«Η Πρώτη Μετάδοση»: Ένα κόμικ για τη γέννηση της τηλεόρασης – Μια ιστορία «θαμμένη σε κοινή θέα» [Μπεγέτης Νικόλας, reporter.gr, 19/09/2026]

[nikolas12]

 

Μέσα από ένα ταξίδι στο χρόνο στην ταραγμένη πολιτικά δεκαετία του 1960, «Η Πρώτη Μετάδοση», το νέο κόμικ των Σπύρου Δερβενιώτη και Αγγελικής Σαλαμαλίκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μικρός Ήρως» εστιάζει στη γέννηση του πρώτου τηλεοπτικού σταθμού στην Ελλάδα.

Μέσα από τα μάτια των πολιτικών πρωταγωνιστών της περιόδου και παραθέτοντας πλούσια ερευνητικά δεδομένα, «Η πρώτη μετάδοση» ανατέμνει τις σχέσεις εξουσίας -μεταξύ κομμάτων, παλατιού και Τύπου- πίσω από τη συγκρότηση ενός θεσμού που σήμερα έχει καθιερωθεί στην ελληνική κοινή γνώμη: τη δημόσια τηλεόραση.

 

Μέσα από τις σελίδες του πολιτικού αυτού κόμικ ανασυντίθεται μια ιδιαίτερα πυκνή πολιτικά περίοδος για την ελληνική ιστορία. Ειδικότερα, η υπόθεσή του ξετυλίγεται από τις «Εκλογές βίας και νοθείας» του 1961 έως και τα καθοριστικά γεγονότα του 1965 με το βασιλικό πραξικόπημα, την Αποστασία και τα Ιουλιανά, μια περίοδο που ο Γιάννης Μαυρής έχει χαρακτηρίσει ως τον «ελληνικό Μάη του ‘68».

 

 

Η «άφιξη» της τηλεόρασης στην Ελλάδα την περίοδο εκείνη αναδιαμόρφωσε το τοπίο στο χώρο της επικοινωνίας. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ της εποχής – έντυπος τύπος, ραδιόφωνο και κινηματογράφος – είχαν «θορυβηθεί» έκδηλα εκφράζοντας φόβους για τη μελλοντική τους επιβίωση.

 

Παράλληλα όμως, ο έλεγχος της παραγόμενης από την τηλεόραση ενημέρωσης, η αξιοποίηση και πολιτική εκμετάλλευση της δύναμης του νέου αυτού μέσου κατέστη πεδίο αντιπαράθεσης και «μήλον της έριδος» μεταξύ πολιτικών παραγόντων, επιχειρηματιών και παλατιού διαμορφώνοντας ένα νέο πολιτικό σκηνικό.

 

Παίρνοντας λοιπόν ως αφετηρία όλα τα παραπάνω, συζητήσαμε με το δημιουργό κόμικς Σπύρο Δερβενιώτη για νέο αυτό έργο, το ευρύτερο πολιτικό και ιστορικό συγκείμενο της εποχής, αλλά και για την ιστορία της Ένατης Τέχνης στη χώρα μας.

 

Ο ίδιος αναφέρθηκε καταρχάς στη συνεργασία του με την Αγγελική Σαλαμαλίκη όσον αφορά τα χρώματα στην «Πρώτη Μετάδοση»:

 

Είναι τρομερή καλλιτέχνης από μόνη της, δεν είναι απλώς βρήκαμε και έναν που ξέρει από γραφιστική για να βάλει τα χρώματα. Πρόκειται ουσιαστικά για τη σύμπραξη δύο καλλιτεχνών. Αυτό είναι και ασυνήθιστο λίγο για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά και πάρα πολύ ευπρόσδεκτο.

 

Μέχρι στιγμής, οι περισσότεροι δημιουργοί στην Ελλάδα είναι one man show. Τα κάνουν όλα μόνοι τους. Έχουν συμβεί συνέργειες που κάποιος είναι αυστηρά σεναριογράφος και κάποιος αυστηρά σχεδιαστής, αλλά μέχρι εκεί. Η άκρα εξειδίκευση που έχουν στην Αμερική, που άλλος κάνει το χρώμα, άλλος το lettering, άλλος το εξώφυλλο {δεν υπάρχει εδώ}. Εκεί υπάρχει αλυσίδα παραγωγής, γιατί η παραγωγή είναι βιομηχανοποιημένη.

 

Το μόνο που έχω να καταθέσω είναι ότι -όχι μόνο βελτιώνει-, αλλά κάνει και πολύ πιο ευχάριστη τη δημιουργική διαδικασία. Γιατί είναι πολύ μοναχική τέχνη το κόμικ. Το ξέρουν αυτό οι περισσότεροι κομίστες. Και το προηγούμενο μου κόμικ – η βιογραφία του Θανάση Βέγγου - και αυτό φτιάχτηκαν «παρεΐστικα», με όλη την καλή έννοια που φέρνει αυτό στο να είναι λιγότερο «το βάσανο της δημιουργίας».

 

 

Ακολουθεί η συζήτησή μας μαζί του

Πρόκειται για μια ιστορική περίοδο που δεν έχει αποτυπωθεί ιδιαίτερα σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Θα μπορούσα να επισημάνω ίσως τη «Χαμένη Άνοιξη» του Στρατή Τσίρκα. Πώς σας ήρθε λοιπόν η ιδέα να ασχοληθείτε με αυτήν;

 

Η ιδέα ήρθε «από σπόντα». Έψαχνα μήπως κάνω κάτι για το Φρέντυ Γερμανό και ήθελα να επικεντρωθώ στο «Αλάτι και Πιπέρι» που έκανε, μια θρυλική εκπομπή που την έβλεπα μικρός και μου είχε κάνει από τότε εντύπωση.

 

Ψάχνοντας λοιπόν αν ήταν και η πρώτη εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης -όπως πίστευα-, έπεσα πάνω στην «πρώτη εκπομπή ελληνικής τηλεόρασης» και στην Ελένη Κυπραίου να διηγείται σε κάποιο από τα επετειακά της ΕΡΤ ότι «κρυβόμασταν για να μη μας βρουν οι Αποστάτες». Ήταν οι τρεις λέξεις-κλειδιά που χρειαζόμουνα. Αποστάτες, άρα μιλάμε για 1965. Αυτό ήταν όλο.

 

Ένα ακόμη πράγμα που μου κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν η καχυποψία απέναντι στην τηλεόραση, ως νέο μέσο την εποχή εκείνη.

 

Ναι, γιατί όλοι φοβόντουσαν ότι θα ευνοήσει τους αντιπάλους τους.

