Jump to content
Μενίγ Πουαγώ

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 294 [Παγιδευμένος στην λήθη.]

ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΝΗΚΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ;  

3 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

294.thumb.jpg.92d5e793b7b8837561c4d228b79e778d.jpg
 

4 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα.

 

  • ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΛΗΘΗ.

    ΟΙ ΠΙΟ ΜΟΧΘΗΡΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΠΙΘΑΝΟΥ ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΎ ΚΟΣΜΟΥ, ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΝ ΤΟΝ ΓΚΟΥΦΟΛΥΚΟ ΑΠΌ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΟΣΩΝ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΡΙΣΕΙ.

     
  • Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΚΑΡΓΚΟΥΛ.

    Ο ΓΚΟΥΦΟΛΥΚΟΣ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΛΗΘΗ.

     
  • ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ.

    ΤΟ ΓΛΥΠΤΟ ΤΟΥ ΦΕΘΡΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΣΧΗΜΟ ΠΟΥ ΓΕΛΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΝ ,ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΑΡΓΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ.

     
  • Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΦΙΔΙ.

    Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΑΝΑΖΗΤΑ ΤΡΟΠΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΕΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ.

    Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 31/1 (Νο. 294).

    :hop::hop::hop:
Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 6
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απο οτι φαινετε στο τεύχος θα διαβάσουμε και τα δυο μερη της κεντρικής ιστοριας.Περιέργως το κάθε μέρος έχει διαφορετικό τιτλο.(1ο μέρος:παγιδευμένος στη λήθη, 2ο μέρος:ο θρύλος του γκαργκουλ)

Πως γίνεται να χορττασεις x-mickey όταν σε κάθε τεύχος δημοσιεύεται μια ιστορία της σειρα με 30 σελίδες, το πολύ.Ε, σε αυτό τεύχος οποίος το αγοράσει θα πει ευχαριστηθικα Γκουφολυκο.

 

Πιστεύω οτι είναι ενα απο τα πιο σημαντικά τεύχη του ΜΜ, καθως η ιστορία έχει μπόλικο ψωμί, για την ακρίβεια 86.Το x-mickey είναι κάτι νεο και στο τεύχος 294 θα έχουμε διαβάσει μια μεγάλη ιστορία της σειρας, που στην αρχή προοριζόταν για το ιταλικό περιοδικο με ιστορίες του Γκουφολυκου, αλλά για κάποιο λόγο δεν μπήκε.

 

Η ιστορία φενετε ενδιαφέρουσα απο τις περιλήψεις της καθημερινής.Το υπολοιπο τεύχος δεν φενετε κάτι το ιδιαίτερο.

 

Ναι μεν, ωραία αρχισε ο χρονος, αλλά ζω και αναπνέω για να δουμε τις ωραίες ιταλικές που δημοσιεύτηκαν στο τοπολινο το 2017.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τευχάρα! 100 σελίδες Γκουφόλυκος και Φατσίνι!!

