχνικο απο μονο του δεν δινει απαραιτητα κατι στο κομικ, εχω γνωρισει λογοτεχνες που δεν μπορουν να ανοιξουν το στομα τους. Αρα το λογοτεχνικο=καλο ειναι ακυρο ως επιχειρημα. Ο Διαλυνας ειναι η φωτεινη εξαιρεση του τευχους, και σε αυτο συμφωνουν ολοι. Ενας Διαλυνας ομως δεν φερνει την ανοιξη.

 

Τελος, το παραδειγμα που εφερες για τους μεγαλους σκηνοθετες και το φεστιβαλ της Βενετιας ειναι ακριβως ο Κομητης. Καλως ή κακως, μεγαλους σκηνοθετες βλεπουν 1000 και Transformers 1.000.000. Αρα ο Κομητης φτιαχτηκε για αυτους τους 1000. Απολυτα σεβαστο και θεμιτο. Αλλα να συμφωνησουμε οτι ειναι για αυτους τους 1000. Οχι να λεμε οτι ειναι για ολους. Γιατι δεν την βρισκουν ολοι με εμμετρο λογο, δεν την βρισκουν ολοι με προχω πηδημα στο παγκακι και δεν την βρισκουν ολοι με σχεδιο προχειρο και αδιαφορο, με κουτακια αφηγησης 30ετιας. Υπαρχουν αυτοι που τη βρισκουν και καλα κανουν, αλλα δεν ειναι η πλειοψηφια. Δεν ειναι κακο να το παραδεχομαστε.

 

Και το ξαναλεω. Στεναχωριεμαι γιατι βλεπω (μακαρι να κανω λαθος) να χανεται αλλη μια ευκαιρια να ανοιξει λιγο το χομπυ μας προς τα εξω. Να το γνωρισουν νεοι ανθρωποι, να το αγαπησουν και να το συνηθισουν. Και για να το κανεις αυτο δεν τους ξεκινας απο τον Αγγελοπουλο. Τους ξεκινας απο Transformers για να τους πας στον Αγγελοπουλο.

 

Υ.Γ. προς laz : Παρολο που συμφωνουμε στο προκειμενο θεμα, προσωπικα για να επιχειρηματολογησω τοσο εντονα για ενα θεμα, προτιμω να σχηματιζω προσωπικη αποψη επι του αντικειμενου. Απο 3 καρε δεν μπορεις να εχεις αποψη για ενα πνευματικο πονημα 64 σελιδων. Ειναι αν μη τι αλλο αδικο για τους δημιουργους. Ειναι σαν να σου κανω εγω κηρυγμα για τα Μπλεικ και Μορτιμερ που εχω διαβασει 3 τευχη, ενω εισαι τα εχεις διαβασει ολα 10 φορες. Καλη ειναι προσωπικη αποψη, καλυτερη ακομα οταν υποστηριζεται απο προσωπικη γνωση. Παντα φιλικα!

  • Like 15

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πιστευεις οτι πολλα καινουρια περιοδικα κομικς παγκοσμιως κυκλοφορουν το πρωτο τους τευχος διασκευαζοντας αγνωστα στο ευρυ κοινο διηγηματα; Και για να ξερουμε τι λεμε, δεν διασκευασανε Σεφερη και Ελυτη, καποιο καινουριο σχετικα διηγημα διασκευασαν που θα εχουν διαβασει στη καλυτερη 2000 ατομα. Το λογοτεχνικο απο μονο του δεν δινει απαραιτητα κατι στο κομικ, εχω γνωρισει λογοτεχνες που δεν μπορουν να ανοιξουν το στομα τους. Αρα το λογοτεχνικο=καλο ειναι ακυρο ως επιχειρημα. 

 

Μπα, η συλλογή διηγημάτων "Γκιακ" έχει διαβαστεί από πολύ κόσμο (μεγάλη έκπληξη για νέο Έλληνα συγγραφέα, να ξέρετε...). Μόνο στο Goodreads έχει πάνω από 800 αξιολογήσεις και νομίζω ότι πρόσφατα κυκλοφόρησε και η 26η χιλιάδα. By the way, φοβερό και ιδιαίτερο βιβλίο. Και, να σας πω την αλήθεια, είναι και ένας από τους κυριότερους λόγους που θα τσιμπήσω τον Μπλε Κομήτη (μαζί με τον Διαλυνά βέβαια). 

