Jump to content
Bonadrug

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Recommended Posts

Τίτλος:
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
Σενάριο/Kείμενα:
Charles Bukowski
Σχέδιο:
Matthias Schultheiss
Εκδοτική:
Hμερ. έκδοσης:
1987
Εξώφυλλα:
2 + 2 Οπισθόφυλλα ΕΔΩ ΛΙΣΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Τεύχη:
1
Κατηγορία:
Αυτοτελές
Είδος εντύπου:
Κόμικ
Βιβλιοδεσία:
Ράχη με μαλακό εξώφυλλο
Περιεχόμενο:
Κοινωνικό,Λογοτεχνικό
Μέγεθος:
21.0 x 28.0
Σελίδες:
100
Χρώμα:
Ασπρόμαυρο (ΑΜ)
Μετάφραση:
Λιλή Ιωαννίδου
Lettering:
Μαρία Βρετού
Πρωτότυπος τίτλος:
Kaputt in der City (1982)
Προέλευση:
Γερμανική

ThanatosStinPoli_0001.jpgThanatosStinPoli_0001z.jpg

ThanatosStinPoli_0001x.jpgThanatosStinPoli_0001y.jpg

 

Ο Γερμανός σχεδιαστής Matthias Schultheiss ξεκίνησε το 1981 να σχεδιάζει κόμικ προσαρμογές ιστοριών του Charles Bukowski, πέντε από τις οποίες συνθέτουν αυτό το εκπληκτικό άλμπουμ: Οι δύο μπεκρήδες, Το αστραφτερό Αγόρι, Οι φονιάδες, Μια Πουτάνα 120 κιλά (La pute de 300 livres-1985) και Τίτο και Μπέημπυ . Ο κόσμος του Bukowski, βρωμερός, σκοτεινός, ζοφερός, παρανοϊκός και πάντα μεθυσμένος είναι οικείος ακόμα και σε όσους δεν έχουν διαβάσει τίποτα δικό του, από τις ταινίες Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας του Φερέρι και Barfly του Σρέντερ.

 

Σκανάρισμενες και διαθέσιμες για ανάγνωση ιστορίες, ΕΔΩ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ
Τσάρλς Μπουκόφσκι: Ένας σύγχρονος Διογένης
An Introduction to Charles Bukowski
Τσαρλς Μπουκόφσκι Βικιπαίδεια

 

Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο της επανέκδοσης τον comicos.

  • Like 21

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όπα!!!! Τι έχουμε εδώ; Δεν είχα ιδέα οτι υπήρχε κάτι τέτοιο... Μπορεί να βρεθεί;

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χμμμμμ. Δύσκολο. Αλλά από την άλλη αυτό ίσχυε πριν τη δημιουργία του φόρουμ. Τώρα, μ'ένα σωρό "τρελούς" να ψάχνουν, όλα βρίσκονται (θέλω να επλίζω...). Εξαιρετικό άλμπουμ επί τη ευκαιρία...... :beer:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πως μπορεί να σε καταστρέψει ένα φόρουμ?... Εάν σκεφτούμε πως όταν είχα πρωτοδεί το αφιέρωμα δεν με απασχολούσε ως τίτλος, και πλέον :wall: που δεν το τσίμπησα όταν μου δόθηκε η ευκαιρία?...

 

:thanks: Μανώλη! Προφανώς βγήκε σε μια εποχή που ο Μπουκόβσκι ήταν πολύ ιν σε αυτή τη χώρα :)

 

:cheers5:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Germanicus19 δεν τα κάνουν αυτά τα λάθη...

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

κοίτα. μιλάς με τον άνθρωπο που απλώς ήθελε το Superman 6 του Ψαρόπουλου... (και πλέον έχει τα μισά :) ). Και τα Comics Erotica αλλά μόνο του Crepax (και πλέον έχει και εκεί πάνω από τα μισά....) :)

 

το λάθος ήταν που μπήκα στο φόρουμ! :lol:

 

:cheers5:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να αρχίσω δηλαδή να ανοίγω χώρο στην βιβλιοθήκη; :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Προφανώς βγήκε σε μια εποχή που ο Μπουκόβσκι ήταν πολύ ιν σε αυτή τη χώρα

 

 

Ήταν η εποχή που στο περίπτερο έβρισκες το Σχολιαστή, τη Ρήξη, τη Νέα Οικολογία. Στην καλύτερη το Τέταρτο, στη χειρότερη την Α/συνέχεια.

