Jump to content

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 321 [Μαύρος Κεραυνός - Νέμεση: Η κυριαρχία του Ομιμποζου]


Πώς σας φάνηκε το τεύχος;  

1 member has voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

image.thumb.png.b5c57473cfccef654ffb53fcd0707e2e.png

7 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΟΜΙΜΠΟΖΟΥ
    ΟΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
  • ΤΑ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΥΟ
    Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΔΙΝΕΙ ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΖΕΣΤΗΣ
  • Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΑΡΙΣΜΑΤΟΣ
  • Η ΠΙΣΙΝΑ
    Ο ΓΚΟΥΦΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΜΙΑ ΠΙΣΙΝΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ
  • Ο ΑΘΡΑΥΣΤΟΣ ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΜΑΤΑΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΝΑΝ ΚΟΥΜΠΑΡΑ
  • ΑΣΚΗΣΗ & ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ
    Η ΚΑΛΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ
  • ΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΙΒΟ
    Ο ΦΟΙΒΟΣ ΦΟΒΕΡΑΣ ΣΥΝΔΥΑΖΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 07/08 (Νο. 321)

Edited by Gong
  • Like 9
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Επιτέλους με το σημερινό τεύχος ολοκληρώθηκε ο Μαύρος Κεραυνός και να πω πως για εμένα το τέλος τις περιπέτειας ήταν απρόβλεπτο και τέλειο. :cool: Το υπόλοιπο τεύχος όμως κυρίως το σχέδιο των ιστοριών του που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής με έχει ψιλό απογοητεύσει. Τέλος πάντων τώρα ανυπομονώ να βγει ο Μίκυ Μαλτέζε την άλλη Παρασκευή. :yahoo:

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #321 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον @Retroplaymo που πρέπει να κάνει επανάληψη στα νούμερα... Εμ, αυτά συμβαίνουν όταν 42 χρονών μαντράχαλος συνεχίζεις να ασχολείσαι με σφηνοτουβλάκια...)

tn_MIKYMAOUSE_0321.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche.) :yahoo:

Ιστορίες.

Μαύρος Κεραυνός: Νέμεση.

"Η κυριαρχία του Ουμιμπόζου." (4ο επεισόδιο.)


Ο Μαύρος Κεραυνός ετοιμάζεται να εισβάλει στην πόλη.

Δυστυχώς το ενεργειακό πεδίο που προσωρινά φάνηκε να δουλεύει διασπάστηκε από υπόγεια διείσδυση. Τα ρομπότ εισβάλουν στην πόλη και ο Μίκυ πάει να δανειστεί κάποια πράγματα από την έκθεση προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Μαύρο Κεραυνό. Στην αρχή η μάχη εξελίσσεται υπέρ του αλλά στο τέλος το Μαύρο Φάντασμα κερδίζει τον πρώτο γύρο. Όλοι οι φίλοι τον είχαν για νεκρό. Αλλά σώθηκε χάρη στον Ζίππο.



Οι φίλοι του, του συστήνουν τον καθηγητή Νομπούο. Είχε δημιουργήσει ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης τον Νέμο αλλά αναγκάστηκε να τον εγκαταλείψει όταν έγινε η έκρηξη του ηφαιστείου. Αυτός όμως κατάφερε να συνεχίσει μόνος τους και να οχυρώσει καλύτερα την ανακατασκευασμένη πλέον πόλη. Μέχρι που δυστυχώς έμαθε πως φέρονται στα ρομπότ οι άνθρωποι και την ύπαρξη του κακού. Κατάφερε κάτι που δεν κατάφερε ο δημιουργός του. Την δημιουργία τέλειων ανθρώπινων αντιγράφων.

Ο μόνος τρόπος για να ον σταματήσουν είναι να μπουν μέσα στον Ουμιμπόζου που έχει ήδη εισβάλει στην πόλη από τα πρώτα καρέ. Η "ομάδα" αναλαμβάνει με πραγματικό πλέον πνεύμα συνεργασίας να καθυστερήσει το Μαύρο Φάντασμα. Παράλληλα ο Νομπούο με τον Μίκυ καταφέρνουν να σταματήσουν την Νέμεση του Νέμο και όλα τα ρομπότ κάνουν στροφή 180 μοιρών στον χαρακτήρα τους. Ο Μίκυ επιστρέφει έγκαιρα στο σπίτι του μετά τα απανωτά μηνύματα τη Μίννι. Όλα δείχνουν ότι η Νέμεση τελειώσε. Η μήπως όχι;



"Τα ηφαίστεια που ήρθαν από το κρύο."

