Jump to content

leonidio

Veterans
  • Content Count

    3,044
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    27
  • Points

    6,436 [ Donate ]

leonidio last won the day on November 15 2018

leonidio had the most liked content!

Community Reputation

40,906 Popular

About leonidio

  • Rank
    Comics Fan
  • Birthday 06/07/1972

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Country
    Greece
  • Interests
    Κινηματογράφος, διάβασμα (λογοτεχνία - επιστημονικά βιβλία), κόμικς, μουσική, ξένες γλώσσες

Recent Profile Visitors

4,103 profile views
  1. Τελείως διαφορετικά πράγματα Προσωπική μου άποψη η δεύτερη πρόταση και περισσότερο θα έλεγα διαπίστωση, παρά άποψη, αλλά τέλος πάντων, όπως το δει καθένας. Η πρώτη πρόταση αναφέρεται στο ποια άρθρα ανεβαίνουν. Δεν έγινε ποτέ καμία πολιτική ή άλλου είδους επιλογή: όλα τα άρθρα που υποπίπτουν στην αντίληψή μας και έχουν κάποια σχέση με κόμικς ανεβαίνουν στο φόρουμ. Εάν κάποια δεν ανεβαίνουν, απλά δεν υποπίπτουν στην αντίληψή των μελών. Εγώ προσωπικά έχω ανεβάσει άρθρα με τα οποία διαφωνώ πλήρως και είμαι σίγουρος ότι το ίδιο έχει γίνει και με άλλα μέλη του φόρουμ.
  2. Σήμερα στην "Εφημερίδα των Συντακτών" αναγράφεται ότι ο δημιουργός αυτής της πολύ καλής σειράς, Διογένης Καμένος, απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών. Σημειώνω, στο δημοσίευμα διάβασα, ότι ο Δημήτρης Καμένος, δημιουργός του Homo και του Φάουστ, που δημοσιεύεται στην ίδια εφημερίδα τα Σάββατα, είναι γιος του εκλιπόντος, κάτι που δεν γνώριζα.
  3. Ήδη κυκλοφορεί το τεύχος 73. Ορίστε τα εξώφυλλα των τευχών 70, 71, 72 Τα εξώφυλλα προστέθηκαν στο πινακάκι της παρουσίασης. ΟΙ γελοιογραφίες των τευχών στο άλμπουμ
  4. Ακριβώς: δεν υποπίπτουν στην αντίληψη των περισσότερων μελών του φόρουμ. Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο και καμία διάθεση να λάβουμε θέσεις. Σε αυτό το φόρουμ έχουν ανεβεί και άρθρα τα οποία κατηγορούν τα κόμικς συλλήβδην. Η αλήθεια, βέβαια, είναι, ότι τα άρθρα που κατηγορούν τον Αρκά είναι πολλαπλάσια από εκείνα που τον υπερασπίζονται. Και μάλιστα προέρχονται από διάφορες πηγές, πολλές από τις οποίες δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν ότι φίλα προσκείμενες σε κάποια πολιτική παράταξη. Το όλο θέμα είναι, δυστυχώς, πάρα πολύ απλό: ο Αρκάς έχει εκνευρίσει πολύ κόσμο, η στροφή στο περιεχόμενο των σκίτσων του έρχεται σε οξύτατη αντίθεση με το παρελθόν του και διεκδικεί το δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει, χωρίς να δέχεται την κριτική (δίκαιη ή άδικη, δεν έχει σημασία αυτή τη στιγμή), πάρα πολλοί ενοχλούνται από τα σκίτσα του και μάλιστα, αυτοί γίνονται ολοένα και περισσότεροι, όσο ο Αρκάς γίνεται ολοένα και