Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'daredevil'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Εκδηλώσεις

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 22 results

  1. Παρουσίαση πρωτότυπου τίτλου ΕΔΩ Από τα Public: Μια φλόγα καίει μέσα βαθιά τον Matt Murdock. Απουσία μητέρας, μεγαλώνει μόνος με τον πατέρα του, έναν over-the-hill μποξέρ με μία τελευταία ευκαιρία να τα καταφέρει, μία ευκαιρία που του κόστισε την ίδια του τη ζωή. Μέσα από βασανιστήρια και τον χλευασμό από άλλα παιδιά καθώς μεγάλωνε, η ζωή του Matt αλλάζει μία και καλή όταν χάνει το φως του από ραδιενεργά υλικά, τη στιγμή που έσωζε τη ζωή ενός ηλικιωμένου ανθρώπου. Το κέρδος μέσα από αυτή την τραγική στροφή που παίρνει ξαφνικά η ζωή του; Άθραυστη θέληση και μοναδική ευφυΐα, αυτοσυγκέντρωση και εστίαση στις νέες του υπερ-αισθήσεις που απέκτησε μετά το ατύχημα. Είναι μία ιστορία αγάπης, πόνου, απογοήτευσης, και δύναμης. Όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες της tour-de-force καταγωγής και προέλευσης του Άνδρα Χωρίς Φόβο, μέσα από την δημιουργική γραφή και πένα θρύλων της βιομηχανίας, Frank Miller στο σενάριο (Sin City, Batman, 300) και John Romita Jr. (X-Men, The Amazing Spider-Man, Iron Man) στο σχέδιο. To ‘Daredevil: The Man Without Fear’ είναι ένα mini series που συγκεντρώνει τα τεύχη #1-5 κάτω από ένα graphic novel, για πολλούς η καλύτερη ιστορία που έχει γραφτεί ποτέ με ήρωα τον Daredevil. Στις μέρες μας, βρισκόμαστε στη μεγάλη αναβίωση του ονόματος του Daredevil, μέσα από την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά του δικτύου Netflix. Επίσης, είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να θαυμάσετε όψη Ηλέκτρας, κάτι ανάμεσα σε ποζερά ροκά των 80'ς και Σάββα Κωφίδη στις δόξες του.. Πλακίτσα κάνω. Οσοι ξέρετε τον Romita Jr. ξέρετε τι θα δείτε. Λιγα λόγια και από τον ίδιο: Οσον αφορά την ποιότητα της έκδοσης, είναι στα προηγούμενα στανταρτς, ίσως και ένα κλικ καλύτερη.
  2. Τιμή καταλόγου: 24,99€ Δεύτερος τόμος της Οξύ αφιερωμένος στον άνθρωπο χωρίς φόβο και πρώτος γενικά στα Ελληνικά χρονικά αφιερωμένα σε ένα run συγκεκριμένων δημιουργών. Και δεν μπορούσε να κάνει καλύτερη επιλογή. Με τον Daredevil να είναι πάλι ιδιαίτερα δημοφιλής λόγω των σειρών του Netflix, τι καλύτερο από την δημοσίευση των ιστοριών που καθόρισαν τον χαρακτήρα τόσο στα κόμικς, όσο και στο τι βλέπουμε στις οθόνες μας; Πρέπει να χαιρόμαστε που ο Φρανκ είχε το νεανικό θράσος να προτείνει το εαυτό του ως αντικαταστάτη του Gene Colan, όταν ο τελευταίος αποχώρησε από τον τίτλο, όπως αναφέρει ο ίδιος ο Μίλερ στον πρόλογο, μιας και έτσι μετέτρεψε έναν από τους δευτεροκλασάτους χαρακτήρες της Μάρβελ σε αυτό που ξέρουμε σήμερα. Ο τόμος περιέχει 16 ιστορίες: 2 από το Spectacular Spider-Man και 14 από τον τίτλο του Daredevil. Όλες έχουν τον Φρανκ Μίλερ σαν σχεδιαστή και στις τελευταίες αναλαμβάνει και το σενάριο. Από αυτές, μόνο οι επτά έχουν δημοσιευτεί μέσα στο Σπάιντερ-Μαν του Καμπανά. Οι υπόλοιπες (158-161, 163 και 167-170, σύμφωνα με τον eponymus που έκανε την έρευνα), είναι αδημοσίευτες ενώ συχνά-πυκνά ο Καμπανάς της έβαζε στο περιοδικό με ανακατεμένη σειρά. Οπότε, ακόμα και οι παλιοί νοσταλγοί έχουν κάτι να προσμένουν, εκτός από την αναβάθμιση σε χρώμα, μέγεθος και μετάφραση. Συνεχίζω να εκπλήσσομαι από το πόσο καλά είναι τα δεσίματα των τόμων της Οξύ. Ο παρόν τόμος έχει τις περισσότερες σελίδες που έχουν βάλει ως τώρα (340) αλλά το άνοιγμα παραμένει καλό. Απ' ότι βλέπω, έχουν βάλει σπάγκο για ενίσχυση. Μακάρι να πάει καλά ο τόμος για να δούμε και τους άλλους 2 της συλλογής καθώς και το Born Again.
  3. Μια ιδιαίτερα φιλόδοξη συνεργασία ανακοίνωσε χθες (07-11-2013) η Marvel. Μέσω του ιντερνετικού Netflix σκοπεύουν να βγάλουν 4 σειρές 13 επεισοδίων με 4 χαρακτήρες που έχουν την έδρα τους στο Hell's Kitchen. Ο Daredevil, η Jessica Jones, ο Iron Fist και ο Luke Cage θα αποκτήσουν όλοι από μία σειρά μέσα στα επόμενα χρόνια. Απώτατος σκοπός είναι να βγάλουν και μια πέμπτη σειρά όταν ολοκληρωθούν αυτές με την ομάδα των Defenders, η οποία προφανώς θα αποτελείται από τους προαναφερόμενους χαρακτήρες. Η παραγωγή των σειρών θα γίνει από την Marvel Television σε συνεργασία με τα ABC Television Studios. Οι σειρές θα ξεκινήσουν να προβάλλονται το 2015. Η συγκεκριμένη συνεργασία αποτελεί μέρος της γενική συμφωνίας που έχει κάνει το ιντερνετικό συνδρομητικό κανάλι με την Disney για αποκλειστικό περιεχόμενο πρώτης προβολής της Disney και των θυγατρικών της μέσω αυτών στις Η.Π.Α. και σε άλλες χώρες. Πηγή. [imdb=tt4230076]
  4. Η επιτυχία που είχαν οι Jeph Loeb και Tim Sale στη DC, ιδιαίτερα με το The Long Halloween, έδωσε στο δίδυμο τη δυνατότητα, να δημιουργήσουν κάτι ομοίως πιο προσωπικό και στη Marvel. Έτσι προέκυψε η λεγόμενη "color series", η οποία αποτελείται από limited series των έξι τευχών, όπου ρίχνουν τη δική τους ματιά σε μερικούς από τους σημαντικότερους ήρωες της εταιρείας. Η αρχή έγινε με τον Daredevil και ακολούθησαν οι Spider-Man, Hulk και Captain America. Το Daredevil: Yellow έτρεξε από τον Αύγουστο του 2001 ως τον Ιανουάριο του 2002 και έχει κατά καιρούς κυκλοφορήσει σε διάφορες συγκεντρωτικές εκδόσεις. Στον Άνθρωπο χωρίς Φόβο, έδωσαν το χρώμα κίτρινο, εμπνευσμένοι από τη στολή που πρωτοφόρεσε ο ήρωας, το μακρινό 1964. Οι Loeb και Sale, λοιπόν, αφηγούνται με τον δικό τους τρόπο τα πρώτα βήματα της παράλληλης πορείας του Matt Murdock/Daredevil. Πώς άνοιξε το δικηγορικό γραφείο με τον Foggy, γιατί πήρε την απόφαση να βγει στις ταράτσες της Νέας Υόρκης, πώς γνώρισε και ερωτεύθηκε την Karen... Στην πραγματικότητα, δεν αλλάζουν κάτι δραματικά. Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι τα εξιστορούν με έναν τρόπο πιο ζωντανό, πιο άμεσο. Και έχει σημασία ο πληθυντικός που χρησιμοποιώ. Στα credits αναγράφονται ως storytellers. Και πράγματι δρουν ως ένα. Μπορεί ο Loeb να μην αποφεύγει κάποιους υπερβολικούς μελοδραματισμούς και (αρκετές) μεγαλοστομίες ή να το παρακάνει (ελαφρώς) με την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αλλά μαζί με τον Sale παραδίδουν ένα κόμικ στρωτό, ευανάγνωστο. Δε διεκδικούν δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά it's storytelling done right. Η γραμμή του Sale δεν είναι τόσο εξπρεσιονιστική όσο στο εκπληκτικό The Long Halloween, αλλά μαζί με τα χρώματα του Matt Hollingworth, το artwork φτάνει σε υψηλότατα επίπεδα. Εν ολίγοις: σίγουρα ένα κόμικ για τους φίλους του ήρωα (αν δεν το έχουν πιάσει ήδη) και το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όσους δεν έχουν γνωριστεί μαζί του, αλλά θα το ήθελαν.
