Δημοσκόπηση για τα ΧΡΩΜΑΤΑ στα κόμικς

[YOSHIMITSU]

Την ίδια ιστορία πολλές φορές μετά από χρόνια την εμπλουτίζουν και ενώ αρχικά ήταν άσπρο - μαύρο, επανακυκλοφορεί σε χρώμα πια. Έτσι αποδεσμεύουμε έννοιες όπως σενάριο - σχέδιο - ανάλογα τα κέφια μου ή ανάλογα την ιστορία κλπ. και επικεντρώνουμε στην ουσία της δημοσκόπησης μας για σήμερα...

Απλή ερώτηση... Τι σας αρέσει πιο πολύ να διαβάζετε:

 

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΕ ΑΣΠΡΟ ΜΑΥΡΟ ΄Η ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΕ ΧΡΩΜΑ.

 

Αν και μιλάμε για σαφή και ξεκάθαρη προτίμηση, υπάρχει και μία τρίτη επιλογή: Δεν με ενδιαφέρει και φυσικά υπάρχει και το συνηθισμένο λευκό (Θέλω να δω τα αποτελέσματα - null vote).

[germanicus]

Μπορώ να απαριθμήσω άπειρες περιπτώσεις που το ασπρόμαυρο ήταν επιλογή/άποψη και όχι οικονομική ανάγκη. Οπότε δεν μπορώ να κάνω έναν τέτοιο διαχωρισμό. Δεν θα γούσταρα ασπρόμαυρο Αστερίξ και αντίστοιχα δεν θα γούσταρα έγχρωμη Βαλεντίνα. Οπότε επιλογή 3 χωρίς την επιλογή "αχρωματοψία"

 

[alagt17]

Πάντα ανάλογα με την περίπτωση. Με κάλυψε ο germanicus. Αχρωματοψία και εγώ

[YOSHIMITSU]

Ωραία η Βαλεντίνα σε Α/Μ, αλλά σκέφτηκες ποτέ πως μπορεί να ήταν εάν είχε λίγο χρώμα παραπάνω (π.χ.: το καυτό κόκκινο στα χείλια και το γλυκό ροζ στο κορμί)... μπορεί να ήταν και πιο όμορφη από την Druuna... (λέμε τώρα - αν και ποτέ δεν ξέρεις, γούστα είναι αυτά)

 

 

Από την άλλη σκεφτήκατε ποτέ πως θα ήταν να βλέπατε την Druuna σε Α/Μ;

 

 

 

 

Δεν θέλω να σας αλλάξω την γνώμη, απλά κάνω μία αναφορά στο μεγαλείο του κ... συγνώμη του χρώματος:

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ < please, click me...

Όχι ότι σε άσπρο-μαύρο δεν έχει μεγαλείο...

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΑΣΠΡΟΥ - ΜΑΥΡΟΥ < please, click me...

[germanicus]

η Valentina είναι η κομψότητα του μολυβιού. Ούτε σιλικόνες, ούτε γοφοί βαρέων-βαρών σε σώμα φωτομοντέλου elegance! κατά 99% όταν γεράσει, θα είναι το ίδιο κλασσάτη.

 

η Druuna είναι πολύ. Έχει πράμα για να φάει ένα ολόκληρο subsaharan χωριό. Κατά 99% με το που θα παντρευτεί, θα αρχίσει να ξεχειλώνει... και δεν έχει και καμία σοβαρή προσωπικότητα για να σου κινεί το ενδιαφέρον.

 

Πράγματα που στο πρωτότυπο γίναν ασπρόμαυρα, όταν τους πετάξεις χρώμα (σε λίγα όμως, όχι σε ολόκληρο το κόμικ), η αντίθεση έλκει (παράδειγμα το Sin City ή τα εξώφυλλα που παράθεσες). Αντιθέτως αν τα κάνεις ολόκληρα τα κόμικ σε χρώμα, χάνουν (τσεκάρετε ασπρόμαυρο Κόρτο σε αντιδιαστολή με έγχρωμο). Όταν ξεκινά ως ασπρόμαυρο, ο δημιουργός (ο καλός δημιουργός) το λαμβάνει υπ'όψιν και δρα αναλόγως. Τα σκίτσα που παράθεσες είναι άτοπα μιας και δεν είναι ολόκληρο κόμικ, αλλά απλώς χμ... snapshots. Φαντάσου το Sin City επιχρωματισμένο.... Πολύ απλά, θα το σκίτσαρε τελείως διαφορετικά και θα ήταν ένα άλλο κόμικ.