 

Σήμερα βλέπουμε ότι ο συγκεκριμένος «φόβος» και η ανάγκη για τον έλεγχο των ΜΜΕ έχει μετατοπιστεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

 

Πλέον έχουμε φύγει μακράν από το φόβο του μέσου. Έχουμε πάει στην «άλωση» του οποιουδήποτε μέσου. Δηλαδή, ειδικά για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γνωρίζουμε πλέον -και με ποσά και με τα πάντα- ότι την περίοδο των εκλογών η Νέα Δημοκρατία είχε «αγοράσει» όλο το internet.

 

Με την τηλεόραση και τις εφημερίδες έγινε ακριβώς το ίδιο. Η περίφημη «λίστα Πέτσα»έχει γίνει Wikipedia entry. Επρόκειτο για μια βιομηχανοποίηση του ελέγχου του τύπου η οποία τεκμαίρεται και από το γεγονός ότι η πρώτη πράξη του Κυριάκου -πλέον- Μητσοτάκη ως πρωθυπουργού ήταν να πάρει στην απόλυτη ευθύνη του τρία πράγματα: την ΕΥΠ, το ΑΠΕ-ΜΠΕ -δηλαδή ουσιαστικά το μοναδικό τροφοδότη των εφημερίδων με φρέσκια πολιτική ύλη- και την ΕΡΤ. Τρία πράγματα δηλαδή που ήταν οι κάνουλες της ενημέρωσης.

 

Ίσως λοιπόν ως προς την απόπειρα ελέγχου των μέσων να μην έχουν αλλάξει και τόσο τα πράγματα, όπως το περιγράφετε.

 

Δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα, ούτε καν στο σημείο ότι ακόμα έχουμε πρωθυπουργό έναν Μητσοτάκη ο οποίος ακολούθησε έναν πρωθυπουργό Παπανδρέου τα πολύ πρόσφατα χρόνια. Επίσης, περιγράφεται κάπου στις τελευταίες σελίδες – ας κάνουμε ένα spoiler – και το πρώτο «μαύρο» στην ΕΡΤ. Δηλαδή, με το πού ξεκίνησε η τηλεόραση, η πρώτη πράξη ήταν να πέσει «μαύρο» από το Στεφανόπουλο. Μετά, από το Σαμαρά. Τόσο πολύ δεν έχει αλλάξει τίποτα.

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε λίγο και για τους πολιτικούς πρωταγωνιστές της ιστορίας;

 

Ναι, είμαστε στην κομβική περίοδο που τελειώνει η μονοκρατορία πολλών δεκαετιών ΕΡΕ και Καραμανλή η οποία κορυφώθηκε με τις Εκλογές Βίας και Νοθείας το 1961 και έγινε κυβέρνηση μετά βασάνων η Ένωση Κέντρου η οποία ήταν ας πούμε ένα «συνονθύλευμα αντίρροπων δυνάμεων» οι οποίες οδήγησαν τελικά και στη διάλυσή της, ακριβώς επειδή ήταν αντίρροπες.

 

Ένας άνθρωπος σαν εμένα που δεν είναι «της πρώτης νιότης», αλλά δεν έζησε και τα γεγονότα και είχε απλώς την «ηχώ» τους, ακούει κυβέρνηση Ένωσης Κέντρου και καταλαβαίνει κάτι που μπορεί να κράτησε εφτά ή οκτώ χρόνια. Συνειδητοποίησα λοιπόν με αυτή την ιστορία ότι κράτησε ακριβώς ένα χρόνο και κάτι. Ήταν δηλαδή μια θρυαλλίδα ιστορίας, μια «άνοιξη» όπως έγραψε και ο Μαυρής σε μια δική του ανάλυση της Αποστασίας. Μια στιγμή ιστορίας ανάμεσα σε δεκαετίες «μαυρίλας» που ακολούθησαν τον Εμφύλιο και κορυφώθηκαν το 1961 και ακολουθήθηκαν από μια τουλάχιστον ακόμη Επταετία «μαυρίλας» μέχρι τη Μεταπολίτευση.

 

 

Για τα πολιτικά ήθη της εποχής

Όπως διαβάζουμε και στο κόμικ κάποιοι άνθρωποι ήταν κομβικοί ως προς τη δημιουργία του πρώτου τηλεοπτικού σταθμού και είχαν και ένα όραμα γύρω από αυτό. Θα θέλατε να πούμε λίγα παραπάνω λόγια για αυτούς, π.χ. για το Μιχάλη Γιαννακάκο και τον Αναστάσιο Πεπονή;

 

Ο Γιαννακάκος ήταν ένας άνθρωπος που διάβαζε «κάργα» ξένο τύπο και ήταν -όπως τον περιγράφει ο Δάμπασης – ένας γοητευτικότατος τύπος σαν τον Κάρι Γκράντ. Προσπάθησα να το μεταδώσω αυτό γιατί υπάρχουν κάποια βίντεό του να μιλάει. Οπότε είδα ότι ήταν πράγματι ένας «ποταμός γλαφυρότητας», ένας λαλίστατος και ευχάριστος άνθρωπος.

 

Κάτι το οποίο δε φαίνεται ούτε στο κόμικ είναι ότι και ο Πεπονής -και φαντάζομαι και άλλοι άνθρωποι- είχαν μια θεωρητική αναζήτηση πάνω στο μέσο η οποία αποτυπώθηκε τόσο σε μελέτες, όσο και σε ομιλίες που έκανε ο συγκεκριμένος ως διευθυντής του ΕΙΡ. Φαίνεται λοιπόν ότι δεν ήταν άνθρωποι «τεχνοκρατο-αυτοφωράκηδες» που μπήκαν σε ένα πόστο από μια κυβέρνηση για να «κρατάνε τα μπόσικα». Ασχολήθηκαν με το αντικείμενο, «ιδρώσανε τη φανέλα» πάνω σε αυτό και είχαν και ένα όραμα -ακριβώς- για το πώς πρέπει να κινείται. Η μεγάλη μάχη που δόθηκε τότε -και νομίζω το κόμικ το μεταφέρει κάπως αυτό- ήταν να παραμείνει η τηλεόραση δημόσια και ψυχαγωγική με την καλή έννοια. Δηλαδή, η μέριμνα να υπάρχουν μορφωτικές εκπομπές, επίπεδο, μια προσφορά στην κοινωνία και όχι απλώς να κάνουμε κάτι το οποίο θα φέρει σε όλα τα αυτιά τη γραμμή της κυβέρνησης.

 

Για τη σημασία της «ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς»

Μια και μιλάμε για πολιτικά ήθη των εποχών, όντως σήμερα υπάρχει μια ιδεολογική μεταστροφή. Δηλαδή, αυτό που έχει φτάσει να λέγεται «ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς» βασιζόταν στο εξής, το οποίο το είχαμε θίξει και στο κόμικ που είχαμε κάνει για το Βέγγο. Ότι καταρχήν η επιβολή της πολιτικής ηγεμονίας της δεξιάς έγινε με ξερονήσια και εξορίες.