  • Like 15

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οχι να λεμε οτι ειναι για ολους. Γιατι δεν την βρισκουν ολοι με εμμετρο λογο, δεν την βρισκουν ολοι με προχω πηδημα στο παγκακι και δεν την βρισκουν ολοι με σχεδιο προχειρο και αδιαφορο, με κουτακια αφηγησης 30ετιας. Υπαρχουν αυτοι που τη βρισκουν και καλα κανουν, αλλα δεν ειναι η πλειοψηφια. Δεν ειναι κακο να το παραδεχομαστε.

 

:best::respect: :respect: :best:

 

 

 

Υ.Γ. προς laz : Παρολο που συμφωνουμε στο προκειμενο θεμα, προσωπικα για να επιχειρηματολογησω τοσο εντονα για ενα θεμα, προτιμω να σχηματιζω προσωπικη αποψη επι του αντικειμενου. Απο 3 καρε δεν μπορεις να εχεις αποψη για ενα πνευματικο πονημα 64 σελιδων. Ειναι αν μη τι αλλο αδικο για τους δημιουργους. Ειναι σαν να σου κανω εγω κηρυγμα για τα Μπλεικ και Μορτιμερ που εχω διαβασει 3 τευχη, ενω εισαι τα εχεις διαβασει ολα 10 φορες. Καλη ειναι προσωπικη αποψη, καλυτερη ακομα οταν υποστηριζεται απο προσωπικη γνωση. Παντα φιλικα!

Σίγουρα είναι προτιμότερο να έχεις διαβάσει κάτι πριν το κρίνεις.

Και το κάνω πολύ σπάνια αυτό. Δηλαδή να κρίνω πριν διαβάσω.

Για την ακρίβεια μόνο για τα manga έχει συμβεί.

Αλλά βλέποντας εικόνες όπως αυτή

post-31613-0-61346600-1506380346_thumb.jpg

 

ή αυτή

post-31613-0-17429000-1506380412_thumb.jpg

 

ή αυτή

post-31613-0-54365000-1506380594_thumb.jpg

 

πόσο μάλλον αυτή

post-31613-0-02279400-1506380635_thumb.jpg

 

ε, δε θέλω κάτι παραπάνω.

 

Όταν βλέπω κάτι ανθρωποειδή να θέλουν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του καρχαρία-θηράματος, όταν μαθαίνω ότι ο έρωτας γράφεται με όμικρον ή όταν βλέπω ερωτικό κόμικ σχεδιασμένο από 5χρονο.... τι παραπάνω να διαβάσω.

Πόσο μάλλον όταν όλα αυτά προέρχονται από δημιουργούς αμφιβόλου ποιότητας.

 

Εντάξει. Και το σκίτσο του Ryu όταν πρωτοείδα στις "3 Φόρμουλες του Καθηγητή Σάτο" ξίνισα.

Αλλά ρε φίλε, Jacobs είσαι. Ήξερα ότι έπρεπε να δώσω μια ευκαιρία.

 

 

btw δεν έχω ευτυχήσει ακόμα να διαβάσω 10 φορές τα Μ&Μ, αλλά θα συμβεί στο μέλλον.

Προς το παρόν είμαι στην 3η τους ανάγνωση :)

 

 

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αρκετά ενδιαφέρον τεύχος. Δεν πρόλαβα τα περιοδικά που αναφέρει ο germanicus στην παρουσίαση και έτσι ήμουν αρκετά ενθουσιασμένος με την όλη φάση. Μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση.

 

Αρχικά μου αρέσει η ιδέα ότι υπάρχει στα περίπτερα ένα περιοδικό που δίνει ελπίδα και ευκαιρίες σε νέους εγχώριους καλλιτέχνες. Η ελληνική σκηνή δεν θα βελτιωθεί ούτε μόνη της ούτε σε μια νύχτα. Οι ιστορίες που ξεχώρισα έίναι: Γυμνά οστά,Ντετέκτιβ Φιλ Πωτ και Παραλογή. Τίποτα τρελό βέβαια. Δεν περίμενα και κανένα αριστούργημα σε περιοδικό-ανθολογία εδώ που τα λέμε. Από κει και πέρα έχει πολύ υλικό που εμένα με βρήκε αδιάφορο, όπως πχ οι συνεντεύξεις και οι στήλες ειδήσεων. Δεν τα θεωρώ ωστόσο αρνητικά. :)

 

