Jump to content

Θρηνωδός

Veterans
  • Content Count

    6,810
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    161
  • Points

    26,971 [ Donate ]

Everything posted by Θρηνωδός

  1. Το θέμα κλειδώνει πλέον και πάει στο αρχείο. Ευχαριστώ πολύ όσους συνέδραμαν για την μείωση των κενών στη συλλογή μου
  2. Σαν; Αν βγαίνουν ακόμα; Αν ρωτάς αυτό, όχι. Ούτε η πρώτη έκδοση με το λευκό εξώφυλλο ούτε η δεύτερη με την πράσινη ράχη, βρίσκονται μόνο μεταχειρισμένα.
  3. Το λοιπόν, επιστρέφω μετά την ανάγνωση 14ων τευχών περίπου. Καλάμιτι Τζέην: 4/5, πάρα πολύ καλό, μορφή η Καλάμιτι Ο ελαφροχέρης: 2/5, μέτριο και το ξέχασα αμέσως. Το σενάριο του Lo Hartog van Banda δεν είχε ελπίδα σε σύγκριση Μαμά Ντάλτον: 3/5 καλό τευχάκι με πετυχημένο χιούμορ Το καραβάνι: 3/5, ομοίως με Μαμά Ντάλτον Η θεραπεία των Ντάλτον: 4/5, άλλο ένα πολύ καλό με μπόλικες αναφορές που δεν έπιασα (ο ψυχολόγος που στο τέλος τα παράτησε και έγινε ληστής έβγαζε απίστευτο γέλιο, κλασική φιγούρα του στιλ "Ο φρόυντ τα εξηγεί όλα") Οι Ντάλτον στα χιόνια: 4/5, πλέον τέτοιες βαθμολογίες είναι σιγουράκια με γκοσινί, μ'άρεσε που άλλαξε το τοπίο λίγο και είδαμε και χιονισμένο ΛΛ. Ο Ραν ταν πλαν είναι μορφάρα ο άτιμος Η άμαξα: 5/5, ντάξει, ο,τι καλύτερο. Όλοι οι επιβάτες της άμαξας ήταν ένας κι ένας Ο δικαστής: 3/5, καλό τευχάκι, όχι όσο δυνατό όσα άλλα αλλα είχε τις στιγμές του, ειδικά εκεί με τις δίκες. Σάρα Μπερνάρ: 3/5, πολύ καλό το συγκεκριμένο σε σενάριο των Fauche/Leturgie, ανέλπιστα αστείο και καλογραμμένο για μη-Goscinny Νταίηλυ Σταρ: 5/5, τευχάρα. Επίσης από Fauche/Leturgie, οι τύποι είχαν δικό τους στιλ και έκαναν μαμηστερή σάτιρα (εδώ στα ΜΜΕ) Μαύροι Λόφοι: 5/5, άλλη τευχάρα εδώ. Είχα φάει τρελή προπαγάνδα από την Μαριάννα για το συγκεκριμένο, είχα τρελές προσδοκίες και δεν απογοητεύτηκα. Οι καθηγητές είναι μορφές. Άψογο, σαν ιστορία, σαν σχέδιο, σαν όλα. "Μπορώ να μελετήσω το κρανίο σας;" Νταίηζυ Τάουν: 2/5, αν και Γκοσινί, αδιάφορο. Πολύ βασική ιστορία με καθόλου ζουμί, πέρασε και δεν ακούμπησε. Τηγανίτες για τους Ντάλτον: 2/5, και εδώ δεν ξετρελάθηκα. Από την αρχή μέχρι το τέλος μου έβγαλε μια αίσθηση ότι δεν πήγαινε κάπου η ιστορία, δεν είχε σπίθα και βαριόμουν όσο την διάβαζα. Το τρυφερό πόδι: 5/5, ίσως το αγαπημένο μου ΛΛ μέχρι στιγμής. Το είχα διαβάσει πριν κανένα χρόνο, και παραμένει το πιο άψογο.
