Jump to content

Search the Community

Showing results for tags '1982'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 54 results

  1. Το 1982 η Χάρλενικ Ελλάς, η οποία δραστηριοποιούταν ήδη στο εκδοτικό χώρο με την σειρά Άρλεκιν, δημιούργησε την σειρά Bell Best Seller, αλλάζοντας τα στάνταρ στις εκδόσεις τσέπης, παρουσιάζοντας τα πολυσέλιδα βιβλία σύγχρονων πολυδιαβασμένων συγγραφέων του εξωτερικού (με ελάχιστους Έλληνες στην πορεία), σε ανώτερη ποιότητα εκτύπωσης και χωρίς περικοπές ή διάσπαση των έργων σε πολλούς τόμους (εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων, όπως το Νυχτερίτες και το Εφιάλτες και Ονειρότοποι, στα οποία όμως οι τόμοι κυκλοφόρησαν μαζί σε μια συσκευασία). Το πρώτο βιβλίο της σειράς ήταν το Οι Μετανάστες του Howard Fast, όμως την αρχική της επιτυχία την γνώρισε με συγγραφείς όπως τον Robert Ludlum, Tom Clancy, John Grisham, Nelson DeMille, Dean Koontz, John Le Carre και τις εκδόσεις βιβλίων στα οποία βασίζονταν πετυχημένες ταινίες και σειρές, όπως Τα Πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας, Ε.Τ. Ο Εξωγήινος κ.α., για να προσθέσει στην πορεία και τον Stephen King, ο οποίος έγινε ο πιο δημοφιλής συγγραφέας της σειράς και αυτός με τα περισσότερα βιβλία στο κατάλογο τους. Άλλοι σημαντικοί συγγραφείς των πρώτων 2 δεκαετιών ήταν ο Michael Crichton, Thomas Harris, Wilbur Smith, Barbara Wood και Clive Barker ενώ στη νέα χιλιετία, προστέθηκαν στους σταθερούς «θαμώνες» της σειράς και οι Lee Child, James Patterson, John Connolly και Michael Connelly. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και ο Brad Meltzer, του οποίου αρκετοί από εμάς γνωρίζουμε από την δουλειά του στην DC Comics και του οποίου βιβλία πρέπει να έχουν εκδοθεί μόνο από την Bell στην χώρα μας. Ένθετο Flyer στην επανέκδοση του Κόκκινου Δράκου (Μάρτιος 2000) που αναγγέλλει την αλλαγή εμφάνισης. Η σειρά ξεκίνησε ως δεκαπενθήμερη, αλλά έβγαινε σε εβδομαδιαία βάση στο μεγαλύτερο διάστημα της κυκλοφορίας της, αν και πλέον έχει πέσει πάλι στην δεκαπενθήμερη κυκλοφορία, έχοντας ξεπεράσει τους 1105 τόμους. Πολλά βιβλία επανεκδόθηκαν αρκετές φορές βέβαια (συνήθως με άλλο εξώφυλλο), οπότε συνολικά υπάρχουν περισσότερα Bell εκεί έξω. Σημείωμα που περιείχαν τα πρώτα βιβλία της σειράς. Από το 1996, αρκετοί από τους δημοφιλείς τίτλους της σειράς βγαίνουν και σε πιο φροντισμένες εκδόσεις βιβλιοπωλείου με μαλακό εξώφυλλο, χωρίς να διατηρούν την αρίθμηση της σειράς, προσμετρώντας τες όμως στις συνολικές εκδόσεις του εκάστοτε βιβλίου. Έτσι έχει μειωθεί και η επανέκδοση παλιότερων βιβλίων σε μορφή τσέπης. Επίσης, κάποια βιβλία της έχουν βγει μόνο σε έκδοση βιβλιοπωλείου, χωρίς να υπάρχει ενδεχόμενο κυκλοφορίας τους σε έκδοση τσέπης. Παράλληλα, από την νέα χιλιετία, η σειρά Bell έκανε ένα – μικρό - άνοιγμα και στα κόμικς δημοσιεύοντας τις σειρές Γυναίκες Τρελαμένες, Επικίνδυνες Καμπύλες και Άπαιχτες της Maitena και την διασκευή του Μαύρου Πύργου του Stephen King σε κόμικ. Βιβλία της σειράς σε επανέκδοση έχουν κυκλοφορήσει και σε συνεργασία με εφημερίδες και περιοδικά (TV Ζάπινγκ, Πρώτο θέμα, Ελεύθερος Τύπος και Ελευθερία του Τύπου), τα οποία - σύμφωνα με τις ενδείξεις που υπάρχουν μέχρι στιγμής - προσμετράν στις συνολικές εκδόσεις του κάθε τόμου. Site για τις εκδόσεις Bell. Ιστορικό της εταιρίας από την ίδια την εταιρία. Εxcel αρχείο με αναλυτικές πληροφορίες. Σε έκδοση για παλιές εκδόσεις του office και νεότερες. Bell Κατάλογος v6.rar tip: Πολλές πληροφορίες βρίσκονται σε κελιά με αναδυόμενα παράθυρα. Όπου βλέπετε κόκκινες ενδείξεις, περάστε τον κέρσορα σας πάνω από το σχετικό κελί. Ευχαριστούμε για τα επιπλέον εξώφυλλα τους quees, The_Sandman, kwtsos, Dr Paingiver, leonidio, germanicus, DaDiRa, thor77, rotagiatipino, albert, Valtasar. comicos, Pilgrim, albertus magnus, Indian, Lilian, MIts Mits & fotdim.
  2. Την "Χρυσή" εποχή των φουμέτι (κόμικς ιταλικής προέλευσης), την δεκαετία του 80, κυκλοφορεί και η σειρά ΣΩΦΕΡΑΚΙ, με περιεχόμενο χιουμοριστικο-ερωτικό από τον εκδότη Θεοφάνη Πάγκαλο. Συναφή μικρό μέγεθος, ασπρόμαυρο με φτηνή εκτύπωση και χάλια χαρτί, ξεκίνησε να εκδίδεται τον Μάρτιο του 1982 και σταμάτησε κάπου στα τέλη του 1986, συμπληρώνοντας περίπου 70 τεύχη (68 διαπιστωμένα), μέγεθος 13,5Χ17,5, σελίδες 116 Στην σειρά αυτή (όπως λέει και ο τίτλος της) πρωταγωνιστής είναι ένας γόης νταλικιέρης. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους Melandros, trelele, ramirez, kocomico & albert.