Πιστεύω ότι με καλύτερη διαφήμιση και λίιιιγο χαμηλότερη τιμή θα μπορούσε να "περπατήσει". Απευθύνεται σε πολύ περιορισμένο κοινό βέβαια οπότε θα δούμε πως θα ανταποκριθεί. Κρατάω τα θετικά πάντως και θα το στηρίξω.  :)

 

 

@laz33

Έχεις κάνει 4 σχόλια στο θέμα χωρίς να έχεις διαβάσει το τεύχος και χωρίς να έχεις να πεις κάτι.  Και όχι δεν είσαι "μέσος κομιξόφιλος" (αν υπάρχει ο όρος) αν έχεις διαβάσει 5 σειρές bd και απορρίπτεις οτιδήποτε άλλο. Τα παιδιά ήθελαν να βγάλουν ένα περιοδικό στα γούστα τους για συγκεκριμένους ανθρώπους και το έκαναν. Κάθε σειρά και κάθε περιοδικό το ίδιο ακριβώς πράγμα κάνει. Φτάσαμε να κατακρίνουμε νέες προσπάθειες επειδή δεν είναι του γούστου μας. Πάντα φιλικά  :coffee:

Edited by Θλιμμένος Μπούφος
  • Like 22

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν μου επιτρέπεται ένα γενικό σχόλιο περί περιοδικών κόμικς και προσωπικών γούστων. Στο τελευταίο comicdom υπήρξε μια συζήτηση "στρογγυλής τραπέζης" για το περιοδικό "βαβέλ". Ήταν ολίγον κουλή η σύσταση του πάνελ, μια και κανένας ή καμία από τους δημιουργούς και εκδότες της "βαβέλ" δεν υπήρχε στο πάνελ, οπότε η όλη συζήτηση γινόταν ερήμην τους. Δεν ξέρω γιατί έγινε αυτό ούτε και εκεί είναι το θέμα μου. Για να μην πλατειάζω, ένας από τους ομιλητής μεμφόταν, μεταξύ άλλων, το περιοδικό γιατί οι εκδότες του αδιαφορούσαν για την τεράστια βιομηχανία των αμερικανικών mainstream κόμικς και δεν δημοσίευσαν ποτέ κάτι από αυτόν τον απέραντο ωκεανό κόμικς στο περιοδικό τους. Η συζήτηση θα έπρεπε νομίζω να τελειώσει σε αυτό ακριβώς το σημείο με μία και μοναδική απάντηση: "γιατί δεν τους ενδιέφεραν και γιατί δεν ήταν του γούστου τους" τελεία και παύλα.


 


Πού θέλω να καταλήξω; Δεν έχει υπάρξει ούτε υπάρχει ούτε και θα υπάρξει περιοδικό το οποίο θα καλύπτει τα γούστα ΟΛΩΝ των αναγνωστών.


 


Αν σε μια υποθετική κατάσταση εμφανιζόταν ένα περιοδικό που θα πληρούσε αυτή την προϋπόθεση:


να έχει και λίγο από μάνγκα -και από ποιο είδος μάνγκα;- και λίγο από αμερικάνικα κόμικς mainstream και λίγο από αμερικανικά indie και λίγο από γαλλικά mainstream και λίγο από γαλλικά indie και λίγο από α/μ ιταλικά fumetti του Bonelli και λίγη περιπέτεια και λίγη τσόντα, ε να μη βάλουμε και λίγο western και κάνα πολεμικό στιλ "τανκ" κτλ., κτλ., κτλ.


Αυτό το περιοδικό θα ήταν απλώς ένα ΕΚΤΡΩΜΑ.    


  • Like 34

Share this post


Link to post
Share on other sites
Λοιπόν που λες φίλε μου Ντρεντ
μιλώντας για τον στίχο
Το δεκαπεντασύλλαβο
βγάζει ωραίο ήχο
 
Είναι Ελληνικότατο
μέσα στο Ντι Εν Εη
το'χουν τα μιτοχόνδρια
κι αυτό το Αρ Εν Εη
 
Το τι θα κάνεις με αυτό
είναι δικαίωμά σου
κουλτούρα φτιάχνεις άμα θες
πλάκα για τα παιδιά σου
 
Κι αν δεν πιστεύεις όλα αυτά
κάτσε να σου θυμίσω
καφρίλα λογοτεχνική
δεν θ' αερολογήσω
 
 
Οκτώ εφτά οκτώ εφτά
είναι οι συλλαβές του
το ξέραν οι προγόνοι σου
το λεν οι εγγονές σου
 
===
Οι 3 από τις 4 εικόνες που μνημόνευσες laz είναι πάρα πολύ καλές στα μάτια μου. Για τις 2 πρώτες συμφωνούν και οι Αμερικάνοι και γι'αυτό ο Διαλυνάς είναι από τους δημιουργούς που έχουν δει τη δουλειά τους να δημοσιεύεται εκεί, και δη από τους 2 μεγάλους του χώρου.