πιο αδιάλλακτος. Όσο τα σκίτσα του ήταν πολιτικά με τη στενή έννοια του όρου (δηλαδή, βολές εναντίον συγκεκριμένου κόμματος), το όλο θέμα κρατιόταν μέσα σε κάποια πλαίσια. Από τη στιγμή, που το σκίτσα έγιναν πολιτικά με την πολύ ευρεία έννοια του όρου με αποκλειστικό σκοπό να ενοχλήσουν μια μερίδα του πληθυσμού, είναι αναμενόμενο, ότι τα αρνητικά άρθρα πολλαπλασιάστηκαν. Και πολλαπλασιάστηκαν, επειδή ο Αρκάς χρησιμοποιεί τη φήμη του, για να πει σε όσους διαφωνούν μαζί του "είστε ηλίθιοι". Κατά τη γνώμη μου, πάντως, δεν είναι εκεί το θέμα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι, ουσιαστικά, ο Αρκάς προσπαθεί να το παίξει οσιομάρτυρας και θύμα, ενώ δεν είναι τίποτα από τα δύο. Αντιθέτως, απολαμβάνει (δικαίως!) μια πρωτοφανή ελευθερία λόγου, την οποία όμως χρησιμοποιεί και για να επιτίθεται σε όσους τον κατακρίνουν. Αυτό ακριβώς είναι που έχει πυροδοτήσει την τελευταία φουρνιά σχολίων. Τώρα, για να μη νομίζεις, ότι δεν διάβασα τα άρθρα των συνδέσμων: το τι είναι αστείο και τι όχι, είναι σίγουρα υποκειμενικό. Και οπωσδήποτε, ακόμα κι αν αρέσει σε κάποιον ο Αρκάς, είναι σαφές ότι και τα παλιά του σκίτσα δεν είναι όλα στο ίδιο επίπεδο. Εντούτοις, οι περισσότερες παλιές σειρές του βασιζόντουσαν σε κάποιους μηχανισμούς χιούμορ (λογοπαίγνια, απρόβλεπτες ατάκες, μια κορύφωση στο τελευταίο καρέ), τα οποία προκαλούσαν το γέλιο (σε ορισμένους, έστω). Εδώ, έχουμε πλέον μια διάθεση νουθεσίας ή καταγγελίας, με την οποία πρέπει να είναι κάποιος ταυτισμένος, έτσι ώστε να γελάσει. Επίσης, τα άρθρα που παραθέτεις, δυστυχώς, υπερασπίζονται το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου με έναν πολύ ασαφή τρόπο: υποδηλώνουν ότι ο Αρκάς έχει δικαίωμα να σκιτσάρει ό,τι θέλει, χωρίς να δικαιούται κάποιος να τον κατηγορεί, ενώ, αντιθέτως, όσοι ενοχλούνται από τα σκίτσα του δεν δικαιούνται να τον κατηγορούν. Με άλλα λόγια είναι περίπου υποχρέωση του Αρκά να σκιτσάρει ειρωνευόμενος μια μερίδα του πληθυσμού, ενώ εάν αυτή η μερίδα αντιδράσει, καταπιέζει το δικαίωμα έκφρασης του Αρκά. Συγγνώμη, αλλά ο συλλογισμός μπάζει. Όπως επίσης μπάζει και ο συλλογισμός του Μανδραβέλη στο τέλος του δεύτερου άρθρου: Δηλαδή, η ηγεμονική κουλτούρα της πολιτικής ορθότητας είναι εξ ορισμού αρνητική, ενώ η επίθεση του Αρκά εναντίον της είναι σωστή, επειδή αυτός είναι αιρετικός και καλλιτέχνης, άρα πρέπει να τον σεβόμαστε. Αδυνατώ να καταλάβω σε τι διαφέρει αυτός ο συλλογισμός από το «αστυνομικός - μπουζούκι -όργανο», που θεωρεί σφάλμα ο αρθρογράφος. Κατά τα άλλα, σαφώς και θα έπρεπε να ανεβούν και αυτά τα άρθρα στο φόρουμ. Θα συμφωνήσω όμως με το φίλο @Mandrake πιο πάνω και θα σε παροτρύνω να τα ανεβάσεις εσύ, για να ενημερωθούν όλα τα μέλη του φόρουμ.