  5. Το Iron Fist είναι η τέταρτη σειρά του Netflix που θα μας οδηγήσει στο σίριαλ Defenders. To Punisher τους βγήκε στην πορεία και ήταν εκτός προγραμματισμού. Ο χαρακτήρας είναι σχετικά αδούλευτος, όχι όσο η Jessica Jones, αλλά δεν έχει αναλωθεί στα χέρια διαφόρων όπως ο Daredevil και ο Punisher. Δεν έχει οριστεί ημερομηνία προβολής αλλά μάλλον στις αρχές του 2017 θα έχουμε την ευκαιρία να το παρακολουθήσουμε. Ο χαρακτήρας είναι δημιούργημα των Roy Thomas και Gil Kane. Το 1970 ήταν αρκετά της μόδας οι εισαγόμενες ταινίες καράτε, και αφού η MARVEL είχε δικαίωμα να βγάζει περισσότερα των 8, όπως υπήρχε κανόνας του πρακτορείου διανομής τύπου, δοκίμασε την τύχη της σε κόμικς τρόμου, διαστημικά, επικής φαντασίας και ανατολίτικων πολεμικών τεχνών. Δεν είχε την ίδια επιτυχία με το Master of Kung-Fu αλλά τον τίμησαν το χαρακτήρα σημαντικοί καλλιτέχνες όπως Len Wein, Doug Moench, Tony Isabella, Chris Claremont, Larry Hama, Arvell Jones, Pat Broderick, και John Byrne. Ο Iron Fist ή Danny είναι ένας δάσκαλος των πολεμικών τεχνών που ορφάνεψε όταν ο συνεργάτης του πατέρα του και ερωτευμένος με τη μητέρα του σκοτώνει τους γονείς του μικρού Danny κατά τη διάρκεια της αναζήτησής τους μιας μυθικής πόλης μοναχών της Άπω Ανατολής. Εκεί οι μοναχοί υιοθετούν το Danny και αυτός ασπάζεται τον τρόπο ζωής τους. Συνήθως παρουσιαζόταν σαν συνεργάτης του Luke Cage, και υποθέτω δε θα αφήσουν κάτι τέτοιο ανεκμετάλλευτο στις τηλεοπτικές σειρές. Στην Ελλάδα το γνωρίσαμε στο περιοδικό Μαστερ Κουνγκ Φου με το όνομα Σιδερογροθιάς, σε σκίτσο του υπέροχου Rudy Nebres. Οι περιπέτειες εκείνες είχαν πρωτοδημοσιευτεί στο αμερικάνικο Deadly Hands of Kung Fu. Το χαρακτήρα θα υποδυθεί ο Finn Jones, γνωστός από το Game of Thrones ως Loras Tyrell Σελίδα του χαρακτήρα στο Wikipedia εδώ. Μίνι τρέιλερ εδώ. [imdb=tt3322310]
  6. Σας ειχα υποσχεθεί μια παρουσίαση του Βοrn Again του Miller. Το Daredevil Born Again ήταν ένα storyline που κράτησε για 7 τεύχη στη ομώνυμη σειρα Daredevil. Συγγραφέας ειναι ο πλέον διαδεδομένος και καταξιωμένος δημιουργος Frank Miller. Σχεδιαστής, ο επίσης ευρύτερα αγαπημένος David Mazzucchelli,ο οποίος ήταν και ο "παρτενέρ" του Miller και στο αντίστοιχο Batman Year One της DC. Εισαγωγη Είναι δύσκολο κανείς να πιστέψει σήμερα,ότι όταν ο Miller ανέλαβε τα ηνία της σειράς, ο τίτλος ήταν διμηνιαίος και δεν είχε κατορθώσει να αναπτύξει την δική του προσωπικότητα. Όμως, όταν καταπιάστηκε με τον χαρακτήρα ο Miller στο τευχος #168, όλα άλλαξαν. Κατάφερε μέσα σε 22 σελίδες να χαράξει μια τελείως διαφορετική κατεύθυνση στον χαρακτήρα και στην ιστορία του. Ουσιαστικά ο Miller "θεωρείται" δημιουργός του Daredevil. To Born Again είναι μια ιδιαίτερα αγαπημένη ιστορία από τους αναγνώστες κι έχει πάρει τη διάκριση πλέον να χαρακτηρίζεται ως "Classic". Ας πάρουμε τα τεύχη με τη σειρά. Βοrn Again Προσοχή! Ακολουθούν μικρά(και μεγάλα - ανάλογα) spoilers.Συνεχίζετε με δική σας ευθύνη. Τι έχουμε εδώ? Η ιστορία είναι πολύ απλή,αλλά ο Miller καταφέρνει να περιπλέξει τα πράγματα και να την κάνει πιο σύνθετη. Η Karen Page, η πρώην γραμματέας του Matt Murdock (DD) και του Foggy Nelson,πουλάει την ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ του Matt στον υπόκοσμο για μια δόση ηρωίνης(drug fix). Ναι,καλά διαβάσατε.Τώρα όλοι ξέρουν ότι ο Matt ειναι ο DD! Και ποιός θα ήταν ο πρώτος που θα μπορούσε να επωφεληθεί από αυτό το γεγονός? Ελάτε,είναι εύκολο.Ένας χοντρός καράφλας με ένα μπαστουνάκι και ένα τσιγάρο στο χέρι? Ναι, καλά μαντέψατε ο Wilson Fisk: The Kingpin of Crime. Τι κατάφερε να κάνει με αυτό το προνόμιο? Να καταστρέψει τη ζωή του αιώνιου αντιπάλου του, Matt. Του πήρε το σπίτι του,τη δουλειά του,τους φίλους του και με μια λέξη: τη ζωή του. Το #228,παίζει να είναι ενα απο τα καλύτερα τεύχη του storyline. Ο Matt, μετά απο την ανατίναξη του σπιτιού του μένει μόνος στους δρόμους και νοικιάζει ένα διαμέρισμα σε ένα φθηνό ξενοδοχείο. Μένει εκεί όλο το βράδυ με την ιδέα της εκδίκησης να μαστίζει το κεφάλι του. Ένα σημείο που λάτρεψα είναι ότι, σιγά-σιγά ο Matt oδηγείται στην..παράνοια! Κάνει τρελά πράγματα και επιτίθεται σε αθώους ανθρώπους που νομίζει οτι δουλεύουν για τον Kingpin. Αποφασισμένος να αντιμετωπίσει τον Άρχοντα του Εγκλήματος πρόσωπο με πρόσωπο,φεύγει απο το δωμάτιο για να πάει να τον βρει. Ο Kingpin τον "περίμενε" να έρθει και είναι σαφώς πιο προετοιμασμένος από τον ήρωα μας, αιφνιδιάζοντάς τον με αυτόν τον τρόπο. Οπως καταλαβαίνετε ο Matt βγήκε ηττημένος,αλλα όχι νεκρός.... To #229 είναι personal favorite. Γιατί? Γιατί ο Miller εστιάζει στο ανθρώπινο στοιχείο του χαρακτήρα. Αγνοούμενος ο Matt για 11 μέρες, οι φίλοι του ανησυχούν. Η Karen Page νιώθει ένοχη που πρόδωσε τον Matt, ενώ εκείνος περνάει τη νύχτα του βαριά χτυπημένος στο δρόμο. Μου αρέσει η εσωτερική αφήγηση, η οποία αποτελεί και το βασικό μέσο διήγησης του Miller, ενώ καταφέρνει να μας κάνει σύντομες περιλήψεις γεγονότων και καταστάσεων χωρίς να αδικεί τον πρωτ/νιστή. Για να μη πολυλογώ,ο Matt επιστρέφει στην ενεργό δράση μετά απο την ανάρρωση και την περίθαλψη που έλαβε από τις μοναχές της Εκκλησίας.Και μπουμ...! The Devil's Back! Έτοιμος να αντιμετωπίσει τον Nuke ,τον τελευταίο άσσο στο μανίκι του Kingpin.Ως εδώ. Παρατηρειτε οτι δεν αναφέρω πολλα plot points,γ ιατι με όσα εχει γράψει ο Miller ούτε αύριο δεν θα τελείωνα... Ελπίζω το κείμενο να ηταν κατανοητό και να σας φάνηκε ενδιαφέρον. 9.5+/10,κατ'εμέ! Υ.Γ.:Σημαντικό ρόλο παίζει και ο Urich αλλά δεν χρειάζεται να το αναφέρω,γιατί είναι μια άλλη ιστορία...! Τώρα,μπορείτε να στείλετε μηνυματάκια...! Αλλα κομικς του Frank Miller : Στα ελληνικα : Sin City ( Anubis ) Sin City ( Μαμουθ ) 300 ( Μαμουθ ) 300 ΕΠΙΤΟΜΟ ( Μαμουθ ) 300 ( Τομος ) Βatman Ο Σκοτεινος Ιπποτης Επιστρεφει ( Ars Longa ) BATMAN: THE DARK KNIGHT STRIKES AGAIN - Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ BATMAN: THE DARK KNIGHT RETURNS - Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ( Αnubis ) CAPTAIN AMERICA BATMAN: YEAR ONE - H ΑΡΧΗ ALL STAR BATMAN & ROBIN - THE BOY WONDER Ξενες Εκδοσεις : Daredevil : The Man With No Fear EISNER/MILLER Sin City ( Αμερικανικη εκδοση ) Aφιερωμα στον DAVID MAZZUCCHELLI Aλλα εργα του David Mazzucchelli : Eξτρα Σουπερηρωες Asterios Polypop
  7. Η δικαιοσύνη είναι τυφλή, λένε. Μία φράση με πολλές ερμηνείες ανά τους αιώνες, της οποίας τα γενέθλια εντοπίζονται, μάλλον, κάπου στην αρχαιότητα, όταν οι Αρχαίοι Έλληνες αποφάσισαν να εντάξουν στη μυθολογία τους μία τυφλή θεότητα, τη Θέμιδα. Η Θέμις, Justitia αργότερα – στη ρωμαϊκή περίοδο -, ήταν η θεά της δικαιοσύνης. Οι μυθογράφοι επέλεξαν να είναι τυφλή, ως δείγμα αντικειμενικότητας και αμεροληψίας στην κρίση της. Αιώνες περάσανε από τότε, και η δικαιοσύνη δε χάνει την ευκαιρία να μας αποδεικνύει, κατά καιρούς, πως είναι πράγματι τυφλή. Ίσως, με τα χρόνια να έγινε και ολίγον κουφή. Αναμφίβολα, τα επιτεύγματα του νομικού κόσμου στη σύγχρονη εποχή είναι ανεκτίμητα και προς τη σωστή κατεύθυνση, πάντα όμως θα υπάρχουν παραφωνίες που θα αμαυρώνουν το έργο της. Και αν μιλήσουμε για εκείνη με ευρεία έννοια, και όχι αποκλειστικά αυτήν εντός των δικαστικών αιθουσών, τότε η δικαιοσύνη μάλλον θα δικαιούταν επίδομα αναπηρίας. Εμπνευσμένος, ίσως, από το μύθο της θεάς Θέμιδας, ο βετεράνος Αμερικανός δημιουργός υπερηρωικών κόμικς, Stan Lee, με συνεργό του τον επίσης κορυφαίο δημιουργό Jack Kirby, δημιούργησε έναν ήρωα που ενσαρκώνει την έννοια της δικαιοσύνης, ή τουλάχιστον προσπαθεί. Αυτός δεν είναι άλλος από τον «Διάβολο του Χελς Κίτσεν», τον Ντερντέβιλ (Daredevil). Τη μέρα, φοράει το κοστούμι του και αγωνίζεται για το δίκαιο στις δικαστικές αίθουσες ως δικηγόρος, και τη νύχτα αγωνίζεται για το δίκαιο στους δρόμους της Νέας Υόρκης, φορώντας την κόκκινη στολή του. Και, όπως η θεά της δικαιοσύνης, είναι τυφλός. Η ιστορία του, λίγο-πολύ, είναι γνωστή στους κόλπους των κομιξόφιλων, ας κάνω όμως, για την πληρότητα της παρουσίασης, μία σύνοψη του origin του ήρωα. Ο Ματ Μέρντοκ (Matthew Murdock) ήταν ο γιος ενός παλαίμαχου μποξέρ, του Τζακ. Σε νεαρή ηλικία, ο Ματ ενεπλάκη σε ένα ατύχημα, στην προσπάθεια να σώσει έναν τυφλό παππού από μία βέβαια σύγκρουση με ένα φορτηγό, το οποίο μετέφερε ραδιενεργά υλικά. Για κακή του τύχη, στην προσπάθειά του να ελιχθεί, το