  3. Τον Ιανουάριο του 1982 ο Δραγούνης κυκλοφορεί μια σειρά ονόματι ΜΕΓΑΛΑ ΚΛΑΣΙΚΑ με ιστορίες των ηρώων του Ντίσνευ πάνω σε κλασσικά λογοτεχνικά έργα. Δημιουργία κυρίως Αργεντίνων και Ιταλών, η εκτύπωση ήταν πολύ καλή για την εποχή, με σκληρό χαρτί για εξώφυλλο αλλά με κόλα που όταν ξεραθεί το τεύχος διαλύεται. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που δεν βρίσκονται τώρα σε καλή κατάσταση. Το μέγεθος ήταν 21Χ28 και κυκλοφόρησαν 23 τεύχη σε μηνιαία βάση. Μετά την ολοκλήρωσή της ο Δραγούνης κυκλοφόρησε τόμους με 2 τεύχη στον καθένα, μαζί με τα εξώφυλλά τους, με τον τίτλο ΜΕΓΑΛΑ ΚΛΑΣΙΚΑ - ΣΟΥΠΕΡ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Η εν λόγω σειρά είναι μίγμα από μια σειρά γνωστή ως "Goofy's History"[EN]/"Das Grosse Goofy Album - Eine komische Historie"[DE] σχεδιασμένη απ'όσο καταλαβαίνω στην Αργεντινή από το Jaime Diaz Studio και από ιστορικά τεύχη της ιταλικής σχολής του Guido Martina όπως τα Paperino e i tre moschettieri και Paperino don Chisciotte. Για όποιον θέλει να εμβαθύνει λίγο παραπάνω στα σχετικά ιταλικά τεύχη, υπάρχει αυτή η όμορφη μελέτη. Στη δική μας περίπτωση άμεση σχέση έχουν οι παρωδίες του Guido Martina στη σελίδα 3. Από τα εξώφυλλα συμπεραίνουμε στη σειρά Goofy's History εμπίπτουν τα 3, 5, 6, 7, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 19, 21, 22 και έχουν 52 σελίδες ενώ του Guido Martina είναι τα 1, 2, 4, 8, 9, 18, 20 και έχουν 44 σελίδες. Το 23 είναι από τον Pierre Nicolas. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους: jval, DJO, Ion, Uncle Scrooge McDuck, tik, Σκρουτζ μακ Ντακ, KILLMATH & Retroplaymo. Λίστα Κυκλοφορίας -
  4. Το 1982, η γνωστή μας από τα κόμικς HARMI-PRESS κυκλοφορεί μια σειρά από μικρά βιβλιαράκια με ιστορίες μιας ομάδας φρούτων και λαχανικών, τα ΜΑΝΤΣ ΜΠΑΝΤΣ !! Τα θυμάται κανείς;! Πλήρως έγχρωμα, σε μικρό μέγεθος και 36 σελίδες, περιείχαν εικονογραφημένες ιστορίες με μια σελίδα κείμενο - μία σελίδα με εικόνα, εναλλάξ. Στο εσωτερικό των εξωφύλλων διαβάζουμε: Τα Μαντς Μπαντς είναι μια ομάδα από φρούτα, χορταρικά και καρπούς. Μια μέρα, έφυγαν όλα μαζί απ' το κατάστημα του μανάβη, όπου έμεναν μέχρι τότε. Έπειτα, έφτιαξαν καινούρια σπίτια κάτω από ένα παλιό, εγκαταλειμμένο υπόστεγο. Τα πρωτότυπα κείμενα είναι του ΤΖΑΪΛΣ ΡΗΝΤ, η εικονογράφηση της ΑΝΤΖΕΛΑ ΜΙΤΣΟΝ και η μετάφραση επιμέλεια του ΝΕΣΤΟΡΑ Γ. ΧΟΥΝΟΥ. Το πρωτότυπο copyright είναι του 1979 Studio Publications (Ipswich) Limited. Στο εσωτερικό του οπισθόφυλλου αναφέρονται 12 βιβλιαράκια στην "πρώτη σειρά" και άλλα 12 στη δεύτερη με την ένδειξη "για έκδοση", τα οποία πιθανόν να μην κυκλοφόρησαν ποτέ. Όσα κατέχω και έχω δει είναι από την πρώτη σειρά. Παραθέτω 6 εξώφυλλα, το οπισθόφυλλο με όλους τους ήρωες και ένα δείγμα από το εσωτερικό! Επίσης δεν βρήκα κάποια κατηγορία από τις υπάρχουσες στην οποία να ταιριάζει καλύτερα και το έβαλα εδώ, είναι στο γνωστό στυλ εικονογραφημένων ιστοριών που ανήκουν τα διάφορα παραμύθια και "η ζωή του Ιησού" του Haderer του οποίου όμως η παρουσίαση βρίσκεται στα "ΒΙΒΛΙΑ"! Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Locke, tik, Retroplaymo & trelele.
  5. Το 1982 η Πολυεκδοτική ξεκίνησε να μεταφράζει 4 σειρές Γαλλικών Κόμικ. Τον Πίκο τον Τρομερό, το Μπουλουλούμ & Γκίλι Γκίλι, τη Νατάσα και το Τον-Τιφ. Αφού έβγαλε από ένα τεύχος από την κάθε σειρά (και για την ακρίβεια το αντίστοιχο Νο1 των γαλλικών), προτίμησε να συνεχίσει να τα μεταφράζει υπό την σκέπη μιας ενιαίας σειράς, των θρυλικών Χρυσών Κόμικς. Εδώ έχουμε την μετάφραση του Les Taxis Rouges της σειράς Benoît Brisefer από το 1960 Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον albert.
  6. ΕΛΕΚΤΟΡ: περιοδικό ειδικά για όσους ήθελαν να ασχοληθούν με την τεχνολογία και ειδικά τα ηλεκτρονικά (πλακέτες, gadget έξυπνες ιδέες κλπ). Η Ελληνική έκδοση κυκλοφόρησε από το 1982 μέχρι το 2008, καλή ποιότητα χαρτιού εν μέρη έγχρωμο οι πρώτες και τελευταίες σελίδες που συνήθως αφορούσαν διαφημίσεις. Για όσους έχουν την τρέλα τους παραθέτω το παρακάτω site που εκεί μπορούν να δουν όλα τα τεύχη κλπ κλπ . Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Θρηνωδός & 1SUPERMAN1.
  7. Στη διάρκεια 2 χρόνων (1982-83) η εκδοτική εταιρεία MULTIEDITIONS εκδίδει την συλλογή XPYΣA KOMIKΣ που σταμάτησε μετά από 30 τεύχη. Μεγάλο μέγεθος, έγχρωμα, περιεχόμενο από την Γαλλο-βελγική σχολή, με χιουμοριστικό περιεχόμενο και μετάφραση από την Έλενα Ακρίτα. Μετά το τεύχος 24 κυκλοφόρησαν άλλα 4 τεύχη χωρίς να αναφέρεται στο εξώφυλλο ο τίτλος "ΧΡΥΣΑ ΚΟΜΙΚΣ" και άλλα 3 με τον τίτλο "Ο ΠΙΚΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ". Περιείχε τις σειρές - Γρανίτα από μελάνι (1 τεύχος) - Ζιλ Ζουρντάν Απίθανος ντετέκτιβ (4 τεύχη) - Μπουλουλούμ & Γκίλι Γκίλι (3 τεύχη) - Νατάσα η αεροσυνοδός (3 τεύχη) - Πίκος ο τρομερός (5 τεύχη) - Σάμμυ παιδί για όλες τις δουλειές (4 τεύχη) - Οι απίθανες περιπέτειες της Σόφη (3 τεύχη) - Τον-Τιφ Αχώριστοι φίλοι (5 τεύχη) Λίστα κυκλοφορίας θα βρείτε ΕΔΩ. Πολλά απο τα τεύχη της σειράς, επανεκδόθηκαν αργότερα με άλλους τίτλους, όπως; 1- Ο Πίκος παρουσιάζει 2- Γέλιο για όλους 3- TV ΚΟΜΙΚΣ 4- ΚΟΜΙΚΣ ΒΙΝΤΕΟ 5- ΚΟΜΙΚΣ ΒΙΝΤΕΟ Στην ίδια σειρά ανήκουν επίσης και τα: Πίκος ο τρομερός, Νατάσα, Τον - Τιφ οι αχώριστοι φίλοι και Μπουλουλούμ και Γκίλι-Γκίλι. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους arzuna, germanicus19, Ion13 & Pavlos.
