Jump to content

Kriton

Members
  • Content Count

    753
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

4,315 Good

5 Followers

About Kriton

  • Rank
    Very Active Member
  • Birthday January 1

Contact Methods

  • Website URL
    https://comicsloft.wordpress.com/

Profile Information

  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

1,926 profile views
  1. Να συμπληρώσω, ως παλαιότερος, ότι η ιστορία με τα κινούμενα σχέδια στην ελληνική τηλεόραση δεν άρχισε τη δεκαετία του 1970, όπως λες στο βίντεο, αλλά πιο πριν. Οι πρώτες τηλεοπτικές εκπομπές τής ΕΡΤ (που τότε λεγόταν ΕΙΡ--Εθνικόν Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) άρχισαν το 1966. Εμείς πήραμε τηλεόραση γύρω στο Δεκέμβριο του 1968, και τότε από τις αγαπημένες μου σειρές ήταν το Bugs Bunny Show, που ανέφερες και εσύ, και ο Κάσπερ (υποθέτω από τη σειρά The New Casper Cartoon Show), που δεν τον ανέφερες. Επίσης θυμάμαι ότι έβλεπα και το The Woody Woodpecker Show, αλλά δεν θυμάμαι αν το έβλεπα εκείνη την εποχή ή λίγο αργότερα, αλλά μάλλον τότε το έβλεπα και αυτό. Όσο για τις διαφημίσεις, απλώς δεν υπήρχαν. Τότε υπήρχαν μόνο τα δύο κρατικά κανάλια, του ΕΙΡ και της ΥΕΝΕΔ (το «ενόπλων», όπως το έλεγε ο κόσμος). Το 1968 το ΕΙΡ έβαζε διαφημίσεις ανάμεσα στις εκπομπές, χωρίς να τις διακόπτει, ενώ η ΥΕΝΕΔ δεν έβαζε καθόλου. Οι εκπομπές, που μου άρεσαν περισσότερο, ήταν όλες στην ΥΕΝΕΔ. Περιέργως, τότε μου άρεσαν οι διαφημίσεις, ίσως διότι ήμουν μικρός, και μου άρεσε το ότι έβλεπα κάτι ολοκληρωμένο σε μόλις μισό λεπτό. Κάποια στιγμή άρχισε να βάζει διαφημίσεις και η ΥΕΝΕΔ, οπότε το ανακοίνωσα περιχαρής στη μητέρα μου, ότι επιτέλους έβαλαν διαφημίσεις και αυτοί! Φυσικά, δεν μιλάμε για πρωινή ζώνη κινουμένων σχεδίων, καθώς το πρόγραμμα άρχιζε γύρω στις 6 το απόγευμα. Αναγκαστικά, λοιπόν, τα κινούμενα σχέδια έμπαιναν στην αρχή τού απογευματινού προγράμματος. Μετά από κάποια χρόνια άρχισαν και ένα υποτυπωδες μεσημεριανό πρόγραμμα, με την εκπομπή ποικίλου περιεχομένου Κάθε Μεσημέρι. Εκεί βάζανε και κάποιες μεμονωμένες ιστορίες κινουμένων σχεδίων, π.χ. από τον Κάσπερ, αλλά και πάλι δεν μπορούμε να μιλάμε για παιδική ζώνη.
  2. Θα πρότεινα τότε να αναμορφώσεις την αρχική δημοσίευση ώστε να ακολουθεί το πρότυπο που ακολουθούν οι αρχικές δημοσιεύσεις σε όλες τις συζητήσεις για τα διάφορα τεύχη. Τίτλος με συγκεκριμένη μορφή, εικόνα από τη διαφήμιση της Καθημερινής και αντιγραφή/επικόλληση του κειμένου τής διαφήμισης. Στους τίτλους των ιστοριών πρόσθεσε συνδέσμους προς το I.N.D.U.C.K.S. για όσες ιστορίες