Theo A

Πέθανε ο Βρετανός ηθοποιός Άντονι Χεντ που έγινε γνωστός από την σειρά Buffy the vampire slayer όπου έπαιζε τον βιβλιοθηκάριο Ρούπερτ Τζάιλς ενώ είχε εμφανιστεί και στο Ted Lasso. https://www.iefimerida.gr/zoi/pethane-bretanos-ithopoios-antoni-hent-tainies

Πάμε και στα Μυστήρια Πράματα τεύχος 4 (Ξυλόκαστρο & Πέριξ) που το εξώφυλλό τους αναφέρεται στον πίνακα του Caspar David Friedrich (ζωγράφου του γερμανικού ρομαντισμού) "Οδοιπόρος πάνω από την θάλασσα της ομίχλης" Στο καινούργιο επεισόδιο (2026) οι δύο ήρωες των μυστήριων πραμάτων από τα βουνά της Κορινθίας ανεβαίνουν στην ορεινή Αρκαδία (προς απογοήτευσή μου αφού έλπιζα να ανέβουν στην ορεινή Αχαΐα) και εκεί έχουν την ευκαιρία να συνδιαλλαγούν στα ...Τσακώνικα!

Επειδή έχω κάνει τελευταία κριτική σε έλληνες δημιουργούς κόμικς, και πρόσφατα παρέλαβα το τελευταίο επεισόδιο των Μυστήριων Πραμάτων θυμήθηκα μια παλαιότερη έκδοση του Θανάση Πετρόπουλου, τα Καμμένα Βούρλα. Το δίδυμο των ηρώων του στο εξώφυλλο κάνει μια αναφορά σε ένα πολύ γνωστό πίνακα το American Gothic του Grant Wood. Ο Πετρόπουλος έχει επαναλάβει την ίδια τακτική και σε ένα εξώφυλλο των πολύ αστείων Μυστήριων Πραμάτων του. Το έχει προσέξει κανένας;

καταραμένη υπογεννητικότητα Μιας και αρχίσαμε πάλι να σχολιάζουμε τον νεαρό της Μαμούθ εδώ ταιριάζει και αυτό το καρέ από τον Αστερίξ:

Αφού δεν έγραψε κάποιος άλλος για τους Gorillaz ας προσπαθήσω εγώ. Είναι ένα virtual μουσικό συγκρότημα που δημιούργησαν ο Damon Albarn (των Blur) και ο σχεδιαστής κόμικ Jamie Hewlett. Στη φωτό φαίνονται τα μέλη του (πραγματικά και καρτουνίστικα) ένα δείγμα εξωφύλλου : και μια φωτό από συναυλία:

Όχι καμία σχέση, το Undertaker που μόλις διάβασα φοβάμαι ότι το κατέστρεψε η προσπάθεια να είναι όσο το δυνατόν φτηνότερο. Νομίζω ότι πρέπει να αρχίσουμε να γκρινιάζουμε πάλι όλοι μαζί μήπως και ο δεύτερος τόμος του έστω, βελτιωθεί σε αυτό το θέμα έστω και αν ανέβει η τιμή του. Αφού ο ΜΗ αποδέχτηκε ότι το κοινό του είναι 50 - 60 χρονών (όπως φαίνεται από τα Ποπαυ-Βαβούρα-Δράση) πρέπει να αποδεχτεί ότι σε αυτή την ηλικία έχουμε και προβλήματα όρασης.

Να προσθέσω εδώ στην πολύ σωστή αναφορά του @ Lelis για το ότι το BD αυτό είναι έτοιμο να το κάνεις ταινία ένα βίντεο του matttt για τον Guarnido και την προϋπηρεσία του στα γαλλικά στούντιο της Disney :

Επειδή δεν έχω κάνει ποτέ παρουσίαση και δεν έχω αρκετό χρόνο γι' αυτήν παρά την πρόταση δύο άλλων μελών δεν θα την αποτολμήσω αυτή την φορά. Βέβαια για το εικαστικό μέρος έχω ήδη γράψει στο καινούργιο θέμα που ξεκίνησα (τέχνες) και για το σενάριο αρκεί να δείτε τα post του Manitou και του Lelis παραπάνω (δεν νομίζω ότι πρέπει να λέμε γι' αυτό πολλά γιατί θα χαλάσουμε τις εκπλήξεις) Εν συνεχεία έχω και πολύ διάβασμα και δεν μιλάμε για τις συνήθεις εκδόσεις ελλήνων κομιστών (Sex Drugs και πάλι Sex Drugs και πατουσάκια; ... που τις ξεπετάς σε δέκα λεπτά). Για αυτά όμως όταν τις φωτογραφίσω αργότερα.