Για την τρίτη τώρα
post-31613-0-54365000-1506380594_thumb.j
 
τα πολύ σκοτεινά χρώματα (και μελάνια?) όπως εκτυπώθηκαν, κάπου ίσως εξαφανίζουν το εξαιρετικό σχέδιο, αλλά από την ανάποδη δίνουν μια εκπληκτική ατμόσφαιρα. Η ίδια σελίδα, αλιευθείσα από το φβ, χωρίς χρώματα. 
21751393_161043227809673_5834931266180444786_n.jpg
 
να σημειώσω ότι (α) υπήρχε Ναυπλιώτικη εφημερίδα Αργολίς (1865-1886) (β) δεν ξέρω εάν είχε αυτό το στήσιμο και αυτή τη λεζάντα, οι σελίδες που βρίσκω είναι προγενέστερες, πολλές όμως εφημερίδες της εποχής ήταν με 2 στήλες (γ) ο δήμιος όντως έμενε στο Μπούρτζι. Όλα αυτά (έρευνα, αποτύπωση, ατμόσφαιρα) σε συνδυασμό με το ότι έχω χορτάσει στα Αγγλικά κόμικ για όλο το υπόλοιπο σύμπαν, διψάω λοιπόν να διαβάσω κόμικ για τον τόπο που μου είναι ακραία γνώριμος, με κάνουν να τα εκτιμώ πάρα πολύ όλα αυτά στο συγκεκριμένο κόμικ :) (όπως εκτίμησα την εικόνα της Αθήνας στον Φιλ Πωτ. το σενάριο είναι που δεν μου έκανε μπιου)
 
:cheers5:

υγ
Προσέξτε τα προσωπικά
φοβού τις αντεγκλήσεις
θα πέσω στα λεξοτανίλ
υπάρχει μπλοκ με κλήσεις
 
Ωραία μας ξημέρωσε
έχει παντού λιακάδα
μην το γ*μήσουμε λοιπόν
μακριά από χοντράδα :)
  • Like 29

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γιατί όπως έγραψε κι άλλος φίλος, η άποψη των "ειδικών" είναι η τελευταία που με νοιάζει(το είπα κόσμια).

 

Έτσι για την ιστορία δεν είπα αυτό. Μια χαρά με νοιάζει η γνώμη των ειδικών. Αλλά αν είχα επιχειρηματικές βλέψεις θα ήταν οι τελευταίοι που θα ρωτούσα. Γιατί; Γιατί δε φτάνουν. Να βγάλω κάτι και να απευθυνθώ σε 500 άτομα πανελληνίως που αυτοαποκαλούνται ψαγμένοι; Μα θα φουντάρω με το κεφάλι. Να πάρω 10 μπράβο και να ξεχρεώνω δάνεια μέχρι τα γεράματά μου; Να λείπει.

 

Όταν κάποιος εκδότης κάνει τέτοια διανομή, τέτοιο τιράζ, τέτοια καμπάνια - η καμπάνια για το προφίλ και το περιεχόμενο του τεύχους είναι γιγαντιαία - με τέτοιο προφίλ και τέτοιο περιεχόμενο, συγνώμη αλλά κάτι στο πλάνο του έχει πάει πάρα πολύ στραβά.

 

Και όχι, μη βαυκαλίζεστε. Δεν είναι Ταρκόφσκι, δεν είναι Αγγελόπουλος, δεν είναι Λιντς ο Μπλε Κομήτης. Μακάρι να ήταν, αλλά δεν είναι. Είναι η εύκολη απάντηση, είναι η εύκολη δικαιολογία, εγώ δεν κάνω τέχνη για τις μάζες, κάνω ποιότητα και άλλα τέτοια όμορφα. Όχι. Τις περισσότερες φορές κάτι που δεν πουλάει, δεν πουλάει γιατί είναι μέτριο στην καλύτερη. 

