Jump to content
Το Σάββατο 25/1 στις 8μμ @ΛΕΦΙΚ (Ιερά Οδός 14) κόβουμε τη πίτα μας! Σας περιμένουμε όλους και όλες!

BladeRunner1992

Members
  • Content Count

    306
  • Joined

  • Last visited

  • Points

    1,426 [ Donate ]

Community Reputation

3,614 Good

3 Followers

About BladeRunner1992

  • Rank
    Active member
  • Birthday 01/26/1992

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

2,298 profile views
  1. Πολύ όμορφο κόμικ, μελοδραματικό και συνάμα σκληρό και μελαγχολικό. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες δέθηκα ολίγον τι με τον κακομοίρη τον Pietrolino, που μπορεί να σκόρπιζε απλόχερα γέλιο και χαρά στους θεατές των παραστάσεών του, όμως μέσα του επικρατούσε μια έντονη κατάθλιψη και μελαγχολία. Επίσης το σχέδιο είναι πολύ ωραίο και ζεστό, με ζωντανά χρώματα, κάποια φοβερά "κινηματογραφικά" πλάνα και ορισμένα μεγάλα καρέ που είναι ό,τι πρέπει για ένα απολαυστικό οφθαλμόλουτρο. 8/10
  2. Πρόκειται για ένα πραγματικά εξαιρετικό ιστορικό κόμικ, όσο ωμό και σκληρό αρμόζει σε ένα κόμικ που έχει να κάνει με τους αρχαίους Σπαρτιάτες (τους οποίους δύσκολα μπορείς να συμπαθήσεις στο συγκεκριμένο κόμικ!). Η πλοκή είναι πολύ ενδιαφέρουσα και συναρπαστική, με όλες τις απαραίτητες δόσεις δράσης, βίας και αγωνίας, ενώ οι σημειώσεις στο τέλος -που είναι γεμάτες ιστορικές λεπτομέρειες για τους Σπαρτιάτες και τους είλωτες-, ανεβάζουν ακόμα περισσότερο την όλη αναγνωστική εμπειρία. Ξέρεις, ρε παιδάκι μου, ότι όλα αυτά που διάβασες και είδες, έχουν κάποιες ιστορικές βάσεις (και δεν εννοώ την πλοκή αυτή καθαυτή, που είναι καθαρή μυθοπλασία, εννοώ τα ήθη και τα έθιμα, τα ρούχα κλπ). Όσον αφορά το σχέδιο, είναι αν μη τι άλλο φοβερό και εξαιρετικά γλαφυρό, με πανέμορφα "κινηματογραφικά" πλάνα και ιδιαίτερα δυναμικές σκηνές μάχης. Επίσης τα χρώματα είναι πολύ ωραία και απόλυτα ταιριαστά με το σχέδιο και την όλη μπρουτάλ ατμόσφαιρα της ιστορίας. Για λεπτομέρειες δεν τσιμπάει και πέμπτο αστεράκι, αλλά λίγη σημασία έχει αυτό, μιας και πέρασα τέλεια και με έβαλε στο τριπάκι να ψάξω μερικά πράγματα σχετικά με την Αρχαία Σπάρτη... 8.5/10
  3. Thor: Αναγέννηση Σενάριο: J. Michael Straczynski Σχέδιο: Olivier Coipel Πρώτη επαφή με τον... χάρτινο Θορ και δηλώνω πολύ ευχαριστημένος. Η ιστορία αρχίζει κάπως παράξενα και με έντονα μυστικιστικά στοιχεία, όμως στη συνέχεια όλα αρχίζουν να βγάζουν νόημα και τότε αρχίζει το καλό. Το όλο κόνσεπτ της ιστορίας είναι αρκετά ώριμο και ιντριγκαδόρικο, η δράση χορταστική και η ατμόσφαιρα εξαιρετική. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πραγματικά πολύ καλό, δυναμικό και ζωντανό, με απολαυστικά κινηματογραφικά πλάνα και πολύ ωραία σκηνικά. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω εντρυφήσει και ιδιαίτερα στον Θορ και το σύμπαν του, όμως η συγκεκριμένη ιστορία με ιντρίγκαρε για τα καλά. Σίγουρα δεν θα με χάλαγε να διάβαζα τυχόν επόμενους τόμους της σειράς. 8.5/10
