Jump to content

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 319 [Μαύρος Κεραυνός - Νέμεση: Ραντεβού στον ωκεανό]


Πώς σας φάνηκε το τεύχος;  

1 member has voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

image.thumb.png.4d7e9e115998d17ffd1411c26b594767.png

6 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ
    Ο ΜΙΚΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ ΜΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΟΡΑΤΟΥΣ ΚΙ ΑΟΡΑΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΙ ΑΝΑΖΗΤΑ ΕΝΑ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ
  • Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΡΑΣ
    ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΤΡΑΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΩΤΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΟΤΙ Η ΤΥΧΕΡΗ ΔΕΚΑΡΑ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ
  • Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΦΥΣΙΟΔΙΦΗ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥ ΤΟΥ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΣΤΗΝ ΜΑΛΑΙΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΒΑΛΕ ΜΕ ΤΡΟΜΕΡΟΥΣ ΠΕΙΡΑΤΕΣ
  • ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!
    Ο ΜΑΥΡΟΣ ΠΗΤ ΔΙΝΕΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΠΕΙΡΟ ΛΗΣΤΗ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΟΝ ΜΠΕΛΑ ΤΟΥ
  • ΓΚΟΛΦ
    ΣΤΟ ΓΚΟΛΦ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ, ΣΥΝΕΠΩΣ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ
  • ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
    Η ΝΤΑΙΖΥ ΠΙΑΝΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟ ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΚΙΟ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΟΝΑΛΝΤ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 24/07 (Νο. 319)

Edited by Gong
  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Καλούτσικο τευχάκι φαίνεται να είναι. Ανυπομονώ να διαβάσω την Δίκη της Δεκάρας. Προσωπικά πιστεύω ότι θα είναι η πιο ωραία και ενδιαφέρουσα ιστορία του τεύχους. 

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Και εγώ περιμένω ότι η Δίκη της Δεκάρας θα είναι η πιο ενδιαφέρουσα ιστορία του τεύχους. Επίσης τι συμβαίνει στην Καθημερινή, αρχές του μήνα δεν είχε ολοκληρωθεί το ημερολόγιο και τώρα ανέβηκαν διαφημίσεις για όλα τα Μίκυ Μάους του Ιουλίου; :lol:

  • Like 4
  • Funny 1
Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Kαι η ιστορία Γκολφ είναι αυτή :D

 

Ακόμα από την σειρά των αθλημάτων μένουν οι:

 

 

Αυτές μάλλον θα δούμε στα επόμενα τεύχη

Edited by Gong
  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Η δίκη τής δεκάρας πρέπει να είναι αυτή η ιστορία.

 

 

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Η Δίκη της Δεκάρας ήταν όντως μια υπέροχη ιστορία :D. 6 πανέμορφες συναισθηματικές ιστορίες από όλους τους γνωστούς του Σκρουτζ και ένα διδακτικό γλυκό τέλος όπου ακόμα κι ο κακός λαμβάνει ωραία μηνύματα από όλη την υπόθεση, κάτι πολύ σπάνιο. Αυτές είναι ιστορίες που αξίζουν να μπαίνουν στο περιοδικό και να διαβάζονται από όλους :). Ακόμα είχαμε και εύστοχες αναφορές στα παιδικά χρόνια του Σκρουτζ τότε που ήταν λούστρος στη Σκωτία, καθώς και στο Βουνό της Αρκούδας.

Το δεύτερο μέρος του Μαύρου Κεραυνού δεν το έχω διαβάσει ακόμα (θα το διαβάσω στη μεσημεριανή χαλάρωση), όταν το διαβάσω θα πω και για αυτό τη γνώμη μου.

 

:holidays3:

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Ωραίο και το 2ο επεισόδιο "ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ"... αναμονή για το 3ο λοιπόν. 