 

Αν ψάξει κανείς το «who is who» των ξερονησιών και των εξοριών θα δει ότι αυτοί που θεωρήθηκαν «μιάσματα, άξια προς εξορισμό» ήταν πραγματικά όσοι έκαναν πνευματική παραγωγή στην Ελλάδα. Οι ποιητές, οι καλλιτέχνες, οι Βέγγοι μας, οι Κούνδουροί μας, οι Ρίτσοι μας και ένα σωρό άλλος καλός κόσμος. Έχω συγκρατήσει μια φράση του Βασιλικού όταν είχαν ξεκινήσει οι δίκες της Χούντας: «άλλο δε θέλανε, παρά να φέρουνε τον κόσμο στα μέτρα της καρδιάς». Αυτό ήταν η ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς. Οι άνθρωποι που είχαν ένα όραμα για έναν καλύτερο κόσμο. Άσχετο, αν ο κάθε Σκαλούμπακας σήμερα θα το μεταμφιέσει σε «ήθελαν να μας κάνουνε κομμούνια». Αλλά όλοι ξέρανε και τότε και το βλέπουν ακόμη στον ύπνο τους ότι ουσιαστικά είχαν να πατάξουνε ονειροπόλους.

 

Τώρα πια είναι πολλά χρόνια που δεν έχουμε ονειροπόλους γιατί δεν υπάρχει ο ιστορικός περίγυρος που θα γεννήσει τόση ονειροπόληση. Είχαμε μια σειρά από ήττες, οι οποίες ξεκινάνε από το διεθνές ’89. Την πτώση του τείχους και την απώλεια του αντίπαλου δέους. Από κει και πέρα, μιλάμε για μια πολιτική μονοκρατορία που έφερε στους νικητές μια σήψη υπαρξιακή, πολιτική και ηθική. Ποτέ οι νικητές, δε χάρηκαν τη νίκη τους. Αυτό είναι το φοβερό. Και για αυτό έχουν τόση αγωνία, τόσες δεκαετίες μετά να λύσουνε το «σκορ» του ποιος έχει την ιδεολογική ηγεμονία. Γιατί θεωρούν ότι είναι η ιστορική ευκαιρία τους να ξεπλύνουνε ανομήματα του παρελθόντος, που τους βαραίνανε διαγενεακά.

 

«Η καλύτερη περίοδος του ελληνικού κόμικ»

Στη μεταξύ μας συζήτηση μου σχολιάσατε ότι είναι η καλύτερη περίοδος του ελληνικού κόμικ. Θέλετε να μας πείτε περισσότερα;

 

Αν πιάσουμε την αρχή των ελληνικών κόμικς, μιλάμε για την περίοδο της Βαβέλ. Τότε αρχίζουν να υπάρχουν Έλληνες δημιουργοί να δημοσιεύουν έστω και σποραδικά μέχρι τέσσερις σελίδες σε ένα χρόνο. Μιλάμε ουσιαστικά για τη βρεφική περίοδο του ελληνικού κόμικς. Πέντε έως δέκα δημιουργοί είχαν την ευχέρεια να δημοσιεύσουν τέσσερις ή σαράντα σελίδες το χρόνο και αν. Το άπιαστο όνειρο για έναν κομίστα τότε ήτανε να βγάλει ένα άλμπουμ, όπως το άπιαστο όνειρο των σκηνοθετών ήταν να βγάλουν μια ταινία μεγάλου μήκους.

 

Αυτό «εκτοξεύτηκε» όταν ξεκίνησε το Φεστιβάλ της Βαβέλ γύρω στο 1996-1997 όταν και άρχισε ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον για τα κόμικς. Το γεγονός αυτό κορυφώθηκε το όταν δημιουργήθηκε το ένθετο κόμικ «9» της Ελευθεροτυπίας, το οποίο ξαφνικά έγινε «φυτώριο» ανανέωσης τόσο της παλιάς καριέρας των δημιουργών της Βαβέλ -που ξαφνικά είχαν τρομακτικά μεγαλύτερο κοινό-, όσο και μιας νέας γενιάς που διοχετεύτηκε μετά μέχρι και στην Αμερική. Δηλαδή, ο Ηλίας Κυριαζής και ο Βασίλης Λώλος ξεκίνησαν από το 9. Ο Πέτρος ο Ζερβός και εγώ ξαναβρήκαμε το κοινό που μας είχε γνωρίσει στη Βαβέλ. Επειδή τότε η Ελευθεροτυπία πούλαγε πολλά φύλλα μπήκαμε ουσιαστικά σε πάρα πολλά σπίτια. Δηλαδή, το κόμικς ουσιαστικά συστήθηκε σε πολύ μεγαλύτερο κοινό από ότι θα μπορούσε ποτέ.

 

«Κύλησε το νερό στ’ αυλάκι» και από τότε ξεκίνησε το Comicdom. Το φεστιβάλ που ήταν το ετήσιο ραντεβού απ’ όπου θα περνούσε όλος ο κόμικ-ασχολούμενος, αλλά και μη ασχολούμενος κόσμος. Έτσι, οι καλλιτέχνες είχαν το κίνητρο να βγάζουν κάθε χρόνο μια νέα έκδοση, έστω και δώδεκα σελίδων. Εξέλισσαν τα μέσα τους, «αυγατίσανε» πολύ οι εκδόσεις και είχαν και ένα κοινό να τα στηρίξει, γιατί όλο και κάποιος θα περνούσε από ένα τραπέζι, θα έβλεπε κάτι που δε θα το έβλεπε σε ένα βιβλιοπωλείο. Θα μάθαινε την ύπαρξή του, θα του κινούσε το ενδιαφέρον, θα το έπαιρνε, θα μιλούσε με τον καλλιτέχνη, θα έπαιρνε την αφιέρωσή του κτλ.

 

Το κόμικ ως «παιδαγωγικό μέσο»

Και είναι και ένας τρόπος το κόμικ, -μιλώντας και για την «Πρώτη Μετάδοση» να γνωρίσει κανείς και την ιστορία. Δηλαδή, εγώ ήρθα σε επαφή με μια ιστορία που δεν την ήξερα.

 

Αυτό για τα κόμικς ήταν και «ευχή και κατάρα». Έχουνε πλέον μια έξωθεν καλή μαρτυρία ότι μπορούμε να είμαστε και ένα «παιδαγωγικό μέσο» και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι και μια κατάρα για ένα μέσο το οποίο ήταν πάντα λίγο το «ροκ καταραμένο και απαγορευμένο». Όταν ήταν το ροκ, καταραμένο και απαγορευμένο, έβγαζε και τις καλύτερες δουλειές, οι οποίες είχαν και ζωντάνια και πρωτοτυπία και ρίσκο μεγάλο, φαντασία. Υπάρχει ο κίνδυνος λοιπόν με τη σαγήνη του σίγουρου και αποδεκτού να χάσουμε λίγο τη «ροκιά» μας.

