Jump to content
News Ticker
  • ΕΚΔΗΛΩΣΗ
  • Η ΛΕΦΙΚ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ τον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ 2019 στον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΟΥΣΗ Παρουσίαση: Σάββατο 14 ΔΕΚ 2019 στις 8μμ @ΛΕΦΙΚ
ΚΟΜΙΞ

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 276 [η Επανάσταση των Πλαισίων Αφήγησης - Κάστυ]

Πώς σας φάνηκε το τεύχος;  

5 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

mm276-960x600-thumb-large.thumb.jpg.07352f3a8e8da7dcb3a43cf59f82de14.jpg

6 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
    Ο ΜΙΚΥ ΚΙ Ο ΓΚΟΥΦΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΕΝΑ ΕΞΑΓΡΙΩΜΕΝΟ ΣΜΗΝΟΣ ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΑ
  • ΣΙΓΟΥΡΟ ΜΕΡΟΣ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΡΥΨΕΙ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΝΤΕΡΜΠΥ ΤΗΣ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ ΠΑΝΙΚΟ
  • ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΠΟΛΥΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ
    Ο ΛΟΥΝΤΒΙΧ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ ΕΝΑΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΥΡΟΣ ΚΑΙ ΓΟΗΤΡΟ
  • ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ
    Ο ΚΥΡΟΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΕΝΑ ΡΟΜΠΟΤ ΒΟΗΘΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΝΑ ΡΟΜΠΟΤ ΒΟΗΘΟ ΤΟΥ ΒΟΗΘΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΝΑ ΡΟΜΠΟΤ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ
  • ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΓΛΥΚΑ
    Η ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΕΚΑΚΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΥ ΣΙΤΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΥΛΩΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΙΑΣ ΞΙΠΑΣΜΕΝΗΣ ΣΝΟΜΠ
  • Η ΑΛΜΥΡΗ... ΤΟΥΡΤΑ
    Ο ΡΟΜΠΑΞ ΚΟΝΤΡΑΡΕΙ ΤΟΝ ΣΚΡΟΥΤΖ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΜΥΡΗ ΤΟΥΡΤΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΝΤΑΚ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου (Νο. 276)

 

 

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 3
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γνωρίζουμε κάτι παραπάνω για την ιστορία του Casty αν κι εγώ θα την πάρω με κλειστά μάτια!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Preview στο readpoint

On 24/9/2019 στο 10:58 ΠΜ, guskoin είπε:

Γνωρίζουμε κάτι παραπάνω για την ιστορία του Casty αν κι εγώ θα την πάρω με κλειστά μάτια!

image.thumb.png.636702045a65564d9021f8227edde495.png  image.thumb.png.dbad0d3a9ee56875a9fcc5742d55f424.png image.thumb.png.577f725b035cbe7baeabc2c01fd16b9d.png  

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπράβο κύριε Μίκυ, ωραία γνώμη έχεις για τα κόμικς. Ωραίο παράδειγμα δίνει στα παιδιά. Ακούς εκεί να ξεφορτωθεί ο Γκούφυ τα κόμικς του!  :lol: 

 

 

:beer: 

  • Like 1
  • Funny 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #276 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον εκλεκτό φίλο @Indian)

tn_MIKYMAOUSE_0276.jpg

Εδώ Μίκυ Σίτυ! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Η επανάσταση των πλαισίων αφήγησης (Α' μέρος).

Ο Μίκυ βοηθάει τον Γκούφυ να τακτοποιήσει τα κόμικς στην σοφίτα του.

 

Ο Γκούφυ ενθουσιάζεται με αυτά που βρίσκει. Ο Μίκυ ξαφνικά ακούει έναν θόρυβο από ένα κουτί πάνω σε μία ντουλάπα. Ένα πλαίσιο αφήγησης ον ρίχνει αναίσθητο. Με τον Γκούφυ το παίρνουν στο κυνήγι στο υπόλοιπο σπίτι. Ο Γκούφυ το πιάνει με την απόχη σαν να είναι πεταλούδα και το βγάζει στον κήπο. Δυστυχώς όμως τα πλαίσιο επιστρέφει με ενισχύσεις. Στην έξοδο τους από το σπίτι πέφτουν πάνω σε έναν αστυνομικό που φυσικά δε πιστεύει λέξη από όσα του λένε.

