Jump to content

DaDiRa

Moderator
  • Content count

    987
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

7,723 Excellent

About DaDiRa

  • Rank
    Κόμικ μανιακός
  • Birthday 12/27/1997

Profile Information

  • Gender
    Male
  • City
    Ξάνθη
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

3,459 profile views
  1. PUBLIC

    Υπάρχει περίπτωση να μην είναι λάθος. Και τα 4 Έλρικ της Helm κάπου τόσο τα πήρα πριν 2 χρόνια. για την ενημέρωση πάντως, τα πήρα και εγώ.
  2. ΜΠΛΕ ΚΟΜΗΤΗΣ

    Το τελείωσα και εγώ. Το αγαπημένο μου κομμάτι του τεύχους είναι το διήγημα "Ο Αμνός του Θεού" του Κώστα Μουζουράκη, του οποίου η αφήγηση ήταν ατμοσφαιρική και γούσταρα πολύ την ανάγνωση. Να πάτε να το διαβάσετε οι παραπάνω. Απ' τη μια μου άρεσε η αύξηση των σελίδων και του πλήθους των κόμικς, αλλά - χωρίς να υποθέτω πως αυτό είναι επακόλουθο του πρώτου - θεωρώ πως μειώθηκε η ποιότητα. Δυστυχώς δεν υπάρχουν κόμικς που ξεχώρισα ιδιαίτερα, όπως είχα στο πρώτο τεύχος. Τα βρήκα όλα μέτρια. Όχι "με-απογοήτευσαν-μέτρια", αλλά "δεν-με-εντυπωσίασαν-μέτρια". Δεν θα μπω στον κόπο να γράψω για κάθε ιστορία, θα πω για μερικές που θέλω. Ξεχωρίζοντας με το ζόρι την Μπαλάντα της Έβδομης Σφαίρας, καθώς μου αρέσει τόσο το σχέδιο όσο και το ύφος που γράφει ο Καμένος (το οποίο είναι ιδιαίτερα εμφανές) και η λεξιπλασία του, σαν εκτέλεση θα μπορούσε να έχει εστιάσει αλλού για να δικαιολογεί την (ας πούμε) "λύτρωση". Το Ensalada Mixta #3, και πάλι λόγω συμπάθειας στον δημιουργό μου τράβηξε την προσοχή σχεδιαστικά, αλλά δεν τη βρήκα καθόλου κοντά στο χαρακτηριστικό χιούμορ του Tomek. Ο Κυνηγός Ράτσας είχε ωραίο χτίσιμο, αλλά τίποτα άλλο. Τα Διάστημικα Μικρόβια ήταν ίσως το μόνο που με ικανοποίησε σε όλους τους τομείς. Για Το Θηρίο συμφωνώ με τον GeoTrou. Την Καντίνα την βρήκα υπερβολικά απλοϊκή. Περίμενα κάποιο twist, κάποια αποκάλυψη, κάτι... Αλλά δεν. Η Απουσία ήταν καλό ορεκτικό. Αντίστοιχο της πρώτη ιστορίας του πρώτου τεύχους. Επίσης, εννοείται πως ξενέρωσα που έλειπαν τα Γυμνά Οστά. Αλλά είδα πως στο πρώτο τεύχος δεν έλεγε πως συνεχίζει στο επόμενο, οπότε ίσως να μην υπήρχε έτσι και αλλιώς σκοπός να βγει σε αυτό. Εκτός αν γράφτηκε κάπου αλλού και δεν το υποθέσαμε μαζικά. Θεωρώ πως αξίζει τα χρήματα - είναι περιοδικό, γι' αυτόν το λόγο το παίρνω και δεν μου φαίνεται περίεργο να μη βρίσκω διαμαντάκια σε κάθε τεύχος. Επίσης η ποιότητα του χαρτιού και της όλης έκδοσης είναι υπερβολικά καλή, πράγμα που πιστεύω ότι δικαιολογεί την τιμή. Αλλά σε αυτούς που ξενέρωσαν με την αποκαλούμενη "κουλτούρα" του προηγούμενου τεύχους θα έλεγα να μην ασχοληθούν. Edit: Συμφωνώ περί ποιοτικής ομοιομορφίας με τον GeoTrou. Στο προηγούμενο βρήκα κακά, βρήκα και πολύ καλά. Εδώ δεν υπάρχουν ούτε χαντάκια, ούτε λόφοι. Αλλά εξαρτάται για το αν είναι αρνητικό ή θετικό αυτό.
  3. Ok, προφανώς δεν το γνωρίζω. Αλλά έχω ξαναπεί για μια λειτουργία (το λες και cheat ) του comicvine που συλλέγει τις εμφανίσεις ενός συγκεκριμένου όρου σε κόμικς. Πιο πριν το έκανα με το "Greece", τώρα το έκανα με το Amelia Earhart. Πέρα από το Air της Vertigo δεν βρήκα κάτι άλλο που να ταιριάζει με το σχεδιαστικό στυλ των εικόνων. Οπότε αν δεν είναι αυτό, μέχρι να ψάξω καλύτερα δίνω πάσα σε όποιον του κάνει κλικ κανένα από τη λίστα.
  4. Διάβασα το περίφημο run του Warren Ellis στο Moon Knight. Ξέρω ότι χαίρει μεγάλης εκτίμησης και ίσως με μισήσετε, αλλά το βρήκα πολύ κακό. Στα τεύχη δεν συμβαίνει πραγματικά τίποτα πέρα από τη λύση κάποιων self-contained υποθέσεων. Μηδενική ανάπτυξη, αδιάφοροι διάλογοι, μπόλικη δράση. Ο Moon Knight δεν πεθαίνει, οπότε είναι badass και τους δέρνει όλους, οκ. Και στο τελευταίο τεύχος έχουμε τον πιο ρηχό, αδικαιολόγητο και βεβιασμένο rival που έχει υπάρξει... πραγματικά γελούσα. Κάπως καλή βρήκα μόνο την ψυχεδελική ιστορία με τα όνειρα. Κάποια άλλα σκηνοθετικά-αφηγηματικά τρικάκια ήταν εκεί, αλλά ίσα που πρόλαβα να τα εκτιμήσω. Σχέδιο καλό, αν και θεωρώ πως είχε διάσπαρτα προβλήματα προχειρότητας. Ο χρωματισμός της Bellaire πολύ σπέσιαλ. Αλλά δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν να συγκρίνεται αυτό που διάβασα με το τι έγραψε ο Lemire. Τέλος πάντων, μετά έχουμε Brian Wood (με Smallwood στο σχέδιο που μου άρεσε πολύ στο run του Lemire) και Cullen Bunn. Ελπίζω να σοβαρεύει.
  5. ΜΠΛΕ ΚΟΜΗΤΗΣ

