ΟΛΥΜΠΟΣ Α.Ε.

[nikolas12]

  

 

Σύνοψη από την εκδοτική:

 

Το ξεκαρδιστικό κόμικς των Vincenzo Cerami και Silvia Ziche

 

Οι μακρινοί ιδρυτές του δυτικού πολιτισμού, με τη δύναμη των μεταμορφώσεων, των θαυμάτων και των κεραυνών τους, θα εξαλείψουν τα δεινά της γης. Έτσι θα αγαπηθούν ξανά από τους ανθρώπους και, ειδικότερα, ο Δίας από τις γυναίκες. Προλογίζει ο αρχαιολόγος Θόδωρος Παπακώστας (Archaeostoryteller).

 

Η ιστορία:

 

 

Όσο ξαφνικά ήρθε στην ελληνική πραγματικότητα των κόμικς η DocMZ Publishing του Γιάννη Ιατρού (@ JohnnyMZ )  άλλο τόσο εντυπωσιακό μπάσιμο έχει κάνει με τις πρώτες της εκδοτικές προσπάθειες. Ιταλικά κόμικ από πολύ γνωστούς δημιουργούς όπως ο Tito Faraci, η Silvia Ziche και ο Giorgio Cavazzano, τα οποία ωστόσο δεν βλέπαμε από άλλες ελληνικές εκδοτικές. Το εντυπωσιακό σε αυτό το εγχείρημα είναι ότι εκτός από τα κόμικ, οι δημιουργοί τους έρχονται στα ελληνικά φεστιβάλ για να υπογράψουν και αντίτυπα, κάτι που δε βλέπουμε συχνά σε τόσο νέο εκδοτικό.

 

Το Όλυμπος Α.Ε. είναι λοιπόν το νέο κόμικ της DocMZ Publishing και αποτελεί ένα χιουμοριστικό ανάγνωσμα. Το έχει γράψει ο Vincenzo Cerami, Ιταλός συγγραφέας και ποιητής που έχει γράψει σενάρια για κυριολεκτικά κάθε μέσο που μπορείτε να φανταστείτε. Ειδικότερα όμως στις ταινίες, έχει συμμετέχει στο σενάριο πασίγνωστων ιταλικών παραγωγών, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει το Η Ζωή είναι Ωραία του Roberto Begnini για το οποίο προτάθηκε για Όσκαρ. Μου έκανε εντύπωση πως ο σεναριογράφος ιστοριών τέτοιου ύφους θα προσαρμοζόταν στο κόμικ (μιας και το Όλυμπος Α.Ε. είναι η πρώτη του προσπάθεια στο μέσο) και πως θα έγραφε τόσο χιουμοριστικά σενάρια με το Δωδεκάθεο του Ολύμπου.

 

 

Ο Cerami πάντως έχει χαρισματική πένα και τα αστεία του ταιριάζουν τέλεια με το ταλέντο της Ziche, όπου στο σχέδιο της είναι τρομερά ζωντανό, τρομερά γρήγορο και ταυτόχρονα εξαιρετικά αστείο. Το Όλυμπος Α.Ε. λοιπόν είναι μια ιστορία για τους Θεούς του Ολύμπου στη σύγχρονη εποχή όπου κανένας πλέον δεν πιστεύει σε εκείνους με αποτέλεσμα να έχει επέλθει μια σχετική παρακμή. Ο Δίας λοιπόν αποφασίζει να κάνει τους ανθρώπους να ξαναπιστέψουν σε εκείνους και με τη βοήθεια της Αθηνάς καταστρώνει το απλό του σχέδιο: Θα βοηθήσει τους ανθρώπους με τα μεγάλα τους προβλήματα.

 

Αν και είναι μια ενιαία ιστορία, το κόμικ ουσιαστικά σπάει σε μικρότερες θεματικές ενότητες που τελειώνουν με τον Δία να αφηγείται στον ψυχολόγο του τις μάταιες προσπάθειες να λύσουν τα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών. Η Αθηνά βρίσκει που πρέπει να χτυπήσουν π.χ. στην τριχόπτωση, στην παχυσαρκία ή στο να κάνουν τηλεοπτικές εκπομπές, ωστόσο η γκαφατζίδικη νοοτροπία τους και τα συνεχή λάθη τους οδηγούν κάθε φορά σε ναυάγιο και ο στόχος τους όχι απλά δεν επιτυγχάνεται, αλλά γίνεται όλο και πιο ανέφικτος.

 

 

Το Όλυμπος Α.Ε. το βρήκα ένα πραγματικό διαμαντάκι σεναριακά και εικαστικά. Παίζει τέλεια με τα κλισέ των Θεών, τον γυναικά Δία, την Ήρα που τον τιμωρεί, την σοφή Αθηνά, έχει τρομερά running jokes που πρέπει να θυμάσαι ή να ανατρέξεις μερικές σελίδες πίσω για να ξαναψάξεις, συνδυάζει τέλεια το πόσο δυνατοί είναι οι Θεοί και ειδικά ο Δίας με το πόσο εύκολα μπορούν να τα διαλύσουν όλα και είναι ένα τρομερά χιουμοριστικό ανάγνωσμα που χρειάζεται συνεχώς να προσέχεις προκειμένου να μη χάσεις κάποιο αστείο ή κάποια εξέλιξη. 