 

@πομάκος

Συμφωνώ απόλυτα, αλλά όλοι οι μετέχοντες στο τραπέζι αγνοούν (όπως φαίνεται) 2 πράματα. Το ένα είναι ότι η Βαβέλ μακροημέρευσε και με το παραπάνω θα έλεγα, άρα επιχειρηματικά ήταν πετυχημένες οι επιλογές της κας Τζούδα, το δεύτερο ότι η Βαβέλ βγήκε το 1981 άρα την κρίνουμε με τα τότε κριτήρια και όχι τα τωρινά. Ο Μπλε Κομήτης όμως βγήκε το 2017, όχι το 1981. Και εμένα το πρόβλημά μου εν γένει δεν ήταν ούτε το έμμετρο ούτε το σεξ ούτε η προχειρότητα πολλών εργων αυτή καθεαυτή. Το πρόβλημά μου είναι η παλιά (και όχι vintage) αισθητική που αποπνέει το όλο τεύχος και το σηκωμένο φρύδι των δημιουργών σε στυλ "μάθετε μικρά ανθρωπάκια τι σημαίνει 9η τέχνη". Προφανώς και πρέπει να έχει προφίλ και στυλ κάθε περιοδικό, προφανώς και κανείς δε θέλει έναν αχταρμά. Αλλά από τη στιγμή που το κριτήριο είναι "Έλληνες δημιουργοί" δεν υπάρχει φόβος να γίνει αχταρμάς; Τι σχέση έχει το ελληνικό δημώδες με το δισέλιδο "Ο Κώστας από το λογιστήριο πήδηξε τη Σούλα από τη γραμματεία στο δρόμο"; Είναι επαρκές συγκολλητικό το "Έλληνες";

  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θλιμμένε Μπούφε
Μέσος κομιξόφιλος για σένα ποιος είναι;
Αυτός που έχει διαβάσει 23 BD, 34 Disney, 87 υπερηρωικά και 14 manga;
Καλά, δεν αναφέρω κάτι indie και αργεντινο-τέτοια.
Ούτε καν ξέρει τους όρους.
Εγώ αυτόν δεν τον λέω μέσο κομιξόφιλο αλλά "δεν έχω να κάνω τίποτε άλλο κι απ΄το πρωί ως το βράδυ διαβάζω κόμικς".

Και ούτε μόνο 5 BD έχω διαβάσει στη ζωή μου. Να έχεις επιχειρήματα και αποδείξεις πριν πεις κάτι.
Και Disney έχω διαβάσει μικρός και υπερηρωικά και fumetti ξεκίνησα πρόσφατα και σίγουρα έχω διαβάσει πολλές παραπάνω από 5 σειρές BD, κάποιες ενδεχομένως ούτε τις ξέρεις.
Και δεν απορρίπτω, ούτε κατακρίνω τα άλλα ή όσους τα διαβάζουν(για Disney και υπερηρωικά αναφέρομαι).
Μόνο τα manga έχω κατακρίνει αλλά και πάλι αιτιολόγησα. Δεν μ΄αρέσει το σκίτσο και όλη αυτή η γιαπωνέζικη φιλοσοφία.


germanicus
Λάθος κατάλαβες, μάλλον δεν το διευκρίνισα.
Δεν ανέβασα τις εικόνες για να κράξω το σκίτσο.
Το σκίτσο το κράζω μόνο στο ερωτικό(και καλά) κόμικ.
Στα άλλα σχολιάζω το σενάριο και τα ορθογραφικά λάθη(δεν μιλάμε για μετάφραση εδώ αλλά για original κείμενο).
Αρτιστικά μια χαρά είναι οι 2 πρώτες εικόνες, αλλά η θεματολογία... να μην πω τίποτα παραπάνω.


Τέλος από μένα η συζήτηση.
Ό,τι είχα να πω για το περιοδικό το είπα.
Σας αφήνω τώρα να το εκθειάσετε όσο θέλετε :flowers7:

 

Edited by laz33
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έτσι για την ιστορία, η ανωρθογραφήα στην Καρμανιόλα είναι πολύ ταιριαστή γιατί είναι το γράμμα κάποιου προφανώς αγράμματου και γράφει όπως θεωρητικά θα έγραφε κι εκείνος.

