Jump to content

dimis

Veterans
  • Content Count

    692
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Everything posted by dimis

  1. Στο εξωτερικο ολες οι μεγαλες εφημεριδες εχουν παει στο συνδρομητικο μοντελο των e-εφημεριδων. Οι ελληνικες εφημεριδες ειχαν κ προβληματα αξιοπιστιας, πριν τις διαλυσει η οικονομικη κριση. Παλια (πχ στα 2000s) βλεπαμε στα καφε τις Κυριακες ολοι να κυκλοφορουν με εφημεριδες. Πλεον δεν βλεπω κανεναν. Ολοι ενημερονται με ηλεκτρονικο τροπο. Να ετοιμαζομαστε ψυχολογικα για την εποχη που και τα κομικς θα διατιθενται μονο ψηφιακα...
  2. To topic αυτό μου φέρνει συνειρμικά το "κάθε πέρσι και καλύτερα"... Κακά τα ψέμματα, για να διαβάσεις κόμικς, πρέπει να έχεις κάποια σχέση με τα βιβλία. Ανέκαθεν είχαμε προβληματική σχέση με τα βιβλία σε αυτή τη χώρα. Επι της ουσίας, σίγουρα κάποιοι παιδικοί φίλοι μου διάβαζαν τα κλασικά Αστερίξ, Λούκυ Λουκ, Ποπάυ, Μίκυ Μάους στα 80s-90s... Κανένας πλέον. Από τα φοιτητικά χρόνια μου, κανένας πάλι... Αργότερα, κανένας πάλι... Τα τελευταία χρονια έτυχε ένας φανατικός με manga, anime, έχει μάθει κ λίγα γιαπωνέζικα... Και αυτός μόνος του τραβάει κουπί με το πάθος του. Από τα παιδιά των φίλων μου, πάλι κανένα. Μόνο tablet και παιχνίδια. Έχω 1-2 που διαβάζουν φανατικά Αρκά. Αυτούς δεν τους υπολογίζω. Δεν έχουν αποκτήσει καμιά σχέση με τα κόμικς και την κουλτούρα τους. Δεν έχουν διαβάσει τίποτα άλλο πέραν του Αρκά. Ο Αρκάς είναι ένα συγχρόνο βιβλίο με ανέκδοτα. Μαθαίνεις ατάκες και γελάς με την παρέα. Αυτό. Τι λέγαμε; Α ναι, "κάθε πέρσι και καλύτερα"...
  3. Ήρθε η ώρα να ξεθάψω αυτό το διαμαντάκι. To Où le regard ne porte pas... μεταφράστηκε στα αγγλικά κ διατίθεται από την Europe Comics με τον τίτλο Worlds Unseen. Πάλι σε 2 τόμους. Φυσικά δεν έχασα την ευκαιρία να το ξαναδιαβάσω μετά από τόσα χρόνια
  4. Βρισκόμαστε στο κοντινό μέλλον. O πρωταγωνιστής του Arctica, o Dakota, είναι ένας πρώην πιλότος μαχητικών αεροσκαφών. Η ζωή του άλλαξε ριζίκά μετά την απώλεια της κόρης του, όταν αυτή βρήκε την ώρα που έπαιζε ένα ραδιενεργό κομμάτι από υπολείμματα δορυφόρου, που έπεσε στη γη. Από τότε αφιέρωσε τη ζωή του σε 2 πράγματα. Στην περισυλλογή τέτοιων υπολειμμάτων από δορυφόρους κ στον καθαρισμό παγόβουνων από τις περιοχές που κινούνται πλοία. Δυστυχώς οι πάγοι στους πόλους έχουν λιώσει, το πόσιμο νερό έχει γίνει είδος πολυτελείας... Η ιστορία ξεκινάει όταν μια μέρα κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης κατά ενός παγόβουνου, θα ανακαλύψει ένα περίεργο, μεταλλικό, κυλινδρικό αντικείμενο. Η ύπαρξη αυτού του αντικειμένου, μαζί με το περιεχόμενο του (αυτό είναι που θα μας απασχολήσει), θα κινητοποιήσει το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, μυστικών