Ο καύσωνας έχει παγιωθεί στην Λιμνούπολη και ο Ντόναλντ βρίσκει κατά τύχη την λύση.

"Η τέχνη της στάθμευσης."

Η κυκλοφοριακή συμφόρηση έχει γίνει μεγάλο πρόβλημα στην Λιμνούπολη. Το παπί μας έχει την λύση.

"Η πισίνα."

Ο Γκούφυ δε ξέρει τι να κάνει όλα αυτό το χώμα που έβγαλε από τον κήπο του.

"Ο άθραυστος κουμπαράς."

Ο Ντόναλντ πνίγεται στα χρέη και στρέφεται στον χοίρο των ανιψιών του.

"Άσκηση και γυμναστική."

Δε κρατιέσαι σε φόρμα από τον καναπέ του σπιτιού σου.

"Κλήση για τον Φοίβο."

Ο Φοίβος προσπαθεί να συνδυάσει επαγγελματική και προσωπική ζωή.

Μονοσέλιδες ιστορίες.

Καλοκαίρι στην πόλη: "Όλοι στην φυλακή.
Καλοκαίρι στην πόλη: "Σύστημα κλιματισμού.


Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντονάλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Ο μήνας έκελεισε με τον καλύτερο τρόπο. Με μπόλικη δράση, ανατροπές και ερωτηματικά. Το τρίτο κεφάλαιο του Μαύρου Κεραυνού ήτο απολαυστικότατο. Πανέμορφοι χαρακτήρες και σχέδιο και ωραία μηνύματα. Εν αναμονή τώρα του Μίκυ Μαλτέζε...

Πάρα πολύ καλή και με έναν συνονόματο με αξιολογότατο και πολύ καλό χαρακτήρα η δεύτερη ιστορία. Πολύ καλό σενάριο με αξιόλογο αριθμό σελίδων. Συνεχίζουμε με μία όμορφη ιστορία ,με αναμενόμενο τέλος, άτυπης εύθραυστης δεξιοτεχνίας του Ντόναλντ. Η λογική του Γκούφυ δίνει μία ιστορία που διαβάζεται ευχάριστα. Ακολουθεί η ευτράπελη θα μπορούσε να την πει κανείς μονομαχία του παπιού με το γουρουνάκι-κουμπαρά. Η φυσική μας κατάσταση θα μας απασχολήσει στην προτελευταία ιστορία του τεύχους. Συμπαθητική όπως και οι υπόλοιπες της σειράς. Το τεύχος κλείνει με μία μίνι ιστορία από το σύμπαν του ΝΝ. Επειδή τώρα ήξερα τι να περιμένω δε την βρήκα και άσχημη.

Στην δεύτερη μονοσέλιδη από τις δύο του τεύχους εμφανίζεται ένας ήρωας που είχαμε καιρό να δούμε. Συμπαθητικούλες πάντως.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. Μαύρος Κεραυνός: Νέμεση. "Η κυριαρχία του Ουμιμπόζου." (4ο επεισόδιο.)
2. "Τα ηφαίστεια που ήρθαν από το κρύο."
3. "Η τέχνη της στάθμευσης."
4. "Κλήση για τον Φοίβο."
5. "Η πισίνα."
6. "Ο άθραυστος κουμπαράς."
7. "Άσκηση και γυμναστική."

7/10...
Αρκετά καλό του εφτάρι αυτής της εβδομάδας!!! :D

:hop::hop::hop:
  • Like 8
  • Funny 1
Link to post
Share on other sites
1 ώρα πριν, Μενίγ Πουαγώ είπε:

Εμ, αυτά συμβαίνουν όταν 42 χρονών μαντράχαλος συνεχίζεις να ασχολείσαι με σφηνοτουβλάκια...

 

Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα... :lmao:

 

:PPP::p3:

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Το 4ο και τελευταίο επεισόδιο - Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΟΥΜΙΜΠΟΖΟΥ - ήταν πραγματικά συναρπαστικό! Μου άρεσε πάρα πολύ η όλη πλοκή και κατάληξη αλλά ακόμα πιο πολύ μου άρεσε το ότι σύντομα μάλλον θα ξαναδούμε ιστορία με τη ΝΕΜΕΣΗ απ'ότι αφήνουν να εννοηθεί τα 4 τελευταία καρέ και κυρίως το τελευταίο!!