 

Πηγή

[Theo A]

Για την περίοδο που δηλώνετε ότι απασχολεί το κόμικ δηλ. το 1965 μια παρατήρηση:  Οι νεώτεροι που δεν ξέρουν, θα διαβάζουν ότι έπεσε μαύρο από τον Στεφανόπουλο και θα νομίζουν ότι ο σχεδιαστής αναφέρεται στον Πατρινό τον Κωστή (τον δύο φορές Πρόεδρο της Δημοκρατίας) ενώ  αναφέρεται στον Στέφανο από τον Πύργο! 

 

Για το πολιτικό μανιφέστο που ξεκινάει από τον εμφύλιο και φτάνει μέχρι και τον σημερινό πρωθυπουργό δυστυχώς θα χρησιμοποιήσω κάτι που είπε πρόσφατα ο @ Valtasar  αναφερόμενος στους λόγους μπορούν να διαλύσουν ένα φόρουμ (Retromaniacs): 

 "Αποφυγή φανατισμού οποιουδήποτε είδους. Δεν υπάρχει καλός φανατισμός. Ο φανατισμός έχει παρωπίδες και αποφεύγει την λογική και τον σεβασμό του διαφορετικού. Οπότε αυτομάτως, μακριά από πολιτικά, οπαδικά, θρησκευτικά"

Θα σεβαστώ λοιπόν αυτή την άποψη και δεν θα δώσω καμία συνέχεια στο θέμα αυτό, παραμένοντας στο αντικείμενο του φόρουμ αυτού που είναι τα ΚΟΜΙΚΣ και ελπίζοντας ότι θα κάνουν το ίδιο και όσοι είναι ιεραρχικά ανώτεροι μου.

 

[Theo A]

 Στο παραπάνω ποστ μου είπα ότι: " δεν θα δώσω καμία συνέχεια στο θέμα αυτό, παραμένοντας στο αντικείμενο του φόρουμ αυτού που είναι τα ΚΟΜΙΚΣ και ελπίζοντας ότι θα κάνουν το ίδιο και όσοι είναι ιεραρχικά ανώτεροι μου."

 Περίμενα ότι θα υπήρχε κάποια αντίδραση από την ΔΟ του φόρουμ για το θέμα που έθεσα, αλλά μάταια.

 Στο μεταξύ προσπάθησα να ξαναδιαβάσω το μανιφέστο-συνέντευξη και κατέληξα ότι κάποιες απόψεις που περιέχει ξεφεύγουν από τον χώρο της απλής πολιτικολογίας και πρέπει να τονιστούν για να τις λάβουν υπ' όψιν τα υπόλοιπα απλά μέλη του φόρουμ που απέφυγαν να το διαβάσουν ολόκληρο.

Παραθέτω λοιπόν δύο αποσπάσματα:

 "έφερε στους νικητές μια σήψη υπαρξιακή, πολιτική και ηθική" άρα εδώ μας λέει ότι οι έχοντες διαφορετική πολιτική άποψη από αυτόν έχουν ηθική σήψη.

"να ξεπλύνουνε ανομήματα του παρελθόντος, που τους βαραίνανε διαγενεακά" εδώ μας λέει ότι οι έχοντες διαφορετική πολιτική άποψη από αυτόν βαραίνονται διαγενεακά από ανομήματα. 

 Αφού όσοι διαφωνούν πολιτικά με τον σχεδιαστή βαραίνονται "διαγενεακά από ανομήματα" και έχουν "ηθική σήψη" πρέπει να προχωρήσει στην τελική λύση και να ανοίξει ξανά το Άουσβιτς και τα κρεματόρια γιατί τα ψυχιατρεία που χρησιμοποιούσε η ΕΣΣΔ για τους αντιφρονούντες δεν αρκούν. 

 Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι πιστεύω ότι οι κανόνες δεν πρέπει να ισχύουν μόνο για τα ταπεινά μέλη ενός φόρουμ αλλά και για τα μέλη της ΔΟ και για τους Honored υψηλούς καλεσμένους. Αλλιώς η απειλή πρόσεξε τι γράφεις γιατί αλλιώς θα τιμωρηθείς έχει μηδενική αξία, γιατί τα ταπεινά μέλη θα έχουν φύγει τρέχοντας πολύ πριν διαγραφούν τα ποστ τους.

[albertus magnus]

@ Theo A    

 

Το εχω ξαναγραψει καμια δεκαρια φορες αλλα το ξαναγραφω γιατι πολλες φορες ξεχνιεται.  Τα thread αυτα που αποτελουν αποδελτιωση απο ενα αρθρο ή συντεντευξη ΔΕΝ σημαινει επ' ουδενι οτι αντανακλουν τις αποψεις μας ή τις αποψεις αυτου που κανει την αποδελτιωση.  Μερικα αρθρα οντως εναι πολιτικοποιημενα ή εχουν και τραβηγμενες αποψεις κτλ  Αλλα αντανακλουν τις αποψεις και μονο αυτων που τα γραψανε δηλ εδω στην περιπτωση μας του δημοσιογραφου (που φαινεται στιον τιτλο ποιος ειναι και που δημοσιευτηκε το αρθρο αυτο) και των δημιουργων του κομικ που δωσανε την συνεντευξη. 

 

Εμεις τωρα που εδω μεσα θελουμε να κανουμε αποδελτιωση σε οσα αρθρα αφορουν κομικ δεν εχουμε επιλογη. Δηλ δεν γινεται να λογοκρινουμε και να αποδελτιωνουμε μονο οσα μας αρεσουν  γιατι πολυ απλα θελουμε να καταγραφουν ολα οσα αφορουν κομικ κτλ  Οποτε εγω συμβουλεευω οπως και σε αντιστοιχες περιπτωσεις καθολου σχολιασμο να παει το thread πισω. Ετσι κι αλλιως οπως το καταλαβαινω εγω καθ΄υπερβαση επιτρεπουμε αυτα στην αποδελτιωση και μονο ωστε απλα να υπαρξει καταγραφη αυτων των αρθρων. Τωρα εμεις εδω μεσα επ ουδενι δεν χρειαζεται να σχολιασουμε κατι. Εξαλλου με ποιον θα σχολιασεις και θα κουβεντιασεις ;; Με αυτον που εκανε την αποδελτιωση και δεν εχει καμμια ευθυνη για τα γραφομενα ;;;  

 

Θελω να πιστευω οτι απλα μπερδευτηκες και δεν πηρες χαμπαρι απο τον τιτλο του θεματος οτι αποτελει αποδελτιωση και μονο δημοσιευμενου αρθρου σε σε αλλο  μεσο.

 

 

[Theo A]

Αγαπητέ συνάδελφε και εσύ δεν πρόσεξες ότι ο αποδελτιωτής δεν είναι ένα ταπεινό μέλος αλλά μέλος της ΔΟ.