Αγαπητέ @ Indian εξέλιξη είναι αυτό και όχι οι διακοσμήσεις!

Δυστυχώς το θέμα με τις αναφορές του Αστερίξ έχει ήδη καλυφθεί και με το παραπάνω με την μορφή παιχνιδιού που είχε ξεκινήσει ο @ YOSHIMITSU το 2007: Συνιστώ σε όλα τα μέλη του φόρουμ να του ρίξουν έστω μια ματιά είναι πολύ καλό. Την ερώτηση για την σχεδία της Μέδουσας την είχε τότε απαντήσει πρώτος απ' ότι είδα ο @ crc του mycomics (όχι ο Αιγιώτης Κώστας, ο Πατρινός ) Έτσι εγώ δεν βάζω τον πρωτότυπο πίνακα του Gericault που είχε ανέβει τότε, αλλά μια άλλη αναφορά του BD De cape et de crocs που έχει σεναριογράφο τον Alain Ayroles που τον συναντήσαμε και στις Απατηλές Ινδίες: Και μια αστεία παραλλαγή του Wolinski:

Από τα σύγχρονα BD ας πάμε σε κάτι πιο κλασσικό. Στο Αστερίξ λεγεωνάριος των Goscinny και Uderzo υπάρχει και το παρακάτω καρέ: (βάζω την γαλλική εκδοχή για να σας βοηθήσω) Με αυτό οι δημιουργοί κάνουν μια αναφορά σε ένα πίνακα που υπάρχει στο Λούβρο. Θα περιμένω ιδέες για τον πίνακα αυτό (η αναζήτηση θα είναι εύκολη ειδικά αν προσέξετε το μπαλονάκι του καπετάνιου των πειρατών του πρωτότυπου γιατί η ελληνική απόδοσή του δεν βοηθάει).

Το πασίγνωστος αναφερόταν στον μακαρίτη τον Βογιατζή και το μικρό θεατράκι του όχι στον θ. συγγραφέα που επειδή τα έργα του ανεβαίνουν συχνά σίγουρα είναι καλός.

@ albertus magnus το με δύναμη από την Κηφισιά το είχα δει όταν το πρωτοανέβασε ο Λευτέρης Βογιατζής στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων. Βέβαια τότε έμενα στην Α. Κυψέλη άρα ήταν εύκολο πράγμα. Το να βρεις εισιτήριο ήταν δύσκολο γιατί είχε γίνει πια πασίγνωστος, το έργο ήταν σχετικά εύκολο οπότε γινόταν διαδήλωση. Τα άλλα του Κεχαιδή παρά το ότι ανεβαίνουν συχνά δεν έτυχε να τα δω και τώρα ...

Πολλοί γκρινιάζουν γιατί συχνά οι εκδόσεις κόμικς (αλλά και άλλες) δεν περιέχουν πρόσθετες πληροφορίες αλλά μόνο το έργο χωρίς μια εισαγωγή ή ένα επίμετρο. Για τις Απατηλές Ινδίες θα χρειαζότανε ένα επίμετρο αλλά τότε θα χάλαγε η αισθητική της έκδοσης θα αυξανόταν κι άλλο το μέγεθος της και η τιμή της και συχνά αυτές οι πρόσθετες πληροφορίες δεν διαβάζονται άρα πάνε χαμένες. Επίσης συχνά παρουσιάζονται ως πρόσθετες πληροφορίες κάποια βιογραφικούλια ή κάποιες εργογραφίες που στην εποχή της Wikipedia καθώς και άλλων ποιο ειδικών βάσεων δεδομένων είναι αστεία. Σήμερα με λίγο ψάξιμο μπορούμε να βρούμε άρθρα και βίντεο πολύ καλά και ως τώρα τουλάχιστον είναι και δωρεάν. Για να διασκεδάσουμε λίγο θυμήθηκα την αναφορά του @ Gwynplaine στο Black Adder όταν μιλάγαμε για τα χαρακώματα του Α Π Πολέμου του Tardi. Για όσους δεν το ξέρουν το Black Adder είναι μια καταπληκτική σειρά που ανατρέχει όλη την βρετανική ιστορία με έναν ξεκαρδιστικό τρόπο και για μένα είναι πολύ καλύτερο από τον Mr Bean γιατί εκτός του Rowan Atkinson έχει και πολλούς άλλους καταπληκτικούς ηθοποιούς. Πίσω στην Ισπανία του Χρυσού Αιώνα ένα πρόβλημα που είχε η βασιλική οικογένεια ήταν ότι λόγω των συχνών ενδογαμιών (γάμοι μεταξύ ξαδελφιών, συγγενών κλπ για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους) είχαν σοβαρά προβλήματα υγείας και είχαν απαίσια εμφάνιση. Μία Ινφάντα (πριγκίπισσα) σαν αυτή που εμφανίζεται στις Las Meninas του Βελάθκεθ που ανάφερα παραπάνω πάει στην Αγγλία να γνωρίσει τον γαμπρό: (δεν λέω τίποτα άλλο απολαύστε το)