 

Και τι ποιο ωραίο!! Πραγματικά priceless! ... Παρασκευή μεσημέρι, Ιουλίου, στο μπαλκόνι με την θαλασσινή αύρα να σε χαϊδεύει ... να διαβάζεις τον Μίκυ και να γίνεσαι ξανά ανέμελο παιδάκι, όπως ακριβώς πριν 40 κάτι χρόνια! ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ. :holidays2:

 

20200724_183015.thumb.jpg.424ff60a131e3a3c1b5218dd0de3f641.jpg

  • Like 4
  • Respect 1
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Λοιπόν ας πω και εγώ την γνώμη μου για το τεύχος. Γενικά σαν τεύχος ήταν αρκετά καλό ιδίως το 2ο μέρος του Μαύρου Κεραυνού (ανυπομονώ για το 3ο μέρος). Η Δική της Δεκάρας καλή ιστορία μεν αλλά περίμενα περισσότερα από αυτή και γενικά πιστεύω ότι οι ηθικοί τρόποι δεν ταιριάζουν στο χαρακτήρα της Ματζικας. 

Edited by jimmy mcduck
  • Like 4
Link to post
Share on other sites

image.thumb.png.8cb303295e75637cb0826e7143f2c784.png

Δυστυχώς άκυρο τελείως εξώφυλλο για ένα πολύ καλό τεύχος, θα έλεγα με τον Μαύρο Κεραυνό να ξεχωρίζει. Οπότε για να κάνω μια μικρή κριτική για όλες τις ιστορίες εκτός της Δίκης της Δεκάρας που σχολίασα πιο πάνω :)

Μαύρος Κεραυνός: Νέμεση - Ραντεβού στον ωκεανό: Το μυστήριο πυκνώνει... Η περιπέτεια φουντώνει... Η δράση κορυφώνεται... Εξαίρετο και το δεύτερο μέρος :). Όλα άψογα. Αρκετά καλό και το σχέδιο του Pastrovicchio, απλώς ήθελε λίγο δούλεμα ακόμη στο πως είναι σχεδιασμένοι οι χαρακτήρες. Συνολικά ανυπομονούμε για το επόμενο τεύχος και για την σίγουρα συναρπαστική συνέχεια

Η οδύσσεια ενός φυσιοδίφη: Υπέροχη κι αυτή η ιστορία γεμάτη περιπέτεια και δράση με ένα πανέμορφο τέλος που επιτέλους κερδίζει κάτι από όλα αυτά ο Ντόναλντ ή καλύτερα Ντονάλντο. Το σχέδιο με ικανοποίησε στο έπακρο μπορώ να πω.

Ψηλά τα χέρια: Μικρή ιστορία που όπως γίνεται συνήθως οι ολιγοσέλιδες δεν προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο, παρά μόνο λίγα λεπτά χαλάρωσης. Έτσι κι εδώ. Άσε που ο ληστής έμοιαζε εμφανισιακά με τον Ο' Χάρα και περίμενα στο τέλος αυτήν την ξαφνική ανατροπή :P. Σχεδιαστικά όμως ήταν μια χαρά 

Γκολφ: Αν και όπως ξέρετε δεν είμαι και μεγάλος φαν αυτού του είδους ιστοριών εδώ τα γκαγκς ήταν αστεία και έξυπνα. Το σχέδιο δυστυχώς όμως μας τα χάλασε λίγο. Θα ήθελα λίγο πιο κομψούς σχεδιασμένους χαρακτήρες :D.

Ασυνήθιστη δουλειά: Αρκετά καλό σενάριο όπου βλέπουμε και μια πιο καλή πλευρά της Νταίζυ όπου σκέφτεται και τον καημένο αρραβωνιαστικό της και δεν του βάζει τις φωνές επειδή δεν ήρθε σε ένα ραντεβού, και με ένα όμορφο τέλος. Μέτριο το σχέδιο.

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Η δίκη της δεκάρας αδιάφορη. Είχατε ανεβάσει τις προσδοκιες μου και δεν ανταποκριθηκε επουδενί.

Αντιθετως η οδύσσεια του φυσιοδίφη μου άρεσε παρά πολύ, είχε κάτι από τις παλιές ιστορίες με πειρατές χαλίφηδες περιπέτειες κλπ Επίσης είχε αναφορά σε μια από τις all time αγαπημένες μου τον ΣΙΟΡ ΣΚΡΟΥΤΖ. Ευκαιρία να την ξαναδιαβασω

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Ωραίο τεύχος, αλλά με τελείως άκυρο εξώφυλλο, αφού όχι απλά δεν έχουμε ιστορία Σούπερ Γκούφυ, αλλά ούτε ο κανονικός Γκούφυ εμφανίζεται σε κάποιο καρέ της ιστορίας. Κρίμα με το εξαιρετικό 318, να έχουμε ένα εντελώς άκυρο 319.

