Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις
  • Dhampyr Diaries
  • Περί ανέμων και υδάτων

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Ένα αφιέρωμα στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ξαναφέρνει στην επικαιρότητα τα έργα και τις ημέρες του υπερήρωα Στηβ Μπρίζα και του «πατέρα» του Μιχάλη Μιχαήλ. Ο Μιχάλης Μιχαήλ δεν μένει πια εδώ. Έζησε γρήγορα, πέθανε νέος κι ένα αφιέρωμα στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ξαναφέρνει στην επικαιρότητα τα έργα και τις ημέρες του ήρωά του Στηβ Μπρίζα. Ο σούπερ ήρωας Στηβ Μπρίζας μπορεί και πετάει πάνω από την πόλη. Σαρκαστικός, κυνικός αλλά και βαθιά ρομαντικός, το ηλεκτροφόρο και διπολικό παιδί του Μιχάλη Μιχαήλ, που παρουσιάζεται αυτές τις μέρες στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, προικίστηκε από τον «μπαμπά του» με υπερφυσικά χαρακτηριστικά. Με αποθέματα αδρεναλίνης αλλά και ευαισθησίας, χρησιμοποιώντας τα καλώδια της ΔΕΗ που ταΐζουν το είναι του με ισχύ και την Αθήνα με ενέργεια, ο Στηβ Μπρίζας έδρασε τη δεκαετία του ’80, αλλάζοντας γειτονιές και πίστες και παρατηρώντας την επέκταση και την εξέλιξη της Αθήνας, που ξεδιπλωνόταν κάτω από το πέταγμά του. Εκφράζοντας τη σκληρή κοινωνική πραγματικότητα της μεταπολιτευτικής περιόδου – ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, αλλά και… ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια(;) – κατά τη διάρκεια της άγριας δεκαετίας του 1980, ο Μιχάλης Μιχαήλ με την τέχνη του, συμπίλημα ζωγραφικής και κόμιξ, διαφήμισης, σινεμά, κινουμένων σχεδίων, ποπ κουλτούρας, ποίησης και λογοτεχνίας, έγινε ο ευαίσθητος δέκτης αλλά και ο ισχυρός πομπός. Το συναπάντημά του με τον αναγνώστη μέσα από τα τεύχη του περιοδικού Βαβέλ, με το οποίο συνεργαζόταν ακόμα και σήμερα, προκαλεί ρίγη αναμνήσεων. Από τη δεκαετία του ’80 ως σήμερα, μερικές μπρίζες δρόμος Λειτουργώντας σαν το ημερολόγιο μιας ολόκληρης γενιάς που κινούνταν στην Αθήνα του τότε, πολύ διαφορετική αλλά και με πολλά κοινά με τη σημερινή, ο Μιχαήλ κατέγραψε τις μέρες και τις νύχτες της, τις νίκες και τις ήττες της. Τριάντα πέντε χρόνια μετά την αποχώρησή του (έσβησε πολύ νέος στα τριάντα του, το 1987), το Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη επανασυστήνει στο κοινό τον καλλιτέχνη που ακούσια, όπως λέει η μία εκ των δύο επιμελητριών της έκθεσης, Ντόρα Βυζοβίτη, έγινε ένας από τους καθοδηγητές της γενιάς της. «Ή, καλύτερα, της ομάδας εκείνης της γενιάς του ’80 στην οποία ανήκα. Μιας γενιάς που έψαχνε τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις της μέσα από την ποπ κουλτούρα, την εναλλακτική ποίηση, τον πρωτοποριακό κινηματογράφο, την επιστημονική φαντασία, την punk και τη new wave μουσική. Μιας γενιάς που σύχναζε στην Αρετούσα, στο Mad, στο Point, στο Snowball και στο Wittowski. Μιας γενιάς που συναντιόταν στις συναυλίες στο ΡΟΔΟΝ, και στριμωχνόταν στις εκθέσεις, στα φεστιβάλ, στα βιβλιοπωλεία και στις μεταμεσονύκτιες προβολές στο Άλφαβιλ. Μιας μαυρόασπρης γενιάς