 

Εικαστικά η Silvia Ziche ταιριάζει τέλεια και θεωρώ πως δημιουργεί ακόμα περισσότερο χιουμοριστικές καταστάσεις χάρη στο σχέδιο της. Ο Δίας της είναι από τις πιο αστείες παρωδίες ενός κατά τ' άλλα σοβαρού και στιβαρού Θεού, χωρίς ωστόσο να τον καρτουνίζει αντιθέτως ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στην έξυπνη και σοβαρή εκδοχή του και τον απόλυτο ζεν πρεμιέ που σκέφτεται μόνο τις γυναίκες και κάνει βλακείες. Ο χρωματισμός είναι επίσης πολύ ωραίος και ζωντανός ενισχύοντας τον γρήγορο ρυθμό του κόμικ και του σεναρίου.

 

Η έκδοση: 

 

 

Στα πρότυπα του Infierno γενικά η έκδοση καθώς είναι στο ίδιο μέγεθος με ωραίο παχύ εξώφυλλο με "αυτάκια" για έξτρα πληροφορίες, καλό χαρτί, ενώ μέσα έχουμε επίσης πολύ όμορφα πράγματα. Αφιερώματα τόσο στο κόμικ όσο και στους δημιουργούς, πρόλογος από τον γνωστό αρχαιολόγο και δημιουργό περιεχομένου Archaelostoryteller, μια πραγματικά όμορφη και πλήρης έκδοση με όσες πληροφορίες χρειάζεται ένας αναγνώστης όπως εγώ που δεν έχει εντρυφήσει στα ιταλικά κόμικ. Από μένα σίγουρη πρόταση, όχι επειδή συμπαθώ τον Γιάννη και θέλω να πηγαίνει καλά η προσπάθειά του, αλλά επειδή είναι ένα διασκεδαστικότατο κόμικ που σίγουρα θα διαβάζω ξανά κα ξανά. Καλό διάβασμα και σε εσάς λοιπόν  

[diotsoumas]

Το πηρα στο φεστιβαλ, αλλα θεωρω οτι επισκιαστηκε απο το Σμαλτο και Τζονυ, οχι μονο λογω του Cavazzano, αλλα και η ιδια η εκδοση του ειναι καλυτερη (μεγαλυτερο μεγεθος, προσωπικα και το σχεδιο μου αρεσει περισσοτερο) και ισως να περασε απαρατηρητο απο πολλους. Τωρα με την κριτικη του Νικολα θα μπει μπροστα μπροστα για να διαβαστει 

[Ζάνταφ]

Θα τοποθετηθώ μόλις το διαβάσω, αλλά @ nikolas12  ( by the way εξαιρετική παρουσίαση) βγήκε στο THE COMIC CON πρώτα οπότε πρέπει να γίνει αλλαγή στο πινακάκι!

[JohnnyMZ]

Ευχαριστούμε για την παρουσίαση @ nikolas12 !

Το Όλυμπος Α.Ε. είναι μια πολύ προσωπική επιλογή, καθώς είναι ένα από τα πρώτα κόμικς που διάβασα στα ιταλικά, και ένα από τα πρώτα μη-Disney κόμικς της Ziche που διάβασα ποτέ.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που πάντοτε σκεφτόμουν ότι θα πήγαινε καλά αν έβγαινε στα ελληνικά, λόγω οικείου θέματος (θεοί του Ολύμπου, αρχαιοελληνική μυθολογία κλπ.), δίνοντάς μας τη δυνατότητα να δούμε την Silvia Ziche σε διαφορετικά μονοπάτια, πέραν των Disney κόμικς. Η σχετικά μεγάλη αποδοχή της από την ντισνεϋκή κόμικς κοινότητα στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με το ούτως ή άλλως ανάλαφρο καρικατουρίστικο σκίτσο της -οικείο νομίζω για έναν μεγάλο αριθμό Ελλήνων αναγνωστών, ασχέτως αν διαβάζουν συστηματικά ή όχι κόμικς- ήταν μερικά επιπλέον χαρακτηριστικά που πίστευα ότι θα ενίσχυαν μία τέτοια εκδοτική απόπειρα.

Για αυτούς τους λόγους, άλλωστε, ήταν και το πρώτο κόμικς με το οποίο ήθελα να ξεκινήσει η εκδοτική πορεία της DocMZ Publishing, όταν ξεκίνησε να παίρνει σάρκα και οστά το όλο εγχείρημα.

 

Γιατί δεν ήταν, όμως; -θα με ρωτήσετε. Καθίστε αναπαυτικά να σας πω!