φορτηγό «έχασε» ένα από τα κιβώτια και το περιεχόμενό του κατέληξε στο πρόσωπο του ήρωά μας, αφαιρώντας του την ικανότητα να βλέπει. Παράλληλα, το ατύχημα προκάλεσε την όξυνση όλων των υπόλοιπων αισθήσεών του, καλλιεργώντας μάλιστα την «αίσθηση ραντάρ» που αναπληρώνει με το παραπάνω την απώλεια της όρασης. Ο Ματ καταφέρνει και μπαίνει στο πανεπιστήμιο, σπουδάζει στη Νομική όπου γνωρίζεται και γίνεται κολλητός με τον Φόγκυ (Franklin Nelson), με τον οποίο αργότερα ανοίγουν ένα δικηγορικό γραφείο. Ωστόσο, φέρει μία βαθιά πληγή. Ο πατέρας του έχει μπλέξει με τον υπόκοσμο του μποξ, στην προσπάθειά του να μεγαλώσει το γιο του χωρίς να του λείπει τίποτα. Όταν συμφωνεί να χάσει έναν ακόμα στημένο αγώνα, βλέπει το γιο του στο κοινό, να τον υποστηρίζει. Μη θέλοντας να απογοητεύσει το γιο του που τον θαυμάζει, κερδίζει τον αγώνα, αντίθετα στη συμφωνία. Χάνει, όμως, τη ζωή του. Και ο Ματ ορκίζεται να εκδικηθεί όσους δολοφόνησαν άδικα τον πατέρα του. Η ιστορία του, μία ολοκληρωμένη εισαγωγή στο θρύλο του ήρωα με την κόκκινη στολή και τα κέρατα, παρουσιάζεται από τα έμπειρα και ταλαντούχα χέρια των Frank Miller και John Romita Jr. στο «Daredevil: The Man Without Fear». Πρόκειται ουσιαστικά για το origin του χαρακτήρα, μία ψυχογραφικού χαρακτήρα ιστορία που παρακολουθεί την εξέλιξη του Ματ Μέρντοκ, από την παιδική του ηλικία μέχρι τα πρώτα του βήματα ως Ντερντέβιλ. Το ατύχημα, ο θάνατος του πατέρα του που τον καθόρισε, η γνωριμία του με τον Φόγκυ αλλά και με το μεγαλύτερο ειδύλλιό του, την Ελληνίδα Ηλέκτρα. Η εκπαίδευση με τον επίσης τυφλό Στικ (Stick), αλλά και η δημιουργία της αέναης κόντρας με τον βασιλιά του υποκόσμου, Κίνγκπιν (Kingpin). Το όνομα Ντερντέβιλ και ο απόηχος που έχει στη συγκρότηση του ήρωα, κυριαρχεί σε όλη την ιστορία. Από μισητό παρατσούκλι των παιδικών χρόνων, γίνεται παράσημο για τον ατρόμητο ήρωα. Όντας η πρώτη έκδοση αποκλειστικά αφιερωμένη στον τυφλό υπερήρωα, οι Εκδόσεις Οξύ κυκλοφόρησαν στα ελληνικά την ιστορία «Daredevil: Ο Ατρόμητος», το Μάρτιο του 2017. Και μάλλον, ήταν η καλύτερη επιλογή για να ξεκινήσουν, αφού έχουμε μία συμπυκνωμένη μεν, εκτενή δε, εισαγωγή στις περιπέτειες του, σε μία ιστορία που πρωτοκυκλοφόρησε το 1993 με αφορμή τα 30α γενέθλια του ήρωα. Το καλλιτεχνικό δίδυμο των Frank Miller και John Romita Jr., εκ των οποίων ο πρώτος έδωσε στο παρελθόν μία νέα πνοή και υπόσταση στο μύθο του ήρωα (όπως θα δούμε παρακάτω), και ο δεύτερος είχε την καλλιτεχνική επάρκεια για να παρουσιάσει έναν κλασικό ήρωα με μία σύγχρονη οπτική, ήταν η καλύτερη επιλογή για αυτό το εγχείρημα. Εκτός από την προαναφερόμενη έκδοση, οι Εκδόσεις Οξύ τόλμησαν πρόσφατα ένα ακόμα εκδοτικό ρίσκο, κυκλοφορώντας το Daredevil των Frank Miller & Klaus Janson. Κατά πολλούς, πρόκειται για ένα από τα καλύτερα runs του ήρωα, με τον Frank Miller στο σχεδιαστικό τιμόνι, αλλά όχι μόνο: πολύ συχνά η πλοκή της ιστορίας ήταν αποτέλεσμα της συνεργασίας του κορυφαίου δημιουργού με τον σεναριογράφο της εποχής Roger McKenzie. Όπως σημειώνεται στο οπισθόφυλλο της έκδοσης, ένας κλασικός ήρωας της Marvel επαναπροσδιορίζεται από έναν από τους μεγαλύτερους οραματιστές των κόμικς! Για τον Miller, η ενασχόληση με τον ήρωα ήταν μία μεγάλη πρόκληση, όπως δηλώνει ο ίδιος στην εισαγωγή του βιβλίου: «Πάντα με ενδιέφερε η ιδέα ενός ήρωα του οποίου η καθοριστική ιδιότητα είναι μια αναπηρία – ένας τυφλός πρωταγωνιστής σε ένα καθαρά οπτικό μέσο – και, το πιο σημαντικό, το Daredevil μου προσέφερε την ευκαιρία να σχεδιάσω τα τρομακτικά εγκληματικά κόμικς που πάντα ονειρευόμουν. Η προσωπικότητα του ήρωα αρχίζει να αποκρυσταλλώνεται στα τεύχη που κυκλοφόρησαν στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές του ’80, όπως και η θέση του στο σύμπαν της Marvel. Οι δευτερεύοντες αντίπαλοι του Spider-Man ανακτούν καίριο ρόλο στις ιστορίες του Daredevil, καθιστάμενοι βασικοί αντίπαλοι του «ντι-ντι», όπως αρέσκεται να τον αποκαλεί ο αραχνάνθρωπος «κολλητός» του. Με προεξέχοντα τον Κίνγκπιν, ο οποίος καταλήγει να είναι ένας από τους βασικούς ανταγωνιστές των ιστοριών του Ντερντέβιλ. Ο πιο εμβληματικός κακός, βέβαια, δεν είναι άλλος από τον Μπούλσαϊ (Bullseye). Ένας ψυχάκιας ήρωας με ακριβέστατο στόχο και τρομερή δύναμη, ώστε να μπορεί να διαπερνά κρανία εκτοξεύοντας μολύβια ή χάρτινα αεροπλανάκια. Η κόντρα του με τον Ντερντέβιλ κρατάει πολλά χρόνια, από την πρώτη του εμφάνιση το 1976. Στις ιστορίες του προαναφερθέντος τόμου, που κυκλοφορεί στα ελληνικά από το Δεκέμβριο του 2017, έρχεται πολλές φορές αντιμέτωπος με τον αγαπημένο μας ήρωα, ομολογώντας έμμεσα την ψύχωση που έχει μαζί του. Μάλιστα, χρησιμοποιεί την Μαύρη Χήρα (ένα από τα ερωτικά ενδιαφέροντα του Ματ Μέρντοκ), αλλά αργότερα και την Ηλέκτρα, σαν δόλωμα για να τραβήξει την προσοχή του. Το φινάλε του τεύχους #168 με τίτλο «Elektra» (περιλαμβάνεται στον τόμο Daredevil: Frank Miller & Klaus Janson. Εκτός από την εμφάνιση μεγάλων ονομάτων του σύμπαντος της Marvel, όπως η Μαύρη Χήρα, ο Μπούλσαϊ, ο Δρ. Όκταπους, ο Κίνγκπιν, ο Σπάιντερμαν και ο Χαλκ, θεωρώ πως το σημαντικότερο τεύχος της σειράς είναι το #168 με τίτλο «Ηλέκτρα». Ο Frank Miller δημιουργεί από το μηδέν μία εμβληματική ηρωίδα, όχι μόνο για τη σειρά, αλλά για το υπερηρωικό κόμικ γενικότερα. Όσο βλέπουμε την επανεμφάνισή της στη ζωή του -εκδικητή πλέον- Ματ, παρακολουθούμε μέσω αναδρομών στα φοιτητικά χρόνια του νεαρού πρωταγωνιστή την καθοριστική γνωριμία του με την Ελληνίδα, κόρη πρέσβη, Ηλέκτρα. Όπως και για τον ήρωά μας, έτσι και για την ηρωίδα, ο τραγικός θάνατος του πατέρα της σηματοδοτεί την εξέλιξή της σε μία ψυχρή πληρωμένη δολοφόνο. Παρά το σύντομο της ερωτικής τους περιπέτειας, το ψυχολογικό δέσιμο με τον Ντερντέβιλ είναι το μόνο τρωτό σημείο της. Ο Miller κατάφερε, με μόλις ένα κεφάλαιο, να καλλιεργήσει ένα από τα σημαντικότερα ειδύλλια στο χώρο της Ένατης Τέχνης. Η Ηλέκτρα δεν άργησε να αποκτήσει και τα δικά της κόμικς, όπως το κορυφαίο Elektra: Assassin. Ο Daredevil συνεχίζει να εκδίδεται μέχρι και σήμερα (#604). Κατά κοινή ομολογία, ωστόσο, η καλύτερη περίοδος του ήρωα ήταν όσο στο τιμόνι της σειράς βρέθηκε ο Frank Miller: με αφετηρία τον τόμο που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, μέχρι το Born Again των Miller και David Mazzuccheli. Από τα πιο πρόσφατα, μάλλον θα ξεχώριζα το Shadowland, που αποτέλεσε μάλιστα ένα μεγάλο crossover, με την εμφάνιση πολλών γνωστών ηρώων από άλλες σειρές, με τον ήρωα να υποκύπτει στη σκοτεινή του πλευρά. Άλλωστε, διαχρονικά, ο Daredevil ακροβατεί ανάμεσα στον υπερήρωα και τον αντιήρωα. Όπως πολύ εύστοχα έχει επισημάνει ο Frank Miller, ο Ντερντέβιλ έχει βασικά το υπόβαθρο ενός «κακού»: παρατημένο παιδί, μεγαλωμένο μόνο με τον πατέρα του, θύμα bullying στο σχολείο, ανάπηρος από ατύχημα, βιώνει τη δολοφονία του πατέρα του από τον υπόκοσμο… Αυτό που τον κράτησε μακριά από το σκοτεινό μονοπάτι, ήταν μάλλον η νομική του κατάρτιση και η προσήλωσή του στην έννοια της δικαιοσύνης. Η επιτυχία του ήρωα, δεν άργησε να οδηγήσει στη μεταφορά του και σε άλλα μέσα. Παρακάμπτοντας τα σύντομα περάσματα στη μικρή οθόνη με τη μορφή κινουμένων σχεδίων, η πρώτη δυναμική εμφάνιση του Daredevil στην οθόνη ήταν το 2003, στην ομότιτλη ταινία με πρωταγωνιστή τον Ben Affleck. Δύο χρόνια μετά, ήρθε και η ταινία Elektra. Βέβαια, οφείλω να ομολογήσω πως και οι δύο ταινίες δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν το μεγαλείο του DD. Αυτός που τα κατάφερε, ήταν ο Charlie Cox. Ο νεαρός ηθοποιός πρωταγωνιστεί στην πολύ επιτυχημένη σειρά Daredevil, που ξεκίνησε από το Netflix το 2015, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Έχοντας παρουσιάσει ήρωες όπως ο Κίνγκπιν, ο Στικ, ο Punisher και η Ηλέκτρα μέχρι τη δεύτερη σεζόν, περιμένουμε εναγωνίως την τρίτη. Στο μεταξύ, υπάρχει και το The Defenders, για να μας δίνει μια γεύση. Και, ποιος ξέρει, ίσως σύντομα δούμε να μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη, σαν κομμάτι του βασικού Marvel Cinematic Universe… Πηγή: https://docmz.wordpress.com/2018/06/22/daredevil-justice-is-blind/
