Jump to content

Το βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο


 Share

Recommended Posts

15 ώρες πριν, Metatron89 είπε:

Διάβασα την πρώτη προσπάθεια του βασιλιά του τρόμου να γράψει ένα επικό μυθιστόρημα και μου άφησε ανάμεικτες σκέψεις. Αν και μικρό σε έκταση (300 σελίδες) με κούρασε λίγο για να με μπάσει στον κόσμο του. Ούτε ξετρελάθηκα αλλά ούτε και το παράτησα. Περιμένω από βδομάδα το δεύτερο μέρος που μάλλον θα το ξεκινήσω άμεσα, ώστε να μην βγω από το mood του Μαύρου Πύργου.

Το πρώτο μέρος είναι σαν να μην υπάρχει... αφού το δεύτερο και τα επόμενα τα έγγραψε χρόνια μετά. Εγώ ξεχωρίζω το 4 αλλά υποκλίνομαι στο 5. Πολλοί απογοητευμένοι από το πρώτο δεν συνεχίζουν την σειρά, όμως πίστεψέ με το πάρτυ ξεκινάει στο 2ο.  Μετά τον μαύρο πύργο διαβάζεις αλλιώς τον Βασιλιά αφού σε πολλά βιβλία του υπάρχουν αναφορές ή σχετικά γεγονότα που συνδέονται (Σαλεμς Λότ, Καρδιές στην Ατλαντίδα,  Το  φυλακτό, Το Κοράκι κλπ). Υπάρχουν στο διαδίκτυο ιστοσελίδες με οδηγίες τι να διαβάσεις πριν, τι μετά... Οπωσδήποτε το Σαλεμς Λότ πριν τα 5, 6, 7.

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Γεγονός είναι ότι αν έχεις διαβάσει την Λάμψη,  διαβάζεις πιο ευχάριστα τον Δόκτωρ Ύπνο που είναι η συνέχεια. Αντίθετα αν έχεις δει την Ταινία του Κιούμπρικ, η περσινή ταινία Δόκτωρ Ύπνος περνάει αδιάφορη και σε γεμίζει ερωτηματικά. 

  • Like 6
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

On 22/11/2020 στο 8:57 ΠΜ, MARIELOS είπε:

Υπάρχουν στο διαδίκτυο ιστοσελίδες με οδηγίες τι να διαβάσεις πριν, τι μετά...

Μπορείς να στείλεις κάποια ιστοσελίδα για να τσεκάρω την προτεινόμενη σειρά ανάγνωσης?

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

On 22/11/2020 στο 4:24 ΠΜ, nikolas12 είπε:

Anyway η Λάμψη του King είναι ένα φοβερό ψυχολογικό θρίλερ και κυρίως ένα βιβλίο χαρακτήρων από αυτά που ξέρει να γράφει ο King. Τόσο o Jack, όσο και η Wendy, o μικρός Danny ή ο Hallorann έχουν μια εξαιρετική ανάπτυξη από την αρχή ως το τέλος. Όπως λέει και ο King στον πρόλογό του, θέλει να απεικονίσει τη σχέση του Jack με τον αγροίκο πατέρα του στην αντίστοιχη σχέση που έχει ο Jack με το γιο του. Για μένα ο Jack ως πρωταγωνιστής είναι γενικότερα το highlight του βιβλίου με τα backstories, τον αλκοολισμό του, τις τάσεις που τον οδηγούν στη βία να εμφανίζονται συνεχώς στην κύρια ιστορία του.

 

Ταυτόχρονα έχεις και τη σχέση του με τη γυναίκα και το παιδί του, οι οποίοι ανησυχούν γι' αυτόν, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να τον αποφύγουν όταν καταλαβαίνουν ότι έχει αποτρελαθεί. Η πορεία του Jack στην τρέλα γίνεται με ομαλό τρόπο και εξελίσσεται όπως θα περίμενε κανείς. Επίσης είναι από τα βιβλία του KIng που τρόμαξα λιγότερο, γενικότερα δε δίνει βάρος στο υπερφυσικό κομμάτι όσο δίνει στους πρωταγωνιστές και τα βιώματά τους στο ξενοδοχείο.

 

Όσον αφορά την αναμενόμενη σύγκριση με το αριστούργημα του Kubrick, όντως το βιβλίο σε σχέση με την ταινία παρουσιάζουν τεράστιες διαφορές με τη Wendy να είναι η κυριότερη, κάτι που σημειώνει και ο King. Όντως η Wendy είναι πολύ πιο δυναμική και ενδιαφέρουσα στο βιβλίο, αλλά από την άλλη η ερμηνεία του Nickolson που πραγματικά έχει πιάσει τέλεια τον Jack και ταυτόχρονα οι διαχρονικές σκηνές της ταινίας μου καλύπτουν αυτή την αστοχία. Σίγουρα αν έχετε τσεκάρει το ένα από τα δύο πρέπει να δείτε τι παίζει και με το άλλο. 

 

Καταρχάς δεν είναι τηλεταινία αλλά τηλεοπτική μίνι σειρά τριών επεισοδίων. Δεν ήταν άσχημη, αλλά δε φτάνει την κινηματογραφική ταινία του Stanley Kubrick ούτε στο μικρό της δαχτυλάκι!! Σαν μεταφορά δεν έχω άποψη, δεν έχω διαβάσει το βιβλίο...

  • Like 3
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

3 ώρες πριν, Metatron89 είπε:

Μπορείς να στείλεις κάποια ιστοσελίδα για να τσεκάρω την προτεινόμενη σειρά ανάγνωσης?

https://xn--ixauk7au.gr/forum/index.php?threads/Οδηγός-για-νέους-αναγνώστες-του-Στίβεν-Κινγκ.7230/

 

Από την Λέσχη του Βιβλίου μια πολύ καλή δουλειά από το μέλος Ίζι.

 

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

35 λεπτά πριν, MARIELOS είπε:

https://xn--ixauk7au.gr/forum/index.php?threads/Οδηγός-για-νέους-αναγνώστες-του-Στίβεν-Κινγκ.7230/

 

Από την Λέσχη του Βιβλίου μια πολύ καλή δουλειά από το μέλος Ίζι.

 

Πολύ ωραία δουλειά!! :respect: Συμπλήρωσέ του αν θέλεις για να διορθώσει ότι το "Firestarter" κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου 2017 απ' τις εκδόσεις "Κλειδάριθμος" με τίτλο "Πύρινη Οργή" και το "Skeleton Crew" επίσης με τίτλο "Skeleton Crew: Η Ομίχλη και Άλλες Ιστορίες", πάλι απ' τις εκδόσεις "Κλειδάριθμος" στις 21 Μαρτίου 2018. Τέλος, έχει κυκλοφορήσει το "End of Watch" με τίτλο "Τέλος Βάρδιας" απ' τον ίδιο εκδοτικό οίκο τον Ιανουάριο του 2018. Οπότε μπορεί να τα μεταφέρει στις παραπάνω κατηγορίες του!