 

Σεναριογράφος του συγκεκριμένου έργου ήταν ο Vincenzo Cerami. Ένας άνθρωπος με ξεχωριστό στίγμα στην ιταλική πολιτιστική ιστορία του 20ού και του 21ου αιώνα, ο οποίος μεταξύ άλλων πολλών είχε υπάρξει ο σεναριογράφος των περισσότερων μεγάλων κινηματογραφικών ταινιών του Ρομπέρτο Μπενίνι, μεταξύ των οποίων και του Η Ζωή Είναι Ωραία (La vita è bella). Επρόκειτο για ένα βαρύ όνομα, του οποίου το έργο και το βιος, ωστόσο, αγνοούσα μέχρι πολύ πρόσφατα.

Όταν πρότεινα στην Ziche να ξεκινήσουμε με τον Όλυμπο Α.Ε., λοιπόν, εκείνη μου αποκρίθηκε πως της άρεσε πολύ η ιδέα μου και θα ήθελε πολύ να γίνει κάτι τέτοιο, όμως ο σεναριογράφος του έργου έχει πεθάνει από το 2013 κι εκείνη δεν έχει καμία σχέση με τους κληρονόμους του, προκειμένου να με βοηθήσει να τους εντοπίσω. Η συνεργασία της με τον εκδοτικό οίκο που το είχε βγάλει το 2000 (Einaudi) περιορίστηκε στην έκδοση του Όλυμπος Α.Ε. και της συνέχειάς του, το 2002. Από τη λήξη του συμβολαίου τους κι έπειτα, δεν είχε καμία επαφή μαζί τους, ώστε να είναι σε θέση να γνωρίζει αν εκείνοι έχουν κάποια σχέση ή επαφή με τους κληρονόμους του συγχωρεμένου συγγραφεά.

 

Τότε λοιπόν ξεκίνησε ένα μικρό κυνήγι θησαυρού, το οποίο διήρκησε πολύ περισσότερο απ' όσο φανταζόμουν.

Αρχικά, επικοινώνησα με τον ιταλικό εκδοτικό οίκο του Olimpo s.p.a., τον Einaudi, για να τους ζητήσω οποιαδήποτε πληροφορία μπορεί να είχαν σχετικά με το καθεστώς των δικαιωμάτων του Cerami.

Εκείνοι μου αποκρίθηκαν ότι δεν γνώριζαν ποιος τα διαχειρίζεται σήμερα, ωστόσο σύμφωνα με το αρχείο τους τα διαχειριζόταν το *τάδε* δικηγορικό γραφείο στην Ιταλία.

Πράγματι, αναζήτησα online την Ιταλίδα συνάδελφο, μόνο που κανένα από τα καταχωρημένα τηλέφωνα δεν έβγαζε γραμμή. Με βάση το ονοματεπώνυμό της, την αναζήτησα μετά στα social media, βρίσκοντάς τη σε facebook, instagram και linkedin. Της έστειλα σε όλα -με απόσταση μερικών εβδομάδων- ωστόσο δεν απάντησε σε κανένα. Κάπου εκεί θεώρησα ότι μάλλον το όνειρο να δω το συγκεκριμένο έργο στα ελληνικά, θα παρέμενε τέτοιο. Έτσι, προχωρήσαμε με το Infierno! και ξεκινήσαμε τις σχετικές συζητήσεις.

 

Έλα όμως που, μερικούς μήνες αργότερα, εκείνη θα μου έστελνε μήνυμα στο Whatsapp (!) και θα με παρέπεμπε στη "διαχειρίστρια της πνευματικής ιδιοκτησίας του Cerami", δίνοντάς μου το τηλέφωνο της τελευταίας. Της τηλεφώνησα αμέσως, και στην άλλη άκρη της γραμμής αποκρίθηκε μία καλοσυνάτη κυρία που ακούστηκε πολύ χαρούμενη με την πρότασή μου. Ανταλλάξαμε email και ξεκινήσαμε να συζητάμε τα του συμβολαίου - σύντομα διαπίστωσα ότι επρόκειτο για τη χήρα του, ενώ χρειάστηκε να ζητήσουμε την συναίνεση και των παιδιών του αργότερα.

Περιχαρής, στέλνω στη Silvia να την ενημερώσω πως βρέθηκε άκρη και το προχωράμε, για να λάβω την έντρομη απάντησή της πως, μετά από έλεγχο στο αρχείο της, διαπίστωσε ότι της λείπουν οι πρωτότυπες σελίδες του Ολύμπου Α.Ε. και της συνέχειάς του, δίχως να έχει κρατήσει ψηφιακό αρχείο των συγκεκριμένων ιστοριών. Για ακόμα μια φορά ένιωσα τα σχέδιά μου να καταρρέουν σα χάρτινος πύργος.

 

Δεν το έβαλα κάτω. Σκέφτηκα να στείλω ξανά στον άγιο εκδοτικό Einaudi, και να ζητήσω από εκείνους τα αρχεία. Τι διάολο, αφού το είχαν βγάλει κάποτε, λογικά θα έχουν κάπου τα αρχεία της εκτύπωσης. Πολύ ευγενικοί και εξυπηρετικοί, αμέσως ανταποκρίθηκαν στο αίτημά μου και, αφού αναζήτησαν στον server τους για μερικές αγωνιώδεις εβδομάδες, τελικά βρήκαν τα αρχεία του Ολύμπου Α.Ε. και της συνέχειάς τους. Για όσα με ενημερώσανε ότι δεν είχαν στη διάθεσή τους, όπως π.χ. το εξώφυλλο του δεύτερου βιβλίου -το οποίο αν δεν το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα, σκοπεύουμε να βγάλουμε στο προσεχές μέλλον- έτυχε να τα έχει η Ziche. Όλα καλά, λοιπόν.