  5. Κι εγώ θεωρώ ότι αυτό το άρθρο είναι εξαιρετικό και παρουσιάζει και πολύ ενδιαφέροντα επιχειρήματα. Μπράβο στο συγγραφέα, που παρουσιάζει ένα δύσκολο θέμα με σοβαρό τρόπο, χωρίς υστερίες και με εμπεριστατωμένα επιχειρήματα. Φυσικά, αυτά ισχύουν και για άλλα άρθρα που έχουν ανεβεί εδώ, απλά έτυχε να κάνω αυτό το σχόλιο για το συγκεκριμένο Τώρα, για το θέμα του Αρκά και τα άρθρα σχετικά με αυτό: το φόρουμ κάνει μια αποδελτίωση των άρθρων που εμφανίζονται στο ελληνικό ίντερνετ και στον τύπο σχετικά με τα κόμικς. "Αποδελτίωση" σημαίνει καταγραφή, χωρίς καμία επιλογή και φυσικά χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο οποιοσδήποτε ανεβάζει το άρθρο συμφωνεί με αυτό. Συνεπώς, από τη στιγμή που δημοσιεύεται ένα άρθρο σχετικά με κόμικς, πρέπει να ανεβαίνει και εδώ - εφόσον φυσικά υποπίπτει στην αντίληψή μας - είτε συμφωνούμε με αυτό, είτε διαφωνούμε. Αυτός που το ανεβάζει, δεν φέρει καμία ευθύνη για το περιεχόμενό του, Εάν πατάμε κουμπάκια του στιλ "διαφωνώ" τα χρεώνεται αυτός που έκανε τον κόπο να το ανεβάσει (και πιστέψτε με, κάποιες φορές, το ανέβασμα ενός άρθρου μπορεί να είναι αρκετά χρονοβόρο) και όχι ο συγγραφέας του άρθρου, ο οποίος φέρει την ευθύνη. Εάν διαφωνούμε με το περιεχόμενο ενός άρθρου, είναι καλύτερο να γράφουμε την άποψή μας από κάτω. Αυτά με όλη την καλή διάθεση. Από εκεί και μετά, καλώς ή κακώς, το θέμα του Αρκά είναι στην επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια. Είναι ίσως ενδεικτικό της δημοφιλίας του Αρκά, ο οποίος - ας μην το ξεχνάμε - υπήρξε και πιθανόν είναι ακόμα ο πιο γνωστός και δημοφιλής Έλληνας γελοιογράφος. Είναι ίσως και ενδεικτικό του τρόπου σκέψης πολλών Ελλήνων μέσα στο μικρόκοσμό μας. Σε κάθε περίπτωση όμως, το θέμα δεν το τρέφουν οι αρθρογράφοι ένθεν κακείθεν του πολιτικού φάσματος, αλλά ο ίδιος ο Αρκάς. Σίγουρα έχει κουράσει ορισμένους, αλλά πιο κουραστική ακόμη είναι η συνειδητοποίηση, ότι σε αυτή τη χώρα, τα όρια της ελευθερίας της έκφρασης δεν έχουν γίνει ακόμη αντιληπτά. Όπως γράφει και το άρθρο πιο πάνω, η ελευθερία του λόγου περιλαμβάνει και την ελευθερία κριτικής επί του εκφερόμενου λόγου. Το θέμα είναι μείζον και σίγουρα δεν περιορίζεται μόνο στον ελληνικό χώρο. Εάν μας κουράζει αυτή η ανταλλαγή απόψεων, θα πρέπει να θυμόμαστε πάντα, ότι υπάρχουν και σήμερα χώρες, όπου αυτά τα πράγματα δεν είναι καθόλου αυτονόητα. Με όλα αυτά, θέλω να επισημάνω, ότι η αυτή η ατέρμονη, ενίοτε εξοργιστική και συχνά κουραστική συζήτηση γύρω από τον Αρκά, είναι υγιής και χρήσιμη, επειδή αυτά τα πράγματα δεν είναι καθόλου αυτονόητα για μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά και επειδή κάποτε δεν ήταν καθόλου αυτονόητα, ούτε και για την Ελλάδα. Να γιατί, πρέπει καταρχάς να χαιρόμαστε, όταν διαβάζουμε τέτοια άρθρα, ακόμη κι αν διαφωνούμε με αυτά. Ειλικρινά πιστεύω, ότι κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή, ένας ιστορικός ή ένας κοινωνιολόγος, θα αξιοποιήσει αυτά τα άρθρα, αλλά και τα δικά μας σχόλια πάνω σε αυτά, για να συγγράψει μια διατριβή ή ένα βιβλίο. Και αυτό το γράφω χωρίς καμία περιπαιχτική διάθεση και ειλικρινά, θα χαρώ πολύ, εάν συμβεί.
