Jump to content
News Ticker
  • ΕΚΔΗΛΩΣΗ
  • Η ΛΕΦΙΚ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ τον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ 2019 στον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΟΥΣΗ Παρουσίαση: Σάββατο 14 ΔΕΚ 2019 στις 8μμ @ΛΕΦΙΚ
Kriton

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 270 [Το μυστικό τού Ήτα Βήτα]

ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΝΗΚΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ;  

1 member has voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

Posted (edited)

mm270-960x600-thumb-large.thumb.jpg.ab74d52eb91478a19c529240fad2b43f.jpg

6 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΗΤΑ ΒΗΤΑ
    Η ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΜΑΡΛΙΝ ΚΑΙ ΖΑΠΟΤΕΚ ΧΑΛΑΕΙ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΥ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ
  • ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΗΔΕΝΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ
    Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΣΤΟΝ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΟΥΤΕ ΔΕΚΑΡΑ
  • ΚΛΟΠΕΣ ΧΩΡΙΣ ΛΕΙΑ
    Ο ΧΑΡΥ ΒΔΕΛΛΑΣ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΤΡΥΠΩΝΕΙ ΣΤΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΚΛΕΒΕΙ ΤΙΠΟΤΑ
  • Η ΠΙΤΣΑΡΙΑ ΤΟΥ ΦΕΘΡΥ
    ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΗ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΤΣΑΡΙΑ ΤΟΥ ΦΕΘΡΥ
  • Η ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ
    ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΤΑΚΛΥΖΟΥΝ ΤΟΝ ΛΟΦΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΦΗΝΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ
  • ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΒΙΠ
    Η ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΑΝΗ ΑΚΤΗ, ΤΟ ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ ΘΕΡΕΤΡΟ ΤΩΝ ΒΙΠ, ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΗΜΟΥΣ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 16 Αυγούστου (Νο. 270)

 

Η προεπισκόπηση του τεύχους είναι εδώ.

Edited by Kriton
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η πρώτη ιστορία φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα!!! Για να δούμε!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχουμε και ιστορία σε σχέδιο της Ziche! :mafia:

 

 

:beer: 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
23 hours ago, Indian said:

Έχουμε και ιστορία σε σχέδιο της Ziche! :mafia:

 

 

:beer: 

 

Είναι η καλλιτέχνης που υπογράφει το σχέδιο της 2ης σελίδας κάθε εβδομάδα στο περιοδικό, σωστά ; :thinking:

Της έχω φτιάξει και λήμμα στη Βικιπαίδεια, https://el.wikipedia.org/wiki/Σίλβια_Ζίτσε

Edited by Nikos Nikolaidis
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 ώρες πριν, Nikos Nikolaidis είπε:

Είναι η καλλιτέχνης που υπογράφει το σχέδιο της 2ης σελίδας κάθε εβδομάδα στο περιοδικό, σωστά ; :thinking:

Της έχω φτιάξει και λήμμα στη Βικιπαίδεια, https://el.wikipedia.org/wiki/Σίλβια_Ζίτσε

 

Σωστά. :)

 

Δεν ήξερα ότι εσείς επιμεληθήκατε το λήμμα τις καλλιτέχνιδας στην Βικιπαίδεια. Μόνο, αν θέλετε μία διόρθωση. Το όνομά της δημιουργού γράφεται "Silvia Ziche". :)

 

 

:beer:

  • Like 1
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
11 hours ago, Indian said:

 

Σωστά. :)

 

Δεν ήξερα ότι εσείς επιμεληθήκατε το λήμμα τις καλλιτέχνιδας στην Βικιπαίδεια. Μόνο, αν θέλετε μία διόρθωση. Το όνομά της δημιουργού γράφεται "Silvia Ziche". :)

 

 

:beer:

 

Διορθώθηκε ήδη :) Ευχαριστώ πολύ φίλτατε!!! :beer:

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Νομίζω πως το επώνυμο της προφέρεται «Ζίκε».

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 hours ago, jimakoszs97 said:

Νομίζω πως το επώνυμο της προφέρεται «Ζίκε».

Μάλλον έχεις δίκιο, καθώς έτσι το προφέρει η ίδια.

 

Όμως, αν δεν απατώμαι, η επίσημη ελληνική μεταγραφή τού ονόματος είναι «Τζίκε». Πού το έχω δει, όμως;

 

Το αγγλικό άρθρο στη Βικιπαίδεια προτείνει το μπουρδουκλωμένο dˈdziːke, που ταιριάζει με την ελληνική απόδοση, αλλά με ένα επιπλέον «ντ» στην αρχή!