 

και τέλος. Μην επικαλείσαι τη Valentina επί ματαίω! μέχρι και στις πέτρες ήταν γραμμένο αυτό (άσχετα που το αλλάξαν ρεβιζιονιστές κληρικοί κατά τον Μεσαίωνα)!

 

[Gauloises]

Σιγουρα με χρώμα για να βλέπουμε και τις ... λεπτομέρειες της Druuna.

 

 

:hilarious: :hilarious:

[ftsgr]

Εμένα δεν με χαλάει όπως και να τα δω.

Γιατί εάν είναι μάπα το καρπούζι δεν πα να έχει και τα καλύτερα χρώματα...

Οπότε επιλογή 3 για εμένα.

[dimis]

MONO με χρωμα... ΜΟΝΟ...

 

Η σπουδαιοτητα του χρωματος και ο σημαντικος ρολος που παιζει σημερα στα κομικς φαινεται και απο το γεγονος οτι υπαρχουν εξειδικευμενοι καλλιτεχνες μονο σε αυτο... Αλλος τα σκιτσα, αλλος το χρωμα...

 

Ειναι παμπολλες οι φορες που βλεπω το ασπρομαυρο σκιτσο, το σκιτσο painted απο τον σκιτσογραφο και repainted απο καποιον αλλο. Εκει φαινεται η δυναμη του χρωματος. Πως αλλαζει ολοκληρωτικα η αισθηση. Πως αυξανεται η συγκινηση.

 

Γενικα ποτε δεν καταλαβα την γοητεια του ασπρομαυρου... Ελλειπεις πληφοροριες στην εικονα... Μερικη αλλοιωση του 3διαστατου χωρου... Αν εισαι και λιγο αταλαντος βοηθαει το ασπρομαυρο...

 

Τεσπα, ας το σταματησω εδω, γιατι στο θεμα αυτο παρεκτρεπομαι ευκολα...

 

@germanicus, Corto ασπρομαυρο ή εγχρωμο;

[germanicus]

@germanicus, Corto ασπρομαυρο ή εγχρωμο;

 

μα πως την ήξερα την απάντηση σου πως και δε μίλησες για τη λατρεία σου προς το Sin City?

 

στο ερώτημά σου υπάρχει μια μικρή δυσκολία. Η αλήθεια είναι όπως τα έχω μάθει. Δηλαδή τη Μπαλάντα ασπρόμαυρη, τα Κέλτικα έγχρωμα. Ασπρόμαυρα τα Κέλτικα με ξενίζουν. Νομίζω πάντως ότι overall η απάντησή μου είναι εμφανής από τα λεγόμενά μου b&w

[Valtasar]

Εγώ είμαι του χρώματος...πάντα ήμουν ... ξεκινώντας από την φωτογραφία και καταλήγοντας στα εικονογραφημένα...

 

Το παιχνίδισμα του φωτός δεν "εκφράζεται" στο BW. Οσο καλλιτεχνικό και να είναι το φως είναι χρώμα.

 

Στο BW φαντάζεσαι το χρώμα (γιατί ζωή χωρίς χρώμα δεν υπάρχει) στο έγχρωμο το βλέπεις...

 

Γενικά το χρώμα βγάζει συναίσθημα, ενώ στο BW βγαίνει από τα συμφραζόμενα...

 

Φυσικά δεν λέω ότι δεν υπάρχουν διαμάντια σε BW, απλά λέω τι προτιμάω... το να βάλω BW φίλτρο και να προσπαθίσω να "δω" την άνοιξη μου φαίνεται άτοπο.