Edited by Mandrake
  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Καλημέρα σε όλη την παρέα. Θα μπορούσε κάποιος να προτείνει τα πιο χαρακτηριστικά βιβλία από Nesbø Jo για αρχάριους? Κατά προτίμηση βιβλία από εκδόσεις Μεταίχμιο Pocket, ώστε να μπορούν να βρεθούν σχετικά εύκολα στα βιβλιοπωλεία. :thinking:

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

50 λεπτά πριν, Metatron89 είπε:

Καλημέρα σε όλη την παρέα. Θα μπορούσε κάποιος να προτείνει τα πιο χαρακτηριστικά βιβλία από Nesbø Jo για αρχάριους? Κατά προτίμηση βιβλία από εκδόσεις Μεταίχμιο Pocket, ώστε να μπορούν να βρεθούν σχετικά εύκολα στα βιβλιοπωλεία. :thinking:

 

Μιας και εκτός του τελευταίου βιβλίου του Nesbo έχω διαβάσει όλα τα άλλα και είμαι φανατικός θα σου πω τη γνώμη μου. Τα βιβλία του Nesbo χωρίζονται σε αυτά που βγήκαν εκτός της σειράς Χάρι Χόλε και μέσα στη σειρά αυτή. Όλα όσα θα πω είναι προσωπική γνώμη συν γνώμες γνωστών μου.

 

Στα εκτός σειράς έχουμε Κυνηγοί Κεφαλών, Ο Γιος, Μάκβεθ, Το Βασίλειο και τη διλογία Αίμα στο Χιόνι-Περισσότερο Αίμα. Τη διλογία ξέχασέ την, είναι ό,τι πιο βαρετό και άθλιο έχει γράψει. Λες και έπρεπε να συμπληρώσει δύο βιβλία για να τελειώσει το συμβόλαιο με την εκδοτική. Το πρώτο έχει 1-2 καλές στιγμές, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο. Το δεύτερο τίποτα απολύτως. Για το Μάκβεθ τα έχω ξαναπεί, είναι μια διασκευή του κλασικού έργου σε μια σύγχρονη κοινωνία, προσωπικά δε μου άρεσε καθόλου. Το Βασίλειο δεν έχω προλάβει να το διαβάσω. Οι Κυνηγοί Κεφαλών και ο Γιος είναι καταπληκτικά βιβλία! Σου προτείνω να ξεκινήσεις από αυτά για να μπεις στο κλίμα του Nesbo και για το πρώτο να δεις και την ταινία που είναι εξαιρετική μεταφορά.

 

Πάμε στα Χάρι Χόλε. Έχω βαρεθεί να το λέω, αλλά ο Χάρι Χόλε είναι μια σειρά βιβλίων που πρέπει να διαβάζεται με τη χρονολογική σειρά έκδοσης των βιβλίων. Και αυτό γιατί σαν ντεντέκτιβ κάθε υπόθεση βάζει ένα λιθαράκι στην προσωπικότητα του και αναπτύσσεται μια μεγάλη κεντρική ιστορία. Ο Χάρι τραυματίζεται, φεύγει εκτός Νορβηγίας σε αυτοεξορία, ερωτεύεται, χωρίζει, ερωτεύεται ξανά, μεγαλώνει παιδί και όλο αυτό σε ένα span 12 βιβλίων. Αν πάρει κάποιος δύο τυχαία βιβλία δε θα καταλάβει τίποτα. Ακόμα κι αν του αρέσουν, δε θα τα βιώσει όπως κάποιος που διαβάζει όλη τη σειρά, γιατί σε μερικά ο Nesbo σετάρει το δολοφόνο για 2-3 βιβλία και στην αποκάλυψη μένεις παγωτό. Συν τοις άλλοις υπάρχει όπως είπα μια κεντρική εξέλιξη για τον χαρακτήρα που είναι συνεχής.

 

Τώρα για τα βιβλία καθ' αυτά. Η Νυχτερίδα και οι Κατσαρίδες είναι οι πρώτες δύο υποθέσεις και εκτυλίσσονται εκτός Νορβηγίας και ουσιαστικά μας μαθαίνουν ποιος είναι ο Χάρι. Το πρώτο το βρήκα μέτριο, το δεύτερο αρκετά καλό. Ο Κοκκινολαίμης είναι το βιβλίο με τις περισσότερες ιστορικές περιγραφές συν ότι εδώ ξεκινάει η σχέση Χάρι-Ράκελ, γενικά δεν είναι τόσο λατρεμένο. Η Νέμεσις είναι το τέταρτο βιβλίο και είναι καταπληκτικό. Το Αστέρι του Διαβόλου είναι μεταξύ των καλύτερων της σειράς, πραγματικά λατρεμένο.

 

Ο Λυτρωτής συνεχίζει το εξαιρετικό σερί του Χάρι για να έρθει ο Χιονάνθρωπος, πιθανώς στα 10 καλύτερα αστυνομικά βιβλία που έχω διαβάσει με καταιγιστική δράση και μια από τις καλύτερες αποκαλύψεις δολοφόνων στη σειρά. Βασικά η καλύτερη. Αλλά αν πας να το διαβάσεις αυτό σαν πρώτο βιβλίο δε θα νιώσεις το ίδιο σοκ που θα ένιωθες αν είχες διαβάσει όλη τη σειρά. Η Λεοπάρδαλη είναι μεταβατικό βιβλίο αν και από τα μεγαλύτερα της σειράς. Δε με ενθουσίασε. Ο Φαντομίας είναι αρκετά καλό και για πρώτη φορά αναπτύσσεται πολύ η σχέση του Χάρι με το γιο της Ράκελ από άλλο πατέρα, η οποία σχέση συνεχίζει μέχρι σήμερα.

 

Περνάμε στην πιο σύγχρονη φάση των βιβλίων. Η Αστυνομία κάνει μια θριαμβευτική επάνοδο με ένα από τα καλύτερα βιβλία της σειράς. Διαβάζεται και αυτόνομα, αλλά στο Φαντομία έχει γίνει ο χαμός στην κεντρική ιστορία. Η Δίψα ήρθε τέσσερα χρόνια μετά (μεγάλη απόσταση μεταξύ βιβλίων Χάρι Χόλε) και δε με ενθουσίασε, αλλά διαβάζεται σχεδόν ενιαία με το Μαχαίρι, το τελευταίο βιβλίο που βγήκε πέρυσι. Το συγκεκριμένο είναι ένα βιβλίο που δε μου άρεσε η εξέλιξη της υπόθεσης, τη βρήκα λίγο βαρετή, αλλά εδώ έχουμε το conclusion μιας ιστορίας 7-8 βιβλίων. Είναι τρομερή η αποκάλυψη του δολοφόνου και σηματοδοτεί ουσιαστικά ένα τέλος του κύκλου του Χάρι, θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως το γλυκόπικρο τέλος της σειράς.

 

Αυτή γενικά είναι η γνώμη μου για Nesbo, ξέρω πως δε βοηθάω λέγοντας ότι για Χάρι Χόλε πρέπει να διαβάσεις όλη τη σειρά. Αν έπρεπε να διαλέξω τα καλύτερα θα έλεγα (με χρονολογική σειρά έκδοσης) Νέμεσις, Αστέρι του Διαβόλου, Λυτρωτής, Χιονάνθρωπος, Φαντομίας, Αστυνομία, Μαχαίρι. Εκτός Χάρι, οι Κυνηγοί Κεφαλών και ο Γιος οπωσδήποτε.

