Jump to content

Το βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο


Recommended Posts

toksika-matia-9789605071264-200-1397037.jpg

 

Τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας Σκοτεινά Νερά του Δημήτρη Σίμου και όπως στα προηγούμενα έτσι και εδώ έχουμε ένα εξαιρετικά ικανοποιητικό βιβλίο. Η σειρά διαδραματίζεται στην Εύβοια και αναδεικνύει τις περίπλοκες σχέσεις μεταξύ ανθρώπων στην ελληνική επαρχία, καθώς και τα προβλήματα που προκύπτουν όταν ανακατεύεται η κεντρική εξουσία. Κάποιοι χαρακτήρες από τα προηγούμενα δύο βιβλία απομακρύνονται, κάποιοι επανέρχονται στο προσκήνιο και για ακόμα ένα βιβλίο δεν έχουμε μόνο μία υπόθεση, αλλά δύο που περιπλέκονται μεταξύ τους. Επίσης νομίζω ότι σε σχέση με τα προηγούμενα, εδώ εμπλέκονταν πολύ περισσότερα πρόσωπα και σε κάποια σημεία ξαναγύρισα πίσω να δω τι ακριβώς παίζει και που έχουν εμφανιστεί κάποιοι χαρακτήρες. Σίγουρα πάντως το τέλος σε αποζημιώνει και με το παραπάνω, μου αρέσουν πολύ ελληνικές σειρές μυστηρίου ειδικά αν λαμβάνουν χώρα στην επαρχία. Τίμια τριλογία και σε αρκετά καλή τιμή στα βιβλιοπωλεία, αν σας αρέσουν τα μυστήρια, θα σας πρότεινα να τη στηρίξετε :) 

 

Επίσης το άρθρο-αφιέρωμα στα βιβλία του Fitzek που έλεγα στον @Indian δημοσιεύθηκε πριν λίγες μέρες και θα το βρείτε εδώ: https://anthem.gr/8695/sebastian-fitzek-books/

 

:beer:

  • Like 6
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
  • Replies 773
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Αφού σε όλους μας αρέσουν τα κόμικς, φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι θα διαβάζουν και άλλα πράγματα... γενικώς Σκέφτηκα λοιπόν να ανοίξω αυτό το θέμα για βιβλία γενικά που διαβάσαμε (δεν θυμάμαι ν

Μια κάπως αστεία ιστορία σχετικά με τον Max Brooks και το ΠΠΖ...   Ο Brooks ήταν καλεσμένος πέρσι στο LSCC. Το ΠΠΖ έτυχε να το έχω, οπότε σκέφτηκα γιατί να μην το πάρω μαζί μου για υπογραφή; Όταν το

Ένα θέμα γενικής συζήτησης λογοτεχνικού περιεχομένου. Αφορά τα βιβλία και συγκεκριμένα τα βιβλία που διαβάζουμε αυτή την περίοδο. Πολύ απλό θέμα όπως το "Playing Now" και το "Ποια ταινία είδατε πρόσφα

Posted Images

Τελείωσα πριν από λίγο  "Το Αγριολούλουδο" του Παύλου Νιρβάνα. Εξαιρετικό μυθιστόρημα. Πράγματι αριστούργημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Ώρα για update:

 

1) John Connolly - Το τραγούδι των σκιών

123.thumb.jpg.381a36fc922133d5dad6aa0e3ddb5597.jpg

 

Αρκετά καλή ιστορία στο γνωστό πλέον στυλ του συγγραφέα. Άμεση συνέχεια του προηγούμενου βιβλίου (ο λύκος του χειμώνα) αν και το βρήκα λίγο υποδεέστερο

 

2) Αλέξ. Παπαδιαμάντης - Η Φόνισσα

21410088._SX318_.thumb.jpg.102a6fe9375bc27f9ffde360c96eda7b.jpg

 

Πολύ δυνατή ιστορία που σε βάζει για τα καλά στο κλίμα της εποχής του 1900 (και στη φτώχεια που υπήρχε). Εξαιρετικό βιβλίο!

Spoiler

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το πως αντιμετώπιζαν τις γεννήσεις των κοριτσιών τότε με ότι συνέπειες έχει στο βιβλίο

 

3) Ευρυπίδης - Μήδεια

321.thumb.jpg.8aeead65de4467fc651f0dfef5d8d7d8.jpg

 

Ήθελα να διαβάσω και αρχαίους συγγραφείς, έπεσε στα χέρια μου το συγκεκριμένο και δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Η ιστορία είναι γνωστή αλλά θα την βάλω κρυφή..

Spoiler

Η Μήδεια δολοφονεί τα δύο παιδιά που έκανε με τον Ιάσονα αφού αυτός την χωρίζει για να παντρευτεί την κόρη του βασιλιά. Και δε σταματά εκεί, δολοφονεί και τον βασιλιά και τη μέλλουσα νύφη.

 

4) Stephen King - Πύρινη οργή

432.thumb.jpg.10c92348b086770323ead005ab61bf66.jpg

 

Ωραία πλοκή που από την αρχή σε βάζει στο κλίμα με το κυνηγητό να μην σταματάει. Μου θύμισε πολύ τα πρώτα βιβλία του Dean Koontz 

 

5) Αρθουρ Κόναν Ντόιλ - Ο σκύλος των Μπάσκερβιλ

521.thumb.jpg.1e911002faa6ad0bfd3449cf75bae0d2.jpg

 

Το καλοκαίρι το θέλει το αστυνομικό του. Εξαιρετικό βιβλίο!

 

6) James Patterson (και άλλος) - Η 2η ευκαιρία

631.jpg.40ecf70a6b864eff58d34c71dfc89009.jpg

 

Όποιος έχει διαβάσει το πρώτο της σειράς δεν χάνει τίποτα, πλοκή απλά για την πλοκή. Το χειρότερο βιβλίο που διάβασα. Η ιστορία έχει τεράστιες τρύπες (και πως να μην έχει όταν άλλος το γράφει και άλλος το υπογράφει)

Παράδειγμα:

Spoiler

 

Η επικεφαλής αστυνομικός του τμ.Ανθρωποκτονιών βρίσκει το (παρατημένο) βαν του δολοφόνου παρκαρισμένο έξω από ένα σπίτι.

