Jump to content
jimakoszs97

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 302 [Το μυστήριο του Σοφοκλή]

Πώς σας φάνηκε το τεύχος;  

6 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

Posted (edited)

mm302-960x600-thumb-large.thumb.jpg.e0b5580e5151daf10b4408208c82b95a.jpg

 

6 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΚΙ Ο ΦΕΘΡΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΝ ΑΝ Ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡ ΚΟΥΙΖ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΠΑΝΣΟΦΟΣ
  • ΕΦΙΑΛΤΗΣ
    Ο ΜΙΚΥ ΚΙ Ο ΓΚΟΥΦΟΛΥΚΟΣ ΨΑΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΦΑΛΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ
  • ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ
    Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΙΤΕΣ
  • ΕΞΥΠΝΕΣ ΟΙΚΙΑΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ
    ΟΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΤΟΥ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΡΕΛΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΣΕ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ
  • ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
    ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟΝ ΘΕΜΕΛΙΟ ΛΙΘΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ; ΘΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙ Ο ΛΟΥΝΤΒΙΧ
  • ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
    ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ ΒΓΑΙΝΕΙ ΕΚΤΟΣ ΜΑΧΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΚΟΙΝΑ ΤΕΤΡΑΤΡΟΧΑ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 27/3 (Νο. 302)

Edited by jimakoszs97
  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #302 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον φίλτατα @Indian...)

tn_MIKYMAOUSE_0302.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Το μυστήριο του Σοφοκλή."


Βρισκόμαστε στο γραφείο του ιδιοκτήτη των Παπιονέων.

Ο Σκρουτζ αναθέτει στους δαιμόνιους δημοσιογράφους Ντόναλντ και Φέθρυ να ανακαλύψουν αν κρύβει κάποιο μυστικό ο Σοφοκλής Κουκουβάγιας. Έχει σαρώσει τις νίκες στο Σούπερ Κουίζ του Κουάκ TV  που του ανήκει. Επειδή παίζονται μεγάλα ποσά στα κέρδη θέλει να είναι σίγουρος ότι δε κρύβεται κάτι ύποπτο από πίσω. Οπότε δίνει στους δύο δαιμόνιος δημοσιογράφους από ένα πάσο για ελεύθερη είσοδο στο κανάλι.



Έτσι το επόμενο επεισόδιο του Σούπερ Κουίζ θα το παρακολουθήσουν από κοντά. Όπως πάντα ο Σοφοκλής σαρώνει. Ο υπεύθυνος των ερωτήσεων δε ξέρει τι άλλο πια να τον ρωτήσει. Τα δύο παπιά προσπαθούν να του κάνουν ερωτήσεις αλλά εκείνος αποφεύγει και αυτούς και τα φλας. Πίσω στο ξενοδοχείο μετά από διάφορες απόπειρες να έρθουν σε επαφή μαζί του καταφέρνουν να τραβήξουν κάποιες θολές φωτογραφίες. Που δε ικανοποιούν καθόλου τον Σκρούτζ διότι συνοδεύονται και από ζημιές.

Ο Ντόναλντ όμως είναι αποφασισμένος να αποκαλύψει το μυστικό του Σοφοκλή. Εν τέλει τα καταφέρνει αφού έκανε το στούντιο γης μαδιάμ και οι απόπειρες του Φέθρυ να τον συγκρατήσει πέσανε στο κενό. Όπως αποκαλύφθηκε ο Λούντβιχ χρησιμοποιούσε μία συσκευή του Κύρου ώστε να μαζέψει λεφτά για τις σχολικές βιβλιοθήκες. Απλά δεν ήθελε να το κάνει με την κανονική του ταυτότητα λόγω των συναδέλφων του που δεν αρέσκονται στην τηλεόραση. Οπότε έγινε μία ειδική εκπομπή όπου και με την συμμετοχη του κοινού ,και του Σκρούτζ, μαζεύτηκε ένα μεγάλο ποσό.



"Εφιάλτης."