έχεις αναγνωρίσει ή πιστεύεις ότι έχεις μαντέψει ποιες είναι. Τέλος, πρόσθεσε μία ψηφοφορία με το συγκεκριμένο ερώτημα και τις συγκεκριμένες επιλογές, που υπάρχουν στις συζητήσεις για τα προηγούμενα τεύχη, όπου το μόνο που θα αλλάζει από την προηγούμενη ψηφοφορία θα είναι ο αριθμός τού τεύχους. Όταν κυκλοφορήσει το τεύχος (ή αν κάποιος αναγνωρίσει κάποια ιστορία, που δεν έχεις αναγνωρίσει), ενημέρωσε τους συνδέσμους, ώστε τελικά να υπάρχουν σύνδεσμοι προς όλες τις ιστορίες. Επίσης, αφού κυκλοφορήσει το τεύχος και το διαβάσεις, μπορείς να αναρτήσεις τη δική σου παρουσίαση ως απάντηση στη συζήτηση, με όποια μορφή θέλεις, αλλά με βάση την ελληνική έκδοση και όχι την ιταλική. Αυτή θα διαβάσουμε οι υπόλοιποι και με βάση αυτή θα συζητήσουμε για τις ιστορίες. Δεν είναι αγώνας δρόμου, για το ποιος θα ανοίξει πρώτος το θέμα. Το κάνει όποιος τύχει να δει πρώτος τη διαφήμιση του τεύχους, αν θέλει, και ως εξυπηρέτηση στους υπολοίπους.
  3. Είμαι ο μόνος, που αντιμετωπίζει αυτή τη δημοσίευση με κάποια καχυποψία, ας πούμε ως πρωταπριλιάτικο αστείο με βάση το παλιό ημερολόγιο; Το εξώφυλλο δεν είναι αυτό τού Μίκυ Μάους 357: λείπει το bar code, το λογότυπο "Disney" είναι σε λάθος μέρος και πολύ θολό, το εξώφυλλο έχει τις αναλογίες των εξωφύλλων τού Topolino και όχι αυτές τού Μίκυ Μάους, είναι κομμένο από δεξιά (λείπει μέρος από το πόδι τού Ντόναλντ) όπως και στο Topolino, ενώ, όπως παρουσιάζεται στο ημερολόγιο του Απριλίου, δεν είναι, και, τώρα που το ξαναβλέπω, το λογότυπο "ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ" δείχνει πιο πιξελιασμένο από το υπόλοιπο σχέδιο, σαν να έχει σκαναριστεί σε χαμηλότερη ανάλυση. Πολύ καλή δουλειά με το πρόγραμμα ζωγραφικής, όπου πρέπει να συνδυάστηκε το εξώφυλλο του Topolino 3152 με τη διαφημιστική αφίσα για το Comicon 2016 στη Νάπολη. Όσο για τις ιστορίες, αυτές προέρχονται όλες από το συγκεκριμένο τεύχος τού Topolino, κάτι που δεν το κάνει συχνά η Καθημερινή, να διαλέξει δηλαδή όλες τις ιστορίες από το ίδιο τεύχος τού Topolino. Εξ άλλου, με ποια λογική θα διαβάζαμε την έκτη ιστορία τής σειράς PK Tube, χωρίς να έχουμε διαβάσει τις άλλες πέντε; Το λιγότερο, που θα έκανε η Καθημερινή σε μια τέτοια περίπτωση, θα ήταν να αποκρύψει ότι πρόκειται για την έκτη ιστορία. Αίσθησή μου είναι ότι, λόγω εξωφύλλου, το τεύχος θα έχει τον βασιλιά τού ουρανού και από εκεί και πέρα θα συνεχίσει τις σειρές, που έχουν ξεκινήσει. Αν περισσεύει χώρος, ίσως να έχει και κάποια άλλη ιστορία από αυτό το τεύχος τού Topolino, προκειμένου να συμπληρωθεί ο αριθμός των σελίδων.
