Jump to content
Gong

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 306[Μπαχαλερια τραμουντάνα-Τελευταία ιστορία του Ρεπόρτερ Γκούφυ]

Πως σας φάνηκε το τευχος  

9 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

Posted (edited)

image.thumb.png.e0f90498f4d89430910218ebf0d42e8b.png

  5 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  Δυστυχώς με αυτό το τεύχος κλείνει ο κύκλος των ιστοριών των Ρεπόρτερ Γκούφυ.Η πρώτη ιστορία φαίνεται ενδιαφέρουσα.Αποτελείτε από δύο μέρη, συνολικά 42 σελιδούλες και  είναι ο κεντρικός    λόγος για να αγοράσω το τεύχος.:)

  • ΜΠΑΧΑΛΕΡΙΑ ΤΡΑΜΟΥΝΤΑΝΑ
  • Ο ΓΚΟΥΦΥ ΚΑΙ Η ΜΙΝΝΙ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ ΚΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΛΑΙΑ

 

           Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ Ο ΡΟΜΠΑΞ ΑΝΤΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΝΔΥΣΗΣ ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

 

 

  • ΞΑΔΕΛΦΙΑ ΕΤΟΙΜΑ ΓΙΑ ΟΛΑ
    ΠΟΛΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΟΤΑΝ Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ, Ο ΦΕΘΡΥ ΚΙ Ο ΓΚΑΣΤΟΝΕ ΠΕΡΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

 

            Ο ΛΟΥΝΤΒΙΧ ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΥΡΓΟΛΥΚΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ

 

 

           ΤΟ ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΚΙΟ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΜΟΡΦΥΝΕΙ ΚΙ              Ο ΚΥΡΟΣ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΤΟ ΑΛΛΑΖΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ

 

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια αυτή την την Παρασκευή 24 Απριλίου.(Νο 306)

 

;)

Edited by Ilias12
  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μετά από τόσες ιστορίες που δημοσιεύτηκαν τόσο στο ΜΜ του Τερζόπουλου όσο και σε αυτό της Καθημερινής ο Ρεπόρτερ Γκούφη μας χαιρετάει. Φοβερές ιστορίες με άρωμα εποχής σφιχτές υποθέσεις και υπέροχο σχέδιο. Ελπίζω σε αυτή την ιστορία να δούμε και τη φάτσα του Μίκυ που ποτέ δεν έχει εμφανιστεί!!!

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 λεπτά πριν, Manitou είπε:

Μετά από τόσες ιστορίες που δημοσιεύτηκαν τόσο στο ΜΜ του Τερζόπουλου όσο και σε αυτό της Καθημερινής ο Ρεπόρτερ Γκούφη μας χαιρετάει. Φοβερές ιστορίες με άρωμα εποχής σφιχτές υποθέσεις και υπέροχο σχέδιο. Ελπίζω σε αυτή την ιστορία να δούμε και τη φάτσα του Μίκυ που ποτέ δεν έχει εμφανιστεί!!!

Σύμφωνα με το ιντακς εμφανίζεται στην ιστορία. Έτσι έχουμε μια μικρή ελπίδα να δόυμε τη φάτσα του.:D

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και σε άλλες εμφανίζεται αλλά βλέπουμε μόνο την πίσω όψη του (αυτάρες) στη καλύτερη των περιπτώσεων.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 min ago , Manitou said:

Και σε άλλες εμφανίζεται αλλά βλέπουμε μόνο την πίσω όψη του (αυτάρες) στη καλύτερη των περιπτώσεων.

 

Το βάζω σε spoiler, αν και μάλλον φαντάζεστε τι θα γράψω.

Spoiler

Και όμως, αν και αρχικά μάς δίνεται η εντύπωση ότι αυτό θα συμβεί και σ' αυτήν την ιστορία, τελικά ο Μίκυ εμφανίζεται σε αρκετά καρέ, κάνοντας την έκπληξη.

 

  • Like 3
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω!!!!

 

Το μάντεψα όμως εεε?

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αχ πόσο μα πόσο μα πόσο μα πόσο μου λείπουν οι κριτικές σου ρε @Kriton 

  • Like 4
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 ώρες πριν, Manitou είπε:

Μετά από τόσες ιστορίες που δημοσιεύτηκαν τόσο στο ΜΜ του Τερζόπουλου όσο και σε αυτό της Καθημερινής ο Ρεπόρτερ Γκούφη μας χαιρετάει. Φοβερές ιστορίες με άρωμα εποχής σφιχτές υποθέσεις και υπέροχο σχέδιο. Ελπίζω σε αυτή την ιστορία να δούμε και τη φάτσα του Μίκυ που ποτέ δεν έχει εμφανιστεί!!!