που έψαχνε την ιδεολογία και τη θέση της με έναν περιθωριακό-μοναχικό τρόπο. Της γενιάς της ΚΟΛΟΥΜΠΡΑ, του ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ και πάνω από όλα της ΒΑΒΕΛ. Μιας γενιάς που έκανε το δικό της “Υπαρξηκόπημα”, για να κλέψω ένα σύνθημα από graffiti που διάβασα πρόσφατα σε κάποιον τοίχο στα Εξάρχεια». Ποιος ήταν ο Μιχάλης Μιχαήλ και πόσα έκανε μέχρι να «σβήσει»… Γεννημένος το 1957 στο Ζαΐρ, μεγάλωσε στην Αθήνα. Έμενε στην οδό Κλεομένους στο Κολωνάκι και το διάστημα 1979-1981 σπούδασε γραφικές τέχνες (Institut St. Luc – Ecole Supérieure des Arts Plastiques), οπτική επικοινωνία και διαφήμιση (Academie Royale des Beaux Arts – Βρυξέλλες), φωτογραφία (I.N.R.C.I.), τεχνική προσχεδίων Layout (C.A.D.) και χαρακτική (Atelier Somvile). Υπήρξε μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Moi et les Autres, εργάσθηκε ως art director στις διαφημιστικές εταιρίες Ikon και First και συνεργάσθηκε με τα περιοδικά Ένα, Ταχυδρόμος και Playboy. Το 1979, βαθιά επηρεασμένος από το αμερικανικό και, κυρίως, το ευρωπαϊκό κόμικς, δημοσίευσε το πρώτο του έργο στο τελευταίο τεύχος του ελληνικού περιοδικού κόμικς Κολούμπρα. Από το 1985 έως το 1987 δημοσίευσε στο κορυφαίο περιοδικό κόμικς Βαβέλ με τεράστια επιτυχία. Το 1986 συμμετείχε στον τομέα των κόμικς στην Εικαστική δράση ΙΙ Καλλιδρόμιο στο πλαίσιο της Biennale νέων Μεσογείου. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις σκίτσου και αφίσας και παρουσίασε τα ζωγραφικά του έργα στη γκαλερί «Συν». Το 1987 (29 Οκτωβρίου-13 Νοεμβρίου) η Βαβέλ οργάνωσε στον πολυχώρο τέχνης «Εύμαρος» την πρώτη Διεθνή Έκθεση Κόμικς με τίτλο «Ο κόσμος των κόμικς και όχι μόνο». Συμμετείχαν σημαντικοί ξένοι δημιουργοί και οι περισσότεροι από τους Έλληνες. Το 1988 στον Εύμαρο, μετά τον θάνατό του, με την άοκνη φροντίδα της μητέρας του Στέλλας και του στενού φίλου και συνεργάτη του, σεναριογράφου Σταύρου Βιδάλη, πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση στην οποία παρουσιάσθηκε όλο το φάσμα της εικαστικής έκφρασης του δημιουργού. Το 1992 κυκλοφόρησε η ολοκληρωμένη μονογραφία με σχεδόν ολόκληρη την καλλιτεχνική παραγωγή του από τη διαφήμιση, την εικονογραφία, τη ζωγραφική και τα κόμικς, και κείμενα των εγκυρότερων Ελλήνων ιστορικών και κριτικών τέχνης, της Αθηνάς Σχινά, της Ντόρας Ηλιοπούλου-Ρογκάν και του Χάρη Καμπουρίδη. Η παρουσίαση του αφιερωματικού τόμου συνοδεία έκθεσης έγινε στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, ενώ την ίδια χρονιά η ελληνική συμμετοχή στην Biennale νέων καλλιτεχνών στην Μπολόνια ήταν αφιερωμένη σε εκείνον. Στην μπρίζα με τον Στηβ Μπρίζα Εκτός από τον Spider-Man, που τον μπρίφαρε περί της ζωής («Στηβ, η ζωή δεν είναι πάντα χαρούμενη»), ακόμη ένας μεγάλος, μελαγχολικός και ρομαντικός, ο Ρίλκε, καθόρισε την αισθηματική αγωγή του Μιχάλη Μιχαήλ και κατ’ επέκταση του παιδιού του, Στηβ. Στο αρχείο του υπάρχει το χειρόγραφο κατατοπιστικό σημείωμα-drive για την τέχνη του: «Κάποιος, μου φαίνεται ο Ρίλκε, είπε πως τέχνη σημαίνει