Θα το παρακολουθήσει? Θα ψάξει τις κάμερες της γειτονιάς? Ή θα κάνει κάτι άλλο που κάνουν οι αστυνομικοί?

Όχι, θα μπουκάρει στο σπίτι και ότι γίνει... και εννοείται, ούτε καν ήξερε που μπούκαρε..

 

Γιατί συνεχίζω να διαβάζω Patterson? :crying:

 

7) Αγκάθα Κρίστι - Και δεν έμεινε κανένας

754.thumb.jpg.ca9ea02f1adb4a09b06a068d179dd6bb.jpg

 

Το διάβασα σε μία μέρα και αυτό μου λέει πολλά. Αριστοτεχνικοί φόνοι που ενώ υποψιάστηκα τον ένοχο/ους διαψεύστηκα! (Αν και όχι όμως για το τρικ που χρησιμοποίησε :) )

10 άνθρωποι μαζεύονται σε ένα έρημο νησί από έναν μυστηριώδη ιδιοκτήτη και ένας-ένας δολοφονούνται. 

:beer:

Edited by Pilgrim
  • Like 9
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites

Αυτό ... 1313483577_.jpg.69907f094bb504a3aede5860822a4275.jpg  καλοκαιρινό και ανάλαφρο ...

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Το βιβλίο που διαβάζω εγώ αυτήν την στιγμη:

 

IMG_20200825_091457.jpg

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

82959.jpg

 

Τρίτο μέρος της τετραλογίας του Thomas Harris με πρωταγωνιστή τον Χάνιμπαλ και δε μπορώ να πω ότι δηλώνω εξίσου ενθουσιασμένος με τα πρώτα δύο βιβλία σε αυτό. Ουσιαστικά η ιστορία ξεκινάει από τη διαφυγή του Χάνιμπαλ στο τέλος της Σιωπής των Αμνών και την προσπάθεια να ξεφύγει από τον Μέισον Βέρτζερ, το μοναδικό άνθρωπο που επέζησε από επίθεση του δημοφιλούς ψυχιάτρου. Αν και είναι μια ωραία περιπέτεια, νιώθω πως η πλοκή δεν είναι στρωτή. Μαθαίνουμε πολλά για χαρακτήρες και το background τους που τελικά δε θα χρησιμεύσει και δε θα παίξει ρόλο πουθενά, ανά σημεία έχουμε μια παραπάνω φλυαρία με αποτέλεσμα το φινάλε να μην είναι όσο έντονο θα ήθελες. Επίσης η Κλαρίς που εδώ κάνει την επανεμφάνισή της σίγουρα δε λειτουργεί ως πρωταγωνίστρια γιατί σε αντίθεση με τη Σιωπή των Αμνών, εδώ βαριέσαι σε κάθε σελίδα που είναι παρούσα. Ακόμα και όσα άσχημα υφίσταται, δε σε βοηθά να τα κατανοήσεις και μετά από λίγο ξεχνάς ότι διαδραμάτισαν κάποιο ρόλο στην εξέλιξή της. Θεωρώ πως δεν είναι κακό βιβλίο, αλλά είναι αρκετά πιο κάτω από τον Κόκκινο Δράκο και την αξεπέραστη Σιωπή των Αμνών.

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Αυτη την περιοδο διαβαζω ενα ΕΦ του Αμπρααμ Μερριτ, ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ. Δεν θα το αναπτυξω πολυ, μιλαει για εναν πολεμιστη που προσπαθει να σωσει τον κοσμο απο ενα εφιαλτικο πλασμα. Ωραια γραμμενο, το συστηνω ανεπιφυλακτα για τις ομορφες ημερες στο εξοχικο αλλα και για ενα ταξιδι με το μυαλο στην χωρα της φαντασιας.:cool:

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

-Το Σήμα των Τεσσάρων. Ωραία ιστορία με τον Σέρλοκ Χολμς. Αλλά αν έχεις διαβάσει το "Σκυλί των Μπάσκερβιλ", νομίζω μετά τα  υπόλοιπα σου φαίνονται λίγα. Έλεγα να ξεκινήσω και το "δεν έμεινε κανένας" όπου το προτείνει και ο φίλος Pilgrim πιο πάνω. Νομίζω όμως ότι θα βαρεθώ. Γενικά μέσες άκρες πιστεύω ότι τα αστυνομικά κινούνται γύρω απο τον ίδιο άξονα.

 

-Ανεμοδαρμένα Ύψη. Ανεμοδάρθηκα για να το τελειώσω αφού το είχα παρατήσει για αρκετό καιρό διότι τελικά δεν ξεχώριζε (στα μάτια μου) απο ένα οποιοδήποτε γυναικείο αισθηματικό μυθιστόρημα. Προχτές το ξανάπιασα με σκοπό να το τελειώσω επι τέλους σε μια καθισιά. Όσο προχωρούσε τόσο κατάθλιψη και αποτροπιασμό ένιωθα. Ναι ξέρω· ίσως να είμαι αγροίκος και να μην πιάνω τους λεπτούς συμβολισμούς της συγγραφέως, αλλά παιδιά το βιβλίο ήταν άρρωστο. Η έκδοση της αγρας φαίνεται ελκυστική (ωραίο εξώφυλλο, ποιοτικό χαρτί, φωτογραφίες, εισαγωγές κτλ), αλλά όλα αυτά μάλλον δίνουν μια πλασματική εικόνα. Ακόμα και στην μετάφραση (που μάλλον ήταν πολύ φροντισμένη), υπήρχαν υπερβολικά λόγιες και καθαρευουσιάνικες λέξεις, οι οποίες αμφιβάλλω αν αντιστοιχούσαν σε λόγιο επίπεδο στο πρωτότυπο κείμενο. Mάλλον χρησιμοποιήθηκαν όμως για να δώσουν την εντύπωση ενός "αριστουργήματος" και να αποτινάξουν την ρετσινιά του "φτηνού ρομάντζου" όπως πληροφορούμαστε και απο το ίδιο το οπισθόφυλλο ότι θεωρούταν το βιβλίο. Φτηνό πάντως βιβλίο δεν θα το χαρακτήριζα. Η γλώσσα της ήταν ωραία. Όμως πιστεύω πως σε πολλούς θα δημιουργήσει πνευματική ταραχή και προσωπικά δεν το προτείνω. Πάντως δεν αποκλείω την ύπαρξη μιας βαθιάς ανάλυσης του έργου.

-Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού. Εδώ νομίζω θα πέσετε να με φάτε οι περισσότεροι, αλλά θέλω να είμαι ειλικρινής. Δεήθηκα λοιπόν ύστερα απο πολύ καιρό να ξαναπιάσω τον άρχοντα στα χέρια μου καθότι πλέον έχοντας άλλα μυαλά , θα τον κρίνω καλύτερα. Λοιπόν στο δια ταύτα: το βιβλίο στην εισαγωγή και στα πρώτα κεφάλαια ήταν κατ εμε απάλευτο. Πραγματικά δυσκολευόμουν πολύ να παρακολουθήσω τις τόσες λεπτομέρειες για τα χόμπιτ (εισαγωγή) αλλά και τις απίστευτα πολυάριθμες περιγραφές τοπίων. Επίσης τα πολλά τραγουδάκια και ποιήματα μου φαίνονταν σε σημεία άκυρα και ξεκάρφωτα δίνοντας τελικά μια κωμική χροιά έναντι δραματική την οποία ως φαίνεται ήθελε να δώσει ο συγγραφέας. Το βιβλίο σε πολλά σημεία έκανε απαράδεκτες "κοιλιές" σε σημείο να αναρωτιέμαι "πως πραγματικά τόσοι και τόσοι είναι ξετρελαμένοι". Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί φανατικοί οι οποίοι ακόμα αν έχουν (ψευτο) διαβάσει τον άρχοντα, υπερβάλλουν πολύ με τα λεγόμενά τους. Είναι απο τις λίγες περιπτώσεις που πιστεύω πως η ταινία πραγματικά υπερέχει απο το βιβλίο. Η ένταση, η αγωνία, η σωστά δοσμένη δραματικότητα στις ταινίες, αλλά και η υπέροχη μουσική της, νομίζω αφήνουν πίσω το (αρκετά) βαρετό βιβλίο. Πάντως θέλω να τονίσω πως δεν είπα οτι είναι "κακό" βιβλίο. Γνωρίζω τι σύμπαν έχει φτιάξει ο καθηγητής. Έχω διαβάσει και το (εν πολλοίς απάλευτο για να είμαστε ειλικρινείς) Σιλμαρίλλιον και εκτιμώ πολυ αυτό που σκόπευε να κάνει. Όμως προσωπικά συγκρίνοντας την αίσθηση που μου άφησε το βιβλίο έναντι του μεγάλου ονόματός του, μου φάνηκε κάπως λίγο.

-Μύθοι και Πλάνες για τη γλώσσα. Μικρό, περιεκτικό και έγκυρο βιβλιαράκι για τη γλώσσα και για τους γλωσσικούς μύθους (κυρίως τους ελληνικούς). Πολύ ευχάριστο. Προτείνεται.

Edited by lovcom
  • Like 6
  • Thanks 1
  • Read 1
Link to post
Share on other sites

-Η βασίλισσα της ακτής & άλλα διηγήματα

Παιδιά το πόσο απογοητεύτηκα δεν λέγεται. Δεν μου άρεσε σχεδόν τίποτα απο το βιβλίο. Ενώ είχα διαβάσει και ένα άλλο βιβλίο και ήξερα πάνω κάτω τι να περιμένω, οι ιστορίες μου φάνηκαν αφελείς και τόσο..."φτηνές". Βοήθησε αρνητικά σε όλο αυτό το χαρτί με ποιότητα εφημερίδας αλλά και τα "γελοία" γυμνά σκίτσα  (κάποια πιο ώριμα σχέδια που είδα σε επόμενα βιβλία μου άρεσαν). Σχέδια απλοϊκά με γυμνές γυναίκες, με έκαναν να αισθάνομαι σαν παιδί γυμνασίου. Ειδικά αυτό το άθλιο εξώφυλλο· ντρεπόμουν πραγματικά να το δώσω στο ταμείο!

Ενώ όλα αυτά μου είχαν μειώσει τη διάθεση για να αρχίσω το διάβασμα, η εισαγωγή απο τον Θ. Μαστακούρη (είμαι μεγάλος "φαν" του), μου αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον ξανά. Δυστυχώς όμως ο ενθουσιασμός του για τις ιστορίες, δεν ταυτιζόταν με τον δικό μου. Συνήθως ο Μαστακούρης έχω παρατηρήσει μιλάει με ενθουσιώδη τρόπο ακόμα και για μετριότατες ιστορίες και αυτό δεν αποτελούσε εξαίρεση και σε αυτόν τον τόμο όπου υπερέβαλλε (κατα τη γνώμη μου) για διηγήματα επιεικώς μετριότατα. Αλλά μου αρέσει όπου ο ίδιος κρατά μια "παιδικότητα" γύρω απο το fantasy, γι'αυτό και δεν του καταλογίζω κάτι αρνητικό!

Ενώ έχω διαβάσει 2 βιβλία απο τα 7 (ελληνική έκδοση) που έχουν κυκλοφορήσει, παρατηρώ πως ο Χάουαρντ λίγο πολύ σε όλες τις ιστορίες είναι ίδιος. Δεν υπάρχει κάποιο "σφιχτό" σενάριο ενώ η απουσία εσωτερικής ενότητας είναι φανερή. Συνεχίζω να πιστεύω αυτό που είχα πει και για το πρώτο βιβλίο· ο Χάουαρτν είχε λογοτεχνικό ταλέντο. Πρέπει όμως να  βλέπουμε και σε τι περιβάλλον ζούσε ο συγγραφέας. Σε αυτό το βιβλίο υπήρχαν κάποιες δυνατές λογοτεχνικές στιγμές, αλλά όπως και να το κάνουμε οι ιστορίες ήταν χαμηλού επιπέδου. Γνώμη μου πάντα.

