Jump to content

ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ/ΣΕΙΡΑ ΕΙΔΑΤΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ;


Recommended Posts

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.


Μακρυμάλληδες Θεοί του Ολύμπου, μα την αστραφτερή φαλάκρα σας! Η μόνη απορία που έχω πλέον για αυτή την ταινία είναι ποιος την χρηματοδότησε :) Άθλια! :) Δεν το χωράει ο νους μου ότι δεν είναι τηλεταινία.

:cheers5: 

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

καλά τα πηγαίνω με τις αθλιότητες. :) 

 

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.

 

Ζήτω τα recap και το fast forward. Κατόρθωσα να δω 3-4 επεισόδια και μετά διάβασα τα recap από το ιντερνετ και είδα τα υπόλοιπα είτε σε γρήγορη ταχύτητα είτε κάνοντας απανωτά σκιπ 30". :) Έχει κάποιες καλές ιδέες (Ιμπιζα+τεκνο+φόνοι), διανθισμένα με μπόλικο γυμνό, αλλά... Νομίζω πως τα κυρίαρχα προβλήματα είναι 2. (α) από ένα σημείο και πέρα δεν σε νοιάζει κανείς χαρακτήρας. Ρε δεν πα να ψοφήσουν όλοι? :) όλοι λαλάκες είναι :) (β) πάρα πολύ ψέμα. Σου δείχνει μια σκηνή, και 10-20 λεπτά μετά σου την ξαναδείχνει με περισσότερο διάλογο που την αλλάζει κάπως. Τι λες ρε φίλε? Αλήθεια? :D σαιπολυμαγκαςλεμε. Είπαμε να σε ξεγελάει ο αφηγητής/σεναριογράφος, αλλά εδώ γινόταν με τρομερή κατάχρηση.

Από τον δημιουργό του Casa del Papel όπου έχω δει μόνο 1-2 επεισόδια. Και έχω την αίσθηση ότι και εκεί κάνει αυτό το (β). Αίσθηση. 1-2 όπως είπα :) 

 

:cheers5: 

ΥΓ Δείτε στο Ερτφλιξ το Babylon Berlin πριν το κατεβάσουν. Μέχρι 28/3 είναι. Έχω περάσει καλά (και δει 3 φορές συνολικά) και το Zen (Μέχρι 12/3). Δεν τα βρίσκεις εύκολα σε torrent αυτά :) 
ΥΓ2 Το Video Downloadhelper extension για το firefox είναι φίλος μας :) 

 

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Έπιασα την περασμένη βδομάδα να κάνω έναν μαραθώνιο πάνω στις επίσημες εγκεκριμένες μεταφορές του Πήτερ Παν στη μεγάλη οθόνη... Και είπα να γράψω και μερικά σχόλια για πώς μου φάνηκαν. Καλό κουράγιο σε όποιον το διαβάσει μέχρι τέλους :lol:

 

Peter Pan (1924) Η πρώτη βωβή κινηματογραφική μεταφορά και της οποίας την παραγωγή επέβλεπε ο ίδιος ο Τζέημς Μπάρι. Σε γενικές γραμμές η ταινία ακολουθεί πιστά το βιβλίο, άλλωστε μιλάμε για μόλις 20 χρόνια από την έκδοσή του. Λείπουν φυσικά αρκετά στοιχεία, τα περισσότερα ήσσονος σημασίας, που προφανώς αφαιρέθηκαν για να μαζευτεί η διάρκεια της ταινίας, αλλά και γιατί σίγουρα με τα μέσα της εποχής δεν ήταν εύκολο να παρουσιαστούν όπως περιγράφονται στο βιβλίο. Σε αρκετά σημεία μου θυμίζει θεατρική παράσταση, από τον τρόπο στησίματος των σκηνικών, μέχρι τα ψεύτικα κοστούμια ζώων. Σε άλλα σημεία πάλι η ταινία φαίνεται πολύ καλοφτιαγμένη και μάλλον πρωτοποριακή για την εποχή της, όπως π.χ. στις σκηνές με την Τίνκερμπελ. Επίσης όπως επέβαλλε η παράδοση της εποχής τον Πήτερ Παν ερμήνευε κορίτσι, πράγμα που ίσως ξενίσει μερικούς. Σε γενικές γραμμές έμεινα ικανοποιημένος με την ταινία, δεν βαρέθηκα τόσο βλέποντάς την όσο θα πίστευα για μια βωβή ταινία (βοήθησε βέβαια ότι την έβλεπα καθώς μετέφραζα τους μεσότιτλους, δεν ξέρω πώς θα ένιωθα αν την είχα δει κανονικά στη τιβί μου), και σίγουρα θα την πρότεινα σε όποιον αρέσει ο βωβός ή σε όποιον θα ‘θελε να πάρει μια γεύση από το πώς ήταν εκείνες οι πρώτες παραστάσεις του Πήτερ Παν που ‘χε παρουσιάσει ο Μπάρι. Γιατί αναμφίβολα αυτή η ταινία είναι ό,τι πλησιέστερο θα μπορούσαμε να δούμε.

 

Peter Pan (1953) Δίχως αμφιβολία όταν κάποιος ρωτηθεί για ταινία του Πήτερ Παν, η πρώτη που θα σκεφτεί θα ‘ναι αυτή της Disney και όχι άδικα. Επέλεξα να την δω με υπότιτλους και μετά τσέκαρα λίγο και την μεταγλώττιση για να κάνω σύγκριση. Τη μεταγλώττιση παίζει να μην την έχω δει ποτέ η αλήθεια είναι, μιας και απ’ ότι φαίνεται μέχρι τα τέλη του ’90 τη βλέπαμε μόνο υποτιτλισμένη, ωστόσο από το λίγο που την άκουσα είναι πολύ τίμια και προσεγμένη δουλειά. Θα ξεκινήσω πρώτα με το αρνητικό που βρήκα στην ταινία και αυτό είναι τα τραγούδια της. Δεν ξέρω αν φταίει το ότι μάλλον ως παιδί την έβλεπα στα αγγλικά και ίσως γι’ αυτό δεν μπόρεσαν να μου εντυπωθούν ή αν όντως είναι αδύναμα σε σχέση με τραγούδια άλλων ταινιών Disney. Δεν είναι ότι τα βρήκα κακά, απλά δεν ένιωσα να μου αφήνουν κάτι μετά, να κολλάω με κάποιο. Και η αλήθεια είναι ότι σπάνια έχω κολλήσει με οποιοδήποτε τραγούδι από τις ταινίες Disney εκείνης της περιόδου. Από την άλλη όταν άκουσα τις μεταγλωττισμένες εκδοχές τους μου άρεσαν πολύ περισσότερο και τις βρήκα παιχνιδιάρικες, οπότε ίσως και να φταίει απλά το αγγλόφωνο. Από ‘κει και πέρα μόνο θετικά έχω να πω για την ταινία. Διασκεύασαν αρκετά στοιχεία φυσικά από το αρχικό έργο, ώστε να γίνει πιο προσιτό και κατάλληλο για τις μικρές ηλικίες, αλλά αυτό δεν στέρησε από την ταινία την όλη μαγεία και ουσία της ιστορίας. Εκπληκτικό σχέδιο, ωραίες φωνές, άψογος συνδυασμός δράσης, χιούμορ και… νεραϊδόσκονης!! Και όλα αυτά στο χέρι φτιαγμένα. Δεν ξέρω αν φταίει ότι μεγάλωσα σε άλλες εποχές και έχω άλλα ερεθίσματα, αλλά νιώθω ότι αυτή η μαγεία λείπει από πολλά σύγχρονα έργα. Οι άνθρωποι τότε είχαν πενιχρά μέσα στη διάθεσή τους και εξαιτίας αυτού έπρεπε να πειραματίζονται και να πρωτοπορούν για να αποτυπώσουν τη φαντασία πάνω στο χαρτί. Σήμερα πάλι νιώθω ότι πολλά γίνονται στον αυτόματο πιλότο. Προφανώς η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση όπως γίνεται πάντα… 8/10 από μένα.