  8. To 1982 η εκδοτική ALACIA PRESS κυκλοφορεί την σειρά TZΩNY MΠOY και ο ΧΑΠI. Έγχρωμο, μεγάλο μέγεθος 21Χ29, 36 σελίδες, ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια να αντιγράψει τον Λούκυ Λουκ. Η έκδοσή του σταμάτησε στα 6 τεύχη. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο τον Dream Factory και για τις πληροφορίες τον germanicus.
  9. Τον Σεπτέμβριο του 1982 κυκλοφορεί μαζί με την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ , ένθετο το περιοδικό ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Ίδρυση και γενική διεύθυνση είναι της Κατερίνας Ι. Βελλίδη και διευθυντής σύνταξης ο Κωνσταντίνος Δημάδης. Το περιεχόμενο του πολυθεματικό και θέματα κυρίως της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας γενικότερα. Οι σελίδες του όλες έγχρωμες και γυαλιστερές. Δεν γνωρίζω πόσα έφτασε ή αν κυκλοφορεί ακόμα , κάποιος που είναι από Θεσσαλονίκη ας μας πει. Στις σελίδες του δεν εντόπισα κάτι σχετικό με κόμιξ. Δέκα εφτά τεύχη που διαθέτω τα ανεβάζω όλα μαζί.
  10. Τέσσερις σκληρόδετοι τόμοι με καθέναν να φέρει ως τίτλο το όνομα μιας εκ των τεσσάρων εποχών. 365 παραμύθια με ήρωες διάσημους, γνωστούς, λιγότερο γνωστούς και ελάχιστα γνωστούς χαρακτήρες του (και της) Walt Disney. Οι τόμοι είναι σε πολυτονικό αν και εκδόθηκαν το 1982 χρονιά κατάργησής του (με το Π.Δ. 297). Εικάζω ότι η έκδοση είχε ετοιμαστεί πριν την αλλαγή του νόμου και απλώς δεν μπορούσε να αλλάξει. Φαντάζομαι ότι πολλοί εκδότες εκείνη την εποχή θα την είχαν πατήσει. Κάθε τόμος περιέχει τόσα παραμύθια όσες οι μέρες των τριών μηνών κάθε εποχής. Ενδεικτικοί τίτλοι: Ο αετός του Πίτερ Παν, Οι πιτζάμες του Πλούτο, Η Μαντάμ Μιμ και η φασολιά, Αγριολούλουδα για την Νταίζη κλπ. Στο τρέχον παζάρι βιβλίου στη Κλαυθμώνος είδα και τους 4 τόμους και με χάρτινο εξώφυλλο. Ένα παραμύθι για τον μικρό Ορέστη. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους imageiras, ifaisteio & albert.
  11. Κάθε βιβλίο της σειράς "Πως Βρήκαμε…" αναφέρεται στην ιστορία μιας επιστήμης και μας εξηγεί με σαφήνεια και απλότητα την διαδικασία της ανακάλυψης, καθώς και τα προβλήματα που έπρεπε να λύσει ο άνθρωπος για να κάνει το επόμενο βήμα. Η σειρά αυτή του Ισαάκ Ασίμωφ, είναι βασισμένη στην αντίστοιχη αγγλική σειρά "How Did We Find Out about". Κυκλοφόρησε στην χώρα μας το 1982 από τις εκδόσεις "Πανεπιστημιακός Τύπος".
  12. Valtasar

    ΤΣΙΚO

    Τον Ιούνιο του 1982, η εκδοτική ΣΤΡΑΤΙΚΗ επανα-κυκλοφορεί ένα πολυθεματικό τομάκι σε μικρό μέγεθος, ονόματι ΤΣΙΚΟ. Γύρω στις 100 σελίδες, ασπρόμαυρο, μηνιαίο, κυκλοφόρησαν μόνο 8 τεύχη μέχρι τον Ιανουάριο 1983. Εκτός από τις περιπέτειες του πιγκουίνου(?) Τσίκο και των ανηψιών του, είχε και ιστορίες του αρκούδου Γκόγκο που τρελαίνεται για ουίσκι με το αφεντικό του Γκιγκίτ, τον ηρωικό ινδιάνο Χαγιαβάθα κ.α. Περιείχε σταυρόλεξα, ανέκδοτα, γελιογραφίες και παιχνίδια. Δύσκολα να βρεθούν τα τεύχη μιας και η ηλικία που σκόπευε η έκδοσή τους, ήταν μικρή. Παραθέτω κάποια εξώφυλλα για την συλλογή σας. Τα εξώφυλλα ΕΔΩ. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Sokratis, archon & albert.
  13. Τον Ιούνιο 1982 η HARMI-PRESS κυκλοφορεί μια σειρά ονόματι ΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΒΕΛΟΣ. Μεσαίο μέγεθος(3/4), έγχρωμο, με περίπου 30 σελίδες, στην αρχή κυκλοφόρησε σε δεκαπενθήμερη βάση αλλά μετά έγινε μηνιαίο, ώσπου τον Δεκέμβριο 1982, μετά από 8 μόλις τεύχη, διακόπτεται η κυκλοφορία του. Οι ιστορίες διαδραματίζονται στην Αγρια Δύση, με επίκεντρο την προσπάθεια των Ινδιάνων να επιβιώσουν από την απειλητική εξάπλωση των λευκών αποίκων.