 

Ο Μπουκόφσκι, ο Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν, ο Τομ Ρόμπινς, ο Ουίλιαμ Μπάροουζ, ο Μπαταϊγ και ο Μπορίς Βιαν δεν έλειπαν από βιβλιοθήκη. Ίσως ούτε κι ο Ντεμπόρ. Στην καλύτερη δεν έλειπε κι ο Κέρουακ, στη χειρότερη υπήρχε κι ο Απολινέρ.

 

Στο walkman είχαμε Sonic Youth, Butthole Surfers, Foetus και Lydia Lunch, στην καλύτερη τους Pogues και τους Godfathers , στη χειρότερη τη Diamanda :lol: .

 

Στο σινεμά πηγαίναμε για καμιά επανέκδοση του Φασμπίντερ (και ξερό ψωμί). Στον Greenaway και τον Frears. Στην καλύτερη στον Jarmusch. Στη χειρότερη στο Θόδωρο!

 

Ωραία Χρόνια :lol:

 

ΥΓ. (και μετά από όλα αυτά κρυφά από όλους στο περίπτερο για το καινούργιο Σπάιντερ Μαν :lol: )

  • Like 15

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ήταν η εποχή που στο περίπτερο έβρισκες το Σχολιαστή, τη Ρήξη, τη Νέα Οικολογία. Στην καλύτερη το Τέταρτο, στη χειρότερη την Α/συνέχεια.

 

Ο Μπορίς Βιαν, o Μπουκόφσκι, ο Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν, ο Τομ Ρόμπινς, ο Ουίλιαμ Μπάροουζ, ο Μπαταϊγ και ο Μπορίς Βιαν δεν έλειπαν από βιβλιοθήκη. Ίσως ούτε κι ο Ντεμπόρ. Στην καλύτερη δεν έλειπε κι ο Κέρουακ, στη χειρότερη υπήρχε κι ο Απολινέρ.

 

Στο walkman είχαμε Sonic Youth, Butthole Surfers, Foetus και Lydia Lunch, στην καλύτερη τους Pogues και τους Godfathers , στη χειρότερη τη Diamanda :lol: .

 

Στο σινεμά πηγαίναμε για καμιά επανέκδοση του Φασμπίντερ (και ξερό ψωμί). Στον Greenaway και τον Frears. Στην καλύτερη στον Jarmusch. Στη χειρότερη στο Θόδωρο!

 

Ωραία Χρόνια :lol:

 

ΥΓ. (και μετά από όλα αυτά κρυφά από όλους στο περίπτερο για το καινούργιο Σπάιντερ Μαν :lol: )

 

Τι μου θύμησες τώρα..... Εντάξει, είμαι λίγο μικρότερος σε ηλικία αλλά σήμερα που πέτυχα ένα επεισόδιο από τις ετήσιες επανηλήψεις της σειράς "Στο Κάμπινγκ" (η οποία είναι εξαιρετική και επιβάλλεται να δείτε, ειδικά οι 30-something συμφορουμίτες) στην ΕΤ1 πήρα μια γερή δόση από 80s nostalgia. Όντως ήταν μια πολύ παράξενη εποχή. Αλήθεια από τα 90s γιατί δεν μου έχουν μείνει πολλά πράγματα; :thinking:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
Αλήθεια από τα 90s γιατί δεν μου έχουν μείνει πολλά πράγματα; :thinking:

Γιατί στα 90s τα κόμπλεξ και η βλακεία των μετριοτήτων, κατήγαγε νίκην μεγάλη Πάνο, κι από τότε μείνανε (μείναμε) κάτι τρέλλοι - συνήθεις ύποπτοι - "κουλτουριάρηδες" να ασχολούνται. Οι υπόλοιποι γίνανε Ευρωπαίοι, παίζανε στο χρηματιστήριο και μπαίνανε στην ΟΝΕ! :oops:

Και τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί οι γέροι γκρινιάζουν για τις "παλιές καλές μέρες". :cheers3:

Ας είναι καλά τα νέα παιδιά που εξακολουθούν να ψάχνονταί και να δημιουργούν και να διατηρούν την φλόγα της ελπίδας! :beer:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

σόρρυ και με το μπαρδόν. τα 70'ς και τα 80'ς δεν μου λείπουν μια. ταγάρι, θολοκουλτούρα και σας αρέσει ο Μπρεχτ γιαγιάκα? τα 90'ς αντιθέτως ήταν στυλάτα, trance και CK ένα πράγμα. η απουσία της υποχρέωσης να διαβάζεις Μπουκόβσκι και τον κάθε Μπουκόβσκι, ασχέτως του αν βόδι μπαίνει, βόδι βγαίνει, δεν μου λείπει μια (ακριβώς επειδή βόδι μπαίνει, βόδι βγαίνει. όχι και τόσο διαφορετικό από την υποχρέωση του Κοέλιο... :) )

 

καλοί, εξαιρετικοί οι αστικοί Sonic Youth, προτιμάω όμως τρανσιές και τσιλ άουτ απογεύματα δίπλα στη θάλασσα :)

 

:cheers5:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ήταν η εποχή που στο περίπτερο έβρισκες το Σχολιαστή, τη Ρήξη, τη Νέα Οικολογία. Στην καλύτερη το Τέταρτο, στη χειρότερη την Α/συνέχεια.

