lovcom

Κατ' αρχάς ωραίος για τα εικονογραφημένα. Όσο αφορά τα Μεγάλα Μίκυ, έχεις και τις επανεκδόσεις (όπου ξανατυπώθηκαν σε καλύτερο χρωματισμό) ; Επίσης έχεις και ιστορίες με Παπιοπεριπέτειες που κυκλοφόρησαν εκτός Μεγάλου Μίκυ; (βλ. Αλμανάκο). Ελπίζω να μην σε έβαλα σε τρυπάκι

Φυσικά. Είχα γράψει και εδώ την άποψή μου.

Αρκετά καλό σχέδιο! Αν ποτέ βγει στα ελληνικά, θα το τιμήσω.

Ήρθε και σε μένα ο τόμος με τις ιστορίες - παρωδίες του Τ. Μ. Κάρπι πάνω στους Αθλίους και στον Πόλεμο και Ειρήνη. Ήθελα καιρό να το αγοράσω γιατί ο Κάρπι είναι ένας από τους 2 τοπ αγαπημένους μου σχεδιαστές Ντίσνευ (ο άλλος είναι ο Μπαρκς) και επειδή μάλλον οι ιστορίες δεν πρόκειται να δημοσιευτούν στην Ελλάδα, οπότε η αγορά του τόμου για μένα ήταν μονόδρομος. Στα θετικά να βάλω την πολύ όμορφη έκδοση με σκληρόδετο εξώφυλλο, ματ χαρτί και κάποια άρθρα ενώ στα "αρνητικά" ίσως το ότι κράτησαν έναν παλιό χρωματισμό ψηφιακά όμως αυτή τη φορά. Φαίνεται η εκδοτική το εφαρμόζει τελικά και σε άλλα έργα πέρα από τα άπαντα του Μπαρκς. Δεν ξέρω βέβαια πώς θα έδειχνε με μοντέρνο χρωματισμό αλλά μάλλον θα το προτιμούσα. Έχω σκεφτεί να χτυπήσω και ένα άλλο τόμο από Disney Masters με πρωταγωνιστή τον Φέθρυ, και αυτό γιατί το σχέδιο του Χάμπαρντ μού ήταν πάντα αρεστό. Αλλά σκέφτομαι ότι η πρωτότυπη γλώσσα (ενώ εδώ έχουμε μετάφραση από τα αγγλικά) ίσως περιλαμβάνει αρκετή σλανγκ εποχής. Προς το παρόν όμως προέχει για ανάγνωση ο τόμος με τις ιστορίες του Κάρπι.

Ποιό Αλφ αρτ και σοβιέτ ρε παιδιά...το δίτομο της Σελήνης να βγάλει να το διαβάσουμε και εμείς που αφενός ψυχαγωγηθήκαμε με τα υπόλοιπα δίτομα, αφετέρου που δεν το έχουμε αγορασμένο!