  • Like 13
  • Respect 3
Link to comment
Share on other sites

49 λεπτά πριν, Metatron89 είπε:

Καλημέρα σε όλη την παρέα. Θα μπορούσε κάποιος να προτείνει τα πιο χαρακτηριστικά βιβλία από Nesbø Jo για αρχάριους? Κατά προτίμηση βιβλία από εκδόσεις Μεταίχμιο Pocket, ώστε να μπορούν να βρεθούν σχετικά εύκολα στα βιβλιοπωλεία. :thinking:

Θα σου πρότεινα να ξεκινήσεις με την σειρά του Χάρι Χόλε που είναι η πιο χαρακτηριστική δουλειά του. Περιλαμβάνει τα βιβλία "Η Νυχτερίδα", "Οι κατσαρίδες", "Ο κοκκινολαίμης", "Νέμεσις", "Το αστέρι του διαβόλου", "Ο Λυτρωτής", "Ο Χιονάνθρωπος", "Η Λεοπάρδαλη", "Ο Φαντομάς", "Η Αστυνομία", "Η Δίψα και Μαχαίρι" με αυτή τη σειρά. Προσωπικά, αγαπημένο μου βιβλίο είναι ο "Κοκκινολαίμης" και λιγότερο αγαπημένα μου τα δύο πρώτα και τα δύο τελευταία. Εκτός της σειράς, καλύτερη δουλειά του (τουλάχιστον κατά την γνώμη μου) είναι ο "Γιος", αν και δεν έχω διαβάσει ακόμα το "Βασίλειο".

Edited by Bilis
  • Like 10
Link to comment
Share on other sites

Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πληρέστατη ενημέρωση. Λέω να παραγγείλω τον Γιο και τους Κυνηγούς Κεφαλών, καθώς και την Νυχτερίδα ώστε να μπω στο κλίμα της σειράς και να δω αν μου αρέσει.

Για όποιον ενδιαφέρεται η μεγάλη πορτοκαλί αλυσίδα έχει έκπτωση 50% στα pocket Μεταίχμιο του εν λόγω συγγραφέα. :mafia:

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Συνεχίζω το κάψιμο με Stephen King, και αυτή τη φορά είπα να ασχοληθώ με τις τελευταίες του δουλειές. Το συμπέρασμα είναι ότι ο Βασιλιάς με όποιο είδος και θεματική να καταπιαστεί, τα αποτελέσματα είναι άκρως ικανοποιητικά. Πιο συγκεκριμένα:

  1. Ο ξένος: μια μείξη αστυνομικού και μεταφυσικού με γρήγορους ρυθμούς, όπου στις πρώτες σελίδες παρουσιάζεται ένα μυστήριο έγκλημα και καθώς προχωράμε στην ιστορία ξετυλίγεται το παρασκήνιο μέσω αναδρομών στο παρελθόν. Με 2 λόγια με άφησε ικανοποιημένο, άλλα δεν με ξετρέλανε. Έχει βγει η συγκεκριμένη ιστορία και σε τηλεοπτική σειρά, την οποία σίγουρα θα τιμήσω στο μέλλον.
  2. Το ινστιτούτο: μια ιδιαίτερα αληθοφανής ιστορία στην οποία υπάρχουν και μεταφυσικά στοιχεία, τα οποία παρουσιάζονται με τη διαχρονική μαεστρία του Κινγκ. Εύκολα το συγκεκριμένο βιβλίο μπορεί να αποτελέσει τη βάση για θεωρίες συνομωσίας γύρω από την εξαφάνιση παιδιών. Το βιβλίο πραγματεύεται ένα αρκετά ευαίσθητο θέμα και θεωρώ ότι αξίζει να διαβαστεί, αφού αποτελεί τρανή απόδειξη ότι ο Βασιλιάς μετά από τόσα χρόνια στην πλάτη του, συνεχίζει να το χει με την συγγραφή.

 

IMG_20201214_234742.jpg

  • Like 10
  • Respect 2
Link to comment
Share on other sites

2128654.thumb.jpg.2c44b5699d5428df1563fcabfd45a65f.jpg

Το είχα πολύ καιρό στα ράφια μου αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα και είπα να το ξεκινήσω. Ουσιαστικά κάνεις μαι καλή επανάληψη στην ιστορία των Ελλήνων από τη μυθολογία μέχρι το Βυζάντιο.

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...
  • Ακολούθησα τις πολύτιμες συμβουλές της ομάδας και ξεκίνησα το ταξίδι μου στον κόσμο του Jo Nesbo με 2 αυτόνομες ιστορίες. Ομολογώ ότι μου άρεσαν πολύ και πέρασα ευχάριστα το χρόνο μου. Δεν υπήρχαν πολλές περιττές φιοριτούρες στην αφήγηση και το σενάριο ήταν ανατρεπτικό. Μόλις καταφέρω να κλείσω κάποιες άλλες αναγνωστικές εκκρεμότητες, ανυπομονώ να ξεκινήσω την σειρά Χάρι Χόλε, καθώς ήδη με περιμένουν τα 2 πρώτα βιβλία.
  • όσον αφορά στον τσιμεντόλιθο που ακούει στο όνομα "Το Κοράκι" τα λόγια είναι περιττά. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι άξιζαν οι εβδομάδες που του αφιέρωσα αφήνοντας άλλα βιβλία- κόμικς στο back catalogue, ώστε να προλάβω να το τελειώσω πριν προβληφθεί η σειρά "The Stand". Είναι σίγουρα σε όλα τα τοπ 3 των κλασικών έργων του εν λόγω συγγραφέα. Καθώς προβάλλονται εδώ και 3 εβδομάδες και έχοντας δει τα επεισόδια μέχρι στιγμής, πιστεύω, όποιος ενδιαφέρεται, αξίζει να συνδυάσει το δίπτυχο βιβλίο- τηλεοπτική σειρά ώστε να κατανοήσει γιατί ο Κινγκ είναι από τους κορυφαίους.

IMG_20201225_222156.jpg

  • Like 8
  • Respect 2
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

68a4b67e7265e49ae03c291c047283ba.png  7dc7efc585586ab9b1e1a770ff8153eb.png  c145d441b37cc98067241ce136e6c5d0.png

 

Μου είχαν προτείνει καιρό τώρα να διαβάσω τα συγκεκριμένα βιβλία του Samuel Bjork. Νορβηγία βλέπω, άρα θυμήθηκα Nesbo, δολοφονίες στο Oslo άρα παίρνει extra points και τελικά τα διάβασα και τα τρία back to back. Ιδιαίτερα ενθουσιασμένος δε μπορώ να δηλώσω, αλλά έφυγε σχετικά ευχάριστα το κάθε βιβλίο. Το δυνατό και το αδύναμο σημείο ταυτόχρονα είναι οι χαρακτήρες. Δηλαδή το πρωταγωνιστικό δίδυμο Χόλγκερ και Μία (που μεταξύ τους έχουν μια σχεδόν πατρική σχέση) αναπτύσσεται πολύ όμορφα ενώ και οι β χαρακτήρες είναι συμπαθέστατοι. Πέραν της εξιχνίασης των φόνων σε κάθε βιβλίο έχουμε και μια χαλαρή κεντρική ιστορία καθώς ο συγγραφέας επενδύει πολύ σε κάθε χαρακτήρα.

 

Έχουμε δηλαδή σαν θεματική την οικογένεια του Χόλγκερ Μουνκ που έχει χωρίσει, που προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη διαλυμένη σχέση με την κόρη του, που προσπαθεί να βλέπει το εγγόνι του και από την άλλη την ασταθή Μία που έχει χάσει τη δίδυμη αδερφή της και έκτοτε αντιμετωπίζει πολλά ψυχολογικά προβλήματα. Αυτό βέβαια θα αναδειχθεί λίγο και σε αδυναμία, γιατί σε κάθε βιβλίο οι φόνοι συνδέονται προσωπικά με το παρελθόν τους, πράγμα που θα μου άρεσε αν ήταν σε ένα βιβλίο, αλλά όχι σε όλα.