 

Ο Μπουκόφσκι, ο Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν, ο Τομ Ρόμπινς, ο Ουίλιαμ Μπάροουζ, ο Μπαταϊγ και ο Μπορίς Βιαν δεν έλειπαν από βιβλιοθήκη. Ίσως ούτε κι ο Ντεμπόρ. Στην καλύτερη δεν έλειπε κι ο Κέρουακ, στη χειρότερη υπήρχε κι ο Απολινέρ.

 

Στο walkman είχαμε Sonic Youth, Butthole Surfers, Foetus και Lydia Lunch, στην καλύτερη τους Pogues και τους Godfathers , στη χειρότερη τη Diamanda :lol: .

 

Στο σινεμά πηγαίναμε για καμιά επανέκδοση του Φασμπίντερ (και ξερό ψωμί). Στον Greenaway και τον Frears. Στην καλύτερη στον Jarmusch. Στη χειρότερη στο Θόδωρο!

 

Ωραία Χρόνια :lol:

 

ΥΓ. (και μετά από όλα αυτά κρυφά από όλους στο περίπτερο για το καινούργιο Σπάιντερ Μαν :lol: )

 

 

Και για ποτάκι στο Έλεφαντ και στο Ρεσιτάλ. :beer:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
σόρρυ και με το μπαρδόν. τα 70'ς και τα 80'ς δεν μου λείπουν μια. ταγάρι, θολοκουλτούρα και σας αρέσει ο Μπρεχτ γιαγιάκα? τα 90'ς αντιθέτως ήταν στυλάτα, trance και CK ένα πράγμα. η απουσία της υποχρέωσης να διαβάζεις Μπουκόβσκι και τον κάθε Μπουκόβσκι, ασχέτως του αν βόδι μπαίνει, βόδι βγαίνει, δεν μου λείπει μια (ακριβώς επειδή βόδι μπαίνει, βόδι βγαίνει. όχι και τόσο διαφορετικό από την υποχρέωση του Κοέλιο... :) )

 

καλοί, εξαιρετικοί οι αστικοί Sonic Youth, προτιμάω όμως τρανσιές και τσιλ άουτ απογεύματα δίπλα στη θάλασσα :)

 

:cheers5:

 

 

Δεν θα διαφωνήσω φίλε Νίκο, μιας και με το ζόρι κανείς δεν γίνεται "κουλτουριάρης". Από την άλλη, καλύτερα να μου τρίβουν με το ζόρι στη μάπα τον Μπουκόφσκι ή τον "Καλό Στρατιώτη Σβέϊκ" παρά ντε και καλά να μας αναγκάζουν, με το έτσι θέλω, να ενσωματονόμαστε σε μια και καλά glamorous απολιτική και ομοιόμορφη νωχελικότητα έτσι απλώς για να νιώθουμε cool. Η "μπουζουκοποίηση" της ελληνικής κοινωνίας στα 80s δεν διαφέρει στο μυαλό μου από την all night clubbing και τσιφτελο-ποπ αισθητική των 90s (και φυσικά δεν αναφέρομαι στην dance κουλτούρα). Απλά, καμιά φορά, σκέφτομαι πως ενώ ενιληκιώθηκα και σπούδασα την δεκατετία του '90, όταν ανατρέχω στις εποχές εκείνες, μου δίνεται μια αίσθηση "ξεραϊλας" σε πολιτσιτικό και πνευματικό επίπεδο. Αντίθετα, παρά την αδιαμφισβίτητη κιτς αισθητική της, η δεκαετία του '80, με τις έντονες αντιθέσεις της με ιντριγκάρει περισσότερο. Καμιά φορά σκέφτομαι πως ο κόσμος σταμάτησε να σκέφτεται για καμιά δεκαριά χρόνια, και συνέχισε ξανά με την αυγή του 21ου πρώτου αιώνα. Δεν έχει να κάνει με 80s nostalgia και "αντίδια καπαμά." Απλώς, κάπως έτσι βίωσα εγώ τα πράγματα στην Μυτιλήνη και τη Θεσσαλονίκη που έζησα εκείνη την περίοδο.