Υπέροχο. Γιατί X-Μickey και όχι X-Goofy όμως δεν καταλαβαίνω!!!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σε αυτό το τεύχος του Μίκυ Μάους έχει την τιμητική του ο Γκουφόλυκος, καθώς φιλοξενούνται, εκτός από το εξώφυλλο, και δύο ιστορίες από την σειρά “X-Mickey”. Οι τίτλοι τους είναι “Παγιδευμένος στην λήθη” και “Ο θρύλος του Γκάργκουλ” και ουσιαστικά είναι δύο ιστορίες με κοινή ρίζα. Πρόκειται, δηλαδή, για μία ιστορία χωρισμένη σε δύο μέρη. Στην πρώτη ο Γκουφόλυκος αντιμετωπίζει προβλήματα με την Σχολή του, καθώς είναι υποχρεωμένος να δώσει εξετάσεις για να διορθώσει τον βαθμό του πτυχίου του, ενώ παράλληλα βρίσκει μία δουλειά σαν καταστηματάρχης ενός μικρού εμπορικού, το οποίο κρύβει πολλά μυστικά. Τότε ο πρωταγωνιστής θα έρθει σε επαφή με μία ομάδα χωρικών, στους οποίους έχει αλλοιωθεί η εκφορά του λόγου τους. Ο φίλος μας, λοιπόν, προτίθεται να λύσει αυτό το μυστήριο και να τους βοηθήσει. Στο δεύτερο άτυπο μέρος, ο Γκουφόλυκος καλείται να αντιμετωπίσει ένα αγριεμένο τέρας, το οποίο βρίσκεται στο βασίλειο των ονείρων και οι θρύλοι λένε ότι αναζητά ανυποψίαστους ανθρώπους για να τους κατασπαράξει. :wow: Κι όλα αυτά, την ώρα που στον πύργο των 12 αιώνιων, καταστρώνεται ένα σατανικό σχέδιο, για να ξεχαστεί τελείως ο Γκουφόλυκος από τις αναμνήσεις των γνωστών και των φίλων του. Το θετικό είναι ότι σε αυτό το τεύχος φύγαμε από τα στενά όρια των ολιγοσέλιδων ιστοριών της σειράς και μπήκαμε για τα καλά στις μεγάλες. Το πρωτότυπο εδώ είναι ότι οι δύο ιστορίες έχουν διαφορετικούς τίτλους, αλλά είναι η συνέχεια η μία της άλλης. Επίσης κάνει την εμφάνισή του ο μεγάλος villain που καταδιώκει τον φίλο μας, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο περισσότερη αξία στον πρωταγωνιστή. Και φυσικά μαθαίνουμε τους λόγους που έχει αυτό το μένος εναντίον του. Από εκεί και πέρα η πλοκή δίνει στον αναγνώστη έναν καταιγισμό σουρεαλιστικών στοιχείων, τα οποία προσωπικά από κάποια στιγμή και μετά μου προκάλεσαν χασμουρητό. Οι υποθέσεις και των δύο σεναρίων έχουν την μορφή παραμυθιού, αλλά δεν έχουν αυτό το κάτι που να μείνουν για πολύ καιρό στην μνήμη μου. Τις βρήκα λίγο επίπεδες. Ενδιαφέρουσα προσθήκη ο μυστηριώδης κακός, τον οποίο θα ήθελα να τον δω σε πιο ενεργό ρόλο στις υπόλοιπες ιστορίες. Όσον αφορά το χιούμορ, είναι αρκετά παιδικό και διακριτικό, με εξαίρεση τον ξεχνοπόντικα, που πέρασε τα πάνδεινα για να μπει στην ταβέρνα. :lol: Γενικά πρόκειται για ιστορίες που δεν μετάνιωσα που τις διάβασα, αλλά περίμενα να μου δημιουργήσουν μεγαλύτερο ενθουσιασμό. Ελπίζω η συνέχεια να με αποζημιώσει. :) Το σχέδιο μού άρεσε και στις δύο ιστορίες.

 

Στην επόμενη ιστορία ο Φέθρυ φαίνεται να έχει “Καλλιτεχνικές φιλοδοξίες”. Ο φίλος μας βρίσκεται στο σπίτι του Ντόναλντ, κι όλο υπερηφάνεια του δείχνει την νέα του δημιουργία, ένα γλυπτό το οποίο δεν είναι κι ό,τι καλύτερο έχουν δει τα μάτια μας. Για την ακρίβεια είναι ό,τι χειρότερο. :P Του λέει, λοιπόν, ότι σκοπεύει να δηλώσει συμμετοχή σε έναν διαγωνισμό ταλέντων, ο οποίος δίνει για έπαθλο στον νικητή ένα σπορ αυτοκίνητο. Όταν ο Ντόναλντ τον αποθαρρύνει, εκείνος θα βγει στους δρόμους, θα έχει πολλές συναντήσεις με φίλους και συγγενείς κι αυτό θα σταθεί αφορμή να ρωτήσει και τις δικές τους απόψεις για το δημιούργημά του. Ταυτόχρονα, το άσχημο γλυπτό του κάνει τους σκύλους της γειτονιάς να ξεραίνονται στα γέλια μόλις το αντικρίζουν. Πρόκειται για ένα κωμικό σενάριο, που καταλήγει σε ένα έξυπνο φινάλε. Και μέχρι εδώ ήταν τα θετικά. Στα αρνητικά, έχουμε μία πλοκή που εκτυλίσσεται υποτονικά κι επαναλαμβάνεται αφόρητα. Μου έφερε στο μυαλό κάποια ανέκδοτα, στα οποία ο “πρωταγωνιστής” κάνει τις ίδιες κινήσεις τρεις (συνήθως) φορές, μέχρι να αποκαλυφθεί το αστείο. :P Τουλάχιστον το αστείο στο τέλος μάς αποζημιώνει. Γενικά, όμως, η ιστορία δεν με ενθουσίασε. Το σχέδιο του Faccini, ποτέ δεν ήταν του γούστου μου.