 

Για όσους είναι πιο πολύ της σοκαριστικής αποκάλυψης, όχι δεν είναι τέτοια περίπτωση η αποκάλυψη των δολοφόνων. Μου φάνηκαν κάπως απογοητευτικές, ειδικά οι δύο τελευταίες για έναν απλούστατο λόγο. Υπερβολικά πολλοί χαρακτήρες. Πέραν της βασικής ομάδας που ξέρεις και συμπαθείς, πετάγονται φαινομενικά άσχετα κεφάλαια που αναπτύσσουν ιστορίες που ναι μεν θα χρησιμεύσουν μετά, αλλά ούτε παίζουν τρελό ρόλο, ούτε χρειαζόταν να σου κόψουν τη ροή για να σου συστήσουν ένα ακόμα όνομα. Γι' αυτό το λόγο κιόλας δε μπορώ να πω ότι είναι από τις αγαπημένες μου σειρές της Διόπτρας αν και μου άρεσε πάρα πολύ η εξέλιξη του βασικού διδύμου.

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

490338.jpgKaruothraustis-571x800.jpggrammata-aivasili.jpgdd5eecb8-4087-44d0-abf3-68736d22032f.jpg


Θα αναφέρω κάποια βιβλία που διάβασα αυτό τον καιρό και που ταίριαξαν περισσότερο στο κλίμα της εποχής (δηλαδή κυρίως παραμυθοχριστουγεννιάτικα) τα οποία μου άρεσαν πάρα πολύ.

-Μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Charles Dickens (εκδ: Κουκούτσι). Είναι η δεύτερη φορά που διαβάζω το συγκεκριμένο έργο και αυτό δείχνει την αγάπη που του έχω. Αν και γνωστότατη η ιστορία απο όλους, τολμώ να πω πως αξίζει να διαβαστεί σε βιβλίο αφού η γλώσσα του Ντίκενς είναι μοναδική. Τη δεύτερη φορά που το διάβασα, ίσως να το ευχαριστήθηκα περισσότερο απο την πρώτη.
Σαν έκδοση ήταν αρκετά όμορφη, μεγάλο μέγεθος με χαρτί σαμουά και υποσημειώσεις. Μοναδικό αρνητικό κάποια λάθη στη σύνταξη αλλά και ορθογραφικά. Μικρό ομως το κακό. Η μετάφρασή της ήταν πολύ καλή και κύλαγε ευχάριστα με μοναδική "κακοτεχνία" την προτίμηση της μεταφράστριας να χρησιμοποιεί τον αθηναϊκό παρατατικό (btw κι εγώ Αθηναίος είμαι :Ρ ). Αν και τον χρησιμοποιώ κι εγώ στον προφορικό μου λόγο, δεν μου αρέσει να τον βλέπω στα γραπτά. Όμορφη έκδοση, αξίζει κάποιος να την έχει. Διαβάστε το.

-Ο Καρυοθραύστης του E.T.A Hoffmann (εκδ: Ποταμός). Μια πανέμορφη έκδοση η οποία φιλοξενεί και τα υπέροχα σχέδια του Gennady Spirin. To παραμύθι αυτό δεν είναι τόσο παιδικό όσο νομίζουν κάποιοι. Η υπέροχη πένα του Χόφμαν σκιαγραφεί κάπως πιο σκοτεινούς χαρακτήρες και πλάθει μια πιο γκόθικ αισθητική. Σίγουρα περιέχει πολλά νοήματα τα οποία όμως μπορούν να προσεγγιστούν κυρίως όταν μάθεις για την ζωή του συγγραφέα (η οποία όπως φαίνεται μόνο ρόδινη δεν ήταν). Σαν έκδοση είναι πραγματικά υπέροχη. Μεγάλο μέγεθος με χαρτί πολυτελείας το οποίο αποτυπώνει τα χρώματα των πινάκων του σχεδιαστή. Το κείμενο δεν έχει αποδοθεί απευθείας απο το πρωτότυπο (γερμανικά) αλλά απο μια ήδη άλλη μετάφραση (αγγλικά). Υποθέτω γι'αυτό και στο εσωτερικό του βιβλίου η ελληνική απόδοση αναφέρεται ως διασκευή και όχι ως μετάφραση. Πάντως σε όσα "τεστ" υπέβαλλα το ελληνικό κείμενο σε σύγκριση με δειγματοληπτικά κείμενα της μετάφρασης της αγγλικής, πιστεύω πως η έκδοση του "Ποταμού" είναι η πλήρης και όχι κάποια διασκευή. Διαβάστε το και ας έχουν περάσει οι γιορτές. Πρόκειται σίγουρα για μια απο τις ομορφότερες ιστορίες που διάβασα ποτέ και που σίγουρα θα ξαναδιαβάσω. Κυκλοφόρησε πέρυσι και σε μια άλλη πλήρη έκδοση απευθείας απο τη γερμανική γλώσσα των εκδόσεων Μωραΐτη. Και οι δύο εκδόσεις κυκλοφορούν. Αγοράστε κάποια απο αυτές και διαβάστε το.

-Γράμματα απο τον Άϊ - Βασίλη του J.R.R Tolkien (εκδ: Αίολος). Η αλήθεια είναι πως το ξεκίνησα κάπως προκατειλημμένος αφού όπως έχω αναφέρει εδώ και παλαιότερα η "Συντροφιά" δεν μου άρεσε. Τελικά ήταν ένα όμορφο, απλό και ευχάριστο ανάγνωσμα. Με έκανε να νιώσω λίγο παιδί. Φυσικά εξαιρετικές οι ζωγραφιές του καθηγητή Τόλκιν. Έκδοση επίσης πολύ όμορφη με χαρτί πολυτελείας.

-Ο άνεμος στις Ιτιές του Kenneth Grahame (εκδ. Παπαδόπουλος). Κλασικό έργο το οποίο "βρομάει" επαρχία Αγγλίας. Είχα ακούσει τόσο καιρό γι'αυτό το έργο αλλά δεν είχα ασχοληθεί. Τελικά το έβγαλα μέσα στις γιορτές και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Υπέροχο έργο με φανταστικές εικόνες. Σε ταξιδεύει σε μέρη που σίγουρα θες να επισκεφτείς. Μυθιστόρημα άλλου στυλ και ρυθμού αρκετά διαφορετικό απο τα σημερινά. Οπότε να ξέρετε πως όσοι θελήσετε να το ξεκινήσετε, μην περιμένετε ένα μοντέρνο τρόπο γραφής. Η ιστορία αν και απλή, σε σημεία βαθαίνει κάπως η ανάγνωση και το νόημά του. Ειδικότερα δύο κεφάλαια σαφώς είναι δύσκολα στην ανάγνωση και την κατανόηση και σίγουρα δεν απευθύνονται σε παιδιά. Τυχαίνει και έχω στην κατοχή μου και μια ξενόγλωσση διασκευή του έργου στην οποία όπως σωστά είχα υποθέσει τα μοναδικά κεφάλαια που έχουν αφαιρεθεί ήταν αυτά τα δύο που ανέφερα. Εντελώς εγκυκλοπαιδικά αναφέρω και την υπέροχη εικονογράφηση της Inga Moore. Η έκδοση του Παπαδόπουλου περιλαμβάνει το πλήρες κείμενο αλλά με μόνο αρνητικό την απουσία εικονογράφησης. Είναι εξαντλημένο, προτείνω όμως σφόδρα σε βιβλιόφιλους να την αναζητήσουν. Μη ξεχνάμε πως ήταν ένα βιβλίο όπου συν τοις άλλοις ενέπνευσε τους αγαπημένους παραμυθάδες J.R.R Tolkien και C.S. Lewis. Κυκλοφόρησε και απο τις εκδόσεις Πατάκη η οποία περιέχει μέσα ωραία εικονογράφηση. Δεν ξέρω όμως αν έχει υποστεί περικοπές αλλά και πάλι απ' ό,τι φαίνεται κρατά σχεδόν το πλήρες κείμενο. Αναζητήστε το σε μια απο τις δύο αυτές εκδόσεις και διαβάστε το.