  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ρε φίλε laz, αυτά που γράφεις είναι προσβλητικά. Δεν αμφιβάλλω πως τα πιστεύεις ή πως δεν τα λες για να προβάλλεις, αλλά είναι. Στο 'χουν πει και τα παιδιά παραπάνω. Γράφεις και σε στίχους και είναι σα να το χτίζεις.  :lol:

Αυτός που έχει διαβάσει 23 BD, 34 Disney, 87 υπερηρωικά και 14 manga;
Καλά, δεν αναφέρω κάτι indie και αργεντινο-τέτοια.
Ούτε καν ξέρει τους όρους.
Εγώ αυτόν δεν τον λέω μέσο κομιξόφιλο αλλά "δεν έχω να κάνω τίποτε άλλο κι απ΄το πρωί ως το βράδυ διαβάζω κόμικς".

Είναι δυνατόν να πιστεύεις τέτοια πράγματα; Και άντε να τα πιστεύεις, αλλά είναι δυνατόν να τα γράφεις χωρίς φιλτράρισμα σε φόρουμ για κόμικς; Έχεις προσβάλλει το 90% του φόρουμ με αυτό το τετράστιχο - δεν είναι και έμμετρο και θα σε κυνηγάει ο germanicus.

Τα κόμικς είναι χόμπι, για άλλους σημαντικό, για άλλους ένα από τα πολλά. Άλλοι επιλέγουν συγκεκριμένες χώρες, άλλοι συγκεκριμένα είδη, άλλοι προσπαθούν να διαβάσουν λίγο απ' όλα και άλλοι τα πάντα από ένα είδος.

 

Και για να μείνω εντός θέματος: Κυριολεκτικά, ο μέσος κομικσόφιλος προφανώς και δεν είναι αυτός που διαβάζει μόνο BD (κρίνω με βάση τη δραστηριότητα σου στο φόρουμ, ελπίζω ότι δεν πέφτω τόσο έξω). Όπως δεν είναι και αυτός που διαβάζει μόνο Αμερικάνικα. Ακόμα και μόνο για Ελλάδα να το πάρουμε, οι εκδόσεις έχουν αρκετή ποικιλία ώστε να μη δημιουργούν συγκέντρωση του μέσου αναγνώστη κόμικς γύρω από ένα genre (πόσο μάλλον χώρα παραγωγής). Για παράδειγμα (και όχι για επιχείρημα), ορίστε ο απολογισμός των ελληνικών εκδόσεων για το 2016 που έφτιαξε ο totally_wired. Ούτε εγώ ξέρω με αυστηρά κριτήρια ποιος θα ήταν μέσος κομισκόφιλος. Αλλά ξέρω ότι δεν θεωρείσαι εσύ. Το τελευταίο πικρόχολο σχόλιο δεν έχει να κάνει με ορισμούς και δεδομένα, είναι προσωπική σου άποψη. Αν (ξαναλέω, αν) ο μέσος κομικσόφιλος, λοιπόν, ορίζεται ως αυτός που αναφέρεις, δεν έχει σημασία τι πιστεύεις για αυτούς.

Edited by ΔαΔηΡάθυμος
  • Like 13

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΔαΔηΡάθυμε
Ενώ το να με λένε ξερόλα επειδή "τόλμησα" να πω την άποψή μου για περιοδικό που δεν διάβασα ή το να μου λένε ότι έχω διαβάσει 5 BD όλα κι όλα, δεν είναι προσβλητικό κατά τη γνώμη σου.
Σόρρυ αλλά έχω συνηθίσει ν΄απαντάω ακριβώς στο ύφος που μου μιλάνε και έχω αρκετή εμπειρία από forums και social media ώστε να καταλαβαίνω το ύφος του καθενός και το πότε κάνει πλάκα ή πότε ειρωνεύεται.

Περιμένω ν΄ακούσω τον ορισμό του μέσου κομιξόφιλου.
Μέχρι στιγμής έχω ακούσει ποιος δεν θεωρείται μέσος κομιξόφιλος :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θλιμμένε Μπούφε

Μέσος κομιξόφιλος για σένα ποιος είναι;

Αυτός που έχει διαβάσει 23 BD, 34 Disney, 87 υπερηρωικά και 14 manga;

Καλά, δεν αναφέρω κάτι indie και αργεντινο-τέτοια.

Ούτε καν ξέρει τους όρους.

Εγώ αυτόν δεν τον λέω μέσο κομιξόφιλο αλλά "δεν έχω να κάνω τίποτε άλλο κι απ΄το πρωί ως το βράδυ διαβάζω κόμικς".