Κρίμα που τις σταμάτησαν. Μετά τον ρεπορτερ έκαναν αρκετές ιστορίες με την Παπερετα αλλά ασχολήθηκαν και με δικά τους projects εκτός disney/topolino. 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 ώρες πριν, petross21 είπε:

Κρίμα που τις σταμάτησαν. Μετά τον ρεπορτερ έκαναν αρκετές ιστορίες με την Παπερετα αλλά ασχολήθηκαν και με δικά τους projects εκτός disney/topolino. 

Τα οποία είναι εξαιρετικά και κάποια (όπως το The Forbidden Harbor) έχουν κυκλοφορήσει και στα αγγλικά, για όσους ενδιαφέρονται.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 21/4/2020 στο 3:49 ΜΜ, petross21 είπε:

Κρίμα που τις σταμάτησαν.

Δυστυχώς.Τουλάχιστον μετά από περίπου 3 χρόνια ξαναείδαμε επεισόδια της σειράς.Τον Μάιο ελπίζουμε να έχουμε κάτι άλλο, όπως εκατομμύρια του Σκρούτζ ή πράκτορα Ντακ

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μόλις αγόρασα το τεύχος.Όντως στην ιστορία του Ρεπόρτερ Γκούφυ βλέπουμε το πρόσωπο του Μίκυ:) και μάλιστα σε μερικά καρέ εμφανίζεται με το κόκκινο παντελονάκι.:P

Επίσης στο επόμενο τεύχος θα διαβάσουμε την παρωδία του Δον Κιχώτη.:nek:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ καλή επιλογή.Καιρό είχαμε να δούμε κάτι αντίστοιχο.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η πρώτη ιστορία είναι μέσα στις καλύτερες 10 όλων των Μίκυ Μαούς της καθημερινής. 

Σχέδιο για δέκα.

Σενάριο για δώδεκα. 

Απευθείας αναφορά στις πρώτες ιστορίες του Γκοτφερσον. Τα ρούχα του Γκούφη και το παντελονάκι του Μίκυ. Η γνωριμία Πιτ Τρουντυ. Το μαύρο φάντασμα. 

 

Υπέροχη υπέροχη υπέροχη.

 

Θεωρητικά μετά από αυτή την ιστορία ξεκινάνε οι περιπέτειες του Μίκυ και Γκούφη που ξέρουμε. 

 

Η δε ληστεία παράλληλα με την όπερα με μουσικη επένδυση είναι φοβερή ιδέα.

 

Ενθουσιάστηκα. 

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πιστεύω πως η ποιότητα του χαρτιού στα τελευταία τεύχη είναι κατώτερη απ' τα προηγούμενα

  • Read 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #306 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (ευγενική προσφορά του φίλτατου @nikolas12...).

tn_MIKYMAOUSE_0306.jpg

Εδώ Μίκυ Σίτυ! (by Silvia Ziche) :yahoo:
Ιστορίες.

"Μπαχαλέρια Τραμουντάνα." (Α' μέρος.)


Σε ένα μπαρ εργάζεται μία συμμορία που γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά.

Ειδικά ο Μαύρος Πητ δεν παύει να άδει εν όψει της πρεμιέρας της μεγάλης όπερας. Βέβαια, η καφετέρια που άνοιξε η γνωστή συμμορία είναι κάλυψη για την επερχόμενη ληστεία της κοντινής τράπεζας. Αν και οι πρώτες υπόγειες δίοδοι δε στέφθηκαν με μεγάλη επιτυχία. Ειδικά για τον φίλτατο Τίγρη που αναγκάστηκε να δείξει τον καλό του εαυτό.



Στην όπερα τώρα η Μίννι δουλεύει ως βοηθός ενδυματολόγου και έχει τον Γκούφυ για παρέα που ανέλαβε να γράψει ένα άρθρο για την όπερα. Όπως και να πάρει συνεντεύξεις από τους πρωταγωνιστές. Η γνωριμία με κάποιους από αυτούς γίνεται και μετά πάνε να παρακολουθήσουν την πρόβα. Παράλληλα στην καφετέρια ένας εμφανίσιμος κύριος προτείνει την βοήθειά του στην συμμορία λέγοντας ότι δουλεύει στην τράπεζα και γνωρίζει τον κωδικό του συναγερμού. Όπως ανέφερε ο Πητ στους υπόλοιπους αφού δέχτηκε την βοήθειά του. Ο εν λόγω κύριος όμως απλώς προσπαθεί να κερδίσει την θέση του δίπλα σε έναν Νονό του υποκόσμου.