Τώρα άρχισα να διαβάζω το "Όνομα του Ανέμου" του Patrick Rothfuss. Πέρα απο τις διθυραμβικές κριτικές που βλέπω στο goodreads, σε ελληνικές κριτικές παρατηρώ κάποιο μετριασμό στον ενθουσιασμό. Με τρομάζει λίγο το μέγεθος (άσε που δεν ξέρω αν θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά το τελευταίο μέρος) αλλά επειδή διάβασα ότι περιέχει εξαιρετική λογοτεχνική γλώσσα, είπα να το ξεκινήσω.

Edited by lovcom
  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

978-618-03-2038-1_3.jpg

 

Οι Επτά Θάνατοι της Έβελιν Χάρντκαστλ είναι ένα πολυδιαφημισμένο βιβλίο των εκδόσεων Μεταίχμιο. Και όταν λέω πολυδιαφημισμένο, εννοώ ότι ανάμεσα σε πολλά βιβλία που βγάζει το Μεταίχμιο επιλέγει κάποια συγκεκριμένα για συνεχή προώθηση από τα newsletters του αλλά και με διαφημίσεις σε βιβλιοπωλεία ή στο Youtube. Έχω εμπιστοσύνη γενικά στη συγκεκριμένη εκδοτική, ωστόσο διαπίστωσα γρήγορα ότι πρόκειται για αμφιλεγόμενο βιβλίο όσον αφορά τις κριτικές με πολλούς να το θάβουν και άλλους να το επαινούν.

 

Κατ' αρχάς για όποιον σκέφτεται να το αγοράσει να ξεκαθαρίσω το εξής. Διαβάζοντας το οπισθόφυλλο νομίζει κανείς ότι πρόκειται για ένα μυστήριο όπου ο πρωταγωνιστής ζει ξανά και ξανά τη μέρα της μαρμότας βλέποντας τον θάνατο της Έβελιν Χάρντκαστλ. Το concept όμως είναι διαφορετικό και επειδή θα πάρει γύρω στις 80 σελίδες μέσα στο βιβλίο μέχρι να το συνειδητοποιήσεις, θα σας πω τι ισχύει (δεν είναι spoiler). 

 

Στην αρχή διαβάζουμε μια πρόσκληση της οικογένειας Χάρντκαστλ για μια γιορτή στην έπαυλη Μπλάκχιθ όπου διαβάζουμε ποιοι είναι τα μέλη της οικογένειας, ποιοι είναι οι καλεσμένοι και ποιοι το υπηρετικό προσωπικό. Ο πρωταγωνιστής μας λοιπόν ξυπνά στο σώμα ενός εκ των καλεσμένων και μετά από αρκετές σελίδες μαθαίνουμε το εξής. Έχει μια αποστολή. Να μάθει ποιος σκοτώνει την Έβελιν Χάρντκαστλ στο τέλος της μέρας. Θα ζήσει την ίδια μέρα από διαφορετικούς ξενιστές και θα πρέπει να ανακαλύψει με τον κάθε ένα στοιχεία για το τι παίζει. Κάθε φορά που ένας ξενιστής κοιμάται, μεταφέρεται στον επόμενο και αντίστοιχα όταν ξυπνά γυρίζει πίσω. Ωστόσο στο παιχνίδι υπάρχουν κι άλλοι μέσα σε ξενιστές καθώς και κάποιος που παλεύει να σκοτώσει τον εκάστοτε ξενιστή του για να τερματίσει τη μέρα και να μη βρει άλλα στοιχεία.

 

Αν και φαίνεται ενδιαφέρουσα ιδέα, στην εκτέλεση κάπου χάθηκε το πράγμα. Μέχρι να καταλάβεις το όλο concept με τους ξενιστές έχει περάσει σχεδόν το 1/5 του βιβλίου, αλλά και μετά πολλές φρέσκες ιδέες δεν αναπτύσσονται καθόλου και γενικότερα όπως είπα στο εκτελεστικό κομμάτι το όλο πράγμα χωλαίνει. Το αποτέλεσμα είναι οι αποκαλύψεις να είναι μεν ξαφνικές και να μην τις περιμένεις, αλλά από την άλλη το όλο ταξίδι για να φτάσεις σε αυτές να σου φαίνεται κουραστικό και αχρείαστο. Είχα όλη την καλή διάθεση να το διαβάσω, αλλά συνεχώς έχανα το ενδιαφέρον μου και στο τέλος υπήρχαν πράγματα που δεν κατάλαβα γιατί έγιναν, αφού δεν είχε δοθεί κανένα υπόβαθρο γι' αυτά.

 

Συνολικά λοιπόν ωραίες ιδέες, ενδιαφέρον setting, αλλά δεν ευόδωσαν για ένα πολύ δυνατό τελικό αποτέλεσμα.

  • Like 10
Link to comment
Share on other sites

Τελείωσα πριν από μερικές μέρες τον πρώτο τόμο της (πολύ καλής) Ιστορίας του Τομ Τζόουνς, ενός έκθετου, του Χένρι Φίλντινγκ και πριν καταπιαστώ με τον δεύτερο ξεκίνησα το Οι άνθρωποι στα δέντρα της Χάνια Γιανατζιχάρα

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

7ff3e090-4346-44d5-adae-395b4876ba43.jpg

 

Έχοντας δει την ταινία πριν κάποια χρόνια, είχα πάντα στο πλάνο μου να διαβάσω και το βιβλίο Τελευταία Έξοδος. Δεν έχω διαβάσει τα άπαντα του Stephen King, αλλά από όσα έχω διαβάσει μπορώ να πω ότι είναι το πιο διαφορετικό του βιβλίο. Δεν έχει κάτι το υπερυσικό, δεν έχει κάποιον εντυπωσιακό κακό, είναι ένα μικρό βιβλίο για την ιστορία δύο ανθρώπων στη φυλακή και αυτό το μετέτρεψε γρήγορα σε ένα από τα πιο αγαπημένα μου από τον συγγραφέα.

 

Δυνατές περιγραφές και πανέμορφη αφήγηση συνθέτουν το δράμα του Άντι που αργά και σταθερά προσφέρει στη φυλακή και ειδικά στον Ρεντ με τον οποίο δένονται. Ένας άλλος λόγος που μου αρέσει πολύ είναι γιατί σε πολλά βιβλία του King έχω νιώσει ότι πλατειάζει, εδώ όμως δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο. Έχει περίπου 156 σελίδες και κυλάει νερό. Είτε έχετε δει την ταινία, είτε όχι, το προτείνω ανεπιφύλακτα καθώς παρουσιάζουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους ειδικά όσον αφορά το πως έχει χρήματα ο Άντι μετά την απόδρασή του. Τολμώ να πω ότι το βιβλίο μου άρεσε περισσότερο.