 

 

Ότι πιο άκυρο έχω διαβάσει σε φόρουμ που ασχολείται με κομικς, μόνο και μόνο για να υποστηρίξεις την άποψη σου. Οι περισσότεροι που γράφουν σε αυτό το θέμα μόνο έχουν διαβάσει 10 φορές περισσότερα από αυτά που αναφέρεις. Απλά δεν είναι εσύ. Εσύ προτιμάς κάτι άλλο. Αλλά σεβάσου την γνώμη αυτών που έχουν διαβάσει 10 φορές περισσότερα πράγματα από εσένα και σεβάσου την γνώμη αυτών που έχουν διαβάσει αυτό για το οποίο συζητάμε. Στο ξαναλέω, το να προσπαθείς να πείσεις άλλους ότι ένα περιοδικό είναι κακό χωρίς να το έχεις διαβάσει, χωρίς να έχεις διαβάσει άλλα αντίστοιχα περιοδικά, χωρίς να έχεις διαβάσει αντίστοιχα κόμικς, χωρίς να έχεις διαβάσει άλλη δουλειά των δημιουργών, χωρίς να ξέρεις καν τους δημιουργούς..... έ αυτό καταντάει στα όρια του trolling.

 

Αποδέξου ότι δεν σου αρέσει, αποδέξου ότι άλλοι πιθανόν να μπορούν να το κρίνουν καλύτερα από εσένα, αποδέξου ότι δεν κατέχεις το θέμα και προχώρησε. Δεν είναι κακό, ούτε εγώ ξέρω τα Μ&Μ και τα Largo Winch όπως εσύ, δεν σημαίνει ότι θα επιχειρηματολογήσω για το τι φαντάζομαι ότι είναι, διαβάζοντας 3 καρέ τους. Έλεος δηλαδή, δεν τα ξέρουμε όλοι όλα και δεν είναι κακό αυτό.....

 

Υ.Γ. Ο μέσος κομιξόφιλος δεν ξέρω ποιος είναι, αλλά σίγουρα έχει διαβάσει παραπάνω από 150 κόμικς, παραπάνω από 1-2 είδη και παραπάνω από 1-2 σχολές. Ο άλλος είναι περιστασιακός αναγνώστης ή απλά αναγνώστης κάτι που του αρέσει και δεν το ψάχνει παραπέρα.

  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα επί προσωπικού σταματάνε εδώ.

 

:cheers5:

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dredd
Συμφωνώ ότι οι περισσότεροι εδώ μέσα έχουν διαβάσει πολλά περισσότερα απ΄όσα έγραψα και σίγουρα πολλά περισσότερα από μένα.
Αλλά οι περισσότεροι εδώ μέσα που σχολιάζουν πολύ απλά δεν είναι μέσοι κομιξόφιλοι.
Είναι φανατικοί κομιξόφιλοι.
Μάλλον αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά την έννοια ή δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ότι είμαστε τόσο πορωμένοι μ΄ένα χόμπυ.


Υ.Γ.1 Δεν το παίζω ειδήμων και ξερόλας, ούτε προσπαθώ να επιβάλω τη γνώμη μου.
Ούτε ήξερα πως πρέπει να έχει κανείς πτυχίο κομιξολογίας για να εκφράσει την άποψή του.
Kάποιος δηλαδή που βλέπει μόνο Champions League δεν μπορεί να πει την άποψή του για το ελληνικό πρωτάθλημα; Έστω κι από 1-2 αγώνες που είδε όλους κι όλους.
Cool out λίγο.

Υ.Γ.2. Πάλι όμως βλέπω να γράφεται τι δεν είναι ο μέσος κομιξόφιλος.
Μπορεί να προσδιορίσει κάποιος τον ορισμό ή τζάμπα κουβέντα κάνουμε;
Και κάτι επί του θέματος. Ο "μέσος κομιξόφιλος" θ΄αγοράσει τον Μπλε Κομήτη ή όχι;
 

Edited by laz33
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

δεν υπάρχει μέσος κομιξόφιλος. τα κόμικ είναι μορφή τέχνης

 

γενικά δεν υπάρχει οτιδήποτε μη μετρήσιμο που να έχει μέση ή μέσο

 

 

δεν υπάρχει ούτε μέσος οδηγός, ούτε μέσος χρήστης υπολογιστή κτλ.

Edited by totally_wired
  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.