 

Αν μπορούμε να βρούμε κάποια ελληνική έκδοση, όπου αποδίδεται το όνομά της στα Ελληνικά, νομίζω ότι έτσι θα πρέπει να είναι και ο τίτλος τού ελληνικού άρθρου στη Βικιπαίδεια, όπως έγινε και στο άρθρο για τον Don Rosa. (Προφέρεται Ρόουζα αμερικανιστί, άντε Ρόζα ιταλιστί και όχι Ρόσα, που είναι όμως η επίσημη απόδοση.)

  • Like 3
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ziche.thumb.jpg.ac60938fa219f6bbd1cd712c92ab908f.jpg

 

Βρέθηκε!

 

Τζίκε, ελληνιστί, λοιπόν.

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 8/14/2019 at 8:49 PM, Kriton said:

Βρέθηκε!

 

Τζίκε, ελληνιστί, λοιπόν.

 

Άλλαξα και το ονοματεπώνυμό της στο λήμμα της ΒΠ 

https://el.wikipedia.org/wiki/Σίλβια_Τζίκε

Ευχαριστώ για την έρευνα :clap2:

  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #270 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (προσωρινή ανάρτηση από τον φίλτατο @ramirez... Που 'σαι ρε Σταύρο @Retroplaymo...).

tn_MIKYMAOUSE_0270.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Το μυστικό του Ήτα-Βήτα."


Η ιστορία ξεκινάει με μερικά γνωστά καρεδάκια.

 

Με την πρώτη γνωριμία του Ήτα-Βήτα με τον Μίκυ. Η μήπως δεν ήταν η πρώτη; Αρχικά βρισκόμαστε στο εργαστήριο των Μάρλιν και Ζάμποτεκ όπου βρίσκονται και ο Μίκυ με τον Γκούφυ. Μέσα από επιστημονική ,και ακατανόητη για εμάς τους αδαείς, ορολογία καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να πάνε , άλλο ένα, ταξιδάκι στον χρόνο. Αυτή την φορά όμως στην Μεσοζωική περίοδο όπου οι δεινόσαυροι επικρατούσαν στην Γη. Οπότε ο Γκούφυ δε θα δει ανθρώπους τον σπηλαίων που τόσο επιθυμούσε.

 


Το ταξίδι ξεκινάει ομάλα. Μέχρι που ένας άλλος χωροχρονικός στρόβιλος συγκρούεται με τον δικό τους. Με αποτέλεσμα Μίκυ και Γκούφυ να χωριστούνε. Ο μεν πρώτος θα καταλήξει στην Ιουρασική περίοδο και ο δεύτερος πίσω στο εργαστήριο. Δυστυχώς η χρονομηχανή καταστράφηκε δημιουργώντας πανικό στους φίλους μας. Ο Γκούφυ αποχωρεί μέχρι οι δύο επιστήμονες να βρουν μία λύση. Στον δρόμο πέφτει πάνω στον Ήτα-Βήτα. Εν τω μεταξύ Ο Μίκυ έχει λύση το πρόβλημα σίτισης (φρούτα) και καταφυγίου (μεγάλα φύλλα). Στρόβιλοι προσπαθούν να τον παρασύρουν. Μέχρι που ανακαλύπτει πως δεν είναι μόνος του.

Επιστροφή στο μέλλον και στο εργαστήριο όπου ο Ήτα-Βήτα λέει στους καθηγητές ότι μπορεί να τους βοηθήσει. Τους εξηγεί το πρόβλημα με απλά παραδείγματα. Η χωροχρονική ροή έγινε κόμπος που πρέπει να λυθεί.  Πίσω στο παρελθόν ο Μίκυ συνειδητοποιεί ότι η νεαρή εκδοχή του Ήτα-Βήτα δε τον γνωρίζει. Οπότε συμπεραίνει ότι θα είναι εξ' αιτίας τις ικανότητάς του να ταξιδεύει στον χρόνο.  Οι στρόβιλοι συνεχίζουν να τους βασανίζουν μέχρι που φτάνουν στο σκάφος του Ήτα-Βήτα που είναι σε προστατευτικό θόλο. Εκεί του εξηγεί ότι το ταξίδι στο χρόνο ήταν μέρος της πρακτικής του στην ακαδημία που σπουδάζει.