  14. Τον Ιούνιο του 1982, κυκλοφόρησε από τον Κώστα Μπεβεράτο, ένα νέο περιοδικό κόμικς το οποίο απευθυνόταν σε έφηβους. Κυκλοφόρησαν μόνο δύο τεύχη. Τα εξώφυλλα του είχαν φωτογραφίες από τις διάσημες τότε και κάλτ σήμερα, σειρές ΝΤΑΛΑΣ (ποιός θα ξεχάσει το ερώτημα που συγκλόνισε τον κόσμο: «Ποιός πυροβόλησε τον Τζέι Άρ;»), και Άγγελους του Τσάρλυ. Στο πρώτο τεύχος είχε δεκατρείς σελίδες με αφισσέτες από διάσημους αστέρες της εποχής, όπως Μπρούκ Σήλντς, Ζάκλιν Σμίθ, Τζών Σνάιντερ (ο τότε Ντιούκ και νύν πατέρας του Σούπερμαν στο Σμόλβιλ), και άλλοι,και ένα άρθρο για τη υγιεινή των δοντιών και τι πρέπει να κάνουμε για να έχουμε ωραίο χαμόγελο. Και φτάνουμε σε αυτό που μας ενδιαφέρει. τα κόμικς..έχουμε λοιπόν δύο ιστορίες. Η πρώτη για κορίτσια με τίτλο «Η ΔΑΣΚΑΛΙΤΣΑ», (δέκα σελίδες) και η δεύτερη για αγόρια με ήρωα τον Κρις Λήν (δώδεκα σελίδες), γνωστός μας από την παλιές εκδόσεις του ίδιου εκδότη «ΜΠΡΑΒΟ», <<ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ.>>ο οποίος Κρίς Λήν, θυμίζει στους λάτρες του κλασικού κινηματογραφού τον Τζέιμς Ντήν,όπου και το όνομα ειναι εύηχο με το όνομα Ντην-Λην Στο δεύτερο τεύχος υπήρχαν 18 σελίδες με αφισσέτες και άρθρα σχεδόν με τους ίδιους καλλιτέχνες με το πρώτο και αφιερώματα στους ηθοποιούς Βικτώρια Πρίνσιπαλ και Ζάκλιν Σμίθ και στα μουσικά συγκροτήματα Σούπερ Τράμπ και Μπούμτάουν Ράτς, συμβουλές για την παραμονή μας στον ήλιο, κόψιμο χτένισμα μαλλιών, μόδα και σπόρ. Από ιστοριές έχουμε τρείς. Η πρώτη με τίτλο «ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥ ΤΣΙΝ» με υπότιτλο «ΤΟΥ ΧΙΤΣΚΟΚ» (6 σελίδες). Η δεύτερη δωδεκασέλιδη, με ήρωα τον ΝΙΚ ΚΑΡΜΠΟΝ (μεγάλη η ομοιότητα του με τον ηθοποιό Ρόμπερτ Μήτσαμ,αλλά και ο χαρακτήρας της ταινίας Ο μεγάλος ύπνος που ερμήνευσε,ταινία βασισμένη στο βιβλιο του Ραιημοντ Τσάντλερ). Και η τρίτη με τον Κρίς Λήν, επίσης δώδεκα σελίδες. Πως είναι δυνατόν οι σελίδες στο σύνολό τους να είναι πενήντα σε ένα τριανταεξασέλιδο περιοδικό; Απλούστατα οι ιστορίες ήταν τυπωμένες ανά δύο σελίδες σε μία. Παραθέτω ένα δείγμα .Ισως ήταν και ανατυπώσεις απο τα παλία του περιοδικά. απο πρώτο τεύχος απο δεύτερο τευχος
  15. Ένας από τους τίτλους που παρουσιάστηκε κάμποσες φορές από τον Παπαχρυσάνθου, με αποτέλεσμα να επικρατεί σύγχυση για τις περιόδους της κάθε σειράς, είναι και ο Γούντυ Ο Τρυποκάρυδος. Αυτή είναι η δεύτερη γνωστή σειρά με τον χαρακτήρα από τον εκδότη (η πρώτη είναι το 1979, αφιέρωμα εδώ). Εβδομαδιαία σειρά με 36 σελίδες, μισές έγχρωμες, μισές ασπρόμαυρες, με ασυνήθιστά καλή ποιότητα εκτύπωσης και χαρτιού, τόσο για την περιόδο που κυκλοφόρησε όσο και για τα δεδομένα του εκδότη. Πρέπει να ξεκίνησε με κόστος 15 δραχμών και να έγινε ανατίμηση στις 20 δραχμές γύρω στο έβδομο τεύχος. Δεν γνωρίζω πότε σταμάτησε (διαπιστωμένα 19), πρέπει να ήτανε όμως πριν την εμφάνιση της σειράς του 1984. 2 εσωτερικές σελίδες σαν δείγμα. Αργότερα κυκλοφόρησαν και τομάκια με 5 τεύχη το καθένα, χωρίς αριθμητική σειρά, με τα εξώφυλλα τους: Στην πρώτη εσωτερική σελίδα αναφέρεται πως την Διεύθυνση της Εκδόσεως την είχε η Μαρία Μαστραντώνη. Ομαδοποίηση για τις κυκλοφορίες του Γούντυ εδώ. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Dr Paingiver, Melandros, Valtasar, zoo, Retroplaymo και για τα εξώφυλλα των τόμων τους Σκύλος & DJO.
  16. Valtasar

    ΧΑΪΝΤΙ

    Στις 16 Ιουλίου του 1982, ο εκδότης Ψαρόπουλος με την ANGLO-HELLENIC AGENCY, εκδίδει μια δεκαπενθήμερη σειρά που αφορούσε την μεταφορά της τηλεοπτικής σειράς ΧΑΪΝΤΙ σε κόμικ. Γερμανικό κόμικ του 1977, πλήρη έγχρωμο, 32 σελίδες και μέγεθος 17Χ24, η σειρά κράτησε περίπου 20 τεύχη(διαπιστωμένα 18 - 16/2/83) Το 1996 ακολούθησε η 1η σειρά της Modern Times. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον trelele.
  17. Το 1982 η Πολυεκδοτική ξεκίνησε να μεταφράζει 4 σειρές Γαλλικών Κόμικ. Τον Πίκο τον Τρομερό, το Μπουλουλούμ & Γκίλι Γκίλι, τη Νατάσα και το Τον-Τιφ. Αφού έβγαλε από ένα τεύχος από την κάθε σειρά (και για την ακρίβεια το αντίστοιχο Νο1 των γαλλικών), προτίμησε να συνεχίσει να τα μεταφράζει υπό την σκέπη μιας ενιαίας σειράς, των θρυλικών Χρυσών Κόμικς. Εδώ έχουμε την μετάφραση του Tif et Tondu contre la main blanche της σειράς Tif et Tondu από το 1956. Σε αντιδιαστολή με τα άλλα 3, αυτό εδώ είναι το 4ο της γαλλικής σειράς. Ίσως να θεώρησαν ότι τα πρώτα 3 ήταν πολύ υποδέεστερα ή ίσως να έπαιζε κάτι με τα δικαιώματα.
  18. Το 1982 η ΜΑΜΟΥΘ ΚΟΜΙΞ κυκλοφορεί το άλμπουμ ΣΙΜΜΙΟΤΤΟ σε σενάριο Silverio Pisu και σχέδιο του Milo Manara. Μεγάλο μέγεθος(21Χ28), ασπρόμαυρο, 86 σελίδες, αποτελεί(για μένα) μία από τις πιό εμπνευσμένες δουλειές του Manara. Η υπόθεση είναι βασισμένη σε ένα κινέζικο μύθο. Παραθέτω μια εσωτερική σελίδα για να χαζέψετε το σχέδιο.
  19. «ΑΔΑΜΑΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ» Λίγο πριν το Πάσχα του 1982 ο Κώστας Μπεβεράτος εξέδωσε τους «ΑΔΑΜΑΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ», με πολεμική θεματολογία και 36 ασπρόμαυρες σελίδες. Κυκλοφόρησαν μόνο δύο τεύχη. Στα οπισθόφυλλα τους είχαν παρουσιάσεις αεροπλάνων. Οι ιστορίες τους ήταν βασισμένες σε αληθινά γεγονότα. Στο πρώτο τεύχος η πρώτη ιστορία αναφερόταν στη μάχη του Έλ Αλαμέιν, και η δεύτερη τη βιογραφία του Ντάγκλας Μπάντερ. Ο τρόπος σχεδίου ήταν ιδιόμορφος που θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω ως ''ντοκυμαντερίστικο''. Το δεύτερο τεύχος ήταν εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στη μάχη της Κρήτης με τρισέλιδο άρθρο για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα 20 με 31 Μαΐου του 1941. Η κυκλοφορία του συνέπεσε στην 41η επέτειο της. Το άρθρο ήταν γραμμένο στην καθαρεύουσα κάτι το οποίο μπορεί να έγινε είτε γιατί ήταν ανατυπωμένο από κείμενο της εποχής, είτε για να προσδώσει σοβαρότητα, είτε απλά για να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα της εποχής. Δύο οι ιστορίες και σε αυτό το τεύχος, η πρώτη 36 σελίδες, η οποία ήταν τυπωμένη περίεργα σαν να ήταν οι σελίδες μεγενθυμένες. Η δεύτερη τετρασέλιδη με ήρωα τον Κούρτ Χέλμαν. ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Ήταν ή στις αρχές Μεγάλης εβδομάδας ή στο τέλος της προηγούμενης ,και στο δρόμο προς το φροντιστήριο είδα το νέο περιοδικό.Σιγά μην περιμένω να το πάρω μετά,το άρπαξα αμέσως και εννοείτε πως το διάβασα την ώρα που έλεγε τα δικά του ο καθηγητής έμαθα πιο πολλά πάντως γιά την μάχη της Κρήτης από ότι στο σχολείο.Το περιοδικό ήταν ένας τρόπος ευχάριστος εκμάθησης για τα παιδιά. Ευχαριστούμε για το οπισθόφυλλο του δεύτερου τεύχους τον Uncle Scrooge McDuck.