  8. Daredevil- Ο Frank Miller και η επανεφεύρεση ενός χαρακτήρα Εδώ στο Smassing Culture αγαπάμε τον Frank Miller και δεν το κρύβουμε. Στο Dark Knight Returns, το Sin City και πολλά άλλα έργα του, έθεσε τις βάσεις για μία ριζική αλλαγή στην τέχνη των κόμικ και το πέρασμα της στην πιο ώριμη αλλά και σκοτεινή, περίοδο τους που συνδέθηκε με τη δεκαετία του ‘80. Πρόδρομος αυτών των, κλασικών πλέον, κόμικ υπήρξε η δουλειά του Miller στη Marvel στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ξεκινώντας από σχεδιαστής στο κόμικ Spectacular Spider-Man, πέρασε στη συνέχεια στη σειρά του Daredevil, αρχικά στο σχέδιο και στην πορεία ανέλαβε όλο τον τίτλο. Ο Miller αναβάπτισε τον τυφλό υπερ-ήρωα και από δευτεροκλασάτο χαρακτήρα τον μετέτρεψε σε ήρωα πρώτης γραμμής, δείχνοντας τα πρώτα δείγματα από το τεράστιο ταλέντο του στο σχέδιο και, κατά βάση στο σενάριο. Η ελληνική έκδοση του Daredevil έρχεται από τις εκδόσεις Οξύ για να μας διηγηθεί αυτή την πορεία. Πρόκειται για μία συλλογή 16 τευχών, τα 2 του Spectacular Spider-Man που δούλεψε ο Miller και τα πρώτα 14 που έκανε για τον Daredevil, ξεκινώντας από το ιστορικό τεύχος υπ αριθμόν 158 που κυκλοφόρησε πρώτη φορά τον Μάιο του 1979. Υπάρχουν πολλές ιστορικές «πρωτιές» μέσα σε αυτά τα τεύχη: η πρώτη εμφάνιση της Elektra, η πρώτη εμφάνιση του Kingpin ως βασικού εχθρού του Daredevil και πολλά άλλα. Πρωταγωνιστής όλων των ιστοριών είναι, φυσικά, ο άνθρωπος χωρίς φόβους, ο Daredevil που θα αντιμετωπίσει μία σειρά αντιπάλων από πιο δευτερεύοντες (όπως ο Gladiator) μέχρι παραδοσιακούς εχθρούς του Spider-Man (που ο Miller παραδέχεται ότι προσπαθούσε να κλέψει). Στο επίκεντρο όλων είναι ο Bullseye, ο πληρωμένος δολοφόνος που αναπτύσσει εμμονή με τον Daredevil και προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ανώτερος του. Η παρουσία του συνενώνει με έναν τρόπο όλες τις ιστορίες και θέτει διαρκώς τα πιο δύσκολα διλήμματα στον Daredevil, τον φέρνει στα όρια των δυνάμεων του αλλά και των ηθικών αρχών του. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι εύκολη η ζωή του κατά τα άλλα. Ο Matt Murdock προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην καριέρα του ως δικηγόρος, τη ζωή του με ανθρώπους που τον βλέπουν ως έναν ανυπεράσπιστο τυφλό και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ως Daredevil, προσπαθώντας να προστατεύσει τις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές της Νέας Υόρκης. Όσο περισσότερο διαβάζουμε, η πόλη παίρνει τη θέση της ως συμπρωταγωνίστρια. Δεν είναι απλά ένα σκηνικό μέσα στο οποίο εκτυλίσσονται οι περιπέτειες. Ο Miller παίζει συνέχεια με την αντίφαση ανάμεσα στις πολλαπλές πραγματικότητες που συνυπάρχουν μέσα στην αμερικάνικη μεγαλούπολη. Πανοραμικά πλάνα στους ουρανοξύστες και close up στα γκέτο και στις υποβαθμισμένες συνοικίες, εντυπωσιακά κτήρια που στο εσωτερικό τους συνεδριάζουν οι μαφίες της πόλης. Μέσα στις αντιφάσεις και ο ίδιος ο Daredevil: ως Matt Murdock κυνηγάει τη δική του θέση μέσα στην «υψηλή κοινωνία» ενώ οι βραδινές περιπέτειές του του θυμίζουν ότι η πόλη δεν είναι μόνο η βιτρίνα της. Με αυτό τον τρόπο, ο Miller ξεκινάει τη μεγάλη συνάντηση noir αστυνομικού και υπερηρωικού κόμικ, η οποία επηρεάζει βαθύτατα το είδος μέχρι και σήμερα. Ο Daredevil βγάζει τη στολή, γίνεται ντεντέκτιβ μέσα στον υπόκοσμο, γνωρίζει χαρακτήρες και, το κυριότερο, έρχεται μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις όπου τα πράγματα δεν είναι άσπρο-μαύρο. Το κόμικ κορυφώνεται με την εμφάνιση του Kingpin –ο οποίος εντάσσεται πλέον στις ιστορίες του Daredevil και όχι τόσο του Spider-Man– που φέρνει ανακατατάξεις μέσα στη μαφία. Ο κλασικός «κακός» αποκτά βάθος μέσα από το σενάριο του Miller και μας δίνει έναν από τους πιο ενδιαφέροντες και αντιφατικούς χαρακτήρες της Marvel. Αυτή η ανανέωση του Kingpin τον καθορίζει μέχρι σήμερα και επηρέασε την εξαιρετική ερμηνεία του Vincent d’ Onofrio στην πρώτη σεζόν της σειράς του Daredevil. Ο αναγνώστης θα προσέξει καρέ και γωνίες που μεταφέρθηκαν στη σκηνοθεσία αλλά και λεπτομερείς εκφράσεις του Kingpin που έδωσαν έμπνευση στις πιο δυνατές σκηνές του D’Onofrio (Daredevil, The Magnificent Seven) Συνολικά, το τεύχος του Daredevil είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα πώς έρχεται η αναγέννηση ενός ήρωα και του περιβάλλοντος του και αξιοποιούνται δυνατότητες που δεν είχαν βγει στην επιφάνεια. Στην εισαγωγή που προηγείται των ιστοριών, διαβάζουμε ένα σύντομο κείμενο του Miller που λέει ότι τον ενδιέφερε «ένας τυφλός πρωταγωνιστής σε ένα καθαρά οπτικό μέσο» όπως τα κόμικ. Βρήκε, συνεπώς, μία νέα οπτική για τον ήρωα, την πόλη του και τους αντιπάλους του και δημιούργησε μία επιτυχημένη σειρά που αντηχεί με διαφορετικούς τρόπους μέχρι σήμερα. Έχει πολλά να μάθει από αυτή τη διαδικασία η ίδια η Marvel που ανακοινώνει το ένα relaunch χαρακτήρων μετά το άλλο, υπόσχεται, εναλλάξ, νέα ξεκινήματα και επιστροφές στο παλιό ενώ, κατά βάση, παραμένει εγκλωβισμένη στη μετριότητα. Πηγή
  9. Οι αναγνώστες των κόμικ δεν είναι πια "nerds", υπογραμμίζει στο News 24/7 ο υπεύθυνος του τμήματος Κόμικς των Εκδόσεων "Οξύ", και μιλά για τις νέες μεταφρασμένες στα ελληνικά εκδόσεις της εταιρείας που στοχεύουν να συστήσουν εκ νέου τους πιο διάσημους ήρωες-σύμβολα της ποπ κουλτούρας στην αγορά της χώρας. Τα κόμικς, η ένατη και πιο "ανήσυχη" των καλών τεχνών, έχει προσφέρει στη σύγχρονη μαζική κουλτούρα κάποιες από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες και μορφές. Πρόκειται για μια "ποπ" εικαστική μορφή, γέννημα-θρέμμα του 20ου αιώνα, που ήρθε να ανατρέψει το κλασικό παραμύθι μέσα από πολύμορφα καρέ, ευφάνταστα "συννεφάκια" και πανίσχυρους αλλά εύθραυστους χαρακτήρες. Στην απαρχή τους, τα κόμικ απευθύνονταν κυρίως στα παιδιά και τους εφήβους. Με τα χρόνια ωστόσο απέκτησαν φανατικούς ενήλικες αναγνώστες. Αν και στην αρχή η τέχνη τους κατηγορήθηκε και διώχθηκε (με κατηγορίες όπως αυτή της προπαγάνδας ή του "ακατάλληλου" περιεχομένου) εντούτοις κατάφερε να πατήσει στα "πόδια" της και να μεγαλουργήσει. Κάποτε οι φίλοι της ενάτης τέχνης θεωρούνταν ανώριμοι ή και "σπασίκλες" (nerds). Σήμερα, η εξέλιξη του μέσου έχει εξελίξει και τους κομικόφιλους σε "ψαγμένους" και ενημερωμένους αναγνώστες. Τη σκυτάλη για την περαιτέρω διάδοση των κόμικ στο ελληνικό κοινό σήμερα, το οποίο έχει διευρυνθεί σημαντικά μετά τις πρώτες -συλλεκτικές πλέον- απόπειρες εκδοτικών οίκων τις δεκαετίες του 70' και του '80 (μεταξύ τους οι εκδόσεις "Ψαρόπουλος" με τον Superman, οι εκδόσεις "Καμπανάς" με τον Spider-man και οι Μαμούθ με τους X-men για να μη μιλήσουμε για τον "Μίκυ Μάους" και τα "Κόμιξ" της Νέας Ακτίνας) αναλαμβάνουν σήμερα οι εκδόσεις "Οξύ" που στοχεύουν να φέρουν μια σύγχρονη αντίληψη, νέα εικαστική προσέγγιση και ακριβή απόδοση στις πιο σημαντικές ιστορίες αγαπημένων ηρώων. Το News 24/7 συνάντησε τον υπεύθυνο του τμήματος Κόμικς των Εκδόσεων "Οξύ" κ. Σάββα Αργυρού, ο οποίος μίλησε για την εξέλιξη των κόμικ μέσα από τις ανάγκες των εποχών και του αναγνωστικού κοινού, την κινηματογραφική και τηλεοπτική τους μεταφορά που έχουν αποκτήσει σήμερα φαινομενικές διαστάσεις καθώς και τα εκδοτικά σχέδια και στόχους της "Οξύ". "Οι υπερήρωες έγιναν mainstream, τα κόμικ έγιναν mainstream, άρα και οι αναγνώστες κόμικς έγιναν mainstream" τονίζει ο Σάββας Αργυρού Έχετε επιλέξει να εκδώσετε κάποια εμβληματικές ιστορίες, από τον Daredevil του Miller μέχρι το Planet Hulk. Ποια ήταν τα κριτήρια να επιλέξετε τους συγκεκριμένους τίτλους; «Προσπαθούμε να κάνουμε μια μίξη από κλασικές και σύγχρονες ιστορίες, με έμφαση στην ποιότητα της πλοκής της ιστορίας. Σημαντικό για εμάς είναι οι ιστορίες να είναι ει δυνατόν αυτοτελείς και να προσφέρουν μια ολοκληρωμένη αφήγηση στον αναγνώστη. Όσον αφορά στους τίτλους αυτούς καθ’ εαυτούς, είναι εκείνοι οι οποίοι καθόρισαν τους χαρακτήρες αυτούς, είχαν εξαιρετική εμπορική και καλλιτεχνική πορεία και αναγνωσιμότητα στο εξωτερικό. Αφορούσαν επίσης ήρωες με μεγάλη βάση φίλων στην Ελλάδα.» Λίγες ελληνικές εταιρείες έχουν καταφέρει να πάρουν τα δικαιώματα για έκδοση υπερηρωικών τίτλων της Marvel. Πώς είναι η συνεργασία με τον κολοσσό των κόμικ; «Σαν μία εκ των δύο μεγαλύτερων εταιρειών στον κόσμο στον χώρο των κόμικς, η προσέγγιση με την Marvel απαιτεί πρωτίστως την εμπειρία να κάνεις τη σωστή τοποθέτηση των τίτλων στην αγορά, να μπορέσεις να διαλέξεις τις ιστορίες εκείνες που είναι πιο κατάλληλες και έχουν μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό της χώρας σου, να έχεις τη σωστή στρατηγική marketing και να έχεις επαφή με τον αναγνώστη του συγκεκριμένου είδους. Η Marvel μας εμπιστεύεται σε όλα αυτά γιατί στις Εκδόσεις "Οξύ" έχουμε μακροχρόνια επαφή με το συγκεκριμένο είδος αναγνωστικού κοινού που είναι ιδιαίτερο και απαιτητικό. Πέραν αυτού, οι άνθρωποι με τους οποίους μιλώ είναι μάλλον ιδιαίτερα προσεγγίσιμοι και δεκτικοί, έντονα πρόθυμοι να δώσουν συμβουλές σχετικά με τίτλους ή χαρακτήρες.» Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην έκδοση ξενόγλωσσων κόμικ; «Η επιλογή του τίτλου, ποια ιστορία θα διαλέξεις για για ποιον χαρακτήρα. Πρέπει να αφορά έναν ήρωα που θα έχει απήχηση στο εγχώριο κοινό και η συνολική έκδοση να αποτελείται από λογικό αριθμό τευχών που θα ολοκληρώνουν, ιδανικά, την ιστορία (Είμαι ενάντιος στο να προσφέρεις ημιτελείς ή ανολοκλήρωτες ιστορίες στους αναγνώστες). Στην πρόκληση της επιλογής τίτλων συνίσταται καιι το ότι πρέπει να είσαι ενήμερος για έναν ουσιαστικά άπειρο αριθμό ιστοριών για έναν άπειρο αριθμό χαρακτήρων – σκεφτείτε πόσοι χαρακτήρες υπάρχουν στο σύμπαν της Marvel, πολλαπλασιάστε το αυτό με τον αριθμό των ιστοριών για τον κάθε χαρακτήρα, και μετά πολλαπλασιάστε το πάλι, με τον αριθμό των, ας πούμε, 20 μεγαλύτερων εκδοτικών εταιρειών κόμικς στο κόσμο – και αυτό είναι από μόνο του μια πρόκληση». Οι Εκδόσεις Οξύ εκδίδουν επίσης σειρές όπως το "Hellboy" ή το "Dracula". Ποιες άλλες σειρές θα σας ενδιέφεραν και πού στοχεύετε; «Εμπράκτως εξετάζουμε σχεδόν κάθε σειρά που μπορεί να έχει ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό. Κύριο κριτήριο -εκτός από την αυτοτέλεια και την ποιότητα της ιστορίας- είναι και η αναγνωρισιμότητα των χαρακτήρων αλλά και η επιτυχία που έχει διαγράψει η σειρά στο εξωτερικό. Το Hellboy and the B.P.R.D. 1952, π.χ. αφορά έναν εξαιρετικό τίτλο ενός τεράστιου franchise, το οποίο αναμένεται να αποκτήσει ανανεωμένο ενδιαφέρον παγκόσμια μετά και την επερχόμενη νέα ταινία με τον ομώνυμο ήρωα. Όσον αφορά σειρές και κόμικ που μας ενδιαφέρουν, εκτός από το υπερηρωικό είδος στο οποίο θα δείτε πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα από τη Marvel, μέσα στα σχέδιά μας για το 2018 είναι η έκδοση του πρώτου τόμου του "Saga", των Brian K. Vaughan και Fiona Staples, μιας σειράς που έχει κερδίσει όποιο σημαντικό βραβείο κόμικ υπάρχει. Επίσης θα κυκλοφορήσουμε τα "Patience" του Daniel Clowes και το "The Terrible and Wonderful Reasons Why I Run Long Distances" του Μatthew Inman. Γενικά, το κοινό μπορεί να αναμένει αρκετή ποικιλία από τις εκδόσεις μας στο (εγγύς) μέλλον, πέρα από το αμιγώς υπερηρωικό κόμικ. Ήδη κυκλοφόρησαν άλλωστε ο "Θάνατος του Στάλιν" και το "Nick Cave - Mercy on Me", τα οποία αγκαλιάστηκαν από το ελληνικό κοινό». Ένα σχόλιό σας για το πώς έχει εξελιχθεί το αναγνωστικό κοινό των κόμικ; Κάποτε χαρακτηρίζαμε τους κομικόφιλους ως "nerds"... «Νομίζω ότι η λέξη που εξηγεί αυτό που έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια είναι το "mainstream": Οι υπερήρωες έγιναν mainstream, τα κόμικ έγιναν mainstream, άρα και οι αναγνώστες κόμικς έγιναν mainstream. Σε αυτό, φυσικά, τεράστιο ρόλο έπαιξαν οι κινηματογραφικές μεταφορές υπερηρώων στον κινηματογράφο, οι οποίες γνώρισαν τους ήρωες σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό και τους έβαλαν, όχι από το παράθυρο, αλλά κανονικά από την πόρτα, στην καθημερινότητα όλων μας. Σημαντική θεωρώ επίσης την εξέλιξη των ιστοριών των υπερηρωικών, κυρίως, κόμικ, όσον αφορά στο ύφος, στο σχέδιο, και στην πλοκή των ιστοριών. Διαχρονικά, τα κόμικ εξελίσσονται και ενηλικιώνονται, αλλά αυτό έγινε ιδιαίτερα έκδηλο από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όταν έγινε μια σαφής και άμεσα αντιληπτή στροφή σε πιο ρεαλιστικό σχέδιο. Επιπλέον, η ολοένα αυξανόμενη χρήση των κόμικ ως ένα μέσο για να εξιστορηθούν καινούργιες ιστορίες ή για να γίνουν μεταφορές, συνισέφερε αισθητά στην μετάδοσή τους. Παραδείγματος χάριν, όταν ο Chuck Palahniuk αποφάσισε να γράψει την συνέχεια του Fight Club, δεν έβγαλε ένα δεύτερο βιβλίο αλλά το κυκλοφόρησε κατευθείαν σε κόμικ. Είναι ένα μέσο με μεγάλες δυνατότητες οι οποίες τώρα εξερευνώνται για πρώτη φορά, ουσιαστικά, και αυτό επίσης συμβάλει στη ραγδαία αύξηση της απήχησής του. Δεν είναι τυχαίο το ότι η πιο πιστή μεταφορά του "A Song of Ice and Fire" δεν είναι το τηλεοπτικό Game of Thrones, αλλά τα αντίστοιχα κόμικ της Dynamite». Το ελληνικό αναγνωστικό κοινό των κόμικ από την εμπειρία σας έχει διευρυνθεί τα τελευταία χρόνια; Και πώς συμπεριφέρεται, κυνηγάει τις κλασικές ιστορίες ή θέλει τις πιο σύγχρονες των ηρώων; «Έχει διευρυνθεί εμφατικά. Πάντα με αιχμή του δόρατος ιστορίες που συνδέονται με κάποιο τρόπο με ταινίες ή σειρές, που δίνουν μεγαλύτερη απήχηση σε χαρακτήρες. Νομίζω ότι υπάρχει κοινό και για τα δύο, και για τις κλασικές αλλά και τις πιο σύγχρονες ιστορίες. Από την εμπειρία μου διαπιστώνω ότι υπάρχει μια έντονη ροπή από το ελληνικό κοινό τα τελευταία χρόνια προς τις πιο σύγχρονες ιστορίες, με δυναμικό σκοτεινό σχέδιο». Παρακολουθείτε τις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές μεταφορές των κόμικ και αν ναι πώς σας φαίνονται ως προς την απόδοση των ηρώων; «Φυσικά και τις παρακολουθούμε, και σαν Εκδόσεις Οξύ, αλλά και σαν φαν. Θεωρώ τις σειρές του Netflix εξαιρετικές ως προς την απόδοση των χαρακτήρων – οι πέντε ήρωες με τους οποίους έχουν διαλέξει να ασχοληθούν μέχρι στιγμής (Daredevil, Punisher, Jessica Jones, Luke Cage, Iron Fist) ταιριάζουν γάντι στην τηλεόραση και σε μεταφορά σε σειρά. Ίσως οι μεταφορές αυτές να είναι πιο πετυχημένες από τις αντίστοιχες κινηματογραφικές όσον αφορά στην ουσία των χαρακτήρων από τα κόμικ. Το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU) ήταν ένα τεράστιο, πρωτόγνωρο εγχείρημα, το οποίο νομίζω έχει στεφθεί με απόλυτη επιτυχία. Έχει γίνει αρκετά έως πολύ καλή δουλειά στην απόδοση των χαρακτήρων. Προσωπικά ξεχωρίζω το πρώτο "Avengers", το "Captain America: Civil War" και το"Thor: Ragnarok". Αναμένω δε με ανυπομονησία το επερχόμενο "Infinity War", το οποίο πιστεύω ότι θα είναι η καλύτερη ταινία της Marvel… μέχρι την επόμενη». Η σχέση των εκδόσεων Οξύ με τους Έλληνες κομίστες; Σας ενδιαφέρει μια συνεργασία με νέα εγχώρια ταλέντα; «Επί της αρχής μας ενδιαφέρει, όμως υπάρχουν αρκετές προκλήσεις: Η αγορά είναι πολύ μικρή και έτσι η δημιουργία ενός έργου από το μηδέν μπορεί να είναι δυσλειτουργική. Θα πρέπει είτε να αδικηθεί ο δημιουργός αφού τα μελλοντικά δικαιώματα που θα εισπράξει (ή ακόμη και προεισπράξει) θα είναι πολύ λίγα σε σχέση με τον χρόνο και την δουλειά του, είτε ο εκδότης να αδικήσει τον εαυτό του και τους αναγνώστες του με την εξαιρετικά υψηλή λιανική τιμή που θα πρέπει να ορίσει στην έκδοση αυτή. Γι’ αυτό τον λόγο προτιμάμε την ξένη παραγωγή όπου εκεί η απόσβεση της αμοιβής του δημιουργού έχει ήδη γίνει, χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχουμε και τις κεραίες μας ανοιχτές, και για κάτι πραγματικά πολύ αξιόλογο από την εγχώρια παραγωγή». Η προσωπική σας σχέση σας με τα κόμικ; «Η σχέση μου με τα κόμικ ξεκινά σε πολύ μικρή ηλικία, με τις κλασικές ιστορίες του Disney (είμαι φαν του Θείου Σκρούτζ, και του Ντον Ρόσα), και μετά προχωρώντας σε Αστερίξ και Λούκι Λουκ. Ακολούθησε ο Κόναν, οι X-Men των εκδόσεων Μαμούθ. Το πρώτο υπερηρωικό κόμικ που είχα διαβάσει ήταν το "X-Men: The Dark Phoenix Saga", και από τότε "κόλλησα" με το είδος. Να σημειωθεί ότι ο εν λόγω τίτλος θα κυκλοφορήσει και από τις εκδόσεις μας, στους προσεχείς μήνες. Αγοράζω πολλά κόμικ, κυρίως σε σκληρόδετη μορφή με ένα ευρύ φάσμα σε εταιρείες, και ιστορίες. Πιο πολύτιμο απόκτημά μου είναι οι δύο τόμοι του Βίου και της Πολιτείας του Σκρουτζ Μακ Ντακ, τα οποία μου υπέγραψε ο ίδιος ο Ντον Ρόσα». Ο αγαπημένος σας ήρωας; Και το αγαπημένο σας storyline. «Ο Thor είναι διαχρονικά ο αγαπημένος μου ήρωας. Είναι σπάνιοι οι χαρακτήρες που σου επιτρέπουν να τους αναλύσεις τόσο βαθιά (θεός-άνθρωπος, θνητότητα, κληρονομιά και τι εν τέλει σημαίνει να είσαι άνθρωπος), και ταυτόχρονα παραμένουν συναρπαστικοί και "bad-ass"! Αγαπημένα μου storyline είναι σίγουρα όλο το run του Straczynski στον Thor, το πρόσφατο "Thor: God of Thunder" των Aaron και Ribic και το τρίτο τεύχος του "Thor: Heaven and Earth"». Και το σχετικό link...