υπηρεσιών και ανθρώπων του υποκόσμου. To σενάριο είναι του Daniel Pecqueur, που γνωρίσαμε μέσα από την Χρυσή Πόλη. Το σχέδιο είναι του Bojan Kovacevic (Arcanes) και τα χρώματα του Pierre Schelle (Χρυσή Πόλη, Travis και πολλά ακόμα). Aπό τις ιστορίες που διαβάζονται πολύ ευχάριστα, είναι ένα sci-fi thriller με μπόλικη δράση. Το σχέδιο είναι σε σύγχρονο στυλ και είναι εξαιρετικό. Από αυτά που δεν βαριέμαι με τίποτα. Το σενάριο έχει ενδιαφέρον. Τη στιγμή που γράφω την παρουσίαση έχω τελειώσει τον 3ο τόμο. Η κεντρική ιδέα του δεν είναι πρωτότυπη, έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στο παρελθόν σε κόμικς, στον κινηματογράφο, σε βιβλία. Μπορεί εξελιχθεί σε κάτι πολύ ενδιαφέρον, αν την χειριστούν σωστά. Χρονικά η ιστορία δεν προσδιορίζεται, αλλά καταλαβαίνουμε ότι είναι το κοντινό μέλλον. Ο 2ος και ο 3ος τόμος έχουν ελληνικό ενδιαφέρον. Μέχρι σήμερα (07/2020) έχουν κυκλοφορήσει απο την Delcourt στα γαλλικά 10 τόμοι και στα αγγλικά οι 9 (μόνο σε ηλεκτρονική μορφή μέσω comixology ή amazon). 1. Dix mille ans sous les glaces 12/2007 2. Mystère sous la mer 09/2008 3. Le Passager de la Préhistoire 11/2009 4. Révélations 12/2010 5. Destination terre 02/2013 6. Les fugitifs 02/2014 7. Le Messager du cosmos 03/2015 8. Ultimatum 11/2016 9. Commando noir 10/2017 10. Le complot 03/2019 Έξτρα υλικό bedetheque εκδόσεις Delcourt Παρουσίαση Daniel Pecquer στο greekcomics
  5. Χτες, κατα τυχη ανακαλυψα οτι η Delcourt εχει επισημα στο αμερικανικο amazon μεταφρασμένα στα αγγλικά διαφορες σειρες της σε ηλεκτρονικη μορφη (για kindle, android, iOS και σε .cbz). Δεν ξερω ποσο καιρο γινεται αυτο, εγω δεν το ηξερα παντως. Πηρα λοιπον την ευκαιρια να ξαναδιαβασω τους τομους 10, 11 και 12 της Χρυσης πολης. Καθως δεν εχω σχολιασει εδω και πολυ καιρο, να πω οτι οντως το σεναριο εχει καποια σκαμπανεβασματα, αν και η ιστορια διαβαζεται ευχαριστα. Ευτυχως οι υπερβολες ειναι ελαχιστες. Εξακολουθει να με ενθουσιαζει η συνεπεια στον φουτουριστικο κοσμο που εφτιαξαν απο την αρχη. Πως ειναι οι μετακινησεις, η καθημερινοτητα, η τεχνολογια, τα οπλα, η δομη της κοινωνιας, τα διαστημικα προγραμματα κλπ... και οπως σωστα σχολιασε ο @albertus magnus πιο πανω, το σεναριο θιγει κ καποια λιγο πιο ενδιαφεροντα ζητηματα (κοινωνικες ανισοτητες, οικολογια, βιοτεχνολογια και ηθικη) αλλά χωρις να κουρασει ή να πολιτικολογησει. Εξακολουθει να ειναι στην λιστα με τα προτεινομενα κομικς