  4. Αργοπορημένα λίγο αλλά δεν βαριέσαι. Εξαιρετική εμπειρία ρε Γιάννη, μπράβο για την, το λιγότερο εξαιρετική, συγκομιδή. Να 'σαι καλά να πας και του χρόνου
  5. Δύο-τρεις φωτογραφίες από αφιερώσεις και σκιτσάκια που πήρα σε τεύχη από το the con 5 και ήθελα καιρό να ανεβάσω: χαμένα επεισόδια από Ρόσα ψηφιδωτό με αφιέρωση του Ζαφειριάδη και σκιτσάκι του πρωταγωνιστή από τον Χριστούλια αριστερά το 100 Bullets 5 υπογεγραμμένο από Azarello και Johnson, δεξιά το Hellblazer - Good Intentions από Azarello το κλασικό σκιτσάκι που έκανε δωρεάν ο Ασντέ σε όσους πήγαιναν με τευχάκι ΛΛ Τασμάρ
  6. Σε ευχαριστώ Γιάννη ανταποδίδω με πολλά και ασφαλή χιλιόμετρα κάτω από τα πόδια σου
  7. Σας ευχαριστώ όλους παιδιά, ανταποδίδω Πάντα υγιείς και με πολλά πολλά κόμικς
  8. Έκατσε έτσι με τον Καουμπόι στο παρίσι και ψήθηκα να αρχίσω να διαβάζω για πρώτη φορά ΛΛ από την αρχή (την ελληνική σειρά). Διάβασα "Ο ληστής με το ένα χέρι", "Με τη θηλειά στο λαιμό" και "Ντάλτον Σίτι", ήτοι τα τρία πρώτα. Και με de groot, και με Goscinny. Σαφώς του Γκοσινί ήταν πιο οξεία και ευφυής στο χιούμορ αλλά δεν μπορώ να πω πως τρελάθηκα με κάποιο από τα τρία τεύχη. Προχωράω στα επόμενα (νομίζω σειρά τώρα έχει "η άμαξα" μιας και τα ενδιάμεσα δεν τα 'χω) και βλέπουμε.
  9. Τίποτα freebie για το κανονικό εισιτήριο. Τα εισιτήρια βιπ με freebies πάνε στο 700αρι
  10. Το west of westeros είπαμε ότι θα λέγεται westereros. Στο φόρουμ asoiaf έχει ολόκληρο θρέντ για τα πιθανά ονόματα του west of westeros. Επίσης στοιχήματα πέφτουν για το αν υπάρχει και τρίτη ήπειρος ή το westereros είναι το eastessos.
  11. Το φεστιβάλ έχει 1000 εισητηρια για το κοινό αριθμημένα, ούτε ένα παραπάνω. Λογικό να μην έχει ορδές όπως τα αλλά φεστιβάλ
  12. Το σχέδιο είναι τόσο νορμαλ που σε ένα σημείο που ο θορ καγχάζει είναι ίδιος με αυτούς τους τύπους που έχουν τα ιατρικά περιοδικά στο γραφείο του ορθοδοντικού μου. Με την διαφορά ότι το σαγόνι είναι 2 φορές μεγαλύτερο από το υπόλοιπο πρόσωπο.
  13. Το διάβασα και εγώ μόλις. Τελείως αδιάφορη μπούρδα, έβγαλα με το ζόρι μέχρι το δεύτερο τεύχος και το παράτησα. Κακό σχέδιο, κακογραμμένη και πρόχειρη ιστορία τίγκα στα κλισέ. Πάλι καλά που δεν το πλήρωσα αλλά το βρήκα παρατημένο σε ένα τραπεζάκι μαζί με τ'άλλα ένθετα της εφημερίδας. Έκδοση φτηνιάρικη με χάλια εκτύπωση και τσιγαρόχαρτο. Πέταμα στην ανακύκλωση και neeeext.