 


Ο Μίκυ με τον Γκούφυ τρέχουν να σωθούν και βρίσκουν καταφύγιο σε μία αποθήκη. Εκεί έχει εγκλωβιστεί και μία πανέμορφη ξανθιά κατατρομαγμένη. Σε λίγο μπουκάρει και ένα καθηγητής γυμναστικής σε νηπιαγωγείο. Ο Μίκυ αφού είναι ο ήρωας της ιστορίας προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα πλαίσια με διάφορες μεθόδους που προτείνει ο Καθηγητής με τον Γκούφυ. Όπως αλάτι, ζάχαρη, οδοντόκρεμα και διάφορες άλλες μεθόδους. Αλλά καμία δεν έχει αποτέλεσμα Οπότε η παρέμβαση του στρατού κρίνεται απαραίτητη.

 

 


"Η επανάσταση των πλαισίων αφήγησης." (Β' μέρος).

Η μάχη εναντίων των πλαισίων κορυφώνεται στο δεύτερο μέρος της ιστορίας. ΄Αμφότερες οι δύο πλευρές τα δίνουν όλα σε μία από τις πιο περίεργες αναμετρήσεις στην ιστορία των κόμικς.

"Σίγουρο μέρος."

Ο Ντόναλντ δε θυμάται που έκρυψε τα εισιτήρια για τον μεγάλο τελικό και ο Φέθρυ του προσφέρει χείρα βοηθείας.

"Συνάδελφος πολυπτυχιούχος."

Ο Λούντβιχ προσπαθεί να πείσει ένα συνάδελφό του να γίνει μέλος της Λέσχης πολυπτυχιούχων της Λιμνούπολης.

"Υπερβολική βοήθεια."

Ο Κύρος τρέχει και δε φτάνει με την δουλειά στο εργαστήριό του. Οπότε καταφεύγει στην δημιουργία βοηθών.

"Για μία χούφτα γλυκά."

Η Κλάραμπελ παίρνει μέρος σε μία μονομαχία για τα καλύτερα κεκάκια.

"Η αλμυρή... τούρτα."

Τζον εναντίον Σκρουτζ με απώτερο έπαθλο την αλμυρή τούρτα της Ελβίρας.

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Άκρως διασκεδαστική και πρωτότυπη η "κεντρική ιστορία" του τεύχους. Πρωτότυπο σενάριο, πολύ καλοί χαρακτήρες και όμορφοι διάλογοι. Ξέφευγε κατά πολύ από τα συνηθισμένα και πραγματικά την ευχαριστήθηκα!!!

Το τεύχος συνεχίζει με μία ιστορία καταστροφής διότι βάζει το χεράκι του ο Φέθρυ. Διαβάζεται άλλα μέχρι εκεί. Έχουμε δει και καλύτερες σε αυτή την κατηγορία. Η τρίτη ιστορία του τεύχους έχει ως επίκεντρο τον αγώνα του Λούντβιχ για το καλό της Λέσχης του... Αν και τις μεθόδους του ορθές δε τις λες την ψιλοευχαριστήθηκα... Ο Κύρος στην επόμενη ιστορία προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με τον φόρτο εργασία του. Καλούτσικη ιστορία. Συμπαθητική η ζαχαροπλαστικού τύπου αναμέτρηση της Κλάραμπελ. Ανήκει σε μία σειρά ιστοριών με γενικό τίτλο "Στον αστερισμό της γεύσης." Τέλος το τεύχος κλείνει με μία πολύ καλή από άποψη σεναρίου ιστορία με απρόβλεπτο τέλος!!!

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Η επανάσταση των πλαισίων αφήγησης."
2. "Η αλμυρή... τούρτα."
3. "Συνάδελφος πολυπτυχιούχος."
4. "Υπερβολική βοήθεια."
5. "Σίγουρο μέρος."
6. "Για μια χούφτα γλυκά."


7/10!!! Πραγματικά η πρώτη ιστορία είναι μία ευχάριστη έκπληξη!!! Πάρα πολύ καλή και η τελευταία Οι υπόλοιπες της εξάδας είναι μέτριες προς καλούτσικες. :D 

:hop::hop::hop:

 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Λοιπόν κυρίες και κύριοι και μικρά παιδιά (sic) ο Κάστυ μας έχει δώσει υπέροχες ιστοριάρες με τον αγαπημένο μας ποντικό. Εδώ είπε να κάνει μια ωδή στο σουρεαλισμό.