  6. Συμβαινει τωρα, αναφωνησα!!! Πως να νιωθει ο σεναριογραφος αυτη τη στιγμη; Βρισκομαστε στο ετος 2030, ο Jan, ενας πρωην στρατιωτικος, και το mule robot του διασχιζουν τις κοιλαδες των Αλπεων προς αναζητηση καποιου καταφυγιου στις πιο ορεινες και δυσβατες περιοχες. Περασαν 15 χρονια, απο το 2015, τότε που στα μεγαλα αστικα κεντρα και τις πεδιαδες επικρατησε "η μεγαλη επιδημια"... ο ιος H5N4 Ενας ιος που μεταδοθηκε απο τα πτηνα στον ανθρωπο, οπως ειχε προβλεψει ο παγκοσμιος οργανισμος υγειας, και οδηγησε την ανθρωποτητα στην καταστροφη. Η πλειοψηφια του πληθυσμου της γης εχει εξαναφανιστει, οι επιζησαντες εχουν οργανωθει σε μικρες κοινοτητες και το μονο ελπιδοφορο που εχει απομεινει ειναι ο μυθος ενος μυστικου εργαστηριου που θα συμβαλει στην ανακαλυψη του εμβολιου. Ο Jan θα αναλαβει, παρα το γεγονος οτι δεν το ηθελε, να επαληθευει τον μυθο ή οχι. Στο ταξιδι του αυτο, θα συναντησει ανθρωπους κ καταστασεις, που επιθυμουν να τον βγαλουν εκτος "πορειας". Προκειται για ενα ενδιαφερον post-apocalyptic, δυστοπικό εργο, που κυκλοφορησε το 2016... Ο 2ος τομος το 2017 κ ο 3ος το 2019. Σιγουρα με το βαρος των τρεχουσων εξελιξεων κ την πανδημια, το θεμα αγγιζει περισσοτερο τον αναγνωστη. Εγω κολλησα. Ενδιαφερουσα η δομη του σεναριου. Στον πρωτο τομο δινεται περισσοτερο βαρος στη δραση, ενω στους επομενους δυο αρχιζει να ξετυλιγονται περισσοτερα θεματα και να ξεδιαλυνονται αρκετα ζητηματα. Το τελος του 3ου τομου εχει την υπερβαση του, γεγονος που αφηνει αρκετες υποσχεσεις. To σχεδιο ειναι ικανοποιητικο, σε κλασικο στυλ, αλλά χωρις να ενθουσιαζει. To σεναριο ειναι του Jean-Pierre Pécau (L'Histoire Secrète, NASH, Arcanes) και το σχεδιο του Damien. Οι τομοι που εχουν κυκλοφορησει στα γαλλικα μεχρι τωρα (07/2020) 1 . H5N4 (2016) 2. L.N. (2017) 3 . L'armée verte (2019) (όλοι οι τόμοι υπάρχουν σε scanlation στα αγγλικά) Έξτρα υλικό bedetheque.com Delcourt, το site του εκδότη
  7. Απορω πως μου ξεφυγε αυτο το site εδω και τοσο καιρο... Thanks
  8. Αυτο με τα πολυπλοκα μηνυματα με προβληματισε πολυ, πρεπει να το δουμε λιγο περισσοτερο... Ο Λουκυ Λουκ υποστηριζει την συνταγματικη νομιμοτητα, την δημοκρατια... Την μαχη για την ελευθερια... Και την αποδεσμευση απο την σκλαβια του καπνισματος (με το σταχυ στο στομα)... Ο Μαζεστιξ προαγει την περιβαλλοντικη συνειδηση κ αναδεικνυει το θεμα της κατασπαταλησης των υδατινων πορων (γι'αυτο πλενεται μια φορα τον χρονο)... Ο Κακοφωνιξ επαναφερει το θεμα της ανεκτικοτητας στην διαφορετικοτητα, την υπομονη και τις αντοχες που απαιτει η ιδια η ζωη (γι'αυτο τραγουδαει)... Μ'αρεσει το θεμα θα τοποθετηθω και επι της ουσιας καποια στιγμη...
  9. Φοβερο θεμα συζητησης... Δεν πρεπει να ξεχναμε το χρονικο-ιστορικο πλαισιο δημιουργιας των υπερηρωικων κομικς κ τι εξυπηρετουσαν στις ΗΠΑ την εποχη που φτιαχτηκαν. Τιποτα δεν ειναι τυχαιο. Και τυγχανει να τα εχω φρεσκα απο την βιογραφια του Rene Goscinny, που διαβασα προσφατα. Ουτε ο δρομος που "επελεξε" ο ευρωπαϊκος χωρος των κομικς, με προεξαρχουσες χωρες Γαλλια-Βελγιο ηταν τυχαιος.