Στα της όπερας τώρα. Η Μίννι εξασφάλισε για τον Γκούφυ μία θέση δίπλα στον Μίκυ ώστε να γνωριστούν επιτέλους. Εν τω μεταξύ ο Γκούφυ γνωρίζει στην βόλτα του στο πάρκο τον Κύριο Μασκαρόνι. Στην καφετήρια του Πητ που πάνε μαθαίνει ο Γκούφυ ότι η όπερά του έμεινε χωρίς πρωταγωνιστή. Ακούει τον Πήτ λοιπόν και του προσφέρει την θέση του πρωταγωνιστεί αφού συνέρχεται από την λιποθυμία. Η υπόλοιπη συμμορία του προτείνει να δεχτεί και ότι θα τα καταφέρουν και χωρίς εκείνον. Ας ελπίσουμε και ο Γκούφυ να βρει την κατάλληλη ενδυμασία.



"Μπαχαλέρια Τραμουντάνα." (Β'μέρος.)

Καταιγιστικές οι εξελίξεις στο δεύτερο μέρος της ιστορίες υπό τους ήχους της Μπαχαλέρια Τραμουντάνα. Το τέλος είναι μόνο η αρχή!!!

"Τα αόρατα ρούχα."

Σκρουτζ και Τζον μονομαχούν στον τομέα της ένδυσης ταλαιπωρώντας τους Ντόναλντ και Φέθρυ.

"Ξαδέλφια έτοιμα για όλα."

Ντόναλντ, Φέθρυ και Γκαστόνε φεύγουν για διακοπές με το 313. Θα ζήσουν όμως περίεργες καταστάσεις και θα προσπαθήσουν να ανακαλύψουν γιατί ένας άγνωστος έχει γίνει η σκιά του.

"Σκληρή άμυνα."

Ο Σκρουτζ αφήνει στο πόδι του τον Λούντβιχ για να προστατεύσει το θησαυροφυλάκιό του κατά την διάρκεια της απουσίας του.

"Όμορφο θησαυροφυλάκιο."

Ο Κύριος επεμβαίνει με διάφορες αισθητικές επεμβάσεις στο εξωτερικό του θησαυροφυλακίου.

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Καταπληκτική. Υπέροχη. Μοναδική. Ανεπανάληπτη. Πανέμορφη. Αξίζει η αγορά του τεύχους μόνο και μόνο για αυτή την ιστορία... Δε περιγράφω άλλο!!!

Στην ιστορία του προηγούμενου τεύχους είχαμε τον Ντόναλντ να δουλεύει για τον Ρόμπαξ. Τώρα πήρε την σκυτάλη ο Φέθρυ. Με την αφέλειά του όμως. Συμπαθητική ιστορία. Τα εύσημα πάνε στον διπλό πράκτορα. Το ταξίδι των ξαδέλφων είναι ευχάριστο. Δε παύει να κρύβει όμως και περιέργες καταστάσεις. Καλή ιστορία. Προτελευταία του τεύχους μία καλούτσικη ιστορία με τον Λούντβιχ να αντικαθιστά τον Ντόναλντ. Το τεύχος κλείνει με μία ιστορία αισθητικού τύπου βασισμένη στην εφευρετικότητα του Κύρου. Κλείνει όμορφα το τεύχος.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Μπαχαλέρια Τραμουντάνα (Α' και Β' μέρος).
2. "Ξαδέλφια έτοιμα για όλα."
3. "Τα αόρατα ρούχα."
4. "Όμορφο θησαυροφυλάκιο."
5. Σκληρή άμυνα."

7.5/10!!!
'Αλλο ένα καλό τεύχος με την άψογη ιστορία που ολοκληρώνει τις περιπέτειες του ρεπόρτερ Γκούφυ. Αλλά πάντα το κάθε τέλος σηματοδοτεί μία νέα αρχή!!! :D

:hop::hop::hop:
  • Like 8
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα ξαδέλφια έτοιμα για όλα είχαν μάλλον μέτριο προς κακό σχέδιο. Δεν είχε πολλούς τσακωμούς ούτε πολλές ανατροπές. Μου άφησε όμως μια πολύ ωραία γεύση. Από τις ελάχιστες ιστορίες που αυτοί οι τρεις δρουν σαν οικογένεια.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η ιστορία του Ρεπόρτερ Γκούφυ ήταν όντως πολύ καλή.:D Αυτή η σειρά έκλεισε πολύ όμορφα και εκρηκτικά. :dimis3:Είχαμε ρομαντισμό, αλλά και μπόλικη δράση.Αυτό που δεν κατάλαβα ήταν 

Spoiler

τι απέγινε ο Τζοβάννι Ντι Τρομάρα.:thinking:

Τι να πώ για το σχέδιο?Να πω ότι είναι κομψό?Να πω ότι έχει λεπτομέρειες?Με άλλα λόγια ότι και να πω είναι λίγο.:clap2:Μου άρεσε πολύ  το πρώτο και τεράστιο καρέ στη σελίδα 27 που κάνουν την  εμφάνισή τους πολλά γνωστά πρόσωπα.:blob4:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
18 hours ago, Αριστομένης said:

Πιστεύω πως η ποιότητα του χαρτιού στα τελευταία τεύχη είναι κατώτερη απ' τα προηγούμενα

Από τις λίγες φορές που δεν χαίρομαι που κάποιος σκέφτεται το ίδιο με εμένα. Και γω το έχω παρατηρήσει αυτό δυστυχώς.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πρώτα απ' όλα μιλάμε για ένα υπέροχο εξώφυλλο. 