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Πράγματι το τελευταίο μέρος του Μαύρου Κεραυνού κλείνει εξαιρετικά την όλη ιστορία. Όπως πάντα το σχέδιο είναι εξαιρετικό, αλλά το σενάριο του Κάστυ σε ενθουσιάζει πάντα με τις ανατροπές του και τις πολύ ωραίες σκέψεις με τις οποίες το αναπτύσσει. Από εκεί και πέρα δε μπορώ να πω ότι μου πολυάρεσε το υπόλοιπο τεύχος. Η δεύτερη ιστορία με τα ηφαίστεια-κλιματιστικά αν και ξεκίνησε ωραία, δεν εξελίχθηκε εξίσου καλά και το τέλος μου φάνηκε βιαστικό. Γενικά έμοιαζε ημιτελής.

 

Η τρίτη με το παρκάρισμα και τον Ντόναλντ ήταν αρκετά διασκεδαστική, αν και η δομή της είναι κάπως τετριμμένη, δηλαδή "Ντόναλντ αγανακτεί με τη δωρεάν δουλειά - Βρίσκει σε τι είναι καλός - Γίνεται γνωστός - Όλοι ενθουσιάζονται - Τα πράγματα στραβώνουν - Όλοι τσαντίζονται με τον Ντόναλντ - Ντόναλντ τρέχει να σωθεί" με έχει κουράσει κάπως, οπότε περίμενα κάτι περισσότερο. Από εκεί και πέρα περνάμε σε μια σειρά από μικρές ιστορίες όπου οι μόνες που είχαν κάτι να πουν ήταν η πισίνα του Γκούφυ που είχε την πλάκα της και ο κουμπαράς του Ντόναλντ κυρίως χάρη στο σχέδιο που απέδιδε τέλεια τις τραγελαφικές καταστάσεις που ζούσε ο ήρωας. Και οι μονοσέλιδες για το καλοκαίρι είχαν την πλάκα τους.

 

Γενικά πάντως μέτριο τεύχος που σώθηκε χάρη στον Μαύρο Κεραυνό, αλλά η πλαισίωση της κεντρικής ιστορίας με μέτριους συμπαραστάτες δεν το βοηθά.

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Διάβασα με τη μία όλη την ιστορία του Μαύρου Κεραυνού διότι περίμενα να ολοκληρωθεί και μετά τη διάβασα. 

Εντάξει ωραία ήταν, αλλά τελικά δεν με ενθουσίασε τόσο. Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα το σύμπαν, και δεν μου αρέσει να διαβάζω ιστορίες Ντίσνευ σαν να διαβάζω Μάρβελ. Αν είναι παίρνω Μαρβελ. 

Νομίζω ότι λίγο αρχίζουμε και τον ξεχειλώνουμε τον Μάυρο κεραυνό. Είχαμε τη Ρομπόβια. Να την δεχτώ σαν κάτι ξεχωριστό. Τώρα εμφανίζονται άλλες δύο πόλεις έτσι. Σιγά σιγά θα έχουμε όλο τον κόσμοHi tech και το Μίκυ Σίτι πρωτόγονο. Και τις λύσεις να τις δίνει ο Μίκυ κάθε φορά....:wall:

Τέλοσπάντων.

Μ άρεσε η ιστορία με τα ηφαίστεια αν και είχε πολύ γρήγορη και κακοφτιαγμένη πλοκή.

 

 

  • Like 5
  • Respect 1
Link to post
Share on other sites

Συμφωνώ απόλυτα. Ωραία μεν, κουραστική και όχι και τόσο Ντίσνεϊ δε..Το κούρασε λίγο ο Κάστι κατά τη γνώμη μου. Προτιμάω σαφώς τις πιο ανεπιτήδευτες ιστορίες στους τόμους του Σκάρπα, βγάζουν μια παιδικότητα και μια αθωότητα και σαφώς γέλιο...

  • Like 6
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Εμένα μου αρέσουν φοβερά οι ιστορίες του Κάστυ. Και αυτές με την Κλάρα Λοφτ και άλλες όπως αυτή με τους αιώνιους πάγους και τόσες άλλες. Βασικά τον θεωρώ ότι καλύτερο στο σύγχρονο Ντίσνευ με διαφορά από τον δεύτερο. Αλλά, αυτή η συγκεκριμένη ιστορία δεν με ενθουσίασε ίσως γιατί δεν με ενθουσίασε καμία του μαύρου κεραυνού. 