 

[nickdeli]

Και εγώ προτιμώ το έγχρωμο...μπορεί να υπάρχουν "διαμάντια" σε ασπρόμαυρο(Sin City,Bone,κ.α.),αλλά γενικά με κάλυψε ο dimis...

Θυμάμαι μικρός κάποιες εκδόσεις που είχαν π.χ.2 σελίδες Α/Μ,2 σελίδες έγχρωμες...περιττό να πώ ποιές ευχαριστιόμουν περισσότερο...

[kapros]

Γενικά κι εγώ πιστεύω πως το χρώμα δίνει άλλη αίσθηση. Νομίζω όμως ότι αυτό που παίζει ρόλο είναι το πως έχεις συνηθίσει το κόμικ.

 

Για παράδειγμα όπως λέει και ο Νίκος το Bone είναι αριστούργημα και είναι ασπρόμαυρο. Στην Ελληνική έκδοση όμως ο χρωματισμός που έχει γίνει είναι άψογος και το κάνει αρκετά πιο όμορφο.

 

Άν έχεις συνηθίσει σε ασπρόμαυρο, μπορεί το έγχρωμο να σου φανεί κάπως ,αλλά νομίζω πως τελικά η ανάγνωση δεν θα είναι δύσκολη. Αν έχεις συνηθίσει σε έγχρωμο, όμως, πολύ δύσκολα πας στο ασπρόμαυρο (έχετε δοκιμάσει να διαβάσετε το Γίγας του Τερζόπουλου???).

 

Τέλος ασπρόμαυρο με ασπρόμαυρο διαφέρει πάρα πολύ. Δεν έχει καμία σχέση το ασπρόμαυρο του ΝΤΥΛΑΝ ΝΤΟΓΚ με αυτό στο ΤΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ. Οι σκιές και οι αποχρώσεις του γκρι στο δεύτερο το κάνουν να φαίνεται πολύ διαφορετικό και νομίζω πως δίνουν καλύτερο ύφος από το να ήταν έγχρωμο.

 

Η ψήφος μου μάλλον θα πάει στο null καθώς δεν μπορώ να διαλέξω κάτι και είμαι και περίεργος να δω τι ψηφίσατε.

 

[DJO]

Καλα, το Γιγας μονο που ειδα αυτο το ξεπερασμενο ασπρομαυρο & ιστοριες που δεν ειχαν τιποτα το ξεχωριστο εμεινα μιλια μακρια....Πολυ δυσκολο να διαβασω ασπρομαυρο κομικ και αυτο μου την "εσπαγε" στα παλια Μεγαλα Μικυ & τα σχετικα που ηταν μια εγχρωμο μια ασπρομαυρο, εξου και επαιρνα τους μαρκαδορους μου και τα μολυβια μου και χρωματιζα τα ασπρομαυρα δισελιδα! Μα, θα μου πεις μερικοι καθονται και φτιαχνουν τοσο πολυχρωμα κομικς που χανεσαι μεχρι σημειου ζαλαδας! Και παλι, θα το προτιμησω απο τα κομικς σε στυλ Σιν Σιτυ οπου ειναι μαυρη μαυριλα & αραχνη....

Οποτε δαγκωτο στο 1, το οποιο βοηθαει οταν καποιος ειναι ψιλοαταλαντος γιατι υπερκαλυπτει τις ατελειες, και οχι το αναποδο, dimi, ξερω αρκετα κομικς που σε ψαρωνουν απο το χρωματισμο τους και μονο και αναδεικνυουν ακομα και το μετριοτατο σκιτσο....

 

[dimis]

το οποιο βοηθαει οταν καποιος ειναι ψιλοαταλαντος γιατι υπερκαλυπτει τις ατελειες, και οχι το αναποδο, dimi, ξερω αρκετα κομικς που σε ψαρωνουν απο το χρωματισμο τους και μονο και αναδεικνυουν ακομα και το μετριοτατο σκιτσο...