Από εκεί και πέρα η ιστορία είναι εκπληκτική. Άρωμα εποχής, όμορφο σχέδιο, ευχάριστη και έξυπνη πλοκή. 

Επίσης, Radice και Turconi κατάφεραν να συνδέσουν το σύμπαν τους με την έναρξη του βασικού σύμπαντος του Μίκυ με πολύ ομαλό τρόπο. 

Παρουσίασαν τη γνωριμία του Πητ με την Τρούντυ, την καθιέρωση της "ενδυμασίας" του Μαύρου Φαντάσματος, τη γνωριμία του Μίκυ με τον Γκούφυ με εμφάνιση αλα Γκοτφρεντσον με κοντά παντελονάκια και τη μετεγκατάσταση όλων στο Μίκυ Σίτυ...

Στη σελίδα 27 εμφανίζονται ανάμεσα στους θεατές πολλοί χαρακτήρες του Γκότφρεντσον: Ο Τζο Σωλήνας, ο Δόκτωρ Βούλτερ, ο Καθηγητής Ενίγκμα και άλλοι... 

  • Like 8
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πριν καλά-καλά συνηθίσουμε την έλευση του αγαπητού μας “Ρεπόρτερ Γκούφυ”, έρχεται η ιστορία, με τίτλο “Μπαχαλέρια Τραμουντάνα”, να μας δηλώσει πως μάλλον οδεύουμε προς το φινάλε. :( Η ομάδα του Μαύρου Πητ και του Τίγρη έχουν καταστρώσει ένα κόλπο προκειμένου να βάλουν στο χέρι το χρήμα της τράπεζας. Έχουν νοικιάσει την καφετέρια που βρίσκεται δίπλα στο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα κι ενώ θα φαίνεται ότι δουλεύουν, θα σκάψουν ένα τούνελ που θα ενώνει τα δύο κτίρια κι από εκεί θα γίνει η “μετάγγιση” των μετρητών. Μέσα σε όλα, θα εμφανιστεί κι ένας μυστήριος τύπος, ο οποίος τους ανακοινώνει ότι γνωρίζει το σχέδιο και μπορεί να τους βοηθήσει, αν γίνει μέλος της ομάδας. Την ίδια ώρα, μία, τεραστίου φήμης, παράσταση όπερας, πρόκειται να λάβει χώρα στο Μίκυ Σίτυ κι έχει γίνει το γεγονός της χρονιάς. Η Μίννι, θα βρίσκεται εκεί υπό την ιδιότητα της βοηθού της ενδυματολόγου, ενώ ο Γκούφυ είναι επιφορτισμένος να γράψει ένα άρθρο για την παράσταση. Σε αυτό θα τον βοηθήσει η φίλη του, η οποία θα τον βάλει στα παρασκήνια. Πώς μπορεί να συνδέονται, λοιπόν, μία απόπειρα ληστείας και μία παράσταση όπερας? Νομίζω πως αξίζει να διαβάσετε την ιστορία για να το μάθετε. :) Χορταστικό το συγκεκριμένο σενάριο, καθώς έχει τις απαραίτητες διακυμάνσεις στην υπόθεση για να προκαλέσει (στα μέγιστα) το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή της πλοκής με κούρασε η παρουσίαση των ηρώων και η γενική εισαγωγή. Στην συνέχεια, όμως, μπορώ να πω ότι με κάλυψε. Η εναλλαγή των σκηνών γίνεται υποδειγματικά και η βασική υπόθεση ενισχύεται, σελίδα με την σελίδα, με νέα στοιχεία. Μεγάλη μνεία γίνεται στο είδος της όπερας, λογικό μιας και μιλάμε για ιστορία που δημιουργήθηκε στην Ιταλία. ;) Επιτέλους, έχουμε συμμετοχή (υποτυπώδη) του Μίκυ και την πολυπόθητη γνωριμία του με τον Γκούφυ. Εντυπωσιασμένος, επίσης, δηλώνω από την σκηνή της ληστείας, υπό τους “ήχους” της όπερας! Εξαιρετική σκηνοθετική άποψη! :respect: Το φινάλε φαίνεται να είναι η αρχή στα κλασικά μοτίβα, που γνωρίζει ακόμα κι ο μέτρια “διαβασμένος” αναγνώστης. Εκτός αυτού, όμως, προσφέρει και συγκίνηση. Το σχέδιο, αν και περισσότερο καρτουνίστικο για τα γούστα μου, μου άρεσε.