Edited by lovcom
  • Like 3
  • Thanks 1
  • Read 1
Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

9786185225582_0.jpg  458389.jpg

 

H σειρά βιβλίων του Peter James με πρωταγωνιστή τον Roy Grace βρισκόταν καιρό στη βιβλιοθήκη μου, οπότε είπα να πιάσω τα πρώτα δύο, καθώς είχα λάβει πολύ θετικό feedback από γνωστούς. Ειδικά για το Κάτω από το Χώμα είχα δει διθυραμβικές κριτικές σε σάιτ τόσο για την παλιά έκδοση της Modern Times όσο και για την καινούρια, οπότε τι καλύτερο από το να διαβάσω μια νέα σειρά μυστηρίου. Ωστόσο σε αντίθεση με άλλες φορές, δε συμφωνώ τόσο με τις κριτικές που διάβασα κι απορώ που δεν υπάρχει κάποιος που να προβληματίστηκε όσο εγώ. Αρχικά δεν έχουμε να κάνουμε ακριβώς με μυστήρια. Ο αναγνώστης ξέρει ποιος είναι ο κακός της ιστορίας εξαρχής, συνεπώς έχουμε μια περιπέτεια για την εύρεση του και όχι ένα κλασικό whodunnit μυστήριο που θα σου ανατινάξει το μυαλό ή θα σε εντυπωσιάσει. Ακόμα και οι λίγες ανατροπές, τις υποψιάζεσαι αν διαβάζεις προσεκτικά.

 

Αν και το βιβλία είναι μεγάλα σε μέγεθος, γύρω στις 600-700 σελίδες, η έκδοση είναι κάπως αραιά τυπωμένη, αλλά και πάλι νιώθεις ότι ο συγγραφέας πλατειάζει χωρίς λόγο και κυρίως προσθέτει χαρακτήρες χωρίς λόγο ύπαρξης, αντί να έχει μια μικρή και ευέλικτη ομάδα. Ακόμα και κάποια subplots με δίκες για άλλες υποθέσεις δεν είναι άξια αναφοράς και δεν ξέρω γιατί μας νοιάζουν ακόμα και σαν αναφορές. Και κυρίως δε μου αρέσει αυτό το κόλλημα με το μεταφυσικό, καθώς ο ντετέκτιβ πιστεύει στα μέντιουμ και τα συμβουλεύεται για τις υποθέσεις. Δεν είναι μόνο ότι εγώ σαν άνθρωπος είμαι λογικιστής και δεν τα πιστεύω, είναι ότι προτιμώ ο πρωταγωνιστής μου να δίνει ένα FU σε ό,τι του λένε τα μέντιουμ και να λύνει την υπόθεση με την εξυπνάδα του παρά το να εξαρτιέται από αυτά. Από την άλλη υπάρχουν κάποιες ενθουσιώδεις σκηνές και κάποιες που αγωνιάς, αλλά συνολικά κανένα βιβλίο από τα δύο δε με ξετρέλανε. Θα διαβάσω όμως και τα άλλα δύο για να έχω πλήρη άποψη.

  • Like 7
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Συνεχίζω ακάθεκτος με Σέρλοκ Χολμς και το Σημάδι των Τεσσάρων αλλά και την Περιπέτεια του επιφανούς πελάτη και άλλες ιστορίες. (4 συνολικά)

 

25655361._SX318_.thumb.jpg.e204d057ae16d5d6d19ef42453133266.jpg505017227_23.thumb.JPG.4977fc79c668a6d8c5ebca9c8529b001.JPG


Το πρώτο μου άρεσε αρκετά αν και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η χρήση ναρκωτικών από τον Σέρλοκ και πόσο απροκάλυπτα το περιγράφει ο Σερ Ντόιλ.

Το δεύτερο το βρήκα μέτριο. Περιείχε 2 ιστορίες με συγγραφέα τον ίδιο τον Σέρλοκ :)

  • Like 11
Link to post
Share on other sites

Ξαναδιαβασα :

Ο σκυλος των Μπασκερβιλ

Εγκλμα στο Νειλο.

και για πρωτη φορα "Το βιβλιο των χαμενων πραγματων"-Jonh Connoly

Ωραιο ηταν.:)

Edited by paola
  • Like 9
Link to post
Share on other sites
On 10/19/2020 at 11:41 AM, Pilgrim said:

Το πρώτο μου άρεσε αρκετά αν και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η χρήση ναρκωτικών από τον Σέρλοκ και πόσο απροκάλυπτα το περιγράφει ο Σερ Ντόιλ.

 

Η χρήση -των συγκεκριμένων-ναρκωτικών εκείνη την εποχή δεν ήταν (νομίζω) παράνομη. Αν δεν κάνω λάθος χρησιμοποιούνταν και για ιατρικούς σκοπούς. Τα επόμενα χρόνια κηρύχθηκε παράνομη αφού είδαν τις καταστροφικές συνέπειες.

Edited by lovcom
  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Διαβάζω και μου αρέσει αρκετά προς το παρόν το

Rivers of London

Procedure αστυνομικό με supernatural στοιχεία και γραμμένο με χιούμορ ενώ εξελίσσεται στο Λονδίνο.

Περνάω καλά διαβάζοντας το. Υπάρχει και σειρά πρωτότυπων graphic novel σε αυτόν τον κόσμο, θα τα δοκιμάσω μετά.

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

7475367492377050e51ed63821bd3675.png

 

Ένας άνθρωπος που έχω ξεχωριστή σχέση λόγω της κοινής μας αγάπης για τα βιβλία είναι η θεία μου και ειδικά επειδή τα γούστα μας στο αστυνομμικό μιθυστόρημα είναι παρόμοια. Όμως όσο κι αν μοιάζουν με κάποιον τα γούστα σου, είναι πιθανό κάπου να μη συμφωνείτε και τα βιβλία του Verdon αποτελούν για εμάς παράδειγμα. Όσο τον λατρεύει εκείνη, τόσο meh τον βρίσκω εγώ. Ο Ντέιβ Γκάρνει είναι ένας πολύ ενδιαφέρων ήρωας, απλά πάντα στα βιβλία του Verdon νιώθω ότι κάπου χωλαίνει το πράγμα. Πότε η λύση, πότε η επιλογή του δολοφόνου. Τα έχω διαβάσει όλα παρ' αυτά και ειδικά τα δύο τελευταία τα βρήκα αρκετά βελτιωμένα. 