  • Like 12
Link to comment
Share on other sites

@nikolas12 Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, αλλά η ταινία είναι από τις αγαπημένες μου! :hug2:

 

 

:beer5:

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

978-618-03-2334-4_2.jpg

 

Λίγες σελίδες πιο πίσω, έγραφα για την τριλογία Σκοτεινά Νερά του Δημήτρη Σίμου από τις εκδόσεις Bell. Είναι μια εξαιρετική τριλογία μυστηρίου με πρωταγωνιστή τον Αστυνόμο Καπετάνο και διαδραματίζεται στην Εύβοια. Ο Δημήτρης Σίμος πλέον κυκλοφορεί τα βιβλία του από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και εκτός του τέταρτου βιβλίου του αστυνόμου Καπετάνου που θα βγει τον Ιούνιο, πρώτα μας δίνει το ψυχολογικό θρίλερ Σώσε Με.

 

Το setting είναι και πάλι ενδιαφέρον, αφού για ακόμα μία φορά έχουμε μια ιστορία που λαμβάνει χώρα στην επαρχία και συγκεκριμένα σε ένα χωριό έξω από την Κομοτηνή. Οι πρωταγωνίστριες είναι τρεις αδερφές και η μητέρα τους, οι οποίες δεν έχουν καλές σχέσεις μεταξύ τους και συμβιβαστικά τρώνε μαζί μια φορά το χρόνο στο μνημόσυνο του πατέρα της οικογένειας. Η πρώτη αδερφή, η Ράνια είναι σεφ που μετά την τραυματική εμπειρία με τον άντρα της στην Αθήνα γύρισε στο χωριό και άνοιξε μοντέρνο μεζεδοπωλείο. Η δεύτερη, η Νικόλ ζει στην Αθήνα ως καλλιτέχνης. Η τρίτη, η Άλκηστη ζει με τον άντρα της στην Κομοτηνή. Γρήγορα μαθαίνουμε ότι γίνονται διάφοροι βίαιοι φόνοι και τα πτώματα διάφορων γυναικών βρίσκονται χωρίς μάτια, ενώ η Άλκηστη δεν εμφανίζεται στο τραπέζι και την υπόθεση αναλαμβάνει η Αστυνόμος Λουκίδη, αστυνομικός εθισμένη στον τζόγο και πρώην συμμαθήτρια της Νικόλ.

 

Το κουβάρι ξετυλίγεται με εξαιρετικά ενδιαφέροντα τρόπο, αφού ανά σημεία έχουμε αναφορές στο παρελθόν της οικογένειας, οι οποίες δίνουν υπόβαθρο στο να καταλάβουμε τις σημερινές κακές τους σχέσεις, ενώ μαζί έχουμε και την ιστορία της δημοσιογράφου Λένας Μάκου που διαδραματίζεται στο παρελθόν και σταθερά βλέπουμε πως σχετίζεται με την ιστορία μας. Όλοι οι χαρακτήρες σου βγάζουν μία αντιπάθεια, όχι με την κακή έννοια, αλλά επειδή ο Σίμος θέλει να σου δείξει πως όλοι είναι καθάρματα με τον τρόπο τους και θολώνει τα νερά για το ποιος είναι ο δολοφόνος. Παρά την ύπαρξη πολλών χαρακτήρων, δεν εντοπίζονται προβλήματα, αφού όλοι έχουν τις στιγμές τους, ίσως θα ήθελα η Λουκίδη να αναπτυχθεί πιο πολύ.

 

Ισορροπεί μεταξύ βιβλίου μυστηρίου και ψυχολογικού θρίλερ, έχει τρομερά έντονες σκηνές, μιλάει για την κοινωνική δομή και τις θρησκευτικές διαφορές της Κομοτηνής και εισέρχεται σε θέματα αστυνομίας και πολιτικής με έναν άκρως ενδιαφέροντα τρόπο. Ο Δημήτρης Σίμος κάνει πολύ όμορφη δουλειά και πάλι και περιμένω εναγωνίως τη νέα περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου.

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

9789606211645_1.jpg  9789606212734_1.jpg

 

Πριν αρκετούς μήνες είχα κάνει ένα μίνι review στα πρώτα δύο βιβλία του Peter James και όπως είχα πει δε δήλωνα καθόλου ενθουσιασμένος, ωστόσο μου είχαν κάνει δώρο και τα άλλα δύο που είχαν βγει και είπα τελικά να ολοκληρώσω τη σειρά. Το τρίτο βιβλίο θα έλεγα ότι είναι το καλύτερο της σειράς, χωρίς να με έχει ενθουσιάσει, αλλά νομίζω ότι είναι το πιο ενδιαφέρον από τα μυστήρια και έχει και τις καλύτερες ανατροπές. Το τέταρτο πάλι ξεκινούσε με μια καλή ιδέα, αλλά δυστυχώς κι αυτό κατέληγε χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η αλήθεια είναι ότι τα αχρείαστα subplots και οι άπειροι χαρακτήρες περιορίζονται λίγο, αλλά και πάλι έχουμε το ίδιο φαινόμενο δηλαδή βιβλία 650-700 σελίδων όπου ο συγγραφέας πλατειάζει αρκετά και δε συμβαίνουν αρκετά συνταρακτικά γεγονότα που δικαιολογούν τόσες σελίδες. Η αλήθεια όμως είναι ότι το τελευταίο βιβλίο τελειώνει με ένα τρελό cliffhanger σχετικά με την κεντρική ιστορία που υποβόσκει και η οποία αφορά την προσπάθεια του κεντρικού ήρωα να ανακαλύψει τι συνέβη στην αγνοούμενη γυναίκα του. Οπότε αν η εκδοτική βγάλει το πέμπτο βιβλίο, ίσως και να το διαβάσω κι ας μην είμαι τρελά ενθουσιασμένος με τη σειρά γενικά.

  • Like 8
  • Respect 1
Link to comment
Share on other sites

Διάβασα κάποια οπότε ας κάνω ένα συγκεντρωτικό ποστάρισμα:

1411466847_.thumb.jpg.b0d5a3c57b33c758987241bb3ff0afd2.jpg

Λόγω του γάτου που έχω είπα να το ρίξω μια ανάγνωση. Μέτριο επειδή το βρήκα λίγο να επαναλαμβάνεται αλλά με κάποια καλά σημεία. 

 

190133510_.thumb.jpg.e8c36c5aa5aec0a4bf9719a4d7e0c382.jpg

Αρκετές ιστορίες,  αν και όχι όλες με πολύ ενδιαφέρον..

 

2115063183_1.thumb.jpg.416ad4551753198f73e6b0821470ae2a.jpg

Καιρό τώρα ήθελα να ξαναδώ την Τριλογία (extended βεβαίως βεβαίως) καθώς επίσης να τα ξαναδιαβάσω και έτσι το πήρα απόφαση.

Πολύ όμορφη ροή αλλά τα ποιήματα νιώθω ότι κουράζουν. Είχε αρκετά από δαύτα.