αναζήτηση της αλήθειας. Πώς γίνεται αυτή; Απάντηση: καταναλώνοντας ενέργεια. Ενέργεια=Δράσις=Ζωή. Δράση υπάρχει μόνο στη ζωή. Άρα τέχνη είναι η ζωή, η ζωή μας, ό,τι ζει τριγύρω μας και ό,τι ζει μαζί μας». «Την τελευταία στιγμή, μωρό μου, θα υπάρχει πάντα ένας ήρωας» είναι άλλο ένα από τα μότο του Στηβ Μπρίζα, καθώς σώζει την καλή του και πετούν ελεύθεροι πάνω από την ασπρόμαυρη Αθήνα. Γιατί «μπαμπάς» και «γιος» αυτό κάνουν: Πετούν πάνω από τη φωτεινή λεωφόρο Συγγρού ή τα αφώτιστα και επικίνδυνα μονοπάτια στα πέριξ του Μενιδίου και του Ταύρου, μια και ίδια με σήμερα, η Αθήνα της δεκαετίας του 1980 αλλού είναι φωτεινή κι αλλού υποφωτισμένη. Παρατηρήστε τους πίνακές του και δείτε πώς ο Μιχαήλ χρησιμοποιεί το κοντράστ ανάμεσα στο άσπρο και το μαύρο, όπως φυσικά και το χρώμα όπου χρειάζεται, για να αναδείξει τα σκοτάδια και τις αντιφάσεις της. Παρά και πέρα από την κατά τόπους λαμπρότητα των γυαλιστερών επιγραφών, από το Κολωνάκι ως την Κυψέλη και από το Παγκράτι μέχρι τη Βικτώρια, μέσα από αντιθέσεις, τα αστικά δίπολα σε εύθραυστη ισορροπία (φαντασμαγορία και παρακμή, εγκατάλειψη και τρυφερότητα, βία και φως, θόρυβος και σιωπή) συνοδοιπορούν σε όλες τις περιπέτειες του Στηβ Μπρίζα. Συστήνοντάς μας ήρωες και αντιήρωες των δρόμων, θύτες και θύματα, ο Μιχαήλ τους σεβόταν όλους το ίδιο και τους αντιμετώπιζε με το ίδιο αξιακό μέτρο. Εξ ου και ο «διπολικός» Στηβ, παιδί προέκταση της πόλης, κινείται με ψυχισμούς που διαπερνούν και τη φωτεινή και τη μαύρη πλευρά της αθηναϊκής Σελήνης, ένα χάρτινο αγόρι που χρησιμοποιεί ως ιστό του την ηλεκτρική καλωδίωση της Αθήνας, ένας μοναχικός και μόνος Greek Spider-Man – περιπλανώνενος καουμπόι που θέλει να συνδεθεί με όλους, μπαίνοντας στην μπρίζα! «Στη φαρέτρα του Μιχαήλ, εκτός από το σπάνιο ταλέντο, συνυπήρχαν η επιστημονική γνώση και η διαφήμιση, η επικοινωνία και η γνώση της ποπ κουλτούρας. Τα εκφραστικά του μέσα, κυρίως τα εικονοφραστικά, μπορούσαν να αποδώσουν αλλά και να αποδομήσουν, να αντιπολιτευθούν την πλαστή, πλαστική, γυαλιστερή αναπαράσταση μιας καταναλωτικής ευφορίας που στοίχειωνε τη γενιά του και τον ίδιο, ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Η εκ των επιμελητριών της έκθεσης Ντόρα Βυζοβίτη πιστεύει πως «ο Μιχάλης Μιχαήλ έδωσε σάρκα και οστά στα φαντάσματα της τεχνοκρατούμενης, της αποστερημένης ιδεολογίας της εποχής του, κατέγραψε τα μυστήριά της επιλέγοντας να αφήσει όλα τα ερωτήματα αναπάντητα. Και κάνοντας το δικό του “υπαρξηκόπημα” (λέξη-δάνειο από τα graffiti που τόσο αγαπούσε) μας άφησε μόνους με το έργο του, αναχωρώντας στα 30 του χρόνια. Υπαρξισμός, ηλεκτρισμός, δράση, πτήση, έφοδος στον ουρανό: η έκθεσή του, στον δεύτερο όροφο στο φουαγιέ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, είναι μια υπέρτατη ευκαιρία για να συνδεθείτε με τον Στηβ Μπρίζα και να πετάξετε άφοβα μαζί του, από καλώδιο σε καλώδιο, παντού πάνω από την πόλη». Περισσότερα για την έκθεση του Μιχάλη Μιχαήλ στο City Guide της Athens Voice. Και το σχετικό link...