 

Στο τελευταίο λοιπόν, το "Ο Λευκός Ποταμός Φλέγεται" έχουμε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα υπόθεση και αν και το βιβλίο βγήκε πριν από μόλις δύο χρόνια, σήμερα είναι αρκετά πιο επίκαιρο με τις εξεγέρσεις που γίνονται στην Αμερική σχετικά με τα φυλετικά ζητήματα. Εδώ λοιπόν ξεκινάμε με τη δολοφονία ενός αστυνομικού, η οποία για την ίδια την αστυνομία λαμβάνεται ως ανταπάντηση στη δολοφονία ενός μαύρου πολίτη από άλλον αστυνομικό, ένα χρόνο πριν, γεγονός που έχει προκαλέσει εξεγέρσεις. Όταν βρίσκονται δολοφονημένοι και οι αρχηγοί του κινήματος των μαύρων πολιτών, ο Ντέιβ Γκάρνει αρχίζει και υποψιάζεται ότι κάποιοι εντός της αστυνομίας έχουν στήσει μια σκευωρία.

 

Σίγουρα είναι από τα καλά βιβλία του Verdon. Διαθέτει πολύ καλή ροή και νομίζω ότι αν η ανατροπή στο τέλος ήταν λίγο πιο καλοσχεδιασμένη θα είχα εντυπωσιαστεί. Η ανατροπή αυτή να πω ότι έγκειται στην επιλογή του δολοφόνου. Οι δολοφονίες επίσης είναι πάρα πολλές και κανά δυο αρκετά ανατριχιαστικές. Γενικά δυνατό βιβλίο, σίγουρα από αυτά που θα πρότεινα σε κάποιον που θέλει να διαβάσει Verdon.

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

O Verdon είναι ένας κλασσικός μέτριος εμπορικός συγγραφέας.

 

Ξεκινάει με μία εντυπωσιακά πρωτότυπη ιδέα, την οποία έχει ξεχάσει/ έχει δείξει μόνος του ότι τελικά δεν ήταν κάτι τόσο σπουδαίο μέχρι το μέσο της ιστορίας. Τα τέλη του συνήθως είναι πάρα πολύ απλά, ενώ σίγουρα τα 500-600 σελίδων βιβλία του  άνετα θα μπορούσαν να χωρέσουν σε 200. Δεν έχουν αρκετό υλικό...

 

Επίσης, οι χαρακτήρες του είναι σαν να βλέπεις κλασσική αμερικανική σειρά των 24 επεισοδίων ο κύκλος. 0 κατανόηση των πρωταγωνιστών του, 0 εμβάθυνση στους villains κτλ...Το βιβλίο να γράφεται και όπως πάει...

 

Συνέκρινε το πχ με τον Τόμας Χαρις που έχεις διαβάσει κιόλας.:P Τον Βέρντον πιέζομαι να τον τελειώσω κάθε φορά...

Αν θέλεις καλά αστυνομικά : Ellroy,  Attia, Izzo , Γκρανζέ!!

  • Like 7
Link to post
Share on other sites
Πριν από 1 ώρα, gotham-city είπε:

O Verdon είναι ένας κλασσικός μέτριος εμπορικός συγγραφέας.

 

Ξεκινάει με μία εντυπωσιακά πρωτότυπη ιδέα, την οποία έχει ξεχάσει/ έχει δείξει μόνος του ότι τελικά δεν ήταν κάτι τόσο σπουδαίο μέχρι το μέσο της ιστορίας. Τα τέλη του συνήθως είναι πάρα πολύ απλά, ενώ σίγουρα τα 500-600 σελίδων βιβλία του  άνετα θα μπορούσαν να χωρέσουν σε 200. Δεν έχουν αρκετό υλικό...

 

Επίσης, οι χαρακτήρες του είναι σαν να βλέπεις κλασσική αμερικανική σειρά των 24 επεισοδίων ο κύκλος. 0 κατανόηση των πρωταγωνιστών του, 0 εμβάθυνση στους villains κτλ...Το βιβλίο να γράφεται και όπως πάει...

 

Συνέκρινε το πχ με τον Τόμας Χαρις που έχεις διαβάσει κιόλας.:P Τον Βέρντον πιέζομαι να τον τελειώσω κάθε φορά...

Αν θέλεις καλά αστυνομικά : Ellroy,  Attia, Izzo , Γκρανζέ!!

 

E καλά δεν υπάρχει σύγκριση Harris-Verdon. Ιεροσυλία. Σε αυτό που συμφωνώ και επαυξάνω είναι το εντυπωσιακά πρωτότυπη ιδέα που καταλήγει μέτρια. Τα τρία πρώτα βιβλία του είναι ακριβώς αυτό, ειδικά το Σκέψου Έναν Αριθμό από το οποίο έγινε γνωστός. Όταν το ξεκινούσα, έλεγα ότι είναι καλή ιδέα, όσο το συνέχιζα ενθουσιαζόμουν και το φινάλε είναι ό,τι πιο anticlimactic που λέμε και στο χωριό μου. Και το Πήτερ Παν ακριβώς έτσι. Το δεύτερο και το τρίτο βιβλίο δεν τα θυμάμαι καν :lol: Από αστυνομικό γενικά είμαι και του αμερικάνικου, αλλά πιο πολύ λατρεύω σκανδιναβικό που βγάζει πολύ το Μεταίχμιο πχ Nesbo, Nesser, κτλ. 

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Nesser δεν έχω διαβάσει...Ο Νέσμπο ενώ μου άρεσε στο λύκειο, πάντα είχε κουραστικές μανιέρες...Δηλαδή αυτά που γράφει είναι ότι πιο κλισέ υπάρχει...Μια χαρά συγγραφέας είναι, αλλά όχι και το φαινόμενο ως το οποίο έχει προωθηθεί στην Ελλάδα...

 

Ξεχωρίζει φυσικά το Headhunters, που είναι πολύ δυνατό!!

 

Αλλά όταν η σκανδιναβική λογοτεχνία μας έχει δώσει Λάρσον, τί να μας πει ο κάθε Νέσμπο...