 

Ακολουθούν τρεις μονοσέλιδες ιστορίες, οι δύο προερχόμενες από την σειρά “Παπιά στα χιόνια” (“Ένα βουνό εφαρμογές” και “Το τελεφερίκ”) και μία από την σειρά “Ώρα για σκι” (ή αλλιώς “Πρωταθλητές του σκι”), με τίτλο “Χιονόπτωση”. Και οι τρεις έβγαζαν το απαραίτητο χιούμορ και μας έδωσαν ένα ευχάριστο διάλειμμα από τις πολυσέλιδες δουλειές που φιλοξενούνται στο τεύχος. Αρκετά καλές σεναριακά. Σχεδιαστικά μού άρεσε μόνο η “Χιονόπτωση”.

 

Το τεύχος θα κλείσει με μία βόλτα στην Λιμνούπολη και την ιστορία “Η ενέργεια που έγινε φίδι”. Όλοι οι Λιμνουπολίτες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν όσο γίνεται τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αυτές που απλόχερα μας προσφέρει η φύση. Ο θείος Σκρουτζ, λοιπόν, που αντιμετωπίζει προβλήματα στον τομέα αυτό, σκέφτεται πώς θα ήταν δυνατόν να τιθασεύσει την δύναμη του κεραυνού και να την χρησιμοποιήσει για το δικό του όφελος και κέρδος. :thinking: Αμέσως θα τρέξει στον Κύρο και θα του παραθέσει την ιδέα του και τότε εκείνος θα κατασκευάσει μία τεράστια μπαταρία και μία νύχτα με μεγάλη μπόρα θα ανέβουν σε έναν λόφο (παρουσία του Ντόναλντ και των τριών ανιψιών) και θα θέσουν την επιχείρηση σε εφαρμογή. Θα καταφέρουν να κάνουν ό,τι άφησε στην μέση ο Βενιαμίν Φραγκλίνος? :P Μιλάμε για ένα σενάριο που χαρακτηρίζεται από μεγάλα αποθέματα φανταστικής ενέργειας, για να μιλήσουμε με τους όρους της ιστορίας. :lol: Η πλοκή περιέχει δράση κι ένταση, αλλά προσωπικά μού έβγαλε μία παιδικότητα, περισσότερη για τα δικά μου γούστα. Νομίζω πως πέρασε ελαφρώς τα όρια που χωρίζουν την φαντασία από την υπερβολή. Κι ενώ όλο το story χτίζει ένταση, έρχεται το φινάλε να μας ξενερώσει με την ηπιότητά του και να μας δώσει ένα αχρείαστο plot twist. Σώνει και καλά θα πρέπει ο Σκρουτζ να κερδίζει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ακόμα και τυχαία. :moutra: Για να είμαι, όμως, δίκαιος να πω ότι δεν την καταργώ εντελώς την ιστορία. Ήταν διασκεδαστική, αλλά δεν θα την τοποθετούσα στις πρώτες θέσεις των αναγνωστικών μου προτιμήσεων. Το σχέδιο ήταν λεπτομερές, αλλά τσαπατσούλικο.

 


:beer:

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σύμφωνα με το I.N.D.U.C.K.S., η διπλή ιστορία με τον Γκουφόλυκο είχε γραφεί για το περιοδικό X-Mickey, αλλά, επειδή αυτό έκλεισε, δημοσιεύτηκε τελικά στο Topolino. Έτσι πήραμε μια γεύση τού πώς ήταν οι ιστορίες τού X-Mickey.

 

  • Like 6
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η δικη μου γνωμη για την κεντρικη ιστορια και το εξωφυλλο.

 

Εξωφυλλο

Αν και ειναι ασχετο με την πρωτη ιστορια ειπα να το κρινω εχμ... γιατι ειναι Χ-μικυ.Ο Γκουφολυκος μας κοιταζει χαρουμενα, ενω απομακρινεται απο κατι ελατα.Πιστευω οτι ειναι ομορφο, αλλα οχι κατι το ιδιεταιρο.