  20. Μηνιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης με χιουμοριστικό περιεχόμενο και μία ολιγοσέλιδη ιστορία κόμικς. Όπως λέει και το όνομά του, το περιεχόμενό του ήταν "τρελό", μάλλον σε μια προσπάθεια να μιμηθεί το χιούμορ του περιοδικού MAD. Η εισαγωγή από το πρώτο τεύχος ΕΔΩ για την ιστορία κόμικς που περιέχει.
  21. Μετά την αποτυχημένη έκδοση του περιοδικού ΠΛΑΝΗΤΗΣ η εκδοτική ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ (Στέλιος Ανεμοδουράς) αποφασίζει να το επανεκδόσει με τον τίτλο ΓΚΑΛΑΚΤΙΚΑ χρησιμοποιώντας διαφορετικά εξώφυλλα. Μικρό μέγεθος (13Χ17 εκατοστά), 160 σελίδες, δέσιμο με κόλλα, εξ ολοκλήρου ασπρόμαυρο, φτηνό χαρτί και εκτύπωση και κόστος 40 δρχ δεν πρέπει να είχε καλύτερη τύχη από τον προκάτοχό του. Παρότι τα εξώφυλλα είναι διαφορετικά, οι ιστορίες είναι οι ίδιες. Μάλιστα αν προσέξουμε την τελευταία σελίδα που υπάρχουν τα στοιχεία έκδοσης βλέπουμε πως το περιοδικό αναφέρεται ως "ΠΛΑΝΗΤΗΣ". Για παράδειγμα δείτε την τελευταία σελίδα από το τεύχος Νο 5: Προσέξτε ακόμη και την ημερομηνία κυκλοφορίας, δε συμπίπτει με αυτή της κυκλοφορίας του, που αν κρίνουμε από την τιμή τοποθετείται στο 1982. Ο τρόπος που είναι κολλημένο το εξώφυλλο δίνει την εντύπωση πως πρόκειται για το στοκ του ΠΛΑΝΗΤΗ και όχι για επανεκτύπωση (χωρίς να είναι διαπιστωμένο). Έφτασε διαπιστωμένα 8 τεύχη. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον Uncle Scrooge McDuck.
  22. germanicus

    ΝΑΤΑΣΑ

    Το 1982 η Πολυεκδοτική ξεκίνησε να μεταφράζει 4 σειρές Γαλλικών Κόμικ. Τον Πίκο τον Τρομερό, το Μπουλουλούμ & Γκίλι Γκίλι, τη Νατάσα και το Τον-Τιφ. Αφού έβγαλε από ένα τεύχος από την κάθε σειρά (και για την ακρίβεια το αντίστοιχο Νο1 των γαλλικών), προτίμησε να συνεχίσει να τα μεταφράζει υπό την σκέπη μιας ενιαίας σειράς, των θρυλικών Χρυσών Κόμικς. Εδώ έχουμε την μετάφραση του Natacha, hôtesse de l'air της σειράς Natacha από το 1971
  23. Το 1982, οι εκδόσεις ΠΛΕΙΑΣ, κυκλοφορούν μια ερωτικού θέματος σειρά ονόματι COMICS EROTICA. Μεγάλο μέγεθος (21Χ28), ασπρόμαυρο περιεχόμενο, 84 σελίδες, η σειρά κυκλοφόρησε σε 28 τεύχη (λίστα ΕΔΩ) Παρουσίαζε έργα καταξιωμένων δημιουργών όπως Crepax (αφιέρωμα ΕΔΩ), Λεβί, Πισάρ, Καβέρ κ.λ.π. Δύσκολο να βρεθούν σε καλή κατάσταση γιατί τα εξώφυλλα χαλάνε πολύ εύκολα. Η εταιρεία διαφήμιζε ότι κυκλοφορούν και σε βιβλιοδετημένους τόμους αλλά προσωπικά δεν έχω βρει κάποιον στο δρόμο μου. Τα έργα που έχουν μεταφραστεί σε αυτή τη σειρά είναι: Justine (1979) - Guido Crepax (βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Ντε Σαντ) Histoire d'O (1975) - Guido Crepax (βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Πωλίν Ρεάζ) Emmanuelle (1978) - Guido Crepax (βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Εμανουέλ Αρσάν και τη γνωστή σειρά ταινιών) Anita, una storia possibile (1972) - Guido Crepax Hello, Anita! (1980) - Guido Crepax Lanterna Magica (1979) - Guido Crepax L'usine (1979) - Georges Pichard (Μάλλον μόνο ο 1ος τόμος) Κάποια από τα 4 Liz et Beth του Georges Levis που βγήκαν το 1980 Marie-Gabrielle de Saint-Eutrope (1977) - Georges Pichard Marie-Gabrielle en Orient (1981) - Georges Pichard Juliette de Sade (1979) - Francis Leroi + Philippe Cavell (βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Ντε Σαντ) Valentina, storia di una storia (1982) - Guido Crepax La casa matta (Bianca, una storia eccessiva) (1969) - Guido Crepax (πιθανώς και άλλο υλικό από Bianca) Les petites filles mod?les (1982) - Georges Levis Αυτά του Βιτορίνι δεν έχουν "αναγνωριστεί" ακόμα... Παρατήρηση: Στο Μπιάνκα Δ (τ.27) για να γεμίσει, συμπληρώνεται με ένα 15σέλιδο κόμικ του οποίου οι ήρωες εμφανισιακά μοιάζουν με τους ηθοποιούς της Δυναστείας και ζούνε σε ένα ράντσο ονόματι Dallas.... Ορισμένα από τα τεύχη κυκλοφόρησαν και σε τόμους. Το 1985 ξεκίνησε και τελείωσε η Β' Περίοδος, αφιέρωμα ΕΔΩ. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους vaios & germanicus. Ευχαριστούμε επίσης τον quees για τα εξώφυλλα των τόμων και τις πληροφορίες.