Μετά από μία βαρετή βραδιά ποίησης ο Μίκυ καλείται να βοηθήσει τον Γκουφόλυκο σε μία περιπέτεια στον κόμου του Απίθανου που έχει μυστήριο, αγωνία και... ποιήση.

"Βιολογικό περιβόλι."

Ο Σκρούτζ μετά από μία επίσκεψη στο σχολείο των ανιψιών του αποφασίζει να ασχοληθεί με τις βιολογικές καλλιέργιειες. Το παράδειγμά του ακολουθεί όλη η Λιμνούπολη. Εκτός από κάποιον γνωστό του. Που τον λένε Γιάννη...

"Έξυπνες οικιακές συσκευές."

Ο Σκρούτζ προκειμένου να δοκιμάσει τις εφευρέσεις του Κύρου κάνει "έξυπνο" το σπίτι του Ντόναλντ χωρίς να του το πει. Οπότε το παπί μας βρέθηκε να φταίει χωρίς να φταίει στην ουσία.

"Το βιβλίο."

Πώς δημιουργήθηκε το βιβλίο. Από ποιά στάδια πέρασε από την παλαιολιθική μέχρι την σύγχρονη εποχή; Ο αξιαγάπητος Λούντβιχ Φον Ντρέηκ μας προσφέρει άλλο ένα "χάπι" της γνώσης.

"Αυτοκίνητο αντικατάστασης."

Το 313-Χ θέλει επισκευή και μέχρι να γίνει αυτό ο Φάντομ συμβιβάζεται με ποικίλα τροχοφόρα.

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Το τεύχος ανοίγει με μία όμορφη ιστορία αλτρου'ι'σμού. Δεν υπολείπεται όμως σε δημοσιογραφικό δαιμόνιο, μυστήριο και αγωνία. Προς το τέλος ο Φέθρυ δείχνει μία ωριμότητα. Η επιμονή του Ντόναλντ όμως αν και έδωσε την λύση μου φάνηκε κάπως υπερβολική.

Οι ιστορίες του Γκουφόλυκου ανέβηκαν πολύ από την στιγμή που άρχισε να συμμετέχει και ο Μίκυ. Εδώ έχουμε μία πολύ καλή ιστορία που συνδυάζει δράση, αγωνία, μυστήριο και... ποίηση. Τρίτη του τεύχους μία ενδιαφέρουσα και όμορφη ιστορία που σέβεται το περιβάλλον. Συνεχίζουμε με μία ιστορία μέτρια προς ψιλοκαλούτσικη. Η προτωτυπία της έγκειται στο ότι συμμετέχει ο Φέθρυ χωρίς να... φταίει! Ακολουθεί μία καλή και διδακτική ιστορία για την εξέλιξη του βιβλίου. Το τεύχος κλείνει με μία ιστορία του Φάντομ που προσπαθεί να βγάλει γέλιο αλλά αποτυγχάνει θαρρώ.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Το μυστήριο του Σοφοκλή.
2. "Εφιάλτης."
3. "Βιολογικό περιβόλι."
4. "Τι βιβλίο."
5. "Έξυπνες οικιακές συσκευές."
6. "Αυτοκίνητο αντικατάστασης."

7/10!!!
Το περιοδικό τελευταία μα συνηθίζει στις πολλές και μικρές ,με αποκορύφωμα το προηγούμενο τεύχος, κάτι που δε με ενθουσιάζει. Μου έχουν λείψει οι καλές πολυσέλιδες ιστορίες που έκλειναν το τεύχος... :) 

:hop::hop::hop:
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απίθανο τέυχος.

 

Καλά η ιστορία του Γκουφόλυκου είναι καταπληκτική

Αλλά τη διαφορά την έκαναν οι υπόλοιπες ιστορίες.

Αν εξαιρέσεις την σαχλή ιστορία με το αμάξι του Φάντομ Ντακ, οι υπόλοιπες ιστορίες έχουν υπέροχα μηνύματα για όλους.

Διαμάντι

 

Ερώτηση φαντάζομαι ότι όλες αυτές οι ιστορίες είναι από την " δεύτερη " εποχή του X-Mickey. Τις τελειώσαμε?