 

Θέλω να μείνω λίγο και στην σύγχρονη πολιτική ορθότητα που δεν άφησε αλώβητη και αυτή την ταινία. Είναι γνωστό ότι στο Disney+ προβάλλεται με επισήμανση που αφορά τη σκηνή με τους Ινδιάνους και όχι μόνο αυτό, αλλά πλέον θεωρείται και ακατάλληλη για κάτω των 7 ετών και αφαιρέθηκε από τα παιδικά προφίλ. Η ταινία ουσιαστικά κατηγορείται για την στερεοτυπική απεικόνιση των Ινδιάνων (ιδίως του αρχηγού), την χρήση του όρου «redskins» (=ερυθρόδερμοι), και το τραγούδι «What Made the Red Man Red?». Όσον με αφορά τα στερεότυπα ανέκαθεν υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν, ιδίως όταν μιλάμε για καρτούνς και κόμικς που τα χρειάζεσαι προκειμένου να αποδώσεις εικαστικά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός λαού ή ενός ρόλου. Πολλές φορές φυσικά τα στερεότυπα μεγεθύνονται και παρουσιάζονται στην υπερβολή τους και ούτε αυτό είναι κατ' ανάγκην κακό, μιας και ο σκοπός είναι να βγάλεις γέλιο. Το πρόβλημα για μένα δεν είναι τα στερεότυπα αυτά καθ' αυτά, αλλά ο τρόπος που τα χρησιμοποιούμε, με θετική ή αρνητική χροιά, απλά στην σημερινή εποχή έχει χαθεί η όποια διάκριση, κοσκινίζουμε τα πάντα και βρίσκουμε κακώς κείμενα εκεί που δεν υπάρχουν. Και η Disney δυστυχώς έχει γίνει μαέστρος σε αυτό και συν τω χρόνω θα βληθούν και άλλες ταινίες της στο πυρ το εξώτερον. Δεν θα μείνω καθόλου στον όρο "ερυθρόδερμοι", στον ινδιάνικο χορό, στο πώς απεικονίστηκε ο αρχηγός, δεν με αφορούν τα όσα τους καταλογίζουν, τα θεωρώ τέρμα γελοιότητες να βρίσκεις ρατσιστικά στοιχεία εκεί που δεν υπάρχουν και πάω παρακάτω. Θα μείνω μόνο λίγο στο τραγούδι και στον στίχο "what makes the red man red". Ναι ίσως με μια πρώτη ανάγνωση να ακούγεται παράξενος έως και προβληματικός ο στίχος για την σύγχρονη υπερευαίσθητη κοινωνία μας. Αλλά αν κάτσει κανείς να ακούσει το ρημάδι το τραγούδι, θα δει ότι τίποτα το κακό δεν έχει. Μιλά για έναν Ινδιάνο που τον φίλησε μια πανέμορφη κοπέλα και κοκκίνησε από ντροπή. Ένα ωραίο, χαρούμενο, αστείο τραγουδάκι για να γελάσουν τα παιδιά σε μια 100% παιδική ταινία. Ποτέ κανένα παιδί δεν θα κάνει τους ανόητους συνειρμούς που σκέφτονται τα σύγχρονα "μεγάλα" μυαλά, και σίγουρα ποτέ δεν θα γίνει ρατσιστής μεγαλώνοντας με παιδικές ταινίες Disney όπως ο Πήτερ Παν, οι Αριστόγατες και η Λαίδη και ο Αλήτης ή διαβάζοντας Αστερίξ και Λούκυ Λουκ.

 

Hook (1991) Πραγματικά ούτε κι εγώ δεν θυμάμαι πόσες φορές έχω δει αυτή την ταινία. Ένα είναι το σίγουρο, πολλές! Κάθε φορά που δεν είχα σχολείο, θες γιατί ήμουν άρρωστος, θες γιατί ήταν αργία, είχαμε διακοπές κλπ. έβλεπα τον «Κάπταιν Χουκ». Όμως είχα πάνω από 10ετία να το δω και μου ‘χε λείψει. Και ήταν τόσο μαγικά ωραίο όσο το θυμόμουν. Αν κάναμε μια λίστα με τις καλύτερες ταινίες του αείμνηστου Ρόμπιν Γουίλιαμς, το πιθανότερο δεν θα ήταν στο Νο1, αλλά αναμφίβολα θα ‘ταν μέσα στη λίστα. Ο Σπίλμπεργκ είχε δηλώσει ότι δεν είναι ευχαριστημένος από την ταινία που παρέδωσε, κυρίως όσον αφορά την απεικόνιση της Χώρας του Ποτέ και το κομμάτι αυτό της ιστορίας που αφορά την «εκπαίδευση» του Πήτερ Μπάνινγκ για να ξαναγίνει Πήτερ Παν. Σίγουρα τα μέσα της εποχής δεν βοηθούσαν και σίγουρα κάποια πράγματα σεναριακά θα μπορούσαν να ‘χαν γίνει διαφορετικά. Αλλά στο τέλος τίποτα απ’ αυτά δεν μετράει. Η πραγματική ψυχή της ταινίας είναι η ιστορία του πώς να ξαναγίνουμε παιδιά, να βρούμε την χαμένη μας φαντασία και αθωότητα και αυτό η ταινία μας το δίνει 101%. Οι δυο βασικοί πρωταγωνιστές της, ο Χόφμαν ως Χουκ και ο Γουίλιαμς στο ρόλο του δικηγόρου που ‘χει ξεχάσει πώς να είναι παιδί, που ‘χει ξεχάσει ποιος είναι, δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες και δεν είναι τυχαίο που ακόμα μνημονεύονται γι’ αυτούς τους ρόλους. Ιδίως για τον Γουίλιαμς, δεν ξέρω αν θα μπορούσε  οποιοσδήποτε άλλος ηθοποιός να ενσαρκώσει τόσο υπέροχα τον ρόλο του ενήλικου Πήτερ Παν και την όλη εξέλιξη του χαρακτήρα του μέσα στην ταινία. Είτε τον βλέπεις ως τον σκληρό και άτεγκτο δικηγόρο που παραμελεί την οικογένειά του, είτε ως τον απελπισμένο γονιό που θέλει να σώσει τα παιδιά του, αλλά νιώθει ανήμπορος να κάνει το οτιδήποτε, είτε ως ο ηρωικός και παραμυθένιος Πήτερ Παν, απλά μας δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Και όλα αυτά υπό τους ήχους ενός υπέροχου soundtrack. 8.5/10

 

Return to Never Land (2002) Μια υποτιμημένη θα ‘λεγα ταινία, και κάπως ξεχασμένη. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα σίκουελ σπάνια φτάνουν το πρωτότυπο. Και αυτή η ταινία δεν αποτελεί εξαίρεση. Από την άλλη όμως παραμένει μια τίμια και διασκεδαστική ταινία που αξίζει να δει κανείς αν του άρεσε η πρώτη. Σαν σκίτσο παραμένει στα υψηλά επίπεδα της πρώτης, αλλά είναι και λίγο πιο ψυχρό θα έλεγα, πιο ψηφιακό. Του λείπει λίγο η νεραϊδόσκονη. Η ιστορία εμπνευσμένη από τον επίλογο του βιβλίου του Μπάρι. Για όσους δεν γνωρίζουν στο βιβλίο ο Παν επιστρέφει μετά από χρόνια και βρίσκει την Γουέντυ μεγάλη πια και την κόρη της Τζέην να κοιμάται στο κρεβάτι της. Έξυπνο το να τοποθετήσεις την ιστορία στο Β’ΠΠ δείχνοντας μας την Τζέην ως ένα παιδί που γνώρισε από μικρή την φρίκη του πολέμου και εξαιτίας αυτού έχει χάσει όλη της την αθωότητα και παιδικότητα. Νομίζω είναι κάτι που απηχεί περισσότερο σε έναν ενήλικα, γιατί συνειδητοποιείς ακριβώς αυτό το πώς μεγαλώνοντας βλέπεις τον κόσμο πιο κυνικά. Και τελικά αυτό είναι που μας λείπει, η παιδική μας καθαρή ματιά… 7/10