  6. Σωστή επισήμανση, εγώ τα μπέρδεψα λίγο και το διόρθωσα στην προηγούμενη ανάρτησή μου. Ευχαριστώ, Δημήτρη!
  7. Οι σειρές από αυτούς τους τρεις ήρωες που έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά, είναι ελάχιστες σε σύγκριση με τα αμερικάνικα, αν και μια από αυτές έφτασε σε απροσδόκητα υψηλό νούμερο τευχών. Από την ηλικία που γράφεις ότι είσαι, υποθέτω ότι διάβαζες ίσως κάποιες από τις σειρές της Πέργαμος και /ή της Modern Times και μετά ίσως πήρες κάποια τεύχη των εκδόσεων Anubis, Παρόλα αυτά, θα πάρω τα πράγματα από την αρχή. Καταρχάς, σε παραπέμπω στο index του φόρουμ, όπου μπορείς να βρεις όλες αυτές τις σειρές, που θα αναφέρω. Να ξέρεις όμως, ότι χρειάζεται κάποιο ψάξιμο, επειδή οι σειρές καταχωρούνται με τον ακριβή ελληνικό τίτλο, και συνεπώς, κάποια μπορεί να είναι στο S (Superman) και άλλη στο Σ (Σούπερμαν), ενώ άλλες μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικούς τίτλους. Εντούτοις, έχει γίνει μια προσπάθεια ομαδοποίησης των ηρώων αυτών (δες τα λινκ για Μπάτμαν, Σούπερμαν και Σπάιντερ-Μαν αντίστοιχα), αλλά νομίζω ότι οι λίστες αυτές δεν είναι ενημερωμένες πλήρως, αφού σταματάνε γύρω στο 2016, αν δεν κάνω λάθος. Στην ενότητα Ομαδοποίηση. μπορείς να βρεις και αντίστοιχες πληροφορίες για άλλους ήρωες. Έχε αυτά τα λινκ υπόψιν, όσο θα διαβάζεις τα ακόλουθα, θα βρεις πολλές πληροφορίες για όλες τις σειρές που θα αναφέρω ακολουθώντας τους συνδέσμους στα θέματα που σου γράφω. Η πρώτη εμφάνιση των κόμικς της DC στην Ελλάδα, έγινε το 1960 με τα Καλύτερα Κόμικς και κράτησε για 136 τεύχη. Δημοσιεύτηκαν αρκετές ιστορίες Σούπερμαν και κάποιες Μπάτμαν. Φυσικά, οι ιστορίες είναι παλιές, τα δε τεύχη δυσεύρετα πλέον και αρκετά ακριβά. Υπόψιν, ότι δεν περιέχουν όλα τα τεύχη ιστορίες των δύο ηρώων. Στη συνέχεια, μετά από πάρα πολλά χρόνια και συγκεκριμένα το 1978, τη σκυτάλη πήραν οι εκδόσεις Ψαρόπουλος σε μια ιστορική για εμένα σειρά. Κυκλοφόρησαν 103 διαφορετικά τεύχη Σούπερμαν και 8 τεύχη Μπάτμαν. Σε αυτά τα τεύχη φιλοξενήθηκαν κι άλλοι ήρωες της DC, από διάφορες σειρές. Έγινε πολύ ωραία επιλογή ιστοριών και η έκδοση ήταν πολύ καλή. Κι αυτά τα τεύχη δεν είναι πλέον εύκολο να βρεθούν, αλλά είναι σίγουρα φτηνότερα από τα Καλύτερα Κόμικς. Εννοείται, ότι δεν είναι αυτά τα τεύχη που διάβαζες μικρός. Εσύ, ίσως να πρόλαβες την τρίτη εμφάνιση των Σούπερμαν και Μπάτμαν από τις εκδόσεις Πέργαμος που ξεκίνησαν το 1995 και πρέπει να σταμάτησαν κάπου το 2002. Κυκλοφόρησαν 59 τεύχη Σούπερμαν (τα 1-6 με την καταγωγή του ήρωα, τα 7-44 με την ιστορία του θανάτου και της επιστροφής του και τα 45-49 από τη σειρά Superman Adventures, για κοινό μικρότερης ηλικίας) και 60 τεύχη Μπάτμαν (βασισμένα όλα στη σειρά Batman Adventures, επίσης για κοινό μικρότερης ηλικίας) Στο ενδιάμεσο, είχαμε και την