Jump to content
ΚΟΜΙΞ

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 266 [ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΟΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ]

Recommended Posts

mm266-960x600-thumb-large.jpg

5 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΤΟ ΚΑΡΟ ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΗ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΜΑΥΡΕΣ ΤΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΩΣ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΡΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΞΗΣ
  • Η ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΕΦΑΓΕ ΤΗΝ ΓΑΤΑ
    Ο ΜΑΥΡΟΣ ΠΗΤ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΛΗΣΤΕΨΕΙ... ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ, ΟΜΩΣ, ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ
  • Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ
    Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΜΕΝΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΤΟ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ, ΑΛΛΑ ΕΝΑΣ ΛΑΙΜΑΡΓΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΛΟΣ ΚΛΕΦΤΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΕΙ
  • ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ
    Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΥΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΜΑΘΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 19 Ιουλίου (Νο. 266)

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
34 λεπτά πριν, ΚΟΜΙΞ είπε:

ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΟΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ
ΤΟ ΝΕΟ ΘΕΡΕΤΡΟ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΙΤΕΣ

 

Ιταλική ιστορία με Αγγλικό τίτλο και το ζεύγος McGreal να υπογράφει το σενάριο. Ενδιαφέρον... :thinking:

 

 

:beer: 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο μαθητευόμενος επιχειρηματίας πρέπει να είναι αυτή εδώ η ιστορία.

  • Like 4
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #266 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον πολυχρονεμένο @Βασιλεύς των κόμικς).

 tn_MIKYMAOUSE_0266.jpg

Εδώ Μίκυ Σίτυ! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Δέκα μικροί εκατομμυριούχοι."


Ο Θείος Σκρουτζ δείχνει στον Ντόναλντ το νέο του πόνημα.

Που δεν είναι άλλο από ένα διαστημόπλοιο που θα μεταφέρει τους πρώτους τουρίστες στην Σελήνη στο καινούριο του θέρετρο. Όλα φτιαγμένα δια χειρός Κύρου Γρανάζη. Ο Ντάναλντ τακτοποιεί τις βαλίτσες και ο Σκρουτζ υποδέχετε τους επιβάτες. Η εκτόξευση είναι επιτυχής και το ταξίδι ξεκινάει. Ο Ντόναλντ με εντολές του Θείου του προσπαθεί να κρατήσει ευχαριστημένους τους πλούσιους επιβάτες ικανοποιόντας τις απαιτήσεις τους. Το ταξίδι ήταν επιτυχές και η προσελήνωση άψογη. Ο Σκρουτζ ξεναγεί τους πελάτες στο θέρετρο και ο Ντόναλντ μεταφέρει ,πάλι, τις βαλίτσες.



Το δείπνο με φόντο την Γη στέφθηκε με επιτυχία. Αρχικά. Οι θαμώνες άρχισαν να κομπάζουν και περηφανεύονται για τα ακριβά τιμαλφή τους. Μέχρι που αυτά άρχισαν σιγά-σιγά να κάνουν με φτερά. Μέχρι το τέλος της βραδιάς όλοι είχανε χάσει από κάτι και ο Σκρουτζ γεμάτος απόγνωση ανησυχεί για το μέλλον του θερέτρου. Ο ένοχος πρέπει να βρεθεί πάση θυσία. Μία μελέτη στο ποιόν των πελατών του φέρνει στο φως αποκαλυπτικότατα στοίχεια.

Μαζεύει λοιπόν τους αγουροξυπνημένους πελάτες στο σαλόνι. Αρκετοί από αυτούς είχαν καλές αιτιολογίες ώστε να κλέψουν τους υπόλοιπους. Κάποια στιγμή της βραδιάς όμως δύο δεσποινίδες εξαφανίζονται. Έντρομοι οι πελάτες και ο Σκρουτζ με τον Κύρο βλέπουν το διαστημόπλοιο να απογειώνεται. Οι δύο δεσποινίδες ήτο αδέλφια κλέφτες και αφού έπιασαν την καλή στην Σελήνη είπαν να κάνουν το ίδιο και στην Γη ξεκινόντας από το Θησαυροφυλάκιο. Στο διαστημόπλοιο ήταν και ένας ακόμη επιβάτης.