 

Στην πορεία, βέβαια, και ενώ δουλεύαμε πάνω στο βιβλίο, διαπιστώσαμε στο cross-check ότι στα αρχεία που μας έστειλαν οι Ιταλού δεν περιλαμβάνονταν τρεις σελίδες, οι οποίες υπήρχαν στο βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ιταλία και είχα στην κατοχή μου. Δυστυχώς, αυτές δεν καταφέραμε να τις βρούμε πουθενά, επομένως χρειάστηκε να τις σκανάρουμε από το αντίτυπό μου. Μπορείτε να βρείτε ποιες είναι; 

 

Μέχρι και αυτό το σημείο, δεν είχα μπει στη διαδικασία να ψάξω παραπάνω πράγματα για τον Cerami. Εκκρεμούσε ούτως ή άλλως η συγγραφή των βιογραφικών του κλπ. για το βιβλίο. Όταν ξεκίνησα να τα γράφω και μελέτησα σε βάθος τον ίδιο και το έργο του, δε σας κρύβω ότι έμεινα παγωτό. Ο άνθρωπος έχει γράψει πραγματικά σε κάθε μέσο, έχει γράψει βιβλία, ποιήματα, στίχους, θεατρικά, ταινίες, κείμενα για τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές... και κόμικς! Ξεκίνησε ως βοηθός σκηνοθέτη του Πιερ Πάολο Παζολίνι και αναγνωρίστηκε ως σεναριογράφος των ταινιών του Ρομπέρτο Μπενίνι, φτάνοντας μέχρι και στα Όσκαρ! Μεταξύ άλλων, έχει γράψει και το Pandora's Eyes σε σχέδιο Milo Manara. Αυτό που αγνοούσα και έμαθα μελετώντας τον περισσότερο, και το οποίο με σόκαρε περισσότερο όταν έκανα την σύνδεση, ήταν ότι ήταν παντρεμένος με την ξαδέρφη του Πιερ Πάολο Παζολίνι... η κυρία που μιλούσα, δηλαδή, για τα δικαιώματά του, είναι η ξαδέρφη του Πιερ Πάολο Παζολίνι! Μικρός που είναι ο κόσμος, ε...;

 

Τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστά. Είναι το πρώτο βιβλίο της Ziche με lettering (έχε χάρη που ήταν βουβό το Infierno!), γι' αυτό και φτιάξαμε μία πρωτότυπη ελληνική γραμματοσειρά βασισμένη στο γραφικό της χαρακτήρα - έχουμε πολλά ακόμα δικά της να βγάλουμε, άλλωστε! Μεταφορά ονοματοποιίων, επιγραφών και λογοτύπου εξωφύλλου ο καταπληκτικός Γιώργος Γούσης, ο οποίος έκανε και το lettering, ενώ τη βασική δουλειά της μετάφρασης επωμίστηκε η Άννα Μπότσου, στην πρώτη εμφάνισή της ως μεταφράστρια ιταλικών. Και οι δύο συνεργασίες πήγαν πολύ καλά και εκτός απροόπτου θα συνεχιστούν και στα επόμενα.

 

Ελπίζω οι επόμενες εκδόσεις βέβαια να βγαίνουν πιο αναίμακτα...  

 

[Manitou]

Το πήρα προχτές (έτσι τώρα είμαι περήφανος κάτοχος και των τριών "λευκών" της εκδοτικής) και το διάβασα πριν από λίγο. Απίθανο. Ξεράθηκα στα γέλια. Η κωμωδία στα καλύτερα της. Μπορώ να πω ότι από τα τρία είναι καλύτερο από το inferno και παίζει μπάλα με το Σμάλτο και Τζόνυ. Συστήνεται ανεπιφύλακτα. @ JohnnyMZ θέλουμε και άλλα και εδώ είμαστε να στηρίζουμε και να τα αγοράζουμε. 

 

On 23/6/2025 στο 10:14 ΜΜ, JohnnyMZ είπε:

Ευχαριστούμε για την παρουσίαση @ nikolas12 !

Το Όλυμπος Α.Ε. είναι μια πολύ προσωπική επιλογή, καθώς είναι ένα από τα πρώτα κόμικς που διάβασα στα ιταλικά, και ένα από τα πρώτα μη-Disney κόμικς της Ziche που διάβασα ποτέ.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που πάντοτε σκεφτόμουν ότι θα πήγαινε καλά αν έβγαινε στα ελληνικά, λόγω οικείου θέματος (θεοί του Ολύμπου, αρχαιοελληνική μυθολογία κλπ.), δίνοντάς μας τη δυνατότητα να δούμε την Silvia Ziche σε διαφορετικά μονοπάτια, πέραν των Disney κόμικς. Η σχετικά μεγάλη αποδοχή της από την ντισνεϋκή κόμικς κοινότητα στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με το ούτως ή άλλως ανάλαφρο καρικατουρίστικο σκίτσο της -οικείο νομίζω για έναν μεγάλο αριθμό Ελλήνων αναγνωστών, ασχέτως αν διαβάζουν συστηματικά ή όχι κόμικς- ήταν μερικά επιπλέον χαρακτηριστικά που πίστευα ότι θα ενίσχυαν μία τέτοια εκδοτική απόπειρα.