 

1070079145_.jpg.e2ab67604c80a79ba82260a27dc2993a.jpg

Συνεχίζω με Τόλκιν! Η αλήθεια είναι ότι με κούρασε αρκετά. Η ιστορία είναι πολύ όμορφη και ρομαντική (και αυτό κρατάω) αλλά η όλη επανάληψη με τις μικροαλλαγές που υπήρξαν στην διάρκεια των χρόνων από το συγγραφέα και η εξιστόρηση τους με έκανε να βαρεθώ. Δεν είμαι λάτρης της ποίησης και εδώ είχε αρκετή.. Ήταν περισσότερο δοκίμιο με ανάλυση του έργου και λιγότερο λογοτεχνία του φανταστικού.

 

1806504621_.thumb.jpg.efcaa9c0347dba2025bf5ece958261bf.jpg

Απίστευτο βιβλιαράκι! Από την αρχή σχεδόν μου προκάλεσε θυμό με την "καθοδήγηση" των γουρουνιών. Ο καθένας μπορεί να βγάλει 100 συμπεράσματα αλλά τα πράγματα που παρουσιάζει μόνο στη σφαίρα της φαντασίας δεν είναι! Ζωά που μιλάνε? Οκ, αλλά μόνο παραμύθι δεν είναι. Must read 

  

 

On 1/14/2021 at 5:43 PM, lovcom said:

Τώρα άρχισα να διαβάζω το "Όνομα του Ανέμου" του Patrick Rothfuss. Πέρα απο τις διθυραμβικές κριτικές που βλέπω στο goodreads, σε ελληνικές κριτικές παρατηρώ κάποιο μετριασμό στον ενθουσιασμό. Με τρομάζει λίγο το μέγεθος (άσε που δεν ξέρω αν θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά το τελευταίο μέρος) αλλά επειδή διάβασα ότι περιέχει εξαιρετική λογοτεχνική γλώσσα, είπα να το ξεκινήσω.

 

Εμένα με προβληματίζει ότι το 3ο μέρος δεν έχει ολοκληρωθεί από τον συγγραφέα. Δε θα ήθελα να υπάρχει ένα δεύτερο ASOIAF... 

  • Like 13
Link to comment
Share on other sites

@Pilgrim

Σχετικά με τα ποιήματα του "Αρχοντα", όχι μόνο κουράζουν αλλά είναι σε μεγάλο βαθμό και άκαιρα. Ο Τόλκιν ήθελε να δώσει μια δραματικότητα στο έργο αλλά το αποτέλεσμα ήταν -στην καλύτερη- άκρως κουραστικό.

Σχετικά με το "Μπέρεν και Λούθιεν" να ξεκαθαρίσουμε πάντως ότι δεν είναι του (πατέρα) Τόλκιν :Ρ . Άγνωστο το πόσο υλικό απο όλο το βιβλίο ανήκει στον γιό του. Πάντως ούτε το "πρωτότυπο" στόρυ που απαντάται στο Σιλμαρίλλιον μου άρεσε.

Τέλος σχετικά με το Όνομα του Ανέμου δεν είσαι ο μοναδικός που προβληματίζεται. Αν και πολλοί πιστεύουν πλέον ότι δεν θα το γράψει ποτέ. Μιλάμε για πάνω απο μιά δεκαετία που έγραψε το Όνομα. Κάνε πάντως μιά βόλτα απο goodreads και δες την "παρουσίαση" που έχουν κάνει στο τρίτο βιβλίο (Door of Stones). Τον κράζουν κανονικότατα. Και μένα με αποθαρρύνει το γεγονός ότι δεν πρόκειται να βγει τρίτο και αυτό με δυσκολεύει να το συνεχίσω. Πάντως απο το λίγο που διάβασα, η γραφή του ήταν καταπληκτική.

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Όταν στον τάφο των Τόλκιν υπάρχουν οι επιγραφές Beren - Luthien και είσαι φαν του Τόλκιν, θες να διαβάσεις την ιστορία όπως και να'χει! (άσχετα αν οι προσδοκίες μου δεν επαληθεύτηκαν)

Ο Κρίστοφερ βασίστηκε σε πολλά χειρόγραφα και σημειώσεις του πατέρα του που δεν ήταν και στη καλύτερη κατάσταση. Δυστυχώς σχολιάζει πάνω στο κείμενο αρκετά το τι έγινε, το τι άλλαξε ή που θα ήθελε να καταλήξει και χαλάει όλη τη ροή. 

 

Τώρα για το " Όνομα.. " ο λόγος που το αγόρασα (και έχει φτάσει στο κατώτερο σημείο της λίστας των αδιάβαστων) είναι ότι είχε αρχίσει να εξαντλείται και φοβήθηκα μην το χάσω. Δεν έχω πάρει τους 2 επόμενους τόμους και ούτε πρόκειται αν δεν υπάρξουν νέα για κλείσιμο της τριλογίας.

Παίζει ο Ruthfuss και ο George R.R. Martin να chatαρουν μεταξύ τους για το καλύτερο-χειρότερο σχόλιο των φαν..

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

84250-800x800.jpg

 

Η επανέκδοση του Μίζερι από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος στάθηκε αφορμή να διαβάσω επιτέλους αυτό το βιβλίο, για το οποίο είχα ακούσει πολλά καλά λόγια. Η υπόθεση λίγο-πολύ γνωστή. Ένας συγγραφέας, ο Πολ Σέλντον, αποφασίζει ότι το βιβλίο της σειράς ρομαντικών βιβλίων που γράφει με πρωταγωνίστρια τη Μίζερι θα είναι και το τελευταίο προκειμένου να αφιερωθεί σε άλλα συγγράμματα που του αρέσουν περισσότερο να γράφει. Ωστόσο μετά την έκδοση του, παθαίνει αυτοκινητιστικό και σώζεται από μία θαυμάστρια του που θεωρεί ότι είναι η μεγαλύτερη του. Εκνευρισμένη με την έκβαση του βιβλίου αποφασίζει ότι ως πρώην νοσοκόμα όχι απλά θα τον περιθάλψει στους σοβαρότατους τραυματισμούς του, αλλά θα τον αναγκάσει να γράψει ένα ακόμα βιβλίο της Μίζερι μόνο για εκείνη.

 

Γρήγορα όμως ο Πολ καταλαβαίνει ότι η Άνι που τον έχει σώσει κρύβει πολλά μυστικά για τη ζωή της και πολλά από τα κόμπλεξ που του έβγαλε στις συζητήσεις τους, μπορούν να εντοπιστούν στην προηγούμενη ζωή της. Ταυτόχρονα η Άνι έχει διάφορα ξεσπάσματα και κυρίως είναι απαιτητική για το καινούριο βιβλίο που γράφει ο Πολ ενώ τον κρατά αιχμάλωτο. Ας πούμε θέλει η επιστροφή της Μίζερι στη ζωή να γίνεται με φυσιολογικό και όχι υπερφυσικό τρόπο.

 

Πράγματι είναι από τα πολύ ωραία βιβλία του Stephen King χωρίς να τα έχω διαβάσει όλα. Μου αρέσει πολύ η θεματική της αιχμαλωσίας, το πόσο καλογραμμένοι είναι σαν χαρακτήρες η Άνι και ο Πολ, το πως αναπτύσσουν μια δυναμική σε όλο το βιβλίο και φυσικά πόσο σοκαριστικά και ανατρεπτικά τελειώνει. Ο King ξέρει πως να οδηγήσει τους πρωταγωνιστές του στην κορύφωση και το επιτυγχάνει τέλεια. Από την άλλη, εγώ και πάλι ένιωσα ότι ένα βιβλίο που διαδραματίζεται σε ένα σπίτι με δύο χαρακτήρες όπου ο ένας προσπαθεί να αποδράσει, θα μπορούσε να είναι και λίγο μικρότερο από τις 400+ σελίδες που καλύπτει. Από την άλλη, δεν ένιωσα να βαριέμαι, αντιθέτως περίμενα το φινάλε με μεγαλύτερη προσμονή. Και πρέπει να πω ότι ξανά highlight είναι τα flashbacks του King, ειδικά οι σελίδες που μαθαίνουμε το background και τη ζωή της Άνι μέχρι το βιβλίο. Ξέρει πως να αφηγείται μια ιστορία χρονικά και το εκμεταλλεύεται και εδώ.