  24. Το στυλ της πρώιμης Image Comics είναι νομίζω γνωστό: άνδρες με τεράστια μούσκουλα, γυναίκες με τεράστιο στήθος, πολύ ξύλο, σεξ και βία. Το Savage Dragon του Erik Larsen (Spiderman) είναι ακριβώς έτσι. Αυτό όμως που το κάνει να διαφέρει από όλες τις υπόλοιπες σειρές της περιόδου εκείνης είναι το πόσο διασκεδαστικό είναι, καθώς και το ότι, 15 χρόνια και 131 τεύχη μετά ο δημιουργός του συνεχίζει να το γράφει και να το σχεδιάζει μόνος του. Ο Dragon, ένας πράσινος μυώδης άντρας με ένα πτερύγιο στο κεφάλι του, ξυπνάει σε ένα φλεγόμενο οικόπεδο στο Σικάγο. Δεν θυμάται τίποτα από το παρελθόν του. Τελικά καταλήγει αστυνομικός που κυνηγάει τον "Φαύλο Κύκλο" (Vicious Circle) μια οργάνωση "υπερφρικιών" (Ναι, αυτοί με τις υπερδυνάμεις λέγονται έτσι, φρικιά) και τον αρχηγό τους, τον Overlord. H σειρά εξελίσσεται σε πραγματικό xρόνο (και μέσα στο κομικ έχουν περάσει 15 χρόνια). Για ποιο λόγο να διαβάσετε τη σειρά; Επειδή είναι απίστευτα διασκεδαστική. Ο Larsen πραγματικά αγαπάει τα υπερηρωικά κόμικ, ενώ καταλαβαίνει και απίστευτα καλά το πόσο μη-σοβαρά είναι. Υπάρχουν δραματικές στιγμές αλλά και στιγμές που δε διστάζει να μας δείξει πόσο γελοία μπορεί να γίνουν, και όλα αυτά χωρίς το κόμικ να καταλήγει παρωδία. Οι ατάκες που λέγονται πραγματικά σκοτώνουν, οι χαρακτήρες αναπτύσσονται πετυχημένα, ενώ κανένας τους δεν είναι άτρωτος, πολλοί μάλιστα πεθαίνουν, ακρωτηριάζονται και άλλα τέτοια ευχάριστα (και ναι, υπάρχει κάμποσο gore και αρκετό ημίγυμνο). Η ιστορία από την άλλη τρέχει. Πολλά καρέ ανα σελίδα, λίγα splashes, άπειροι χαρακτήρες, τόνοι από υποπλοκές, πολλές αλλαγές στη ζωή των ηρωών - σε κάποια φάση μάλιστα αλλάζει και ολόκληρος ο κόσμος -όχι, δεν κάνω πλάκα - πολλοί μεγάλοι κακοί, πραγματικά η δουλειά που έχει ρίξει ο Larsen φανερώνει μεράκι και αγάπη για τον ήρωά του (και φυσικά μια δόση τρέλας που είναι ευπρόσδεκτη). Ο δημιουργός μάλιστα δε διστάζει να δείξει την αγάπη του σε παλιότερους δημιουργούς, όπως τον Jack Kirby και τον Frank Miller, αποδίδοντας φόρους τιμής και χωρίς να τους αντιγράφει στυγνά. Πέρα από την κυρίως σειρά έχουν βγει και κάμποσες μίνι σειρές (νομίζω 5 μαζί με την αρχική μίνι σειρά που ξεκίνησε την ιστορία), κάμποσα spin-offs (μία ongoing σειρά freak force, άλλη μία μίνι σειρά τους - λεπτομέρειες για αυτά στο ξεχωριστό τόπικ που έχω κάνει για αυτούς-, 4 μίνι σειρές με ήρωα τον Superpatriot, 1 σειρά με την Dart και άλλη μία με το Deadly Duo) ενώ συχνά τα τεύχη τα συνοδεύουν και backup ιστορίες με ήρωες άλλους χαρακτήρες του κόμικ.
  25. Πρόκειται για την πρώτη σοβαρή μελέτη για τα κόμικς σε μια εποχή (1982) που αυτά έχαιραν πλήρους ανυποληψίας! Από τις εκδόσεις Αιγόκερως του Γιάννη Σολδάτου, που εκείνη την εποχή είχε την αποκλειστικότητα σχεδόν, σε εκδόσεις σχετικές με τον κινηματογράφο. Το βιβλίο Τα κόμικς από το 1982 μέχρι σήμερα έχει γνωρίσει αρκετές επανεκδόσεις. Η πρώτη μάλλον έκδοση που κρατάω στα χέρια μου υπάγεται στη σειρά Λογοτεχνικά Κείμενα και Θεωρία του εκδοτικού οίκου, είναι 180 σελίδες και προλογίζεται από τον Δημήτρη Κολιοδήμο , ο οποίος είναι και ο επιμελητής της έκδοσης. Περιλαμβάνονται τα κείμενα: 01. Dwight R. Decker - "Αστερίξ - Αυτοί οι Γάλλοι είναι τρελοί" 02. Γιώργος Φίλης - Κόναν ή ο κόσμος της ηρωϊκής φαντασίας 03.Πάνος Κουτρουλάρης - Ο Κόρτο Μαλτέζε και η αυλή των θαυμάτων 04.Francis Lacassin - Λούκυ Λουκ, ένας καουμπόυ πολύ μεγάλος για το σινεμασκόπ 05.Francis Lacassin - Ποπάυ ή ο νάυτης που ήρθε κατά τύχη 06.Ουμπέρτο Έκο - Ο μύθος του Σούπερμαν 07.Joachim Schiele - Ταρζάν, το τελευταίο αρχέτυπο ενός ήρωα 08.Νίκος Γιαννόπουλος - Ο Τεντεν, ο Ερζέ κι εμείς 09.Gunther Metken - Φλας Γκόρντον, ένας ήρωας του Διαστήματος Παρατίθεται η Εισαγωγή στην έκδοση, γραμμένη από τον Δημήτρη Κολιοδήμο. ΕΙΣΑΓΩ ΓΗ Το ότι η εικόνα προκαλεί ένα πολύ δυνατό αισθητικό ερέθισμα είναι ίσως κάτι άναμφισβήτητο, το ότι όμως είναι απλή και ευκολοδιάβαστη, δεν χρειάζεται «μετάφραση» και γίνεται εύκολα κατανοητή, είναι μια λανθασμένη αντίληψη. Ο «ρεαλισμός» της, επίσης, δεν είναι a priori δεδομένος δεν παριστάνει, δεν παρουσιάζει και δεν απεικονίζει τον κόσμο (και τον / ή τούς ανθρώπους μέσα σ' αυτόν) έτσι όπως είναι, χωρίς εξωραϊσμούς και ωραιοποιήσεις, δίχως να κρύβει τίποτα και να παραπλανά το κοινό της. Το ίδιο συμβαίνει και με την εικόνα των κόμικς, των ζωγραφικών ή εικονογραφημένων αφηγήσεων, πού δημοσιεύονται στις περισσότερες (αν όχι σ' όλες) καθημερινές εφημερίδες ή υπάρχουν στα αντίστοιχα περιοδικά και άλμπουμ, και πού διαβάζονται από περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο αναγνώστες σε 42 γλώσσες και 102 χώρες, Τα κόμικς είναι ένα πολιτιστικό προϊόν τής βιομηχανικής κοινωνίας πού, όπως όλα τα πολιτιστικά προϊόντα, συμπυκνώνει και προωθεί μια συγκεκριμένη ιδεολογία, μια ιδεολογία πού στηρίζεται πρωταρχικά στην εικόνα και δευτερεύοντα στο λόγο. Όντας ένα τέτοιο προϊόν, έχει διαφορετική αξία χρήσης γι' αυτούς πού το αγοράζουν και το καταναλώνουν από εκείνη