Jump to content
Γάντζος

Πού, πόσο καιρό και σε ποιο σώμα κάνατε θητεία?

Recommended Posts

1 hour ago, fotdim said:

   (Ξάνθη479ΤΔΒ 4ο Σώμα

 

Ξάνθη 4ο Σώμα (απόσπαση, στα γραφεία του στρατοδικείου, έκανα τον δικηγόρο :lol: ) πέρασα κι εγώ για λίγο, το αστείο είναι, ότι ήταν ή Ιούνιος ή Ιούλιος 2008, 10 χρόνια ακριβώς δηλαδή χαχα

Edited by mr-d
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

M71.thumb.png.e194147d871067d4ace98b7a5e8b83bf.png

 

Προς τιμήν της απόλυσης μου (πριν κάνα μήνα), δημοσιεύω μερικά ανέκδοτα που σκέφτηκα κατά την διάρκεια της θητείας μου. Επειδή όλα είναι απίστευτα δροσιστικά παρακαλώ να ανοίξετε το παρακάτω spoiler μόνο σε περίπτωση καύσωνα:

 

 

 


Ένας μεθυσμένος στρατιώτης επιστρέφει με μαντραπήδα στο στρατόπεδο.

 

Βλέποντας 4 ένοπλους να περνάνε από μακριά, κρύβεται σε κάτι θάμνους. Όταν βεβαιώνεται ότι έχουν απομακρυνθεί αρκετά, βγαίνει από την κρυψώνα του αλλά ξαφνικά ακούει ένα "ΑΛΤ ΤΙΣ ΕΙ;".

 

-Τίνος είσαι εσύ που θα μου πεις αλτ τι συ; (sic)

-Εγώ είμαι ο δεκανέας αλλαγής!

-Τι 19, εγώ για 2 σας κόβω.

 

***

 

-Πώς λένε τον μεξικάνο φαντάρο;

-Λουφαδόρ.

 

***

 

-Είμαι δυσλεκτικός.

-Μπορείς να το αποδείξεις;

-Αμέ. Έχω γιατρί χαρτού.

 

***

 

-Πώς λένε το αμερικάνικο Πεντάγωνο μετά την 9/11; (ήταν ένας από τους τέσσερις στόχους των αεροπειρατών)

-Τετράγωνο.

 

***

 

Μια παρέα κάθεται σε μια καφετέρια και συζητάει. Ξαφνικά ένας από τους φίλους σηκώνεται και απομακρύνεται από το τραπέζι. Μετά από αρκετή ώρα επιστρέφει και ξανακάθεται.

 

-Που ήσουν Αφροξύλανθε;

-Πετάχτηκα λίγο στο ληξιαρχείο, αλλά μην ανησυχείτε, επιστρέφω Δημήτριος.

 
 

 

 

 

 

Edited by Tightwad
  • Like 6
  • Funny 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλός πολίτης Tightwad! Πάει κι αυτό... :beer:  Μου έχει λείψει το καλό φαγητό του Στρατού πάντως... Θυμάστε την περιβόητη φασολάδα; Το βίντεο είναι μια ΕΣΣΟ πριν τη δική μου. Πάρτε εδώ τι τρώγαμε, ξεκινώντας απ' το κέντρο. Εξωτικές απολαύσεις:

 

https://www.youtube.com/watch?v=V1E1RH8wadM

 

EDIT: Μόλις είδα πως εκείνος που τράβηξε το βίντεο σχολιάζει και επιβεβαιώνει τη "φήμη" ότι επρόκειτο όντως για την προηγούμενη ΕΣΣΟ! Γκοτζίλα παραδόξως δεν πρέπει να έφαγα πουθενά... Αυτό το άθλιο πράγμα που μου περιέγραφαν δηλαδή. Σε κάποια στρατόπεδα παίζει να 'χει μείνει ακόμα στα ψυγεία τους κανένα πόδι του, από τότε που πρωτοσυσκευάστηκε.

Edited by Mandrake
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χαχα, κανένας από τους ΥΠίτες της 352 δεν μου είχε αναφέρει κάτι ιδιαίτερα κακό για το φαγητό της Λαμίας. Τα ευτράπελα συνήθως είχαν σχέση με τα στελέχη. Προσωπικά δεν είχα κάποιο πρόβλημα με το φαγητό στον στρατό (αν και στην 350 υπήρχαν κρούσματα τροφικής δηλητηρίασης και έχω δει επίδοξο οπλίτη-μάγειρα να εφευρίσκει πράσινη ομελέτα με τρόπο που αδυνατεί να εξηγήσει η επιστήμη). 