Ας μου πάρω λοιπόν μια συνέντευξη όντας σε αυτό το κλίμα και εγώ.

 

Καλά έκανε ο Κάστυ Χρήστο μου?

Ναι προφανώς γιατί πρέπει να δοκιμάζει κανείς νέα πράγματα.

 

Ήταν από τις καλές ιστορίες του?

Μμμμ, δεν θα το λεγα. Έχει πολύ θέσει τόσο ψηλά τον πήχη σαν τον καλύτερο εν ενεργεία δημιουργό Ντίσνευ που αυτή η ιστορία δεν κατατάσεται στις πολύ καλές του.

 

Και εσύ Χρήστο με ποια δικαιοδοσία μιλάς?

Γιατί είμαι λάτρης του σουρεαλισμού φίλοι μου. Πίνακες Νταλί κοσμούν το σαλόνι μου το wallpaper του υπολογιστή μου.

 

Και ποιος είναι για σένα ο δάσκαλος του σουρεαλισμού?

Ο Φατσίναρος αδέρφια. Σε αυτό το θέμα ο Κάστυ δεν του αγγίζει το μικρό νυχάκι του έξω δεξιά δάκτυλου του πέμπτου από τα έξι χέρια του...

 

Κατά τα άλλα ωραίο τευχίδιον με την τελευταία ιστορία να κλείνει όπως το κάτω  σοκολατένιο μέρος σε ένα παγωτό χωνάκι με σοκολάτα του περιπτέρου.

 

:beer5::minigun::takebread:

 

 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καταρχάς να πω I am simple man. I see Casty and read the story right away :D

Εξώφυλλο

Απλά υπέροχο το εξώφυλλο. Μίκυ Μάους όνομα και πράμα :)  Σε κάνει να θες να διαβάσεις την ιστορία 10/10

Ιστορία

Έχοντας καιρό να πάρω κάποιο τεύχος του Μίκυ Μάους που να το διαβάσω την κύρια ιστορία μονορούφι να πω ότι ανυπομονούσα για το τεύχος από την στιγμή που είχαμε δει την ιστορία στο ημερολόγιο του Σεπτέμβρη. Το σχέδιο είναι υπέροχο και είναι αυτό το ωραίο που μας έχει συνηθίσει ο Κάστυ. Πλέον μετά από τόσες ιστορίες του βλέπει κανείς τον δικό του Γκούφυ, Μίκυ και Πητ και καταλαβαίνει αμέσως ότι είναι αυτός. Θέλω να πω ότι έχει θέση τις δικές του πινελιές και έχει φύγει από την σκιά του Σκάρπα, Το σενάριο το βρήκα καινοτόμο. Κάτι το διαφορετικό και σουρεαλιστικό. Βέβαια, στο τελευταίο τομέα ο Φατσίνι τα σπάει όπως λέει ο φίλος @Manitou. Ναι αλλά και εδώ ο Κάστυ έδειξε κάτι που δεν μας έχει συνηθίσει και το έκανε και όμορφα. Τα αστεία ήταν πετυχημένα και κάποια πάνελ μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μιμς. Μιλάει για τα κόμικς αλλά και  μου άρεσε που σε κάποια καρέ λένε οι χαρακτήρες τα κλισέ που έχουν κάποιες ιστορίες κόμικς ή που συνέβαιναν αρκετές φορές παλιά. Σατιρίζει ακόμα και τον αριθμό τον σελίδων που συνήθως έχουν και οι σχετικά μεγάλες ιστορίες του Topolino που είναι 30.  Μου άρεσε πολύ. Είναι από τις καλύτερες ιστορίες του Κάστυ; Σίγουρα όχι γιατί όντως έχει θέσει τον πήχη πολύ ψηλά και αυτό είναι καλό! Είναι μια από τις πολύ καλές του ιστορίες; Θα έλεγα ναι και θα συμφωνήσω με τον @Kriton στην βαθμολογία. 8.5/10 φρομ μι!

 

Ακόμα μην ξεχάσω να πω ότι εδώ όντως πρέπει να δοθούν συγχαρητήρια και στη δουλειά του γραφίστα. Αυτή η ιστορία πρέπει να το ξεθέωσε. Μου άρεσε και το πως είχε το "Μίκυ Μάους" στον τίτλο αλλά έδωσε ρέστα στην μεγάλη περίληψη. Μπράβο του.