 

Τέλος πάντως η κεντρική του Κάστυ αργεί λίγο να πάρει μπρος, αλλά στην πορεία βρίσκει το δρόμο της με εξαιρετική δράση, πολύ όμορφο σχέδιο και κάποια φοβερά καρέ να τη διέπουν. Η περιβόητη δίκη της δεκάρας ήταν αρκετά καλή, σίγουρα όχι τόσο καλή όσο την περίμενα, αλλά εξελίχθηκε όμορφα. Η ιστορία για την Οδύσσεια του φυσιοδίφη-προγόνου του Ντόναλντ (πρόγονός του ήταν, περίμενε κάτι λιγότερο από Οδύσσεια; :lol: ) μπορώ να πω ότι ήταν αρκετά διασκεδαστική με το coming of age σχέδιο να την κάνει να ξεχωρίζει.

 

Αυτές οι ιστορίες με τα αθλήματα που μοιάζουν με τα χάπια της γνώσης στο στυλ αφήγησης, για κάποιο λόγο δε μου αρέσουν, αν και η ιστορία για το γκολφ είχε κάποια έξυπνα καρεδάκια όπως αυτό με τον τσακωμό Ρόμπαξ-Σκρουτζ. Η μικρή ιστοριούλα του Μαύρου Πητ είχε την πλάκα της. Το τεύχος κλείνει με μια μικρή, αλλά πολύ όμορφη ιστοριούλα με πρωταγωνίστρια τη Νταίζυ που πιάνει δουλειά για το Θείο Σκρουτζ, αλλά μέσα από αυτό το γεγονός οι συγγραφείς αφήνουν πολύ ωραία μηνύματα σχετικά με τη σχέση της με τον Ντόναλντ με αποκορύφωμα το τελευταίο καρέ που κλείνει πολύ γλυκά το Μίκυ Μάους της περασμένης Παρασκευής.

 

Ισορροπημένο τευχάκι με την κεντρική του Κάστυ να είναι φυσικά η καλύτερη όλων και να πλαισιώνεται με μια σειρά από διασκεδαστικές ιστορίες :) 

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
On 7/25/2020 at 1:11 PM, hardivic said:

Η δίκη της δεκάρας αδιάφορη. Είχατε ανεβάσει τις προσδοκιες μου και δεν ανταποκριθηκε επουδενί.

Αντιθετως η οδύσσεια του φυσιοδίφη μου άρεσε παρά πολύ, είχε κάτι από τις παλιές ιστορίες με πειρατές χαλίφηδες περιπέτειες κλπ Επίσης είχε αναφορά σε μια από τις all time αγαπημένες μου τον ΣΙΟΡ ΣΚΡΟΥΤΖ. Ευκαιρία να την ξαναδιαβασω

 

Εκείνη την 7άδα ιστοριών του Σιορ Σκρουτζ ψάχνω σαν τρελός να την βρω! Καταπληκτική ιστορία των υπέροχων Μίκυ Μάους 89-95!

Η δίκη της δεκάρας ήταν μια ιστορία της σειράς. Άντε λίγο καλύτερη. Αλλά μέχρι εκεί.

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
1 ώρα πριν, Manitou είπε:

 

Εκείνη την 7άδα ιστοριών του Σιορ Σκρουτζ ψάχνω σαν τρελός να την βρω! Καταπληκτική ιστορία των υπέροχων Μίκυ Μάους 89-95!

Η δίκη της δεκάρας ήταν μια ιστορία της σειράς. Άντε λίγο καλύτερη. Αλλά μέχρι εκεί.

Ανεξήγητο γιατί αυτή η ιστορία δεν επανεκδόθηκε ποτε από τον Τερζόπουλο 

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
4 min ago , hardivic said:

Ανεξήγητο γιατί αυτή η ιστορία δεν επανεκδόθηκε ποτε από τον Τερζόπουλο 

Ενώ την ιστορία και δόξα της δυναστείας των Ντακ την έχουμε διαβάσει 100 φορές!