 

Αυτό που μου έκανε πραγματικά εντύπωση ήταν όταν μετά από νυχτερινή εκπαίδευση δεν υπήρχαν ούτε κονσέρβες για τους κωλυόμενους. Μάλλον ήθελαν να κάνουν προσομοίωση εμπόλεμης κατάστασης οπού έχουν βομβαρδιστεί όλες οι γραμμές ανεφοδιασμού... :lol:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλός πολίτης @Tightwad . Στον στρατό μας έλεγαν ότι η συγκεκριμένη εποχή είναι η τελευταία στην ζωή του άντρα που δεν έχει ευθύνες. Τώρα ξεκινάει ο αγώνας. :P 

 

@Mandrake Δεν ξέρω αν το λες ειρωνικά,αλλά εγώ στον στρατό έφαγα την καλύτερη φασολάδα της ζωής μου. :D 

 

 

:beer: 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 λεπτά πριν, Indian είπε:

έφαγα την καλύτερη φασολάδα της ζωής μου.

 

Την συνόδευες με μπύρα ή σκέτη;   :lmao:

 

Πλάκα - πλάκα, μερικά από τα πιο ωραία φαγητά τα έχω φάει στον στρατό,

όχι τόσο στο κέντρο (Λαμια) άλλα στις μονάδες (Σέρρες, Κεχριές). :)

  • Like 2
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σταύρο ποια περίοδο ήσουν Κεχριές; :) 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μόλις τώρα, Θρηνωδός είπε:

Σταύρο ποια περίοδο ήσουν Κεχριές; :) 

 

Από τον Μάρτιο μέχρι και τον Νοέμβριο του '97 που απολύθηκα. :)

  • Like 3
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Την γλυτωσες δηλαδή :lol: 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
11 λεπτά πριν, Retroplaymo είπε:

Την συνόδευες με μπύρα ή σκέτη;

 

Με μπύρα όχι,αλλά τότε η Μαλαματίνα κι ο Κουρτάκης πήγαινε σύννεφο. :P 

 

 

:beer: 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 λεπτά πριν, Θρηνωδός είπε:

Την γλυτωσες δηλαδή :lol: 

 

Απο θεμα φαγητου λες; :thinking: 

Δεν έχω παράπονο, στις Κεχριές είχαμε μάγειρα που έμπαινε στην κουζίνα και έκανε παπάδες στην κυριολεξία! :wow:

 

Να ΄ναι καλά ο συνονόματος, οπού και να βρίσκεται. :)

 

 

1 λεπτό πριν, Indian είπε:

 

Με μπύρα όχι,αλλά τότε η Μαλαματίνα κι ο Κουρτάκης πήγαινε σύννεφο. :P 

 

 

:beer: 

 

Ωρε....ρετσινιάρης μας βγήκες! :lol:

  • Like 4
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Indian: Παρατήρησες φυσικά ότι ο τύπος μετράει με το πιάτο ανάποδα και η φασολάδα δεν πέφτει. Έτσι; Δοκίμασε να το κάνεις στο σπίτι σου, όσο πηχτή κι αν έχει μαγειρευτεί η φασολάδα! :)Να 'ναι καλά τα εμβόλια παιδιά!  Για τροφική δηλητηρίαση δύσκολα ακούς... Ασφαλώς και το είπα ειρωνικά! Γενικότερα θα πετύχαινες καλό φαγητό σε μονάδα, αφενός εάν ήταν καλός ο φούρνος όπου τροφοδοτεί το ψωμί και αφετέρου αν είχες καλό μάγειρα και δεν είχε να μαγειρέψει για πολλούς. Στο δικό μας "φυλάκιο" ήταν κομπλέ! Σε ένα άλλο που έπαιρναν ένα φαντάρο από εμάς και συμπλήρωναν από άλλες δύο μονάδες, ήταν ακόμα καλύτερο, μιας και ήμασταν πραγματικά λίγοι και ο μάγειρας εκείνη την περίοδο ήταν σεφ σε μεγάλο εστιατόριο! Δυστυχώς στο φυλάκιο εκείνο έμεινα μονάχα 9 ημέρες πριν πάρω μετάθεση... Δεν τρύπωνες εύκολα εκεί. Το δικό μας στην ουσία δεν ήταν φυλάκιο αλλά ο τρίτος λόχος ΛΑΠ της μονάδας, με διοικητή λοχαγό, 20 δύναμη φαντάρους, άλλους τόσους ΕΠΟΠ και οι υπηρεσίες ήταν ίδιες με της μονάδας, αλλά χωρίς τις εξόδους ("φυλάκιο" γαρ), έστω τις ελάχιστες αυτές που θα προβλέπονταν με την εμπλοκή που είχαμε. Χάλι...