  10. Ειμαι της αποψης οτι τα "καλα" (αυτα που εμεις θεωρουμε καλα) βιβλια πρεπει να τα ξαναδιαβαζουμε. 1ον ξεχναμε. 2ον καθως περναν τα χρονια (καποιοι το λενε ωριμαζουμε) βλεπουμε τα ιδια πραγματα με άλλη οπτικη γωνια. Ετσι λοιπον μετά απο 12 χρόνια ξαναδιαβασα την βιογραφια του Goscinny. Νομιζω τα σχολια που εκανε λιγο πιο πανω ο @mits63 ειναι πολυ ευστοχα. Περιεχουν μεγαλο μερος του περιεχομενου του βιβλιου, που περιγραφει την ζωη του Goscinny. Ο ανθρωπος, o συζυγος, ο σεναριογραφος, ο επιχειρηματιας μεσα σε ενα ιδιαιτερο χρονικο πλαισιο με πολλες ζυμωσεις σε ολες τις πλευρες της κοινωνικης ζωης... Το μονο σιγουρο, που λεγεται κ μεσα στο βιβλιο, ειναι οτι o Goscinny άλλαξε για παντα αυτο που σημερα ξερουμε ως "κομικς", ειδικα στην Ευρωπη. Δεν ξερω αν θα χρειαστει άλλη μια αναγνωση σε 12 χρονια απο σημερα (p.s. διαβαζεται μονορουφι σε 1 ημερα)
  11. Έχει το ενδιαφέρον της η συγκεκριμένη άποψη που περιγράφει η αμερικανίδα αρθρογράφος μέσα από το πρίσμα της αμερικανικής πραγματικότητας. Έχει κ τα προβλήματα της φυσικά, στην ουσία προτείνει κάποιου είδους λογοκρισίας/αυτολογοκρισίας στην τέχνη. Βάζω και την πηγή από το Time για όσους θέλουν να διαβάσουν το άρθρο πιο διεξοδικά. Στο liberal.gr το κουτσούρεψαν. https://time.com/5857064/defunding-police-superheroes-onscreen/
  12. Δυνατοτητα για καρτα και pre-paid υπαρχει απο την "αρχη" μεσω brainfood.gr. Eτυχε να ηταν ο τροπος που το αγορασα εγω. κατά δευτερον, μιλαμε για εναν απο τους πιο δημοφιλεις τιτλους στη Γαλλια, που η επιτυχια του γεννησε άλλους 8-9 τιτλους (εχω χασει το μετρημα) και καμια 70-75 τευχη-τομους συνολικα μεσα στο Troy universe... Δεν τιθεται θεμα "αν αξιζει". Αγοραζουμε, διαβαζουμε και απολαμβανουμε... Τοσο απλα
  13. Νομίζω όλοι οι καλλιτέχνες, όταν πρωτοεμφανίζονται με μια επιτυχία, μετά τους ακολουθεί το βάρος της συνέχειας "και τώρα τι;" Να συνεχίσουν στο ίδιο έργο με κίνδυνο να το χαλάσουν; Να κατευθυνθούν σε νέο έργο με κίνδυνο να αποτύχουν σε σύγκριση με το πρώτο; Το ίδιο ομολόγησε ότι συνέβη κ ο Hub, ο δημιουργός του Okko. Ο εκδότης του τον παρότρυνε να προχωρήσουν την ιστορία. Ο ίδιος ο Hub αποκάλυψε ότι καμιά από τις ιδέες που είχε δεν την θεώρησε αξιόλογη. Στράφηκε αλλού επηρεασμένος από ένα βιβλίο που διάβασε στα παιδικά χρόνια του. Το νέο κόμικ του Hub, που παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2019, μάς ταξιδεύει στην εποχή των Αζτέκων. Ο τίτλος του είναι "Το φίδι και η λόγχη". Χρονικά η ιστορία τοποθετείται πριν την έλευση των Ισπανών κονκισταντόρ, στο 1454. Στην πόλη Tenochtitlan, έδρα του αυτοκράτορα, (τα ερείπια της οποίας αποτελούν μέρος της σημερινής πόλης του Μεξικού) υπάρχουν φήμες ότι σε απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές συμβαίνουν κάποιες περίεργες απαγωγές νεαρών κοριτσιών. Τα θύματα βρίσκονται δολοφονημένα