Για αυτούς τους λόγους, άλλωστε, ήταν και το πρώτο κόμικς με το οποίο ήθελα να ξεκινήσει η εκδοτική πορεία της DocMZ Publishing, όταν ξεκίνησε να παίρνει σάρκα και οστά το όλο εγχείρημα.

 

Γιατί δεν ήταν, όμως; -θα με ρωτήσετε. Καθίστε αναπαυτικά να σας πω!

 

Σεναριογράφος του συγκεκριμένου έργου ήταν ο Vincenzo Cerami. Ένας άνθρωπος με ξεχωριστό στίγμα στην ιταλική πολιτιστική ιστορία του 20ού και του 21ου αιώνα, ο οποίος μεταξύ άλλων πολλών είχε υπάρξει ο σεναριογράφος των περισσότερων μεγάλων κινηματογραφικών ταινιών του Ρομπέρτο Μπενίνι, μεταξύ των οποίων και του Η Ζωή Είναι Ωραία (La vita è bella). Επρόκειτο για ένα βαρύ όνομα, του οποίου το έργο και το βιος, ωστόσο, αγνοούσα μέχρι πολύ πρόσφατα.

Όταν πρότεινα στην Ziche να ξεκινήσουμε με τον Όλυμπο Α.Ε., λοιπόν, εκείνη μου αποκρίθηκε πως της άρεσε πολύ η ιδέα μου και θα ήθελε πολύ να γίνει κάτι τέτοιο, όμως ο σεναριογράφος του έργου έχει πεθάνει από το 2013 κι εκείνη δεν έχει καμία σχέση με τους κληρονόμους του, προκειμένου να με βοηθήσει να τους εντοπίσω. Η συνεργασία της με τον εκδοτικό οίκο που το είχε βγάλει το 2000 (Einaudi) περιορίστηκε στην έκδοση του Όλυμπος Α.Ε. και της συνέχειάς του, το 2002. Από τη λήξη του συμβολαίου τους κι έπειτα, δεν είχε καμία επαφή μαζί τους, ώστε να είναι σε θέση να γνωρίζει αν εκείνοι έχουν κάποια σχέση ή επαφή με τους κληρονόμους του συγχωρεμένου συγγραφεά.

 

Τότε λοιπόν ξεκίνησε ένα μικρό κυνήγι θησαυρού, το οποίο διήρκησε πολύ περισσότερο απ' όσο φανταζόμουν.

Αρχικά, επικοινώνησα με τον ιταλικό εκδοτικό οίκο του Olimpo s.p.a., τον Einaudi, για να τους ζητήσω οποιαδήποτε πληροφορία μπορεί να είχαν σχετικά με το καθεστώς των δικαιωμάτων του  έντρομη απάντησή της πως, μετά από έλεγχο στο αρχείο της, διαπίστωσε ότι της λείπουν οι πρωτότυπες σελίδες του Ολύμπου Α.Ε. και της συνέχειάς του, δίχως να έχει κρατήσει ψηφιακό αρχείο των συγκεκριμένων ιστοριών. Για ακόμα μια φορά ένιωσα τα σχέδιά μου να καταρρέουν σα χάρτινος πύργος.

 

Δεν το έβαλα κάτω. Σκέφτηκα να στείλω ξανά στον άγιο εκδοτικό Einaudi, και να ζητήσω από εκείνους τα αρχεία. Τι διάολο, αφού το είχαν βγάλει κάποτε, λογικά θα έχουν κάπου τα αρχεία της εκτύπωσης. Πολύ ευγενικοί και εξυπηρετικοί, αμέσως ανταποκρίθηκαν στο αίτημά μου και, αφού αναζήτησαν στον server τους για μερικές αγωνιώδεις εβδομάδες, τελικά βρήκαν τα αρχεία του Ολύμπου Α.Ε. και της συνέχειάς τους. Για όσα με ενημερώσανε ότι δεν είχαν στη διάθεσή τους, όπως π.χ. το εξώφυλλο του δεύτερου βιβλίου -το οποίο αν δεν το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα, σκοπεύουμε να βγάλουμε στο προσεχές μέλλον- έτυχε να τα έχει η Ziche. Όλα καλά, λοιπόν.

 

Στην πορεία, βέβαια, και ενώ δουλεύαμε πάνω στο βιβλίο, διαπιστώσαμε στο cross-check ότι στα αρχεία που μας έστειλαν οι Ιταλού δεν περιλαμβάνονταν τρεις σελίδες, οι οποίες υπήρχαν στο βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ιταλία και είχα στην κατοχή μου. Δυστυχώς, αυτές δεν καταφέραμε να τις βρούμε πουθενά, επομένως χρειάστηκε να τις σκανάρουμε από το αντίτυπό μου. Μπορείτε να βρείτε ποιες είναι; 

 

 

29-30????