Ο Μίκυ δίνει κουράγιο στον φίλο του ενώ στο μέλλον φτιάχνουν μία χωροχρονική πύλη με την βοήθεια του Ήτα-Βήτα. Οι δύο καθηγητές μεταξύ συνεργασίας και αντιπαράθεσης καταλήγουν στην σωστή λύση. Όλα πλέον είναι θέμα ώθησης. Στο παρελθόν και στο μέλλον. Στο παρελθόν φεύγουν μέσω στροβίλου προς το μέλλον. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού λέει του φίλου του ότι θα ζήσει πολλές και συναρπαστικές περιπέτειες. Ο Μίκυ πηδάει από το σκάφος την κατάλληλη στιγμή και ο φίλος του λύνει τον χωροχρονικό κόμπο. Ο Μίκυ επιστρέφει ασφαλής.
  
Ο Γκούφυ χάρηκε λίγο περισσότερο από τους υπόλοιπους. Οι φίλοι μας του εξήγησαν πόσο σύμβαλε ο Ήτα-Βήτα στην επιστροφή του. Βέβαια εκείνος δε θα τα κατάφερνρ χωρίς το εγχειρίδιο των δύο καθηγητών που είναι διάσημοι στο μέλλον. Μερικές φορές οι καλές σταθερές και δυνατές φιλίες είναι απλώς θέμα... τύχης!!!

 

 


"Διακοπές μηδενικού κόστους."

Ο Θείος Σκρουτζ δείχνει στον ανηψιό του τον Ντόναλντ όχι μόνο πως να κάνει διακοπές με μηδενικό κόστος. Αλλά να βγάλει και κέρδος.

"Κλοπές χωρίς λεία."

Ο μεγάλος Ντετέκτιβ Χάρυ Βδέλλας και ο μαθητευόμενός του Φέθρυ αναζητούν αυτόν που αναστατώνει τα δωμάτια του ξενοδοχείου χωρίς να παίρνει τίποτα.

"Η πιτσαρία του Φέθρυ."

Μέσα Αυγούστου και όλα είναι κλειστά στην Λιμνούπολη. Το μόνο εστιατόριο που είναι ανοιχτό είναι η πιτσαρία του Φέθρυ.

"Η οργή των αγανακτισμένων."

Ορδές αγανακτισμένων καταναλωτών ανεβαίνουν τον Λόφο Αμαξοφονιά ζητώντας αποζημιώσεις.

"Διακοπές ΒΙΠ."

Κλάραμπελ Κάου και Οράτιος Χαλινάρης κάνουν διακοπές στην Κυανή Ακτή ευελπιστώντας ,η πρώτη, να συναντήσουν πλούσιους και διάσημους. Σε μία παραλία συναντάνε έναν δράκο.

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Από της καλύτερες ιστορίες με τον Μίκυ που έχω διαβάσει στο περιοδικό!!! Αρχή, μέση και τέλος όλα άψογα!!! Σεναριογράφος και σχεδιαστής συνεργάστηκαν άψογα και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό!!! Μία περιπέτεια με υπέροχα μηνύματα φιλίας και αλληλεγγύης.

Το τεύχος συνεχίζει με τον άρχοντα της οικονομίας να δίνει μαθήματα στον ανηψιό του. Ευχάριστη ιστορία σε χαλαρούς ρυθμούς διακοπών. Επόμενη μία περιπέτεια εξωτικού μυστηρίου. Αν και ο Χάρυ Βδέλλας δεν είναι και πολύ ψηλά στις προτιμήσεις μου με τον Φέθρυ έκανε καλό δίδυμο σε αυτή την ιστορία. Συμπαθητικούλα. Ακολουθεί μία βουβή ιστορία του σε σχέδιο και σενάριο του λατρεμένου μου Φατσίνι!!! Ιλαρή υπόθεση και για το σχέδιο... :respect:!!! Πέμπτη του τεύχους μία περιπέτεια οργής, αγανάκτησης και επιδρομής σε σχέδιο της λατρεμένης μου Σύλβιας. Αν και το σενάριο μου φάνηκε κάπως ρηχό και επαναλαμβανόμενο ήρθε το υπέροχο finale και με αποζημίωσε!!! Το τεύχος κλείνει με μία μετριοκαλούτσικη ιστορία με την Κλάραμπελ και τον Χαλινάρη.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Το μυστικό του Ήτα-Βήτα."
2. "Διακοπές μηδενικού κόστους."
3. "Η οργή των αγανακτισμένων."
4. "Κλοπή χωρίς λεία."
5. "Διακοπές ΒΙΠ."
6. "Η πιτσαρία του Φέθρυ."