Τώρα όσον αφορά το Σκάρπα, και εγώ διασκεδάζω πολύ περισσότερο με τις ιστορίες αυτής της γενιάς. Ίσως γιατι έτσι μεγάλωσα. Ίσως γιατί είναι πιο Bruteforce.

Γενικά μου αρέσει πολύ που υπάρχει τόση ποικιλία στο σημερινό Ντίσνευ!!!

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Εμένα πάλι μου άρεσε πολύ η νέα του Μαύρου Κεραυνού! Καταιγιστική δράση, πολύ μυστήριο, καλοδουλεμένη πλοκή, ωραία ατμόσφαιρα και προσωπικά λατρεύω αυτό το στυλ του Casty που σε κάνει να έχεις όλο και περισσότερη αγωνία για το τι θα γίνει στη συνέχεια.

Πάντως αν και νέος αναγνώστης σαφώς οι ιστορίες του Scarpa είναι πιο διασκεδαστικές :)

Επίσης @Nino έχουν περάσει τρία χρόνια από όταν δημοσιεύτηκε η ιστορία στο Topolino και δεν έχουμε δει...

 

:cheers5:

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Τωρα που το τελείωσα το τεύχος μπορώ να επαληθεύσω κιόλας αυτά που είπα και παραπάνω. Γενικά σαν τεύχος το #321 ήταν μέτριο και θα συμφωνήσω με τον φίλο @nikolas12πως ότι χάρη στον Μαύρο Κεραυνό το τεύχος ψιλό σώθηκε . Οι υπόλοιπες ιστορίες που δεν είχα διαβάσει μέχρι στιγμής δεν με ικανοποίησαν καθόλου ιδίως όπως είπα και παραπάνω βρήκα το σχέδιο τους αρκετά κακό. Ελπίζω ο Μίκυ Μαλτέζε να είναι πολύ πιο δυνατό τευχάκι και να μας ευχαριστήσει όλους περισσότερο από το 321. :D

  • Like 6
Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...

Όπως όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος, έτσι και η συγκεκριμένη σειρά του "Μαύρου Κεραυνού", φτάνει στο τελευταίο της επεισόδιο, με μία ιστορία που φέρει τον (περίεργο) τίτλο "Η κυριαρχία του Ουμιμπόζου". Το προηγούμενο μέρος μάς είχε αφήσει επάνω σε μία μεγάλη επίθεση, που πραγματοποιεί ο Μαύρος Κεραυνός και τα ρομπότ του κι ο οποίος προτίθεται να ολοκληρώσει το σατανικό του σχέδιο για παγκόσμια κυριαρχία. Η πόλη έχει δημιουργήσει ένα ενεργειακό τείχος γύρω της, αλλά τελικά οι μηχανές καταφέρνουν να εισβάλουν στο εσωτερικό της. Ο Μίκυ, παρέα με τον πιστό του φίλο, τον Ζίππο, και την υπόλοιπη ομάδα που έχει σχηματιστεί, θα προσπαθήσουν να αναχαιτίσουν την δυνάμεις του εχθρού, να καταστρέψουν τον τεράστιο Ουμιμπόζου και να σώσουν τον Καθηγητή Νόμπουο από τα δίχτυα των κακών. Πολλή και δύσκολη δουλειά, αν αναλογιστούμε τις δυνατότητες που έχουν οι φίλοι μας, την ίδια ώρα που όλο το Πολεμικό Ναυτικό της πόλης, είναι εξουδετερωμένο. Εκτός, όμως, από τους τρομερούς κινδύνους που ενέχει η συγκεκριμένη αποστολή, ο Μίκυ και οι υπόλοιποι θα βρεθούν σε μία μεγάλη εξομολόγηση, που φαίνεται ότι αλλάζει για λίγο τις ισορροπίες όσον αφορά το ποιος είναι ο κακός και ποιος ο...λιγότερο! :P Κανένα παράπονο, λοιπόν, κι από το τελευταίο μέρος. Η ιστορία θα κλείσει με μία σφοδρή μονομαχία, την οποία απόλαυσα, ενώ δεν θα σταματήσει να εξελίσσει και να εμπλουτίζει τον μύθο, ακόμα και σε αυτό το τελευταίο μέρος. Όμορφο το plot twist, όσον αφορά την παγίδα του "κακού", γεγονός που εκμυστηρεύεται στον αναγνώστη τον λόγο που η σειρά είχε τον τίτλο "Νέμεση"! :clap2: Ο χαρακτήρας του Μίκυ ήταν στο στοιχείο του, αλλά περισσότερο εδώ δούλεψε το ομαδικό πνεύμα που πήρε καίριες κι ευφυείς αποφάσεις. Το ίδιο ικανοποιητικό ήταν και το φινάλε, το οποίο δεν θα μπορούσε να αφήσει μεγαλύτερη υπόσχεση για μία επόμενη ιστορία. ;) Εν κατακλείδι, μακάρι να βλέπουμε συχνά τέτοιες δουλειές στο αγαπημένο μας περιοδικό (γιατί από τα υπόλοιπα δεν το βλέπω :P ). Το σχέδιο περιγράφει αξιόλογα το σενάριο κι ενισχύει το Sci-Fi στοιχείο. 