[Lelis]

Επιστρέφοντας σιγά σιγά στις αναγνώσεις και καθαρίζοντας την στίβα που έχει μαζευτεί, διαβάστηκε και η συγκεκριμένη έκδοση από την DOCMZ.

 

Το concept με τους θεούς στην σύγχρονη εποχή το βρήκα πολύ έξυπνο και γενικά καλή βάση για διάφορες ιστορίες και καταστάσεις. Χιούμορ υπήρχε , βρήκα λίγο ένα θεματακι με την ροή η οποία σε κάποια σημεία την βρήκα λίγο απότομη και να μην έχει πολύ συνοχή. Σε γενικές γραμμες συμπαθητικό , αλλά για να πω την αλήθεια μου άρεσε περισσότερο το Σμάλτο & Τζόνυ το οποίο βρήκα πιο αστείο.

 

Σχέδιο οκ, ότι χρειάζεται για ένα τέτοιου είδους κόμικ.

 

Έκδοση για άλλη μια φορά πλούσια και εξαιρετική. Εξώφυλλο με αυτακια και αρκετά έξτρα υλικό για να διαβάζεις. Γενικά ότι έχω διαβάσει από την εκδοτική είναι πολύ καλή δουλειά, αξίζει μια ματιά και αναμένω τις επόμενες προτάσεις. Μια μικρή κατάταξη σε ότι μου άρεσε περισσότερο:

 

1.Σμάλτο & Τζόνυ 

2.Η προφητεία του Αρμαντιλο

3.Όλυμπος Α.Ε.

4.Inferno

 

[Mandrake]

On 5/7/2025 στο 7:40 ΠΜ, Manitou είπε:

29-30????

 

Αυτές είναι δύο. Στα Μαθηματικά τι βαθμό είχες;

[albertus magnus]

 

 

Αφηνω τα εξωφυλακια του 2ου τομου εδω. Δεν ξερω αν θα χρειαστει αλλη παρουσιαση ή θα μπουν εδω παρεα.  Ας μας πουν οι διαχειριστες. Θα ξανασχολιασω σε λιγο καιρο αφου διαβασω και το 1ο (το ειχα αφησει αδιαβαστο για να το διαβασω μαζι με το 2ο σερι)

[Indian]

On 11/10/2025 στο 12:06 ΠΜ, albertus magnus είπε:

Αφηνω τα εξωφυλακια του 2ου τομου εδω. Δεν ξερω αν θα χρειαστει αλλη παρουσιαση ή θα μπουν εδω παρεα.  Ας μας πουν οι διαχειριστες. Θα ξανασχολιασω σε λιγο καιρο αφου διαβασω και το 1ο (το ειχα αφησει αδιαβαστο για να το διαβασω μαζι με το 2ο σερι)

 

Έχει κάποια αρίθμηση στην ράχη ή μέσα?

 

Γιατί αν δεν έχει, τότε (όπως στην περίπτωση των Diabolik της Jemma) θα πρέπει να γίνει ξεχωριστή παρουσίαση.  

 

 

[Manitou]

4 ώρες πριν, Indian είπε:

 

Έχει κάποια αρίθμηση στην ράχη ή μέσα?

 

Γιατί αν δεν έχει, τότε (όπως στην περίπτωση των Diabolik της Jemma) θα πρέπει να γίνει ξεχωριστή παρουσίαση.  

 

 

Δεν έχει αρίθμηση. Βέβαια είναι ξεκάθαρη συνέχεια το ένα από το άλλο με ακριβώς το ίδιο φορμάτ, ίδιο τίτλο κλπ. 

[Θοδωρής Καραπάνος]

On 14/10/2025 στο 6:51 ΜΜ, Manitou είπε:

Δεν έχει αρίθμηση. Βέβαια είναι ξεκάθαρη συνέχεια το ένα από το άλλο με ακριβώς το ίδιο φορμάτ, ίδιο τίτλο κλπ. 

Χρήστο, ίδια μεν σε μορφή μπορεί να είναι, αλλά απ' όσο είδα το scan του φίλτατου @ albertus magnus  το isbn διαφοροποιείται, επομένως, πρόκειται για διαφορετικό εντελώς άλμπουμ και νομίζω πως θα χρειαστούμε νέα παρουσίαση! Επομένως, όποιος το διαβάσει και δεν βαριέται να μας γράψει τις απόψεις του.....

[rolandofshire]

Πρώτο κόμικ της εκδοτικής που διαβάζω (νομίζω τα έχω αγοράσει όλα) και οι εντυπώσεις είναι άριστες. Έχει πολύ όμορφες στιγμές και με χιούμορ που πιάνει αυτό το σουρεαλιστικό που θέλουμε. Και με προβληματισμό. Και με σχέδιο Τζίκε που χτυπάει κόκαλο η νοσταλγία. Πολύ όμορφη και η έκδοση και τα χρώματα και τα συνοδευτικά άρθρα. Απορία (προς @ JohnnyMZ ): Στη σελίδα 113, στέλνει τον κεραυνό στο Μενίδι, τι λέει κανονικά εκεί; Είναι καμιά σάπια περιοχή της Ρώμης ή καμιά πόλη τύπου Νάπολη ή Παλέρμο;

Προτείνεται σε όλους, πέρασα φανταστικά.