:beer:

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απ'ότι διαβάζω, το άλμπουμ αυτό περιλαμβάνει πέντε ιστορίες. Ψάχνοντας όμως στο ίντερνετ βρήκα πως οι ιστορίες είναι συνολικά οκτώ. Θυμόμουν σίγουρα πως έχω πέσει πάνω τους σε διάφορα περιοδικά. Σκαλίζοντας λίγο τα Παρά Πέντε και Επόμενη Μέρα που έχω και αντιπαραθέτοντάς τες με μια συγκεκντρωτική έκδοση που βρήκα στα πορτογαλικά (...) έκανα πέντε από τις οκτώ αντιστοιχίες:

 

01 Οι δύο μπεκρήδες

02 Το αστραφτερό Αγόρι

03 Οι φονιάδες (Παρα Πέντε #15)

04 Μια Πουτάνα 120 κιλά (Επόμενη Μέρα #3) [στην ΕΜ ως "Τρεις δυνατές πουτάνες"]

05 Τίτο και Μπέημπυ [λογικά]

06 Henry Beckett (Παρα Πέντε #32)

07 Νέα Υόρκη 95 σεντς τη μέρα (Παρα Πέντε #33)

08 Μια δουλειά στη Νέα Ορλεάνη (Παρα Πέντε #31)

 

Μπορεί κάποιος να βοηθήσει να ταυτοποιήσουμε αν έχουν εκδοθεί αυτόνομα και οι οκτώ ιστορίες; Για να βοηθήσω, στις τρεις που λείπουν, προσθέτω τις δύο πρώτες σελίδες κάθε ιστορίας.

 

post-10460-0-57912000-1411609423_thumb.jpg post-10460-0-33424300-1411609427_thumb.jpg [συνολικά 21 σελίδες]

post-10460-0-89361200-1411609433_thumb.jpg post-10460-0-73762500-1411609439_thumb.jpg [συνολικά 22 σελίδες]

post-10460-0-64143500-1411609444_thumb.jpg post-10460-0-01237700-1411609450_thumb.jpg [συνολικά 13 σελίδες]

 

:beer:

  • Like 20

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παντως δεν ηξερα ότι ειχε εκδοθεί και κομικς με θεμα τον BUKOWSKI,μεχρι που διαβασα ένα κομικς του στην λεσχη.Οντως πολύ καλο και σαν σχεδιο,κολλαει το ασπρομαυρο,ε ενταξει το θεμα με αυτόν τον ποιητη είναι ότι τα λεει πολύ ωμα,εκφραζεται όπως νιωθει και αυτό μερικες φορες δεν αρεσει γιατι βγαζει μια σκληραδα και μερικες φορες και οι τιτλοι των ποιηματων του είναι δυσνόητοι.Ο εν λογο γερμανος σχεδιαστης παντος είναι πολύ καλος και θα το ψαξω.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εμφανίστηκε αρπαχτή επανέκδοση με νέο εξώφυλλο στο Comic-dom 2015

 

(δεν είδα τιμή)

  • Like 11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εμφανίστηκε αρπαχτή επανέκδοση με νέο εξώφυλλο στο Comic-dom 2015

 

(δεν είδα τιμή)

 

Καλά είπα ότι είδα κάτι στο σταντ στη γωνιά του Comicdom! Δεν κόντεψα να δω ποιος το έβγαλε, ξεχάστηκα όσο αγόραζα τα αλμπουμάκια του Θ. Πέτρου.

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να δούμε ποιος γενναίος θα το πληρώσει και θα το σκανάρει για το φόρουμ.  :angel:

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η ποιότητα του διαφέρει δραματικά. Σαν κακή φωτοτυπία. Δες το καλά και θα καταλάβεις. Καλά έκανε και το έβγαλε. Καλά θα κάνει να το πάρει όποιος το ψάχνει. Η αρπαχτή παραμένει γιατί είναι αυτή η αίσθηση που βγάζει.

 

Το ξανά λέω όμως... Για το θέμα των τιμών εγώ προσωπικά στα συγκεκριμένα δεν είπα τίποτα γιατί δεν τις είδα. Άρα η αφορμή για τον αρχικό μονόλογο σου δεν ήμουν εγώ αλλά κάποια άλλη εσωτερική ή αδρανιακή δύναμη η οποία σε έκανε να θίξεις το θέμα των τιμών και των παζαριών εδώ. Το διευκρινίζω γιατί δεν θέλω να χρεώνομαι γκρίνια για τις τιμές και εκεί που δε γκρινιάζω.