Ο Άνεμος στις Ιτιές - Κένεθ Γκρέιαμ (εκδ: Κόκκινη Κλωστή Δεμένη) Το βιβλίο το είχα διαβάσει πρώτη φορά πριν κάποια χρόνια (είχα γράψει και σε αυτό το τόπικ) και πριν λίγο καιρό πέτυχα αυτή την έκδοση. Μεγάλο μέγεθος, σκληρόδετο και πολύ όμορφο εξώφυλλο με ποιοτικό χαρτί και υπέροχη εικονογράφηση. Το συναίσθημα ξαναδιαβάζοντάς το ήταν το ίδιο - αν όχι καλύτερο - από την πρώτη μου ανάγνωση. Όπως γράφεται, ένας ύμνος στη φιλία. Τονίζω πως η συγκεκριμένη έκδοση έχει περικοπές (αλλά δεν είναι διασκευασμένη) και τολμώ να πω πως είναι ό,τι πρέπει για κάποιον που θέλει να έχει περάσει λίγες όμορφες αναγνωστικές στιγμές χωρίς να ανατρέχει σε πλήρη κείμενα που ενδεχομένως να τον κουράσουν. Μπορεί αρκετοί να κατακρίνουν τις περικοπές, προσωπικά τις επικροτώ. Αρκεί να αναγράφεται σαφώς και να γίνεται κατανοητό από την έκδοση. Στο συγκεκριμένο βιβλίο ήδη από την αρχή αναφέρεται ως "απόδοση" ενώ στο μικρό επίμετρο του τέλους αναφέρεται ρητά ότι έχουν κάνει περικοπή σε 3 συγκεκριμένα κεφάλαια (τα οποία όντως θυμάμαι πως ήταν αρκετά "βαριά" , διαφορετικά σε ύφος από το υπόλοιπο βιβλίο και πιθανόν αρκετά βαρετά για αρκετούς αναγνώστες). Το κείμενο έρεε πολύ ωραία, ενώ η δουλειά στο κείμενο και στην μετάφραση φαίνεται πολύ καλή. Μαζί με την πολύ όμορφη εικονογράφηση, η αναγνωστική απόλαυση είναι εγγυημένη. Συν τοις άλλοις πρόκειται για ένα πολύ ωραίο στολίδι για την βιβλιοθήκη πόσο μάλλον για την χαμηλή τιμή που πωλείται. Και όπως ξέρουμε, ειδικά τα τελευταία χρόνια που η τιμή του χαρτιού έχει εκτοξευτεί με αποτέλεσμα να βλέπουμε βιβλία με χαρτί εφημερίδας κοντά στο 20αρικο (και βάλε), πρόκειται για πολύ καλή ευκαιρία. Μπορεί να θεωρείται "παιδικό" προσωπικά πιστεύω δεν είναι. Ένα βιβλίο που θεωρώ ότι αξίζει να διαβάζουν όσο το δυνατόν περισσότεροι.

Νομίζω ότι υπερβάλλεις. Αν και πάει κάποιος καιρός που διάβασα το τεύχος, τα χαρακτηριστικά αυτά της ιδιοσυγκρασίας τους ήταν τελείως επιδερμικά. Πρακτικά δεν επηρέασε το σενάριο πουθενά. Το θυμάμαι κάτω του μετρίου άλμπουμ (αυτή την εντύπωση μού είχε δώσει) αλλά οκ αφού εσύ πέρασες καλά είναι σεβαστό. Εξάλλου είπαμε είναι και το γούστο.

Είναι από τις πρώτες ιστορίες του Γκοσινί και ο Λουκ είναι κάπως ασχημάτιστος σαν χαρακτήρας. Δεν έχει διαπλαστεί ακόμα στον ΛΛ που ξέρουμε στις επόμενες ιστορίες. Αλμπουμάρα όμως, προφανώς από τα καλύτερα της σειράς.