 

Τις άλλες ιστορίες δεν τις έχω διαβάσει ακόμα αλλά και μόνο από την ανάγνωση της πρώτης νιώθω ότι έπιασαν τόπο τα χρήματα μου :)

  • Like 4
  • Disagree 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το πιο αστείο του κομματι ήταν το πάνελ σε ένα μακρινό γαλαξία....

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 λεπτά πριν, Manitou είπε:

Το πιο αστείο του κομματι ήταν το πάνελ σε ένα μακρινό γαλαξία....

Απρόσμενη αναφορά δεν λέω :PΤο άλλο με την αλλόκοτη ιστορία του Μίκυ με Τζελομόρια μου άρεσε πάντως :P

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είχα καιρό να αγοράσω Μίκυ Μάους. Το τελευταίο που αγόρασα ήταν το #231, που το είχα πάρει απλά γιατί είχα διαβάσει πολύ καλά λόγια εδώ πέρα για την ιστορία "Όλα Αυτά που θα Συμβούν Χθες", παρόλα αυτά δεν ξετρελάθηκα. Πριν από αυτό το έπαιρνα τακτικά ως το #197 (με μικρές ελλείψεις). Γενικά από παιδί είχα τρέλα με τα Μίκυ Μάους. Κάθε Παρασκευή από τον Ιούνιο του 2007 δεν είχα χάσει τεύχος. Αλλά εκείνη την εποχή, λίγο λόγω πανελληνίων που δεν έβρισκα χρόνο να τα διαβάσω, λίγο ότι οι ιστορίες μου έμοιαζαν πολύ "παιδικές" πλέον,  λίγο ότι ήθελα να κρατήσω λεφτά για κόμικς της DC, αποφάσισα να σταματήσω να το αγοράζω. Παρόλα αυτά η σημερινή ιστορία μου κέντρισε το ενδιαφέρον μόνο από τον τίτλο και το εξώφυλλο και αποφάσισα να αγοράσω ένα ακόμη τεύχος μετά από καιρό. Δεν έκανα λάθος. Την ευχαριστήθηκα πάρα πολύ. Μάλιστα με έπιασα να γελάω 2-3 φορές με έξυπνες ατάκες που είχε και γενικότερα το σουρεαλιστικό της σενάριο με κέρδισε κατευθείαν. Πολύ έξυπνη υπόθεση, ό,τι πρέπει για έναν φαν των κόμικ. Λύνεται όντως αρκετά εύκολα αλλά δεν παύει να είναι απολαυστική. Μετά χαράς να διαβάζω τέτοιες ιστορίες πού και πού και να θυμάμαι τους ήρωες που αγάπησα από παιδάκι. Θα έχω το νου μου πιο συχνά στο τι κυκλοφορεί από Μίκυ, μήπως πετύχω κι άλλα τέτοια διαμαντάκια.

  • Like 7
  • Disagree 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ κακή ιστορία, στις 2-3 χειρότερες του Κάστι.. 