 

Φαντασου αυτα που σε "ψαρωνουν" να τα δεις ασπρομαυρα. Δεν θα βλεπονται καν! Γιατι το κακο σχεδιο, ειναι κακο και ασπρομαυρο. Παντως, το οτι σε ψαρωνει το χρωμα δειχνει την αξια/σημασια που εχει το χρωμα στην ανθρωπινη αισθητικη. Αρα...

 

Καλως ή κακως το να βαζεις χρωμα σε ενα σκιτσο, εναν πινακα, εναν τοιχο, οτιδηποτε ειναι τεχνη (και δυσκολη τεχνη) και δινει ποντους στις μαυρες γραμμες ενος σχεδιου.

 

να και ενα παραδειγμα... επαγγελματιας σχεδιαστης κανει κορυφαιο σκιτσο. το χρωματιζουν δυο αλλοι και δινουν νεα διασταση σε αυτο που βλεπουμε...

 

[NetGhost]

Επειδή ασχολούμαι αρκετά με τη φωτογραφία δεν συμφωνώ πως το ασπρόμαυρο δεν αποδίδει και ειδικά και τις παραμικρές αποχρώσεις του φωτός. Απλά είναι πολύ πιο δύσκολο να αποτυπωθούν χωρίς χρώματα! Είναι αυτό που λένε στην φωτογραφία πως για να τραβήξεις ασπρόμαυρο καρέ πρέπει να φανταστείς τη στιγμή του κλικ χωρίς χρώμα.

 

Με βρίσκει σύμφωνο η γνώμη του Νίκου! Ψήφισα την 3η επιλογή γιατί κάθε πράγμα στον καιρό του, ο κολιός τον Αύγουστο και η ρέγγα όποτε μας γουστάρει! (Πολύ ώρα είχα μείνει σοβαρός!) :PP

 

EDIT: Για του λόγου το αληθές παραθέτω ένα ασπρόμαυρο κι ένα έγχρωμο πορτραίτο της Μέριλυν. Προσωπικά το συναίσθημα που μου βγάζει η ασπρόμαυρη δεν το καταφέρνει η έγχρωμη. Από την άλλη στο παράδειγμα του dimis η έγχρωμη υπερτερεί έναντι της ασπρόμαυρης.

 

[turbovolos]

Έχουμε και λέμε. Εγώ ψήφισα την τρίτη επιλογή.

ΝετΓκοστ έχεις δίκιο στα γραφόμενα σου αλλα η φωτογραφία διαφέρει πιστεύω απο το κόμικ οπότε και δε θα παραδειγματιζόμουν απο κει.

Το ασπρόμαυρο έχει τη χάρη του. Σίγουρα και εγώ στο Μεγάλο Μίκυ και αλλού προτιμούσα τις έγχρωμες αλλά δε θα μπορούσα να φανταστώ με χρώμα τα ασπρόμαυρα κλασσικά στριπάκια του Καρλ Μπαρκς.

Γενικά θα έλεγα ότι προτιμώ το ασπρόμαυρο αλλά για χάρη της νοσταλγίας και για το γεγονός ότι είναι το κάθε ένα είναι διαφορετικό είδος τέχνης κατέληξα στην τρίτη.

[NetGhost]

Turbo σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να με διευκρινίσω. Το ξέρω πως διαφέρουν τα κόμιξ από τη φωτογραφία, πλην όμως αυτό που πιστεύω είναι πως και τα δύο είναι μορφή έκφρασης τέχνης. Ως εκ τούτου και τα δύο διέπονται από κάποιους βασικούς κανόνες που ορίζουν την τέχνη.

 

Εξ αφορμής λοιπόν αυτού έφερα παράδειγμα την φωτογραφία πιστεύω ακράδαντα δε, ότι και το μεν ασπρόμαυρο και το δε έγχρωμο έχουν την μαγεία τους.

 

[germanicus]

ο επόμενος διαγωνισμός του GC θα είναι ο επιχρωματισμός του Edika

 

 

ΥΓ το Bone χρωματίστηκε από τους ίδιους τους Αμερικάνους σε επετειακή έκδοση των 10 πρώτων τευχών.