Ο Ντόναλντ απηυδησμένος να κοιμάται στο ντουλάπι με τις σκούπες κοιμότανε εντός του διαστημόπλοιου. Κατάφερε να βγάλει εκτός μάχης τα δύο αδέλφια. Με τις οδηγίες του Κύρου επέστρεψε το διαστημόπλοιο στην Σελήνη. Όλοι πήραν πίσω τα τιμαλφή τους και γύρισαν στην Γη. Ο Σκρουτζ αποφάσισε να πουλήσει την εν λόγω επένδυση σε έναν άνθρωπο με καλύτερο όραμα για τον παραθερισμό στην Σελήνη από εκείνον.



"Το κάρο του νικητή."

Ο Ντόναλντ έχει πάει με τα ανηψάκια βόλτα στο λιμάνι. Εκεί συναντάει ενά παλιό του συμμαθητή και σαλπάρουν ,την επόμενη μέρα, για μία περιπέτεια σε μέρη εξωτικά.

"Η περιέργεια έφαγε την γάτα.

Ο Μαύρος Πητ παρακολουθεί την Κεντρική τράπεζα του Μίκυ Σίτυ που θέλει να... ξαλαφρώσει. Αυτά που συμβαίνουν όμως πάνω από την τράπεζα έχουν περισσότερο ενδιαφέρον.

"Ο κλέφτης του φαγητού."

Πασχάλης εναντίον Μούργου με επίκεντρο την λαιμαργία του δεύτερου ενάντια στο φιλότιμο του Χήνου.

"Μαθητευόμενος επίχειρηματίας."

Ο Κύρος κινδυνεύει με έξωση και ο Ντόναλντ με τα ανηψάκια ζητάνει από τον Θείο Σκρουτζ να του κάνει μερικά μαθήματα επιχειρηματικότητας.

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ, και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Να ξεκινήσουμε με το γεγονός ότι οι εκατομμυριούχοι είναι εννιά (θα έσκαγα αν δε το έλεγα :lol:) και ότι η ιστορία παρωδεί ,λίγο, το alter ego μου (:D). Αφαιρώντας αυτά η επιλογή του τίτλου ήτο άψογη διότι όλα τα υπόλοιπα "φωνάζουν" Αγκάθα Κρίστι και "Δέκα μικροί νέγροι." Όμορφη και συμπαθητική ιστορία με στρωτή ροή, ποικίλους και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Διαβάζεται ευχάριστα και είναι ένα σκαλί παραπάνω από την υπόλοιπη τετράδα του τεύχους. Έχουμε δει όμως και καλύτερες "κεντρικές."

Χαλαρωτική, αξιόλογη και ευχάριστη στην ανάγνωση η περιπέτεια του Ντόναλντ στους τροπικούς. Να ομολογήσω ,όσο αφορά την τρίτη ιστορία, ότι από την περίληψη και μόνο κατάλαβα ότι ο αγαπημένος μου Ενρίκο κρύβεται από πίσω. Πραγματικά απολυαστική. Ακολουθεί μία άτυπη αναμέτρηση σε μία όμορφη ιστορία όπου ο Πασχάλης πρωταγωνιστεί αλλά ο Μούργος κλέβει την παράσταση. Οι δύο τους "συνεργάστηκαν" άψογα και το αποτέλεσμα θα το διαβάσετε. Το τεύχος κλείνει με τον Σκρουτζ να μυεί τον Κύρο στον κόσμο των επιχειρήσεων. Ενδιαφέρουσα σεναριακή προσέγγιση.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Δέκα μικροί εκατομμυριούχοι."
2. "Το κάρο του νικητή."
3. "Ο κλέφτης του φαγητού."
4. "Η περιέργεια έφαγε την γάτα."
5. "Μαθητευόμενος επιχειρηματίας."

8/10!!!
Αξιόλογο τεύχος!!! Υπέροχη πεντάδα!!!  :) 

:hop: :hop: :hop: 
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

εμένα το κάρο του νικητή μ άρεσε πολύ περισσότερο από την κεντρική. Γενικά το τεύχος μου 'άρεσε πάρα πολύ. Η κεντρική ιστορία ξεκίνησε υπέροχα, αλλά είχε ένα απότομο και άνευρο τέλος. Εκεί που του μάζεψε ο Σκρουτζ στο σαλόνι είπα "πω πω τι ιστοριάρα είναι αυτή", αλλά μετά, μπραφ και τέλος! Άσε που μόνο ο ένοχος είχε πραγματικά κίνητρο και όχι στο...περίπου. Αντίθετα η δεύτερη ιστορία ήταν καταπληκτική και σε σενάριο και σε σχέδιο. Γενικά μου αρέσουν πολύ οι ιστορίες του Guerrini . Το σχέδιο του το βρίσκω πολύ πλούσιο και εκφραστικό. 