 

“Τα αόρατα ρούχα” είναι μία ιστορία, που έχει σαν θέμα την υψηλή ραπτική της σύγχρονης εποχής και για πρωταγωνιστές τέσσερα πολύ γνωστά μας παπιά από την Λιμνούπολη. Ο Σκρουτζ κι ο Ρόμπαξ διατηρούν επιχειρήσεις στον τομέα του ρουχισμού και ψάχνουν (ο κάθε ένας για τον εαυτό του) να δημιουργήσουν πρωτότυπα ρούχα, προκειμένου να επικρατήσουν στον ανταγωνισμό. Αυτό το ψάξιμο, όμως, δεν μένει στις δικές τους προσωπικές ιδέες, καθώς αμφότεροι εκμεταλλεύονται κι επιστρατεύουν όλα τα μέσα της βιομηχανικής κατασκοπείας για να πετύχουν τους σκοπούς τους. Την ίδια ώρα, ο Ντόναλντ έχει πιάσει δουλειά στον Σκρουτζ σαν δοκιμαστής ρούχων, ενώ ο Φέθρυ (χωρίς να το καταλάβει :P ) εργάζεται στο ίδιο πόστο, αλλά για τον Ρόμπαξ. Οι δύο τους βρίσκονται κάθε βράδυ στην στάση του λεωφορείου και κουβεντιάζουν για το πώς πέρασαν την ημέρα τους και φαίνεται ότι και οι δύο τους έχουν παράπονα από τους εργοδότες τους και την μανία τους να φτιάχνουν ρούχα, που καταντούν επικίνδυνα για τους κατόχους τους. Θα τελειώσει κάποια στιγμή αυτή η φρενίτιδα των δύο κροίσων της Λιμνούπολης και με ποιο τίμημα? :thinking: Η βασική ιδέα του σεναρίου πραγματεύεται την κλασική επιχειρηματική κόντρα που υπάρχει ανάμεσα στον Σκρουτζ και τον Ρόμπαξ, με την διαφορά ότι εδώ κι ο Σκρουτζ πολεμάει τον ανταγωνιστή του με τα ίδια βρώμικα κόλπα (τους βιομηχανικούς κατασκόπους). Επίσης, αυτή η κόντρα, μετατρέπεται σε αγωνία κι αποτυπώνεται στα πρόσωπα του Ντόναλντ και του Φέθρυ. Από εκεί και πέρα έχουμε μία πλοκή που επαναλαμβάνεται και σατιρίζει τις κάθε είδους παρανοϊκές καινοτομίες που έχουμε δει κατά καιρούς. :P Το φινάλε δίνει μία γερή γροθιά στα κλασικά και φέρνει στην ιστορία την κατάληξη που (επιτέλους) της άξιζε. :clap2: Ε, μα πια, το χρειαζόντουσαν! :lol: Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό.

 

Στην επόμενη ιστορία του τεύχους, ο Ντόναλντ, ο Φέθρυ κι ο Γκαστόνε είναι “Ξαδέλφια έτοιμα για όλα!”. Οι τρεις τους φαίνεται να κάνουν καλή παρέα κι έτσι συχνά πηγαίνουν τις εκδρομές τους. Σε μία από αυτές τις εξορμήσεις τους, θα μπουν στο θρυλικό “313” και θα ξεκινήσουν για την ύπαιθρο. Ακολουθώντας τους (περίεργους) κανόνες των σωστών εκδρομέων, παίρνουν δρόμους και βουνά και φτάνουν σε ένα γραφικό χωριό. Με εξαίρεση το άθλιο ξενοδοχείο, στο οποίο κατέλυσαν, οι φίλοι μας περνούν πολλές στιγμές ξεγνοιασιάς και καλοπέρασης. Τι κρύβει, όμως, ένας μυστηριώδης διοπτροφόρος, ο οποίος τους παρακολουθεί στενά, σχεδόν από την αρχή του ταξιδιού τους? :thinking: Στην περίοδο της καραντίνας που διανύουμε, τέτοιες ιστορίες, που περιγράφουν όμορφα ταξίδια αναψυχής, θα πρέπει να παραλείπονται. :lol: Πέρα από την πλάκα, το σενάριο μπορεί να μοιάζει απλό, όμως περιέχει ευχάριστες σκηνές χιούμορ, αλλά και μυστηρίου. Οι τρεις πρωταγωνιστές στέκονται ικανοποιητικά και φαίνεται να έχουν χημεία μεταξύ τους, τουλάχιστον στις ιστορίες που δεν τσακώνονται! :P Η πλοκή μοιάζει με ένα ντοκιμαντέρ on the road, ενώ όσο πλησιάζουμε στο τέλος αποκτά άλλη χροιά και μετατρέπεται σε μυστήριο. Το φινάλε, μπορεί να μας λύνει όλες μας τις απορίες σχετικά με το ποιόν του “κατασκόπου” (τουλάχιστον στο τελευταίο καρέ) και μάλιστα με κωμικό τρόπο, αλλά θα το ήθελα περισσότερο σπιρτόζικο. Όπως και να έχει πάντως, πρόκειται για μία χαριτωμένη δουλειά. Σχεδιαστικά, την ιστορία την βρήκα μέτρια.