  • Disagree 2
  • Neutral 1
  • Read 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έναν...Casty φιλοξενεί αυτό το τεύχος του αγαπημένου μας περιοδικού και ήρθε η ώρα για την “Επανάσταση των πλαισίων αφήγησης”. Ο Γκούφυ προσπαθεί να οργανώσει την σοφίτα του σπιτιού του η οποία είναι γεμάτη από την συλλογή του από κόμικς (δικός μας είναι κι αυτός :P ). Εκεί θα βρεθεί κι ο Μίκυ για να βοηθήσει τον φίλο του με το συγύρισμα, όταν θα συνειδητοποιήσει κάτι πολύ παράξενο. Επάνω από το κεφάλι του βρίσκεται ένα...πλαίσιο αφήγησης, όπως στα κόμικς. :wow: Προσπαθώντας να το διώξουν θα βρουν έξω από την πόρτα του σπιτιού κι άλλα τέτοια πλαίσια, τα οποία φαίνονται πολύ τσαντισμένα. Οι δύο φίλοι θα καταδιωχθούν από αυτά και στην προσπάθειά τους να τα αποφύγουν, θα κλειστούν σε μία αποθήκη, που υπήρχε εκεί κοντά και θα γνωριστούν με άλλα δύο άτομα. Μία όμορφη κι άκρως τρομοκρατημένη κοπέλα κι έναν αφελή επιστήμονα. Θα μπορέσει η ομάδα να αντεπεξέλθει και να κατατροπώσει αυτές τις ύπουλες πινακίδες? Διαβάζοντας αυτή την ιστορία, από την αρχή μέχρι το τέλος, είχα ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη κι αυτό οφείλεται στο σενάριό της. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι είναι ο ορισμός της πρωτοτυπίας. Φαίνεται να είναι μία ιδέα η οποία δεν ήρθε κατά παραγγελία, αλλά σε μία στιγμή χαβαλέ (και ίσως μετά από κατανάλωση αλκοόλ :lol: ). Η πλοκή σατιρίζει μέχρι δακρύων την “ζωή” των χαρακτήρων στα κόμικς, βγάζει πολύ χιούμορ (που το δημιουργούν, εκτός των βασικών πρωταγωνιστών, και οι κομπάρσοι) κι ο σουρεαλισμός καλά κρατεί. Ένας σουρεαλισμός ευχάριστος, χωρίς δήθεν, όπως άλλωστε μας συνηθίζει ο ανερχόμενος Ιταλός καλλιτέχνης. Ο τρόπος αντιμετώπισης των πλαισίων ήταν έξυπνος, αλλά το φινάλε ήταν συνηθισμένο. Λίγο πειράζει όμως. Γενικά την βρήκα μία χαλαρή κι ευχάριστη ιστορία, την οποία θα εκτιμήσουν περισσότερο εκείνοι που έχουν εμπειρία στα κόμικς. :P Το σχέδιο είναι εξίσου αξιόλογο με το σενάριο. Ενδιαφέρον έχει η διαφορετική γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε στην ιστορία αυτή. Μου άρεσε. :)

 

Κι αφού γελάσαμε με την ιστορία του Casty, ας πεταχτούμε μέχρι την Λιμνούπολη, όπου όλα είναι έτοιμα για το μεγάλο ποδοσφαιρικό ντέρμπυ της πόλης. Όλοι οι φίλαθλοι τρέχουν την τελευταία στιγμή να αποκτήσουν ένα “μαγικό χαρτάκι”, που θα τους εξασφαλίσει την είσοδό τους στο στάδιο, αλλά ο Ντόναλντ δείχνει να μην ανησυχεί, μιας κι έχει αγοράσει τα δικά του εισιτήρια δύο μήνες πριν και, για να μην τα χάσει, τα έχει κρύψει σε ένα “Σίγουρο μέρος”. Λίγο πριν τον αγώνα λοιπόν, ο φίλος μας θα αναζητήσει τα εισιτήριά του, όταν θα συνειδητοποιήσει ότι έχει ξεχάσει το μέρος που τα έχει φυλάξει. :shit2: Όλως τυχαίως θα περάσει έξω από το σπίτι του ο Φέθρυ και θα προθυμοποιηθεί να τον βοηθήσει σαν ειδήμονας που είναι (έχει πάρει πτυχίο δι’ αλληλογραφίας στην ανακάλυψη χαμένων αντικειμένων) να τα βρει. Και φυσικά με τα ανάλογα καταστροφικά αποτελέσματα. Πρόκειται για μία ευχάριστη ιστορία, που δεν ξεφεύγει από τα κλασικά (ο Φέθρυ βοηθάει τον Ντόναλντ και γίνονται όλα μπάχαλο). Στην πλοκή υπάρχει χιούμορ, ενώ οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί ο ξάδελφος του Ντόναλντ, αυτή την φορά, δεν θα τις χαρακτηρίζαμε εντελώς παράλογες. Αλλά φυσικά μιλάμε για τον Φέθρυ. :P Το φινάλε είναι πρωτότυπο και κλείνει όμορφα την υπόθεση. Το σχέδιο δεν με ενθουσίασε τόσο. Το βρήκα μέτριο.