 

Στη Μυτιλήνη θυμάμαι έναν που μπαίνουμε στο εστιατόριο, αρπάζει το ψωμάκι του και λέει "όχι ρε φίλε, πάλι αυτό το ξεροκόμματο θα φάω;" πετώντας το με δύναμη στο τραπέζι και έφτασε ταβάνι (ψηλοτάβανο το εστιατόριο)! Ρίξαμε πολύ γέλιο όταν είδαμε το γκελ που έκανε και επέστρεψε χωρίς να έχει το παραμικρό... Της ημέρας παραλλαβή απ' το φούρνο! Στα κέντρα εκπαίδευσης με τα καζάνια που κάνουν για τόσα άτομα, δύσκολα να φας καλό φαγητό... Πρέπει να 'σαι πολύ μάστορας για να καταφέρεις να βάλεις σωστές αναλογίες. Ο μπακαλιάρος δε, φιλετάκια θυμάμαι αλλά από άλλον πλανήτη... Δε θύμιζε μπακαλιάρο αυτό το πράγμα... Στη Μυτιλήνη είχε καλό φαγητό σε ψαροταβέρνες (ειδικά αν ξέρεις από θαλασσινά) και φοβερό ουζάκι, ότι μάρκα κι αν είχα δοκιμάσει (όχι μόνο το "Πλωμάρι"!), αλλά αυτά στη βδομάδα προσαρμογής... Μετά; Τον π**λο..αρμ!!

 

Retroplaymo: Που τέτοια τύχη... Δεν είχαμε αλκοόλ στη μονάδα... Απ' όσο ξέρω απαγορεύεται! Εσάς σας είχαν στο ΚΨΜ αλκοόλ;

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Retroplaymo όχι, το λέω επειδή από το ‘92 έκανε εκπαίδευση κάθε καλοκαίρι εκεί ο πατέρας μου μέχρι το ‘96. :lol: 

  • Like 1
  • Funny 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 λεπτά πριν, Mandrake είπε:

Που τέτοια τύχη... Δεν είχαμε αλκοόλ στη μονάδα... Απ' όσο ξέρω απαγορεύεται! Εσάς σας είχαν στο ΚΨΜ αλκοόλ;

 

Ε, στην ζουλά, όλο και κάτι γινόταν. :D

  • Like 2
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Mandrake Τράβηξες μεγάλο ζόρι. :( 

 

Εγώ από την άλλη μάλλον ήμουν τυχερός και δεν αντιμετώπισα σοβαρό πρόβλημα με το φαγητό στη θητεία μου. Το φαγητό του κέντρου ήταν σχετικά αξιοπρεπές,αλλά στην μονάδα είχα μία σειρά που ήταν μάγειρας που δούλευε σε πεντάστερα ξενοδοχεία στην Κρήτη κι έφτιαχνε εξαιρετικό φαγητό με απλά υλικά. Ειδικά αυτό το εγκυτιωμένο Αμερικάνικο κίτρινο τυρί που κανείς μας δεν το πλησίαζε,το έφτιαξε μία φορά τυροκροκέτες και γλυφόμασταν δύο ημέρες. :lol: Όσο για το ψωμί είχαμε πάντα φρέσκο,γιατί ήμουν στο ΣΕΜ και οι αρτοποιοί ήταν στην μονάδα μου. Και φυσικά δεν έλειπαν τα μίνι τσιμπούσια που διοργανώναμε. Θυμάμαι έναν δεκαπενταύγουστο που πήραμε νωπά κοτόπουλα και τα ψήσαμε σε αυτοσχέδιες ψησταριές,έξω από την κουζίνα. Κι ανήμερα τα Χριστούγεννα (που την έβγαλα σε φυλάκιο) έφαγα ένα απίστευτο φιλέτο γαλοπούλας με λευκή σάλτσα. :hug2:

 

Μ'αυτά και μ'αυτά μού άνοιξε η όρεξη. Πάω να φτιάξω ένα σάντουιτς. Κι έλεγα να μην φάω για βράδυ. :moutra2:

 

 

:beer: 

  • Like 5
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 λεπτά πριν, Indian είπε:

Μ'αυτά και μ'αυτά μού άνοιξε η όρεξη. Πάω να φτιάξω ένα σάντουιτς. Κι έλεγα να μην φάω για βράδυ. :moutra2:

 

Να είσαι εγκρατής Γιάννη :ego: είσαι σε δίαιτα! :hypno:

Spoiler

sandwish.jpg

 

  • Funny 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Retroplaymo Αφού την κάνεις που την κάνεις την καλή,βάλε λίγες πατατούλες παραπάνω. :takebread:

 

 

:beer:

  • Funny 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το τυράκι κονσέρβα εμένα μου άρεσε και έφαγα κάμποσα γιατί όλο ασκήσεις στο βουνό τρέχαμε. Άσε που μετά κρατούαμε και την κονσέρβα για σταχτοδοχείο :wow:

 

Στο κέντρο εκπαίδευσης πάντως το 2005 στο καψιμί είχαμε χωριστά ψησταριά με σουβλάκια, λουκάνικα ΚΑΙ μπίρες :banana:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλά, εγώ βουνό είδα μονάχα στο "φυλάκιο" και φυσικά στα σχοινάκια, τα οποία ευτυχώς για μας τα κάναμε πάλι εκεί μέσα, απλώς σε λίγο πιο απομακρυσμένο σημείο μέσα στο δάσος. Το καλό ήταν ότι έκαναν τα στραβά μάτια οι υπαξιωματικοί και πηγαίναμε και κάναμε μπάνιο στο φυλάκιο, μερικές δεκάδες μέτρα παραπέρα. Δε ζορίστηκα τις 5-6 αυτές ημέρες και δεν είχαμε μπόχα στις σκηνές, αλλά το φαΐ ήταν πάλι γ@μ@ τα με κεφαλαία γράμματα... :lol:  Γοργώ και ιστορίες δεν έτυχα. Νομίζω πως είχε η προηγούμενη ΕΣΣΟ όπου τους "κόλλησαν" 1 ή 2 ημέρες παραπάνω. Ε καλά φίλε Indian, δεν ήταν και τίποτε... Άλλοι περάσαν πολύ χειρότερα. Η χειρότερή μου ήταν στην τελευταία μονάδα στα Χανιά, όπου με χώσανε στο 1ο Γραφείο και είχα έναν αυστραλοπίθηκο μέσα (πολίτης παρακαλώ!) γύρω στα 60 να ρίχνει καντήλια και μανουάλια :papas: απ' το πρωί μέχρι το μεσημέρι στις 14:30 που έκλεινε το γραφείο, ότι κινούνταν εκεί μέσα. Αξιωματικούς, υπαξιωματικούς, φαντάρους, εμένα και ούτε μπορείς να φανταστείς... Κι έναν τρελό διοικητή να κατηγορεί και να ψάχνεται διαρκώς για να ρίξει καμπάνες, να χώνει φαντάρους χωρίς λόγο, που δυστυχώς για μένα αποστρατεύτηκε λίγο μετά που απολύθηκα. Κι ενώ δούλευα εκεί μέσα σαν τον σκύλο (φαντάσου ότι άνοιγα με το κλειδί μου και μετά που κλείναμε, να κάθομαι με τις ώρες να διορθώνω σε παλιά ντοσιέ ένα σωρό βλακείες προηγούμενων), αντί να πέσει καμιά τιμητική, έτσι για το τυπικό, πήγαν να μου κόψουν και την κανονική άδεια που είχε απομείνει και αν δεν τύχαινε κάποια αναρρωτική όπου μπήκα στο ΝΝΚ για να με διώξουν από εκεί στο σπίτι 5-6 μέρες (κάποιο πρόβλημα υγείας που προέκυψε), δε θα την έπαιρνα. Ξαναλέω, είναι μην τύχεις στην περίπτωση... :)

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πως πήγανε να σου φάνε την ΚΑ; Αυτό είναι τουλάχιστον ακραίο!