 

 

 

 

 

Καταρχήν να ξεκαθαρίσω πως δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το παρασκήνιο της έκδοσης και για να είμαι ειλικρινής δεν με ενδιαφέρει κιόλας. Ως απλός αναγνώστης και εν δυνάμει υποψήφιος αγοραστής, έπιασα στα χέρια μου ένα βιβλίο και το ότι έγραψα αφορά το βιβλίο αυτό καθαυτό. Σαν προϊόν. Η ποιότητά του λοιπόν, με μια γρήγορη ματιά, δεν διαφέρει σε κάτι από τις πρόσφατες επανεκδόσεις των Κόρτο Μαλτέζε ή του Σιμμιότο όπως ανάφερε ο θείος germ πιο πάνω. Αυτήν την ποιότητα αντέχει η αγορά, σε αυτήν θα τυπώσουν. Οι καιροί είναι άγριοι. Δυσκολίες περνάει και ο τυπογράφος, δυσκολίες περνάει και ο διανομέας, δυσκολίες περνάει και ο βιβλιοπώλης. Χαμηλώνεις την τιμή; Το προϊόν δυστυχώς θα έχει την δυνατότητα να φτάσει μόνο μέχρι κάποιον κρίκο της αλυσίδας και τελικά όχι στα χέρια του αγοραστή.

 

Το γεγονός ότι μέσω παζαριών μπορούμε να βρούμε κόμικς σε εξευτελιστικές τιμές, για να πω την αλήθεια δεν το βρίσκω και πολύ υγιές. Όταν μια (εκδοτική) εταιρεία ξεπουλάει (δεν ξεστοκάρει σε προνομιακές τιμές, ξεπουλάει όσο όσο), δεν το κάνει για να μαζέψει κομπόδεμα για μελλοντικές εκδόσεις, αλλά για να καλύψει χρέη. Και ναι, έχουμε κακομάθει. Δεύτερο πληθυντικό στο πρώτο ποστ γιατί προσωπικά έχω αγοράσει ελάχιστα κόμικς από τέτοιου είδους παζάρια.

 

Αγοράζουμε σε καλές τιμές κόμικς που ήδη έκαναν τον κύκλο τους στην αγορά και είμαστε χαρούμενοι αδιαφορώντας αν θα υπάρξουν μελλοντικές εκδόσεις γενικότερα :(

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όχι ρε συ Μάκη, κουβέντα κάνουμε :)

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

γιατί καλύτερα να σου βγει το μάτι πάρα το όνομα! και από μάτι δεν έχω πολλές εναλλακτικές!  :beer:

 

 

 

Όχι ρε συ Μάκη, κουβέντα κάνουμε :)

  • Like 12

Share this post


Link to post
Share on other sites

Noμίζω βγήκε ξανά από τις εκδόσεις παρά πέντε! Δεν το έχω πιάσει στα χέρια μου..

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο της επανέκδοσης :beer:


Το εξώφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.

 

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η επαφή μου με τον Μπουκόφσκι σαν συγγραφέα είναι απόλυτα επιφανειακή. Έχω μια ιδέα του τι διαπραγματεύεται ο βρώμικος ρεαλισμός, κάποτε διάβασα κάτι ολιγοσέλιδα από αυτόν αλλά μέχρι εκεί. Δεν με ενοχλεί η θεματολογία, υπάρχουν φάσεις που γουστάρω να διαβάζω τόσο σκληρά κείμενα/κόμικ, ειδικά μετά από μεγάλες περιόδους που ασχολούμαι με fantasy και τα παράγωγά του και χρειάζομαι να προσγειωθώ απότομα. Η συγκεκριμένη συλλογή κόμικ είναι άγρια και ειλικρινής, το σχέδιο απογειώνει το κλίμα των ιστοριών με αφοπλιστικά καλό τρόπο. Είναι λες και το σκίτσο του Schultheiss είναι φτιαγμένο για να προσαρμόζει Μπουκόφσκι, το συνολικό αποτέλεσμα είναι από πολύ καλό μέχρι άριστο. Πιο συγκλονιστικές ήταν οι "οι δύο φονιάδες" και "μια πουτάνα 120 κιλά", αμφότερες ισοπεδωτικές μέσα από την ευκολία που περιγράφουν την χυδαιότητα και την σαπίλα τους.  Είναι ένα δυνατό κόμικ όχι όμως για όλους. 

 

Ίσως κάποτε να ψάξω πιο συστηματικά τον συγγραφέα. Σίγουρα θα διαβάσω όμως και άλλα από τον σχεδιαστή, από τους δυνατούς στο ρεαλιστικό σκίτσο. :clap2: 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.