 

Θα μείνουμε στο σύμπαν των παπιών, όπου ο Λούντβιχ Φον Ντρέηκ, παίζει “Σκληρή άμυνα”. Ο πανεπιστήμονας διανοούμενος, πηγαίνει μέχρι το θησαυροφυλάκιο του θείου Σκρουτζ για να του ζητήσει να χρηματοδοτήσει μία αρχαιολογική έρευνα που έχει στα σκαριά. Όπως είναι φυσικό, εκείνος φουντώνει και τον πιάνει από τον λαιμό, την ώρα που δέχεται ένα τηλεφώνημα! :P Στην άλλη άκρη του σύρματος είναι ο χαφιές θυρωρός της Λέσχης των εκατομμυριούχων, που του εκμυστηρεύεται ότι ένας επιχειρηματίας (που περιμένει ο Σκρουτζ) αναμένεται να έρθει στην Λιμνούπολη σήμερα. Ο Παντάξιος, όμως, έχει πάρει την ετήσια, μονοήμερη άδειά του κι έτσι ο τσιφούτης μεγιστάνας δεν μπορεί να αφήσει το θησαυροφυλάκιο μόνο του (φαίνεται ότι δεν εργάζονται άλλοι υπάλληλοι εκεί. :P ). Ο κλήρος πέφτει στον Λούντβιχ, λοιπόν, ο οποίος επιφορτίζεται με την υποχρέωση να φυλάει το μέγαρο, μέχρι να επιστρέψει ο ιδιοκτήτης του. Ο αγαπημένος μας καθηγητής, φαίνεται ότι τα βρίσκει σκούρα με την εξοικείωσή του στα αντικλεπτικά συστήματα του θησαυροφυλακίου, την ώρα που οι Μουργόλυκοι, γνωρίζοντας ότι ο Σκρουτζ έφυγε, εξαπολύουν ληστρική επίθεση. Θα καταφέρει ο Λούντβιχ να προστατέψει την περιουσία του Σκρουτζ? Εκτίμησα το εν λόγω σενάριο γιατί παρουσιάζει έναν Λούντβιχ δραστήριο και περιπετειώδη, ο οποίος εκτός από μυαλό, βάζει και τα χέρια, προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του. :respect: Από την άλλη, ο Σκρουτζ βγάζει (για πολλοστή φορά) άθλιο χαρακτήρα, εκμεταλλεύεται τους πάντες και είναι αρνητικός. Με απογοήτευσε! :moutra2: Η πλοκή έχει δράση κι ένταση, αλλά σίγουρα δεν αφήνει τον αναγνώστη με κομμένη την ανάσα. Το φινάλε έχει σκοπό να προάγει το κωμικό στοιχείο, αλλά προσωπικά δεν με έκανε να γελάσω, καθώς το βρήκα κλισέ κι εκνευριστικό (καταλάβατε ότι τα έχω πάρει με τον Σκρουτζ). :P Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό.

 

Και θα κλείσουμε με μία ιστορία που μυρίζει Άνοιξη, καθώς η Λιμνούπολη αποκτά ένα ανθισμένο κι “Όμορφο θησαυροφυλάκιο”! :P Ο θείος Σκρουτζ είναι στα μαύρα πανιά, καθώς μόλις έλαβε μία ειδοποίηση από το Δημοτικό Συμβούλιο της Λιμνούπολης, που του ανακοινώνει ότι το θησαυροφυλάκιο χαλάει την αισθητική της πόλης και θα πρέπει να αλλάξει για να γλιτώσει ο ιδιοκτήτης του το πρόστιμο. :shit2: Ο φίλος μας, λοιπόν, θα καλέσει τον Κύρο κι αφού του παραθέσει το πρόβλημά του, θα του ζητήσει να τον βοηθήσει (εννοείται ούτε λόγος για αμοιβή :P ). Εκείνος θα δημιουργήσει μία συσκευή που θα δώσει μία άλλη όψη στο αποκρουστικό (αν και προσωπικά εμένα μου αρέσει) μέγαρο. Οι μπελάδες, βέβαια, δεν θα αργήσουν να κάνουν την εμφάνισή τους και να κάνουν έξαλλο τον γερο-τσιφούτη! :P Μιλάμε για ένα σενάριο, που ταιριάζει απόλυτα στην εποχή που διανύουμε. :flowers9: Η ιδέα, πάνω στην οποία πατάει, δεν έχει να μας πει κάτι νεότερο. Ο Σκρουτζ έχει πρόβλημα, καλεί τον Κύρο να του φτιάξει μία εφεύρεση, εκείνη πετυχαίνει στην αρχή, μέχρι που όλα καταστρέφονται στο τέλος. Τουλάχιστον η πλοκή βγάζει νόημα κι έχει μία λογική ροή σε όλη την διάρκειά της. Το φινάλε βγάζει το απαιτούμενο κωμικό στοιχείο, χωρίς να είναι παράλογο. Γενικά, από τις υποδεέστερες ιστορίες, είναι μία αξιόλογη προσπάθεια. :) Το σχέδιο βγάζει κάποιον ρεαλισμό, αλλά το βρήκα απλά καλό. Δεν μπορώ, όμως, να μην πω ότι έμεινα αρκετές στιγμές να θαυμάζω το λουλουδάτο θησαυροφυλάκιο. :wow:

 


:beer:

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απίστευτη η πρώτη ιστορία του τεύχους και τελευταία του Ρεπόρτερ Γκούφυ. Μιλάμε για ένα αριστούργημα από άποψη σχεδίου και εξαιρετική ανάπτυξη ιστορίας καθ' όλη τη διάρκεια της. Λειτουργεί ουσιαστικά ως prequel-origin story των χαρακτήρων που γνωρίζουμε στο Μίκυ Σίτυ, το πως γνωρίζονται και τι πέρασαν για να γίνουν αυτοί που είναι σήμερα. Έχει πολλά references με αγαπημένο μου το "If you can dream it, you can do it" που λέει ο Γκούφυ προς το τέλος και το οποίο είναι απόφθεγμα του Walt Disney. Πιθανόν από τις καλύτερες ιστορίες που έχω διαβάσει σε Μίκυ Μάους. Όλο το τεύχος αξίζει μόνο και μόνο για αυτήν την ιστορία.

 

Από εκεί και πέρα, τα αγαπημένα μου παπιά δε με δικαίωσαν τόσο, ούτε η ιστορία του Λούντβιχ, ούτε αυτές με τα ρούχα ή τα ξαδέλφια με κέρδισαν. Αλλά αυτή η κεντρική ιστορία σε κάνει απλά να ξεχνάς οποιοδήποτε μειονέκτημα των υπολοίπων, αξίζει 100%.

  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Μίκυ Μάους #306

 

Εξώφυλλο

Καταρχάς θα σχολιάσουμε το εξώφυλλο λέγοντας ότι είναι πραγματικά υπέροχο :) Έχει όμορφο χρωματισμό και ταιριάζει γάντι στην ιστορία και στο περιοδικό. 10/10

 

Μπαχαλέρια Τραμουντάνα

Θα σχολιάσω μόνο την πρώτη ιστορία του τεύχους όχι μόνο γιατί αυτή έχω διαβάσει μόνο αλλά και γιατί πραγματικά είναι από τις φορές που έκανε να νιώσω ότι το τεύχος αξίζει τα λεφτά του μόνο και μόνο για αυτήν. Η ιστορία αυτή είναι ο επίλογος μιας πολύ αγαπημένης σειράς που ήταν πολύ πρωτότυπο για τα Ντισνεικά δεδομένα. Ο επίλογος είναι φοβερός τόσο σχεδιαστικά όσο σεναριακά. Αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο να γίνει σειρά θαρρώ και πρέπει να το πούμε από την αρχή. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα χωριστά. Όσον αφορά το σχέδιο του Τουρκόνι θα πω ότι είναι το καλύτερο που έχω δει από όλες τις ιστορίες τις σειρές. Πολύ ωραία καρέ με ατμόσφαιρα εποχής και πολύ καλές και οι εκφράσεις των χαρακτήρων. Δεν έχω κανένα παράπονο και μου άρεσαν και τα cameos διάφορων χαρακτήρων του Γκοτφρεντσον στο καρέ της Όπερας (Καθηγητής Ενίγκμα, Δόκτωρ Βούλτερ, Λόρδος Ματζέστικ κλπ αλλά και χαρακτήρων όπως η Φούρκα και ο Μόρτιμερ ). Το βρήκα πολύ έξυπνο. Όσο για το σενάριο, η Ραντίτσε δίνει ρέστα παιδιά. Όχι μόνο καταφέρνει να μην κλείσει η σειρά απότομα αλλά μέσα σε 42 σελίδες βγαίνει αρμονικά ο επίλογος. Μου φάνηκε επίσης, υπέροχη η σκέψη της (ή τους) όσον αφορά το πως κατάφεραν να δείξουν και τον Μίκυ και τον Γκούφυ με τον ορίτζιναλ ρουχισμό τους εξαιτίας επιλογών/συμβάντων που έτυχαν στους χαρακτήρες μέσα στην ιστορία. Η δε αντίδραση της Μίννι και στις 2 ενδυμασίες και ειδικά στου Μίκυ είναι ότι καλύτερο καθώς είναι η αντίδραση που έχουμε και εμείς οι αναγνώστες. Άλλα πράγματα που άρεσαν που μου άρεσε είναι η συνάντηση του Πητ με την Τρούντυ αλλά και του Μίκυ (επιτέλους) με τον Γκούφυ αντίστοιχα, η καθιέρωση της ενδυμασίας του Μαύρου Φαντάσματος και ο πολύ ομαλός τρόπος που οδηγεί στη μετάβαση όλων στο Μίκυ Σίτυ. Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι και οι αναφορές στις ιστορίες του Γκότφρεντσον αλλά και αυτών της χρονομηχανής μπήκαν πολύ εύστοχα. Αν είχα κάτι που να μην μου άρεσε τόσο θα έλεγα ότι ήταν το πόσο ευκολόπιστος ήταν ο Μαύρος Πητ αλλά αυτό είναι μέρος του χαρακτήρα του οπότε δεν μπορούμε να πούμε ότι φταίει το γράψιμο. Αξιοποίησε έξυπνα το κατεργάρικο μυαλό του προς το τέλος και άρα δεν θα έπρεπε να έχω παράπονο. Το δίδυμο που μας πρόσφερε αυτή την σειρά ήταν θαυμαστές των ιστοριών του Γκοτφρεντσον (όπως μάθαμε στην συνέντευξη που τους πήραμε τελευταία) και δούλεψε τόσο αρμονικά ώστε και το σχέδιο και το σενάριο ενώ ήταν από διαφορετικά άτομα, αυτό να μην φαίνεται. Ο συνδυασμός τους μας χάρισε μια φρέσκια και εντυπωσιακή δουλειά. Για μένα η συγκεκριμένη ιστορία αποτελεί και διαμαντάκι και είναι η καλύτερη της σειράς. Θα δώσω απλόχερα το 10/10 διότι το αξίζει. Μπράβο.