Άρα κάποιος που πρέπει να σέβεται τους κανόνες του φόρουμ περί αποφυγής πολιτικών, θρησκευτικών, οπαδικών γιατί μπορεί να χρειαστεί να τους εφαρμόσει σε ένα ταπεινό μέλος που θα τους παραβιάσει.

Πρόσφατα ζήτησα από τον @ ramirez  να ανεβάσει ένα άρθρο που νόμιζα ότι ταίριαζε στο φόρουμ. Είχε την ευγένεια να μου απαντήσει και τελικά ανέβασε το άρθρο κάνοντάς του περικοπή στο τμήμα που δεν είχε σχέση με τα κόμικ και εγώ τον ευχαρίστησα γι' αυτό.

Ενίοτε οι καλλιτέχνες εκφράζονται ή πράττουν εκκεντρικά και συχνά τους συγχωρούμε λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι το έργο τους είναι σημαντικότερο από τις πολιτικές ή λοιπές υπερβολές τους. Πρόσφατα στον χώρο των κόμικ υπήρξε η περίπτωση του Gaiman και ο κάθε ένας μας αποφασίζει αν αγοράζει τον Sandman ή όχι. Αλλά εκείνος που εκφράζει τις παραπάνω απόψεις δεν είναι ένας τυχαίος καλλιτέχνης αλλά Honored μέλος του φόρουμ.

Εμείς πρόσφατα είχαμε ανταλλάξει απόψεις σε ένα θέμα άρθρου της Εφ Σ για ένα κόμικ που αφορούσε τον εμφύλιο της Ισπανίας και θυμάσαι ότι και οι δύο είχαμε προσπαθήσει να συμβιβάσουμε τις διαφωνίες. Δυστυχώς όμως όλο και συχνότερα απόψεις μιας συγκεκριμένης πλευράς διαχέονται σε κάθε είδους θεμάτων του φόρουμ και εκείνοι που εκφράζουν αντίθετες απόψεις περιθωριοποιούνται και χαρακτηρίζονται γραφικοί και τρολ.

Κλείνοντας θα προτιμούσα αντί να μου λες ότι δεν έχει νόημα να διαμαρτύρομαι κάτω από ένα άρθρο που σιγά σιγά θα χαθεί (κάτι που το ξέρω), να διαβάσεις προσεκτικά τα λεγόμενα στο μανιφέστο-συνέντευξη και να μας δώσεις την άποψή σου γι' αυτά.  

[Θλιμμένος Μπούφος]

@ Theo A

Με όλο το σεβασμό, στο πρώτο σου ποστ είπες δεν θα δώσεις καμία συνέχεια σε αυτό, στο επόμενο έδωσες εσύ συνέχεια και τώρα στο τρίτο προτρέπεις άλλο μέλος να δώσει την άποψη του. Τελικά θέλεις να γίνει συζήτηση γι'αυτό ή όχι;

[Theo A]

@ Θλιμμένος Μπούφος  έχεις απόλυτο δίκαιο.

Εγώ περίμενα να τοποθετηθεί πρώτα κάποιος από την ΔΟ. Αφού δεν υπήρξε αντίδραση νομίζω ότι μπορούμε πλέον να μιλήσουμε ελεύθερα μέχρι να κλειδωθεί το θέμα ή να διαγραφούν οι απόψεις μου ή και τα δύο. Για να αποφεύγονται τέτοιες περιπτώσεις μια λύση θα ήταν οι αποδελτιώσεις να είναι από την αρχή κλειδωμένες στα ταπεινά μέλη.

 

[Pavlos_RA]

20 min ago , Theo A said:

Αγαπητέ συνάδελφε και εσύ δεν πρόσεξες ότι ο αποδελτιωτής δεν είναι ένα ταπεινό μέλος αλλά μέλος της ΔΟ.

Άρα κάποιος που πρέπει να σέβεται τους κανόνες του φόρουμ περί αποφυγής πολιτικών, θρησκευτικών, οπαδικών γιατί μπορεί να χρειαστεί να τους εφαρμόσει σε ένα ταπεινό μέλος που θα τους παραβιάσει.

Πρόσφατα ζήτησα από τον @ ramirez  να ανεβάσει ένα άρθρο που νόμιζα ότι ταίριαζε στο φόρουμ. Είχε την ευγένεια να μου απαντήσει και τελικά ανέβασε το άρθρο κάνοντάς του περικοπή στο τμήμα που δεν είχε σχέση με τα κόμικ και εγώ τον ευχαρίστησα γι' αυτό.

Ενίοτε οι καλλιτέχνες εκφράζονται ή πράττουν εκκεντρικά και συχνά τους συγχωρούμε λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι το έργο τους είναι σημαντικότερο από τις πολιτικές ή λοιπές υπερβολές τους. Πρόσφατα στον χώρο των κόμικ υπήρξε η περίπτωση του Gaiman και ο κάθε ένας μας αποφασίζει αν αγοράζει τον Sandman ή όχι. Αλλά εκείνος που εκφράζει τις παραπάνω απόψεις δεν είναι ένας τυχαίος καλλιτέχνης αλλά Honored μέλος του φόρουμ.

Εμείς πρόσφατα είχαμε ανταλλάξει απόψεις σε ένα θέμα άρθρου της Εφ Σ για ένα κόμικ που αφορούσε τον εμφύλιο της Ισπανίας και θυμάσαι ότι και οι δύο είχαμε προσπαθήσει να συμβιβάσουμε τις διαφωνίες. Δυστυχώς όμως όλο και συχνότερα απόψεις μιας συγκεκριμένης πλευράς διαχέονται σε κάθε είδους θεμάτων του φόρουμ και εκείνοι που εκφράζουν αντίθετες απόψεις περιθωριοποιούνται και χαρακτηρίζονται γραφικοί και τρολ.

Κλείνοντας θα προτιμούσα αντί να μου λες ότι δεν έχει νόημα να διαμαρτύρομαι κάτω από ένα άρθρο που σιγά σιγά θα χαθεί (κάτι που το ξέρω), να διαβάσεις προσεκτικά τα λεγόμενα στο μανιφέστο-συνέντευξη και να μας δώσεις την άποψή σου γι' αυτά.  

 

Θα μου επιτρέψει ο φίλος @ Theo A  να καταθέσω τις σκέψεις μου πάνω σε όσα σημειώνει.