 

Peter Pan (2003) Αν παραβλέψουμε το ανεπίσημο reboot του 2015 που δικαίως πάτωσε, η ταινία του ’03 παίζει να ‘ναι η πιο αδικημένη και υποτιμημένη μεταφορά του γνωστού παραμυθιού και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί. Σίγουρα έπαιξε ρόλο ότι είχε να ανταγωνιστεί το «The Lord of the Rings: The Return of the King» που παιζόταν στους κινηματογράφους την ίδια περίοδο, αλλά δεν ξέρω κατά πόσον ήταν αυτό μόνο η αιτία ή απλά ο κόσμος δεν ενδιαφερόταν για μια μεταφορά του Πήτερ Παν ή δεν πίστεψε στην ταινία αρκετά για να την στηρίξει. Η ουσία είναι μία, ό,τι κι αν δείχνουν οι εισπράξεις μιλάμε ίσως για την κορυφαία και καλύτερη μεταφορά που έγινε ποτέ. Η ταινία ακολούθησε σχεδόν γράμμα προς γράμμα την αρχική ιστορία του Μπάρι, διασκευάζοντας τα σημεία εκείνα που ήταν απαραίτητα για να εξελίξουν/εκσυγχρονίσουν το έργο και διατηρώντας όλα εκείνα που χρειάζονταν ώστε βλέποντας το να βλέπεις την ιστορία να ζωντανεύει μπροστά σου χωρίς ούτε στιγμή να νιώσεις ότι βίασαν το πρωτότυπο. Από την υπέροχη μουσική, μέχρι τη σχεδόν παραμυθένια σαν πίνακα ζωγραφικής φωτογραφία, την πλούσια και πολύχρωμη παλέτα των χρωμάτων, τις ερμηνείες των παιδιών και των μεγάλων, όλα συμβάλλουν στο απλά να αφεθείς και να πιστέψεις στις νεράιδες. Εξαιρετικός ήταν και ο  Τζέισον Άιζακς, ο οποίος μάλιστα επανέλαβε την παράδοση που θέλει ο κος Ντάρλινγκ και ο Κάπτεν Χουκ να ερμηνεύονται από τον ίδιο ηθοποιό, αλλά εξαιρετική ήταν και η Λουντιβίν Σανιέ ως Τίνκερμπελ. Μάλιστα αρχικά η ιδέα ήταν η Τινκ να ήταν ένας εξ ολοκλήρου ψηφιακός χαρακτήρας, αλλά βλέποντας την με πόσο πάθος και παιχνίδισμα ερμήνευε τον ρόλο στις πρώτες δοκιμές που έκαναν, αποφάσισαν να ενσαρκώσει η ίδια κανονικά τον ρόλο.

 

Μέσα στον χρόνο αναμένεται να ξεκινήσει η παραγωγή της live action μεταφοράς της Disney και το ερώτημα που τίθεται είναι: «χρειαζόμαστε πραγματικά άλλη μια ταινία για τον Πήτερ Παν»; Αν είχαμε μονάχα την ταινία του ’53 θα έλεγα ναι την χρειαζόμαστε. Γιατί πατώντας στην animated θα μπορούσαν να φτιάξουν τόσα πολλά, να κρατήσουν την παιδικότητας της, να προσθέσουν τα πιο ενήλικα και σκοτεινά στοιχεία της αρχικής ιστορίας, να παίξουν με τα σύγχρονα εφέ και να μας δώσουν κάτι πραγματικά μοναδικό. Όμως αν μπω σε λογική σύγκρισης με την ταινία του ’03, τότε όχι δεν την χρειαζόμαστε. Γιατί η ταινία του ’03 τα έκανε όλα αυτά και απείρως περισσότερα και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Διατήρησε την μαγεία του παραμυθιού, την εμπλούτισε με τα σκοτεινότερα στοιχεία του μη φοβούμενη ότι θα «σημαδέψει» τους νεαρούς θεατές, έμεινε σεναριακά πιστή στο αρχικό κείμενο, απεικόνισε τους χαρακτήρες στηριζόμενη στην πιο κλασική τους μορφή αυτή της ταινίας του ’53 (παρότι μιλάμε για τελείως άλλη παραγωγό εταιρία), απέβαλλε ευαίσθητα σημεία για την πολιτική ορθότητα της εποχής μας όπως ο όρος «redskins», έβαλε μια ιθαγενή Αμερικάνα να ενσαρκώσει την Τάιγκερ Λίλι και μάλιστα να μιλήσει στην προγονική της γλώσσα, διασκεύασε τον χαρακτήρα της Γουέντυ από μια κοπέλα-σχεδόν γλάστρα που ήταν καλή μόνο για να διαβάζει ιστορίες και να μαντάρει κάλτσες σ’ έναν δυναμικό γυναικείο χαρακτήρα και όλα αυτά τα έκανε χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφάρες, χωρίς να μας τα τρίβει στη μούρη, με τρόπο όμορφο που υπηρέτησε την ιστορία, και όχι με μια ιστορία γραμμένη για να υπηρετεί την εκάστοτε πολιτική ατζέντα. 9/10

  • Like 6
  • Respect 1
  • Funny 1
Link to comment
Share on other sites

Δε θυμάμαι πότε είχα δει τελευταία φορά 2 ταινίες σε μια μέρα αλλά σήμερα είδα τα  X-Men Dark Phoenix 2019 και  Stardust 2007.

 

Το Χ-Μen δεν μου πολυάρεσε αλλά η Αστερόσκονη ήταν καταπληκτική ταινία. Ρομαντική περιπέτεια φαντασίας με υπέροχη μουσική, την προτείνω.:up:

Μάλιστα μου άρεσε τόσο πολύ η Claire Danes που σκέφτομαι να αρχίσω το Homeland

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

The Hired Hand (1971): Ένα αρκετά περιέργο western από τον Peter Fonda. Αρκετές καλές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς ξεχωρίζοντας τον Warren Oates. Η φωτογραφία και το μοντάζ ιδίως ήταν ιδιαίτερα πειραματικά.  Νιώθω ότι η ταινία το εχασε προς το τέλος το οποίο μου φάνηκε υπερβολικό. Γενικώς σεναριακά δεν είδα κάτι το ιδιαίτερο. 

 

Dances With Wolves (1990): Μια πάρα πολύ μεγάλη έκπληξη. Γενικώς τα γουέστερν που έχουν να κάνουν με ινδιάνους δεν είναι του γούστου μου. Η συγκεκριμένη όμως ταινία έχει την αίγλη μιας ταινίας του '50 ή του' 60 λόγω της επικότητας της. Λάτρεψα την ερμηνεία του Kevin Costner (του οποίου δεν ήμουν φαν). Ξεχωρίζω επίσης την ερμηνεία του Graham Greene. Η σκηνοθεσία (πρωτη σκηνοθετική δουλειά του Costner) και η φωτογραφία ήταν άψογες. Το σενάριο ακολουθούσε την  κλασική φόρμα και ήταν καλογραμμένο. Είδα το extendend cut και δεν βαρέθηκα. Η ταινία πάνω απ'όλα έκανε κάτι που δεν περίμενα, κατάφερε να με συγκινήσει! Η ταινία κατάφερε να με κρατήσει και να με βάλει μέσα στο κόσμο της το οποίο λίγες ταινίες έχουν καταφέρει. 