τέταρτη εμφάνιση του Μπάτμαν από τη Modern Times με δύο σειρές, το Οι Εχθροί του Μπάτμαν (4 τεύχη) και Batman Σκοτεινός Ιππότης (10 τεύχη). H εκδοτική δεν έβγαλε σειρά με το Σούπερμαν, δημοσίευσε όμως τον ήρωα στη σειρά JLA (10 τεύχη). Λογικά, και αυτές τις σειρές θα τις πρόλαβες στα περίπτερα Δυστυχώς και αυτά τα τεύχη έχουν γίνει πλέον ακριβοθώρητα, αλλά είναι σαφώς πιο φτηνά. Η πέμπτη και τελευταία χρονικά εμφάνιση των ηρώων αυτών έγινε από την Anubis. Κυκλοφόρησαν 12 τεύχη DC Universe (και άλλα 6 με άλλους ήρωες) με την καταγωγή του Superman και το Batman:Hush. Η εκδοτική στη συνέχεια κυκλοφόρησε τις σειρές: Superman/Batman (33 τεύχη), Superman (28 τεύχη), All-Star Superman (6 τεύχη), Batman (36 τεύχη), All-Star Batman (9 τεύχη), ενώ οι δύο ήρωες εμφανίστηκαν και στη σειρά Justice League (10 τεύχη). Κυκλοφόρησαν και κάποιες σειρές των 2 ή 4 τευχών, και δόθηκαν και αρκετά τεύχη με άλλες ιστορίες των ηρώων μέσω της εφημερίδας Έθνος αλλά ας το σταματήσουμε εδώ. Φυσικά, υπήρξαν και υπάρχουν ακόμα μεμονωμένες εκδόσεις τόμων από την Anubis και πλέον και από την Οξύ, αλλά είναι πρόσφατες κυκλοφορίες και μπορείς να ενημερωθείς για αυτές πολύ εύκολα. Τα τεύχη της Anubis είναι πιο εύκολο να βρεθούν και σίγουρα είναι και φτηνότερα. Λογικά, ίσως βρεις κάποια σε κεντρικά κομιξάδικα. Για το Σπάιντερ-Μαν τώρα: ξεκίνησε από τις εκδόσεις Καμπανά το 1977 και μέχρι το 1992 έβγαλε 589 τεύχη, τα πρώτα 64 σε μεγάλο σχήμα και εν μέρει έγχρωμα (δυσεύρετα και ακριβά), τα 65-493 σε μικρό ασπρόμαυρο (όχι τόσο δύσκολα και σχετικά φτηνά) και τα 494-589 ξανά σε μεγάλο και εξολοκλήρου έγχρωμο σχήμα (κι αυτά εύκολα και σχετικά φτηνά). O τίτλος δημοσίευσε κυρίως ιστορίες από το Amazing Spider-Man, αλλά και από άλλες σειρές του Spider-Man και άλλων ηρώων. Αν και ήταν κακή ποιότητα έκδοσης, υπήρξε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα η μόνη μας επαφή με τα υπερηρωικά κόμικς, για αυτό και είχε κοινό Μετά ανέλαβε η Μαμούθ Κόμιξ, που έβγαλε το περιοδικό Σπάιντερ-Μαν το 1993, το οποίο έφτασε μόνο στα 24 τεύχη και περιείχε ιστορίες από τη σειρά Spider-Man του Todd McFarlane. Δεν είναι ακριβά, αλλά δεν είναι εύκολο να βρεθούν, ίσως να υπάρχουν κάποια σε κεντρικά κομιξάδικα. Λογικά, αυτά δεν τα πρόλαβες. Και εδώ, θα πρέπει να ξεκίνησες από Modern Times. Αυτοί, ξεκινώντας το 1996 έβγαλαν τις σειρές Spider-Man Adventures (27 τεύχη με υλικό της τηλεοπτικής σειράς για μικρότερο κοινό), The Amazing Spider-Man, (12 τεύχη με ιστορίες που είχε δημοσιεύσει πριν ο Καμπανάς), Ultimate Spider-Man (6 τεύχη με σειρά από ένα νέο σύμπαν, βλέπε παρακάτω) και Σπάιντερ-Μαν (30 τεύχη με υλικό που δεν είχε δημοσιευτεί ξανά στην Ελλάδα από διάφορες σειρές του ήρωα). Δεν είναι εύκολα πλέον, αλλά βρίσκονται σχετικά φτηνά. Και πάλι παραλαμβάνει τη σκυτάλη η Anubis, η οποία το 2005 κυκλοφορεί τη σειρά Ultimate Spider-Man (64 τεύχη με την ιστορία να ξαναρχίζει από την αρχή σε ένα εναλλακτικό σύμπαν), που λογικά την πρόλαβες στα περίπτερα. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησαν αρκετοί τόμοι με περιπέτειες του ήρωα από το ¨κανονικό" σύμπαν της Marvel και η εταιρεία προχώρησε στην έκδοση της σειράς The Amazing Spider-Man (30 τεύχη). Κατόπιν, κυκλοφόρησαν και κάποιο άλλοι τόμοι και τουλάχιστον δύο σειρές των τριών τευχών και ακόμα βγαίνουν τόμοι και από την Anubis, αλλά και από την Οξύ πλέον, αλλά κι αυτές είναι πρόσφατες κυκλοφορίες και μπορείς να ενημερωθείς για αυτές πολύ εύκολα. Και για τον Σπάιντερ-Μαν, τα τεύχη της Anubis είναι πιο εύκολο να βρεθούν και σίγουρα είναι και φτηνότερα. Λογικά, ίσως βρεις κάποια σε κεντρικά κομιξάδικα. Να σημειώσω, ότι όλα τα τεύχη των σειρών του Ψαρόπουλου, της Μαμούθ, της Πέργαμος και τα περισσότερα της Modern Times (και αυτών των ηρώων, αλλά και όλων των υπερηρωικών) έχουν σκαναριστεί από εμάς και μπορείς να τα δεις, να τα κατεβάσεις και να τα διαβάσεις σε Η/Υ στην ενότητα Εξωτερικές Πηγές, στην οποία ίσως δεν έχεις ακόμα πρόσβαση ως νέο μέλος (θα αποκτήσεις εν καιρώ) ή στο arxeiokomikgr. Αυτά!
  8. Καλημέρα και καλώς όρισες στο φόρουμ Αυτό που ζητάς είναι λογικό, αλλά είναι και εύκολο να απαντηθεί σε πρώτη φάση, αφού φυσικά και υπάρχουν - πλέον - τέτοιες λίστες. Σαφώς πιο δύσκολο είναι να ψάξεις όλα τα τεύχη ένα προς ένα. Σε κάθε περίπτωση, είναι προαπαιτούμενο το να ξέρεις αγγλικά (συγγνώμη, αλλά επειδή δεν γνωριζόμαστε, δεν μπορώ να ξέρω τις γνώσεις σου) Καταρχάς, θεωρώ δεδομένο ότι αναφέρεσαι σε ξένες εκδόσεις, εάν ψάχνεις για ελληνικά τεύχη, εκεί τα πράγματα απλουστεύονται πάρα πολύ Ας πάρουμε ως παράδειγμα τον Batman, που είναι και ο δικός μου αγαπημένος ήρωας. Εδώ μπορείς να βρεις μια συνοπτική λίστα με όλους τους τίτλους που έχουν κυκλοφορήσει και έχουν κάποια σχέση με τον Batman. Η λίστα είναι με χρονολογική σειρά και καλύπτει και τις διάφορες συλλογές (Trade Paperbacks ή Hardcovers) που έχουν κυκλοφορήσει. Αν και τεράστια, είναι συνοπτική, επειδή περιέχει τις βασικές πληροφορίες (έτος έναρξης, έτος διακοπής για τις σειρές που σταμάτησαν, αριθμός τευχών). Εάν θέλεις να ψάξεις κάθε τεύχος από όλες τις σειρές, μπορείς να μπεις στο comicbookdb.com, που περιέχει πληροφορίες για κάθε τεύχος ξεχωριστά (σεναριογράφος, σχεδιαστής, υπόθεση κτλ), εφόσον φυσικά αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες (συνήθως είναι). Συγγνώμη, που δεν δίνω λινκ, αλλά για κάποιο λόγο δεν μου ανοίγει η συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Καλού κακού πάντως, δίνω και λινκ του σαφώς πιο δύσχρηστου (κατά τη γνώμη μου) grand comics database. Πρέπει όμως να ξέρεις τον