 

Ιστορια

Η ιστορια εχει δυο μερη, συνολικα 86 σελιδες, οπως ειπα και πιο πανω.Την ιστορια σεναριογραφησε ο Φαουστο Βιταλιανο, το πρωτο μερος σχεδιασε ο Μαρκο Ματσαρελο και το δευτερο ο Μαρκο Παλατσι.Οπως ειδαμε και στις αλλες ιστοριες με τον Γκουφολυκο, τα απιθανα φαινομενα πανε συννεφο.Το ιδιο και εδω.Κατι που δεν με ενοχλει ιδιεταιρα, γιατι σε αυτους τους ειδους ιστοριες τα  εξωπραγματικα πραγματα χτιζουν την υποθεση.Η ιστορια διαβαστηκε μονορουφι και αρχισε καλα.Τα δυο μερη εχουν σχεδον διαφορετικη υποθεση.Σε σχεση με την ιστορια ο παλιατσος που γελουσε που ηταν παιδιαστικη, με παιδιαστικους σκοπους του κακου, εδω μου αρεσε που ο  κακος ειχε προηγουμενα με τον Γλουφολυκο.Το μυστηριο του Πατσγουορκ που ειναι η υποθεση του δευτερου μερους ομολογω να πω οτι ηταν πολυ καλη.Το διδαγμα ηταν οτι δεν πρεπει να κρινουμε καποιον απο την εμφανιση του αλλα απο τον χαρακτηρα του.Οσο για το τελος, οταν το διαβασα ενιωσα αμηχανα.Με αλλα λογια ισως κατι του ελειπε.Για το σχεδιο, πιστευω οτι αυτο του πρωτου μερους ειναι εκ μακραν καλυτερο σε σχεση με του δευτερου.Στον θρυλο του Γκαργκουλ, το Γκαργκουλ που κολλαει.

 

Η ιστορια ειναι απο το μακρινο 2008.Συνολικα η ιστορια μου αφησε ωραιες εντυπωσεις.  

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πρώτη πρώτη διάβασα την ιστορία του φατσινι, το υπόλοιπο τεύχος δεν έχω προλαβει ακόμα.

 

Εν τω μεταξύ το τερατουργημα που κατασκεύασε ο φεθρυ ήμουν σίγουρος ότι κάπου το έχω ξαναδεί. Μάλλον αυτό που μου δημιούργησε αυτήν την εντύπωση ήταν η τσαγιέρα που προσπαθούσε να πουλήσει ο Ντόναλντ ως πλανόδιος πωλητής στην ιστορία Οι θαυματουργές καραμέλες αμπεμπαμπλομ. Αστείρευτος ο φατσινι! :lol:

 

1580647506097254345218.thumb.jpg.6fe0d2c736e4d0e941a138ff4a7d9a14.jpg

 

Edited by petross21
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να ρωτήσω εγώ κάτι αγαπητοί μου φίλοι;

Είμαι εγώ τόσο αρτηριοσκληρωτικός και τις παλιάς σχολής (ΝΑΙ!!! :D) που οι ιστορίες του Γκουφόλυκου, τουλάχιστον στο τεύχος αυτό μου φάνηκαν από χαζές έως εντελώς κακές; Μόνο εγώ διαπιστώνω έλλειψη ειρμού; Διάβασα επίτηδες και με το ζόρι και τα δύο μέρη μέχρι τέλους και ομολογώ ότι ίσως είναι η πρώτη φορά που ιστορία με κούρασε τόσο πολύ όσο και δοκίμασε την πνευματική μου ισορροπία! :sick2::xm:

 

Τόσο πολύ που ενώ ο Φέθρυ και οι ιστορίες του δεν ήταν ποτέ από τα αγαπημένα μου, αυτή τη φορά μου προκάλεσε πραγματικό γέλιο. 

Ειλικρινά θα ήμουν ευγνώμων να τοποθετηθείτε και ν' ακούσω κάποια ειλικρινή  (ακόμα και αν διαφωνείτε μαζί μου) και εποικοδομητικά σχόλια.

Edited by Nino
  • Like 3
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το υπολοιπο τεύχος διαβάστηκε.Επειδή την πρωτη ιστορία την κριτικαρα πιω πανω, πάμε κατευθείαν στις αλλες δυο.

 

Ήρθε ο Φατσιναρος για να σαρώσει.Αυτός και το απρόβλεπτο τέλος του εκανα την δεύτερη ιστορία απολαυστική.