  14. Χρόνια είχα να διαβάσω Λούκυ Λουκ και γούσταρα πολύ. Βέβαια δεν έχω μέτρο σύγκρισης με των μορίς/γκοσινί αλλά κλάιν, η ιστορία είχε πλάκα, πολλές αναφορές σε προηγούμενα τεύχη και πραγματικά γεγονότα (δύο που θυμάμαι τώρα το πολυσυζητημένο τοίχος του Τραμπ και το κόψιμο του τσιγάρου του Λούκι που γίνεται στο "Ποιος σκότωσε τον Λούκι Λουκ" (άραγε με αυτή την αναφορά δέχονται οι Ασντε/Ζουλ την ιστορία ως cannon?)) και γενικά κυλάει νεράκι και έχει πετάξει από πάνω της κάθε παλιακό φιλ. Δεν έχει την τρελή δράση αλλά νομίζω ότι έχουν βρει την συνταγή πλέον για αξιοπρεπείς ΛΛ ιστορίες. Εις τα επόμενα
  15. Διαβάστηκε και αυτό ολόκληρο επιτέλους . Πετυχημένο χιούμορ και καταστάσεις που κάμποσοι από μας ταυτιζόμαστε Το Μπέλζεμπαμπς είναι ο κήπος του προφήτη της Φιλανδίας και με πολύ καλό σκίτσο, υπερβολικά καλό για χιουμοριστικό στριπ. Δεν ξετρελάθηκα αλλά πέρασα ωραία. O Ahonen πάντως φαίνεται και μαμώ τους τύπους, ελπίζω να κάτσει σε κάποιο κον να τον γνωρίσω από κοντά. Μπράβο και στην Jemma για την έκδοση (λείπουν πολλά καλά webcomics του εξωτερικού από τις ελληνικές εκδόσεις, ή μάλλον όλα) και στο AthensCon που τον έφερε.
  16. Δεν είμαι σίγουρος Στο κεφάλαιο που η γυναίκα του φροντίζει το μωρό του λέει κάτι του στιλ "Κύριλλε μην αργήσεις για φαγητό το μεσημέρι" και όταν έρχονται οι Σταυροφόροι κάποια καρέ παρακάτω φωνάζει "Σέργιε".
  17. Το αζημίωτο του μαρινι είναι κάτι κατοστάρικα ξανασκέψου το
  18. Όντως πλέον ο Τασμάρ έχει γίνει κλασική και αγαπημένη αξία. Η συνέχεια διαβάστηκε νεράκι και συνεχίζει να μαμεί και να δέρνει, όπως και τα προηγούμενα. Το σχέδιο είναι και ένα τσικ καλύτερο από το πρώτο hard rock και ταυτιζόμαστε φουλ όλοι στο φόρουμ με την Στέλλα . Θέλουμε το #2 και το θέλουμε τώρα
  19. Διάβασα το πρώτο, είχε πλακίτσα και γέλασα δυνατά στην σελίδα που λέει ο τύπος "εγώ δεν έχω πρόβλημα με τις λεσβίες" και δείχνει ότι τον έχουν σε έναν θρόνο στον παράδεισο και τον δοξάζουν όλες μαζί
  20. Α εσύ άντρα θες τώρα τον θες. Τς τς τς, η υπομονή είναι αρετή. Καβατζώθηκαν 2-3 κατάλογοι και είναι στην Αθήνα, επικοινώνησε με @Kabuki. Παραπονεμένο θα σ'αφήναμε; Εσύ έδινες παραγγελίες και μεις τρέχαμε να σε εξυπηρετήσουμε. Και κατάλογο, και σκιτσάκι ασντέ στο ΛΛ.
  21. Το ποδήλατο του πονοδότη κάνει μόνο του πετάλια και εκείνος απλά κάθεται πάνω και απολαμβάνει
  22. Διάβασα το free preview που δόθηκε στο περασμένο Athens Con. Μ'αρέσει πολύ ο χώρος και η εποχή που επιλέχθηκε, η Ιρλανδική παράδοση είναι από τις πλέον αγαπημένες που απολαμβάνω να διαβάζω σε βιβλία/κόμικ. Μιας και ο δημιουργός μας διαβάζει, έχουμε τελικά κανένα νέο για την κυκλοφορία του κόμικ; Μιας και στον επίλογο γράφει για αρχές '19.