  4. Captain America: Εκτός χρόνου Σενάριο: Ed Brubaker Σχέδιο: Steve Epting Ο Κάπτεν Αμέρικα είναι ένας από τους υπερήρωες της Marvel που συμπαθώ περισσότερο, έστω και αν αυτό οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις ταινίες που τον έχω συναντήσει, μιας και δεν πρέπει να έχω διαβάσει πάνω από δυο κόμικς όπου είχε συμμετοχή. Τέλος πάντων, η ιστορία είναι πολύ δυνατή, πολυεπίπεδη και καλογραμμένη (ο Ed Brubaker του "Criminal" αποτελεί εγγύηση για μένα), με ένταση, νεύρο, δυνατές σκηνές και ιδιαίτερα ικανοποιητική σκιαγράφηση των βασικών χαρακτήρων. Επίσης οι κακοί της υπόθεσης είναι πολύ ενδιαφέροντες και σίγουρα βάζουν δύσκολα στον Κάπτεν Αμέρικα. Όσον αφορά το σχέδιο, κατά τη γνώμη μου είναι εξαιρετικό, με ρεαλιστική και δυναμική αποτύπωση των σκηνών δράσης, απολαυστικά κινηματογραφικά πλάνα, ωραία σκηνικά και πολύ καλό σχεδιασμό των στολών. Το μόνο... αρνητικό της υπόθεσης, είναι το ανοιχτό τέλος του τόμου, μιας και η ιστορία συνεχίζεται σε επόμενο τόμο. Ελπίζω να δούμε τη συνέχεια σχετικά σύντομα, αν και βέβαια μια επανάληψη θα την κάνω έτσι κι αλλιώς, όταν έρθει εκείνη η ώρα. 8.5/10
  5. Πρώτη επαφή με τον Green Arrow και δηλώνω αρκετά ικανοποιημένος, έστω και αν δεν εντυπωσιάστηκα και τόσο πολύ. Η ιστορία είναι καλή και ψυχαγωγική, με κάμποση δράση, φοβερά σκηνικά και κάποιες πολύ δυνατές στιγμές, αλλά είναι αρκετά απλή και μάλλον κοινή. Ο ήρωας έχει το ενδιαφέρον του και είναι ικανοποιητικά σκιαγραφημένος για κόμικ, μπορώ να πω ότι τον συμπάθησα και δέθηκα με τον αγώνα του για επιβίωση και εκδίκηση. Το ότι έμαθε να χειρίζεται τόσο τέλεια το τόξο του σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, μπορεί και να μην πείθει και τόσο, αλλά δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να συμβεί, αν έχεις το χάρισμα (άλλωστε, αν δεν υπάρχουν και υπερβολές στα κόμικς, τι νόημα έχει;). Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πολύ ιδιαίτερο και όμορφο, σίγουρα διαφορετικό από άλλα σχέδια που συναντάει κανείς σε κόμικς με υπερήρωες. Τον Jock τον θυμάμαι από το καταπληκτικό Wytches, οπότε ήξερα τι να περιμένω και δεν απογοητεύτηκα. Είναι ένας σχεδιαστής με ιδιαίτερο στιλ που μου αρέσει πολύ. Γενικά, είναι ένα απόλυτα ψυχαγωγικό και ενδιαφέρον κόμικ, σίγουρα αξίζει μια ανάγνωση. 8/10