[nickdeli]

Νίκο έχεις κάποιο link?Εγώ έχω την αγγλόφωνη One Volume Edition των 1300+ σελίδων,αλλά είναι εξολοκλήρου ασπρόμαυρο...

[germanicus]

Νίκο έχεις κάποιο link?Εγώ έχω την αγγλόφωνη One Volume Edition των 1300+ σελίδων,αλλά είναι εξολοκλήρου ασπρόμαυρο...

 

xm... μάλλον το είπα λάθος. Το 1ο βγήκε έγχρωμο για την επέτειο των 10 ετών. Μέσω του komics-live

 

http://www.megaupload.com/pt/?d=3NMHF3L7

 

 

ΥΓ και από wiki

Colorized editions

 

In 2004 Scholastic Press began reissuing the individual volumes in full color (with coloring by Steve Hamaker). Both hardcover and softcover editions of each volume are being released simultaneously (at the time of writing not all volumes have been colorized and re-released). The most current colorized Bone volume is that of volume five of nine, Rock Jaw: Master of the Eastern Border.

 

δεν ξέρω αν έχουν σκαναριστεί αυτά.

 

[jonpapas]

Το έγχρωμο είναι το καλύτερο δίνει μια ζωντάνια ... αλλιώς θα είχαμε μείνει και στις Α/Μ τηλεοράσεις

[ariane75]

ο επόμενος διαγωνισμός του GC θα είναι ο επιχρωματισμός του Edika

 

 

Εδώ και μερικά χρόνια ο θεός Εντικά επιχρωματίζει τα κόμικ του:

 

Από τη βαβέλ #238:

[germanicus]

[Ion]

Eγώ ψήφισα την πρώτη επιλογή. Δεν ξέρω αν θα με χαλούσε να διαβάσω κόμικ σε ασπρόμαυρο, γιατί όλοι οι τίτλοι που μου αρέσουν είναι έγχρωμοι (και μάλιστα τίγκα στο χρώμα, όπως λέει και η δημοσκόπηση). Έτσι όμως έχω συνηθίσει να διαβάσω κόμικς, και έτσι θα ήθελα να συνεχίσω. Δε λέω, σίγουρα κάποια ασπρόμαυρα κόμικς θα είναι ωραία, αλλά γιατί να μην βλέπουμε και λίγο χρωματάκι;

Όσον αφορά τις εκδόσεις Γίγας του Τερζόπουλου που αναφέρθηκαν και πιο πάνω, σίγουρα θα προτιμούσα να ήταν έγχρωμα τα τεύχη αυτά, όμως έτσι κι αλλώς αυτό που με ξένισε ήταν κυρίως η ποιότητα των ιστοριών, παρά το χρώμα.

[PhantomDuck]

Το έγχρωμο είναι το καλύτερο δίνει μια ζωντάνια ... αλλιώς θα είχαμε μείνει και στις Α/Μ τηλεοράσεις

 

Συμφωνώ κι εγώ :PP. Πάντα μου άρεσαν τα έγχρωμα κόμιξ. Δίνουν άλλη αισθητική

[mihor_fego]

Δεν υπάρχει πιστεύω καλύτερη απάντηση από την... Αχρωματοψία! Το κάθε comic έχει την δική του αισθητική και η αγάπη μας προς αυτήν είναι συνυφασμένη τόσο με το σχέδιο, το χρώμα ή όχι, τα αφηγηματική μέρη όπου υπάρχουν, του διαλόγους, ακόμη και το στήσιμο των σελίδων και το lettering, που δεν μπορεί κανείς να τα διαχωρίσει. Μπορεί αυτό το σύνολο να είναι η δουλειά ενός αποκλειστικά δημιουργού ή μιας ολόκληρης ομάδας, μα παραμένει ένα ενιαίο έργο. Το στυλιζάρισμα του Sin City ή η μινιμαλιστική αισθητική Βreakfast after noon, το απίστευτο σχέδιο του Nausicaa of the Valey of Wind, είναι όλα τέλεια υποδείγματα του ασπρόμαυρου, το κάθε ένα όμως έχει απόλυτα προσωπικό χαρακτήρα. Απ' την άλλη, τα ψηφιακά χρωματισμένα σαλόνια του Red Star, οι υπέροχες ακουαρέλλες του Artesia ή το πλούσιο χρώμα του Keepers of the Maser έχουν επίσης την δική τους μαγεία. Σε τελική ανάλυση θεωρώ πως το "καλό" σχέδιο είναι σημαντικότερο από το χρώμα, και λέγοντας "καλό" εννοώ αυτό που δίνει την κατάλληλη αίσθηση σε συνδυασμό με το κείμενο (π.χ. το Complete lowlife έχει το σχέδιο που ταιριάζει, ακόμη και αν κανείς το θεωρούσε "ερασιτεχνικό")