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Για πετάξτε και κάποιο link να ξέρουμε περί τίνος πρόκειται εμείς που δεν διαβάζαμε κόμικς τότε :D

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
4 ώρες πριν, Gong είπε:

Για πετάξτε και κάποιο link να ξέρουμε περί τίνος πρόκειται εμείς που δεν διαβάζαμε κόμικς τότε :D

 

Ένα link για το παιδί  :)

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #319 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο. (από τον πολυλατρεμένο και πολυχρονεμένο @Βασιλεύς των κόμικς!!!)

tn_MIKYMAOUSE_0319.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:
Ιστορίες.

Μαύρος Κεραυνός: Νέμεση.

"Ραντεβού στον ωκεανό." (2ο επεισόδιο.)


Η παρέα βρίσκεται στο σπίτι του Νομπούο αναζητώντας στοιχεία.

επικοινωνού με κάποιον από το υπερπέραν. Αλλά το σύστημα ασφαλείας του σπιτιού και η εμφάνιση της Μακάντρα με ρομποτική στολή τους αναγκάζει να τραπούν σε φυγή. Το ανελέητο κυνηγητό συνεχίζεται στους δρόμους της πόλης με τον Ζίππο να παίρνει διάφορες μορφές. Σαν από μηχανής θεοί τα δύο υπολειπόμενα μέλη της της παρέας καταφέρνουν να την απομακρύνουν προς το παρόν. Όλα αυτά υπό το άγρυπνο βλέμμα του Μαύρου Φαντάσματος.



Οι φίλοι μας δυστυχώς συλλαμβάνονται και οδηγούνται στην φυλακή. Το Μαύρο Φάντασμα όμως τους βοηθάει να αποδράσουν πάλι μέσω των συνεργατών του. Ένας νέος κύκλος κυνηγητού αρχίζει. Η παρέα βρίσκει ένας ασφαλές μέρος. Εκεί τους βρίσκουν οι φίλοι του Μίκυ από την Ρομπόβια. Ο Μίκυ προσπαθεί και πάλι να επικοινωνήσει με τον άγνωστο φίλο του. Αναφέρει από που γράφει άλλα το επόμενο μήνυμα προέρχεται από το Μαύρο Φάντασμα. Οπότε οι φίλοι μας ξεκινούν για τον επόμενο προορισμό τους.

Την Ρομποτόραμα. Καταφέρνουν να εξασφαλίσουν ένα αλιευτικό σκάφος και να περάσουν τον έλεγχο του λιμενικού σαν απλοί ψαράδες. Τι μυστικά κρύβει ο προορισμό τους; Θα καταφέρουν οι φίλοι του Μίκυ να του πούνε αυτό που ανακάλυψαν; Πόσο ισχυρό είναι το μυστικό όπλου του Καθηγητή Νομπούο και του υποτακτικού του του Μαύρου Φαντάσματος;



"Η δίκη της δεκάρας."

Μία σκοτσέζικη οικογένεια διεκδικεί την Τυχερή δεκάρα του Θείου Σκρουτζ. Η υπόθεση οδηγείται στο δικαστήριο της Λιμνούπολης.

"Η οδύσσεια ενός φυσιοδίφη."

Στην βράβευση των τριών Μικρών εξερευνητών εμφανίζεται ένας κύριο από την Ιταλία. Διηγείται μία ιστορία που συνδέει τις οικογένειές τους.

"Ψηλά τα χέρια!"

Ο Μαύρος Πητ διδάσκει έναν συνάδελφο πως γίνεται μία ληστεία της προκοπής.

"Γκολφ."

Μαθαίνουμε τα πάντα για το άθλημα των ευγενών και όχι μόνο.

"Ασυνήθιστη δουλειά."

Η Νταίζυ αποδεικνύει στο παπί της ζωής της ότι δε μπορεί ούτε στιγμή μακρυά του.

Μονοσέλιδες ιστορίες.

Κάμπερ: "Σχεδόν τέλειος."
Κάμπερ: "Θέμα γούστου."
Κάμπερ: "Νοσταλγία."


Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Το δεύτερο μέρος της ιστορίας είναι γεμάτο δράση, ανατροπές και αγωνία. Συνταρακτικές αποκαλύψεις κάνουν το κάθε καρέ ποιο ενδιαφέρον από το προηγούμενο. Στο επόμενο τεύχος περιμένουμε συνταρακτικές αποκαλύψεις και πολύ δράση...