και μουμιοποιημένα. Καθώς οι περιπτώσεις πληθαίνουν και εμφανίζονται όλο και πιο κοντά στην Tenochtitlan, ο αυτοκράτορας αναθέτει σε έναν έμπιστο αξιωματούχο, τον αδίστακτο και σκληρό Serpent (Φίδι, σε ελεύθερη μετάφραση θα ταίριαζε και “Οχιά”), να διευθετήσει το θέμα με απόλυτη μυστικότητα και χρησιμοποιώντας κάθε μέσο. Ταυτόχρονα, ένας ανερχόμενος ιερέας, ο Cozatl, αντιλαμβάνεται ότι οι θάνατοι των νεαρών κοριτσιών συμβαίνουν με τελετουργικό τρόπο, που προσομοιάζει με τον θρησκευτικό, που χρησιμοποιούν οι ιερωμένοι. Θορυβημένος από το γεγονός, προσπαθεί να εντοπίσει έναν παιδικό φίλο του, τον Oeil-Lance (Μάτι-λόγχη, σε ελεύθερη μετάφραση θα ταίριαζε και “σχιστομάτης”), που πιστεύει ότι μπορεί να τον βοηθήσει να ξεκινήσουν την δική τους έρευνα για το θέμα. Το πρώτο σοκ έρχεται από το μέγεθος. 178 σελίδες αντί για το κλασικό 46! Πολύ ασυνήθιστο για γαλλικό κόμικ. Ο Hub είπε ότι η ιστορία βγήκε περίπου 500 σελίδες και την χώρισε σε 3 μέρη. Κατά την άποψη μου, το μέγεθος επιβάλλεται από την δομή του σεναρίου. Στον 1ο τόμο η ιστορία είναι εισαγωγική. Μας βάζει στην εποχή, στην κουλτούρα, στις ανθρώπινες σχέσεις της εποχής εκείνης. Φαίνεται ότι έχει γίνει αρκετή προεργασία απο τον Hub. Αναφέρονται πόλεις με τα αρχαία ονόματα, θρησκευτικές τελετές, φαγητά κλπ. Πιστεύω ένας Μεξικανός θα είναι πολύ εξοικειωμένος με όλα αυτά, ένας Ευρωπαίος όμως όχι. Και μετά έρχεται η παρουσίαση των χαρακτήρων, που επίσης γίνεται με αρκετά ολοκληρωμένο τρόπο, καθώς αποκαλύπτονται ιστορίες από το παρελθόν τους για να τους γνωρίσουμε καλύτερα, να δούμε την ψυχοσύνθεση τους, τα κίνητρα τους. Σε όλη την διάρκεια της ανάγνωσης είχα την απορία αν το σενάριο θα είχε κ υπερφυσικά/μαγικά στοιχεία, όπως συνηθίσαμε στο Okko. Τελικά, φαίνεται πως όχι, είναι μια ρεαλιστική ιστορία με τις προκαταλήψεις και δυσειδαιμονίες της εποχής εκείνης. Όσοι λάτρεψαν το σχεδιαστικό στυλ του Hub στο Okko, δεν πρόκειται να απογοητευθούν, παραμένει το ίδιο. Ο ρυθμός επίσης παρόμοιος. Γενικά, θα έλεγα οτι ο 1ος τόμος αποτελεί μια καλή βάση για ακόμα καλύτερη συνέχεια, που ελπίζω να έρθει στο μέλλον. (πρόσφατα κυκλοφόρησε και το scanlation στα αγγλικά) Έξτρα υλικό bedetheque.com Delcourt, το site του εκδότη Βιογραφία του Hub στο greekcomics.gr Η πόλη Tenochtitlan στο en.wikipedia
  14. @Laz33 Σε αυτο ανεφερομουν και εγω συγκρινοντας τον χρωματισμο γαλλικης και ελληνικης εκδοσης... Υπαρχουν αλλαγες και στους φωτισμους-σκιες, στις λεπτομερειες του ντεκορ, στα τοπια, ακομα και στους ηρωες... Στην γαλλικη φαινεται οτι ολα ειναι ζωγραφισμενα... Στην ελληνικη μπηκε η ψηφιακη τεχνολογια... Και τα 2 εχουν το ενδιαφερον τους, εχουν διαφορετικη ατμοσφαιρα... και στα credits, στην γαλλικη εκδοση γραφει LENCOT, στην ελληνικη ΜΑΤΤΕΟ LIVI