 

Στον “Συνάδελφο πολυπτυχιούχο”, θα μείνουμε στην Λιμνούπολη και για την ακρίβεια στην Λέσχη πολυπτυχιούχων, στην οποία γραμματέας είναι ο γνωστός μας καθηγητής Λούντβιχ Φον Ντρέηκ. Η Λέσχη αντιμετωπίζει ένα σοβαρό ζήτημα. Ένα μέλος της μετακόμισε από την Λιμνούπολη και πήγε στην Χηνούπολη. Έτσι, γράφτηκε στην αντίστοιχη Λέσχη εκεί, με αποτέλεσμα η εδώ Λέσχη να μετρά ένα μέλος λιγότερο. Αυτή η έλλειψη θα την κάνει να κινδυνεύει να χάσει την πρωτιά στην γενική απογραφή που έρχεται. Ο Λούντβιχ λοιπόν, ύστερα από παρακίνηση του Προέδρου, θα βρει έναν συνάδελφό του ξερόλα και θα προσπαθήσει να το πείσει να εγγραφεί στην Λέσχη, για να αυξηθεί πάλι ο αριθμός των μελών της. Ο τύπος όμως είναι σε αφωνία, λόγω ενός πτυχίου που θέλει να αποκτήσει και δεν συνεργάζεται. Ο πρωταγωνιστής μας λοιπόν θα επιστρατεύσει την συνδρομή του Ντόναλντ για να πετύχει τον σκοπό του. Η συνέχεια στα τεύχη σας. :) Σίγουρα δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας το συγκεκριμένο σενάριο, αλλά το βρήκα ευχάριστο. Ο Λούντβιχ στέκεται επάξια στο τιμόνι του πρωταγωνιστή και δεν υστερεί καθόλου όταν έρχεται στο προσκήνιο το βαρύγδουπο όνομα του Ντόναλντ. Η πλοκή είναι ξεκάθαρα χιουμοριστική. Ο Ντόναλντ κάνει πολλές γκάφες, γεγονός που θα δικαιολογούσε να πάρει τον ρόλο αυτόν ο Φέθρυ. Η ιστορία κλείνει με ξεκαρδιστικό τρόπο. Στον εικαστικό τομέα μού άρεσε πολύ. Τόσο το σχέδιο, όσο κι ο χρωματισμός.

 

Στην “Υπερβολική βοήθεια”, ο Κύρος είναι φοβερά απασχολημένος με το να φτιάχνει τις ηλεκτρικές συσκευές των συμπολιτών του, γεγονός που τον αποπροσανατολίζει από την κύρια ιδιότητά του, που είναι η έμπνευση και η δημιουργία χρηστικών εφευρέσεων. Έχει γίνει δηλαδή κάτι σαν τον Οράτιο στο Μίκυ Σίτυ. :P Όταν το πράγμα πάει στο απροχώρητο, θα του περάσει από το μυαλό να κατασκευάσει ένα ρομπότ, το οποίο θα είναι επιφορτισμένο με το να επισκευάζει τις οικιακές συσκευές και να αφήνει εκείνον απερίσπαστο να δημιουργήσει. Φαίνεται όμως ότι κάτι τέτοιο δεν αρκεί και τότε το πρώτο “τουβλάκι” του ντόμινο θα πέσει και θα παρασύρει και τα υπόλοιπα. :P Αρκετά συμπαθητική, θα χαρακτήριζα την συγκεκριμένη ιστορία. Η υπόθεση “χτίζει”, στην αρχή της, έναν Κύρο με άλλη ιδιότητα, αλλά σύντομα ο φίλος μας επιστρέφει στην ρουτίνα του. Η πλοκή είναι κλιμακούμενη κι ευφυής, ενώ παράλληλα αφήνει ένα χαμόγελο στα χείλη του αναγνώστη. Το φινάλε δεν είναι δύσκολο να το μαντέψει κανείς. Θα το ήθελα το ίδιο έξυπνο με το υπόλοιπο story. Σχεδιαστικά την βρήκα μέτρια.

 