πού έχει γι' αυτούς πού το παράγουν και το πωλούν, για τούς καπιταλιστές (και άρα, και για τον καπιταλισμό σαν σύνολο). Πρέπει να παραδεχθούμε, όμως, ότι οι άνθρωποι δεν τα αγοράζουν για να εκτεθούν στην αστική ιδεολογία, για να υποστούν μία ακόμη επίθεση της, ούτε, πολύ περισσότερο, για να την αποδεχθούν. Τα αγοράζουν και τα χρησιμοποιούν για άλλους λόγους, για να ικανοποιήσουν μία ποικιλία διαφορετικών αναγκών και στερήσεων πού όμως, επειδή δεν έχει γίνει καμιά έρευνα και ουδεμία προσπάθεια αναζήτησης και ανάλυσης, στη χώρα μας τουλάχιστον, μπορούμε να τις μαντέψουμε μόνο. Το κόμικ είναι μία πραγματική απόλαυση, ένα ψυχαγωγικό ανάγνωσμα που το διαβάζεις όταν επιστρέφεις στο σπίτι σου, όσο κουρασμένος κι αν είσαι, απ' όσα βάσανα κι αν τριβελίζεσαι, όσο κακόκεφος κι αν αισθάνεσαι, που δεν βαριέσαι να το κοιτάζεις και να το ξεφυλλίζεις, να χαμογελάς, να καγχάζεις ή ακόμα και να ξεκαρδίζεσαι αδιαφορώντας για το τι λένε οι γύρω σου ή για το ποια γνώμη θα σχηματίσουν για σένα. Είναι ένα λογοτεχνικό είδος που απλώνεται σ' όλα τα αφηγηματικά είδη (περιπέτεια, φανταστικό, γούεστερν, αστυνομικό, πολεμικό, σάτιρα κ.λ.π.) και «πιάνει» όλες τις κατηγορίες τού αναγνωστικού κοινού (από τον απλό εργάτη μέχρι τον απαιτητικό διανοούμενο), έστω κι αν μερικοί το κατατάσσουν στο χώρο τής «υποκουλτούρας», θεωρώντας το μία ιδιαίτερη μορφή της. Είναι ένα μέσο πού σε κάνει να ξεχνάς την πεζή πραγματικότητα τής καθημερινής ζωής μ' όλους τούς καταναγκασμούς της και σε μεταφέρει σ' άλλους κόσμους, τού παρελθόντος, του παρόντος ή του μέλλοντος, εκπληκτικά όμορφους και απίστευτα ωραίους. Είναι ένα απαραίτητο όχημα που αλαφραίνει την πληκτική ζωή του σήμερα και σε απομακρυνθεί από την ασφυκτική ατμόσφαιρα της τσιμεντένιας πολυκατοικίας ή από την κόλαση τού καταπιεστικού κατεστημένου που σε περιτριγυρίζει και σε εξουθενώνει. Είναι...είναι.... Το πρόβλημα ίσως να βρίσκεται στον τρόπο που πετυχαίνει όλ' αυτά, πρόβλημα που γίνεται εντονότερο μέσα από το «δυναμισμό» ορισμένων απ' αυτά και τις εσωτερικοποιήσεις που προκαλούν στον αναγνώστη. Γιατί, πέρα από το σαρκασμό, την ειρωνεία, τη σάτιρα, την αυθάδεια κ.λπ., το «όραμα» τού κόσμου που παρουσιάζουν είναι συχνά, απροκάλυπτα ή συγκαλυμμένα, αντιδραστικό: κόσμοι αταξικοί, γεμάτοι θετικούς (καλούς) και αρνητικούς (κακούς) χαρακτήρες πού συνέχεια αντιμάχονται ο ένας τον άλλον, ήρωες με διπλές ταυτότητες που πολεμούν για τη δικαιοσύνη (έννοια τελείως αφηρημένη και εξαιρετικά γενική), πρωτόγονοι λαοί πού δέχονται και επιθυμούν τη βοήθεια των πολιτισμένων, χαρακτήρες ανύπανδροι και ασεξουαλικοί, τονισμός της σημασίας του χρήματος, ρατσισμός, φυλετικές διακρίσεις, προσκοπική στράτευση, αλτρουισμός και τόσα άλλα (δεν αναφερόμαστε βέβαια στα «πολιτικοποιημένα» ή «αντεργκράουντ» κόμικς, αλλά, κυρίως, σ' αυτά πού εκδίδονται, στη μορφή αυτοτελών περιπετειών, από μεγάλους ευρωπαϊκούς και αμερικανικούς οίκους). Από την άλλη μεριά όμως, δεν ύπαρχει τίποτα που να εγγυάται ότι η αξία χρήσης ενός κόμικ για τον αγοραστή του συμφωνεί, συμβιβάζεται και ταιριάζει με την επιθυμητή από τον καπιταλισμό, ως αστική ιδεολογία, χρησιμότητα τους, και συνεπώς δεν υπάρχει καμιά εγγυητή που στην πραγματικότητα θα σιγουρεύει και θα εξασφαλίζει το επιδιωκόμενο απ' αυτόν «ιδεολογικό αποτέλεσμα». Όπως τίποτα δεν εγγυάται ότι η ανάγνωση και η απόλαυση ενός (αντιδραστικού) κόμικ μπορεί να είναι αντιδραστική, έτσι δεν υπάρχει και τίποτα πού να εγγυάται ότι πρέπει να είναι αντιδραστική: ό αναγνώστης ενός κόμικ δεν είναι μόνο το παθητικό εκείνο «υποκείμενο» πού, βυθισμένο στην αναπαυτική του πολυθρόνα ή ξαπλωμένο στο ζεστό και άνετο κρεβατάκι του, με ματιά καρφωμένα στο τυπωμένο χαρτί, ρουφάει με ιδιαίτερη λαιμαργία τις εικόνες, το λόγο και τούς κώδικες τού «κειμένου», αλλά και το ενεργοποιημένο εκείνο «πρόσωπο» πού στοχεύει στην αλλαγή τού συστήματος δεν είναι μόνο η άβουλη και ακοινωνική «σιωπηλή πλειοψηφία», αλλά και αυτός (ή αυτή) πού επιθυμεί και παλεύει για ένα διαφορετικό κόσμο. Συνεπώς η ολική απόρριψη ενός (οποιουδήποτε) κόμικ, νομίζουμε ότι είναι μια λανθασμένη ενεργεία, ενώ αντίθετα η σωστότερη στάση θα ήταν η διεξοδική ανάλυση πού (μαζί με την κατάλληλη διαπαιδαγώγηση) θα απέβλεπε στο να αποσπάσει από αυτό την «πλεονάζουσα» η «υφέρπουσα» θετική αξία πού αμφισβητεί. ή και ανατρέπει ακόμα, την κυρίαρχη ιδεολογία. Προς την κατεύθυνση αυτή κινούνται σήμερα οι ιστορικοί και θεωρητικοί τού είδους, με πρώτους τούς Γάλλους (στο πανεπιστήμιο τής Σορβόννης, μάλιστα, έχει δημιουργηθεί μία έδρα σχετική με τα κόμικς), ξεπερνώντας τις προκαταλήψεις και την έμμονή μίας μερίδας (προοδευτικών) διανοουμένων, κοινωνιολόγων και επιστημόνων πού δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να στηλιτεύουν και να επικρίνουν τις επιπτώσεις των εικονογραφημένων εντύπων στους ανθρώπους και ιδιαιτέρα στη νεολαία. Το μοντέλο προσέγγισης και ανάλυσης πού προτείνουν είναι αυτό πού συνδέει το φανταστικό περιεχόμενο (κείμενο και εικόνα) ενός κόμικ με την πραγματική όψη τής κοινωνίας και των ιδεολογικών της αντιθέσεων. .