 

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Στην κεντρική ιστορία του τεύχους, ο Ντόναλντ με τον Φέθρυ καλούνται να εξιχνιάσουν “Το μυστήριο του Σοφοκλή”. Στον τηλεοπτικό αέρα της Λιμνούπολης προβάλλεται ένα παιχνίδι γνώσεων, στο οποίο ένας συμπαθής κύριος, ονόματι Σοφοκλής, αποδεικνύεται σωστός φωστήρας και κερδίζει κάθε βράδυ, με τις απίστευτες γνώσεις του, αυγατίζοντας συνεχώς τα χρήματα που κερδίζει. Αυτή η τεράστια γνώση του, γίνεται αφορμή να ενοχληθεί ο θείος Σκρουτζ, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού. Έτσι, αναθέτει στους δύο συντάκτες του (μην ξεχνάμε ότι είναι ιδιοκτήτης και των “Παπιονέων”), τον Ντόναλντ και τον Φέθρυ, να βρουν πληροφορίες και να ξεσκεπάσουν μία πιθανή απάτη, από πλευράς του κυρίου Σοφοκλή. Τα δύο ξαδέλφια, σαν άλλοι ντετέκτιβ, ξεκινούν διάφορα σχέδια, προκειμένου να βρουν κάποιο ψεγάδι, που θα εκθέσει τον στόχο τους. Ποια θα είναι τα ευρήματα, τα οποία (με πολύ κόπο και γκάφες) θα αποκομίσουν? :thinking: Θετικά συναισθήματα μου προσέφερε η συγκεκριμένη ιστορία. Το σενάριο, θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε μυστηρίου και μάλιστα πολύ εύστοχο. Εννοείται, βέβαια, ότι δεν λείπουν και τα στοιχεία καλού χιούμορ, όπως μόνο τα δύο ξαδέλφια μπορούν να μας χαρίσουν. Η πλοκή κρατάει καλά κρυμμένα τα χαρτιά της και φροντίζει να πυκνώνει το μυστήριο, μέχρι το φινάλε, όπου η τελική αποκάλυψη, μας αφήνει με ανοιχτό το στόμα, ενώ ταυτόχρονα μας συγκινεί με τα κίνητρα του “ενόχου”. :respect: Πολύ καλή δουλειά, κατά την ταπεινή μου άποψη. Το σχέδιο ήταν χοντροκομμένο και καρτουνίστικο, αλλά με όμορφα backgrounds.

 

Η δεύτερη ιστορία του τεύχους έχει τον τίτλο “Εφιάλτης” και μας έρχεται από την σειρά “X-Mickey”. Ο Μίκυ συνοδεύει την Μίννι σε μία ποιητική βραδιά που διοργανώνει η Λέσχη της και δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό της. Για την ακρίβεια φαίνεται να βαριέται αφάνταστα. :sleep3: Το ίδιο βράδυ, μετά την ποιητική βραδιά, βλέπει έκπληκτος τον Γκουφόλυκο να βγαίνει μέσα από την τηλεόρασή του και να ζητάει την συνδρομή του σε μία υπόθεση, κάπως προσωπική. Πιο συγκεκριμένα, ο φίλος του ο Μάουσμπυ, έχει εξαφανιστεί μυστηριωδώς και δεν έχει αφήσει κάποιο σημείο ζωής. :wow: Έτσι, λοιπόν, αποφασίζουν να ψάξουν να τον βρουν και ξεκινούν από το μαγαζί του, ένα κατάστημα σφαλμάτων, στον κόσμο του απίθανου. Ο δρόμος των ερευνών, θα τους βγάλει σε μέρη που δεν τα φαντάζονται, μέχρι και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Πώς εξαφανίστηκε ο Μάουσμπυ? Που βρίσκεται τώρα? Θα καταφέρουν οι πρωταγωνιστές να τον βρουν? Οι απαντήσεις στα τεύχη σας. :) Ακόμα μία ιστορία που την βρήκα ενδιαφέρουσα, παρόλο το παράλογο υπόβαθρό της. :P Αρχίζω να συνηθίζω τους δύο πρωταγωνιστές, που λειτουργούν σαν δίδυμο και φαίνεται ότι υπάρχει καλή χημεία μεταξύ τους. Η πλοκή έχει πολλές λεπτομέρειες κι όμορφη σκηνοθετική άποψη, λόγω του τρόπου που αλλάζουν οι σκηνές. Υπήρχαν, βέβαια, σημεία που τα ένιωθα λίγο “βαριά” για τα γούστα μου (από θέμα λογικής), αλλά δεν επηρέασαν την γενική κρίση μου. Στην ιστορία δεν παραλείπονται και οι σκηνές με ένταση κι αγωνία, ενώ το φινάλε προσωπικά με συγκίνησε. Η γνώμη μου, λοιπόν, είναι να την διαβάσετε. :) Κι ο τομέας του σχεδίου, μου άρεσε.