[mertix]

Oπως και να το κανουμε καθε μορφη εχει την γοητεια της , ειτε διαβαζοντας Σπαιντερ-μαν (εκδοσεις Καμπανα) Περιπετεια , ειτε μεταγενεστερα κομικς με εντονα χρωματα και ιλουστρασιον εξωφυλλα..

 

[starsky]

αν μιλαμε για κομικ που χρωματιζονται μετα απο χρονια και μπορει μαλιστα αυτο να γινεται και απο αλλον απο αυτον που το σχεδιασε αρχικα,η αληθεια ειναι οτι καμια φορα δε κολλανε το ενα με το αλλο.επισησ ο σχεδιαστης αν ειχε εξαρχης υποψη του οτι θα χρωματιζοταν δεν ειναι απιθανο να αλλαζε το σχεδιο γιατι το ενα επιρρεαζει το αλλο .το σιγουρο ειναι οτι η περιπτωση της μεριλιν μονροε ειναι διαφορετικη νομιζω και παει σε αλλα χωραφια

οσον αφορα την marvel πολλες φορες το χρωμα δε κολλαει με το σχεδιο στα καινουργια,παραειναι γκριζο κατα την αποψη μου,επισης στα κομικ της Disney ,με χαλαει καπως στα εξωφυλλα που τα χρωματιζουν λιγο τρισδιαστατα και φαινονται σα μπαλλονια ,παντως επειδη το χρωμα εχει μια γοητεια παραπανω θα ψηφιζα χρωμα πολυ, μα πολυ, γενικα ομως..

[arzuna]

Δε με χαλάει το άσπρο- μαύρο αλλά προτιμώ να βλέπω χρώμα στο σχέδιο.

[batstef]

Νομιζω οτι σε αυτο δεν υπαρχει κανονας.Η δικη μου αποψη ειναι οτι αν ενας δημιουργος θελει τη δουλεια του σε ασπρομαυρο,το ασπρομαυρο ειναι και το πιο ωραιο,αν το θελει εγχρωμο,τοτε κι εγω το προτιμω εγχρωμο.Ας πουμε για τις εκδοσεις Γιγας που αναφερθηκαν και πριν,φαινεται οτι κατι τους λειπει αφου ο αρχικος τους προορισμος ηταν εγχρωμη εκτυπωση και προσωπικα κουραστικα πολυ οταν τα διαβαζα.Επισης στο Κοναν της Ανουμπις που αναδημοσιευονται ιστοριες της κλασσικης σειρας επιχρωματισμενες νομιζω οτι το χρωμα μαλλον χαλαει παρα αναδυκνειει το οπτικο αποτελεσμα.Νομιζω οτι δεν ταιριαζει καθολου και αυτο φαινεται στη συγκριση με την εκδοση της Κομπρα.Υπαρχει και ο αντιλογος με χαρακτηριστικο παραδειγμα το Bone που κι'εγω το προτιμω στην νεα εγχρωμη εκδοχη.Επισης καποιες επιχρωματισμενες ιστοριες του αρκα (κυριως στον Ισοβιτη) που ομως μου προκαλουν αναμικτα συναισθηματα.Σε καποια σημεια σιγουρα προτιμω την αρχικη ασπρομαυρη εκδοχη αλλα σε αλλες στιγμες μου φαινεται πολυ καλος και ταιριαστος ο επιχρωματισμος.