 

Η τελευταια ιστορία δεν μου αρασέ αρκετά.Ίσως να μην είμαι λάτρης των ιστοριών με τέρατα.Καθώς προτιμώ οτι οι ιστορίες μυστηρίου η με παρεξηγήσεις.Μου άρεσε όμως που μερικά καρέ είχαν σκιάσεις.Συνολικά μπορω να πω οτι δεν θα μου μείνει κάτι απο αυτήν την ιστορία.

 

Ωραίο και χορταστικό τεύχος.Επτάμισι στα δέκα.

On 2/2/2020 στο 8:43 ΜΜ, Nino είπε:

Να ρωτήσω εγώ κάτι αγαπητοί μου φίλοι;

Είμαι εγώ τόσο αρτηριοσκληρωτικός και τις παλιάς σχολής (ΝΑΙ!!! :D) που οι ιστορίες του Γκουφόλυκου, τουλάχιστον στο τεύχος αυτό μου φάνηκαν από χαζές έως εντελώς κακές; Μόνο εγώ διαπιστώνω έλλειψη ειρμού; Διάβασα επίτηδες και με το ζόρι και τα δύο μέρη μέχρι τέλους και ομολογώ ότι ίσως είναι η πρώτη φορά που ιστορία με κούρασε τόσο πολύ όσο και δοκίμασε την πνευματική μου ισορροπία! :sick2::xm:

 

Τόσο πολύ που ενώ ο Φέθρυ και οι ιστορίες του δεν ήταν ποτέ από τα αγαπημένα μου, αυτή τη φορά μου προκάλεσε πραγματικό γέλιο. 

Ειλικρινά θα ήμουν ευγνώμων να τοποθετηθείτε και ν' ακούσω κάποια ειλικρινή  (ακόμα και αν διαφωνείτε μαζί μου) και εποικοδομητικά σχόλια.

Πιστεύω οτι η παλιά σχολή ηταν καλύτερη απο τη νέα απ οτι έχω διαβάσει γιατί είχε όμορφα σενάρια.Αυτό δεν σημαίνει οτι η νέα δεν καλη.Όλοι οι δημιουργοί κανουν οτι μπορούνε, κι αυτό είναι το σημαντικό.Όμως πιστεύω πως έπρεπε να βγει και κάτι νεο.Για αυτό και βγήκε ο Γκουφολυκος, ο πράκτορας Ντακ κ.π.λ.Δεν λέω όμως οτι φυσικά και όλες οι ιστορίες είναι διαφορετικές.Θέλω να τονίσω αφού προχώρησαν και τα χρόνια, έπρεπε να βγουν και νέα σύμπαντα.

 

Αυτά απο εμενα

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 2/2/2020 στο 8:43 ΜΜ, Nino είπε:

Να ρωτήσω εγώ κάτι αγαπητοί μου φίλοι;

Είμαι εγώ τόσο αρτηριοσκληρωτικός και τις παλιάς σχολής (ΝΑΙ!!! :D) που οι ιστορίες του Γκουφόλυκου, τουλάχιστον στο τεύχος αυτό μου φάνηκαν από χαζές έως εντελώς κακές; Μόνο εγώ διαπιστώνω έλλειψη ειρμού; Διάβασα επίτηδες και με το ζόρι και τα δύο μέρη μέχρι τέλους και ομολογώ ότι ίσως είναι η πρώτη φορά που ιστορία με κούρασε τόσο πολύ όσο και δοκίμασε την πνευματική μου ισορροπία! :sick2::xm:

 

Τόσο πολύ που ενώ ο Φέθρυ και οι ιστορίες του δεν ήταν ποτέ από τα αγαπημένα μου, αυτή τη φορά μου προκάλεσε πραγματικό γέλιο. 

Ειλικρινά θα ήμουν ευγνώμων να τοποθετηθείτε και ν' ακούσω κάποια ειλικρινή  (ακόμα και αν διαφωνείτε μαζί μου) και εποικοδομητικά σχόλια.

Το σενάριο των προηγούμενων ιστοριών που έχουν δημοσιευθεί ήταν ανύπαρκτο σε γενικές γραμμές και αρκετά χαζό ίσως, αλλά μου άρεσε πολύ το σχέδιο και τα χρώματα. 