 

Στην επόμενη ιστορία, ο θείος Σκρουτζ φτιάχνει ένα “Βιολογικό περιβόλι”. Ο Λιμνουπολίτης μεγιστάνας κάνει την βόλτα του στην πόλη, όταν περνάει έξω από το σχολείο των τριών ανιψιών του Ντόναλντ. Εκεί βλέπει τα παιδιά να έχουν φτιάξει, στο προαύλιο, ένα αυτοσχέδιο μποστάνι, κατασκευασμένο και συντηρημένο μόνο με βιολογικό τρόπο. Στο άκουσμα των δωρεάν λαχανικών που μπορεί να έχει ο ιδιοκτήτης ενός τέτοιου μποστανιού, ο Σκρουτζ κολλάει το “μικρόβιο” κι έτσι ξεθάβει τα παλιά εργαλεία και τους σπόρους που είχε από το Κλοντάικ και ξεκινάει να μετατρέπει τον λόφο, στον οποίο στεγάζεται το θησαυροφυλάκιο, σε ένα περιβόλι, έτοιμο να δεχτεί τους “προϊστορικούς” σπόρους του. Την ίδια ώρα, ο αντίπαλός του στις επιχειρήσεις, ο Ρόμπαξ, του κάνει πλάκα και θριαμβολογεί για τις δικές του επιχειρηματικές επιτυχίες, όσο ο Σκρουτζ ήταν απασχολημένος με το περιβόλι του. Λέτε, τελικά, ο γερο-Σκρουτζ να έχασε αυτή την μάχη ή η μοίρα δεν έχει πει ακόμα την τελευταία της λέξη? :thinking: Πρόκειται για ένα σενάριο, το οποίο βρίθει από οικολογικά μηνύματα, δοσμένα με εύπεπτο τρόπο, κατάλληλα για τους νέους αναγνώστες. Σίγουρα αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι. Το δεύτερο σημείο που με εντυπωσίασε, είναι ότι ο Σκρουτζ φαίνεται να μην κινείται εντελώς ορμώμενος κερδοσκοπικά, αλλά τα κίνητρά του είναι πιο αγνά, απ’ ότι συνήθως. :respect: Και γι’ αυτή του την στάση, ο συγγραφέας φροντίζει να τον επιβραβεύσει με ένα πλουσιοπάροχο φινάλε. :P Όσον αφορά την πλοκή, αυτή έχει πλάκα και φροντίζει να εντάξει στις σελίδες της διάφορους χαρακτήρες, καλούς και κακούς. Το φινάλε, όμως, εκτός από πλουσιοπάροχο, είναι και ρομαντικό. Ακόμα μία πρωτοτυπία! :wow: Τελικά αυτή η ιστορία είναι ο ορισμός των πρωτότυπων ιδεών. :clap2: Σχεδιαστικά, με ικανοποίησε.