 

ΥΓ. Ως προς την ιστορική ακρίβεια της ταινίας, προτείνω τη θεάση αυτού του βίντεο:

 

Edited by Komixakias13
  • Like 1
  • Read 1
Link to comment
Share on other sites

aaxaxaxaxa :lol: 

 

οκ. Το Χορεύοντας με τους Λύκους το είχα δει και εγώ στα 18 μου και μου άρεσε. Τότε. :) Πλέον το θεωρώ μια τεράστια μπαρούφα :) 

 

Νομίζω πως πλέον, ως συνολική αποτίμηση της ταινίας, έχει ξεμείνει ως μια από τις μεγαλύτερες αδικίες στα Όσκαρ αφού πήρε το Καλύτερης Ταινίας αντί για το Goodfellas το οποίο συνεχίζει να μνημονεύεται ως εξαιρετική ταινία. Σε αντίθεση με τις άλλες. Godfather III που θα τρώει χλέμπες εις τους αιώνας των αιώνων, Ghost που well.. next, και Awakenings το οποίο εν πολλοίς έχει ξεχαστεί. 

Τα βλέπεις σε απόσταση και 3 στα 5 είναι καθαρά συναισθηματικοί "εκβιασμοί" (Dances, Ghost, Awakenings) και το 4ο είναι απλά εκδούλευση (?) λόγω των 2 πρώτων Νονών (που ήταν αριστουργήματα). :) 

 

To History Buffs έχει πάρα πολύ ωραία βιντεάκια! :up: Έχω δει μπόλικα :)

 

:cheers5: 

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

9 λεπτά πριν, germanicus είπε:

aaxaxaxaxa :lol: 

 

οκ. Το Χορεύοντας με τους Λύκους το είχα δει και εγώ στα 18 μου και μου άρεσε. Τότε. :) Πλέον το θεωρώ μια τεράστια μπαρούφα :) 

 

 

 

Γιατί το θεωρείς μπαρούφα; Τι σε έκανε να αλλάξεις γνώμη μέτα από χρόνια; 

 

Και εμένα μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση όταν είχα μάθει ότι το Ghost ήταν υποψήφιο για καλύτερης ταινίας. Όταν ήταν είχα δει στην τηλεόραση μου είχε φανεί τελείως b-movie. 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Πουλάει φτηνό συναισθηματισμό και παίζει με τις τύψεις/ενοχές των λευκών Αμερικάνων (κάποιων, έστω :) ). Το 1960 θα πήγαινε άπατο στα ταμεία, το 2020 είναι απλά ξεπερασμένο και απλοϊκό. Είναι τελείως ταινία της εποχής της. 

 

Σήμερα λχ είναι πιο επίκαιρες ταινίες που μιλάνε για την σημερινή χάλια ποιότητα ζωής στους καταυλισμούς. Δες λχ το Wind River του 2017 ή διάβασε το Scalped. Grim and gritty :) όχι σαχλαμαρίτσες για τον καλό λευκό που είδε το φως το αληθινό και την αγνότητα του να τρέχουμε γυμνοί στα λιβάδια ζώντας τον έρωτα και τη φύση και την κακούργα την κενωνία που δεν νοιώθει :lol: 

 

:cheers5: 

  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

11 λεπτά πριν, germanicus είπε:

Πουλάει φτηνό συναισθηματισμό και παίζει με τις τύψεις/ενοχές των λευκών Αμερικάνων (κάποιων, έστω :) ). Το 1960 θα πήγαινε άπατο στα ταμεία, το 2020 είναι απλά ξεπερασμένο και απλοϊκό. Είναι τελείως ταινία της εποχής της. 

 

Σήμερα λχ είναι πιο επίκαιρες ταινίες που μιλάνε για την σημερινή χάλια ποιότητα ζωής στους καταυλισμούς. Δες λχ το Wind River του 2017 ή διάβασε το Scalped. Grim and gritty :) όχι σαχλαμαρίτσες για τον καλό λευκό που είδε το φως το αληθινό και την αγνότητα του να τρέχουμε γυμνοί στα λιβάδια ζώντας τον έρωτα και τη φύση και την κακούργα την κενωνία που δεν νοιώθει :lol: 

 

Καταλαβαίνω τι εννοείς αν και μου φαίνεται αρκετά υπερβολικός ο όρος μπαρούφα. Αν κατάλαβα καλά στην δεύτερη παράγραφο αναφέρεσαι στο υποείδος του Νεο-Γουέστερν. Το εχω στα υπ'οψιν το Wind River του Sheridan διότι θέλω να το δω με αφορμή το καινούργιο του γουέστερν που βγαινει τον Απρίλιο. 

Μιας που είπα Sheridan μήπως έχεις δει το Yellowstone; 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

nope. Ούτε που είχα προσέξει το ποιος ήταν ο δημιουργός του Wind River και τι άλλο είχε κάνει. :) 

 

οκ... μπορεί και να είπα χαζομάρα. Τώρα βλέπω ότι συσχετίζεται με τα Sicario. Άρα μπορεί να είχα δει ένα "Wind River, από τον δημιουργό του Sicario"............. Δεν θυμάμαι για να πω την αμαρτία μου. Αλλά κάτι μου θυμίζει ως σκέψη :) Και έχω στα γενικά υπ'όψιν (πολύ γενικά όμως και αρκετά χαμηλά στις προτεραιότητές μου) το Hell or high water..... :) 
 

:cheers5: 

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

10 λεπτά πριν, germanicus είπε:

nope. Ούτε που είχα προσέξει το ποιος ήταν ο δημιουργός του Wind River και τι άλλο είχε κάνει. :) 

 

οκ... μπορεί και να είπα χαζομάρα. Τώρα βλέπω ότι συσχετίζεται με τα Sicario. Άρα μπορεί να είχα δει ένα "Wind River, από τον δημιουργό του Sicario"............. Δεν θυμάμαι για να πω την αμαρτία μου. Αλλά κάτι μου θυμίζει ως σκέψη :) Και έχω στα γενικά υπ'όψιν (πολύ γενικά όμως και αρκετά χαμηλά στις προτεραιότητές μου) το Hell or high water..... :) 
 

:cheers5: 

Μου κάνει εντύπωση που δεν τον γνωρίζεις. Στο σειρά Yellowstone του Sheridan  που ανέφερα πρωταγωνιστεί ο Kevin Costner στο ρόλο ενός μεγαλοκτηματία που έχει διαμάχες με τους Ινδιάνους της περιοχής του. 

Για το Hell or High Water έχω ακούσει τρομερά καλά λόγια. 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

ναι, το τσεκάρισα όταν το πρωτοανέφερες και είδα ότι είναι εκείθε :) Αυτός ήταν τρελός σουπερ σταρ για μερικά χρόνια στα late 80s - early 90s. Καραεγγυημένη εμπορική επιτυχία όπου έπαιζε. Αλλά μετά πήγε και έβγαλε το Waterworld και το Postman και τον πήρε ο διάολος :) 

 

:cheers5: 

  • Funny 1
  • Read 1
Link to comment
Share on other sites

@BATNICK
Ρε φίλε πιάσε κόκκινο. Κι εγώ πριν λίγες μέρες διάβασα κάπου για το Peter Pan (1924) και έβαλα στο yt να τη δω. Όχι τόσο για να την απολαύσω σαν ταινία καθεαυτό αλλά περισσότερο για μια στιγμή timetraveling. Μια αισθητική με τις γυναίκες να φορούν αυτό το έντονο κραγιόν αλλά και μια ας πούμε θεατρικότητας άλλης εποχής, εμένα μου φαντάζει μαγευτική. Δεν την είδα όλη αλλά αυτό που είδα μου φάνηκε αρκετά καλό (για τα δεδομένα της εποχής μιλάμε πάντα). Όσο αφορά το Hook, κι εμένα μου άρεσε πάρα πολύ. Θεωρώ πως είναι το πραγματικό "sequel" σε live acton μορφή του official Peter Pan :Ρ. Θα μπορούσαν βέβαια κάποια πράγματα να τα είχαν προσέξει αλλά εντάξει· παραμένει και μένα αγαπημένη μου ταινία και ας γράφτηκαν γι'αυτήν τόσα αρνητικά σχόλια.
Ο λόγος που θα δω το πρώτο κινούμενο σχέδιο Peter Pan απο την Disney είναι καθαρά νοσταλγικός λόγος. Πριν χρόνια την είχα ξαναδει σε DVD και θυμάμαι πόσο με είχε ξενερώσει. Ίσως τώρα αν την ξανάβλεπα να μου άρεσε. Δεν έχω όμως στο πρόγραμμα να την δω σύντομα.