  4. Φτιάχτηκαν όλα τα παραπάνω Αντί για το scan τής ιστορίας τού οπισθοφύλλου είναι ξαναπερασμένο το scan τού εξωφύλλου.
  5. Η πρωτοποριακή δίαιτα πρέπει να είναι αυτή η ιστορία, οπότε μετρώντας σελίδες, φαίνεται ότι θα διαβάσουμε και τα δύο μέρη τού στοιχειωμένου κολλεγίου στο ίδιο τεύχος.
  6. Το ανέφερα περισσότερο ως ένδειξη της αξίας τού puzzle, μια και ρώτησες. Αυτό με τη Νταίζυ και τον Σκρουτζ στην παραλία το βρήκα στο e-bay με $15,25, αυτό με την Σταχτοπούτα με μόλις $4,79 και αυτό με τον Χοσέ Καριόκα πακέτο μαζί με ένα άλλο στα $24.99, άρα $12,50 το ένα. Το τελευταίο το βρήκα και σε διαφορετική (καλύτερη;) εκδοχή πιο τσιμπημένο στα $29,95. Με βάση αυτές τις τιμές, θα έλεγα ότι, μια τιμή γύρω στα $10-15 φαίνεται λογική για όλα. Η συναισθηματική τους αξία πρέπει να είναι μεγαλύτερη.
  7. Προς υπεράσπιση των δημιουργών, να πούμε ότι τόσο ο Barks στο σενάριό του, όσο και ο Strobl στην ολοκληρωμένη εκδοχή τής ιστορίας, μιλάνε για πτήση ενός μάτσου χορευτριών στο Φίτζι, η δε πινακίδα δείχνει προς το γραφείο, όπου θα ανέθεταν στον Ντόναλντ την αποστολή. Επομένως, αν σε κάποιων το κεφάλι πρέπει να πέσει ο πέλεκυς της πολιτικής ορθότητας, αυτό πρέπει να είναι των δύο Ελλήνων μεταφραστών. Στου πρώτου διότι απέδωσε το ιδιωματικό "a load of go-go girls" ως «ένα φορτίο με κορίτσια», αντί για το αντίστοιχα ιδιωματικό «ένα μάτσο χορεύτριες» (και το Fiji ως «κάπου»), και στου δεύτερου διότι απέδωσε το "assignment desk" ως «αποστολές-φορτία», ενώ το «γραφείο εντολών» τού πρώτου μεταφραστή αποδίδει μια χαρά το πρωτότυπο.
  8. Για να μας την αφήσει δώρο, προφανώς έφυγε από το γραφείο. Το ανέφερα περισσότερο ως ένδειξη ότι δεν επρόκειτο για κάτι ακριβό. (Και αγόρασε δύο αντίγραφα και χάρισε το ένα.)
  9. Το συγκεκριμένο σχέδιο κυκλοφορεί και σε έγχρωμη αναπαραγωγή από Έλληνα ζωγράφο. Μία συνάδελφος είχε αγοράσει δύο, μία για το σπίτι και μία για το γραφείο. Δεν ξέρω πόσα έδωσε, αλλά δεν πρέπει να ήταν πολλά, μια και όταν έφυγε, μας την άφησε δώρο. Την έχουμε στο λογιστήριο, όπως άλλοι είχαν κάποτε το «o πωλών τοις μετρητοίς».
  10. 1. Μήπως θα πρέπει να διορθωθεί το παραπάνω επιτέλους ή να αφαιρεθει εντελώς; Το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι παντελώς ανορθόγραφο. Τόνος και πνεύμα μαζί δεν μπαίνουν στη μέση λέξεων, λείπει η αρχική δασεία, ενώ έχουν παρεισφρήσει και δύο λατινικοί χαρακτήρες (E, u). Άκου «Eλἔvη Δἦμou»! Αν θέλαμε να γράψουμε το όνομα πολυτονικά, θα το γράφαμε όπως στο μονοτονικό, προσθέτοντας απλώς μία δασεία: Ἑλένη Δήμου. Ο παραπάνω σύνδεσμος, όμως, λέει ότι το όνομα δεν χρησιμοποιείται. Είναι όντως καταχωρισμένο στο I.N.D.U.C.K.S.; Απ' όσο ξέρω, στο I.N.D.U.C.K.S. χρησιμοποιούμε αποκλειστικά μονοτονικό, αλλά διατηρούμε την ιστορική ορθογραφία των τίτλων των παλιών εκδόσεων (π.