Η τελευταία ιστορία που δημοσιεύθηκε αν και πάλι το σενάριο δε με άφησε ιδιαίτερα ικανοποιημένο, εν τούτοις λόγω μεγέθους και πραγματικά έξυπνης παραδοξότητας και φαντασίας σε ορισμένα σημεία της μου φάνηκε αρκετά "χορταστική". 

Ο Φέθρυ γενικά προσωπικά μου αρέσει, αλλά ιστορία του φατσινι έτσι κι αλλιώς σημαίνει στο 90% των περιπτώσεων εξασφαλισμένο γέλιο μέχρι δακρύων. :D

Edited by petross21
  • Like 3
  • Respect 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #294 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον μοναδικό κάτοχο οικόσιτου κόκκορα που γνωρίζω @Indian...).

tn_MIKYMAOUSE_0294.jpg

Εδώ Μίκυ Σίτυ! (by Silvia Ziche) :yahoo:
Ιστορίες.

"Παγιδευμένος στην λήθη.


Μοχθηρές σκοτεινές υπάρξεις καταστρώνουν σκοτεινά σχέδια κατά του Γκουφόλυκου σε ένα σκοτεινό πύργο.

 

θέλουν να τον βυθίσουν για πάντα στην αιώνια λήθη και στέλνουν πλάσματα που ροκανίζουν αναμνήσεις. Παράλληλα ο Γκουφόλυκος πάει να συναντήσει τον Καθηγητή του μετά από ένα γράμμα που του έστειλε. Έξω από το γραφείο του βρίσκει τους παλιούς συμφοιτητές του που διοργανώνουν ένα πάρτι αποφοίτησης. Ο καθηγητής του του λέει ότι πρέπει να δώσει κάποιες εξετάσεις ακόμα διότι το πτυχίο του συνοδού δε το πήρε με καλό βαθμό.

 


Στο μπαρ που συχνάζει με τους φίλους του τους λέει τα καθέκαστα. Ότι πρέπει να ξαναδώσει εξετάσεις και παράλληλα να βρει και δουλειά. Εκείνη την στιγμή μπαίνει ένα τύπος στο μπαρ που μιλάει ακαταλαβίστικα. Οι αγγελίες της εφημερίδας δεν είναι κατανοητές από τον Γκουφόλυκο. Σε λίγο φτάνει όμως η Φτερωτή Φυλλάδα και μετά τα αθλητικά νέα ,και αφού διακόψουν το δελτίο καιρού, περνάει στις αγγελίες. Ένα κατάστημα γενικού εμπορίου βρίσκεται προς πώληση. Ο Γκουφόλυκος το θεωρεί καλή ευκαιρία μέσω μία πύλης πάει να συναντήσει τον πωλητή. Εν τέλει το αγοράζει.

Μετά την πρώτη απογοητευμένη πελάτισσα ,που επέστρεψε ελαττωματικά κεριά συσκότισης, τον επισκέφτηκε ο ακαταλαβίστικος κύριος του μπαρ. Αποκαλύπτει στον Γκουφόλυκο ότι στην πραγματικότητα το μαγαζί είναι γραφείο ερευνών που χρησιμοποιεί το γενικό εμπόριο ως κάλυψη. Προτείνει στον φίλο μας να αναλάβει και την πρώτη του υπόθεση. Να κάνει εκείνον και του συγχωριανούς του να μιλάνε φυσιολογικά. Ο Γκουφόλυκος δέχεται και φύγανε για το χωριό του.

Εκεί τον υποδέχονται με χαρά ο Δήμαρχος και οι υπόλοιποι που μιλάνε ανακατεύοντας όλες τις γλώσσες του μη απίθανου κόσμου. Η ρίζα του προβλήματος αποκαλύφθηκε ότι είναι ένας ξένος που είχε έρθει να πουλήσει ζαρζαβατικά στο χωριό τους. Εκείνοι αρνήθηκαν, αυτός έφυγε και την άλλη μέρα μίλαγαν σαν τους χτίστες της Βαβέλ. Εξ' αιτίας της Βαβυλωνιακής γλυστρίδας που τους έδειξε ότι φύεται στα προάστια του χωρίου τους. Ο Γκουφόλυκος επικοινωνεί με το στέκι του και ο μάγειρας του στέλνει το γλαφυροβότανο. Μία σούπα αργότερα και οι γλώσσες των κατοίκων απέκτησαν την συνηθισμένη ευφράδειά τους.