Δεν ξέρω αν έχετε διαβάσει το ορίτζιναλ βιβλίο του Τζέιμς Μ. Μπάρι. Μιλώντας σαν άνθρωπος που λατρεύει τα παραμύθια, βρήκα τη νουβέλα εξαιρετικά παράξενη. Πέρα απο το φανταστικό setting (ιπταμενα παιδιά, μαγικές χώρες κτλ), η πλειοψηφία των χαρακτήρων του βιβλίου ήταν..άγρια! Όσο για την νεράιδα Τίνκερμπελ μιλάμε για ένα χαρακτήρα πραγματικά evil. Γενικά το βιβλίο ήταν αρκετά cringe (για να εκφραστώ με μια σύγχρονη ορολογία) και απορώ πως κατάφερε και έγινε τόσο αγαπημένο και κλασικό στο πέρασμα του χρόνου. Πάντως η πλειοψηφία που ακούει στο όνομα "Πήτερ Παν", φαντάζεται ένα βικτωριανό Λονδίνο ντυμένο με αστερόσκονη καθώς και ένα μαγικό νησί όπου μένεις για πάντα παιδί. Εικόνες όμως ουσιαστικά επιδερμικές αφού η κύρια ουσία του βιβλίου είναι αρκετά..βάρβαρη. Όσοι τολμάτε, διαβάστε! :Ρ

 

Τώρα πίσω στο θέμα μας, θα ήθελα να αναφέρω κι εγώ μια σειρά που είδα, το στυλ όμως καθώς και η εθνικότητά της απ' ό,τι έχω λίγο παρατηρήσει, δεν προτιμάται απο την παρέα του φόρουμ. Οπότε ελπίζω να μη δεχτώ χλεύη για την πρότασή μου :P

 

H σειρά που είδα πρόσφατα είναι Κορεάτικης προέλευσης και λέγεται The Flower of Evil. Εντάσσεται στο είδος K-Drama και είναι μια σειρά αστυνομική-συναισθηματική. Ίσως κάποιοι απο σας να αποθαρρυνθούν ή να το θεωρήσουν σαπουνόπερα, αλλά θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη αναφορά πάνω σε αυτό. Ως άνθρωπος που έχει δει αρκετές κομεντί (κυρίως αμερικάνικες) ταινίες, τολμώ να πω πως κάτι τέτοιο δεν έχω ξαναδει. Και εξηγούμαι. Η σειρά μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση για την συναισθηματικότητα και την αγάπη του ζευγαριού. Μπορεί βέβαια σε πολλούς απο σας να ακούγεται "φλώρικο" αυτό αλλά αυτή η τόσο ωραία εικόνα που έβγαλαν οι -καταπληκτικοί- ηθοποιοί, δεν είχε σχέση με τις αμερικάνικες ταινίες όπου εκεί παρατηρείς μια αγάπη περισσότερο "σαρκολατρική" δηλαδή η αγάπη υπάρχει μόνο σε πολύ εμφανίσιμους ανθρώπους όπου εκδηλώνεται κυρίως μέσα απο μια ερωτική ένταση. Δεν είπα βέβαια ότι είναι έτσι όλες οι αμερικάνικες ταινίες, απλώς θέλω να δώσω μια γενική εικόνα. 
Εδώ θα δείτε ζευγάρι αγαπημένο και μέσα στα "μέλια" το οποίο όμως δεν είναι νιόπαντρο, ούτε φρεσκοερωτευμένο, αλλά παντρεμένοι που ζουν μαζί χρόνια. Δεν σαλιαρίζει, δεν έχει φτήνιες, σίγουρα όμως σε πολλούς θα φανεί αρκετά "συναισθηματικούλικο". Και βέβαια σε κάποιες φάσεις ίσως αρκετά "κλαψιάρικο". Εμένα πάντως μου άφησε πολύ θετική εντύπωση.

Στο αστυνομικό κομμάτι τώρα μπορώ να πω πως δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απο μεγάλες παραγωγές άλλων χωρών. Η σειρά φροντίζει να σε κρατά (σχετικά) μόνιμα στην τσίτα (εντάξει είναι και σκηνές ανούσιες) και σε αυτό βοηθάει και σίγουρα η ολοκλήρωση της σειράς σε μία μόνο σεζόν. Ακόμα και οι μικρότερες υποθέσεις της σειράς, θα δείτε να "τακτοποιούνται" μέσα σε 1-2 επεισόδια χωρίς να χρειάζεται να περιμένεις 3 σεζόν για να μάθεις τι συμβαίνει σε μιά υπόθεση. Μοναδικό μου παράπονο είναι πως ενώ είναι ολοφάνερο πως το σενάριο της σειράς ήταν αρκετά δουλεμένο, θα έπρεπε να αποφευχθούν κάποιες τρανταχτές "αμερικανιές", κάποια σημεία πραγματικά χαζά και αφελή τα οποία μπορούσαν κατ' εμέ εύκολα να μη τα είχαν συμπεριλάβει. Αν είχαν προσέξει αυτά τα σημεία (τα οποία αναρωτιέμαι γιατί δεν το έκαναν), θα μιλάγαμε για μια άριστη σειρά.

 

Η παραγωγή βέβαια είναι σε υψηλά επίπεδα όπως και η ηθοποιία. Ξαναλέω όμως ότι όσοι τη δείτε, να περιμένετε αρκετές "κλαψιάρικες" ερμηνείες, αλλά όχι ψυχοπλακωτικές. 2-3 kDramas που έχω δει δεν έγιναν ποτέ ψυχοπλακωτικά, χειρίζοντας τα και αποφεύγοντας τέτοιες καταστάσεις με μαεστρία ακόμα και όταν η κατάσταση προμήνυε εξ' ορισμού ψυχοπλάκωμα. Η μουσική επίσης πολύ όμορφη όπου αν της δώσετε σημασία πιστέυω θα εκτιμήσετε αρκετές μουσικές συνθέσεις.

Α! Και το τέλος της σειράς δίχασε κόσμο!

Προτείνω σίγουρα να της δώσετε μια ευκαιρία τουλάχιστον για ένα επεισόδιο. Κι εγώ αυτό έκανα και ύστερα δεν μπορούσα να ξεκολλήσω :P

Edited by lovcom
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

ok. This is ridiculous. Θα το αποδώσω στην καραντίνα. Χωρίς αυτή, δεν πρόκειται να ασχολούμουν με αυτά τα πράγματα. Αφού ξέρω εξ'αρχής ότι θα τα βρω αηδίες :) Τι να πω... Ψάχνω το commercial escapism αλλά δεν βρίσκω κάτι σοβαρό. Προφανώς... :) 

 

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.