 

Στους Harris, Larson, Ellroy, Izzo, Attia θαυμάζω το επίπεδο κατανόησης των χαρακτήρων τους και του ρόλου που εξυπηρετούν. Όλοι οι άλλοι εμπορικοί φτιάχνουν την πλοκή και απλά πετάνε μέσα τους ήρωες και τους κακούς βασισμένοι σε μανιέρες. Εντελώς διαφορετικό επίπεδο αντίληψης...

Edited by gotham-city
  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Εμένα ο Nesbo στα τελευταία με έχει κουράσει. Τα βιβλία χωρίς Χάρι Χόλε εκτός από το Κυνηγοί Κεφαλών και το Γιος δεν μου άρεσαν, ειδικά το Μάκβεθ το παράτησα στη μέση και δεν παρατάω βιβλία εύκολα. Τα Χάρι Χόλε τα λατρεύω αν και έχουν σκαμπανεβάσματα, τα τελευταία δύο είχαν τρομερές ανατροπές, αλλά κακή, βαρετή ροή στο εσωτερικό. Nesser είναι κρίμα που δε μεταφράστηκαν κι άλλα. Για τους υπόλοιπους συμφωνώ :) 

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
On 10/26/2020 at 11:52 AM, nikolas12 said:

..ειδικά το Μάκβεθ το παράτησα στη μέση και δεν παρατάω βιβλία εύκολα...

Έχω ακούσει πως το Μάκβεθ του Γιού Νέσμπε είναι μια τροπον τινα σύγχρονη επαναφήγηση του Μακβερ του Σαίξπηρ. Μήπως δεν έχεις διαβάσει το έργο του Σαίξπηρ και γι'αυτό ίσως δεν κατάλαβες τι ήθελε να πει; Μήπως (εικάζω, δεν είμαι σίγουρος) αν το χες διαβάσει, θα το έβλεπες με άλλο μάτι;

Μια άλλη περίπτωση είναι η "Τρικυμία" της Μ. Άντγουντ η οποία επαναφηγείται την Τρικυμία του Σαίξπηρ. Πάντως της Ατγουντ το παράτησα σχεδόν αμέσως :P

Aν πάντως έχεις σκοπό να ξαναπιάσεις το βιβλίο, πρότασή μου είναι να διαβάσεις πρώτα το έργο του Σαίξπηρ. Αν πάλι δεν έχεις σκοπό να ξαναπιάσεις το βιβλίο του Νέσμπε, προτείνω όμως να διαβάσεις τουλάχιστον το έργο του Σαίξπηρ :P

Edited by lovcom
  • Like 5
Link to post
Share on other sites
1 λεπτό πριν, lovcom είπε:

Έχω ακούσει πως το Μάκβεθ του Γιού Νέσμπε είναι μια τροπον τινα σύγχρονη επαναφήγηση του Μακβερ του Σαίξπηρ. Μήπως δεν έχεις διαβάσει το έργο του Σαίξπηρ και γι'αυτό ίσως δεν κατάλαβες τι ήθελε να πει; Μήπως (εικάζω, δεν είμαι σίγουρος) αν το χες διαβάσει, θα το έβλεπες με άλλο μάτι;

Μια άλλη περίπτωση είναι η "Τρικυμία" της Μ. Άντγουντ η οποία επαναφηγείται την Τρικυμία του Σαίξπηρ. Πάντως της Ατγουντ το παράτησα σχεδόν αμέσως :P

Aν πάντως έχεις σκοπό να ξαναπιάσεις το βιβλίο, πρότασή μου είναι να διαβάσεις πρώτα το έργο του Σαίξπηρ. Αν πάλι δεν έχεις σκοπό να ξαναπιάσεις το βιβλίο του Νέσμπε, προτείνω όμως να διαβάσεις αυτό του Σαίξπηρ :P

 

Έχω διαβάσει και τα δύο. Και έπιασα όλες τις αναφορές, τις εξελίξεις στην πλοκή και το πως ουσιαστικά είναι ένα retelling της ιστορίας σε μια σύγχρονη κοινωνία. Απλώς μου φάνηκε πολύ αργό, βαρετό και χωρίς συνοχή. Έλεγα μήπως είμαι περίεργος, αλλά ως επί το πλείστον από ελληνικά σάιτ και φίλους έχω δει ότι και σε εκείνους δεν άρεσε είτε είχαν διαβάσει το κλασικό έργο είτε όχι :D 

  • Like 5
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Κάποια βιβλία που διάβασα τον τελευταίο καιρό.

 

Blake Crouch - Η Πόλη 3

  Εξαιρετικό και το τρίτο βιβλίο της σειράς το οποίο χαρακτηρίζεται από έντονη δράση και κλείνει την ιστορία με ένα τέλος που με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο. Γενικά ήταν μια τριλογία την οποία απόλαυσα και προτείνω σε όποιον θέλει να διαβασει μια σειρά η οποία συνδυάζει την επιστημονική φαντασία τον τρόμο και το μυστήριο.

blake.thumb.jpg.2e9344011671ccc6c4cf5cc0714b3f8d.jpg

 

 

Chris Carter - Ο Δολοφόνος με το Σημάδι του Σταυρού.

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο του Carter με τον ντετέκτιβ Ρόμπερτ Χάντερ, πρόκειται για πολύ ωραίο αστυνομικό μυθιστόρημα το οποίο διαδραματίζεται στο Λος Άντζελες.

Αρκετά σκληρό θα έλεγα σε κάποια σημεία με μπόλικη δράση και αγωνία. Η γραφή είναι απλή άλλα εθιστική, στα της υπόθεσης δεν βρήκα κάποιο αρνητικό. Γενικά έμεινα

ευχαριστημένος και θα διαβάσω και τα υπόλοιπα της σειράς.

 

carter.thumb.jpg.9655cce941257ecb4523447508111c1d.jpg

 

Μichael Connelly - Η πτώση.