Να πω τέλος οτι μου άρεσε πολύ και η ιστορία με τον Μαύρο Πητ. Πρωτότυπο σενάριο και ωραίο σχέδιο.

Γενικά ένα πολυ πολυ ωραίο τεύχος.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 hours ago, Μενίγ Πουαγώ said:

Να ξεκινήσουμε με το γεγονός ότι οι εκατομμυριούχοι είναι εννιά

Εγώ τους μετράω δέκα, αλά μόνο ένας ήταν μικρός!

Τώρα, αν αρχίσουμε τις προσθαφαιρέσεις,

Spoiler

μείον τους ενόχους συν τον Σκρουτζ,

ίσως να βγαίνει εννέα, αλλά ο τίτλος δεν μπορεί να είναι spoiler.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 ώρες πριν, Kriton είπε:

Εγώ τους μετράω δέκα, αλά μόνο ένας ήταν μικρός!

Τώρα, αν αρχίσουμε τις προσθαφαιρέσεις,

  Απόκρυψη περιεχομένων

μείον τους ενόχους συν τον Σκρουτζ,

ίσως να βγαίνει εννέα, αλλά ο τίτλος δεν μπορεί να είναι spoiler.

Ο μικρός ήταν γιος εκαταμμυριούχων οπότε δε νομίζω να πιάνετε...



:hop: :hop: :hop:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ ξεχώρισα την ιστορία του Faccini με τον Πητ. Respect για τα καρέ στα οποία ο Πητ και ο αναγνώστης θεωρούν ότι ο Μίκυ είναι στην πραγματικότητα ένας μανιακός δολοφόνος με μπαλτά. :lol:  Τελικά η περιέργεια πράγματι έφαγε τη γάτα τον Πητ.

 

Η κεντρική ιστορία είχε το όμορφο, καθαρό σχέδιο του Cavazzano αλλά η πλοκή της δεν έλεγε και πολλά. Πολύ σύντομη και με απογοήτευσε αρκετά γιατί περίμενα περισσότερα από τον τίτλο "Δέκα μικροί εκατομμυριούχοι". Εδώ να σημειώσουμε ότι η έτερη παρωδία του αστυνομικού μυθιστορήματος της Αγκάθα Κρίστι "Δέκα Μικροί Νέγροι", "Δέκα Μικροί Αλιγάτορες" από Radice+Turconi, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Ρεπόρτερ Γκούφυ, είναι εξαιρετική (όπως και οι περισσότερες ιστορίες της σειράς, αλλά αυτή νομίζω πως ξεχωρίζει). 

 

"Το Κάρο του Νικητή" χαρακτηριζόταν από το σχεδιαστικό στυλ του Fransisco Guerrini. Δε νομίζω ότι ήταν κάτι το ιδιαίτερο σεναριακά. Κλασική και η ιστορία με τον υπναρά Πασχάλη. 

 