Τεράστια πλάκα που σε μια κριτική λένε "α, κάνει πρόβα για τον James Bond αυτός εδώ". Τι πρόβα ρε? Πρόβα είχε κάνει ο Craig στο Layer Cake που έσπερνε :) 

Αναρωτιέμαι πόσο καιρό θα αντέξει η Ruby Rose. Δεν έχω δει το Orange is the new black, αλλά φαντάζομαι πως μόνο εκεί θα άξιζε ο ρόλος της. Αυτό που είδα εδώ έστω (και το John Wick 2) έχει αποκλειστικά και μόνο την γκάμα ενός αναίσθητου ψυχοπαθή :) Να φανταστώ ότι γι'αυτό τερματίστηκε κι από το Batwoman? 

 

anyhow. Εμπρός στον αγώνα για την επόμενη αηδία. 

Αυτή εδώ με το ζόρι 4 στα 10 :) 

 

:cheers5: 

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

τις είδες?

 

:cheers5: 

  • Funny 1
Link to comment
Share on other sites

Είδα τον 12o και τελευταίο κύκλο από το The Big Bang Theory η οποία είναι η σειρά με τις περισσότερες σεζόν που έχω δει ποτέ.

Αν και το τέλος ήταν καλό με άφησε λίγο ξεκρέμαστο, επειδή θα ήθελα λίγο παραπάνω συναίσθημα αφού 12 χρόνια είναι αυτά και όσο να'ναι δένεσαι με τους χαρατκήρες.

Σε δεύτερη φάση, το σύγκρινα με το τέλος από τα Φιλαράκια και βλέπω πόσο υποδεέστερο ήταν.

 

 

Ένα πράγμα που με ενόχλησε είναι ότι ούτε που ασχολήθηκαν με τον καημένο τον Raj και δεν το πήγαν πουθενά. Απλά τον άφησαν εκεί χωρίς καμία εξέλιξη.

Σε αντίθεση...

 

Spoiler

...με τον Σέλντον και την Έιμι που κερδίζουν Νόμπελ, τον Λέοναρντ και την Πένι που θα γίνουν γονείς και τον Χάουι-Μπέρνι που ολοκλήρωσαν και αυτοί την οικογένειά τους.

 

Ένα happyend και για τον Raj ρε παιδιά!

 

 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.

 

καραweird :) Παιδί των αδερφών Κοέν, παιδί του Raymond Chandler, παιδί του David Lynch, παιδί του De Palma, παιδί του Hitchcock :lol: Δεν το λες καλό. Δεν το λες ούτε κακό. Δεν το λες ούτε καν μέτριο. Καραεγγυημένα ιδιαίτερο. Εξαιρετική η σύνοψη των κριτικών στο RT "Under the Silver Lake hits its stride slightly more often than it stumbles, but it's hard not to admire - or be drawn in by - writer-director David Robert Mitchell's ambition". Κάτι τέτοιο. 

Η αρχή είναι λίγο περίεργη αλλά από ένα σημείο και μετά βλέπεις ξεκάθαρα τους κανόνες του νουάρ. 

Αξίζει να το δει κανείς? Κάποιος λχ που του άρεσε και το Brick και το Long Goodbye του Altman και το Big Lebowski? Και να γουστάρει και σενάρια συνομωσίας? ... Δεν παίρνω όρκο :) Ως σύνολο και ως ροή ίσως να μην του κάθεται καλά ούτε εκείνου. Θα του μείνουν όμως διάφορες σκηνές. Έχει κάποιες πολύ καλές ιδέες... :) 

 

6/10

 

:cheers5: 

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

32 λεπτά πριν, germanicus είπε:

Αξίζει να το δει κανείς? Κάποιος λχ που του άρεσε το Long Goodbye του Altman

 

Το υφος της ταινιας δεν ηταν για μενα :/ Οποτε μαλλον να προσπερασω?!

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

δεν έχω την παραμικρή ιδέα. Είπα πως είναι παιδί και αυτής της ταινίας, διότι είναι ένα "φωτεινό" νουάρ. Όπως και το Brick λχ

 

έχει πλάκα η εισαγωγή της κριτικής εδώ. (μέσες άκρες) "το στουντιο Α24 βγάζει περίεργες ταινίες και ξέρει πως να τις προωθήσει. Ε, εδώ, ούτε αυτό δεν ξέρει πως ακριβώς να την χειριστεί. Δεν μοιάζει με απολύτως τίποτα άλλο αυτής της χρονιάς και αυτό από μόνο του έχει αξία". 

κοίτα... βλέπεις τη Σάρα και τη Μάρα. Ε... Δες κι αυτό :) Νομίζω πως θα βρεις σκηνές διαμαντάκια (που δεν θα εκτιμήσεις άμα δεν τις δεις σε context) αλλά θα μείνεις ανικανοποίητος από το σύνολο. Χωρίς όμως να πεις ότι έχασες τον καιρό σου ακριβώς γιατί θα σου μείνουν αυτές οι σκηνές διαμαντάκια :) 

Επιπρόσθετα δέχεται χιλιάδες αναγνώσεις :) Σε μια φάση ήξερα ότι "έβλεπα" τον Pete Townshend από τους Who. Σε χαρακτηριστική σκηνή. Και το απήλαυσα. Από τα πράγματα που διάβασα είναι καρατιγκαρισμένο σε φόρους τιμής. :) Μέρος αυτού του "καλές ιδέες". Απλά they don't make a nice cohesive whole. 

 

Δες την. :) 

 

:cheers5: 
 

edit

Βλέπω αυτό σε μια κριτική στο λετερμποξ

"From IMDB: The scenes with actress Riley Keough in the swimming pool are almost exact recreations of scenes from Marilyn Monroe's last film, Something's Got to Give (1962), which was never completed due to her sudden unexpected death.

and

When Sam watches his neighbours with binoculars, a cigarette and the phone in his hand, he is in the same position as Jeff in Rear Window."

Γι'αυτό θεωρώ ότι εσύ ίσως να δεις και διαμαντάκια που να γουστάρεις ειδικά εσύ (σε αντίθεση με διαμαντάκια που γούσταρα εγώ)

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.

 

είχα ξεχάσει πόσο καλό είναι :) Βασικά είχα χαλαστεί κάπως με την 4η σεζόν και το είχα αφήσει. Τις προάλλες καταβρόχθισα την 5η και τώρα προχωράω με την 6η που βγαίνει αυτή την εποχή. Από τη μια κάπου με έχει κουράσει αυτή η ατέρμονη ιστορία με τη μυστήρια εγκληματική οργάνωση που είναι πίσω απ'όλα :D Από την άλλη όμως, μόλις τέλεψα το S06E02 και ομολογώ ότι με ξαναέχει εξιτάρει :) Ο σεναριογράφος Jed Mercurio κάνει κάτι διαολεμένα καλά :) (βέβαια, έτσι γούσταρα και στο Bodyguard και εντέλει δεν είδα ποτέ το τελευταίο επεισόδιο. Αν και διάβαζα ονλάην τα σχόλια όπως έπαιζε στην Αγγλία :D Αλλά κάπου το παρατράβηξε και εκεί με τα conspiracies του και εντέλει δεν έκατσα ποτέ να το δω. Όπως όμως είναι προφανές είναι τρελός μάστορας του σασπένς :D )

 

:cheers5: 

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

10 ώρες πριν, germanicus είπε:

 

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.