χ. υποτακτικές σε ήτα) όπου αυτή είχε χρησιμοποιηθεί. Έτσι κι αλλιώς, οι περισσότεροι τίτλοι είναι γραμμένοι με κεφαλαία στα περιοδικά, και μόνο σε λίγες περιπτώσεις υπήρχαν τίτλοι γραμμένοι με πεζά, ώστε να υπάρχουν και τόνοι. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, προσθέτουμε τόνους, γράφοντας τους τίτλους με πεζά, αντί με κεφαλαία!
  11. Στη σελίδα 3 αναφέρονται διάφορα πράγματα, που απαγορεύεται να κάνει κανείς με το τεύχος, μεταξύ των οποίων είναι και η αποθήκευση. Δεδομένου ότι το μόνο, που μπορεί κανείς να κάνει κανείς στην ιστοσελίδα τού τεύχους, είναι να κατεβάσει (και επομένως να αποθηκεύσει) το τεύχος, όποιος πάτησε το "Download" έχει παραβεί τους όρους χρήσης! Αναρωτιέμαι αν το ίδιο έγραφαν και οι ηλεκτρονικές εκδόσεις των τευχών τής Καθημερινής. Όποιος τις κατέβασε, είναι παράνομος! Άσχετο: η readpoint, που έβγαζε τις ηλεκτρονικές εκδόσεις, έχει κλείσει; Πήγα να ελέγξω καμία προεπισκόπηση, και βλέπω ότι το site της δεν υπάρχει πια.
  12. Από την άλλη εγώ θα έλεγα ότι είχαμε ένα Κόμιξ που θύμιζε τα πρώτα τεύχη τού παλιού Κόμιξ, καθώς και τα κόμικς τής Gladstone, στα οποία βασιζόταν τότε το περιοδικό: κεντρική ιστορία Barks και δανέζικες ιστορίες για συμπλήρωμα, αποκλειστικά με παπιά, καθώς δεν υπήρχε ούτε μία ιστορία με τον Μίκυ. Η επιλογή των συμπληρωματικών ιστοριών θα έλεγα ότι ήταν πολύ καλή, με τις περισσότερες, αν όχι όλες, να θυμίζουν δεκασέλιδες του Barks. Ακόμα και η ιστορία τού υιού Van Horn ήταν πολύ καλή. Αν υπάρχει μία διαφορά με τα πρώτα τεύχη τού Κόμιξ, είναι ο αριθμός των σελίδων. Άλλο συμπλήρωμα βάζεις, και άλλη αίσθηση κάνει, όταν ένα τεύχος έχει 36 ή 52 σελίδες και άλλο όταν έχει 100. Και κάτι εγκυκλοπαιδικό, που τώρα το έμαθα. Η σφήκα γράφεται και σφήγκα, οπότε σωστά το έχουν γράψει στη μετάφραση της Καθημερινής, όσο και αν ξενίζει. Το ίδιο ισχύει προφανώς και για τους διαβόητους σφηγκάνθρωπους στην ομώνυμη ιστορία τού παλιού Μίκυ Μάους. Τι μαθαίνει κανείς!
  13. Δεν βλέπω φωτογραφίες, αλλά το παζλ που εμφανίζεται στο thread είναι, σύμφωνα με αυτή την πηγή, από το 1962-1964. Στο e-bay το πουλάνε για 10 δολάρια.
  14. Για κάποιο λόγο δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος. Άραγε είμαι ο μόνος, που θα ήθελε να διαβάσει ιστορίες με το Λυκόπουλο;
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.