  6. Ήξερα ότι ο τόμος αυτός θα κυκλοφορούσε κάποια στιγμή μέχρι το τέλος του χρόνου στα βιβλιοπωλεία, όμως δεν περίμενα ότι θα τον βλέπαμε και σαν προσφορά σε εφημερίδα αυτό το Σαββατοκύριακο! Που λέτε, μου ήρθε στο email σχετική ενημέρωση από τις εκδόσεις, αναφώνησα από έκπληξη, έτρεξα κατευθείαν στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς, βρήκα το τελευταίο αντίτυπο, το άρπαξα (ναι, θυμήθηκα να πληρώσω!), και δεν άργησα να το ξεκινήσω και να το διαβάσω στο πιτς φιτίλι. Είναι η τέταρτη ιστορία με ήρωα τον Κόρτο Μαλτέζε που διαβάζω, τρίτη δια χειρός Canales και Pellerejo. Η ιστορία του τόμου αυτού προηγείται χρονικά του αριστουργήματος "Η μπαλάντα της αλμυρής θάλασσας" και λύνει ορισμένες απορίες για το πώς διάολο βρέθηκε ο Κόρτο Μαλτέζε να βολοδέρνει στη θάλασσα. Κλασικά η ιστορία περιέχει δράση σε εξωτικά τοπία, συνωμοσίες, διπλά παιχνίδια και αξιοσημείωτους χαρακτήρες, οπότε οι λάτρεις της περιπέτειας γενικότερα αλλά και του Κόρτο Μαλτέζε ειδικότερα, σίγουρα θα μείνουν ικανοποιημένοι. Προσωπικά, πέρασα πολύ ευχάριστα και ψυχαγωγικά την ώρα μου, ταξίδεψα σε μέρη μακρινά και ονειρεμένα, ξεφεύγοντας για λίγο από την πεζή πραγματικότητα. Το σχέδιο είναι ξανά πολύ ωραίο, ιδιαίτερο και με ζωντανά χρώματα, πάνω-κάτω στο ίδιο καλό επίπεδο ποιότητας που είδαμε στα "Εκουατόρια" και "Κάτω από τον Ήλιο του Μεσονυκτίου". Σίγουρα είναι ένας τόμος που προτείνεται σε όσους γουστάρουν περιπέτειες σε εξωτικά μέρη. 8.5/10
  7. Οι ροζ κούνελοι πεθαίνουν Αν δεν είχα την ανάγκη να συμπληρώνω σειρές, το πιθανότερο είναι ότι θα προσπερνούσα τον συγκεκριμένο τόμο και δεν θα τον αγόραζα, λόγω του σχεδίου. Όμως τον αγόρασα και είπα να τον διαβάσω αμέσως, γιατί στη βράση κολλάει το σίδερο. Ε, λοιπόν, τελικά δεν απογοητεύτηκα. Το σχέδιο είναι επίτηδες έτσι καρτουνίστικο και η ιστορία έτσι ψυχεδελική και ό,τι να'ναι, οπότε άφησα στην άκρη όλα αυτά τα ωραία που έχω συνηθίσει σε προηγούμενες ιστορίες με ήρωα τον Ντύλαν Ντογκ, και τελικά πέρασα πολύ ευχάριστα την ώρα μου. Μπορώ να κατανοήσω απόλυτα όλους όσους δεν συμπάθησαν ούτε στον ελάχιστο βαθμό τον συγκεκριμένο τόμο, τόσο λόγω της ιστορίας, όσο και λόγω του καρτουνίστικου σχεδίου, όμως προσωπικά τον τόμο τον ευχαριστήθηκα, όπως συνήθως ευχαριστιέμαι ένα θεόμουρλο όνειρο. Δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς τι μου άρεσε: Ας πούμε η όλη ψυχεδελική ατμόσφαιρα; Οι ό,τι να'ναι καταστάσεις; Ή μήπως ότι ξέφυγα τελείως από την πεζή πραγματικότητα, έστω και για λίγη ώρα; Τέλος πάντων, πέρασα καλά. Αλλά σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα... 8/10