 

 

είχα ξεχάσει πόσο καλό είναι :) Βασικά είχα χαλαστεί κάπως με την 4η σεζόν και το είχα αφήσει. Τις προάλλες καταβρόχθισα την 5η και τώρα προχωράω με την 6η που βγαίνει αυτή την εποχή. Από τη μια κάπου με έχει κουράσει αυτή η ατέρμονη ιστορία με τη μυστήρια εγκληματική οργάνωση που είναι πίσω απ'όλα :D Από την άλλη όμως, μόλις τέλεψα το S06E02 και ομολογώ ότι με ξαναέχει εξιτάρει :) Ο σεναριογράφος Jed Mercurio κάνει κάτι διαολεμένα καλά :) (βέβαια, έτσι γούσταρα και στο Bodyguard και εντέλει δεν είδα ποτέ το τελευταίο επεισόδιο. Αν και διάβαζα ονλάην τα σχόλια όπως έπαιζε στην Αγγλία :D Αλλά κάπου το παρατράβηξε και εκεί με τα conspiracies του και εντέλει δεν έκατσα ποτέ να το δω. Όπως όμως είναι προφανές είναι τρελός μάστορας του σασπένς :D )

 

:cheers5: 

 

Μου είχε λείψει και σε μένα η σειρά. Δεν είχα ευχαριστηθεί τόσο την 5η σεζόν γιατί κάποια επεισόδια έβγαιναν μαζί με την 8η του GoT, επομένως το ενδιαφέρον ήταν αλλού.  Μέγα λάθος τελικά. Πολύ καλά τα δυο πρώτα επεισόδια, ιδιαίτερα το δεύτερο που κάνει και τη σύνδεση με τις προηγούμενες σεζόν. Ανυπομονώ για τα επόμενα. Now we're sucking diesel. 

 

r/lineofduty - I'm only interested in one thing

  • Funny 1
Link to comment
Share on other sites

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.



Αφού ξέρω ότι αυτά τα τερατοτέτοια δεν είναι για εμένα, γιατί κάθομαι και ασχολούμαι? :) Well.... Το Skull Island βλεπόταν (ας όψεται που έπαιζε ο HIddleston :) γι'αυτό έκατσα και το είδα εξ'άλλου). Ε, είδα καλές/αξιοπρεπείς κριτικές σε αυτό, οπότε... Πιθανότατα οι κριτικές να έχουν δίκιο. Φτάνει να είναι υλικό που σε ενδιαφέρει :) Είπα ότι "περιπέτεια μωρέ". Στην τελική μια χαρά πέρασα με τα Fast & Furious που μια ζωή τα σνόμπαρα. Αλλα δεν..... 

 

3/10? 4/10? 2/10? δεν μπορώ να αποφασίσω. :lol: 

 

:cheers5: 

  • Like 2
  • Sad 1
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.


Καταραμένη καραντίνα. Έχω κάτσει και δει τόσες αηδίες... :lol: Άλλη μια είναι αυτή εδώ. Βασισμένη στον λογοτεχνικό ήρωα του Richard Stark (alias του Donald Westlake). Είναι η τρίτη ταινία που βλέπω με αυτό τον χαρακτήρα. Η πρώτη ήταν το εξαιρετικό Point Blank του Boorman με τον θεούλη Lee Marvin και η δεύτερη το ωραίο Payback με τον Mel Gibson. Εκείνα βασίζονταν στο μυθιστόρημα The Hunter, αυτή εδώ στο Flashfire. Η τεράστια διαφορά τους όμως είναι ότι εκείνα έχουν ως χαρακτήρα τον Parker (ειδικά το Point Blank) ενώ αυτό εδώ έχει κάποιον που λέγεται Parker, αλλά δεν έχει και τόση ομοιότητα με τον λογοτεχνικό ήρωα. Ο Parker κανονικά δεν έχει συνείδηση, δεν έχει φίλους και είναι συμπαθής καθαρά διότι οι ανταγωνιστές είναι ακόμα απεχθέστεροι :lol: Πράγματα που δεν συμβαίνουν σε αυτή εδώ την ταινία. Οπότε καταλήγουμε με έναν ακόμα που βαράει περισσότερο απ'όσο τον βαράνε. Άσε δε την απίστευτη γοητεία σε εκείνες εκεί που τα βάζει με όλο το σύμπαν, μόνο και μόνο για να πάρει κάποια σχετικά λίγα λεφτά που του έχουν φάει. Σε εκείνα, ακόμα κι όταν του τάζουν περισσότερα, αυτός απλά ζητάει τα λίγα που του χρωστάνε :) Talk about a man with principles :lol: 

Να θυμίσω ότι ο Parker έχει μεταφερθεί σε εξαιρετικά κόμικ από τον μακαρίτη Darwyn Cooke. Και όσο το σκέφτομαι, άνετα μπορεί να αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το άλλο εξαιρετικό κόμικ Tyler Cross


Θεός Lee Marvin. Νεκραναστηθείς κατ'ευθείαν από την Κόλαση :) 
 

 

 

:cheers5: 

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

12 ώρες πριν, germanicus είπε:

Καταραμένη καραντίνα. Έχω κάτσει και δει τόσες αηδίες... :lol:

 

Το είχε βάλει η τηλεόραση και δεν είχα τι να κάνω, περιπέτεια διαβάζω, Jason Statham διαβάζω, Jennifer Lopez διαβάζω, καλό λέω θα είναι. 

 

Κάπως έτσι την πάτησα κι εγώ! :lol:

 

 

:beer5:

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

On 1/3/2021 στο 10:00 ΜΜ, germanicus είπε:

Μακρυμάλληδες Θεοί του Ολύμπου, μα την αστραφτερή φαλάκρα σας! Η μόνη απορία που έχω πλέον για αυτή την ταινία είναι ποιος την χρηματοδότησε :) Άθλια! :) Δεν το χωράει ο νους μου ότι δεν είναι τηλεταινία.

 

Βρίσκεται στα πρώτα στάδια του Αλτζχαιμερ ο φουκαράς ο Γουίλις και δεν μπορεί να αποστηθίσει σενάρια και παίζει σε σαχλαμάρες για τα προς το ζην. Οι βιντεοταινίες του Σιγκάλ κλάσεις ανώτερες από τις τελευταίες του ταινίες.   

  • Like 1
  • Funny 1
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

IMDb Error: The page with this imdb id is not supported and added to the black list.


Πέθαινα να το δω απ'όταν πρωτοείδα το τρέηλερ :) Και καλά έκανα :D Από τον σεναριογράφο των John Wick and it shows :) Χοντρά-χοντρά μπορούμε να πούμε ότι είναι κάτι σαν τον John Wick στα 50ς του, οικογενειάρχη με παιδιά :) Ένα πάντρεμα John Wick και Taken, χωρίς όμως να είναι τόσο καλό όσο τα πρώτα από αυτά. Σε τεράστιο βαθμό θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν έχει και σενάριο. Είναι σχετικά μικρής διάρκειας, 90 λεπτά, και όλα μοιάζουν απλά μια επίφαση για να πέσει ξύλο και πιστολίδι. Εάν σας άρεσε το τρέηλερ, δείτε το άφοβα. Δεν θα απογοητευθείτε. Είναι αρκετά τίμιο. Είναι ο,τι βλέπετε στο τρέηλερ. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Ούτε ψηλά νοήματα, ούτε χαμηλά, κάποιες έξυπνες ιδέες και λήψεις, μπόλικα κλισέ, θα θυμάστε κάποιες σκηνές, θα το ξεχάσετε ως ταινία. Κάτι σαν πολλά από τα λιγότερο γνωστά κόμικ του Garth Ennis. Θα περάσει η ώρα, θα ψυχαγωγηθείτε και θα πέσετε για ύπνο όντας 90 λεπτά πιο κοντά στη σύνταξη και τον θάνατο :) 

 

Οι κριτικές στο rotten είναι τελείως to the point. "Nobody doesn't break any new ground for the genre, but this viscerally violent thriller smashes, shatters, and destroys plenty of other things -- all while proving Bob Odenkirk has what it takes to be an action star" σύμφωνα με τους κριτικούς, "Grab some popcorn, action fans -- if you're in the mood for creative stunts and a funny, violent, fast-paced story, Nobody delivers" σύμφωνα με το κοινό. 