Γενικά απ όσο έχω δει εδώ, οι συλλογές σας είναι από πανέμορφες μέχρι εντυπωσιακές. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να κάνει χάζι άλλες βιβλιοθήκες (όχι μόνο κόμικς) και πέρα από τα θετικά είναι ένα αρνητικό που το παρατηρώ κατα κόρον και εδώ. Το αρνητικό δεν είναι άλλο από το να βάζεις περιοδικά/βιβλία σε στοίβες. Η ένστασή μου έγκειται στο γεγονός ότι όταν κάποια τεύχη/ βιβλία "θάβονται" κάτω από μία στοίβα, οι πιθανότητες να διαβαστούν, κατά τη γνώμη μου γίνονται πολύ μικρές. Αν έχεις δε και τεράστιες συλλογές (όπως βλέπουμε εδώ), τότε οι πιθανότητες να διαβαστεί το τεύχος νομίζω πως πρακτικά εκμηδενίζονται. Έχοντάς τα τοποθετημένα σε μια σειρά στη βιβλιοθήκη, ακόμα και πολλά τεύχη να έχεις, ενδεχομένως μια μικρή πιθανότητα να το τραβήξεις και να το ξεφυλλίσεις υπάρχει. Στην πιο πάνω περίπτωση όπως είπα, θεωρώ ότι αυτό είναι μάλλον απίθανο να συμβεί. Το ίδιο πάνω κάτω θεωρώ και όταν τα τεύχη έχουν κλειστεί σε ζελατίνες με ταινίες, και το να βγάλεις ένα τεύχος απαιτείται κάποια "διαδικασία" αλλά οκ δεν θα μπω σε αυτό το θέμα. Θα μου πείτε εύλογα: τα περιοδικά είναι πολύ περισσότερα σε αριθμό από τα βιβλία και αναγκαστικά πρέπει να τοποθετηθούν σε στοίβες λόγω ελλείψεως χώρου. Το ακούω και το καταλαβαίνω. Όμως προσωπικά ό,τι έχω θέλω να υπάρχει η προοπτική να ξαναδιαβαστεί. Βέβαια εγώ εύκολα τα λέω αυτά που δεν έχω ούτε κατά διάνοια τις συλλογές σας (η βιβλιοθήκη Ντίσνευ και αρκετά Λούκυ Λουκ κυρίως αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των γενικά λίγων κόμικς μαζί με graphic novels που έχω) οπότε προφανώς για μένα έιναι πιο εύκολο. Επίσης καταλαβαίνω το γεγονός ότι τα περιοδικά τοποθετημένα στο ράφι θα στραβώσουν. Ισχύει και καταλαβαίνω ότι δεν είναι ωραίο. Προσωπικά τα ΛΛ μου επειδή είδα ότι μερικά είχαν στραβώσει, τα έβγαλα από τα ράφια και τα τοποθέτησα σε στοίβες. Όμως όπως είπα αυτό δυσχεραίνει τις επόμενες αναγνώσεις (και εγώ τα πήρα για να τα διαβάζω). Οπότε αυτό που έκανα είναι να αγοράσω ζελατίνες και σε κάθε μία να βάζω δύο τεύχη πλάτη - πλάτη (όπως τα έχει τοποθετημένα ο Laz) και έτσι τα τοποθέτησα ξανά στη βιβλιοθήκη μου. Eπίσης για κάτι λίγα ΜΜ που έχω, πήρα και για αυτά μικρές διαφάνειες όπου βάζω δύο - δύο μαζί και τα τοποθέτησα σε μια μικρή χαρτόκουτα. Πολλά είπα·θεωρώ όμως ότι οι στοίβες (που παίζουν πάρα πολύ σε βιβλιοθήκες, αρκεί να δούμε βιντεάκια στο yt) πέρα από το ότι ενδεχομένως μπορεί να φθείρουν τα τεύχη, αποτρέπουν από το πιο "σημαντικό γεγονός" που δεν είναι άλλο παρά η πρώτη (και η δεύτερη κοκ) ανάγνωσή τους.

Το είχα αγοράσει πέρυσι στην έκθεση βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως και μου είχε κάνει εντύπωση που εδώ δεν παρουσιάστηκε. Ως βιβλιόφιλος το γυρόφερνα αρκετά αυτό τo γκράφικ νόβελ ώσπου τελικά το αγόρασα και το διάβασα. Μπορώ να πω πως ήταν αρκετά καλό με σενάριο καλούτσικο αλλά προς το τέλος ίσως νερούλιαζε λίγο. Το σχέδιό του για τα δικά μου γούστα ήταν πολύ καλό ενώ υπέροχες είναι και οι χρωματικές παλέτες και οι εναλλαγες. Το (μαλακό) εξώφυλλο πολύ όμορφο με τα ανάγλυφά του ενώ εξίσου υπέροχο και το ματ χαρτί (το οποίο θεωρώ το καλύτερο χαρτί για κόμικς). Στην μετάφραση δεν σκόνταψα κάπου εκτός από ένα σημείο στη σελ. 34 όπου η βιβλιοθηκονόμος απευθύνεται στα παιδιά και λέει: "αύριο λοιπόν παιδιά" με την Πέητζ να νιώθει ενοχλημένη από τη λέξη "παιδιά". Μου φάνηκε αφύσικο διότι στην γλώσσα μας η προσφώνηση "παιδιά" δεν σημαίνει απαραίτητα τα μικρά παιδιά αλλά πολλές φορές το λέμε και για τους μεγάλους, Χωρίς να έχω δει το πρωτότυπο, υποθέτω θα έλεγε "kids" οπότε το κορίτσι ένιωσε ότι την πέρασαν για μικρό παιδί (ενώ αυτή νιώθει ώριμη). Θεωρώ ότι θα έπρεπε να υπάρχει άλλη λέξη ή έκφραση που θα απέδιδε καλύτερα το ύφος αλλά ας είναι. Το γκράφικ νόβελ προμοτάρει αρκετά κλασικά λογοτεχνικά έργα (πχ Δράκουλας του Στόουκερ, διηγήματα του Ε.Α.Πόε, Ο Αόρατος άνθρωπος του Γουέλς, ο Πήτερ Παν του Μπάρυ, Το Νησί των Θησαυρών του Στήβενσον κ.α) και θεωρώ πως είναι μια ευκαιρία για κάποιον να ασχοληθεί με ένα από αυτά. Ήταν ευχάριστο δεν λέω, αλλά θεωρώ πως θα κερδίσει περισσότερο αυτόν που του αρέσουν ναι μεν τα κόμικς αλλά και η λογοτεχνία.