 

Στην ιστορία “Έξυπνες οικιακές συσκευές” ο θείος Σκρουτζ φέρεται κάπως περίεργα στα δύο από τα ανίψια του, τον Ντόναλντ και τον Φέθρυ, καθώς τους καλεί για να τους δει στο θησαυροφυλάκιό του, αλλά εκείνος δεν εμφανίζεται ποτέ. :wow: Μετά από δύο ώρες αναμονή, αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το μέγαρο και να πάνε στο σπίτι του Ντόναλντ. Εκεί, όσο ο Φέθρυ την αράζει στον καναπέ, ο Ντόναλντ πάει στην κουζίνα να ετοιμάσει φαγητό για την Νταίζυ, που είναι καλεσμένη. Όλως περιέργως, όμως, παρατηρεί ότι οι οικιακές συσκευές δεν είναι πολύ φιλικές μαζί του. Για την ακρίβεια, του επιτίθενται και τον πετάνε έξω από το σπίτι! :NoNo: Άραγε τι συνέβη και αφηνίασαν οι συσκευές? :thinking: Από εδώ αρχίζουν οι ιστορίες του τεύχους, που τις θεωρώ υποδεέστερες και δεν με ενθουσιάζουν ιδιαίτερα. Εδώ, έχουμε ένα σενάριο, το οποίο θέλει να μας παρουσιάσει ένα μεταφυσικό περιεχόμενο, για να μας κάνει να αναθεωρήσουμε στην συνέχεια, όσο κυλούν οι σελίδες. Στην σύντομη πλοκή επικρατεί το κωμικό στοιχείο και η απορία, για να έρθει το φινάλε, το οποίο είναι κάπως υποτονικό, αλλά βγάζει μία λογική. Η ιστορία, στο σύνολό της, δεν μπορώ να πω ότι με απογοήτευσε, αλλά σίγουρα μου μείωσε το αίσθημα του ενθουσιασμού που αποκόμησα από τις πρώτες τρεις ιστορίες του τεύχους. :) Το σχέδιο το βρήκα πολύ μέτριο.

 

Οι ιστορίες από την σειρά “Τα Χάπια της Γνώσης”, φαίνεται να έχουν κάνει δυνατό come back στις σελίδες του Μίκυ Μάους! :) Αυτή την εβδομάδα, ο Λούντβιχ θα μας μιλήσει για “Το βιβλίο”. Σε αυτό το “μάθημα” θα πληροφορηθούμε τον ορισμό της λέξης, καθώς και τα πρώτα της βήματα στην προϊστορία. Στην συνέχεια, θα ακολουθήσει η γέννηση του πρώτου εντύπου, για να συνεχίσουμε με την βελτίωση της ποιότητας και την εύκολη αντιγραφή των αντιτύπων, όσο περνούν οι αιώνες. Το φινάλε, μάς αποδεικνύει ότι ο Λούντβιχ είναι άρτια ενημερωμένος στο θέμα, καθώς θα γίνει λόγος και για τα e-books. :P Γενικά την βρήκα μία συμπαθητική ιστορία, που όπως και οι άλλες της σειράς, προσφέρουν γνώση με διασκεδαστικό τρόπο, ειδικότερα στις μικρότερες ηλικίες αναγνωστών. Μέχρι εκεί. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι η αναφορά στα ηλεκτρονικά βιβλία και θα κρατήσω και την ατάκα του πρωταγωνιστή στο φινάλε για την μαγεία του χαρτιού. Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. :hug2: Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό.

 