  8. Deadpool: Ο πόλεμος του Γουέιντ Γουίλσον Σενάριο: Duane Swierczynski Σχέδιο: Jason Pearson Οι δυο ταινίες με ήρωα τον Deadpool μου άρεσαν σε μεγάλο βαθμό (η πρώτη πολύ περισσότερο από τη δεύτερη), αλλά κατά τ'άλλα δεν έχω εμβαθύνει ιδιαίτερα στον συγκεκριμένο τύπο. Για την ακρίβεια, αυτό το κόμικ αποτελεί την πρώτη μου επαφή με τον χάρτινο Deadpool. Λοιπόν, πέρασα πολύ καλά! Σίγουρα δεν ξετρελάθηκα, αλλά ήταν μια απόλυτα ψυχαγωγική αναγνωστική εμπειρία, με κάμποση δράση, ακόμα περισσότερη τρέλα, αλλά και φυσικά με κατάμαυρη αίσθηση του χιούμορ. Το σχέδιο αρκετά καλό και τίμιο, μπορώ να πω ότι μου άρεσε, αλλά μάλλον έπασχε λιγάκι στις λεπτομέρειες των σκηνικών και των χαρακτήρων. Γενικά δηλώνω ιδιαίτερα ικανοποιημένος, δεδομένου ότι κρατούσα και σχετικά μικρό καλάθι πριν το ξεκινήσω. 8/10
  9. Angola Δεύτερος τόμος με ήρωα τον Tyler Cross και μπορώ να πω ότι τον απόλαυσα ακριβώς στον ίδιο βαθμό με τον πρώτο. Σαν λάτρης των παλπ μυθιστορημάτων με νουάρ αισθητική και σκληροτράχηλους χαρακτήρες, δεν θα μπορούσα παρά να περάσω υπέροχα διαβάζοντας τη συγκεκριμένη ιστορία. Γενικά λατρεύω αυτές τις σκληρές ιστορίες εγκλήματος που διαδραματίζονται τα παλιά τα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες (ή και αλλού, εδώ που τα λέμε), ενώ γουστάρω πολύ και ιστορίες/ταινίες που έχουν να κάνουν με τον κόσμο των φυλακών, οπότε η αναγνωστική απόλαυση ήταν δεδομένη. Κακά τα ψέματα, όσον αφορά την πλοκή δεν λες ότι σκίζει και από πρωτοτυπία, μιας και όλο και κάπου τα έχουμε ξαναδεί στον έναν τον ή τον άλλο βαθμό αυτά που θα διαβάσει κανείς στον συγκεκριμένο τόμο (σε βιβλία, σε ταινίες, σε άλλα κόμικς...). Όμως, δεν έχει σημασία, γιατί ο συγγραφέας ξέρει τι να πει και πώς ακριβώς να το πει, για να κρατήσει στην τσίτα τον αναγνώστη από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, με την πλοκή να προσφέρει δράση, ωμή βία και ένταση, χωρίς να κολλάει πουθενά. Από την άλλη, το σχέδιο είναι πολύ ωραίο μέσα στην ιδιαιτερότητά του, έχει μια δική του ταυτότητα και ξεφεύγει αρκετά από τα συνηθισμένα, με το κάπως καρτουνίστικο στιλ να να ταιριάζει τελικά με το σκληρό νουάρ. Και, φυσικά, τα χρώματα είναι και πάλι εξαιρετικά και δένουν απόλυτα με το σχέδιο και το όλο ύφος της ιστορίας. Ελπίζω μόνο να μην αργήσει πολύ να κυκλοφορήσει στα εγγλέζικα ο τρίτος τόμος, γιατί θέλω να διαβάσω και άλλες σκληροτράχηλες ιστορίες με ήρωα τον Tyler Cross! 9.5/10
  10. BladeRunner1992