[JohnnyMZ]

4 ώρες πριν, rolandofshire είπε:

Πρώτο κόμικ της εκδοτικής που διαβάζω (νομίζω τα έχω αγοράσει όλα) και οι εντυπώσεις είναι άριστες. Έχει πολύ όμορφες στιγμές και με χιούμορ που πιάνει αυτό το σουρεαλιστικό που θέλουμε. Και με προβληματισμό. Και με σχέδιο Τζίκε που χτυπάει κόκαλο η νοσταλγία. Πολύ όμορφη και η έκδοση και τα χρώματα και τα συνοδευτικά άρθρα. Απορία (προς @ JohnnyMZ ): Στη σελίδα 113, στέλνει τον κεραυνό στο Μενίδι, τι λέει κανονικά εκεί; Είναι καμιά σάπια περιοχή της Ρώμης ή καμιά πόλη τύπου Νάπολη ή Παλέρμο;

Προτείνεται σε όλους, πέρασα φανταστικά.

 

Ευχαριστούμε πολύ, όπως και όλους όσους μπήκαν στον κόπο να γράψουν τη γνώμη τους για τον πρώτο μας Όλυμπο! 

Από εκεί και πέρα, ευχαριστώ πολύ για την ερώτησή σου!

Ήταν ένα από τα (λίγα ομολογουμένως, σε σχέση με το Σμάλτο & Τζόννυ και την Προφητεία του Αρμαντίλλο που ήταν πολύ πιο πολύπλοκα στη μετάφραση) δύσκολα σημεία της συγκεκριμένης μετάφρασης, καθώς η πρωτότυπη φράση έχει αρκετά σύνθετο νόημα στην ιταλική κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα:

 

 

Una casalinga di Voghera λοιπόν, δηλαδή κυριολεκτικά μία νοικοκυρά από τη Βογκέρα. ( https://en.wikipedia.org/wiki/Voghera )

Όπως θα δείτε και στο αγγλικό λήμμα στη wikipedia: 

Popular culture and media
The term "Voghera housewife" (casalinga di Voghera) is often used in the media, political discourse and even in common parlance as a reference to the average, stereotypical, somewhat lower-middle-class person, voter or consumer. It is not a disparaging term but refers to an average person who – despite not being very educated or sophisticated – with hard work and self-sacrifice is trying to raise a family as best as possible.

 

Στα ελληνικά δεν υπάρχει κάποιος σχετικός εξίσου διαδεδομένος ευφημισμός (σκέφτηκα τον ψυκτικό από το Περιστέρι αλλά είναι πολύ πρόσφατο, άρα ενδεχομένως μελλοντικά εφήμερο, ενώ θεώρησα ότι πολλοί αναγνώστες ίσως να αγνοούν τη σχετική δήλωση). Επομένως αντί να κρατήσουμε τη φράση "μια νοικοκυρά από τη Βογκέρα" και να κοτσάρουμε έναν ογκώδη αστερίσκο για να περιγράψουμε το νόημα, επιλέξαμε να αποδώσουμε όσο πιο φυσικά στην ελληνική γλώσσα τη συγκεκριμένη φράση, τοποθετώντας στη θέση της Βογκέρα το τοπωνύμιο μιας περιοχής που συνδέεται στην κοινή γνώμη με τα λαϊκά χαρακτηριστικά που υπονοούνται στη φράση του πρωτότυπου.

 

Υπάρχει σχετικό λήμμα στην ιταλική wikipedia, όπου εξηγεί την ιταλική φράση και την ιστορία της: https://it.wikipedia.org/wiki/Casalinga_di_Voghera

Εν ολίγοις, η φράση προέκυψε και σταδιακά καθιερώθηκε όταν το 1966 η Υπηρεσία Κοινής Γνώμης της RAI ξεκίνησε μια έρευνα με σκοπό να διαπιστώσει πόσες από τις λέξεις που χρησιμοποιούνταν στα δελτία πολιτικής επικαιρότητας ήταν πλήρως κατανοητές από τον μέσο Ιταλό. Συλλέχθηκαν συνεντεύξεις από διάφορες περιοχές της Ιταλίας: οι ερωτώμενοι έπρεπε να δώσουν τον ορισμό λέξεων όπως scrutinio (καταμέτρηση ψήφων), leader (ηγέτης) κ.ά. Η ομάδα που, μεταξύ όσων συμμετείχαν στην έρευνα, παρουσίασε το χαμηλότερο ποσοστό κατανόησης αποτελούνταν από νοικοκυρές της Βογκέρα.

 

Ελπίζω να ήταν πετυχημένη η απόδοσή μας.

Αυτό που με ενθουσιάζει από αυτήν την ενασχόληση, είναι πώς μια φράση σε ένα καρέ μπορεί να πυροδοτήσει τόση σκέψη, συζήτηση και σχολιασμό.