  10. View File DAREDEVIL SHADOWLAND (ANDY DIGGLE-BILLY TAN) Μετά την καταστροφή του Siege και τους Avengers του Norman Osborn,Ο Λεστερ αποδρά απο ένα σκάφος όπου κρατούνταν και επιστρέφει ως Bullseye για να κυνηγήσει τον Daredevil και την φατρία του Χεριού, η οποία έχει ως ηγέτη της πλέον τον Ματ , ανακαλύπτωντας πως το οικοδομικό τετράγωνο που είχε ανατινάξει έχει γινει ένα οχυρό,και η περιοχή έχει μετονομαστεί σε Shadowland διοικούμενη απο τον Daredevil. Οι δυο τους μάχoνται ,και ο Daredevil βγάζει τους ώμους του Bullseye και..........Ο Luke Cage και ο Iron Fist που παρακολουθούν τι γινεται, προσπαθούν να τον αντιμετωπίσουν αλλά ο Μερντοκ γυρνά και οχυρώνεται στο κάστρο του. Είναι πλέον ο Daredevil ήρωας,η η φατρία του Χεριού τον οδηγεί όλο και περισσότερο στο σκοτάδι του εαυτού του ; Ανάλυση στα 200 dpi και 1654x2283. Mετάφραση : Dio Submitter Dio Submitted 10/11/2014 Category SCANLATIONS Δημιουργοί Diggle Andy,Tan Billy  
  11. View File DAREDEVIL BORN AGAIN (FRANK MILLER-DAVID MAZZUCCHELLI) To κλασικό έπος του Frank Miller σε σχέδιο του David Mazzuccheli. Οπως και στο Circle of Blood έτσι και εδώ μεταφέρθηκαν οι ελληνικοί διάλογοι από τα τεύχη 7-14 του περιοδικού Captain America από τις εκδόσεις Καμπανάς, στο αμερικάνικο tpb. EΔΩ η παρουσίαση. Ανάλυση 200dpi και 1732x2441. Submitter Dio Submitted 10/14/2014 Category ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ Δημιουργοί Miller Frank ,Mazzucchelli David  
  12. Σειρά κομικς, που μας δίνει το origin του Daredevil - Matt Murdock. Εκδόθηκαν συνολικά 5 τεύχη από την Marvel Comics, κατά τα έτη 1993-1994. Σενάριο από τον Frank Miller, σχέδιο από John Romita Jr., μελάνια Al Williamson, χρώματα από την Christie Scheele και lettering από Joe Rosen. Συγκεκριμένα Τεύχος #1 - Οκτώβριος 1993 σελίδες 27 Τεύχος #2 - Νοέμβριος 1993 σελ. 33 Τεύχος #3 - Δεκέμβριος 1993 σελ.33 Τεύχος #4 - Ιανουάριος 1994 σελ. 28 Τεύχος #5 - Φεβρουάριος 1994 σελ. 24 Εξώφυλλα 1. 2. 3. 4. 5. Πλοκή (σποιλερς!) Συναντούμε τον Matt Murdock όταν ήταν παιδί και είχε ακόμη την όρασή του. Μένει μαζί με τον πυγμάχο πατέρα του, Jack (που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα) σε μια γειτονιά στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στο Hell's Kitchen. Ο Matt Ενώ δεν μπορεί πλέον να δει, με τη βοήθεια ενός αγνώστου με το όνομα Stick που τον προπονεί καθημερινά και μυστικά, αυξάνει τις υπόλοιπες αισθήσεις του, πέρα από την κανονική ανθρώπινη ικανότητα. Παράλληλα, διαβάζει όσο πιο πολύ μπορεί, καθώς έχει υποσχεθεί στον πατέρα του ότι θα γίνει κάτι σπουδαίο! Όμως, ο Jack αργότερα σκοτώνεται από τη μαφία μετά την άρνησή του να πουλήσει έναν αγώνα. Τότε, ο Ματ αποφασίζει και παίρνει εκδίκηση για τον θάνατο του πατέρα του. Τον βλέπουμε μετά από χρόνια στο πανεπιστήμιο να φοιτά για να γίνει δικηγόρος. Εκεί γνωρίζει τον πολύ καλό του φίλο Foggy αλλά και την Ηλέκτρα..! Βλέπουμε τη σχέση Daredevil - Electra καθώς και λίγο από το νεανικό βίο της Ηλέκτρας.. Τελειώνει το πανεπιστήμιο, πιάνει δουλειά σε δικηγορικό γραφείο στη Βοστώνη και ξαναγυρίζει στην γειτονιά του για λίγο αφού θα έπρεπε να ξαναφύγει στη Βοστώνη. Όμως, τότε μπλέκει σε περιπέτειες αφού η μαφία της περιοχής (που έχει αλλάξει σε σχέση με αυτή που ήταν παλιά), ασχολείται με μπίζνες εκατομμυρίων. Εμπλέκεται σε αυτά κι ένα μικρό κορίτσι που γνωρίζει ο Ματ και προσπαθεί να τη σώσει. Το καταφέρνει (αυτό έλειπε.. ) και μετά από τα διάφορα που γίνονται αποφασίζει να μείνει στο ΝιουΓιορκ και να ανοίξει δικηγορικό γραφείο με τον φίλο του, Foggy. Σε όλη την ιστορία, εμφανίζεται και παίζει μεγάλο ρόλο στην εξέλιξη του Daredevil, ο Stick.. Σελίδες από το εσωτερικό των τευχών (3 σελίδες από το κάθε τεύχος) Προσωπικά, το σχέδιο δεν με πολυενθουσίασε. Κάποια ήταν λίγο χοντροκομμένα για μένα. Αυτό που κυρίως δε μου άρεσε ήταν το πώς σχεδίασε τους ανθρώπους (πχ. Ηλέκτρα, πραγματικά τραγικά κάποια καρέ), σε αντίθεση με τους χώρους-τοπία-φόντο που τα βρήκα εκπληκτικά. Τα χρώματα είναι ταιριαστά στην ατμόσφαιρα που θέλει να δώσει. Ένα κομικ που διαβάζεται εύκολα και ευχάριστα. πηγές: marvel.wikiadaredevil, wikipediadaredevil
  13. Μια σειρά από αρθρα της Λίλιαν Κουίδου (ιδιοκτήτριας της ΣΠΗΛΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ) στο ένθετο περιοδικό ΕΠΙΛΟΓΕΣ της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Δεν έχω ημερομηνίες έτσι είπα να τα μαζέψω σε ένα θέμα. Κάποια είναι απλά κείμενα, κάποια έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Η σειρά τους είναι τυχαία. Ζητώ συγνώμη για μερικά που είναι σκισμένα, έτσι έφτασαν στα χέρια μου. Αν κάποιο άρθρο υπάρχει σε άλλο θέμα πείτε να το σβήσω. Γεια σου Βαγγελιώ!
  14. Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την τηλεοπτική σειρά. ΠΡΟΣΟΧΗ: ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ SPOILERS για όσους δεν έχουν δει τη σειρά. Παρουσίαση, ειδήσεις και απόψεις για τη σειρά. Και άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τη σειρά.
  15. Daredevil: Ο εξευγενισμός είναι ταξικός πόλεμος, του Γιάννη-Ορέστη Παπαδημητρίου Η μάχη μιας γειτονιάς στην τελευταία σειρά του Netflix Είναι πια αδιαμφισβήτητο πως οι υπερήρωες των πρώτων δεκαετιών των μαζικών κόμικς ξεπέρασαν πολύ γρήγορα τα στενά όρια της ψυχαγωγίας, πριν εξυψωθούν σε υπερπροσοδοφόρες πνευματικές ιδιοκτησίες, αλλά και πανίσχυρα κοινωνικά σύμβολα. Σήμερα, η «κορυφογραμμή» των ουρανοξυστών του Μανχάταν μαρκετάρεται ως χώρος του Spiderman, η Wonder Woman έχει κλείσει μισό αιώνα παρουσίας στη φεμινιστική εικονογραφία, ενώ οι X-Men δεν έχουν χάσει ούτε στο ελάχιστο την αλληγορική ισχύ τους ως προς τους εκάστοτε περιθωριοποιημένους των κοινωνιών. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι υπερήρωες της σύγχρονης εποχής κατασκευάστηκαν εξαρχής ως Θεοί, ως χειραφετητικά είδωλα των δημιουργών και των αναγνωστών τους. Πίσω απ' τους γνωστότερους και επιδραστικότερους εξ αυτών, άλλωστε, κρύβονται δημιουργοί από εβραϊκές οικογένειες που διέφυγαν απ' τις κλιμακούμενες αντισημιτικές διώξεις της Ευρώπης για να προσγειωθούν στην –ανεκτικότερη, αλλά πτωχευμένη– Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης. Η ερμηνεία αυτής της στατιστικής είναι απλή: το επάγγελμα του κομίστα στις μεσοπολεμικές φορντικές ΗΠΑ της βαριάς βιομηχανίας θεωρείτο τότε ιδιαιτέρως ποταπό και συνεπώς κατάλληλο για ν' απορροφήσει τους Εβραίους, ως «β' διαλογής» πολίτες. Όταν στα χρόνια της ναζιστικής απειλής, οι δεύτερης γενιάς μετανάστες Σίγκελ και Σούστερ, αποσπώντας τον νιτσεϊκό Υπεράνθρωπο από τους ναζί, επινοούσαν τον Superman ως ενσάρκωση του ηρωισμού των πάντα ξένων Εβραίων, μάλλον δεν περίμεναν ότι το δημιούργημα του δύσκολου βιοπορισμού τους μια μέρα θα βρισκόταν σε εξέχουσα θέση στην κυρίαρχη αμερικάνικη κουλτούρα. Συνδυάζοντας τα εμπορικά οφέλη του οικείου brand name με την υπέρμετρη αληθοφάνεια της τεχνολογίας ειδικών εφέ CGI, οι υπερήρωες έχουν πυκνώσει τα τελευταία χρόνια τις εμφανίσεις τους σε τηλεόραση και κινηματογράφο. Παρότι, όμως, μια κοινωνική αναφορά που αποκτάται μεσούσης της φρίκης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ή της ταραχώδους εποχής του Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα είναι ένα στίγμα που δύσκολα αποτινάσσεται, καμία άλλη απόπειρα απεικόνισης ενός υπερήρωα δεν έδειξε τόσο καταφατική διάθεση προς τις ρίζες του χαρακτήρα όσο το τελευταίο πόνημα της συνδρομητικής διαδικτυακής τηλεόρασης του Netflix. Ο χαρακτήρας του Daredevil δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '60 από τον Σταν Λι, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Στάνλει Λίμπερ, γόνου εβραϊκής οικογένειας από τη Ρουμανία. Παρότι κατασκευάστηκε ως «αρπαχτή» πάνω στην επιτυχία του Σπάιντερμαν και απεικονίστηκε αρχικά με την εύθυμη τεχνοτροπία των κόμικς της εποχής (αυτή που λίγο αργότερα θα δοξαζόταν από τα μεγάλα ονόματα της Pop Art), το υπόβαθρό του παρείχε μεγάλα περιθώρια εξέλιξης για τις επόμενες δεκαετίες. Τα χρόνια «ενηλικίωσης» του χαρακτήρα στην άκρη της πέννας του Φρανκ Μίλερ κατά τη δεκαετία του '80, όταν πολλοί μεγάλοι τίτλοι στράφηκαν σε πιο αιχμηρές πλοκές με πιο σκοτεινή θεματολογία, θ' αποτελούσε ιστορική λαθροχειρία να μην αναγνωριστεί πως έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην απόσπαση των κόμικς από το πεδίο του pulp αισθησιασμού και της ψυχαγωγίας των στρατιωτών, προς την αναγόρευσή τους σε 9η τέχνη και την εξίσωσή τους με τις υπόλοιπες μορφές της μαζικής κουλτούρας. Εν αντιθέσει με τους υπόλοιπους υπερήρωες που πρωτοεμφανίσθηκαν εκείνη την εποχή, ο «Ατρόμητος» (σύμφωνα με τις παλιές μεταφράσεις των εκδόσεων Καμπανά) είχε περιορισμένο γεωγραφικό στίγμα. Φτιάχτηκε εξαρχής ως κοινοτικός ήρωας του Hell's Kitchen, μιας ιδιαίτερα κακόφημης γειτονιάς Ιρλανδών μεταναστών στο κεντροδυτικό Μανχάταν που πέντε χρόνια πριν την έκδοση του πρώτου τεύχους είχε δει δύο έφηβους να πέφτουν νεκροί από το όπλο του Σαλβαδόρ Αγκρόν, ενός πορτορικανού γκάνγκστερ, ο οποίος έκανε έφοδο στην περιοχή προς αναζήτηση μιας αντίπαλης συμμορίας φορώντας μπέρτα. Η ιδέα του Σταν Λι να δημιουργήσει έναν υπερήρωα-προστάτη του Hell's Kitchen και να τοποθετήσει πίσω απ' τη μάσκα του έναν κοκκινοτρίχη καθολικό δικηγόρο ονόματι Ματ Μέρντοκ, μοιάζει με φανταστική απάντηση στην τραγωδία του 1959. Έκτοτε, ο τυφλός γιός ενός δολοφονημένου απ' τη μαφία μποξέρ (άλλο ένα «ποταπό» επάγγελμα στο οποίο έβρισκαν στέγη μετανάστες –ας θυμηθούμε τον Έλληνα Γκρεγκόριους στο «Η Νύχτα και η Πόλη» του Ζιλ Ντασέν), για περίπου 50 χρόνια θα «αψηφεί τον διάβολο» (Daredevil) στην «Κουζίνα της Κόλασης» (Hell's Kitchen). Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ωστόσο, η περιοχή άρχισε να αλλάζει. Οι βιομηχανικοί χώροι και τα παλαιά σπίτια που αποτέλεσαν το σκηνικό του «Ταξιτζή» του Σκορσέζε, θ' αρχίσουν να κατεδαφίζονται, δίνοντας τη θέση τους σε συγκροτήματα υπερπολυτελών κατοικιών που περιφράσσουν τη θέα στον ποταμό Χάντσον. Τα sex shops και τα ενήλικα βίντεο κλαμπ θα υποχωρήσουν, ανοίγοντας χώρο για τις αλυσίδες και τα μαγαζιά υγιεινής διατροφής. Οι μυστικές συναντήσεις των ομοφυλόφιλων στα πορνογραφικά σινεμά που αναπολούσε ο αμφισεξουαλικός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Samuel Delaney στο βιβλίο του Times Square Red, Times Square Blue, θα αντικατασταθούν από μια αγορά για ομοφυλόφιλους των ανώτερων εισοδημάτων, με πολυτελή γκέι μπαρ και ταχυφαγεία με σάντουιτς LGBT (απ' τα συστατικά, Lettuce-Goat Cheese-Bacon-Tomato). Στα τέλη της δεκαετίας του '10, μέχρι και το όνομα της περιοχής έχει αλλάξει στο πιο φιλικό για τους μεσίτες Κλίντον, τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί, οι παλαιοί κάτοικοι έχουν κατασταλεί από την αστυνομία και εκδιωχθεί από το real estate και η Marvel Comics, αδυνατώντας πλέον να καταστήσει πειστικό έναν υπερήρωα που πολεμάει ένα έγκλημα που δεν υπάρχει, σε μία πολυτελή γειτονιά που δεν τον έχει ανάγκη, θα «ξεριζώσει» τον Daredevil απ' το Hell's Kitchen και θα τον στείλει να κάνει τον γύρο του κόσμου. Η νέα σειρά του Netflix θα άξιζε έναν έπαινο για τον τρόπο με τον οποίον υπερέβη το πρόβλημα του ρεαλισμού, συνθέτοντας το παλιό Hell's Kitchen απ' τα απομεινάρια του στη σημερινή Νέα Υόρκη. Η σκηνοθετική προσέγγιση των δημιουργών, πέρα από απλό επίτευγμα, συνιστά και μια ισχυρή δήλωση: η ατμόσφαιρα της σειράς είναι επιβλητική και το πορτραίτο του παλιού Μανχάταν που προκύπτει, προβάλλει μακριά από εξιδανικεύσεις τα πολεοδομικά στοιχεία που ισοπεδώθηκαν για χάρη ενός άχαρου εκσυγχρονισμού χωρίς ταυτότητα. Όμως οι δημιουργοί δεν σταμάτησαν εκεί. Στον πρώτο κύκλο του Daredevil, η υπόθεση αφορά την ίδια τη διαδικασία «εξευγενισμού» και ο κεντρικός χαρακτήρας δεν είναι άλλος ένας μασκοφόρος εκδικητής που εφαρμόζει έναν αφηρημένο νόμο δρώντας έξω απ' τα όριά του, αλλά ο υπερασπιστής της κοινότητας που απειλείται από ένα σύμπλεγμα κατασκευαστικών σχεδίων και οργανωμένου εγκλήματος. Αν το Netflix δεν ήταν συνδρομητική υπηρεσία, αλλά τηλεοπτικό κανάλι, θα ήταν μάλλον απίθανο να φτάσει ένα τόσο ηχηρό σχόλιο στο πρόγραμμά του. Το έγκλημα που απειλεί την καθημερινή ζωή των κατοίκων, από τα ναρκωτικά ως τις δολοφονίες, δεν είναι απότοκο της φτώχειας, αλλά ένα σύνολο δραστηριοτήτων στο πλαίσιο των βλέψεων των εκατομμυριούχων μαφιόζων στην περιοχή. Οι κατοικίες υποβαθμίζονται βάσει σχεδίου, ενώ τις συνέπειες τις πληρώνουν οι μειονότητες που ζουν σ' αυτές. Στον λόγο του «αρχι-κακού», η φτώχεια είναι μια παθογένεια που πρέπει να διαλυθεί, όχι μέσα απ' την άρση ή την υπονόμευση των κοινωνικοταξικών ανισοτήτων, αλλά απ' τον διωγμό των φτωχών και την αντικατάστασή τους από τους νέους, πλούσιους κατοίκους που θα τρέξουν στις πολυτελείς κατοικίες υπό ανέγερση. Συνέταιροι σ' αυτή την επιχείρηση είναι αστυνομικοί, δημοσιογράφοι, δικαστές και πολιτικοί, όλοι υπόλογοι στον δισεκατομμυριούχο που έχει αναλάβει την αναμόρφωση της περιοχής. Καθώς δεν έχει ανάγκη να ακολουθήσει τον ρυθμό των τηλεοπτικών σειρών, το Daredevil καταφέρνει να ξεδιπλώσει με τους δικούς του όρους την αφήγηση αυτής της σύγκρουσης. Στοιχειοθετεί τους χαρακτήρες του ως «παιδιά της γειτονιάς», διαμορφώνει τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα ως πεδία εσωτερικών συγκρούσεων και επενδύει ένα μεγάλο μέρος της πλοκής του στο να χτίσει την ανθρώπινη υπόσταση των εξευγενιστών. Τα όποια ηθικά ερωτήματα δεν τίθενται με διδακτισμό, αλλά –μέσα από μια εκδοχή της θρησκευτικότητας που παραπέμπει στις χειραφετητικές «αιρέσεις» των καταπιεσμένων της Ιστορίας– ως καταλύτες της πλοκής. Το Daredevil, μάλιστα, διέπεται από έναν ιδιότυπο ηθικό σχετικισμό, που συνθλίβει την αυτενέργεια των χαρακτήρων –αυτό το φριχτό συνήθειο του φιλελεύθερου κινηματογράφου– κάτω απ' το βάρος των αντιμαχόμενων θελήσεων για τη μοίρα του Hell's Kitchen. Αυτό που μένει στο τέλος, παρά τις αμφιβολίες των πρωταγωνιστών, είναι η θέληση ενός ανεξέλεγκτου και διεφθαρμένου κεφαλαίου να εξευγενίσει («με πλούσια σπίτια όπου δεν θα μένει κανείς») ενάντια στη θέληση μιας κοινότητας να ζήσει. Συχνά στην προσπάθεια να αποκρυπτογραφηθούν τα παράγωγα της ποπ κουλτούρας, υπάρχει μια τάση να αποδίδονται σ' αυτά, ιδιότητες που δεν έχουν. Τα στοιχεία του Daredevil, ωστόσο, παραείναι συνεκτικά για να μην θεωρηθούν εμπρόθετα. Όταν η νέμεσις του πρωταγωνιστή, ο Γουίλσον Φισκ (σε απρόσμενα καλή ερμηνεία του Βίνσεντ Ντ' Ονόφριο), προσπαθεί να εντοπίσει την ιδιότητα του εχθρού του που τον καθιστά υπολογίσιμο ως κίνδυνο, καταλήγει ότι μεγαλύτερη απειλή απ' την επιμονή και τις δυνάμεις του, είναι η ιδεολογία του, μια λέξη που σπάνια ακούγεται πια στον αμερικάνικο κινηματογράφο. Αν συνυπολογίσουμε, δε, τα ρεύματα σκέψης τα οποία τιμούν αυτή τη λέξη, την υπόθεση της σειράς και την κυριαρχία των μεταφορών κόμικς στο mainstream, μέσα απ' τη μεταγραφή ενός ευτελούς δημιουργήματος (ενός υπερήρωα) σε ένα ευτελές μέσο (την τηλεόραση), καταλήγουμε σε μια παράδοξη συγγένεια με τη «χρυσή εποχή» του αμερικάνικου κινηματογράφου. Τότε που αξιοποιούσε την επιβλητικότητα του σέλιλοϊντ για να θίξει τα κακώς κείμενα της αμερικάνικης κοινωνίας, μέχρι οι δημιουργοί του να εξολοθρευτούν απ' τον μακαρθισμό. Διαβάστε: * Jorn Ahrens & Arno Meteling, Comics and the City: Urban Space in Print, Picture and Sequence: Συλλογή άρθρων για την κατασκευή των φανταστικών και τη μεταγραφή των υπαρκτών πόλεων στην ένατη τέχνη. * Grant Morrison, Supergods: What Masked Vigilantes, Miraculous Mutants, and a Sun God from Smallville Can Teach Us About Being Human: Η πραγματεία ενός απ' τους πιο πολύπτυχους δημιουργούς κόμικς για τον σύγχρονο μύθο του υπερήρωα. * Samuel Delaney, Times Square Red, Times Square Blue: Αναμνήσεις από τη θρυλική περιοχή της Νέας Υόρκης που καταστράφηκε στον βωμό του εξευγενισμού. * «Ένδοξοι Μπάσταρδοι: Από τον Superman στον Donny the Bear, υπερήρωες ενάντια στον φασισμό και τον αντισημιτισμό», στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Antifa Negative. Πηγή Παρουσίαση, απόψεις και ειδήσεις για τη σειρά.
  16. The comic medium had a lot to celebrate last weekend. Not only did Iron Man 3 usher in blockbuster season with our favorite exoskeletal superhero, but Saturday saw all of the major publishers unleash a metric ton of pro bono product on Free Comic Book Day. With all of these reminders of how fabulous the printed and digital panel can be, Paste decided to sit down and take inventory of the titles that make our Wednesday comic shop jaunts an addictive necessity. Today we’re taking a look at our ten favorite comic books from Marvel, with lists from the other prolific publishers to follow on Tuesday and Wednesday. And though these are our favorites, we realize that The House of Ideas releases many comics from many talented creators; let us know yours in the comments. 10. Guardians of the Galaxy Writer: Brian Michael Bendis Artist: Steve McNiven, Sara Pichelli Dan Abnett and Andy Lanning did an exemplary job of weaving a dense narrative tapestry into Marvel’s cosmic nooks and crannies for years, and now the publisher is giving its oft-neglected sci-fi kids the love and attention they deserve. Guardians of the Galaxy #.1 (don’t ask about the numbering) was a genre palate cleanser full of rockets ships and childhood nostalgia, merging the domestic and fantastic in ways that only the best grade school escapism can. The book hasn’t quite figured out its identity yet, but the characters are interesting, the art is gorgeous, and there’s an anthropomorphic space raccoon that kills evil aliens. You had us at anthropomorphic space raccoon. (Sean Edgar) 9. Wolverine and the X-Men Writer: Jason Aaron Artist: Nick Bradshaw, Ramon Perez Jason Aaron keeps a tight balancing act with the X-Men’s flagship title, recalling the coming-of-age nostalgia that brightened Chris Claremont’s legendary run on the title while blazing into the future with beats from Grant Morrison’s time with the merry mutants. Always fun and often funny, Wolverine and the X-Men takes full advantage of the entire property’s eclectic history and emerges with some inspired twists. Where else can Quentin Quire, a feral pet island, and Doop from X-Statix coexist so beautifully? The storytelling also keeps things loose and varied, veering into space casinos and The Savage Land before returning to the main stage where a group of evil billionaire children create weapons to annihilate the mutant race. Fine by us as long as we can see Doop rock another bass-off with Satan. (Sean Edgar) 8. Indestructible Hulk Writer: Mark Waid Artist: Leinil Francis Yu, Walt Simonson Despite being one of Marvel’s most iconic characters, The Hulk has long been a major headache for anyone assigned to write the not-so-jolly green giant. After all, when your main character is an unstoppable rage machine capable of destroying whatever obstacle is placed in his path, one’s choice of viable conflicts becomes dangerously limited. Writer Mark Waid’s answer is to turn the book into a kind of a heightened procedural, focusing more on Bruce Banner and his team of S.H.I.E.L.D.