 

Πρώτα από όλα, πιστεύω ότι η αποδελτίωση σχετικών με το αντικείμενο άρθρων, πόσω μάλλον συνεντεύξεων δημιουργών, οφείλει να γίνεται εν ολοκλήρω και όχι περικεκομμένη. Ένα άρθρο δύναται να εμπεριέχει ποικίλων κατευθύνσεων απόψεις, και ανεξαρτήτως αν κάποιες τυγχάνουν ακραίες ή βαρέως μεροληπτικές, εφόσον το θέμα του άπτεται της ένατης τέχνης, είναι κέρδος για το φόρουμ και για κάθε ενδιαφερόμενο να φιλοξενείται εδώ, προσβάσιμο και μελετήσιμο. Άρα δεν υφίσταται λόγος να εγκληθεί οποιοδήποτε μέλος επιμελείται αποδελτιώσεις, έστω και αν ανήκει στη ΔΟ. Οι πηγές έχουν πάντοτε αξία ως αυτούσιες.

 

Όσον αφορά την ιδιότητα του Τιμώμενου της οποίας χαίρει ο εν λόγω δημιουργός στο φόρουμ, τα λεγόμενα του σε εξωτερικά δημοσιευμένα άρθρα δεν εμπίπτουν στους κανόνες που ρυθμίζουν όσα πρωτογενώς αναρτώνται στο GreekComics. Πιστεύω ότι αν τα εξέφραζε απευθείας σε ανάρτηση ο ίδιος, όπως και ο οποιοσδήποτε, τότε θα μπορούσε να ανακύψει θέμα περιεχομένου.

 

Τέλος, βρίσκω ότι έχεις απόλυτο δίκιο σχετικά με την εντεινόμενη υπέρβαση των ορίων σε τοποθετήσεις της μίας πλευράς και του πόσο άπλετου χώρου επιτρέπεται να καταλαμβάνουν ακραίες εκφάνσεις αυτής στη δημόσια σφαίρα γενικότερα, σε αντιδιαστολή με την υποτίμηση, κατακραυγή και φίμωση που παρατηρείται προς την απέναντι πλευρά σε αρκετές περιπτώσεις, μεταξύ τους ορισμένες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ήπιου περιεχομένου μέχρι πρότινος. Αυτό όμως επεκτείνεται κατά πολύ πέραν του φόρουμ.

[Indian]

Τοποθετήθηκα μέσω πμ κι εξήγησα.

 

Σε αυτή την ενότητα, όπως και στην Αρθρογραφία τα άρθρα και οι συνεντεύξεις οφείλουν να μπαίνουν αυτούσια για καθαρά αρχειακούς λόγους. Θα ήταν άκομψο να λογοκρίνουμε τμήματά τους επειδή αφορούν την πολιτική τοποθέτηση του δημιουργού ή του αρθρογράφου, μέσα από την προώθηση του κόμικ του. Η "απαγόρευση" των πολιτικών και των αθλητικών αφορά τις συζητήσεις που γίνονται από τον οποιονδήποτε (είτε είναι τιμώμενο μέλος, είτε όχι) κι όχι τα άρθρα που έχουμε αλιεύσει από το διαδίκτυο, που αφορούν κόμικς και κατά συνέπεια πρέπει να υπάρχουν εδώ.

 

Θα παρακαλέσω, για να μην οξυνθούν περισσότερο τα πνεύματα, να σταματήσουμε τους διαξιφισμούς. Νομίζω ότι δόθηκαν οι απαραίτητες απαντήσεις και η φιλοσοφία πίσω από αυτές. 

 

 

[Gwynplaine]

32 min ago , Pavlos_RA said:

 

Θα μου επιτρέψει ο φίλος @ Theo A  να καταθέσω τις σκέψεις μου πάνω σε όσα σημειώνει.

 

Πρώτα από όλα, πιστεύω ότι η αποδελτίωση σχετικών με το αντικείμενο άρθρων, πόσω μάλλον συνεντεύξεων δημιουργών, οφείλει να γίνεται εν ολοκλήρω και όχι περικεκομμένη. Ένα άρθρο δύναται να εμπεριέχει ποικίλων κατευθύνσεων απόψεις, και ανεξαρτήτως αν κάποιες τυγχάνουν ακραίες ή βαρέως μεροληπτικές, εφόσον το θέμα του άπτεται της ένατης τέχνης, είναι κέρδος για το φόρουμ και για κάθε ενδιαφερόμενο να φιλοξενείται εδώ, προσβάσιμο και μελετήσιμο. Άρα δεν υφίσταται λόγος να εγκληθεί οποιοδήποτε μέλος επιμελείται αποδελτιώσεις, έστω και αν ανήκει στη ΔΟ. Οι πηγές έχουν πάντοτε αξία ως αυτούσιες.

 

Όσον αφορά την ιδιότητα του Τιμώμενου της οποίας χαίρει ο εν λόγω δημιουργός στο φόρουμ, τα λεγόμενα του σε εξωτερικά δημοσιευμένα άρθρα δεν εμπίπτουν στους κανόνες που ρυθμίζουν όσα πρωτογενώς αναρτώνται στο GreekComics. Πιστεύω ότι αν τα εξέφραζε απευθείας σε ανάρτηση ο ίδιος, όπως και ο οποιοσδήποτε, τότε θα μπορούσε να ανακύψει θέμα περιεχομένου.

 

Τέλος, βρίσκω ότι έχεις απόλυτο δίκιο σχετικά με την εντεινόμενη υπέρβαση των ορίων σε τοποθετήσεις της μίας πλευράς και του πόσο άπλετου χώρου επιτρέπεται να καταλαμβάνουν ακραίες εκφάνσεις αυτής στη δημόσια σφαίρα γενικότερα, σε αντιδιαστολή με την υποτίμηση, κατακραυγή και φίμωση που παρατηρείται προς την απέναντι πλευρά σε αρκετές περιπτώσεις, μεταξύ τους ορισμένες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ήπιου περιεχομένου μέχρι πρότινος. Αυτό όμως επεκτείνεται κατά πολύ πέραν του φόρουμ.