Πολύ ενδιαφέρουσα και απόδοση τιμών Καρλ Μπαρκς και στον Ντον Ρόσα η δεύτερη ιστορία. Πολύ ωραία και τα τελευταία καρέ. Ακολουθεί μία υπέροχη ιστορία από το παρελθόν. Πολύ καλό σενάριο μέχρι την τελευταία σελίδα. Τέταρτη ιστορία του τεύχους μία χιουμοριστική με τον Μαύρο Πητ. Καλούτσικη. Έξυπνη και με διασκεδαστικές πινελιές η ιστορία του ευγενούς αθλήματος. Το τεύχος κλείνει με μια γλυκιά ιστορία αγάπης.

Συμπαθητικές οι τρεις μονοσέλιδες ιστορίες του τεύχους. 

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Μαύρος Κεραυνός: Νέμεση: "Ραντεβού στον ωκεανό. (2ο επεισόδιο.)
2. "Η δίκη της δεκάρας."
3. "Η οδύσσεια ενός φυσιοδίφη."
4. "Ασυνήθιστη δουλειά."
5. "Γκολφ."
6. "Ψηλά τα χέρια!"

8.3/10...
Συνολικά απολαυστικότατο και άκρως διασκεδαστικό το προτελευταίο τεύχος του Ιούλη!!! :D

:hop::hop::hop:
  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Άραγε είμαι ο μόνος, που πρόσεξε ότι η ιστορία με τη δίκη τής δεκάρας δεν στέκει;

 

Η δεκάρα τής ιστορίας είναι μία αμερικανική δεκάρα (dime), όπως φαίνεται στις σελίδες 46 και 66 τού περιοδικού. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κήρυξαν την ανεξαρτησία τους το 1776, άρα και χωρίς να γνωρίζει κανείς τίποτε για τα νομίσματα τής Αμερικής, η δεκάρα δεν μπορεί να είναι παλιότερη. (Αν γνωρίζει, η δεκάρα είναι του τύπου "Seated Liberty", οπότε δεν μπορεί να είναι παλιότερη του 1837.) Πώς γίνεται, λοιπόν, η δεκάρα να εμφανίζεται σε ένα πίνακα των τελών του δεκάτου εβδόμου αιώνος, δηλαδή του χίλια εξακόσια τόσο, άντε τού 1700 το πολύ; Τόσοι νομισματολόγοι και νομικοί εξέτασαν τις αποδείξεις. Σε κανέναν δεν πέρασε από το νου ότι δεν γίνεται να είχαν οι Μακ Κουακ το νόμισμα στην κατοχή τους από τότε, που ισχυρίζονται ότι το είχαν;

 

Κατά τα άλλα, θα συμφωνήσω με τον @hardivic. Αδιάφορη ιστορία.

 

Όσο για το τέλος, καλύτερα να μην πω τίποτε. Ιστορίες με τη Μάτζικα τέλος, θέλει να μας πει ο σεναριογράφος; Δεν νομίζω.

  • Like 6
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites

Όταν το αγόρασα από το περίπτερο μου φάνηκε στα χέρια μου λίγο πιο παχύ. Τώρα που το διάβασα διαπίστωσα ότι αφού τελείωσε στην σελίδα 128 μετά είχε επιπλέον 30 σελίδες με επανάληψη των ιστοριών του Μαύρου Πιτ, του Γκόλφ και της Νταίζυ, τις τρεις τελευταίες δηλαδή. Οπότε έχουμε ένα ελαττωματικό συλλεκτικό τεύχος!  Κατά τα άλλα ένα πολύ καλό τεύχος σε ιστορίες όπως μας έχει συνηθίσει τελευταία.  

  • Like 7
Link to post
Share on other sites
7 hours ago, MARIELOS said:

Όταν το αγόρασα από το περίπτερο μου φάνηκε στα χέρια μου λίγο πιο παχύ.

 

Τυχερέ! Σίγουρα θα χωράνε τα γράμματα της ράχης χωρίς να ξεχειλίζουν στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο.

  • Like 3
  • Funny 4
Link to post
Share on other sites

Εμένα το προηγούμενο μού έτυχε με 30 σελίδες λιγότερες! Ευτυχώς το άλλαξα!

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...