Στην τελευταία ιστορία του τεύχους, βλέπουμε τον Φάντομ Ντακ να χρειάζεται επειγόντως “Αυτοκίνητο αντικατάστασης”. Ο σούπερ ήρωας της Λιμνούπολης, πιστός στο ραντεβού του με την πάταξη του εγκλήματος, κυνηγά όλη την νύχτα μία ομάδα κακοποιών, τους οποίους καταφέρνει να τους πιάσει. Όταν, όμως, πάει να φύγει, εν μέσω επευφημιών των δημοσιογράφων και των απλών πολιτών, διαπιστώνει ότι το θρυλικό “313” του (που φέρει την πινακίδα “Χ”) έχει κλατάρει. :shit2: Τότε, ένας ιδιοκτήτης έκθεσης αυτοκινήτων και φανατικός θαυμαστής του, του προσφέρει όποιο αυτοκίνητο θέλει, μέχρι να επισκευαστεί το δικό του. Και ξέχασα να πω ότι ο Κύρος λείπει εκτός Λιμνούπολης, οπότε το “313” θα αργήσει να επισκευαστεί. Ο Φάντομ, λοιπόν, αναγκάζεται να δοκιμάσει διάφορα μοντέλα και τύπους αυτοκινήτων, προκειμένου να επιλέξει αυτό που πραγματικά θα τον βολέψει στο λειτούργημά του. Θα καταφέρει να βρει κάποιο αυτοκίνητο, αντάξιο του θρυλικού δικού του? Μιλάμε για ένα σενάριο που δεν επικεντρώνεται επάνω σε έναν villain, με αποτέλεσμα να μην βγάζει αρώματα μυστηρίου. Παραδέχομαι, όμως, ότι καταπιάνεται με μία έξυπνη ιδέα, όπως το να ασχοληθεί με το όχημα του πρωταγωνιστή και με αυτόν τον τρόπο να παράξει χιούμορ. Η πλοκή είναι μία σειρά από κωμικά γκαγκ, που αποδεικνύουν πόσο πιστό κι αναντικατάστατο είναι το θρυλικό “313”. Όσον αφορά το φινάλε, η ιστορία προσπαθεί να κλείσει με γελοιογραφικό mood, αλλά προσωπικά δεν με έκανε να γελάσω τόσο. Ίσως να το ήθελα κάπως διαφορετικό. Με κατάθεση περισσότερης φαντασίας. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό. Πιο πολύ με κράτησε ο ζωηρός χρωματισμός. :)

 


:beer:

  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
9 ώρες πριν, Manitou είπε:

Απίθανο τέυχος.

 

Καλά η ιστορία του Γκουφόλυκου είναι καταπληκτική

Αλλά τη διαφορά την έκαναν οι υπόλοιπες ιστορίες.

Αν εξαιρέσεις την σαχλή ιστορία με το αμάξι του Φάντομ Ντακ, οι υπόλοιπες ιστορίες έχουν υπέροχα μηνύματα για όλους.

Διαμάντι

 

Ερώτηση φαντάζομαι ότι όλες αυτές οι ιστορίες είναι από την " δεύτερη " εποχή του X-Mickey. Τις τελειώσαμε?

 

Κι εμένα αυτήν ακριβώς την ευχάριστη αίσθηση μου άφησε το τεύχος. 

Μικρή παραφωνία η ιστορία του Φάντομ που ήταν όντως μέτρια και η άλλη με τις οικιακές συσκευές που ήταν ουσιαστικά ένα αποτυχημένο γκαγκ. 

 

Απόλαυσα πάρα πολύ τις δύο πρώτες ιστορίες, τη μία με τον Ντόναλντ που προσπαθεί να ανακαλύψει το καλά κρυμμένο μυστικό του στωικού κυρίου Σοφοκλή με καταστροφικά αποτελέσματα και το όμορφο φινάλε, αλλά και την άλλη με τον Γκουφόλυκο που είχε μπόλικο μυστήριο και συναίσθημα... 

Πολύ ευχάριστη και η τρίτη που είχε οικολογικές ανησυχίες. 

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

 

16 ώρες πριν, Manitou είπε:

Απίθανο τέυχος.

 

Καλά η ιστορία του Γκουφόλυκου είναι καταπληκτική

Αλλά τη διαφορά την έκαναν οι υπόλοιπες ιστορίες.

Αν εξαιρέσεις την σαχλή ιστορία με το αμάξι του Φάντομ Ντακ, οι υπόλοιπες ιστορίες έχουν υπέροχα μηνύματα για όλους.

Διαμάντι

 

Ερώτηση φαντάζομαι ότι όλες αυτές οι ιστορίες είναι από την " δεύτερη " εποχή του X-Mickey. Τις τελειώσαμε?