Στην επόμενη ιστορία του τεύχους, η Κλάραμπελ θα τσακωθεί “Για μια χούφτα γλυκά”. Όλα ξεκινάνε στην Λέσχη Κομψών & Σικ Γυναικών, όπου η φίλη μας είναι μέλος. Εκεί, ένα άλλο μέλος θα την σνομπάρει και θα αμφισβητήσει κατάφωρα τις ζαχαροπλαστικές της ικανότητες και πιο συγκεκριμένα θα προσβάλει τα κουλουράκια της. Η Κλάραμπελ θα της ζητήσει τον λόγο και για να ηρεμήσουν τα πνεύματα, ένα άλλο μέλος θα σκεφτεί να...μονομαχήσουν στο πεδίο της ζάχαρης. :P Να διαγωνιστούν δηλαδή στο ποια από τις δύο θα φτιάξει τα καλύτερα κουλουράκια. Και οι δύο πλευρές θα αποδεχτούν την πρόκληση και η προπόνηση θα αρχίσει. Ο Οράτιος θα αναλάβει να προπονήσει την φίλη μας, η οποία δείχνει φοβερά αγχωμένη. Άραγε ποια θα είναι η έκβαση του διαγωνισμού? :thinking: Τρομερά σύντομο σενάριο, από την σειρά “Στον Αστερισμό της γεύσης”, που θα το εκτιμούσε καλύτερα το γυναικείο αναγνωστικό κοινό. Η πλοκή δεν προλαβαίνει να αναδειχθεί, αλλά τουλάχιστον καταλήγει σε ένα έξυπνο και δίκαιο φινάλε. Τίποτα περισσότερο. Το σχέδιο δεν ήταν κι άσχημο.

 

Κι από το γλυκό θα πάμε σε κάτι αλμυρό. Για την ακρίβεια μία “Αλμυρή... τούρτα”. Στο Δημαρχείο του Παπιοχωρίου γίνεται Δημοτικό συμβούλιο για να συζητηθούν τα τρέχοντα θέματα. Το χωριό έχει ανάγκη από πολλά, αλλά δυστυχώς το ταμείον είναι μείον. Ο Δήμαρχος θα ζητήσει από την Γιαγιά Ντακ μία χάρη. Μιας και γνωρίζει προσωπικά τον Σκρουτζ, να προσπαθήσει να το πείσει να συνεισφέρει μερικές χιλιάδες δολάρια. Την ίδια εποχή διοργανώνεται στο Παπιοχώρι και το πανηγύρι, το οποίο θα συγκεντρώσει πολύ κόσμο, αλλά και τον θείο Σκρουτζ, που συνήθως βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη (για τα δεδομένα του), πλειοψηφώντας στην καλύτερη πίτα (που συνήθως είναι της Γιαγιάς Ντακ). Τα χρήματα όμως αυτά δεν είναι αρκετά. Όλοι λοιπόν ετοιμάζονται πυρετωδώς για το πανηγύρι. Το ίδιο κι ο Ρόμπαξ, ο οποίος φαίνεται αποφασισμένος να κοντράρει τον αντίζηλό του, ακόμα και σε αυτόν τον τομέα. Το τεύχος κλείνει με μία πολύ χαριτωμένη ιστορία, που προσωπικά μου έφερε στο μυαλό το εξαιρετικό “Ίδρυμα Μακ Ντακ”. Η πλοκή μού έβγαλε μία “Αμερικανιά”, με τον τρόπο που διοργανώθηκε το πανηγύρι, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, Προσωπικά το βρήκα πολύ του γούστου μου. Το φινάλε είναι πρωτότυπο κι άκρως ανατρεπτικό. :respect: Το σχέδιο το βρήκα καλό.

 


:beer: 

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
56 λεπτά πριν, Indian είπε:

η διαφορετική γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε στην ιστορία αυτή

Κάτι που ξέχασα να σχολιάσω και το συζήτησα πρόσφατα και με τον @PhantomDuck. Η συγκεκριμένη γραμματοσειρά είναι αυτή που χρησιμοποίησε ο Τερζό στον τόμο του Γκοτφρεντσον. Είναι πολύ ωραία και αφού χρησιμοποιήθηκε σε ιστορία του Κάστυ, αυτό δείχνει ότι ο editor έχει μια αδυναμία προς αυτόν :)

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

image.thumb.png.ee2d66808127cf3424370d75bb56f0af.png

 

Για άλλη μια φορά μπαίνει ημειλ για ιστορία που διαβάστηκε στο Μίκυ Μάους και λογικό! Το έχω πει πολλές φορές και θα το ξαναπω. Άμα είναι το 95% των ημειλ που μπαίνουν στο ΚΟΜΙΞ να αφορούν το Μίκυ Μάους αυτό τα λέει όλα :)

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

@ΚΟΜΙΞ Φαντάζομαι τα e-mails που αφορούν το ΚΟΜΙΞ, και την ποιότητα των ιστοριών του, δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν. :P 

 

 

:beer:

 

  • Like 1
  • Disagree 1
  • Funny 3
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.