    Μιας και είχε γίνει μια σχετική κουβέντα όταν ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του περιοδικού, να υπογραμμίσω ότι στο Editorial αυτού του τεύχους αναφέρεται "... με τη φιλοδοξία μελλοντικά να παρουσιάσει [το περιοδικό] και ταλαντούχους ξένους [καλλιτέχνες]". Το είχα απορρίψει σαν πιθανότητα μετά τις συζητήσεις και μου έκανε εντύπωση.
  6. Στην ιστορία Η τέταρτη διάσταση (1959) από τον δεύτερο τόμο του Ρομάνο Σκάρπα, ο Μίκυ αποφασίζει να πάρει ταξί για το σπίτι του και δίνει σαν οδό του την "Ουέστ Αλαβέντα 33" (ή με άλλο τόνο ). Το Ιταλικό δεν μπόρεσα να το βρω κάπου.
  7. Εποχιακά avatars

    Εγώ λέω να πάω και φέτος με τον ξενερωμένο Hamill.
  8. Ήθελα να θέσω και το θέμα με το "Graphic Novel" που κοτσάρουν σε κάθε κατηγοριοποίηση δίπλα από το "Comics", μη τυχόν μπερδευτεί κανένας και νομίζει ότι μιλάμε για μικιμάο. Καλά, το τι είναι Graphic Novel το ξέρουμε οι περισσότεροι εδώ μέσα πάνω-κάτω. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως κατέληξε να μονοπωλεί έτσι το ενδιαφέρον. Υπάρχει λόγος που βρίσκεται εκεί πέρα σε όλα τα μεγάλα sites δίπλα από το "Comics", ενώ είναι υποσύνολο των Comics; Σε εμένα φαίνεται αντίστοιχο του να λέγαμε "Βιβλία και Μυθιστορήματα".
  9. https://imagecomics.com/content/view/sienkiewicz-variant-covers-in-celebration-of-the-walking-deads-15th-anniver
  10. WATCHMEN