 

Ακόμα και να σου είχαν μείνει πάνω από τις μισές ΚΑ στο τελευταίο δίμηνο (ένα όριο που υπάρχει στον κανονισμό της ΔΣΛ, αλλά πρακτικά φαίνεται κάποιες μονάδες το ακολουθούν*, πολλές όχι), αυτό είναι δικό τους πρόβλημα και πρακτικά όλα τα σχετικά έγγραφα (αδειόχαρτα, ΑΦΟ, ημερήσια διαταγή) μπορούν να 'μαγειρευτούν' πριν από την υποβολή τους.

 

Η μόνη μη-αντικανονική για να μην πω παράνομη περίπτωση να σου φάνε ΚΑ είναι να έχεις υπερβεί το συνολικό όριο των ΕΑ (πχ, από αναρρωτική πολλών ημερών) οπότε αναγκαστικά γίνεται μετατροπή ημερών ΚΑ σε ΕΑ.

 

* Εγώ ήμουν λίγο άτυχος σε αυτό και κατέληξα να βαρώ σκοπίες στο 1-2ΚΣ.

 

Το παράδοξο του σε ποιους δίνονται και σε ποιους δεν δίνονται οι τιμητικές είναι 100% κοινωνικό πείραμα. Δεν εξηγείται αλλιώς το πως χορηγούνται.

Edited by Tightwad
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μόνο κοινωνικό πείραμα δεν είναι. Μέτρηση θυρών πολύμπριζου ίσως :lol: 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Φίλε Tightwad, αναρρωτική και γενικότερα ειδική άδεια δεν είχα πάρει καθόλου. Η κούραση ήταν τέτοια απ' τις απανωτές υπηρεσίες με την εμπλοκή που ούτε μελέτη για εναπομείναντα μαθήματα της σχολής είχα την ευχέρεια να κάνω, ούτε τίποτα, επομένως και δεν αιτήθηκα (ξεκίνησα να δίνω αφού απολύθηκα κι απλώς φρόντιζα με υπηρεσιακά να γράφομαι online στα εξάμηνα). Είχα όμως 30 ημέρες φυλακή απ' τη Μυτιλήνη, όπως αναφέρω πιο πίσω, με αποτέλεσμα να μου λέει ο μ@λ@κ@ς στο 1ο Γραφείο ότι θα μου τις χώσει (έτσι..εκβιαστικά επειδή του κάπνισε), παρόλο που οι 20 (τουλάχιστον) είχαν τελικά σβηστεί όταν πήρα τη μετάθεση στα Χανιά. Δε μου τις χρέωσαν ή τουλάχιστον έτσι έμαθα. Άδεια κανονική είχα ακόμη 5 μερούλες, μη φανταστείς... Απλώς τις κρατούσα για την απόλυση να τις κολλήσω εάν κι εφόσον πρότεινε στον Διοίκα εκείνος καμιά παραπάνω για τιμητική, για τη δουλειά που είχα ρίξει. Διότι βλέπεις εκεί δεν ήταν μόνο το 1ο Γραφείο, αλλά και το Ταχυδρομείο (όπου εμείς ετοιμάζαμε του ταχυδρόμου τα πάντα και έπρεπε να περάσουμε πρωτόκολλο), ήταν και η στρατολογία της μονάδας, αλλά πέρα από τα καθημερινά, άνοιγα ντουλάπα με ντοσιέ το ένα πίσω απ' το άλλο και πολεμούσα να βγάλω άκρη και να διορθώνω, χώρια ότι τους καθάρισα το μηχάνημα από ένα σωρό σκουπίδια και αναβάθμισα ότι αρχεία λογιστικού φύλλου είχαν και πολλά απ' αυτά χωρίς να μου ζητηθούν να τα κάνω (ποιος ήταν τελικά ο μ@λ@κ@ς εκεί μέσα, μάλλον πως θα πρέπει να εξετάσω ξανά. :)). Δεν τις πήρα ποτέ. Νομίζω μία ημέρα πήρα στο τέλος μονάχα. Ίσως επειδή είχα ακόμη 10 μέρες φυλακή, τα πάτσισαν κάπως. Δεν έμαθα ποτέ διότι είναι κάποιες φορές που τον έπιανες στις καλές του και άλλες έπιανε ένα μακρύ ξύλινο ραβδί που είχε δίπλα του ο Γκάνταλφ και έφτανε απ' το να το ανεμίζει απειλητικά βρίζοντας όποιον έμπαινε να ζητήσει κάτι, μέχρι να κυνηγάει ένα λοχαγό στο διάδρομο, θυμάμαι, που ήρθε να κανονίσει την άδειά του. Αντιλαμβάνεσαι με τι είχα να κάνω... :lol:Μιλάμε για περίπτωση κρο μανυόν.  :)  Τις μέρες άδειας που δε σου δίνουν νομίζω τις πληρώνεσαι, αλλά δε θυμάμαι πόσο πάει η μέρα.