Ωραία και αρκετά πρωτότυπη η ιστορία με τον Κύρο, ο οποίος κινδυνεύει με έξωση λόγω ανεξόφλητων ενοικίων, με αποτέλεσμα ο Σκρουτζ να του κάνει κάποια μαθήματα οικονομίας για να μάθει να εκμεταλλεύεται εμπορικά τις εφευρέσεις του. 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μία διαστημική ιστορία μάς επιφύλασσε το τεύχος #266 για την θέση της κύριας. Ο τίτλος της είναι “Δέκα μικροί εκατομμυριούχοι” και βασίζεται σε μία μεγαλειώδη ιδέα του θείου Σκρουτζ, ο οποίος αποφασίζει να επεκτείνει τις τουριστικές του επιχειρήσεις στην...Σελήνη. Ο Λιμνουπολίτης τσιγκούνης δημιουργεί (με την βοήθεια του Κύρου) ένα μεγαλειώδες θέρετρο στον δορυφόρο της Γης. Οι πρώτοι πελάτες του είναι δέκα πάμπλουτα άτομα, τα οποία (όπως συμβαίνει συνήθως με τους πλούσιους) έχουν διάφορες απαιτήσεις και γενικά βγάζουν έναν σχετικά δύστροπο χαρακτήρα. Το διαστημόπλοιο φτάνει στην Σελήνη και οι ένοικοι του θέρετρου αρχίζουν να επεξεργάζονται τον χώρο. Βοηθητικό προσωπικό είναι (ποιος άλλος?) ο δύσμοιρος ο Ντόναλντ ο οποίος έχει επιφορτιστεί με τις χειρωνακτικές εργασίες, όπως την μεταφορά των αποσκευών. Όλα δείχνουν να κυλούν ομαλά, όταν την πρώτη βραδιά αρχίζουν να χάνονται τα πολύτιμα τιμαλφή των πελατών και οι υποψίες για τον ένοχο δίνουν και παίρνουν. Όλο το επιχειρηματικό οικοδόμημα του Σκρουτζ κινδυνεύει να καταστραφεί, αν δεν βρεθεί ο μυστηριώδης κλέφτης. Έτσι, σαν άλλος Ηρακλής Πουαρώ, θα βάλει τα γκρίζα κύτταρα του εγκεφάλου του να δουλέψουν, θα συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες, θα αξιολογήσει την κατάσταση και θα βγάλει το πόρισμα. Ποιος κρύβεται πίσω από τις κλοπές και μπορεί κάποιος να τον σταματήσει? Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο σενάριο, που συνδυάζει διάστημα, επιχειρηματικές ιδέες και φυσικά αστυνομικό μυστήριο. Έτσι έχουμε να κάνουμε με μία ποικιλία μοτίβων, που πιστεύω θα ικανοποιήσουν ακόμα και τον πιο δύσκολο αναγνώστη. Η πλοκή στα πρώτα μισά ένιωθα ότι δεν κυλάει γρήγορα κι έμοιαζε υποτονική. Από το δεύτερο μισό και ύστερα έχουμε σημαντική άνοδο και το ενδιαφέρον απογειώνεται. Το φινάλε είναι άκρως ανατρεπτικό και ταυτόχρονα η δράση δηλώνει το παρών. Το όνομα του Giorgio Cavazzano εγγυάται ένα πολύ καλό εικαστικό αποτέλεσμα.

 

Κι έρχεται “Το κάρο του νικητή” για να κάνει τον Ντόναλντ να συνειδητοποιήσει αυτό που είναι γενικά παραδεκτό. Ότι είναι μεν καλό παιδί, αλλά είναι κι ο ορισμός του loser. Μία ημέρα έχει πάει με τα τρία ανιψάκια του μέχρι το λιμάνι για να δει αν κουνιούνται οι βάρκες και παράλληλα να μελαγχολήσει για τα απανωτά χτυπήματα της μοίρας, όταν θα συναντήσει έναν παλιό του συμμαθητή, που έχει δικό του πλεούμενο. Εκείνος θα τους διηγηθεί μία ιστορία που εκτυλίχθηκε τα πολύ παλιά χρόνια σε ένα μακρινό νησί, που έχει για κεντρικό θέμα ένα κάρο, για το οποίο οι θρύλοι λένε τα καλύτερα. Επίσης αναφέρουν ότι όποιος ανέβει επάνω του θα αποκτήσει όλα τα χαρίσματα που διέπουν έναν νικητή. Οι φίλοι μας λοιπόν, αποφασίζουν να πάνε μέχρι το νησί για να βρουν το κάρο κι έτσι να σπάσει η κατάρα του Ντόναλντ. Τελικά θα καταφέρουν να αποδείξουν ότι η ιστορία αυτή ισχύει κι αν ναι ποιοι μπελάδες τους περιμένουν στο νησί? :wow: Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα προσεγμένο σενάριο. Η δομή του έχει στοιχεία παραμυθιού, διέπεται από καλής ποιότητας φαντασία κι έχει και την απαιτούμενη δράση. Η πλοκή έχει εξαιρετική σκηνοθεσία και το φινάλε είναι ικανοποιητικό. Γενικά την βρήκα μία ιστορία πολύ άνω του μετρίου. Το σχέδιο του Guerrini αρχίζει να μου αρέσει πολύ. Κι αν επιμελούνταν καλύτερα τους χαρακτήρες του, θα του έδινα περισσότερους πόντους. :)

 