 

Ο Σκρουτζ κι ο Ρόμπαξ θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών, στην ιστορία "Τα ηφαίστεια που ήρθαν από το κρύο". Η Λιμνούπολη έχει μετατραπεί σε ένα σωστό καμίνι κι όλοι οι πολίτες ψάχνουν ν' απολαύσουν μερικές στιγμές δροσιάς. Την ίδια ώρα, ο Ρόμπαξ χρηματοδοτεί μία ερευνητική αποστολή στο διάστημα και πιο συγκεκριμένα την έρευνα του πλανήτη Παγετρόνιο-Χ, ένα μέρος που φαίνεται ότι είναι δημιουργημένο από αιώνιους πάγους. Φτάνοντας εκεί το διαστημόπλοιο, τους περιμένει μία έκπληξη. Στον παγωμένο πλανήτη βρίσκονται ήδη οι Ντακ κι ο Κύρος, με επικεφαλής φυσικά τον θείο Σκρουτζ! :wow:  Οι φίλοι μας έφτασαν πρώτοι εκεί και μάλιστα με άδεια εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου. Αφού ο Ρόμπαξ φεύγει με την ουρά στα σκέλια και το καπέλο ανάμεσα στα δόντια, ο Ντόναλντ γλιστράει και γκρεμοτσακίζεται, αποκαλύπτοντας μερικά περίεργα μίνι ηφαίστεια, τα οποία έχουν την ιδιότητα να βγάζουν παγωμένο αέρα, όταν κάποιος ρίξει λίγο νερό επάνω στον κρατήρα τους. Το επιχειρηματικό μυαλό του Σκρουτζ παίρνει αμέσως στροφές και σκέφτεται να μεταφέρει τα ηφαίστεια στην Λιμνούπολη για να τα πουλήσει στους καψομένους κατοίκους. Έτσι και γίνεται, λοιπόν, κι όλα φαίνεται να πηγαίνουν κατ' ευχήν, μέχρι την στιγμή που ο Ρόμπαξ θα εντοπίσει ένα σημαντικό πρόβλημα. Θα καταφέρει να πείσει τους υπόλοιπους για την επερχόμενη απειλή? Η αλήθεια είναι ότι με το που άρχισα να διαβάζω ένα σενάριο που περιέχει ηφαίστεια μπονσάι, μου ήρθε η πικρή γεύση της απογοήτευσης στο στόμα. :lol: Η πλοκή, όμως, φρόντισε να με κάνει να αλλάξω γνώμη και ειδικότερα από τις ενέργειες του Ρόμπαξ και μετά. Γενικότερα η ιστορία έβγαζε μία παιδικότητα, αλλά αυτό που εκτίμησα ήταν η πρωτοτυπία στον χαρακτήρα και στις κινήσεις του μισητού αντιπάλου του Σκρουτζ! Οι συνεργασίες που αναπτύσσονται στο φινάλε εκτός από το ότι είναι ικανές να μας αφήσουν με ανοιχτό το στόμα, δίνουν κι ένα έξυπνο αποτέλεσμα. Δεν την θεωρώ άριστη ιστορία, αλλά στον τομέα της πρωτοτυπίας τής βγάζω το καπέλο! :respect: Το σχέδιο ήταν αρκετά αφηρημένο και με πολλά στοιχεία της Ιταλικής σχολής. Δεν με ικανοποίησε όσο θα ήθελα.