    ΤΕΞ

    Στο μονοπάτι των αναμνήσεων Ο τέταρτος αυτός τόμος μπορώ να πω ότι μου άρεσε περισσότερο από τον προηγούμενο. Η ιστορία μπορεί να είναι αρκετά απλή, όμως είναι ενδιαφέρουσα και γεμάτη δράση. Ο Τεξ εξιστορεί στους φίλους του και τον γιο του μια περιπέτεια από το παρελθόν του, που έζησε μαζί με την αγαπημένη του γυναίκα, τη Λίλιθ. Ήταν τότε που αντιμετώπισε το Τρελό Ελάφι (όνομα και πράγμα!). Το κόμικ είναι γεμάτο δυνατές σκηνές δράσης, ωραία σκηνικά και την απαιτούμενη ατμόσφαιρα που πρέπει να έχει ένα γουέστερν της προκοπής. Είναι μια περιπετειώδης ιστορία που δεν κουράζει το μυαλό του αναγνώστη, αλλά αντίθετα τον ψυχαγωγεί και τον ταξιδεύει μακριά από την πεζή πραγματικότητα, στη συναρπαστική Άγρια Δύση. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πραγματικά απολαυστικό, με δυναμικές και ολοζώντανες σκηνές μάχης (η εναλλαγή των καρέ θυμίζει κινηματογραφική ταινία!), καθώς επίσης και με ρεαλιστική αποτύπωση των τοπίων και των χαρακτήρων. Μάλιστα, για πέντε λεπτά καθόμουν και χάζευα το πανοραμικό πλάνο του Μοναστηριού στη σελίδα 59 (κάτι τέτοια πλάνα μου αρέσουν πολύ!). Σαν λάτρης των γουέστερν, δηλώνω ιδιαίτερα ικανοποιημένος και από αυτήν την ιστορία! 8/10
  11. Ο όρκος Ο τόμος αυτός περιέχει το δεύτερο και το τρίτο τεύχος της νέας σειράς που ασχολείται με το παρελθόν του Ζαγκόρ. Ουσιαστικά βλέπουμε τη συνέχεια από το σημείο που τελείωσε η ιστορία στον προηγούμενο τόμο ("Η αρχή"). Λοιπόν, πρόκειται για έναν σαφώς πιο χορταστικό τόμο, από τη στιγμή που περιέχει δυο τεύχη και είναι διπλάσιος σε μέγεθος. Μαθαίνουμε πολλά σημαντικά πραγματάκια για τα παιδικά και νεανικά χρόνια του Ζαγκόρ, αλλά και για τον Περιπλανώμενο Φίτζι. Η δράση είναι κάμποση και χορταστική, ενώ υπάρχουν και εκπλήξεις στην πλοκή. Από κει και πέρα, το σχέδιο διαφέρει από τεύχος σε τεύχος, γιατί οι σχεδιαστές είναι διαφορετικοί, όμως μπορώ να πω ότι και τα δυο μου άρεσαν στον ίδιο βαθμό. Αρκετά ζωντανές και δυναμικές οι σκηνές δράσης, ρεαλιστική αποτύπωση των τοπίων και των διαφόρων σκηνικών, οπότε δηλώνω ικανοποιημένος και σε αυτόν τον τομέα. Γενικά, πρόκειται για έναν καλό τόμο, που πιστεύω ότι θα ικανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τους λάτρεις του Ζαγκόρ. 8.5/10
  12. Αυτό ακριβώς το cut έχω στη συλλογή μου! Ουσιαστικά ήταν η μοναδική επιλογή εκεί που... βρήκα την ταινία, αλλά και πάλι αυτήν την εκδοχή θα επέλεγα. Το μόνο θέμα είναι να βρω ελεύθερα 215 λεπτά για να την απολαύσω με τη μια, και όχι σε... δόσεις