Στην επόμενη ιστορία του τεύχους, ο Μαύρος Πητ θα μας αποδείξει πώς “Η περιέργεια έφαγε την γάτα”. Είναι ένα καυτό καλοκαίρι στο Μίκυ Σίτυ κι όλοι έχουν βγάλει την μπέμπελη. Ο Πητ όμως εργάζεται πυρετωδώς. Έχει νοικιάσει ένα διαμέρισμα απέναντι από την Κεντρική Τράπεζα και το έχει ρίξει στην παρακολούθηση. Έτσι έχει αποκτήσει πολλές και σημαντικές πληροφορίες για την τράπεζα, όπως ποιοι είναι οι υπάλληλοί της, τα ωράρια που δουλεύουν, ποιοι είναι οι κυριότεροι πελάτες κ.ά.. Έτσι θα ετοιμάσει καλύτερα το ληστρικό του σχέδιο. Κάποια στιγμή βλέπει στο διαμέρισμα που βρίσκεται επάνω από την τράπεζα μία φιγούρα που φαίνεται να είναι ο Μίκυ. Δεν περνάει πολλή ώρα και θα τον επισκεφτούν η Μίννι, η Κλάραμπελ και η...Τρούντυ. Και τότε είναι που η μυστηριώδης φιγούρα βγάζει έναν μπαλτά κι αρχίζει να χτυπάει αλύπητα. :help: Τελικά τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Ένα σενάριο μονόπρακτο, στο οποίο παρελαύνουν πολλοί χαρακτήρες από το Μίκυ Σίτυ, αλλά ουσιαστικά είναι παιχνίδι για έναν ρόλο κι ο Μαύρος Πητ ανταπεξέρχεται άψογα. :respect: Στις λίγες σελίδες της πλοκής η περιέργεια του αναγνώστη εξάπτεται και πολλά ερωτήματα εγείρονται, για να έρθει το φινάλε να μας φέρει ένα χαμόγελο στα χείλη. :) Γενικά είναι μία πολύ χαριτωμένη ιστορία. Το σχέδιο το βρήκα πολύ καλό.

 

Στον “Κλέφτη του φαγητού” ο δρόμος μας θα μας βγάλει μέχρι το αγρόκτημα της Γιαγιάς Ντακ, όπου εκείνη ετοιμάζεται να πεταχτεί σε μία δουλειά κι έτσι έχει αφήσει στο πόδι της τον Πασχάλη. Η Γιαγιά περιμένει σε λίγο έναν παιδικό της φίλο κι έτσι έχει ετοιμάσει αρκετά καλούδια για φαγητό. Ο Πασχάλης είναι επιφορτισμένος να τα βάλει στο φούρνο, σε περίπτωση που εκείνη καθυστερήσει να επιστρέψει. Ο φίλος μας παρουσιάζεται αρκετά υπεύθυνος και δεν υποκύπτει (πολύ) στον πειρασμό να φάει από τα εδέσματα. Όταν όμως εμφανιστεί ένας μυστηριώδης κλέφτης κι αρχίζει να τρώει τα φαγητά, ο πρωταγωνιστής θα προσπαθήσει να τον ανακαλύψει, αφενός για να σώσει την αξιοπρέπεια της Γιαγιάς, κι αφετέρου για να διώξει από πάνω του όλες τις υποψίες που θα τον βαρύνουν. Θα μπορέσει να ξεσκεπάσει εγκαίρως τον ένοχο? Και ποιος είναι αυτός? :thinking: Κι εδώ έχουμε ένα συμπαθητικό σενάριο που παρουσιάζει μία ιδιόμορφη “συνεργασία” που δεν την βλέπουμε συχνά. Ο Πασχάλης έχει τον κλασικό του χαρακτήρα που μας κάνει να τον συμπαθούμε, αλλά ταυτόχρονα εμφανίζει ισχυρό αίσθημα ευθύνης. Η πλοκή έχει αρκετά χιουμοριστικά στοιχεία και δεν κρύβει εκπλήξεις, εκτός ίσως από το φινάλε. Γενικά μου φάνηκε αξιοπρεπής ιστορία. Το σχέδιο της Migheli ήταν αρκετά καλό, με μοναδική μου ένσταση στην μορφή του Πασχάλη. Μου φάνηκε πολύ χοντροκομμένος κι ασύμμετρος. 