 

 

Kαλή η ερώτηση για το x-mickey

Mε μια σύντομη έρευνα στο ιντακς βρήκα τισ εξης αδημοσίευτες

image.thumb.png.4e16284f1d6e15422e7f0a1a173464ac.pngimage.thumb.png.eaab8700e0645eebf86995c6fe559ea1.pngimage.thumb.png.b7d320f9ad7b917a6ec9082fc382fdd6.pngimage.thumb.png.918f900ced4fbd20a8a2ccf8608f5c15.png

 

Από το topolino όλες τους.

 

 

 

 

 

Edited by Ilias12
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το πραγματικό μυστήριο στην πρώτη ιστορία είναι το γιατί ο Αριστοτέλης έγινε..... Σοφοκλής.

 

Ιταλία (πρωτότυπος τίτλος): Paperino e il mistero di Aristotele

Γερμανία: Der geheimnisvolle Herr Aristoteles

Δανία: Aristotelesmysteriet

Νορβηγία: Aristotelesmysteriet

Ολλανδία: Het geheim van Aristoteles

Σουηδία: Mysteriet Aristoteles

Φινλανδία: Aku Ankka ja Aristoteleen akilleenkantapää

 

Ελλάδα: Το μυστήριο του Σοφοκλή ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

 

  • Like 6
  • Funny 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 ώρες πριν, Captain Cooper είπε:

Το πραγματικό μυστήριο στην πρώτη ιστορία είναι το γιατί ο Αριστοτέλης έγινε..... Σοφοκλής.

 

Ιταλία (πρωτότυπος τίτλος): Paperino e il mistero di Aristotele

Γερμανία: Der geheimnisvolle Herr Aristoteles

Δανία: Aristotelesmysteriet

Νορβηγία: Aristotelesmysteriet

Ολλανδία: Het geheim van Aristoteles

Σουηδία: Mysteriet Aristoteles

Φινλανδία: Aku Ankka ja Aristoteleen akilleenkantapää

 

Ελλάδα: Το μυστήριο του Σοφοκλή ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

 

Διότι στα ελληνικά το όνομα Σοφοκλής υποδεικνύει αυτόν που έχει φήμη/δόξα (κλέος) σοφού και ο μεταφραστής έκρινε ότι ταιριάζει καλύτερα στον παίκτη-φαινόμενο του παιχνιδιού γνώσεων. :P

  • Like 10
  • Respect 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ε, αυτό μας έλειπε να πηγαίνουμε με το ρεύμα. Εμείς θέλουμε να ξεχωρίζουμε! :lol:

 

 

:beer:

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ωραίο τεύχος και το 302, θα έλεγα αρκετά ισορροπημένο, καθώς μου άρεσαν σχεδόν εξίσου όλες οι ιστορίες εκτός της τελευταίας του Φάντομ Ντακ. Στη συγκεκριμένη με κέρδισε το σχέδιο, αλλά ήταν σχετικά σύντομη για να με κάνει να τη συμπαθήσω. Όσον αφορά τις υπόλοιπες, με εκπλήσσουν συνεχώς "Τα Χάπια της Γνώσης" κυρίως γιατί παρουσιάζουν συνήθεις σκηνές των Μίκυ Μάους με τελείως αναχρονιστικό τρόπο και να ταιριάζει στην ανακάλυψη που περιγράφει η ιστορία, ειδικά με το καρεδάκι για τα χρέη του Ντόναλντ γέλασα πολύ. Γενικότερα είναι ένα είδος ιστορίας που προσφέρεται για τέτοιου είδους αφηγήσεις και με κερδίζει συνεχώς.

 

Η ιστορία του Γκουφόλυκου με τον Μίκυ είναι πολύ όμορφη και ειδικά η τελευταία της σελίδα ήταν εκπληκτική. Η πρώτη ιστορία με τον Σοφοκλή ήταν κι αυτή πολύ δυνατή, μου άρεσε που είχε δόσεις μυστηρίου, αλλά έδενε με τις γκάφες του διδύμου Φέθρυ-Ντόναλντ οπότε οδήγησε σε ξεκαρδιστικά αποτελέσματα, παίρνοντας μια ωραία τροπή στο τέλος. Και φυσικά δε γίνεται να μη μου αρέσει ιστοριούλα που έχει Σκρουτζ, Ρόμπαξ (να τρώει καπέλο και να τον ρωτάνε αν θέλει αλατάκι), Μουργόλυκους και ειδικά Πασχάλη. Πολύ καλή!