Έχω δει ούκ ολίγες φορές στο metabook πωλητές να καταστρατηγούν τις υποδείξεις που θέτει το site. Πχ το "πολύ καλή κατάσταση" δεν έχει υποτίθεται σημειώσεις αλλά δυστυχώς δεν είναι λίγοι αυτοί που θα σου πουν ψέμματα. Επίσης το site λέει ξεκάθαρα ότι το Σαν Καινούργιο σημαίνει: Το εξώφυλλο είναι άθικτο. Δεν ξέρω τι πιστεύετε εσείς..

@ Laz33 Τα μοναδικά τεύχη που πλέον ψάχνω είναι 1) Πατ Πόκερ, 2) Οκλαχόμα (το οποίο το έχω στην έκδοση του Ψαρόπουλου και μου άρεσε σα στόρυ αλλά με χάλασε το πολύ ξεθωριασμένο χρώμα οπότε θα ήθελα να το διαβάσω σε μια πιο καλή εκτύπωση), 3) Σμιθ, 4) Μπαλάντα, 5) Αμνησία. Θεωρώ ότι είναι κάπως πιο "σπάνια" από τα άλλα και γι'αυτό είναι πιο δύσκολο να τα βρεις σε νορμάλ τιμές (όπως βρήκα τα περισσότερα) και σε καλή κατάσταση. Το τι θράσσος και ψέμα βλέπεις σε μεταχειρισμένα δεν λέγεται: υπάρχει πχ σκίσιμο σε τεύχος (το δειχνει ο ίδιος σε φωτογραφία του) και στο πλασάρουν με την ένδειξη "σαν καινούργιο". Οκ από τη μια έχω μαζέψει αυτά που ήθελα και να είμαι ειλικρινής δεν πολυ ασχολούμαι. Αλλά δεν θέλω να μπω στο τρυπάκι να δώσω 15αρικο όπως λες και να πάρω κάτι με υγρασία/ μούχλα. Θα χαλαστώ. Τα έχω όμως στη wishlist μου, αν τύχει κάποια καλή ευκαιρία (θα κοιτάξω και το site που λες) θα τα τσιμπήσω.

Moυ αρέσει (μου φαίνεται ταιριαστό) ο Τεντεν με τον καπετάνιο Χάντοκ να μιλάνε στον πληθυντικό. Αλλά όχι και ο Λουκ να μιλάει στον πληθυντικό (πόσο μάλλον τούμπαλιν! ) στην Καλαμίτυ! Είναι τελείως αταίριαστο! :Ρ :Ρ

To Πατ- Πόκερ αν και όπως είχα γράψει και εγώ πριν λίγο καιρό ότι ενώ το είχα βρει και το διάβασα και δεν μου άρεσε, εν τούτοις θεωρώ ότι είναι καλύτερο από κάποια άλλα του Μορίς και προσωπικά θα ήθελα να το αγοράσω και να το ξαναδιαβάσω. Επειδή όμως είναι από τα άλμπουμ που δεν έχουν βγει σε ανατύπωση είτε από το Εθνος είτε από Μαμούθ, όσα υπάρχουν μεταχειρισμένα, συνήθως είναι σε κακή κατάσταση. Και όποια είναι καλά είναι απλά πανάκριβα. Επίσης θεωρώ ότι έχει ένα από τα ωραιότερα εξώφυλλα.

Ας είναι αυτή τη φορά μια καλή περιπέτεια χωρίς πολιτικά υπονοούμενα..