8/10!!!
Τεύχος στο πνεύμα των Καλοκαιρινών διακοπών. :D 


:hop: :hop: :hop: 

 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 3
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεύτερη σερί κεντρική ιστορία με πρωταγωνιστή τον Μίκυ φιλοξενείται στο περιοδικό και κοντεύουμε να πάθουμε overdose! :lol: Στην ιστορία “Το μυστικό του Ήτα Βήτα”, η κάμερα θα βρεθεί στο Μουσείο του Μίκυ Σίτυ, όπου οι Καθηγητές Ζάμποτεκ και Μάρλιν έχουν θέματα με την χρονομηχανή τους, η οποία φαίνεται να δίνει λανθασμένα δεδομένα. Έτσι θα ζητήσουν την βοήθεια του Μίκυ και του Γκούφυ, που θα κάνουν το γνωστό ταξίδι τους μέχρι την Μεσοζωική περίοδο (εκεί εντοπίζεται το πρόβλημα) για να προσπαθήσουν να κάνουν τις απαραίτητες “επιδιορθώσεις”. Από ένα λάθος, οι δύο φίλοι χωρίζονται κι ενώ ο Γκούφυ επιστρέφει στο Μουσείο, ο αγαπημένος μας ποντικός φτάνει στον προορισμό του, όπου εκτός από τους δεινόσαυρους που κυριαρχούσαν εκείνη την εποχή, θα έχει και μία απρόσμενη συνάντηση…! Καλογραμμένο σενάριο “χρονομηχανής”, που προσεγγίζει με ενδιαφέροντα τρόπο την πρώτη γνωριμία και την φιλία ανάμεσα στον Μίκυ και τον Ήτα Βήτα. Η πλοκή περιέχει πολλά στοιχεία Sci-Fi που με ικανοποίησαν. Το χιούμορ είναι διακριτικό, αλλά πολύ εύστοχο. Το σχέδιο μού άρεσε.

 

Στην επόμενη ιστορία ο θείος Σκρουτζ θα προσπαθήσει να αποδείξει στον Ντόναλντ ότι μπορεί να κάνει “Διακοπές μηδενικού κόστους”. Όλα ξεκινάνε στο θησαυροφυλάκιο, όταν ο μονίμως άφραγκος ανιψιός θα επισκεφθεί τον μεγιστάνα και φιλάργυρο θείο προκειμένου να του ζητήσει δανεικά για να κάνει ολιγοήμερες διακοπές. Εκείνος διατείνεται όλο υπερηφάνεια ότι δεν χρειάζεται κάποιος χρήματα για να κάνει διακοπές και τότε έρχεται η κατάλληλη στιγμή που βάζουν στοίχημα. Θα πάνε και οι δύο σε ένα γραφικό χωριουδάκι και θα προσπαθήσουν να περάσουν μερικές ημέρες χωρίς να ξοδέψουν δεκάρα. Θα καταφέρει ο Ντόναλντ να σπάσει την ατυχία του και να κερδίσει το στοίχημα ή ο δαιμόνιος θείος του θα αποδείξει ακόμα μία φορά ότι έχει ατσάλινη θέληση και δεν τον παραβγαίνει κανείς στην τσιγκουνιά? Κι εδώ έχουμε ένα όμορφο σενάριο, που εκτυλίσσεται καθ’οδών κι εξελίσσεται σε μία άτυπη μάχη ανάμεσα στους δύο συγγενείς. Η πλοκή είχε πλάκα και ταυτόχρονα υποκλίνεται στο μεγαλείο του Σκρουτζ, ενώ το φινάλε, κάποιος μυημένος σε παρόμοιες ιστορίες, θα το βρει αναμενόμενο και ίσως άδικο. Κουράστηκα πια με αυτά τα φινάλε. :antekale: Το σχέδιο δεν ήταν και στα καλύτερά του.