 

Κι ερχόμαστε σε πιο επίγεια θέματα, με τον Ντόναλντ να προσπαθεί να μας μεταλαμπαδεύσει την "Τέχνη της στάθμευσης". Το κυκλοφοριακό χάος φαίνεται να έχει καταλάβει και την Λιμνούπολη. Ο κάθε πολίτης έχει και το δικό του αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα η ζωή στους δρόμους να γίνεται αφόρητη. Τεράστιο μποτιλιάρισμα, μεγάλη ηχορύπανση και φυσικά το μεγαλύτερο πρόβλημα που μαστίζει τις νεότερες γενιές των οδηγών, που δεν είναι άλλο από το παρκάρισμα. Με τόσα πολλά τροχοφόρα, λοιπόν, είναι πολύ δύσκολο (έως αδύνατο) να βρεθεί θέση για στάθμευση. Την ίδια ώρα ο Ντόναλντ έχει προσληφθεί σαν οδηγός φορτηγού στην μεταφορική εταιρία του θείου Σκρουτζ και σημειώνει σημαντικές επιτυχίες, όσον αφορά τους χρόνους παράδοσης των εμπορευμάτων. Εκεί που είναι πραγματικό ταλέντο, όμως, είναι στο παρκάρισμα. Ο θείος του είναι πολύ ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του, αλλά όπως είναι αναμενόμενο, ούτε να ακούσει για αύξηση. Τα τρία ανιψάκια, τότε, κατεβάζουν μία πανέξυπνη ιδέα. Μιας κι ο Ντόναλντ είναι επαΐων στο παρκάρισμα, θα μπορούσε να γράψει ένα βιβλίο που να περιέχει όλα τα μυστικά της σωστής στάθμευσης και να το εκδώσει ο Σκρουτζ. Έτσι κι ο ένας θα αβγατίσει την περιουσία του, κι ο άλλος θα καταφέρει να πάρει ένα είδος αύξησης. Το πολυπόθητο βιβλίο βγαίνει, λοιπόν, (αλλά όχι από τον εκδοτικό οίκο Μαν Ντακ) κι όπως ήταν φυσικό, πωλείται σαν ζεστό ψωμάκι. Όλοι οι οδηγοί, έμπειροι κι άπειροι, το προμηθεύονται και μετατρέπονται σε μετρ της στάθμευσης. Όλα καλά λοιπόν. :) Ή μήπως όχι? :oops: Μιλάμε για ένα σενάριο που είναι παρμένο από το δεύτερο ράφι, αλλά διαβάστηκε ευχάριστα και με ενδιαφέρον. Η πλοκή χωρίζεται σε αρκετά μέρη, με το πρώτο να είναι μία σειρά από χιουμοριστικά γκαγκ που σατιρίζουν το ζήτημα της έλλειψης χώρων στάθμευσης και περνούν βασικά μηνύματα οικολογίας. Θα συνεχίσει η "γνωριμία" μας με τον Ντόναλντ και την νέα του δουλειά, για να περάσουμε, από εκεί και πέρα, στην έκδοση του βιβλίου και των προβλημάτων που δημιουργούνται. Ο Ντόναλντ, γι' ακόμα μία φορά, χαρακτηρίζεται από "εύθραυστη δεξιοτεχνία" η οποία του επιστρέφει σαν μπούμερανγκ κατακέφαλα, χωρίς όμως να φταίει εκείνος. Την τελευταία σελίδα του φινάλε την βρήκα κάπως υπερβολική. Καταλαβαίνω ότι είναι μόδα να την πληρώνει πάντα ο Ντόναλντ, αλλά να βγαίνει και κάποια λογική από αυτό. Μην τα ισοπεδώνουμε όλα. :moutra2:  Το σχέδιο το βρήκα μέτριο κι αυτό με πάσα επιείκεια.