Μετά από λίγο επέστρεψε και ο πωλητής γεμάτος βελόνες από τον κάκτο που του έδειξε τον δρόμο στην έρημο και εκείνος δε τον πότισε. Αφού έδωσε αναφορά στον καθηγητή ,χωρίς να του αποκαλύψει τι μαγαζί αγόρασε στην πραγματικότητα, βγαίνει έξω μιλάει στους φίλους του για το πάρτι αποφοίτησης και αποχωρεί χωρίς να ξέρει ότι δε τον θυμούνται. Πίσω στο μαγαζί αποφασίζει να βάλει μία τάξη αφού κοιμίσει την εκνευριστική πελάτισσα με παραμυθάκια.

 

 

 


"Ο θρύλος του Γκαργκούλ."

Ο Γκουφόλυκος διατηρεί "φανταστικό" παντοπωλείο ενώ παράλληλα ερευνά μία υπόθεση και διαβάζει για τις εξετάσεις της σχολής του.

"Καλλιτεχνικές φιλοδοξίες."

Ο Φέθρυ ασχολείται με την γλυπτική και φτιάχνει κάτι όχι και τόσο ελκυστικό από οπτικής απόψης. Εκείνος είναι πεπεισμένος πως μπορεί να βγάλει κέρδος.

"Η ενέργεια που έγινε φίδι."

Στην Λιμνούπολη όλοι ψάχνουν τρόπους να εξοικονομήσουν ενέργεια ή να την παράγουν με πιο οικονομικό τρόπο. Ο Σκρούτζ ως είθισται απευθύνεται στον Κύρο.

Μονοσέλιδες ιστορίες.

Παπιά στα βουνά: "Ένα βουνό εφαρμογές."
Παπιά στα βουνά: "Το τελεφερίκ."
Ώρα για σκι: "Χιονόπτωση."


Αιτήσεις συνδρομή για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Το πρώτο μέρος έχει απολαυστικό σενάριο, εξαιρετικούς χαρακτήρες, αγωνία και ένα Γκουφόλυκο στα καλύτερά του. Γνωρίζουμε λίγο καλύτερα κάποιους χαρακτήρες από τον κόσμο του απίθανου που μας είχαν συστηθεί στην επιστροφή του Γκουφόλυκου. Πραγματικά όσο σκέφτομαι ότι το X-Mickey ίσως να μη το δούμε ποτέ... :sad1:

Ακολουθεί η δεύτερη ιστορία του Γκουφόλυκου για αυτό το τεύχος που αποτελεί ,βάσει του περιοδικού, το δεύτερο μέρος της πρώτης. Αρκετά καλή και με ενδιαφέρον. Ακολουθεί μία τρελή και παλαβή ιστορία σε σενάριο και σχέδιο του λατρεμένου μου Ενρίκο!!! Τα συμπεράσματα δικά σας!!! Την γνώμη μου την ξέρετε!!! Τέλος το τεύχος κλείνει με μία ιστορία που ασχολείται με το ενεργειακό μέλλον του πλανήτη και συγκεκριμένα με τον ηλεκτρισμό. Κινούμαστε γύρω από την γνωστή σεναριακή ιδέα. Συμπαθητική.

Το τεύχος περιλαμβάνει και τρεις μονοσέλιδες δύο με Λιμνούπολη  και μία με Μίκυ Σίτυ. Βγάζουν λίίίγο γέλιο.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Παγιδευμμένος στην λήθη."
2. "Ο θρύλος του Γκαργκουλ."
3. "Η ενέργεια που έγινε φίδι."
4. "Καλλιτεχνικές φιλοδόξιες."

8/10.
Ένα τεύχος αφιερωμένο σχεδόν κατά αποκλειστικότητα στον Γκουφόλυκο... :D

:hop::hop::hop:

 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ξέρεις αν οι original Ιστορίες X-Mickey είχαν μέσα καθόλου Μίκυ ή ήταν και αυτές γκουφολυκίσιες?

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 hours ago, Manitou said:

Ξέρεις αν οι original Ιστορίες X-Mickey είχαν μέσα καθόλου Μίκυ ή ήταν και αυτές γκουφολυκίσιες?

 

Σύμφωνα με το I.N.D.U.C.K.S., από τις 109 ιστορίες τής σειράς, στις 50 εμφανίζεται ο Μίκυ.

  • Like 6
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.