(Κάλλιο αργά, παρά ποτέ δεν λένε? :lol: )

 

Ο “Μαύρος Κεραυνός” συνεχίζει ακάθεκτος να μας συναρπάζει, μέσα από τις σελίδες του αγαπημένου μας περιοδικού. Αυτή την εβδομάδα διαβάζουμε το δεύτερο μέρος της νέας σειράς, που φέρει τον τίτλο “Ραντεβού στον ωκεανό”. Η σκηνή ανοίγει ακριβώς εκεί που μας άφησε το πρώτο μέρος. Ο Μίκυ και η παρέα του βρίσκονται στην έπαυλη του καθηγητή Νόμπουο, όταν η Μακάντρα, μαζί με μερικά αστυνομικά drones, κάνει την εμφάνισή της και το κυνηγητό αρχίζει. Οι φίλοι μας, αλλάζουν θέση κι από ερευνητές, γίνονται κατηγορούμενοι και στην συνέχεια...δραπέτες! :wow: Το κουβάρι του μυστηρίου αρχίζει να ξετυλίγεται σιγά-σιγά και η περιπέτεια θα μεταφερθεί σε ένα μέρος, σβησμένο από τον χάρτη! Κι αυτό το μέρος απέδωσε αριστοτεχνικά την αγωνία και την δράση, η οποία ξεκινάει από το πρώτο καρέ και δεν ολοκληρώνεται αν δεν τελειώσει το επεισόδιο. Η πλοκή ξετυλίγεται με μεγάλο ενδιαφέρον και τα σκηνικά διαδέχονται το ένα το άλλο, αποδίδοντας υφή επιστημονικής φαντασίας. Εξακολουθούμε να παρακολουθούμε με περιέργεια τα γεγονότα, τα οποία μας κρατούν σε εγρήγορση. Το φινάλε του δεύτερου μέρους, προμηνύει και υπόσχεται πολλά για το επόμενο. :) Για τον εικαστικό τομέα, δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο, από αυτά που είπα για το προηγούμενο επεισόδιο.

 

Στην συνέχεια, μία πολύκροτη κι εντελώς παράξενη δίκη θα γίνει στην Λιμνούπολη, “Η δίκη της δεκάρας”. Ο Σκρουτζ, βρίσκεται στο θησαυροφυλάκιό του, όταν λαμβάνει μία ειδοποίηση, σύμφωνα με την οποία, ένας δικηγόρος από την Σκωτία τού αναφέρει ότι μία πελάτισσά του διεκδικεί την πρώτη του δεκάρα, ισχυριζόμενη ότι ανήκει στην οικογένειά της, πάππου προς πάππου. :NoNo: Όπως είναι φυσικό, κάτι τέτοιο ταράζει τον μεγιστάνα από την Λιμνούπολη, ο οποίος επιστρατεύει τους πιο διακεκριμένους επιστήμονες (συμπεριλαμβανομένου και του Λούντβιχ) για να ελέγξουν αν ευσταθεί ένας τέτοιος ισχυρισμός. Όλες οι ενδείξεις αποδεικνύουν ατράνταχτα ότι η πρώτη δεκάρα του Σκρουτζ δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στην κατοχή του κι έτσι, αφού μία απόπειρα συμβιβασμού καταλήγει στο κενό, την τελική λύση θα την δώσει η τυφλή κυρία με την ζυγαριά! :P Λέτε τελικά να ήρθε η ώρα που ο Σκρουτζ θα αποχωριστεί το θεμελιώδες σύμβολο της αμύθητης περιουσίας του ή κάτι κρύβεται πίσω από όλα αυτά? :thinking: Θεωρώ ότι μιλάμε για μία εξαιρετικής ευφυίας ιδέα σεναρίου, που την βρήκα πολύ εύστοχη για να μετατραπεί σε ιστορία. :clap2: Από εκεί και πέρα, μετά τα πρώτα καρέ που με εξέπληξαν, έχουμε μία πλοκή που περιγράφει το περιεχόμενο της επιστολής και το οποίο το βρήκα λίγο υπερβολικό κι αδύναμο, πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη. Η συνέχεια, όμως, ανακάμπτει και μας εξάπτει την περιέργεια για την κατάληξη. Το φινάλε, πιστεύω ότι είναι το πιο δυνατό σημείο της ιστορίας. Είναι ανατρεπτικό, φιλοσοφημένο, ενώ παράλληλα μας κάνει να αναθεωρούμε πολλά για το ποιόν του villain. :respect: Εννοείται ότι θα πρέπει να σταθούμε και στην πλειάδα των χαρακτήρων που εμφανίζονται στην ιστορία, καθώς και την συμπαράσταση κι αγάπη που δείχνουν προς το πρόσωπο του Σκρουτζ. Επίσης, αξίζει να τονίσουμε ότι το σκηνικό της απόκτησης της πρώτης δεκάρας δεν ταιριάζει με το έργο των “κλασικών”. Ο πρώτος πελάτης είναι ένας ευγενής κι όχι ο Τζο ο σκαφτιάς, ενώ κι ο σχεδιασμός του πατέρα του Σκρουτζ είναι εντελώς διαφορετικός. Γενικά, μου άρεσε πολύ η ιστορία, αλλά είχε και τα ελαττωματάκια της. :) Το σχέδιο το βρήκα εκφραστικότατο και γελοιογραφικό, αλλά το συγκεκριμένο στυλ δεν είναι του γούστου μου.