τίτλο της σειράς που ψάχνεις, επειδή πολλά κόμικς έχουν σχέση με τον Batman, αλλά δεν έχουν τη λέξη "Batman" στον τίτλο, για αυτό είναι καλύτερο να ξεκινήσεις από τη wikipedia. Επίσης, πρέπει να έχεις υπόψη σου, ότι σου βγάζει όλες τις εκδόσεις από όλες τις χώρες που έχει δημοσιευτεί ο Batman. Στο λινκ που έδωσα, πας κατευθείαν στην αμερικανική έκδοση του Batman. Ως παράδειγμα ενός μεμονωμένου τεύχους, έχω επιλέξει το #300, που κάποτε, όταν ήμουν μικρό παιδί, είχε κυκλοφορήσει και στα ελληνικά... Ορίστε και τα αντίστοιχα λινκ για τον Superman και τον Spider-Man. Ελπίζω να βοήθησα, έστω και λίγο
  9. Παρέλαβα το τεύχος μου σε πολύ καλή κατάσταση. Σε ευχαριστώ, Νίκο
  10. Καλημέρα. Είναι διαθέσιμα και τα δύο, αλλά η τιμή του Journey Into Mystery 516 παραμένει στα 0 ευρώ
  11. Νίκο, κράτα μου, σε παρακαλώ το Ζαγκόρ 62. Ευχαριστώ!
  12. Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας και εύχομαι και για εσάς ό,τι καλύτερο! ΥΓ Φορτηγό για να κουβαλάω κόμικς;; Μα τόσα πολλά έχω πια;
  13. Τεύχος 69 Το εξώφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης. Η μια γελοιογραφία του τεύχους στο άλμπουμ. Το τεύχος 70 κυκλοφορεί ήδη.
  14. Ό,τι δόθηκε στο Comicdom διεγράφη. Ισχύουν πλέον, μόνον όσα υπάρχουν στο πρώτο ποστ. Μέσω ενός φίλου τα τεύχη υπάρχουν και αλλού προς πώληση.
  15. Είναι το παρελθόν που καθορίζει το μέλλον ή συμβαίνει το ανάποδο; Το εξώφυλλο της «Υπομονής», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οξύ. DANIEL CLOWES Υπoμονή μτφρ. Δημήτρης Πολιτάκης εκδ. Οξύ, 2018, σελ. 184 Στη σελίδα 17, το πράσινο μάτι της γυναίκας μένει ακίνητο και η ιστορία ξεκινά. Κάποιος δολοφονεί την Υπομονή, τη σύζυγο του Τζακ Μπάρλοου, και ο Τζακ κυνηγά τον δολοφόνο της, ταξιδεύοντας στον χρόνο. Η Υπομονή είναι έγκυος και το μάτι της είναι μια δίνη που μεταφέρει τον Τζακ σε διαφορετικές χρονολογίες, σε μία σειρά από οδυνηρές ενήλικες γεννήσεις που τον προσγειώνουν στην επικράτεια του άλυτου φόβου: από το οικείο 2012, στο 2029 –μια ωμή, μα δίκαιη, εκδοχή του μέλλοντος–, κι από το 2006, στο τεχνολογικά αργό 1985· για να επιστρέψει στο 2012, ανακαλύπτοντας, μαζί με τους αναγνώστες, πως δεν είναι το παρελθόν που καθορίζει το μέλλον, αλλά το ανάποδο. Αν τα χρώματα στα σχέδια του Ντάνιελ Κλόουζ έχουν μια πένθιμη ευφορία, υλοποιώντας ένα σταυροδρόμι αντιφατικών τόνων (ελπίδα, όνειρο, εφιάλτης), αυτό ίσως να οφείλεται στο γεγονός πως, παρά τον ίλιγγο που προκαλεί ο χρόνος, ο οποίος σπρώχνει τον Τζακ να εκτελέσει την αποστολή του –μια αποστολή που ο ίδιος έχει υφάνει για τον εαυτό του, σαν ένα μανδύα που τον έχει παγιδεύσει παντοτινά–, όλα δείχνουν παγωμένα, απολιθωμένα. Ο κόσμος είναι νεκρός και μόνο ο Τζακ είναι ζωντανός «με σάρκα και οστά, καθ’ οδόν προς μια οικογενειακή επανένωση», παρασέρνοντας