    Τελείωσα μόλις την ανάγνωση του τελευταίου τεύχους. Και δεν αναρωτιέμαι πλέον γιατί η παρουσίαση έχει τόσο λίγες απαντήσεις συγκριτικά με το όνομα που κουβαλάει. Τι να πεις για το Watchmen; Να το πιάσεις από τις αναφορές του; Τους παραλληλισμούς του; Τις αντιστοιχίες κειμένου και εικόνας; Τα διακριτικά φυτεμένα στοιχεία για την πρόοδο της υπόθεσης; Τις επαναλήψεις του; Την αφήγηση; Τους διαλόγους; Το κόμικ μέσα στο κόμικ; Την αποδόμηση των υπερηρώων; Θα μπορούσα να συνεχίσω και άλλο. Φαντάζομαι καταλαβαίνετε τι εννοώ όταν λέω πως το μυαλό μου είναι υπερβολικά σούπα αυτή τη στιγμή για να γράψω οτιδήποτε συγκεκριμένο. Όχι πως θεωρώ ότι θα μπορούσα να το κάνω χωρίς να το αδικήσω. Αλλά πρέπει να γράψω και κάπου για να εκτονώσω τον ενθουσιασμό μου. Εννοείται πως χρειάζεται δεύτερη ανάγνωση, και μόνο εξαιτίας της δομής του, αν όχι απλώς επειδή είναι πραγματικό αριστούργημα. Τότε ίσως να έχω να πω πιο ουσιώδη πράγματα. Βαθμούς δεν βάζω, ούτε έχει νόημα να βάλω καθώς έχω δώσει 10 σε λιγότερο καλά κόμικς. Αλλά είναι σίγουρα το καλύτερο σεναριακά και το πιο "κόμικ" κόμικ που έχω διαβάσει. ---- Και πάμε εδώ, τώρα που μπορώ να απαντήσω σχετικά υπεύθυνα. Στο συγκεκριμένο arc με όνομα "The Button" δεν έγιναν πολλά πράγματα που να σχετίζονται με το Watchmen. Εκτός από το ότι ο Batman βρήκε το κουμπί του Comedian στη σπηλιά του και ότι ο Eobart Thawne (ο οποίος θεωρούνταν νεκρός μέχρι τότε, αν δεν κάνω λάθος... δεν έχω πολύ καλή εικόνα του όλου setting) που εμφανίστηκε και έδερνε τον Batman τηλεμεταφέρθηκε κάπου άγνωστα την ώρα του καβγά και επέστρεψε στην κάτωθι κατάσταση. Οι (πρώτες, τουλάχιστον) εικασίες, μιλούσαν για τον Dr. Manhattan. Όλα αυτά στο 1ο τεύχος. Στα υπόλοιπα τεύχη, τα οποία δεν θυμάμαι τόσο γλαφυρά, γίνονται διάφορα πράγματα, ένα εκ των οποίων ήταν πως ο Bruce γνωρίζει τον πατέρα του από το timeline που είχε φτιάξει ο Barry κατά το Flashpoint. Το arc έκλεισε με τον Dr. Manhattan να σηκώνει το κουμπί από κάτω (είδαμε μόνο το χέρι του) και σε τετραγωνάκια ένα απόσπασμα από το Watchmen "Why does my perception of time distress you?...". Όλο αυτό σαν επίλογος στο βασικό event που λέγεται Doomsday Clock και άρχισε αυτόν τον Νοέμβρη. Λεπτομέρειες για αυτό δεν έχω ακόμα. Ούτε για τα παραπάνω θεωρώ πως είμαι λεπτομερής. Απλώς δίνω μια γενική εικόνα του τι γίνεται και σίγουρα υπάρχουν πράγματα που μου διέφυγαν. Θυμάμαι, π.χ., ότι είχα διαβάσει κάτι για τον Ozymandias, αλλά ως εδώ φτάνει η ικανότητά μου τα συνδέσω. Περισσότερα εδώ (τα είχα βρει διαφωτιστικά τότε, μη με ρωτάτε για τώρα) και φυσικά στο google.
  11. ΜοΜ Νοεμβρίου 2017

    Συγχαρητήρια Retroplaymo, καλές περιηγήσεις.
  12. Το The Private Eye προτάθηκε στην κατηγορία Polar (θρίλερ, δηλαδή, αν δεν με κοροϊδεύει το google translate) για το φετινό φεστιβάλ της Angοuleme.
  13. Πέρασε ακριβώς ένας χρόνος. Επιβίωσα και από την αναβάθμιση, σαν τις κατσαρίδες μετά από πυρηνική έκρηξη. Το μεγαλοφυές σχέδιο μου να φαίνονται τρελοί όσοι με αποκαλούσαν έτσι σε αυτό το διάστημα θα ολοκληρωθεί όταν κάποιος admin με ξαναονομάσει DaDiRa.
×

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.