 

Ο Γκούφυ θα είναι ο πρωταγωνιστής στην επόμενη ιστορία του τεύχους, ο οποίος φαίνεται να έχει ανοίξει δουλειές στον κήπο του σπιτιού του. Ο φίλος του, ο Μίκυ, τον επισκέπτεται και διαπιστώνει ότι έχει σκάψει έναν τεράστιο λάκκο στον κήπο του. Όταν τον ρώτησε για ποιον λόγο το έκανε, του εκμυστηρεύτηκε ότι θέλει να φτιάξει μία "Πισίνα", μιας κι αυτό ήταν το όνειρό του από μικρός. Φαίνεται, όμως, ότι δεν διαθέτει ούτε την τεχνική, αλλά ούτε και την...λογική για να πραγματοποιήσει αυτό του το όνειρο και το σημαντικότερο είναι ότι νιώθει πως δεν χρειάζεται την βοήθεια του Μίκυ για να τα καταφέρει. Άραγε ποια θα είναι η κατάληξη? Θα φτιάξει ο φίλος μας την πισίνα των ονείρων του ή τα γεγονότα θα πάρουν μία πιο απρόβλεπτη τροπή? :thinking: Μιλάμε για ένα σενάριο που προσωπικά δεν ξεπερνάει την μετριότητα. Ο κεντρικός πρωταγωνιστής βρίσκεται στο στοιχείο του (αυτό της αφέλειας), την ίδια ώρα που η υπόθεση είναι απλή και σύντομη. Η πλοκή αποτελείται από μικρά γκαγκ, που αναδεικνύουν την λογική του πρωταγωνιστή, δεν προκαλούν γέλιο, παρά ίσως μόνο ένα ελαφρύ μειδίαμα. Το φινάλε κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα με την υπόλοιπη πλοκή και δεν μ' εντυπωσίασε. Γενικά είναι μία ιστορία που θα προσπεράσω. Το σχέδιο, από την άλλη, δεν το βρήκα κακό.

 

Στην ιστορία "Ο άθραυστος κουμπαράς" βρισκόμαστε στο σπίτι του Ντόναλντ, όπου ο φίλος μας ελέγχει τους λογαριασμούς του μήνα και φαίνεται ότι θα έχει μεγάλες δυσκολίες για την πληρωμή τους κι αυτό γιατί απλά τα κουκιά δεν φτάνουν! :P Μιας και λείπουν τα τρία του ανιψάκια, αποφασίζει να προβεί στο απονενοημένο διάβημα, που δεν είναι άλλο από το να σπάσει τον κουμπαρά-γουρουνάκι τους για να δανειστεί προσωρινά τις οικονομίες τους. Παίρνει, λοιπόν, το σφυρί και ρίχνει μία δυνατή στον κουμπαρά. Με μεγάλη του έκπληξη, όμως, διαπιστώνει ότι ο κουμπαράς δεν έχει πάθει την παραμικρή γρατζουνιά! :wow: Τότε είναι που το εκρηκτικό του ταμπεραμέντο παίρνει φωτιά και τα νεύρα του φουντώνουν, στην προσπάθειά του να καταστρέψει το γλυκύτατο "γουρουνάκι". Τελικά θα καταφέρει να καταστρέψει τον κουμπαρά και ποιος είναι ο λόγος που είναι τόσο άθραυστος? :thinking: Ακόμα μία μέτρια ιστορία κοσμεί το τεύχος, με ένα σύντομο σενάριο. Η πλοκή περιέχει γκαγκ που θυμίζουν παλιά cartoons και βλέπουμε έναν Ντόναλντ να την πατάει συνέχεια. Μέσα σε όλα, πάντως, καταφέρνει να κινήσει την περιέργεια του αναγνώστη για την συνέχεια και την κατάληξη της ιστορίας, στην οποία βρίσκεται και η λύση του μυστηρίου. Μία λύση που βγάζει γέλιο και ικανοποιεί. :) Σχεδιαστικά η ιστορία βγάζει έναν ρεαλισμό και δυναμισμό, αλλά η απόδοση των χαρακτήρων δεν ξεπερνούσε τα μέτρια επίπεδα.

 