 

Μακάρι όπως γινόταν παλιά στα Μεγάλα Σήριαλ να είχαμε όλες τις ιστορίες της σειράς συγκεντρωμένες. Ίσως γίνει κάποτε κάτι τέτοιο. Ποτέ δεν ξέρεις...

 

Ας δούμε τώρα τις αναφορές στις ιστορίες του Γκότφρεντσον:

  1. Θα διώξουμε τα φαντάσματα από ένα παλιό σπίτι; -> Παραπέμπει στην ιστορία Τα Επτά Φαντάσματα.
  2. Θα ανακαλύψουμε μυστικά εργαστήρια στα σύννεφα; -> Παραπέμπει στην ιστορία Το Ουράνιο Νησί.
  3. Θα συναντήσουμε τον άνθρωπο του μέλλοντος; -> Παραπέμπει στην ιστορία Ο άνθρωπος του Μέλλοντος.
  4. Θα ταξιδέψουμε σε έναν μακρινό Πλανήτη; -> Παραπέμπει στην ιστορία Be-junior and the Aints.

Άλλες Αναφορές:

  1. Θα παίξουμε σε μια ταινία εποχής; -> Μάλλον παραπέμπει στην Λα Στράντα; Καζαμπλάνκα.
  2. Θα ταξιδέψουμε στο Παρελθόν ή το Μέλλον με μια χρονομηχανή; -> Παραπέμπει στις ιστορίες με την χρονομηχανή.

 

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
25 λεπτά πριν, ΚΟΜΙΞ είπε:

 

Θα παίξουμε σε μια ταινία εποχής; -> Μάλλον παραπέμπει στην Λα Στράντα;

Καζαμπλάνκα πιο πιθανό... ο Γκούφυ δεν είχε μεγάλη συμμετοχή στην Λα Στράντα.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 λεπτά πριν, doom είπε:

Καζαμπλάνκα πιο πιθανό... ο Γκούφυ δεν είχε μεγάλη συμμετοχή στην Λα Στράντα.

Ναι έχεις δίκιο! Την ξέχασα την Καζαμπλάνκα. Το αλλάζω ;)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Υπάρχει και αυτή, αν θέλουμε να μείνουμε στον Γκότφρεντσον...

  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 30/4/2020 στο 12:26 ΠΜ, nikolas12 είπε:

Έχει πολλά references με αγαπημένο μου το "If you can dream it, you can do it" που λέει ο Γκούφυ προς το τέλος και το οποίο είναι απόφθεγμα του Walt Disney.

Στην πραγματικότητα δεν ήταν ο Walt Disney που το είπε.

  • Like 4
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
39 λεπτά πριν, doom είπε:

 

Well αρκετά σοκαριστικό, δεν είχα δει ποτέ ότι δεν το είπε ο Disney, πάντα αναφερόταν ως δικό του quote. Κάθε μέρα μαθαίνεις και κάτι τελικά :) 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.