 

Μέσα στο κατακαλόκαιρο, ο Χάρυ Βδέλλας κι ο βοηθός του ο Φέθρυ, θα λύσουν το μυστήριο με τις “Κλοπές χωρίς λεία”. Εργασιακή ανομβρία έχει πέσει στο γραφείο του διάσημου (???) ντετέκτιβ, όταν ξαφνικά το τηλέφωνο χτυπάει. Είναι ο μάνατζερ ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, ο οποίος χρειάζεται βοήθεια (και δεν έβρισκε κανέναν καλύτερο ερευνητή μέσα στον Αύγουστο :P ). Όταν οι φίλοι μας θα τον συναντήσουν θα τους περιγράψει ένα περίεργο θέμα. Την ώρα που οι ένοικοι βρίσκονται στην παραλία, κάποιος μπαίνει σε συγκεκριμένα δωμάτια, τα κάνει άνω κάτω και φεύγει χωρίς να πάρει τίποτα απολύτως. :wow: Είναι ένα αληθινό μυστήριο, στο οποίο οι πρωταγωνιστές μας θα ξεκινήσουν να το ερευνούν, με τον δικό του, πάντα, περίεργο τρόπο. :P Θα καταφέρουν να αποκαλύψουν τον ένοχο και τις πραγματικές του προθέσεις? Το δίδυμο “Βδέλλας - Φέθρυ” θα κάνει την εμφάνισή του, με ένα σενάριο που, εκτός ότι έχει καλοκαιρινή χροιά, έχει μία πλοκή που δημιουργεί αρκετό μυστήριο και κρύβει επιμελώς την ταυτότητα και τα κίνητρα του ενόχου. Οι χαρακτήρες ακολουθούν την πεπατημένη, όσον αφορά τις μεθόδους που εφαρμόζουν, αλλά ευτυχώς η καλή τους τύχη φροντίζει για την επιτυχία τους. :P Γενικά δεν είμαι τόσο φίλος του Βδέλλα και του Φέθρυ, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν πέρασα ευχάριστα με την ιστορία αυτή. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο.

 

Η επόμενη ιστορία του τεύχους είναι από τις “μουγκές” και φέρει τον τίτλο “Η πιτσαρία του Φέθρυ”. Ο Ντόναλντ πεινάει κι έχει πάρει σβάρνα τα εστιατόρια για να απολαύσει ένα όμορφο γεύμα, αλλά δυστυχώς σε όποιο κι αν πήγε το βρήκε κλειστό. Το μόνο μέρος που δέχεται καλοφαγάδες είναι μία νέα πιτσαρία, της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο ατζαμής κι ανεύθυνος ξάδελφός του, ο Φέθρυ. Η εμπειρία του Ντόναλντ από τις περίεργες συνεργασίες μαζί του, αλλά και η γνώση του χαρακτήρα του ξαδέλφου του, θα τον κάνουν να σκεφτεί πολύ καλά αν θα κάτσει στο τραπέζι. Σενάριο που εμφανίζει μία ευχάριστη πλοκή που μου προκάλεσε ένα ελαφρύ μειδίαμα, αλλά όχι κάτι περισσότερο. Σίγουρα θα την ξεχάσω αμέσως. Στον εικαστικό τομέα δεν με εντυπωσίασε. Την βρήκα μέτρια.

 

Στην συνέχεια ο θείος Σκρουτζ έχει να αντιμετωπίσει την “Οργή των αγανακτισμένων”. Τον τελευταίο καιρό συμβαίνουν περίεργες καταστάσεις έξω από το θησαυροφυλάκιου του πιο πλούσιου παπιού του κόσμου. Χιλιάδες αγανακτισμένοι χρήστες των προϊόντων που παράγουν τα εργοστάσιά του, κάνουν κυριολεκτικά κατάληψη στον προαύλιο χώρο του μεγάρου του, απαιτώντας να αποζημιωθούν για τα ελαττώματα που έχουν οι συσκευές τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, φεύγοντας, να αφήνουν έναν λόφο Αμαξοφονιά σε κακά χάλια. Ο Σκρουτζ είναι άυπνος κι εκνευρισμένος λόγω του ότι αποζημιώνει κάθε φορά τους αγανακτισμένους και προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να απαλλαγεί από αυτόν τον βραχνά. Τι θα σκεφτεί για να τα καταφέρει? :thinking: Το εν λόγω σενάριο το βρήκα πρωτότυπο, αλλά ταυτόχρονα και λιτό σαν ιδέα. Η πλοκή φάνηκε να τραβάει σε μάκρος για να καλύψει τις σελίδες, ενώ το φινάλε το βρήκα λογικό κι αναμενόμενο. Γενικά είναι μία ιστορία που δεν μου έκανε ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Το σχέδιο της Silvia Ziche όμως το βρήκα απολαυστικό. :respect:

 

Και θα καταλήξουμε με την Κλάραμπελ, η οποία θέλει να κάνει “Διακοπές ΒΙΠ”. Μαζί με τον Οράτιο έχουν επισκεφτεί ένα τουριστικό και παραθαλάσσιο θέρετρο, το οποίο είναι πόλος έλξης για το διεθνές τζετ σετ. Ο σκοπός που βρέθηκαν εκεί είναι επειδή εκείνη ήθελε να γνωρίσει διάσημους και να κάνει τις φίλες της να σκάσουν από την ζήλια τους. Έχουν φτάσει αισίως στην τελευταία ημέρα των διακοπών τους και τα σχέδιά της φαίνεται να έχουν ναυαγήσει, όταν θα έχουν μία τυχαία και περίεργη συνάντηση. Για την ακρίβεια, θα έρθουν σε επαφή με μία σαύρα τεραστίων διαστάσεων, η οποία ανήκει σε μία διάσημη περσόνα. Εικάζουν λοιπόν ότι έχει χαθεί και δράττονται της ευκαιρίας να το επιστρέψουν στην ιδιοκτήτριά του για να κάνει και η φίλη μας την πολυπόθητη γνωριμία. Τελικά όμως ο “δράκος” όντως έχει χαθεί ή κάτι άλλο έχει συμβεί? Ενώ το σενάριο ξεκινάει κάπως υποτονικά και γλυκανάλατα, στην συνέχεια ωριμάζει και μας δίνει ένα όμορφο αποτέλεσμα. Η πλοκή εμφανίζει δράση κι ανατροπές και την βρήκα ικανοποιητική σε μεγάλο βαθμό. Το φινάλε το βρήκα λίγο βιαστικό, ενώ η τελευταία σελίδα είχε πλάκα. Γενικά, για τα δεδομένα και τις δυνατότητες των πρωταγωνιστών της, πρόκειται για μία τίμια δουλειά. Το σχέδιο το βρήκα καλό.

 


:beer: 

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το πρώτο καρέ της ιστορίας, σε σχέδιο ZicheΗ Οργή των αγανακτισμένων, το οποίο καρέ παρουσιάζει την οργή των αγανακτισμένων Λιμνουπολιτών, μοιάζει αρκετά με το πρώτο ολοσέλιδο καρέ μιας 122σέλιδης ιστορίας των Marconi/Mazzarello. Ιδού η σύγκριση:

it_tl_3166g_001.jpg&normalsize=1  it_tl_3166c_001.jpg&normalsize=1

 

Οι δύο αυτές ιστορίες πρωτοδημοσιεύθηκαν στην Ιταλία στο ίδιο τεύχος, στο Τοπολινό 3166, τον Αύγουστο του 2016.

 

Ξέρετε εάν, ή, έχετε καμιά ιδέα, αν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ των ιστοριών, ή αν οι δημιουργοί της μιας ηθελημένα έστησαν την ίδια σκηνή για να παρουσιαστεί στο ίδιο τεύχος του Τοπολινό? Να είναι απλή σύμπτωση, μου φαίνεται λίγο περίεργο... Αναφέρεται κάτι σχετικό στα ιταλικά φόρουμ που κάποιοι από εσάς έχετε πρόσβαση?

 

:) 

Edited by apetoussis82
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απ' ό,τι βλέπω, το θέμα συζητήθηκε στο Papersera, όπου κάποιος ρώτησε πώς ήταν δυνατόν να κάνουν το σφάλμα να δημοσιεύσουν δύο ιστορίες, που αρχίζουν με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια πρώτη σελίδα και το ίδιο πλάνο στο ίδιο τεύχος. Άλλοι δεν το θεώρησαν σφάλμα, και άλλοι είπαν ότι αυτό είναι θεμελιώδες σφάλμα μάρκετινγκ, καθώς μπερδεύεται ο αναγνώστης και μπορεί να πηδήξει την ιστορία, θεωρώντας ότι την έχει ήδη διαβάσει. Κάποια άλλη πληροφορία δεν παρατέθηκε, οπότε μάλλον πρόκειται για σύμπτωση—συμβαίνουν κι αυτές!

 

 

Edited by Kriton
  • Like 3
  • Respect 1
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.