  13. Τον Μάιο του 2013 βρήκα στο Μοναστηράκι σε σχετικά γελοία τιμή την σκληρόδετη έκδοση της Anubis, όμως έτσι όπως πήρα την από τον πάγκο του παλαιοβιβλιοπωλείου, έτσι την έβαλα σε κάποιο ράφι, απλά ξεφυλλίζοντάς την για λίγα λεπτά. Τελικά αποφάσισα να διαβάσω το κόμικ τώρα, μιας και σε λίγες εβδομάδες βγαίνει η τηλεοπτική σειρά και θα ήθελα να είμαι έτοιμος από κάθε άποψη (λίαν συντόμως θα δω και την ταινία). Λοιπόν, έχω μείνει ενεός. Συνήθως όταν ένα κόμικ ή ένα βιβλίο με ενθουσιάζει στον υπέρτατο βαθμό, μπορώ να γράψω ένα ολόκληρο κείμενο δεκάδων σειρών, για όλες τις εικόνες που μου προσέφερε, για όλα τα συναισθήματα που μου δημιούργησε, για όλες τις σκέψεις που με έβαλε στον κόπο να κάνω. Τώρα απλά δυσκολεύομαι. Το Watchmen με ξετρέλανε στον υπέρτατο βαθμό, όμως ένα τέτοιο πολυσύνθετο και πολυσχιδές κόμικ, που θίγει τόσα πολλά πράγματα, απλά με δυσκολεύει να το σχολιάσω με αρχή, μέση και τέλος, έτσι ώστε να παρουσιάσω όσο γίνεται καλύτερα την άποψή μου γι'αυτό. Τέλος πάντων, ουσιαστικά μιλάμε για ένα επικό μυθιστόρημα σε μορφή κόμικ, το οποίο από τη μια απομυθοποιεί τους σούπερ ήρωες και τους μασκοφόρους εκδικητές που πολεμούν το έγκλημα, ενώ από την άλλη περνάει μηνύματα πάσης φύσεως, που έχουν να κάνουν με την πολιτική, τα ανθρώπινα συναισθήματα, τη σύγχρονη κοινωνία και τη ζωή γενικότερα. Υπάρχουν πολλές αναφορές φιλοσοφικής και μη φύσεως, καθώς επίσης αλληγορικά στοιχεία και παραλληλισμοί. Οι χαρακτήρες έχουν το βάθος που συναντάει κανείς σε ένα καλό μυθιστόρημα, είναι δηλαδή πολυεπίπεδοι και ανθρώπινοι, με τα θετικά και τα αρνητικά τους, σίγουρα ενδιαφέρεσαι γι'αυτούς και πολύ εύκολα σαν αναγνώστης μπορείς να δεθείς με κάποιον. Οι περιγραφές και οι διάλογοι είναι σε εξαιρετικό λογοτεχνικό επίπεδο, σε πολλά σημεία βάζουν τον αναγνώστη στο τριπάκι της σκέψης και της φιλοσοφικής ενδοσκόπησης. Η όλη αφήγηση είναι γεμάτη τρικ, δεν είναι απλοϊκή, αλλά ούτε και τόσο δύσκολη στην παρακολούθηση, με τον ρυθμό να είναι πολύ καλός και να μην πέφτει σχεδόν σε κανένα σημείο. Όλα όσα συμβαίνουν έχουν λόγο ύπαρξης, ακόμα και το κόμικ μέσα στο κόμικ (για την πειρατική ιστορία μιλάω), που είναι ένα μαύρο διαμαντάκι από μόνο του. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι στο αντίστοιχο επίπεδο ποιότητας με το σενάριο, δηλαδή κορυφαίο και συγκλονιστικό, γεμάτο δύναμη και ζωντάνια. Τα πάντα είναι ρεαλιστικά δοσμένα, νιώθεις σαν να βλέπεις μια ταινία με Οσκαρική σκηνοθεσία και φωτογραφία, εύκολα βυθίζεσαι στον τρομακτικό μα και συναρπαστικό κόσμο της ιστορίας. Οι χαρακτήρες, τα εσωτερικά και εξωτερικά σκηνικά, οι σκηνές δράσης, όλα είναι τόσο καλοδουλεμένα και προσεγμένα. Και τα χρώματα επίσης είναι εξαιρετικά, ιδιαίτερα ζωντανά και απόλυτα ταιριαστά με το σχέδιο και το όλο ύφος της ιστορίας. Συμπερασματικά, δεν μιλάμε για ένα απλό κόμικ, αλλά για ένα έπος, που εκτός από μια συγκλονιστική πλοκή γεμάτη δράση, μυστήριο και εκπλήξεις, προσφέρει στους αναγνώστες κάθε είδους συναισθήματα και δυνατές εικόνες, αλλά και μπόλικη τροφή για σκέψη. Δεν το συζητάω, είναι ένα από τα κορυφαία κόμικ που είχα την τύχη να διαβάσω μέχρι τώρα και πολύ, μα πολύ δύσκολα θα βγει εκτός πεντάδας, ανεξάρτητα από το τι θα διαβάσω στο μέλλον. Εντάξει, ποτέ δεν ξέρεις, αλλά δύσκολο το βλέπω... Υ.