 

Η "Οδύσσεια ενός φυσιοδίφη" μάς μεταφέρει στην κατασκήνωση των Μικρών Εξερευνητών, όπου εκτυλίσσεται ένα γεγονός που μας είναι οικείο. Τα τρία γνωστά μας ανιψάκια παίρνουν ακόμα ένα μετάλλιο για τις επιδόσεις τους στο Σώμα. Στην τελετή βράβευσης βρίσκονται για να τα καμαρώσουν ο Ντόναλντ με τον θείο Σκρουτζ. Μετά την βράβευση, οι Ντακ συναντιούνται τυχαία με έναν άλλο παρευρισκόμενο, ο οποίος με την κουβέντα ανακαλύπτει ότι έχει κάποια κοινά με τον Ντόναλντ. Για την ακρίβεια, ένας πρόγονος του Ντόναλντ από την Ιταλία είχε συνεργαστεί με έναν πρόγονο του άλλου, σε μία αναζήτηση σπάνιων ειδών φυτών στην Μαλαισία. Οι ατυχίες, όμως, τους χτυπούσαν αλύπητα και οι κίνδυνοι ήταν πάμπολλοι. Αυτή την περιπετειώδη οδύσσεια θα την απολαύσουν οι αναγνώστες. Πρόκειται για ένα αξιόλογο σενάριο, το οποίο διευρύνει (κατά κάποιον τρόπο) το γενεαλογικό δέντρο των Ντακ. Η πλοκή ξεκινάει σαν πρόσχημα από την κατασκήνωση των Μικρών Εξερευνητών, για να κάνει την σύνδεση με το παρελθόν, που αποτελεί το κύριο μέρος της. Από εκεί και πέρα βγαίνει έντονο το περιπετειώδες στοιχείο, το οποίο έχει καλή γραφή, που προσωπικά με κράτησε προσηλωμένο στις σελίδες. Το ίδιο εύστοχη ήταν και η κατάληξη της ιστορίας. Πολλά μπράβο, λοιπόν! :clap2: Το σχέδιο δεν μ' ενθουσίασε. Τα καρέ τα βρήκα, πέραν του δέοντος, παραγεμισμένα.

 

Στην ιστορία "Ψηλά τα χέρια", ο Μαύρος Πητ βρίσκεται στο ταχυδρομείο, με σκοπό να πληρώσει μία κλήση, γεγονός που από μόνο του κάνει την ιστορία πρωτότυπη. :P Κάποια στιγμή μπαίνει ένας κακοποιός για να διαπράξει ληστεία. Κανείς, όμως, δεν τον παίρνει στα σοβαρά κι αυτό λόγω του εντελώς ερασιτεχνικού του στυλ. Ο τύπος φαίνεται μαλακός, ήπιος, φοράει γελοία μάσκα και δεν ξέρει καθόλου να επιβάλλεται. Όπως είναι φυσικό, μία τέτοια "αντιεπαγγελματική" συμπεριφορά δεν είναι δυνατόν να μην εκνευρίσει τον μετρ των ληστειών. :Ungry:Τι θα αποφασίσει να κάνει, άραγε, ο Πητ? :thinking: Χαριτωμένη ιστορία, που δεν στηρίζεται σε κάποιο σοβαρό σενάριο, αλλά δημιουργεί μία απλή πλοκή, που βγάζει τα αρώματα του χιούμορ σχεδόν μόνο στο φινάλε. Γενικά δεν είναι μία δουλειά που θα μου μείνει στην μνήμη, αλλά πέρασα ευχάριστα όσο κράτησε. Σχεδιαστικά την βρήκα μέτρια.