  15. @Valtasar Φιλε Γιωργο και εγω σημερα εχω γεμισει αναμνησεις και συναισθηματα με αφορμη τον Λανφεστ. Την αρχη του GC, τις παρουσιασεις των BDs, τα scanlations, την διοικητικη ομαδα Ευχομαι με το καλο να ολοκληρωθει αυτη η προσπαθεια για τον Λανφεστ... To εγχειρημα ειναι μεγαλο, μετά συζηταμε ο,τι τιτλο θελετε
  16. Ζω μεγαλες στιγμες... Απο αυτες, που οι επιθυμιες σου γινονται πραγματικοτητα... Απο αυτες που λες "αποκλειεται..." Απο καθαρη τυχη την Κυριακη ειδα στη σελιδα της Λεσχης στο FB τον Λανφεστ! Και σημερα το εχω στα χερια μου και το ξαναδιαβασα. Απο το 2006 που το πρωτοδιαβασα και εγραψα το review εδω μεσα μεχρι σημερα. Ποσα εχουν αλλαξει Μεγαλες διαφορες στον χρωματισμο μεταξυ γαλλικης κ ελληνικης εκδοσης. Αλλαζει τελειως η ατμοσφαιρα. Το γαλλικο θαρρεις κ βγηκε απο την αναλογικη εποχη και το ελληνικο απο την ψηφιακη. Μεγαλες διαφορες στις σκιες, στα εφέ της μαγειας, παντου. Ενδιαφερουσα αλλαγη. Ημουν τυχερος κ το πακετο ηρθε αθικτο απο την Brainfood. Αψογη η εκδοση, τα συγχαρητηρια μου σε οσους εργαστηκαν για αυτο το αποτελεσμα. PS. τι απεγιναν τα nicknames? Μ'αρεσε το dimis που ειχα
  17. Ειμαι εξοικειωμενος με την τηλεοπτικη σειρα και ασχετος με τα βιβλια... Αξιοπρεπεστατη φαινεται η σειρα με βαση το 1ο τευχος. Το σχεδιο ικανοποιητικο, αν και σε καποιες σκηνες δεν μπορεσε να δωσει την δραση/ενταση, που εχουμε δει απο την τηλεοπτικη σειρα. Το σεναριο δινει συμπυκνωμενα αρκετα πραγματα, χωρις να μπερδευει ή να προκαλει συγχυση. Για οσους εχουν δει την τηλεοπτικη σειρα ειναι μια ωραια περιληψη-υπενθυμιση. Νομιζω θα παρω και τα υπολοιπα τευχη.
  18. Μου φαινεται τα asterix και λουκυ λουκ, που δωθηκαν με το ΕΘΝΟΣ, γεμισαν αρκετα τα ταμεια της μαμουθκομιξ, ωστε να ξεκινησει δυναμικα το 2015...
  19. Τυχαια μπηκα σημερα στο forum και επεσα πανω στο νημα αυτο... Δεν μπορω να μην γραψω, εξαλλου η περιοδος των χριστουγεννων ειναι περιοδος αναμνησεων. Χμ... Νομιζω ολοι οσοι εδωσαν το παρον στην αρχη αυτου του forum, το εκαναν μεσα απο τα σκαναρισματα ενος απιστευτου τυπου με το παρατσουκλι Valtasar στον μεγαλυτερο, τοτε, ελληνικο tracker. Αν θυμαμαι καλα, καπου στο description καθε torrent υπηρχε ενα μαγικο link που οδηγουσε στο greekcomics. Ποιος ειμαι εγω που θα μπορουσα να αρνηθω τετοιο καλεσμα; Ηταν τοτε μια περιοδος της ζωης μου, που τα κομικς για καποιον μυστηριο λογο ειχαν ξαναμπει πολυ εντονα στη ζωη μου. Μετα-φοιτητικη και προ-φανταρικη περιοδος, τα κομικς ηταν μια εξαιρετικη διεξοδος. Ημουν και μπαφιασμενος απο τις απειρες ταινιες, που ειδα ως φοιτητης, ηθελα αλλαγη του μεσου. Αυτο που μου ειχε κανει εντυπωση απο την αρχη ηταν το κλιμα στο forum, κατι παρομοιο δεν ειχα ξαναδει. Πολλη θετικη ενεργεια, ελαχιστες διαμαχες, που εσβηναν αμεσως. Προφανως, η πηγη, το κεντρο αυτης της ενεργειας ηταν ο Γιωργος. Η δημιουργικοτητα ειχε "απογειωθει", ολοι ειχαν κατι ομορφο να συνεισφερουν. Θυμαμαι