Edited by Mandrake
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ναυτικό. 2004-5 

 

Μιλάμε για πολύ ανάγνωση κόμιξ εκείνη την εποχή 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Well, την περίοδο που γραφόταν το τελευταίο ποστ ήμουν φρεσκοαπολυμένος και μιας και το βρήκα αλλού, ας το ανοίξω πάλι το θέμα. Παρουσιάστηκα Νοέμβριο του 2017 (353 λελέ) στο Ναύπλιο. Μου έκατσε καλά, γιατί είναι από εκεί η κοπέλα μου και στις εξόδους μπορούσα να πηγαίνω σπίτι της για να κάνω ένα καλό μπάνιο και να φάω σπιτικό φαγητό. Μετά ήρθα στην Αεροπορία Στρατού στα Μέγαρα και overall πέρασα σκωτσέζικο ντουζ στη θητεία, καθώς μία τα πράγματα θα ήταν αρκετά χαλαρά, μία θα είχε πολύ τρέξιμο, ειδικά το καλοκαίρι με τις φωτιές και τη μείωση των στρατιωτών στη μονάδα. Το ΣΠΕΝ είχε πλάκα, εγώ ήμουν από τους λίγους που έκανα και σκηνάκια και έριξα πολλές βολές. Είχα θέση σε γραφείο λόγω προσόντων (ναι, μας ζήτησαν τι δουλειά κάναμε και τι σπουδές), αλλά ταυτόχρονα βοηθούσα πολύ σε καθαριότητες και αγγαρείες. Επίσης γνώρισα ανθρώπους που δε συμπάθησα καθόλου και άλλους που θεωρώ πραγματικούς ήρωες και έχουμε κρατήσει επαφές μέχρι σήμερα.

 

Χάρηκα που πέρασε σχετικά καλά (από πολύ μικρός είχα κόμπλεξ με το στρατό) και γνώρισα πολλούς φίλους. Το αρνητικό είναι ότι τους εννιά μήνες που έκανα θητεία, έχασα τη θέση που είχα στην εταιρεία που δούλευα. Όταν γύρισα, βρέθηκα κάτω από άτομα με λιγότερη εμπειρία από εμένα, αλλά το χειρότερο είναι ότι αν είχα προσθέσει αυτούς τους εννιά μήνες σε προυπηρεσία, ίσως τώρα που είμαι σε σχετικά μικρή ηλικία ακόμα, να είχα αρκετή προυπηρεσία για να χτυπήσω πόρτες σε ακόμα πιο καλές εταιρείες. Δυστυχώς ο στρατός δεν είναι οι 9 μήνες που λείπεις, αλλά είναι και οι 1-2 μήνες (μπορεί και παραπάνω) πριν από αυτόν που δεν ξέρεις και προετοιμάζεσαι ψυχολογικά και κάποιοι μήνες μετά που θες να προσαρμοστείς.

 

Όσον αφορά τα κόμικ και τα βιβλία, πριν μπω αγόρασα τους 2 τόμους του Το Αυτό του Stephen King. Διάβασα τον μισό πρώτο. Ένα μικρό βιβλίο που διάβασα ήταν Η τέχνη του Πολέμου. Κόμικ δε διάβασα καθόλου, αλλά επειδή βγαίναν συνέχεια νέες εκδόσεις, πήγαινα και τις αγόραζα μαζικά στις εξόδους. Το κακό ήταν ότι δεν το έλεγα στους γονείς μου για να μη τους ζητήσω κι άλλα λεφτά εκτός αυτών που τους έπαιρνα στη θητεία. Το αποτέλεσμα ήταν ένα μεγάλο ποσό από την αποταμίευση μου από τον καιρό που δούλευα να φύγει σε βιβλία, κόμικ κι άλλες μικρές δαπάνες. Χαλάλι του :) 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.