-approved scientists than simple action set pieces. And while Leinil Yu’s artwork can feel a bit awkward at times — especially during fight sequences — the addition of the legendary Walt Simonson in recent issues brilliantly captures the look and feel of the artist’s legendary Thor run from the ‘80s. (Mark Rozeman) 7. Ultimate Comics: Spider-Man Writer: Brian Michael Bendis Artist: Sara Pichelli, David Marquez Nearly two years after the Ultimate Universe’s Peter Parker shuffled off this mortal coil, his replacement Miles Morales has proven a more than worthy successor. After proving his salt by fighting alongside The Ultimates in the “Divided We Fall” crossover, Miles finds things hitting much closer to home with the current “Venom War” arc, which features the feral symbiote targeting the entire Morales family. Despite numerous years on the project, writer Brian Michael Bendis continues to churn out fresh, fun stories that capture the best of what Spider-Man comics have to offer. When the Ultimate project first launched, Spider-Man was hailed as its finest achievement. More than ten years later, I’m happy to report that not only does Ultimate Comics: Spider-Man remain the best ongoing series in the Ultimate series, it stands as one of the most consistent, emotionally engaging long-form comics in recent years. (Mark Rozeman) 6. Avengers Writer: Jonathan Hickman Artist: Mike Deodato, Dustin Weaver Let’s all give Marvel a hearty pat on the back for taking its marquee title (that also happens to have the same name as the 3rd highest-grossing film of all time) and turning it into an experimental, fearless exploration of the 616 universe. In a year when editorial/creative conflict has reached all-time public high, Avengers shows that some publishers are still willing to hand the keys to their properties to incredibly creative people with visionary plans, reductionist branding be damned. In this case, that creator is Jonathan Hickman and those plans include world-renovating supervillains and a new lease on the New Universe characters from the ‘80s. The core organization of Captain America and friends is only a framework for the weird innovation populating every new panel. Ten issues in and we’re still grasping at the moving parts and hidden trajectories of this dark sci-fi ensemble epic. (Sean Edgar) 5. FF Writer: Matt Fraction Artist: Mike Allred, Others Replacements never last long in the Fantastic Four, and Matt Fraction’s FF immediately acknowledges that truth in its initial setup: The Four’s hand-picked backups are only supposed to stand-in for four minutes as the main team embarks on a space-time field trip. Things go wrong, those four minutes stretch into weeks, and the “Fantastic Faux” struggle with their unexpected responsibilities. With typically wonderful art from Michael Allred, FF is a funny, character-driven take on Fantastic Four’s cosmic tradition, with the viewpoint characters of Scott “Ant-Man” Lang (newly non-dead) and Darla “Miss Thing” Deering (Johnny Storm’s non-hero girlfriend) injecting some genuine pathos into this rich title. (Garrett Martin) 4. Thor: God of Thunder Writer: Jason Aaron Artist: Esad Ribic Of all the Marvel NOW! launches, Jason Aaron’s Thor: God of Thunder has been the most ambitious. Alternating between three different timelines in the Norse god’s life (his pre-Mjolnir days, his present incarnation, and his future as a battle-scarred veteran), Aaron has spun an epic, sprawling tale centering on Thor’s confrontation with the villainous Gorr, aka the “God Butcher.” Esad Ribic’s haunting artwork perfectly complements Aaron’s beautifully flowing writing style. Aaron’s true accomplishment, however, is embracing Thor’s otherworldly nature while allowing his turmoil to feel all too human. And, if that weren’t enough, the battles scenes are a glorious sight to behold. (Mark Rozeman) 3. New Avengers Writer: Jonathan Hickman Artist: Steve Epting The original WildStorm Universe didn’t quite survive its transition into DC’s consolidated playground, which is a damned shame: Warren Ellis, Alan Moore, and Joe Casey reinvented the superhero concept for the modern age, with the politics and intensity to match. Marvel certainly kept an eye out, and it’s not hyperbole to say the imprint has adopted as many of Wildstorm’s virtues as possible. New Avengers reads like a perfect evolution of Warren Ellis’ runs on Stormwatch and The Authority without feeling derivative. The book takes a pressure cooker of the 616’s top minds — Iron Man, Black Bolt, Captain America, Mr. Fantastic, Black Panther, Beast, Doctor Strange, and Namor — and pits them against universe-ending odds. Big science, acidic personalities, and nose-bleed stakes converge into one of the most addictive, challenging experiences in comics. (Sean Edgar) 2. Daredevil Writer: Mark Waid Artist: Chris Samnee, Others Mark Waid continues to flaunt his incredible skill at mixing the swashbuckling and smart with Matt Murdock, proving that the horned one doesn’t have to be a spandex pity party to sell books. Despite losing artist extraordinaire Marcos Martin, Daredevil has maintained its vibrant, art-deco mystique with Chris Samnee, creating a kaleidoscope of bright color and movement. Waid’s proclivity for lush palates and adventure doesn’t mean that he’s been going easy on the Man Without Fear, especially in recent months: issue #25 introduced new villain Ikari, an insidious mimic who proceeds to do terrible, terrible things to our hero for many panels. Though Daredevil constantly teeters on the edge of falling into the infernal depths he channels through his alter ego, his struggles haven’t been this entertaining in years. (Sean Edgar) 1. Hawkeye Writer: Matt Fraction Artist: David Aja, Others The knock against Hawkeye has always been that he’s just a regular guy. He’s not a supersoldier or thunder god or even a dude with a fancy suit of armor— he’s just a guy with a weapon that’s been obsolete for centuries, and he doesn’t even use the thing for what it was created to exclusively do (i.e., kill other guys). The genius of Matt Fraction’s Hawkeye is that it celebrates the character’s regular guy-hood. Clint Barton is just a man trying to help people out as much as humanly possible, and he happens to be so good at it that he’s been an Avenger for like 50 years in the real world. Hawkguy Hawkeye isn’t just an atypical superhero comic — it doesn’t even feel like most comics about similar so-called “street-level” heroes. It proves that Fraction can write small-scale character studies as well as the epic sci-fi craziness he made his name on. (Garrett Martin) πηγη: (http://www.pastemagazine.com/articles/2013/05/the-10-best-comics-marvel-currently-publishes.html)
  17. Ποιο από τα δύο θεωρείτε ότι είναι καλύτερο και γιατί. Ξέρω πως θα κυριαρχήσει του Μίλλερ. Έχουν περάσει όμως εκείνα τα χρόνια και μάλλον δεν μπορεί να εκτιμηθεί στον ίδιο βαθμό από τους καινούριους αναγνώστες. Συμφωνώ πως ο Waid φαίνεται να έχει επηρεαστεί αρκετά από τον Miller. Το πήγε απλά στο πιο "χαρούμενο". Αν και του Μίλλερ ίσως δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα "σκοτεινό" με τα σημερινά δεδομένα. Θα ήθελα όσο το δυνατόν οι ψηφοφόροι να αποφύγουν, δηλαδή, το σκεπτικό ότι ο Μίλλερ τα έκανε όλα αυτά το '80 και τότε ήταν κάτι διαφορετικό. Ας σκεφτούμε ότι και τα δύο βγήκαν την ίδια εποχή.(Ξέρω ότι έχει σημασία σε ποια εποχή βγήκαν κτλ κτλ. Θέλω, όμως, να τσεκάρω διαφορετικά πράγματα.) Με βάση αυτά ψηφίστε και θα ήθελα πολύ να ακούσω(διαβάσω) και το γιατί.
  18. Πρόκειται για μία μονοσέλιδη στήλη του περιοδικού:
  19. Έχουν υπάρξει αρκετές φορές γνωστοί χαρακτήρες που συνυπήρχαν σε κάποιο σύμπαν,όπως για παράδειγμα οι Παλαιοί του H.P. Lovecraft,ο Cthulhu και η παρεα του,με τον Conan το βάρβαρο του Robert E. Howard.Μια τέτοια θεωρία,που όμως δυστυχώς δεν είναι εξακριβωμένη λόγω πνευματικών δικαιωμάτων,περιλαμβάνει τα χελωνονιντζάκια(Teenage Mutant Ninja Turtles) και ο Daredevil. Στο πρώτο τεύχος του Daredevil ,όπου παρουσιάζεται η προέλευση της υπερδύναμης του ,δείχνοντας τον Matt Murdock προτού τυφλωθεί και γίνει ο Daredevil,να ορμάει στο δρόμο με σκοπό να σώσει έναν τυφλό γέροντα που είναι έτοιμος να χτυπηθεί από ένα φορτηγό που κουβαλάει δοχεία με ραδιενέργεια.Ένα δοχείο φεύγει από το φορτηγό και χτυπάει το Matt,και η συνέχεια είναι γνωστή. Το πρώτο τεύχος από τα χελωνονιντζάκια έρχεται να δώσει απάντηση στο τι απέγινε το ραδιενεργό δοχείο,δείχνοντας πως παράπεσε στον υπόνομο,αφού πρώτα χτύπησε μια γυάλα που περιείχε τέσσερις μικρές χελώνες.Το δοχείο έσπασε,τις κάλυψε με το περιεχόμενο του και η συνέχεια είναι επίσης γνωστή. Επίσης,ο Splinter,ο μέντορας των ninja turtles,αποτελεί παρωδία του Stick,του μέντορα του daredevil,ενώ η ομάδα σατανικών ninjas,που αποτελεί εχθρό των χελωνών και ονομάζεται ''The Foot'',παρωδεί την αντίστοιχη σατανική ομάδα ninja που εμφανίζεται στο Daredevil με το όνομα ''The Hand''.
  20. Για καλύτερη απόδωση,διαβάστε το κείμενο ακούγοντας αυτό: http://www.youtube.com/watch?v=__OSyznVDOY Στις αρχές του 2009 η Marvel αποφάσισε να κυκλοφορίσει μια αλυσίδα noir τίτλων,που θα βασίζονταν σε διάφορους ήδη γνωστούς χαρακτήρες.Η σειρά αυτή είναι έξω από το κανονικό continuity(το οποίο δεν ξέρω πιο είναι μιας και δεν διαβάζω σύγχωνα της Marvel) και διαδραματίζεται στην εποχή της ποταπαγόρευσης και του κράχ του '29 Οι τίτλοι που κυκλοφόρισαν είναι οι: * Daredevil Noir #1-4 * Spider-Man Noir #1-4 * X-Men Noir #1-4 * Wolverine Noir #1-4 * Luke Cage Noir #1-4 * Punisher Noir #1-4 * X-Men Noir: The Mark of Cain #1-4 * Spider-Man Noir: Eyes without a Face #1-4 * Weapon X Noir One-Shot #1 * Iron Man Noir #1-4 Καθώς έχω μια λατρεία σε οτιδήποτε pulp και noir,δεν γινόταν να μην πάρω κάτι από αυτά και έτσι επένδυσα στο Daredevil! To κείμενο είναι γραμμένο από τον Alexander Irvine και το σχέδιο από τον Tom Coker! Σενάριο: Σε αυτήν την εκδοχή,ο Matt Murdock δεν έχει καταφέρει να γίνει δικηγόρος(που είναι απόλυτα λογικό για την εποχή!) και ο φίλος του Foggy έχει γίνει ιδιωτικός ερευνητής(P.I.),τον οποίο ο Matt βοηθάει,είτε ως Daredevil είτε κανονικά.Τότε στην πόλη επιστρέφει ένας παλιός γκάνγκστερ,ο οποίος προσπαθέι να πάρει τα ινία από τον Fisk.Δεν θα σας πώ παραπάνω γιατί θα σας μπερδέψω ή θα πώ κανα spoiler.Συνολικά πάντως μπορώ να πω πως η ιστορία,ενώ δεν είναι κάτι το εντυποσιακό,κολλάει ωραία και αποδίδει φόρο τιμής στον Raymond Chandler,παίρνοντας την πολυπλοκότητα των βιβλίων του.Εντάξει,κανείς δεν μπορεί να φτάσει τον Chandler,οπότε μην περιμένετε κάτι τόσο καλό ! Σχέδιο: γκουχ-γκουχ Το σχέδιο είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ :wow: !!!Πραγματικά,δεν έχω λόγια!Είναι λές και βλέπεις κάποια ταινία της εποχής με χρώμα!Επίσεις,οι ίδιοι οι χαρακτήρες είναι τρομερά καλοσχεδιασμέμοι,με καλύτερο από όλους τον Fisk!Ποτε δεν μου άρεσε η υπέρβαρη φιγούρα που του έφτιαχναν παλιότερα και εδώ είναι καταπληκτικά σχεδιασμένος !Κάποιοι ίσως τσινήσετε λίγο με την καινούργια στολή του Daredevil,αλλά 1.δίνει πολύ καλή εξήγηση για το γιατί είναι έτσι και 2.δεν θα την ξαναδείτε πουθενά αλλού ! Τελικώς: Εγώ έχω την έκδοση των 4 τευχών(τα έχει σε πολύ καλή τιμή το Starcomics σε πακετάκι) και είμαι αρκετά ικανοποιημένος αλλα ξέρω οτι κυκλοφορεί και μια σκληρόδετη που τα έχει όλα,πιο ακριβή όμως!It's your choice αν τελικά επιλέξετε να το πάρετε! Έχουμε και λέμε: Σενάριο: 6,5 Σχέδιο: 10 Τιμή σε σχέση με αυτά που δίνει: σχετικά καλή :givemebeer: :givemebeer:
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.