Η απόλυτη κυριαρχία και η επαναλαμβανομένη διατήρηση ενός αφηγηματικού μοντέλου καθώς και η τελική αποκατάσταση μιας ισορροπίας και τάξης πού είχε διαταραχθεί στην αρχή τής αφήγησης (τού κόμικ) συσχετίζεται με τις υπάρχουσες κοινωνικές δομές, πού συνήθως παρέχουν την εκκίνηση τής σύλληψης τού κειμενογράφου /σχεδιαστή και αποτελούν ένα είδος δημιουργικού πρότυπου. Ψάχνοντας και ερευνώντας τις σχέσεις αυτές δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να αρθρώνουν έναν κριτικό λόγο για την ίδια την κοινωνία, πού προσφέρει μία «ομοούσια» ταυτότητα στο κόμικ (αλλά και πού, ταυτόχρονα, τη ζητάει από αυτό). Οι χαρακτήρες δεν εξετάζονται μόνο σαν φανταστικά πρόσωπα ενός επινοημένου κόσμου και μύθου, αλλά και σαν εκφραστές μίας κοινωνικής συνείδησης πού έχει προβληθεί, αυτούσια ή αντεστραμμένη, μέσα στο «κείμενο» τού κόμικ και πού εκφράζει συγκεκριμένες ηθικές, κοινωνικές και ιδεολογικές αξίες (ό ήρωας, πολλές φορές, δεν είναι παρά ό εκτελεστής μίας ποιουμένης αποκατάστασης, ό κατά κάποιον τρόπο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος τού αναγνώστη). Το ίδιο γίνεται και με τα ντεκόρ και τούς χώρους: ακόμη κι αν δεν είναι κοινότοπα οικείοι, η «εξωπραγματικότητά» τους κατά βάθος παραπέμπει, ή είναι παραπλήσια, σ' ένα σύμπαν, που η δομή του είναι αναγνωρίσιμη και οι παραστάσεις τού οποίου σημασιοδοτούν (και σημασιοδοτούνται από) τις πράξεις των χαρακτήρων πού κινούνται μέσα σ' αυτό ή έρχονται σ' επαφή μ' αυτό, που μεταφέρει ή αποκτάει αξίες και ιδεολογικές φορτίσεις ανάλογες με αυτές των χαρακτήρων. Έτσι, τέτοιες αναλύσεις έχουν μία λειτουργικότητα μεγαλύτερη από αυτή των αφορισμών και, όταν δημοσιεύονται μέσα σε περιοδικά κόμικς, βοηθούν τον αναγνώστη σε μία ορθότερη νοηματική ερμηνεία τού (λίγο ή πολύ) κατασκευαστικά τυποποιημένου κόμικ. Το βιβλίο αυτό προσπαθήσαμε να κινηθεί μέσα στα παραπάνω πλαίσια. Αποπειράται να παρουσιάσει κριτικά, με μία συνέπεια και μία συστηματικότητα πού ποικίλει ανάλογα με το συγγραφέα τού κάθε άρθρου, κάποια από τα κόμικς πού κυκλοφόρησαν ή κυκλοφορούν στην Ελλάδα και πού η επιλογή τους είναι μάλλον συμπωματική, αφού δεν καθορίστηκε από κάποια αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης, αλλά από τη δική μας προσωπική αγάπη απέναντι σ' αυτά. Πριν, όμως, κλείσουμε την κάπως γενική αυτή εισαγωγή, και επειδή νομίζουμε ότι ό ρόλος των κόμικς σήμερα είναι περίπου ανάλογος με αυτόν των λαϊκών φυλλάδων τού περασμένου αιώνα, θα θέλαμε να προβούμε σε κάποιες, επίσης γενικές, διαπιστώσεις. 1) Τα κόμικς στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην ύπαρξη των εικόνων. Ό ρόλος τους δεν είναι να συμπληρώνουν και να ζωντανεύουν το στόρι (εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις - για παράδειγμα, οι εικονογραφικές εκδοχές γνωστών λογοτεχνικών έργων), αλλά πολλές φορές αφηγούνται από μόνες τους μία ιστορία, μ' ένα σχεδόν κινηματογραφικό τρόπο. Το γεγονός αυτό έχει οδηγήσει αρκετούς κριτικούς στη διατύπωση τής άποψης ότι τα κόμικς «ισοδυναμούν» με τον κινηματογράφο. Πρόκειται για μία λανθασμένη άποψη πού παραβλέπει ότι η εμφάνιση των κόμικς προηγήθηκε αυτής τού κινηματογράφου, άσχετα αν ηανάπτυξη τής τεχνικής τους πήρε πολλά στοιχειά από αυτόν. Ό κινηματογράφος ήταν (και εξακολουθεί να είναι) αιχμάλωτος τής οθόνης, ενώ το κόμικ μπορεί κάλλιστα να την καταργήσει. Σήμερα πολλοί δεν διστάζουν να τα θεωρούν σαν μία 9η τέχνη, μετά την τηλεόραση. 2) Υπάρχει ηεντύπωση ότι τα κόμικς είναι εύπεπτα, ότι αποτελούν μία εύκολη διασκέδαση, ότι ευνουχίζουν τη φαντασία και αδιαφορούν για τον προβληματισμό τού αναγνώστη, ότι τού προσφέρουν μία πνευματική τροφή αμφίβολης, αν όχι ευτελούς αξίας, Χωρίς να αρνούμαστε ότι υπάρχουν και τέτοια κόμικς (για παράδειγμα, ένα μεγάλο μέρος τής αμερικανικής βιομηχανίας) είμαστε τής άποψης ότι ηλειτουργία τους έχει πολλές αντιστοιχίες με τον τρόπο λειτουργίας των εικαστικών τεχνών. Έχουμε ήδη αναφέρει ότι η εικόνα δεν είναι ούτε απλή ούτε ευκολοδιάβαστη έχει την ιδιότητα να μπορεί να συμπυκνώνει πληροφορίες. 'Έτσι ό αναγνώστης είναι υποχρεωμένος να διακρίνει τα βασικά στοιχεία πού την συνθέτουν, να εντοπίσει τις πληροφορίες αυτές και στη συνέχεια, ανάλογα με τη φαντασία του, τις γνώσεις του, τα προσωπικά του βιώματα και εμπειρίες, την εκάστοτε ψυχική του διάθεση να προσπαθήσει να τις ερμηνεύσει νοηματικά. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις που η μελέτη των εικόνων (η απόχρωση τού χρώματος, τα τμήματα πού παρουσιάζουν, η κατανομή τους μέσα στη σελίδα κ.λπ.) παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και γίνεται πραγματική απόλαυση (διαβάστε, για παράδειγμα, την Βαλεντίνα τού Guido Crepax): οι εικόνες «μιλούν» περισσότερο από το γραπτό λόγο, δημιουργούν μία έλξη τού αναγνώστη προς αυτές, πολλές φορές σε βάρος του γραπτού λόγου. Συνεχίζεται παρακάτω........
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.