Πρώτο βιβλίο που διαβάζω και από Μichael Connelly μόνο που εδώ πρόκειται για την 15η περιπέτεια του Χάρι Μπός, πρέπει κάποια στιγμή όμως να τα πιάσω από την αρχή έστω

και σε ηλεκτρονική μορφή μιας και τα πρώτα βιβλία του είναι εξαντλημένα. Είχα ακούσει πάρα πολύ καλά λόγια για τον Connelly, πράγματι έμεινα παρά πολύ

ικανοποιημένος τόσο από την γραφή όσο και από την ίδια την ιστορία. Εδώ έχουμε να κάνουμε με δυο υποθέσεις που καλείται να λύσει ο Χάρι Μπός ο οποίος μου

φάνηκε πολύ συμπαθής σαν χαρακτήρας. Πρόκειται για άλλη μια σειρά την οποία θέλω να ολοκληρώσω.

 

connelly.jpg.1a4d6baf943d387f6b39a6c1bab4401b.jpg

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Είπα να ξεκινήσω να γράφω και σε αυτό το θέμα, μιας και θέλω πλέον να το παρακολουθώ ενεργά ώστε να διαβάζω όλες τις παραπάνω ενδιαφέρουσες προτάσεις σας. Επειδή διανύω περίοδο που κρατάω κάβα τα αδιάβαστα κόμικς για την περίοδο των Χριστουγέννων, έχω πλακωθεί στα βιβλία. Συγκεκριμένα:

  1. Οδύσσεια 2001: Ένα αριστούργημα της επιστημονικής φαντασίας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του είδους. Ωραιότατη εξέλιξη της ιστορίας, χωρίς πολλές σάλτσες και με αστρονομικά στοιχεία/ δεδομένα να απλώνονται σε όλο το βιβλίο. Με βοήθησε ιδιαίτερα να καταλάβω καλύτερα την ταινία του Κιούμπρικ. Η συγκεκριμένη έκδοση που διανεμήθηκε από την πορτοκαλί αλυσίδα χαρακτηρίζεται πολύ προσεγμένη με σκληρόδετο εξώφυλλο και υφασμάτινο σελιδοδείκτη.
  2. Οδύσσεια 2010: H συνέχεια του ανωτέρω βιβλίου. Η ιστορία συνεχίζει στα ίδια στάνταρ με το προηγούμενο μέρος. Με ικανοποίησε, αν και η έκδοση της Anubis είχε μερικά λαθάκια (γραμματικά, συντακτικά κλπ).
  3. Πύρινη Οργή: Πολύ γρήγορη ροή με αμείωτο ενδιαφέρον. Από τα βιβλία του Κινγκ που οι ρυθμοί αφήγησης είναι φρενήρεις. Θεωρώ είναι από τα πολύ δυνατά έργα του και αξίζει να επενδύσει ο καθένας.
  4. Η δολοφονία του Ρότζερ Άκροιντ: Το δεύτερο βιβλίο που διάβασα από Άγκαθα. (Το πρώτο ήταν το "Δεν έμεινε κανένας"). Εξαιρετικό. Έπιασα τον εαυτό μου να μην θέλω να το κλείσω ώστε να δω τι θα συμβεί παρακάτω. Ίσως να ξεκινήσω να αγοράζω και άλλα από την ίδια, καθώς η δουλειά των εκδόσεων Ψυχογιός αποδεικνύεται άκρως επαγγελματική και προσεγμένη, με πολύ καλή επιμέλεια- καλή ποιότητα χαρτιού- όμορφα εξώφυλλα.

IMG_20201116_194414.thumb.jpg.7de84414c47012e4fcd4aee72dd8969f.jpg

  • Like 10
Link to post
Share on other sites

image.thumb.jpeg.8c73a71487527e9f64d036c01bfd7575.jpeg

 

Μάλλον φαίνεται ότι έχω κόλλημα με την αστυνομική λογοτεχνία:)

Έχω διαβάσει τα 9 πρώτα και συνεχίζω...

Φοβερή γραφή, τρομερό σασπένς,είναι διαχρονικά, είναι μοναδικά.

 

Πολύ ωραία έκδοση με όμορφα εξώφυλλα.

Ευελπιστώ να τα πάρω όλα.

 

 

  • Like 13
Link to post
Share on other sites
1 ώρα πριν, hudson είπε:

image.thumb.jpeg.8c73a71487527e9f64d036c01bfd7575.jpeg

 

Μάλλον φαίνεται ότι έχω κόλλημα με την αστυνομική λογοτεχνία:)

Έχω διαβάσει τα 9 πρώτα και συνεχίζω...

Φοβερή γραφή, τρομερό σασπένς,είναι διαχρονικά, είναι μοναδικά.

 

Πολύ ωραία έκδοση με όμορφα εξώφυλλα.

Ευελπιστώ να τα πάρω όλα.

 

 

Εγγύηση η Agatha Christie και εγώ ότι έχω διαβάσει από αυτήν μου έχει αρέσει. Αυτή η έκδοση όντως πολύ όμορφη με ωραία εξώφυλλα  και με σχετικά καλή τιμή.

Μάλλον έχουν σκοπό να κυκλοφορήσουν όλη την βιβλιογραφία της άλλα βγάζουν κάθε φορά  10 νέες κυκλοφορίες και δεν τους προλαβαίνω :D

Edited by budd
  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Όντως, η Agatha Christie νομίζω ότι είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει η αστυνομική λογοτεχνία. :clap2: Την συγκεκριμένη σειρά βιβλίων την είδα για πρώτη φορά σε ένα σταντ στα Public της Καλαμάτας και μου κίνησε αμέσως την περιέργεια. Πλέον, όμως, λόγω ότι έχουν "χιλιοπαιχτεί" οι περισσότερες από τις δημοφιλείς ιστορίες της, δεν μου κάνει μεγάλη αίσθηση να τα αγοράσω. Ίσως κάποια από τις ιστορίες που δεν είναι τόσο διαδεδομένες. Πάντως, εκείνοι που δεν έχουν εξοικειωθεί τόσο με το "σύμπαν" της Βρετανής κυρίας, να επενδύσουν άφοβα.