 

 

:cheers5: 

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Δεν το βλέπω γιατί η προφανής και άβολη αλήθεια είναι ότι πρόκειται για εξαργύρωση της υψηλής αξίας που έχει αυτή τη στιγμή ο Όντενκερκ στο market

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

δεν ήταν κακός. :) (δεν έχω δει Breaking Bad και Better Call Saul). Στο προσχηματικό σενάριο είχα θέμα :) Επαναλαμβάνω πάντως ότι διασκέδασα :) 

 

από εκεί και πέρα. ΜΗΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕΤΕ ΤΟ LINE OF DUTY S06 ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Η ΣΕΖΟΝ. Αργκκκ.... Θα τα σπάσω όλα λέμε. Μόνο binge watching να το κάνετε. Όλο μαζί. Για να μη σας πω μην το δείτε καν αλλά διαβάστε την πλοκή να ξεμπερδεύετε :) Ο κ@ριόλης ο Mercurio μας έχει βάλει στην κατσαρόλα και μας βράζει αργά και βασανιστικά. Είναι ένας παλιοσαδιστής του ελέους ο **&()&(^(&^(&**(&^ :D Αργγγκκκ....

 

αφού ξέρω ότι θα βρίζω, τι κάθομαι και το βλέπω επεισόδιο επεισόδιο και δεν περιμένω να τελειώσει? :D Έβλεπα ήσυχος ήσυχος τα CSI μου (που παρεμπιπτόντως κυκλοφορούν πλέον σε HD, 2,2GB το επεισόδιο και η ανάλυση τα σπάει) αλλά εκεί. Θέλησα να ξύσω την πληγή και να δω το επεισόδιο. Ήθελα να ξαναψηθώ. Πόσο μαζόχας??? :) 

 

:cheers5: 

  • Like 2
  • Funny 1
Link to comment
Share on other sites

MV5BOTU3MDQ0YjctNzgxYS00ZDk2LWE2NTUtODU1MV5BMjAzOTM2OTAyNF5BMl5BanBnXkFtZTgwNTg5MV5BN2VmM2NmMGUtOGQ2OC00Y2ZjLTljNTctYjhmMV5BYTcwNzQzNTktYjY1MC00YTVkLThkMGItZGQ3



Θέλω επιγραμματικά να κάνω λόγο για 2 ταινίες και 2 σειρές που είδα πρόσφατα.

Ταινίες:
1) Goodbye Christopher Robin
2) Christopher Robin

Και οι δύο ταινίες έχουν να κάνουν όπως καταλαβαίνετε με το γνωστό σε όλους μας "Γουίνυ το αρκουδάκι".

Η πρώτη ταινία ουσιαστικά είναι μια βιογραφική ταινία του δημουργού του Winnie του A. A. Milne. Η ταινία ήταν σχετικά καλή, σε κάποια σημεία ενδιαφέρουσα αλλά και αρκετά αργή. Μην πάρετε κατα γράμμα τα όσα δείχνει η ταινία γιατί κάποια σημεία τα "τραβάει" για να φανεί ίσως πιο -ας πούμε- συναρπαστική. Δεν είναι παιδική ταινία και την προτείνω σε αυτούς που είτε έχουν ασχοληθεί με το έργο του Milne είτε διαβάζοντας κάποιο απο τα βιβλία του, είτε βλέποντας τις πολλές διασκευές της Ντίσνεϊ σε κινούμενα σχέδια και σε κόμικς. Όσοι λοιπόν έχουν μια μικρή εμπειρία και δεν αρέσκονται μόνο σε ταινίες δράσης κτλ, πιστεύω έστω και λίγο θα τους αρέσει.

Η δεύτερη ταινία είναι μια live action ταινία. Προσοχή: δεν είναι η αυτοβιογραφία του γιού του A.A. Milne του Christopher Robin Milne, αλλά το όνομα της ταινίας κάνει λόγο για τον ήρωα των βιβλίων Christopher Robin ( τον οποίο προφανώς ο δημιουργός εμπνεύστηκε απο το ίδιο του τον γιό). Η ταινία ουσιαστικά είναι ένα άτυπο sequel των βιβλίων. Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο αλλά σε αρκετά σημεία θα την ευχαριστηθείτε. Προτείνεται σαφώς ο θεατής να έχει κάποια εμπειρία απο τα βιβλία ή απο τα κινούμενα σχέδια και κόμικς. Δεν είναι τόσο αργή όσο η πρώτη και πιθανόν να την απολαύσουν και μικρά παιδιά. Προτείνεται μόνο υπο τις προυποθέσεις που ανέφερα.

Σειρές:
1) Clannad
2) Clannad: After Story

Πολύ πιθανό αρκετοί απο σας να έχετε ακούσει αυτές τις πολύ διάσημες anime σειρές. Ύστερα απο το πολύ καλό A Silent Voice, έψαξα να βρω κάτι αντίστοιχο σε anime. Τελικά είδα σε ένα blog τις παραπάνω προτάσεις. Να ξεκαθαρίσω απο την αρχή πως και τις δύο σειρές (όπου η δεύτερη: clannad: after story είναι η δεύτερη σεζον, η συνέχεια της πρώτης) δεν τις είδα ολοκληρωμένες. Πολλά σημεία τα έκανα skip γιατί δεν μου κινούσαν το ενδιαφέρον να τα δω. Δεν είχα τη διάθεση να δω τόσα επεισόδια. Έτσι είναι βέβαιο ότι θα έχασα πολλά σημαντικά πράγματα. Πάντως όσο αφορά την πρώτη σειρά, απ' όσο μπόρεσα να διακρίνω, δεν μου φάνηκε κάτι το ιδιαίτερο. Ένα κλασικό anime manga με κάποιες ίσως ενδιαφέρουσες στιγμές. Δεν μου άρεσαν επίσης καθόλου οι κλασικές anime κωμικές σκηνές οι οποίες υποθέτω χρησίμευαν ως comic relief. Φαντάζομαι θα ξέρετε τι εννοώ. Δεν γέλαγα ποτέ με τέτοιες σκηνές καθώς πάντα μου φαίνονταν σαχλές.

Στη δεύτερη σεζόν (after story), τα πράγματα γίνονται αρκετά πιο "σοβαρά". Eιδικά απο το επεισόδιο 15 μέχρι το 22 (όπου ουσιαστικά είναι το τελευταίο) τα είδα σχεδόν ολόκληρα και έγινα "κομμάτια". Είχε μέσα σκηνές που απλά θα σε κάνουν να δακρύσεις. Μη ξεχάσουμε να αναφέρουμε και την καταπληκτική μουσική.

 

Οι σειρές είναι βέβαιο πως έκρυβαν νοήματα εξού και τα τόσα σχόλια και αναλύσεις στο internet. Επειδή όπως είπα και πριν , δεν τις είδα ολοκληρωμένες, πολλά πράγματα δεν τα κατάλαβα. Τώρα κοιτάω στο ίντερνετ απλά να βρω κάποιους σχολιασμούς.

Αν πάντως έχετε τη διάθεση και το χρόνο, δεν αποτρέπω να δείτε τις σειρές. Ειδικά η δεύτερη έβγαζε απίστευτα συναισθήματα. Μακάρι τα καίρια κομμάτια να είχαν συγκεντρωθεί σε μιά ταινία χωρίς τις παιδαριώδεις σκηνές. Πιστεύω θα ήταν απλά κάτι καταπληκτικό.
 

 

Edited by lovcom
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Nobody (2021): Μπαντασιλα στο φουλ, ωραια σκηνοθεσια, καστ αλλα μου ελλειπε το backstory, ειχε μερικα κενα η ολη υποθεση.

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share