Ακόμα περισσότερο με εντυπωσιάζει όταν αυτά τα σημεία, τα οποία μας προβληματίζουν κατά την επιμέλεια των βιβλίων, γίνονται αντιληπτά κι από τους αναγνώστες, ελλείψει του σχετικού feedback ή της σύγκρισης με το πρωτότυπο.

 

Επί τη ευκαιρία, δε σας είπα ποτέ ποιες σελίδες χρειάστηκε να σκανάρουμε επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμα τα σχετικά αρχεία: πρόκειται για τι σελίδες 30, 88 και 90!

[rolandofshire]

20 ώρες πριν, JohnnyMZ είπε:

Ελπίζω να ήταν πετυχημένη η απόδοσή μας.

Αυτό που με ενθουσιάζει από αυτήν την ενασχόληση, είναι πώς μια φράση σε ένα καρέ μπορεί να πυροδοτήσει τόση σκέψη, συζήτηση και σχολιασμό.

Ακόμα περισσότερο με εντυπωσιάζει όταν αυτά τα σημεία, τα οποία μας προβληματίζουν κατά την επιμέλεια των βιβλίων, γίνονται αντιληπτά κι από τους αναγνώστες, ελλείψει του σχετικού feedback ή της σύγκρισης με το πρωτότυπο.

Περίμενα μια απλή απάντηση και έσκασε ολόκληρο κατεβατό, ούτε που φανταζόμουν για τι διαμαντάκι μιλούσαμε. Πολλή ωραία επεξήγηση και ο χειρισμός σας, ευχαριστώ πολύ

[albertus magnus]

Και ενω ειχα βαλει τα εξωφυλλα του 2ου τομου απο τον Οκτωβρη (και δεν βλεπω να εχουμε κανει ακομα παρουσιαση) και ειχα αγορασει το 1ο αρκετο καιρο πριν δεν ειχα βρει χρονο. Ωσπου τωρα αυτες τις αγιες μερες με λιγο περισσοτερο χρονο επιασα και διαβασα και τους δυο τομους μαζι σερι 

 

Μ δυο λογια γελασα πολυ! Ακρως χιουμοριστικο αλλα και με πολλα καρφια και κριτικη πανω στην κοινωνια, στα προβληματα που ενδιαφερουν τον πολυ τον κοσμο (οχι δεν ειναι η πεινα τελικα αλλα οι ομορφες τηλεσταρ) και κριτικη φυσικα στον καπιταλισμο ειδικα στον 2ο τομο.  Γελαγα παρα πολυ με το διδυμο Δια Ηρα και τις σκηνες του κυνηγιου μεταξυ τους και ειδικα στο τελος του 2ου τομου γελασα αρκετα.

 

Εν γενει αλλη μια πολυ καλη επιλογη απο τον φιλο @ JohnnyMZ που μεχρι στιγμης οσα εχει επιλεξει να μας φερει στα ελληνικα τα γουσταρω πολυ.

 

Τελος να πω οτι μου αρεσαν τα αρθρακια κτλ και τα βιογραφικα που εχει μεσα και φυσικα βρηκα ακρως ενδοαφερον οτι ο σεναριογραφος  ηταν ηδη πολυ επιτυχημενος στον κινηματογραφο κια ομως στα 60 του χρονια αποφασισε να ασχοληθει και με κομικ! Εχει την γοητεια της η 9η τεχνη και ελκει καλλιτεχνες απο παντου! Ευχαριστο αυτο! Για την σχεδιαστρια Σιλβια Τζικε δεν χρειαζεται να πω κατι παραπανω γιατι την ξερουμε απο τα Ντισνει και την αγαπαμε!

[Indian]

On 27/12/2025 στο 7:48 ΜΜ, albertus magnus είπε:

Και ενω ειχα βαλει τα εξωφυλλα του 2ου τομου απο τον Οκτωβρη (και δεν βλεπω να εχουμε κανει ακομα παρουσιαση) και ειχα αγορασει το 1ο αρκετο καιρο πριν δεν ειχα βρει χρονο.

 

Θα πρέπει να γίνει ξεχωριστή παρουσίαση, επομένως... be my guest!  

 

 

[albertus magnus]

13 min ago , Indian said:

.. be my guest

 

Αν ήθελα να κανω το κορόιδο δεν θα το ανέφερα καθόλου. Χεχεχε! Οπότε ελπίζω να βρω χρόνο και να το κάνω μαζί και με άλλες παρουσίασεις που χρωστάω.

[Lelis]

Διαβάστηκε και το δεύτερο, με μια μικρή καθυστέρηση.

 

Η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε περισσότερο από το πρώτο, παρόλο που έχω την αίσθηση ότι ήταν αρκετά πιο γρήγορο σαν ανάγνωση και ίσως να είχε λιγότερα μπαλονάκια. Σίγουρα ένιωσα ότι είχε καλύτερη ροή, ενώ μου άρεσε και η θεματολογία περισσότερο. 

 

Γενικά και τα 2 τομακια, αρκετά ευχάριστα.

Επεξεργασία Απριλίου 13 από Lelis