 

Σε αυτό το τεύχος θα ασχοληθούμε με ένα ευγενές "Σπορ", όπως είναι το "Γκολφ". Η ιστορία θα μας παραθέσει αρκετές πληροφορίες για το άθλημα των πλουσίων, τόσο γενικές (που λειτουργούν σαν εισαγωγή), όσο και λίγο πιο ειδικές. Τον ρόλο του "δασκάλου" έχουν οι επεξηγηματικές λεζάντες, αλλά και οι καθιερωμένοι χαρακτήρες του σύμπαντος των Ντακ. Το κωμικό στοιχείο είναι πανταχού παρόν, δεν είναι όμως εντελώς εύστοχο. Εντύπωση κάνει η απουσία των αναδρομών του αθλήματος στο παρελθόν και της "γέννησής" του. Anyway! Το σχέδιο το βρήκα σχετικά καλό.

 

Λίγο πριν την γραμμή του τερματισμού, το αγαπημένο μας περιοδικό, θα μας χαρίσει τρεις μονοσέλιδες ιστορίες από την σειρά "Εκδρομή με κάμπερ". Αυτές είναι οι εξής:

Δεν μπορώ να πω ότι μ' ενθουσίασε η εν λόγω σειρά. :( Τα αστεία, τα οποία παρατίθενται δεν είναι και τόσο καλής ποιότητας και μου έβγαλαν κάτι άνευρο κι άνοστο. Γενικά τις βρήκα πολύ επίπεδες ιστορίες. Το μόνο θετικό είναι ότι έμαθα ότι το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο καλείται και κάμπερ. Ό,τι μαθαίνει κανείς όφελος είναι! :P Το σχέδιο είναι λεπτομερές, αλλά η απόδοση των χαρακτήρων δεν με κάλυψε.

 

Η τελευταία ιστορία του τεύχους έχει για πρωταγωνίστρια την Νταίζυ, η οποία θα κάνει μία "Ασυνήθιστη δουλειά". Η αρραβωνιαστικιά του Ντόναλντ βρίσκεται στον κήπο του σπιτιού της και κάνει φασίνα, την ώρα που περνάει απ' έξω ο θείος Σκρουτζ και την καμαρώνει για την προκοπή της. Έτσι της ζητάει να συναντηθούν, το επόμενο πρωί στο θησαυροφυλάκιο, προκειμένου να συζητήσουν για την μελλοντική τους συνεργασία. Η εργασία για την οποία την προορίζει ο Λιμνουπολίτης μεγιστάνας είναι το στίλβωμα των νομισμάτων του. Η φίλη μας δέχεται κι αποδεικνύεται ικανότατη στα νέα της καθήκοντα. Κάποια στιγμή, όμως, θα της περάσει μία σκέψη από το μυαλό. Τι θα κάνει ο Ντόναλντ, ο οποίος φαίνεται να έχει στεριώσει μόνο σ' αυτή την δουλειά? :oops: Κάτι θα πρέπει να σκεφτεί και μάλιστα γρήγορα. Πρόκειται για μία ιστορία που σίγουρα μας κάνει να αναθεωρήσουμε τους αρνητικούς χαρακτηρισμούς που έχουμε κάνει κατά καιρούς για την πρωταγωνίστρια. Η Νταίζυ στέκεται στο ύψος της, χαρακτηρίζεται από καλοκαρδοσύνη κι απίστευτο αλτρουισμό (μιας και δεν χαλάει χατήρι ούτε στον Ντόναλντ, αλλά ούτε και στον Σκρουτζ). Η πλοκή δεν έχει δράση ή χιούμορ, κυλάει όμως ανάλαφρα κι ολοκληρώνεται με ένα φινάλε άκρως ρομαντικό κι ευαίσθητο. :love4:  Πολύ καλό! :clap2: Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό.

 


:beer:

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.