τον αναγνώστη, που βλέπει τα καρέ του Κλόουζ, λες και είναι η κάτοψη μιας ζωής που δεν έχει: εγκιβωτισμένος στην καθημερινότητά του, λυτρώνεται χάρη στην ευλογημένη ακινησία του, διατηρώντας την εξουσία ενός ματιού που διαρκώς εποπτεύει. Αντιθέτως, ο Τζακ δεν έχει υπομονή, περιπλανιέται στα έτη, όπως ένα σώμα γεμάτο στάχτες που σιγοκαίουν ερήμην του, και καθώς αγωνίζεται ν’ αποτρέψει τη στιγμή του θανάτου της συζύγου του, προστατεύοντας τη γέννηση του παιδιού του, που τόσο λαχταρά, φαίνεται να μη ζυγίζει σωστά τη συνάντηση μ’ εκείνο το αγόρι, κάτω από το χιόνι, ένα απόγευμα του ’85. Σε τεντωμένο σκοινί Μια ανατριχιαστική συνάντηση ενός πενηντάρη με την παιδική του ηλικία, με το ανήλικο σώμα του: ο κορμός του δένδρου, οι νιφάδες που πέφτουν, η μπάλα που κρατά το αγόρι ισορροπούν παρέα πάνω σ’ ένα τεντωμένο σκοινί. Αν κάποιος το τραβήξει από τη μία ή την άλλη άκρη, το σκοινί θα σπάσει. Μέσα στο πέρασμα του χρόνου και των εποχών, τα πράγματα, οι άνθρωποι και τα γεγονότα δένονται μεταξύ τους, γδέρνοντας το ένα το όριο το άλλου. Ο Μπάρλοου θυμίζει τον απελπισμένο ήρωα στο «La Jetée» (1962) του Κρις Μαρκέρ. Στο φιλμ –μια μισάωρη διαδοχή από ασπρόμαυρες φωτογραφίες, πρωτόγονη και φουτουριστική–, ο άνδρας δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεπρωμένο του. Μια εικόνα τον έχει στιγματίσει στην παιδική του ηλικία και είναι τόσο ισχυρή που παραμένει ανεξίτηλη στη μνήμη του: η γαλήνη που εκπέμπεται από το γλυκό πρόσωπο μιας γυναίκας στην αποβάθρα του αεροδρομίου Ορλί, άξαφνα αντικαθίσταται από μια σκηνή χάους. Ο κόσμος ουρλιάζει, κάποιος σωριάζεται και πεθαίνει. Ο άνδρας διαπιστώνει, ύστερα από ένα αναγκαστικό ταξίδι στον χρόνο, οργανωμένο από τους νικητές του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πως αυτό που είχε δει ήταν η στιγμή του θανάτου του, η δολοφονία του, ενορχηστρωμένη από τους διώκτες του· το νεκρό σώμα ενός ανθρώπου που είναι ενήλικας και ταυτόχρονα παιδί. Το παρελθόν διαρκώς ανανεώνεται. Ή, όπως είχε γράψει ο Ελιοτ: «Ο τωρινός χρόνος κι ο περασμένος χρόνος/ Eίναι ίσως και οι δυο παρόντες στον μελλούμενο χρόνο,/ Kι ο μελλούμενος χρόνος περιέχεται στον περασμένο χρόνο./ Αν όλος ο χρόνος είναι αιώνια παρών/ Ολος ο χρόνος δεν μπορεί να εξαγοραστεί». Γλιστρώντας από το ένα καρέ στο επόμενο, ο Τζακ φτάνει στο σημείο όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον τέμνονται, και δεν είναι παρά η πράσινη ίριδα ενός ματιού, γεμάτη στάχτες από το μουσείο της μνήμης του: «Κατάλαβε ότι δεν υπήρχε διέξοδος από τον Xρόνο», συμπεραίνει αφοπλιστικά ο αφηγητής στην ταινία του Μαρκέρ. Ο χρόνος δεν εξαγοράζεται. Η σπείρα του μας περικυκλώνει. Η αγάπη και ο θάνατος αγκαλιάζονται σφιχτά και το ταξίδι δεν τελειώνει. Πηγή
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.