 

Spoiler

Η αλήθεια είναι ότι με τρώει το χέρι μου να αγοράσω τα συγκεκριμένα βιβλία, καθαρά για συλλεκτικούς λόγους, αλλά η φωνή της λογικής μέσα μου με σταματά από το να κάνω το...απονενοημένο διάβημα! :lol:

 

 

:beer5:

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Κυκλοφορεί και μία κασετίνα 10 βιβλίων από τις εκδόσεις Ψυχογιός

 

https://www.psichogios.gr/el/syllektikh-kasetina-agatha-christie-1.html

 

Τα εξτραδάκια δεν με εντυπωσίασαν να πω την αλήθεια..

Edited by Pilgrim
  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Και κάτι πιο κλασικό...

 

images.jpg.64f5bac4acad1a175ee7cf0c09b2442a.jpg

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Η ανάγνωση συνεχίζεται και παραθέτω εντυπώσεις για τα ακόλουθα 2 βιβλία που αγόρασα πρόσφατα και ολοκλήρωσα:

  1. Διάβασα την πρώτη προσπάθεια του βασιλιά του τρόμου να γράψει ένα επικό μυθιστόρημα και μου άφησε ανάμεικτες σκέψεις. Αν και μικρό σε έκταση (300 σελίδες) με κούρασε λίγο για να με μπάσει στον κόσμο του. Ούτε ξετρελάθηκα αλλά ούτε και το παράτησα. Περιμένω από βδομάδα το δεύτερο μέρος που μάλλον θα το ξεκινήσω άμεσα, ώστε να μην βγω από το mood του Μαύρου Πύργου.
  2. Ως φανατικός δεινοσαυράκιας από τα παιδικά μου χρόνια και πορωμένος με τις ταινίες, βρήκα πρόσφατα και αγόρασα το Πάρκο των Δεινοσαύρων από BELL. Φοβερό δείγμα γραφής του Κράιτον και με αρκετά γεγονότα που εξελίχθηκαν διαφορετικά από την επική ταινία του Σπίλμπεργκ. Θα το ξαναδιαβάσω σίγουρα μάλλον προς το καλοκαίρι παρέα με τόμους Ρομάνο Σκάρπα, για να ξαναγίνω παιδί, έστω και νοητά.

IMG_20201121_171535.thumb.jpg.41105511e0f944a5d005df7ec2ee7e97.jpg

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

unnamed.jpg

 

Να ένα βιβλίο που ήθελα πολύ καιρό να διαβάσω και η επανέκδοση του Κλειδάριθμου μου έδωσε την ευκαιρία αφού το τσίμπησα μαζί με το Κοράκι. Είναι από τις λίγες περιπτώσεις που έχω δει την ταινία πριν το διάβασμα του βιβλίου και η αλήθεια είναι ότι περίμενα με ενδιαφέρον την ανάγνωση του γνωρίζοντας ότι ο King διαφωνούσε με την απεικόνιση του Kubrick, καθώς αργότερα έγραψε και σενάριο για μεταφορά σε τηλεταινία.

 

The Shining (1997)

  1. 1 season
  2. 3 episodes
  3. 4 hours 33 minutes
  4. TV Series

Details

  1. Rating
    6.1/16K
  2. Creator
    Unknown
  3. Release Date
    Apr 27, 1997
  4. Country
      • United States
  5. Language
  6. Genres

Cast

    • Winifred Torrance
    3
    • John Torrance
    3
    • Tony
    3
    • Daniel Anthony Torrance
    3
    • 217 Woman
    3
    • 2nd Waiter
    3

Television adaptation of Stephen King novel that follows a recovering alcoholic professor. He ends up taking a job as a winter caretaker for a remote Colorado hotel which he seeks as an opportunity to finish a piece of work. With his wife and son with him, the caretaker settles in, only to see visions of the hotel's long deceased employees and guests. With evil intentions, they manipulate him into his dark side which takes a toll on him and his family. written by MonkeyKingMA from IMDb
  1. USD 25M budget
  2. 2 emmys
  3. 13 awards
  4. 10 nominations
Updated

 

Anyway η Λάμψη του King είναι ένα φοβερό ψυχολογικό θρίλερ και κυρίως ένα βιβλίο χαρακτήρων από αυτά που ξέρει να γράφει ο King. Τόσο o Jack, όσο και η Wendy, o μικρός Danny ή ο Hallorann έχουν μια εξαιρετική ανάπτυξη από την αρχή ως το τέλος. Όπως λέει και ο King στον πρόλογό του, θέλει να απεικονίσει τη σχέση του Jack με τον αγροίκο πατέρα του στην αντίστοιχη σχέση που έχει ο Jack με το γιο του. Για μένα ο Jack ως πρωταγωνιστής είναι γενικότερα το highlight του βιβλίου με τα backstories, τον αλκοολισμό του, τις τάσεις που τον οδηγούν στη βία να εμφανίζονται συνεχώς στην κύρια ιστορία του.

 

Ταυτόχρονα έχεις και τη σχέση του με τη γυναίκα και το παιδί του, οι οποίοι ανησυχούν γι' αυτόν, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να τον αποφύγουν όταν καταλαβαίνουν ότι έχει αποτρελαθεί. Η πορεία του Jack στην τρέλα γίνεται με ομαλό τρόπο και εξελίσσεται όπως θα περίμενε κανείς. Επίσης είναι από τα βιβλία του KIng που τρόμαξα λιγότερο, γενικότερα δε δίνει βάρος στο υπερφυσικό κομμάτι όσο δίνει στους πρωταγωνιστές και τα βιώματά τους στο ξενοδοχείο.

 

Όσον αφορά την αναμενόμενη σύγκριση με το αριστούργημα του Kubrick, όντως το βιβλίο σε σχέση με την ταινία παρουσιάζουν τεράστιες διαφορές με τη Wendy να είναι η κυριότερη, κάτι που σημειώνει και ο King. Όντως η Wendy είναι πολύ πιο δυναμική και ενδιαφέρουσα στο βιβλίο, αλλά από την άλλη η ερμηνεία του Nickolson που πραγματικά έχει πιάσει τέλεια τον Jack και ταυτόχρονα οι διαχρονικές σκηνές της ταινίας μου καλύπτουν αυτή την αστοχία. Σίγουρα αν έχετε τσεκάρει το ένα από τα δύο πρέπει να δείτε τι παίζει και με το άλλο. 

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.