 

Όπως είπα λοιπόν, 100% ισορροπημένο τεύχος, νομίζω όλες οι ιστορίες ήταν διασκεδαστικές και είχαν κάτι να πουν :) 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Μίκυ Μάους #302

 

Εξώφυλλο

Ωραίος χρωματισμός αλλά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο... 7/10

tn_MIKYMAOUSE_0302.jpg

 

Το Μυστήριο του Σοφοκλή: Στο σενάριο βλέπουμε τον Αρτιμπάνι και άρα περιμένουμε κάτι καλό. Όντως η ιστορία  έχει αρκετές δόσεις μυστηρίου και θα έλεγα ότι ο σεναριογράφος δίνει κάποια κρυφά στοιχεία σε κάποια καρέ στην αρχή για το τι μπορεί να παίζει με την ανατροπή στο τέλος. Αυτό το καταλαβαίνουμε διαβάζοντας μια δεύτερη φορά την ιστορία. Θα μου πείτε πως και άρχισες με το σενάριο και όχι με το σχέδιο; Το έκανα διότι αυτό ήταν το δυνατό σημείο της ιστορίας για μένα. Είχε ωραίο χρωματισμό αλλά το σχέδιο δεν μου άρεσε σε αρκετά καρέ.  Ένιωθα ότι σε κάποια καρέ έγινε βιαστικά και ότι δεν ξέρω, αυτό μειώνει την ιστορία. Γέλασα με το τελευταίο καρέ. Ο Ντόναλντ έχει όρεξη για μπελάδες. 7,5/10


Εφιάλτης: Ιστορία του σύμπαντος Χ-Μίκυ με ωραίο σχέδιο. Σεναριακά θα έλεγα ότι είναι καλύτερη από την προηγούμενη του τεύχους 301 και όντως μας κινεί την περιέργεια. Δείχνει το παρελθόν ενός χαρακτήρα του σύμπαντος αλλά νομίζω δεν το εκτιμούμε το ίδιο δίχως να έχουμε διαβάσει τη βασική σειρά. 7,5/10


Βιολογικό Περιβόλι: Πάμε τώρα στην καλύτερη ιστορία του τεύχος για μένα προσωπικά. Δεν ξέρω αν με βρείτε περίεργο αλλά αυτό ισχύει για μένα. Την λάτρεψα όχι μόνο επειδή είναι κατά κάποιο τρόπο διαμάχη Σκρουτζ και Ρόμπαξ αλλά για τα ωραία Οικολογικά μηνύματα που περνάει. Ο Σκρουτζ είναι παλιά καραβάνα και θεώρησα πανέξυπνο τον τρόπο που χρησιμοποίησε τους Μουργόλυκους αλλά και χάρηκα για τον τρόπο με τον οποίο φέρθηκε στην Τζένυ. Εύγε 8/10


Έξυπνες Οικιακές Συσκευές: Αδιάφορη ιστορία και άσχημα σχεδιασμένη αλλά μπήκε για να γεμίσει το τεύχος... 4,5/10

Το Βιβλίο: Μικρή και σύντομη ιστορία αλλά δείχνει την ιστορία του βιβλίου. Έχει διδακτικό χαρακτήρα και νομίζω πολλοί ταυτιζόμαστε με αυτό που λέει ο Λουντβιχ στην τελευταία της σελίδα. 6,5/10

Αυτοκίνητο αντικατάστασης: Αυτή η ιστορία ενώ είχε καλό σχέδιο από σενάριο είναι παντελώς αδιάφορη... 5/10

 

Και αυτό το τεύχος το βρήκα καλό με τις ιστορίες να έχουν διάφορα μηνύματα να περάσουν. Συνεχίζουμε όμορφα με το ΜΜ.

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.