 

Και τελειώνουμε με τον “Μαθητευόμενο επιχειρηματία”. Όλοι ξέρουμε ότι ο Κύρος είναι ένας άριστος εφευρέτης, ο οποίος με τις δημιουργίες του έχει δώσει λύσεις σε πολλά προβλήματα που ταλανίζουν τους Λιμνουπολίτες και ιδιαίτερα τον θείο Σκρουτζ, ο οποίος είναι κι ο καλύτερος πελάτης του. Δυστυχώς όμως η μεγάλη του αφέλεια κι ο αλτρουισμός του δεν τον αφήνουν να πάρει χρήματα για τις υπηρεσίες του κι έτσι τα χρέη αρχίζουν να τον πνίγουν. Αποκορύφωμα της τραγικής του κατάστασης είναι η επικείμενη έξωση από το εργαστήριό του. Ο Ντόναλντ και τα ανιψάκια του θα προσπαθήσουν να πείσουν τον θείο τους να τον βοηθήσει κι έτσι εκείνος προτίθεται να τον μάθει πολλά μυστικά που διέπουν έναν επιτυχημένο επιχειρηματία. Ο Κύρος όμως δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο από την δημιουργία εφευρέσεων κι εν τω μεταξύ τα χρέη τρέχουν κι αυξάνονται. Ποια θα είναι η κατάληξη? Ένα σενάριο που δίνει έμφαση σε μία πρακτική που μ’εκνεύριζε κάθε φορά που διάβαζα αντίστοιχες ιστορίες. Δηλαδή να εκμεταλλεύονται ασύστολα το ταλέντο του Κύρου. :Ungry: Η πλοκή θα μπορούσε κάλλιστα να ενταχθεί στην “Οικονομία του θείου Σκρουτζ”, μιας και περιέχει αρκετές συμβουλές οικονομικής φύσης. :P Είναι χαριτωμένη, αλλά δεν έχει πολύ χιούμορ. Το δε φινάλε έχει ένα καλογραμμένο plot twist που με ικανοποίησε. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

 

 

:beer: 

  • Like 4
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πηρα το τευχος για την δευτερη ιστορια,"Το καρο του νικητη". Και μονο που ειχα δει την πρωτη σελιδα της ιστοριας  στο inducks μου εκανε κατι.

Ωραια ιστορια και πολυ ομορφο σχεδιο.best.gif

Μου αρεσε και "Ο κλεφτης του φαγητου". Γενικα  μου αρεσουν οι ιστοριες που διαδαραματιζονται στο αγροκτημα της γιαγιας  Ντακ. chicken2.gif

  • Like 4
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα σήμερα το τευχάκι, εξαιρετικό :D. Εύγε, πάντα τέτοια. Είδαμε διαστημικό θρίλερ μυστηρίου από τον Cavazzano, έστω και παιδικό, και με ένα φινάλε όχι και τόσο καλό, η ιστορία ήταν αξιοπρεπέστατη. Το κάρο του νικητή ήταν ένα πολύ ωραίο παραμύθι από αυτά που μας έχουν λείψει, με ένα πολύ όμορφο τέλος από τον Carlo Panaro και το χαρακτηριστικό σχέδιο του Guerini. Ο τρελάρας ο Faccini έφτιαξε ιστορία τρόμου και κωμωδίας ταυτόχρονα, δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα πώς κατάφερε και έχωσε μανιακό δολοφόνο με μπαλτά σε ιστορία Disney. Και σαν να μην μας έφταναν όλα αυτά, έχουμε για επίλογο μία αρκετά καλή και πρωτότυπη ιστορία με τον Κύρο που παίρνει μαθήματα οικονομικών από τον Σκρουτζ. Πολύ καλό μείγμα γενικά, καιρό είχα να ευχαριστηθώ τόσο ένα ΜΜ.

 

On 7/20/2019 at 7:27 PM, petross21 said:

Εγώ ξεχώρισα την ιστορία του Faccini με τον Πητ. Respect για τα καρέ στα οποία ο Πητ και ο αναγνώστης θεωρούν ότι ο Μίκυ είναι στην πραγματικότητα ένας μανιακός δολοφόνος με μπαλτά. :lol:  Τελικά η περιέργεια πράγματι έφαγε τη γάτα τον Πητ.

Ο Πητ είναι γάτα (ο κοντός με τη γραβάτα), κάτι που κάνει τον τίτλο ακόμα καλύτερο :lol: 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.