  • Like 11
  • Respect 1
Link to comment
Share on other sites

On 8/5/2021 στο 10:57 ΠΜ, Pilgrim είπε:

Διάβασα κάποια οπότε ας κάνω ένα συγκεντρωτικό ποστάρισμα:

1411466847_.thumb.jpg.b0d5a3c57b33c758987241bb3ff0afd2.jpg

Λόγω του γάτου που έχω είπα να το ρίξω μια ανάγνωση. Μέτριο επειδή το βρήκα λίγο να επαναλαμβάνεται αλλά με κάποια καλά σημεία. 

 

190133510_.thumb.jpg.e8c36c5aa5aec0a4bf9719a4d7e0c382.jpg

Αρκετές ιστορίες,  αν και όχι όλες με πολύ ενδιαφέρον..

 

2115063183_1.thumb.jpg.416ad4551753198f73e6b0821470ae2a.jpg

Καιρό τώρα ήθελα να ξαναδώ την Τριλογία (extended βεβαίως βεβαίως) καθώς επίσης να τα ξαναδιαβάσω και έτσι το πήρα απόφαση.

Πολύ όμορφη ροή αλλά τα ποιήματα νιώθω ότι κουράζουν. Είχε αρκετά από δαύτα.

 

1070079145_.jpg.e2ab67604c80a79ba82260a27dc2993a.jpg

Συνεχίζω με Τόλκιν! Η αλήθεια είναι ότι με κούρασε αρκετά. Η ιστορία είναι πολύ όμορφη και ρομαντική (και αυτό κρατάω) αλλά η όλη επανάληψη με τις μικροαλλαγές που υπήρξαν στην διάρκεια των χρόνων από το συγγραφέα και η εξιστόρηση τους με έκανε να βαρεθώ. Δεν είμαι λάτρης της ποίησης και εδώ είχε αρκετή.. Ήταν περισσότερο δοκίμιο με ανάλυση του έργου και λιγότερο λογοτεχνία του φανταστικού.

 

1806504621_.thumb.jpg.efcaa9c0347dba2025bf5ece958261bf.jpg

Απίστευτο βιβλιαράκι! Από την αρχή σχεδόν μου προκάλεσε θυμό με την "καθοδήγηση" των γουρουνιών. Ο καθένας μπορεί να βγάλει 100 συμπεράσματα αλλά τα πράγματα που παρουσιάζει μόνο στη σφαίρα της φαντασίας δεν είναι! Ζωά που μιλάνε? Οκ, αλλά μόνο παραμύθι δεν είναι. Must read 

  

 

 

Εμένα με προβληματίζει ότι το 3ο μέρος δεν έχει ολοκληρωθεί από τον συγγραφέα. Δε θα ήθελα να υπάρχει ένα δεύτερο ASOIAF... 

Φίλε μου κι εγώ διάβασα την Φάρμα των Ζώων!Χτες το άρχισα και το τελείωσα σήμερα! Έτσι όπως τα λες είναι! Από την στιγμή που τα ηνία της εξουσίας τα έχουν τα γουρούνια ήθελα να πεθάνουν!Κι εμένα με νευρίασαν!Το καλό είναι ότι στο τέλος του βιβλίου έχει και ένα βιογραφικό σημείωμα για τον συγγραφέα, όπου αναφέρονται και τα υπόλοιπα βιβλία του και έτσι η αναζήτησή τους είναι εύκολη!

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)

@nikolas12 Το σκέφτομαι κι εγώ να το αγοράσω (το μίζερι ) αλλά μου φαίνεται πως είναι ένα ακόμα βιβλίο-σενάριο που περισσότερο λες "καλύτερα να το βλεπα, παρά να το διάβαζα". Είχα ξεκινήσει κάποιο στο παρελθόν αλλά κάποιες αποτρόπαιες σκηνές με έκαναν να το αφήσω. Δεν ξέρω αν το συγκεκριμένο περιέχει άρρωστες σκηνές/περιγραφές.

 

Επίσης μιας και απ' ό,τι φαίνεται είσαι και φαν του αστυνομικού, θα σου πρότεινα κάποια μέρα να διαβάσεις και τα αστυνομικά του Τσέστερτον. Ήταν άνθρωπος εξαιρετικά πνευματώδης και ευφυής και πιστεύω θα σου άρεσαν. Στη χώρα μας έχουν κυκλοφορήσει καινούργια βιβλία σε όμορφες εκδόσεις και αρκετά φροντισμένα. Σαν φαν της αστυνομικής λογοτεχνίας, αν διαβάσεις κάποιο, κάνε μας ένα ριπόρτο. :)

Edited by lovcom
  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Το είχα πάρει εδώ και μήνες και το ξεκίνησα πριν λίγες ημέρες.

 

qzj9gv1552654865104.thumb.jpg.e68828d81a3dbf520069695724e58b0d.jpg

  • Like 5
  • Respect 1
Link to comment
Share on other sites

4 ώρες πριν, lovcom είπε:

@nikolas12 Το σκέφτομαι κι εγώ να το αγοράσω (το μίζερι ) αλλά μου φαίνεται πως είναι ένα ακόμα βιβλίο-σενάριο που περισσότερο λες "καλύτερα να το βλεπα, παρά να το διάβαζα". Είχα ξεκινήσει κάποιο στο παρελθόν αλλά κάποιες αποτρόπαιες σκηνές με έκαναν να το αφήσω. Δεν ξέρω αν το συγκεκριμένο περιέχει άρρωστες σκηνές/περιγραφές.

 

Έχει γίνει και μεταφορά σε ταινία η συγκεκριμένη ιστορία, αν είσαι περισσότερο του σινεμά πάντως. Το Μίζερι περιέχει αρκετές σκηνές με ένταση και δυνατές περιγραφές.

 

1 ώρα πριν, Captain Cooper είπε:

Το είχα πάρει εδώ και μήνες και το ξεκίνησα πριν λίγες ημέρες.

 

qzj9gv1552654865104.thumb.jpg.e68828d81a3dbf520069695724e58b0d.jpg

Το πιο ανατριχιαστικό βιβλίο του Κινγκ. Αποκτάει πολύ γρήγορα ρυθμό και πιστεύω ότι μόλις το πιάσεις, δεν μπορείς να σταματήσεις την ανάγνωση.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

23 ώρες πριν, Metatron89 είπε:

 

Το πιο ανατριχιαστικό βιβλίο του Κινγκ. Αποκτάει πολύ γρήγορα ρυθμό και πιστεύω ότι μόλις το πιάσεις, δεν μπορείς να σταματήσεις την ανάγνωση.

 

Πράγματι δε μπορείς να το αφήσεις. Τα δύο τελευταία μέρη (200-300 σελίδες) τα διάβασα απανωτά.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.