Πιστεύω στο συγκεκριμένο φόρουμ τηρούνται οι ισορροπίες και υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός. Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που συμμετέχουν. Καλό είναι να υπάρχουν μέλη όλων των ηλικιών, background, πολιτικών πεποιθήσεων και πάνω από όλα να υπάρχει σύμπνοια προς τον σκοπό του πολιτισμένου διαλόγου ακόμη και αν υπάρχουν διαφωνίες και διαφορετικές αντιλήψεις και πιο πάνω από όλα να προάγουμε ο καθένας την τέχνη του κόμικ. Δεν είναι δυνατόν κάποιος να ξέρει τα πάντα, επομένως χρειάζονται όλα αυτά τα διαφορετικά άτομα που θα καλύπτουν το σύνολο των κόμικ, να συστήνουμε κόμικ που ίσως δεν θα τους δίναμε την ευκαιρία να διαβάσουμε και να προάγουμε την 9η τέχνη και στις νέες γενιές μέσα σε αυτό το κλίμα...όχι ένα κλίμα αποκλεισμού αλλά συμπερίληψης. Ήδη τα νέα παιδιά βιώνουν απόρριψη μέσα από τα social media όπου υπάρχει ανθρωποφαγία και κανιβαλισμός. Πρέπει σαν μεγαλύτεροι να παρέχουμε στους νέους ένα περιβάλλον να πουν ελεύθερα την άποψη τους και να εκφραστούν. Μπορεί μέσα από αυτους να βγει ένας μεγάλος κομιστας. Είμαστε άνθρωποι της τέχνης και αυτό πρέπει να το δείχνουμε σε όποια πλευρά της ζωής μπορούμε, τουλάχιστον εδώ στο φόρουμ. Πρέπει να είμαστε επίσης μια ομάδα γιατι όπως είδαμε από την αηθη επίθεση που δεχτηκαμε σαν φόρουμ, από το smassingculture (εγώ τους ξεγραψα και τους μπλοκαρα... η κοσμική ειρωνία είναι ότι κέρδισα και κόμικ από αυτούς...το absolute batman...το έδωσα στην ανηψια μου και θα το ξαναπάρω αργότερα)υπάρχει πολύ προσοχή στραμμένη επάνω μας και πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Για τέτοια υποτίθεται άτομα που ασχολούνται με ένα κομμάτι του πολιτισμού που όπως αναφέρουν είναι κτήμα μιας ομάδας με το υποτιμητικό προσωνύμιο nerds, και που ανεβάζουν δημοσιεύματα κίτρινου τύπου πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Γιατί? Γιατί το οφείλουμε στο φόρουμ που κράτησε 20 χρόνια. Ήδη η 9η τέχνη δέχτηκε ένα πλήγμα με το κλείσιμο της ΛΕΦΙΚ. Αυτά τα λίγα έχω να πω σε πρώτη φάση 

Επεξεργασία Σεπτεμβρίου 23 από Gwynplaine

[albertus magnus]

2 hours ago, Theo A said:

Αγαπητέ συνάδελφε και εσύ δεν πρόσεξες ότι ο αποδελτιωτής δεν είναι ένα ταπεινό μέλος αλλά μέλος της ΔΟ.

 

Βρε συ το προσεξα αλλα δεν κανει καμμια διαφορα γιατι σου εξηγησα την λογικη και πως εγω αντιλαμβανομαι μια αποδελτιωση που γινεται για αρχειακους λογους (οπως σου ειπε και ο ινδιανος πιο κατω).  Αν εξαλλου ηταν κατι στραβο δεν θα ειχε σημασια αν το εκανε απλο μελος ή διαχειριστης. Θα διορθωνοταν σιγουρα απο τους πιο ψηλα απο τους διαχειριστες.

 

Βασικα δεν ειναι η πρωτη φορα που σε αποδελτιωσεις εχουμε αυτην την κουβεντα για τον πολυ απλο λογο οτι ο καθε δημοσιογραφος εκφραζει μια αποψη που εδω μεσα αρκετοι διαφωνουμε. Αλλα εφοσον γινεται για αρχειακους λογους να μεινει σαν κειμενο που γραφτηκε για κομικ ας μην δινουμε συνεχεια κι ας μην τσακωνομαστε. Οι αποδελτιωσεις να το πω πιο απλα ΔΕΝ ειναι thread για κουβεντουλα ουτε για να απαντησουμε αν συμφωνουμε ή διαφωνουμε με τον εκαστοτε δημοσιογραφο και ειδικα οταν το κειμενο ειναι τοσο εντονα πολιτικοποιημενο.  Που να δεις σε αρθρα για τον Αρκα το τι γινοταν. Αλλα δεν μπορουμε να λογοκρινουμε κειμενα αλλων και ουτε φυσικα να αποδελτιωνουμε τα μισα αρθρα επειδη τα αλλα μισα δεν μας αρεσουν. Το ειχαν ζητησει καποια μελη και ειχαν αναφερθει αρνητικα στο προσωπο των παιδιων που κανανε την αποδελτιωση. Αλλα ηταν σιγουρα λαθος τετοιες αποψεις και καλως συνεχιζουμε την αποδελτιωση ΑΠΛΑ για αρχειακους λογους.  Και φυσικα μονο ευχαριστιες στα μελη που κανουν αποδελτιωσεις και προσφερουν στο αρχειο.

 

Τωρα βεβαια αυτο το κομικ οπως το κοβω εχει την πολιτικη μεσα του γιατι απο πολιτικους παρθηκαν αποφασεις τοτε και παιξανε ρολο να γινει και στην Ελλαδα η τηλεοραση (κατι που ειναι προφανες και απο το εξωφυλλο με το προσωπα που διακρινονται).  Στο χερι μας ειναι οταν γινει η παρουσιαση να ειμαστε κοσμιοι σε εκεινο το θεμα και να πουμε αν μας αρεσε το κομικ ή οχι.

 

Και μιας και μας χαρακτηρισες τα απλα μελη ως ταπεινα μελη κλεινω με ενα ομορφο τραγουδι του Κωστα Χατζη για τους ταπεινους, που μου αρεσει πολυ.

 

 

Επεξεργασία Σεπτεμβρίου 23 από albertus magnus

[nikolas12]

Πριν από 1 ώρα, Indian είπε:

Τοποθετήθηκα μέσω πμ κι εξήγησα.

 

Σε αυτή την ενότητα, όπως και στην Αρθρογραφία τα άρθρα και οι συνεντεύξεις οφείλουν να μπαίνουν αυτούσια για καθαρά αρχειακούς λόγους. Θα ήταν άκομψο να λογοκρίνουμε τμήματά τους επειδή αφορούν την πολιτική τοποθέτηση του δημιουργού ή του αρθρογράφου, μέσα από την προώθηση του κόμικ του. Η "απαγόρευση" των πολιτικών και των αθλητικών αφορά τις συζητήσεις που γίνονται από τον οποιονδήποτε (είτε είναι τιμώμενο μέλος, είτε όχι) κι όχι τα άρθρα που έχουμε αλιεύσει από το διαδίκτυο, που αφορούν κόμικς και κατά συνέπεια πρέπει να υπάρχουν εδώ.

 

Θα παρακαλέσω, για να μην οξυνθούν περισσότερο τα πνεύματα, να σταματήσουμε τους διαξιφισμούς. Νομίζω ότι δόθηκαν οι απαραίτητες απαντήσεις και η φιλοσοφία πίσω από αυτές. 