  23. Το ψηφιδωτό του χρόνου έσπασε. Η ιστορία που διηγείται ανακατεύτηκε. Μπορεί το σύνολο να ξαναγεννηθεί από τα κομμάτια του; Ο επίμονος αναγνώστης θα ανασυνθέσει την ιστορία από τα θραύσματα... Ο Πέτρος Χριστούλιας και ο Τάσος Ζαφειριάδης, το δίδυμο πίσω από τα Χαρακώματα, επιστρέφει μια νέο κόμικ ονόματι Ψηφιδωτό. Διηγούνται μια ιστορία μέσα από τον χώρο και το χρόνο με πρωταγωνιστή τον Κύριλλο, έναν άντρα που κρύβεται όταν οι Σταυροφόροι βιάζουν την γυναίκα του, σφάζουν και αυτήν και το παιδί τους και ως τιμωρία ο θάνατος τον αφήνει να περιπλανιέται μεταξύ ζωντανών και νεκρών για αιώνες με φόντο το Βυζάντιο στην παρακμή του. Η αφήγηση δεν είναι γραμμική, με τα επεισόδια της ιστορίας του Κυρίλλου να εμφανίζονται στο κόμικ ανακατεμένα (π.χ. πρώτο κεφάλαιο είναι το χρονικά τελευταίο) αφήνοντας τον αναγνώστη να τα τοποθετήσει στην σωστή σειρά ανασυνθέτοντας το ψηφιδωτό της ιστορίας. Αυτή η ασυνήθιστη επιλογή αφήγησης είναι το στοιχείο που κάνει το κόμικ τόσο ιδιαίτερο. Πέρα από τις προσωπικές συμπάθειες στο στιλ γραφής του Ζαφειριάδη και το σχέδιο του Χριστούλια (τις οποίες έχω αμφότερες), το να επιλέξουν να ανακατέψουν την ιστορία τιμώντας τον τίτλο προσέφερε και σε αυτούς και στον αναγνώστη μια πρόκληση αν θέλετε, που κάνει το κόμικ πιο χαρακτηριστικό και ξεχωριστό. Νομίζω πως είναι ένα πείραμα που έπιασε και ελπίζω να τραβήξει βλέμματα γιατί του αξίζει. Για όσους πάντως μπερδευτούν με το έντυπο, μπορούν πάντα να διαβάσουν την ψηφιακή μορφή η οποία πρωτοδημοσιεύθηκε στο socomic.gr από 5/6/18 έως 28/11/18 ή να ακολουθήσουν την σειρά που είναι στημένες οι ψηφίδες στο εσώφυλλο (κάθε ψηφίδα αντιστοιχεί σε ένα κεφάλαιο και στο εσώφυλλο έχουν μπει με χρονολογική σειρά). Μόνο μείον της καλαίσθητης έκδοσης της Jemma Press με την ωραία αντίθεση που κάνει το χρυσό εξώφυλλο είναι αυτό το ίδιο το χρυσό εξώφυλλο. Χαράζει πανεύκολα και μετά από 1-2 μπες βγες σε τσάντα έχει γεμίσει μεγάλες γραμμές. Κυκλοφόρησε αρχικά στο ComicDom 2019 και αν και αντιμετωπίζεται ως fiction έργο, στον ενδιαφέροντα επίλογο οι δημιουργοί αναφέρουν διάφορα υπαρκτά ιστορικά στοιχεία που ενσωμάτωσαν στην ιστορία. *οι εσωτερικές σελίδες είναι από το socomic.gr
  24. Με αδικαιολόγητη καθυστέρηση, πήρα στο the con 5 το πρώτο τεύχος της σάγκα "Μητρόπολη του Χρυσού". Επιτέλους μετά από χρόνια διαβάζω ξανά παλιό κλασικό epic fantasy από Ελληνίδα δημιουργό. Δεν βιάζεται, δεν σε μπουκώνει με πληροφορία αλλά δεν στην στερεί, το διαβάζεις νεράκι και θέλεις να πιάσεις άμεσα το επόμενο. Μπράβο στην Αγγελική που δεν προσπάθησε να γράψει τον επόμενο άρχοντα σαν κάτι άλλους και εν τέλει τα κατάφερε πολύ καλύτερα. Γλύτωσε άνετα το κλασικό παράπονο των φαντασάδων σχετικά με την τρόπο που γίνεται η κοσμοπλασία σε κάθε αρχή νέου fantasy σύμπαντος, ακόμα και στις τόσες λίγες σελίδες. Σίγουρες αγορές τα επόμενα τεύχη. Μετά και το Σαρλατάν αρχίζω να σιγουρεύομαι πως η Σαλαμαλίκη ήρθε για να μείνει στο ελληνικό κόμικ. Και ευτυχώς. Highlight του τεύχους η σελίδα όπου το Γουίβερν μεταμορφώνεται και ξερνάει φωτιά. Το διπλό καρέ με τους κανίβαλους που τρέχουν να σωθούν και αμέσως μετά εξαϋλώνονται από την φωτιά είναι άψογα στημένο και σχεδιασμένο.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.