Γ. 1. Εξαιρετική η ελληνική σκληρόδετη έκδοση, με προσεγμένη μετάφραση και πολύ ωραία παρουσίαση. Υ.Γ. 2. Δυσκολεύτηκα, αλλά τελικά το έγραψα το σεντονάκι μου! 10/10
  14. Iron Man: Extremis Σενάριο: Warren Ellis Σχέδιο: Adi Granov Πρώτο κόμικ με ήρωα τον Iron Man που διαβάζω και δηλώνω οπωσδήποτε ικανοποιημένος και ψυχαγωγημένος, αν και δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα κιόλας. Η ιστορία μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα και καλογραμμένη, με μπόλικη δράση, γραφική βία και πολλή ένταση, σίγουρα έχει πολλά ωραία καλούδια να προσφέρει. Ο χαρακτήρας του Τόνι Σταρκ έχει ένα κάποιο βάθος, ο συγγραφέας μας δίνει να καταλάβουμε κάποια πράγματα για τη ζωή και τον τρόπο σκέψης του, όμως ο κακός της υπόθεσης δεν με... τρόμαξε ιδιαίτερα, ούτε ένιωσα κάτι γι'αυτόν (μίσος ή έστω οίκτο). Όσον αφορά το σχέδιο, είναι αρκετά ιδιαίτερο, θυμίζει λίγο βιντεοπαιχνίδι και είναι σαν να φτιάχτηκε σε μεγάλο βαθμό στον υπολογιστή, αν και μάλλον απλώς αυτό είναι το στιλ του σχεδιαστή. Μπορώ να πω ότι μου άρεσε, έδωσε και μια βρώμικη και νουάρ αίσθηση στην όλη ιστορία, απλώς μερικές σκηνές δράσης μου φάνηκαν κάπως άψυχες και κρύες. Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν πολύ καλό τόμο και θεωρώ πως είναι ό,τι πρέπει για να γνωρίσει κανείς και τον... έντυπο Iron Man. 8/10
  15. The Amazing Spider-Man: Η επιστροφή Σενάριο: J. Michael Straczynski Σχέδιο: John Romita Jr. Ενώ έχω δει αρκετές ταινίες της Marvel, τα κόμικ που έχω διαβάσει είναι πάρα, μα πάρα πολύ λίγα, ζήτημα να ξεπερνάνε τα... πέντε. Πάντως ο Spider-Man είναι από τους σούπερ ήρωες που συμπαθώ περισσότερο από το σύμπαν της Marvel, αν και τούτη η ιστορία είναι μόλις η πρώτη που διαβάζω με αυτόν ως πρωταγωνιστή. Λοιπόν, δηλώνω ως επί το πλείστον ικανοποιημένος, τόσο από την ιστορία, όσο κυρίως από το σχέδιο και την όλη ατμόσφαιρα. Η ιστορία διαθέτει ένταση και αρκετό νεύρο, δράση και κάμποσο ξυλίκι, χωρίς όμως να είναι απλοϊκή, υπάρχει λίγο βάθος σε χαρακτήρες και καταστάσεις. Όσον αφορά το σχέδιο, είναι πολύ ωραίο, με σχετικά δυναμική αποτύπωση των σκηνών δράσης και βίας, και πολύ ζωντανά χρώματα. Επίσης οι διάλογοι είναι ικανοποιητικοί, με καλό χιούμορ και αστείες ατάκες στα σωστά σημεία. Μπορεί να μην ξετρελάθηκα κιόλας, όμως πέρασα πολύ καλά. Σίγουρα μια καλή αρχή για τη σειρά Graphic Novels της Marvel, των εκδόσεων Hachette. 8.5/10
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.