 

Επειδή λόγω δουλειάς τώρα είδα τα σχόλια, η τοποθέτηση του Γιάννη με κάλυψε. Η αποδελτίωση συνεντεύξεων και αρθρών στο φόρουμ πρώτον δεν έχουν κανένα λόγο να περικοπούν και δεύτερον δεν αντανακλούν τις προσωπικές απόψεις του αποδελτιωτή. Προσωπικά σαν άνθρωπος που αποδελτιώνει ουκ ολίγα άρθρα, έχω πάντα μία προσωπική βάση και γνώμη ως προς το περιεχόμενο της αποδελτίωσης τόσο για αυτές που κάνω, όσο και για αυτές που επιλέγω να διαβάσω, αλλά αυτό είναι προσωπικό μου θέμα, ο καθένας μπορεί να κάνει αυτό που επιθυμεί. Ο καλλιτέχνης είναι τιμώμενο πρόσωπο στο φόρουμ για τη δουλειά του και για τη συμβολή του στον χώρο των κόμικς, η οποία είναι σπουδαία και η όποια διαφωνία με τα λεγόμενά του μπορεί να γίνει στα οριζόμενα πλαίσια ακόμα και στο φόρουμ.

[Theo A]

 Αγαπητέ @ albertus magnus  επειδή διάβασα προσεκτικά το άρθρο είδα ότι το πρόβλημα το έχουν οι απόψεις του καλλιτέχνη και ο ρόλος του δημοσιογράφου ήταν περιορισμένος.

 

Αντίθετα σε ένα άλλο άρθρο του news247 που αναφερόταν στον ίδιο καλλιτέχνη και το ίδιο κόμικ που είχε ανεβάσει ο ramirez εκεί υπήρχαν πολλά λάθη και μια περίεργη επιλογή τίτλου που θα μπορούσαν να αποδοθούν στον δημοσιογράφο.

Εκεί το ερώτημα αν είχαμε νωρίτερα τηλεόραση θα είχαμε χούντα; είναι κωμικό γιατί η τηλεοπτική εκπομπή του 1965 ήταν πειραματική κράταγε μια δύο ώρες και οι κεραίες σίγουρα θα κάλυπταν ένα μικρό τμήμα της τότε Αθήνας. Ακόμη τηλεοπτικούς δέκτες θα είχαν ελάχιστοι εύποροι Αθηναίοι γιατί ακόμη ήταν σπάνιοι και ακριβοί. Μάλλον ο δημοσιογράφος μπερδεύει την σημερινή τηλεόραση με την αρχαία αυτή εποχή. Ίσως νομίζει ότι ο Ευαγγελάτος θα έκανε ζωντανή σύνδεση με τις πύλες των στρατοπέδων και θα τρόμαζε τους συνταγματάρχες για να μην βγάλουν τα τάνκς και ο Λαζόπουλος με έκτακτο αλτσαντήρι θα αποκάλυπτε τις συνωμοσίες παλατιού - στρατηγών. Την εποχή εκείνη όσοι ήξεραν να διαβάζουν ενημερώνονταν από τις εφημερίδες που έβγαζαν και πρωινούς και μεσημεριανούς τίτλους αλλά δυστυχώς δεν πήραν είδηση τίποτα.

 

 Επειδή και εγώ απ' ότι έχω δει παλαιότερα γίνονταν σφαγές σε θέματα γύρω από τον Αρκά ή τον Παπαϊωάννου που και εκείνες ξεκινούσαν από αποδελτιώσεις, θα αρκεστώ στις διαβεβαιώσεις ότι όλα τώρα γίνονται επιστημονικά. Άλλωστε αν συνεχίσουμε όλοι την επιστημονική δουλειά μπορούμε να ελπίζουμε ότι για το Greek Comics θα  ενδιαφερθεί το ΜΙΕΤ και θα το αποκτήσει για να το ενώσει με το ΕΛΙΑ.

 

 

Spoiler

 Για όσους δεν καταλαβαίνουν τα αρτικόλεξα: 

το ΜΙΕΤ είναι το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας και το ΕΛΙΑ είναι το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο. Στο φόρουμ μάλιστα έχουμε και ένα παλιό και καλό μέλος που εργάζεται στο ΕΛΙΑ και θα μπορούσε να μεσολαβήσει για την σημαντική αυτή μελλοντική αναβάθμιση.

 

[hudson]

Αυτό που έχω να πω είναι ότι άλλο ένα κόμικ της εκδοτικής που ανάβει τα αίματα 

Μπράβο Μικρέ Ήρωα, πάλι τα κατάφερες 

[albertus magnus]

@ Theo A

 

Ειτε ο δημοσιογραφος ειτε ο καλλιτεχνης δεν αλλαζει το νοημα οτι εδω μεσα κανουμε μια αποδελτιωση για λογους αρχειου και οτι ΔΕΝ αντανακλα τις αποψεις του μελους που αποδελτιωνει το αρθρο (και καθε αρθρο αντιστοιχα). 

 

Εγω το μονο που καταλαβαινω απο τα λεγομενα σου σου και την εμμονη σου ειναι οτι διαφωνεις με τα αρθρα και τα λεγομενα των καλλιτεχνων. Και οπως ειδες δεν τους υπερασπιζεται κανενας ουτε γραφει κανενας οτι συμφωνει με αυτες τις αποψεις. Αντιθετως εσυ μονος σου και μονο εσυ συνεχιζεις και γραφεις για Λαζοπουλο και δεν ξερω τι, χιλια δυο ασχετα πραγματα και ειρωνευεσαι κιολας το φορουμ ολοκληρο (με αναφορες για ΜΙΕΤ και ΕΛΙΑ κτλ) . Οκ δικαιωμα σου.  

 

Αλλα δεν μας λες την αποψη σου σχετικα με τις αποδελτιωσεις. Να λογοκρινουμε ;;  Να μην αποδελτιωνουμε καποια αρθρα ;; Τι;;;   Γιατι εγω το μονο που βλεπω απο μερους σου ειναι διαθεση να κραξεις και να απαντησεις πολιτικα αλλα το κανεις σε λαθος μερος. Βρες τους δημοσιογραφους και επικοινωνησε μαζι τους.

[deadneighbours]

Ειρηνη ημιν παιδια, πιστευω οτι πρεπει να χαλαρωσουμε δεν χρειαζετε ολο αυτο οταν εχει να κανει με τα πολιτικα παντως αναβουν τα αιματα, δεν χρειαζετε, χθες ειχα παει σε μια καφετερια και ηταν μια παρεα απο εφτα ατομα ολοι γυρω στα πενηνταπεντε και οταν ηρθε η ωρα των πολιτικων πηρε ο καθενας στρατοπεδο, διαφορετικες αποψεις ιδεολογιες, ενταξει και εγω σπαζομαι καποιες φορες μπορει να ειναι ταινια βιβλιο κομιξ αλλα ενταξει, παμε παρακατω.

[petran79]

Η παραπάνω συνέντευξη όντως δεν είναι και η ιδανική προώθηση για το κόμικ, μιας και όλοι θέλανε μέρος της πίτας από την 4η Εξουσία. 

 

Μακάρι να ζούσε ο Ροβηρος Μανθούλης, μιας και το βιβλίο του οταν ήταν υπεύθυνος στην ΕΡΤ, ήταν αποκάλυψη.