τον ενθουσιασμο οταν τα συμβατικα μεσα, εφημεριδες και περιοδικα, εκαναν τις πρωτες αναφορες του greekcomics... Με ειχε παρασυρει το κλιμα, ειχα αρχισει αμεσως να κανω παρουσιασεις για διαφορα κομικς που διαβαζα εκεινο τον καιρο, μαζι με τα πρωτα scanlations στα ελληνικα. Τα υπερηρωϊκα ποτε δεν μου αρεσαν, τα Disney δεν με συγκινουσαν πλεον. Το "9" απο το 1ο τευχος του με ειχε εισαγει στον μαγικο κοσμο των BDs... Δεν υπηρχε επιστροφη. Γαλλικα ηξερα (αν και δεν τα χρησιμοποιησα μετα το σχολειο), οποτε ειχα πεσει με τα μουτρα σε γαλλικα BDs. Ωσπου ενα πρωινο, μπηκα στο forum και ημουν ΜοΜ!!! Γελουσα απο αμηχανια, θυμαμαι... Και μετα η προταση να συμμετασχω στη Δ.Ο... Και εκει αμηχανια... Με επεισε ο Γιωργος ομως. Ειχα την ευτυχια να δω εκ των εσω ποσο δυσκολο ειναι να σταθει και να οργανωθει μια ζωντανη κοινοτητα, ενας σημαντικος ογκος διαφορετικων ανθρωπων με ενα κοινο χομπι. Λιγες αλλά ομορφες, οι συναντησεις με τα παιδια εδω μεσα. Μια εντος εδρας με την Δ.Ο. και μια στο Tidbit. Ωραιες στιγμες γεματες εγκαρδιοτητα... Καποια στιγμη λιγα χρονια αργοτερα, ηρθε το πληρωμα του χρονου και αραιωσαν οι επισκεψεις μου εδω μεσα. Λιγοστεψαν και τα κομικς που διαβαζω. Συνεχιζω ομως να παρακολουθω, εστω και πιο διακριτικα, τις εξελιξεις, με την ΛΕΦΙΚ κλπ, με ικανοποιηση για το ποσο μακρυα καταφερε να φθασει αυτη η παρεα. Παντα ενα κομματι της καρδιας μου και των αναμνησεων μου θα ειναι εδω.
  20. Μετρια η ιστορια του "Συρματα στα λιβαδια" σε σχεση με τα περισσοτερα που βγηκαν, αλλά παλι περασε ευχαριστα το απογευμα της Κυριακης.
  21. Να ευχηθω και γω με την σειρα μου τα χρονια πολλα σε ολη την παρεα του GC που εχει αφιερωσει τοση αγαπη για το υπεροχο χομπι μας, τα κομικς. Εχω πολυ γλυκιες αναμνησεις απο την παρεα εδω μεσα Καλα να περασετε αποψε!
  22. Πολυ καλο το The Burma Conspiracy (Largo Winch 2). Σιγουρα καλυτερο απο την πρωτη ταινια. O πρωταγωνιστης πλεον εχει μπει πολυ καλα στο πετσι του ρολου και ειναι πειστικος. Τα εξωτερικα γυρισματα ειναι πολλα και ωραια. Η δραση ρεει αφθονη. Το σεναριο εχει λογικη και δομη, ενω οι υπερβολες/αμερικανιες ειναι λιγες. Το τελικο αποτελεσμα ειναι 2 ωρες εγγυημενης διασκεδασης
  23. Πολυ μ'αρεσουν αυτες οι ατακες.
  24. Thank you, thank you... Τα χρονια μου πολλα σε ολους τους συνονοματους/ες...
  25. Την ειδα την ταινια πριν καμια βδομαδα (σε screener). Το σεναριο δεν ειναι τιποτα ιδιαιτερο. Ισα-ισα, εχει τις αμερικανιες του. Ταινια δρασης για να περασει ευχαριστα η ωρα. Πολλους ποντους ομως παιρνει απο την πληθωρα αστερων που δινουν το κατι παραπανω. Πολυ καλος ο Μαλκοβιτς σε εναν ιδιαιτερο ρολο. Η Μιρρεν μαλλον δεν το πολυεχει το θεμα "δραση". Συνηθως, μ'αρεσει το στυλακι του Γουιλις, στην συγκεκριμενη ηταν καλος. Το κομικ δεν το εχω διαβασει. Κατ'εμε 7/10
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.