Και τώρα ήρθε η ώρα για το εβδομαδιαίο ραντεβού μας με τον κόσμο των "Σπορ", με τον θεμέλιο λίθο και τον πρόγονο όλων των αθλημάτων που είναι η "Άσκηση & Γυμναστική". Η περιγραφή του εν λόγω αθλήματος (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) ξεκινάει από την αρχαιότητα και τις δυσκολίες που είχαν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης για να διεκπεραιώσουν τις ημερήσιες δουλειές, καθώς και η αναγκαιότητα που υπήρχε για χειρωνακτική εργασία. Στην συνέχεια θα ακολουθήσει η περιγραφή της σημασίας της άσκησης στην καθημερινότητά μας, μιας και η εποχή που διανύουμε προσφέρεται για καθιστική ζωή, ενώ θα μας μιλήσει και για τους τρόπους που μπορεί να ασκηθεί κάποιος. Και φυσικά δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι όλες αυτές οι περιγραφές "εικονοποιούνται" με την συνδρομή των διαφόρων χαρακτήρων από την Λιμνούπολη. :) Ακόμα ένα σενάριο της συγκεκριμένης σειράς, που αυτή την φορά περιγράφει ένα σχετικά δύσκολο άθλημα, μιας και ουσιαστικά δεν πρόκειται για κάτι επίσημο που έχει κανόνες, αλλά είναι περισσότερο χρήσιμο για την προσωπική μας ευεξία και υγεία. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω ότι καταφέρνει με τίμιο τρόπο να πετύχει τον σκοπό του. Τα γκαγκ περιορίζονται συνήθως στο ένα καρέ, ενώ το χιούμορ είναι διακριτικό. Δεν απουσιάζει, αλλά δεν μας κάνει να κρατάμε τις κοιλιές μας από τα γέλια. :P Γενικά, είναι μία ιστορία που κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα με τις υπόλοιπες της σειράς, χωρίς να ξεχωρίζει. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό.

 

Μία νέα σειρά με μονοσέλιδες ιστορίες, κάνει εγκαίνια στο παρόν τεύχος. Πρόκειται για την σειρά "Καλοκαίρι στην πόλη" κι εδώ φιλοξενούνται δύο ιστορίες, με τους τίτλους:

Και οι δύο ιστορίες σατιρίζουν την ανάγκη που έχει ο κόσμος για μία ανάσα δροσιάς στις καυτές ημέρες του καλοκαιριού. Η γελοιογραφική τους διάθεση είναι σχετικά εύστοχη και είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα ανάμεσα στις υπόλοιπες ιστορίες. Όχι, βέβαια, ότι είναι κι αριστουργήματα, αλλά κάνουν την δουλειά τους. Το σχέδιο ήταν απλά καλό.

 

Η αυλαία θα κατέβει με μία μίνι ιστορία από την σειρά "Μυστικός Πράκτωρ Ντόναλντ Ντακ", η οποία έχει τον τίτλο "Κλήση για τον Φοίβο". Βασικός πρωταγωνιστής είναι ο Φοίβος Φοβέρας, ένα μέλος της Οργάνωσης που υπηρετεί κι ο Ντόναλντ, ο οποίος βρίσκεται στο Παρίσι για μία αποστολή, αλλά έχει γίνει αντιληπτός από τους αντιπάλους, με αποτέλεσμα να γίνεται ένα τρομερό κυνηγητό με αυτοκίνητα στους δρόμους της πιο ρομαντικής πόλης του κόσμου. Την ίδια ώρα ο φίλος μας δέχεται ένα τηλεφώνημα από την γυναίκα του, η οποία δεν γνωρίζει την αληθινή του ταυτότητα. Έτσι θα πρέπει να καλύψει την ιδιότητά του, ενώ παράλληλα να προσπαθήσει να εξουδετερώσει τους επίδοξους διώκτες του. Θα καταφέρει να φέρει εις πέρας και τις δύο "αποστολές" του? :thinking: Πρόκειται για ένα σύντομο σενάριο, της αγαπημένης μας σειράς, στο οποίο πρωταγωνιστεί ακόμα ένα μέλος, το οποίο δεν θα το λέγαμε πρωτοκλασάτο. Και φυσικά, ούτε λόγος για την εμφάνιση του Ντόναλντ. :lol: Η πλοκή (όπως και στη ιστορία του προηγούμενου τεύχους) εκδηλώνεται σε φρενήρεις ρυθμούς, από το πρώτο κιόλας καρέ και προσφέρει εκτός από το τρίδυμο δράση-ένταση-αγωνία, και χιούμορ, με αποκορύφωμα το φινάλε. Γενικά την βρήκα μία πανέμορφη ιστορία, από τις μικρές, αλλά σίγουρα δεν φτάνει ούτε στο ελάχιστο τις μεγάλες, σε έκταση, ιστορίες της σειράς. Για το σχέδιο έχω την ίδια άποψη με αυτό της προηγούμενης ιστορίας. Γενικά πάρα πολύ καλό, αλλά δεν λείπουν και μερικά θεματάκια. :)

 


:beer:

  • Like 6
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.