Υπάρχει μια παλαιά παράδοση των σχεδιαστών κόμικ να κάνουν αναφορές σε γνωστούς πίνακες ζωγραφικής (και άλλα είδη τεχνών αλλά αυτό μπορεί να μείνει για αργότερα). Την παράδοση αυτή την τιμούν σχεδιαστές απ' όλα τα είδη της 9ης τέχνης, από τους ντισνεϋκούς μέχρι τον Uderzo, και από τον Μανάρα μέχρι τον Schulz, πιο συχνά οι ευρωπαίοι πιο σπάνια οι αμερικάνοι. Ήταν ένα χαριτωμένο κλείσιμο του ματιού στους αναγνώστες που προσπαθούσαν να βρούν τι τους θυμίζει το καρέ του κόμικ που διάβαζαν. Η παλαιά αυτή συνήθεια αναζήτησης με την έλευση της αναζήτησης εικόνων του Google έγινε πολύ εύκολη γιατί δεν χρειαζόταν ο αναγνώστης να κάνει ιδιαίτερη δουλειά ή να έχει ιδιαίτερες γνώσεις. Τώρα με την έλευση της ΤΝ (Τεχνητή νοημοσύνη) τα πράγματα αλλάζουν φυσικά εντελώς. Αυτή η σύντομη εισαγωγή νομίζω χρειαζότανε πριν μπούμε στο θέμα μας που για αρχή θα είναι το ολόφρεσκο κόμικ Απατηλές Ινδίες των Guarnido και Ayroles. Ο σημαντικός Ισπανός σχεδιαστής ήδη από το εξώφυλλο του μας δίνει πληροφορίες για τον πατριώτη του ζωγράφο στον οποίο θα κάνει αναφορά σε όλο το κόμικ του. Ο ζωγράφος αυτός είναι ο Ντιέγο Βελάθκεθ (Diego Velazquez) https://el.wikipedia.org/wiki/Ντιέγο_Βελάθκεθ Το πορτρέτο που έβαλα από την Wikipedia είναι του απελευθερωμένου δούλου του, Juan de Pareja (σήμερα στο ΜΟΜΑ) που ταιριάζει θαυμάσια με τον ήρωα των Απατηλών Ινδιών "Δον" Πάμπλος της Σεγόβιας που ανάμεσα στους πολλούς ρόλους του ξεκίνησε ως δούλος. Στο κόμικ υπάρχει ένα ακόμη πορτρέτο, του Philip IV βασιλιά της Ισπανίας γνωστού και ως "Βασιλιά Πλανήτη", που αναπαράγει ο Guarnido αλλά το σημαντικότερο είναι ότι ολόκληρος ο πρόλογος και ο επίλογος του, συνδέονται με την δημιουργία ενός από τους ποιο σημαντικούς και δημοφιλείς πίνακές του τις Las Meninas (σήμερα στο Prado) με τον οποίο έχουν ασχοληθεί πολλοί ομότεχνοι του Βελάθκεθ αλλά ακόμη και φιλόσοφοι σε μια προσπάθεια να τον ερμηνεύσουν: Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Guarnido δεν προσπαθεί να αναπαράγει τον πίνακα σε ένα καρέ του αλλά για αρκετές σελίδες μας βάζει στην αίθουσα του ανακτόρου στην οποία ζωγραφιζότανε, την ώρα που ζωγραφιζότανε και συνδέει απόλυτα την πλοκή του δικού του BD με τον πίνακα. Σε άρθρο του The Comics Journal βρήκα έναν ακόμη πίνακα του Βελάθκεθ που αναπαράγει ο Guarnido: το πορτρέτο του νάνου και γελωτοποιού της αυλής Sebastián de Morra https://www.tcj.com/a-picture-isnt-always-worth-a-thousand-words/