  2. Ο Νίκος Πλατής αποτελεί μια μοναδική περίπτωση ανθρώπου των κόμικς. Εκδότης, συγγραφέας (Black Out / Μαύρο Λεξικό, Μπαχαρικό Λεξικό, Αθωνικό Λεξικό, Κάμα Τσούχτρα κ.ά.), ιστοριοδίφης, λάτρης του απρόβλεπτου και του χιούμορ. Όταν ένας τέτοιος ανήσυχος δημιουργός αποφασίζει να συγκεντρώσει τις δουλειές του αλλά και να μιλήσει για τα έργα άλλων καλλιτεχνών, είναι είδηση. Ο ίδιος περιγράφει τη δική του ιστορία ως εξής: «Γεννήθηκα έτσι, το έχω στο ντι εν έι μου. Είμαι άνθρωπος της εικόνας. Και του κωμικού. Από παιδί ακόμα. Όταν έπιανα στα χέρια μου το καινούργιο ΡΟΜΑΝΤΣΟ, αναζητούσα με ανείπωτη λαχτάρα μέσα στις σελίδες του τις διάσπαρτες γελοιογραφίες του Χριστοδούλου, του Πολενάκη, του Αρχέλαου και του Παύλου Παυλίδη. Και μετά διάβαζα περιχαρής τα ευθυμογραφήματα του Νίκου Τσιφόρου και του Πολύβιου Βασιλειάδη. […] Ταξίδεψα στην Ιταλία (εποχής MALE και LINUS), γράφτηκα στην BEAUX ARTS κι έμεινα (σε δική «μου» σοφίτα) στο Παρίσι, όταν μεσουρανούσαν το L’ ECHO DES SAVANES, το HARAKIRI, το METAL HURLANT (όπου και ο Moebius) και το CHARLIE HEBDO (στο ξεκίνημά του). Πήρα άπειρες εικόνες, απίστευτες δόσεις, κάηκε ο εγκέφαλός μου εκεί, έγινε παρανάλωμα των αλλεπάλληλων οβερντόουζ. […] Αρθρογραφούσα στην ΚΟΛΟΥΜΠΡΑ (οπότε και γνωρίστηκα σε μια συνέντευξη με τον Πολενάκη και… δοθείσης της ευκαιρίας σκάρωσα το αλμπουμάκι με τον ΠΙΠΗ ΠΑΠΙΑ), είχα και την τύχη να ζήσω (εκ των έσωθεν) αυτή την άνοιξη των κόμικς στα περιοδικά του Γιώργου Μπαζίνα (μικρό και μεγάλο ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ, ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ). Μέχρι και εκδότης (μικροεκδότης, για την ακρίβεια) έγινα για χάρη της εικονολατρίας μου. Αρχικά συνεκδότης με τον Λεωνίδα Χρηστάκη, με τον ΜΙΚΡΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ. Επειτα με την ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΑΤΑ. Κατόπιν με το trade mark προσωπείο της MARIA PENTAGIOTISSA PRESS (όπου τα 2 πανέμορφα αλμπουμάκια με τους FREAΚ BROTHERS και το ονειρικό εκείνο FILIPPINO FOOD). […] Α! Παρέλειψα δε να σας πω πως προς στιγμήν έγινα και κάτι σαν ημιεκατομμυριούχος χάρη στα κόμικς. Έπιασα στα χέρια μου ένα μυθικό (για τα μεγέθη μου) ποσόν. Και μάλιστα για ένα βιβλίο που δεν κυκλοφόρησε ποτέ (το λογόκρινε ένας ζηλωτής, καθηγητής Θεολογίας). Αλήθεια σας λέω. Περισσότερα εν καιρώ…». Αυτά τα «περισσότερα» θα βρίσκονται από σήμερα on-line στην ιστοσελίδα του Νίκου Πλατή: https://sites.google.com/view/platis-comics/home. Ευχόμαστε καλή αρχή και πολλές επισκέψεις! Και το σχετικό link...
  3. Συνεχίζουμε τις παρουσιάσεις των βιβλίων του "ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ" με ανέκδοτα κι αυτή την φορά έχουμε στα χέρια μας ένα τεύχος με "ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΓΙΑ ΕΞΥΠΝΑ ΠΑΙΔΙΑ". Όπως αναφέρεται στον τίτλο του, εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα ότι εδώ έχουμε πιο αθώα ανέκδοτα, κατάλληλα για τις μικρότερες ηλικίες πλακατζήδων αναγνωστών. Σε πολλά από αυτά μάλιστα πρωταγωνιστές είναι παιδιά. Η έκδοση αποτελείται στην συντριπτική πλειοψηφία της από κείμενο, αλλά δεν παραλείπονται και μικρά διαλείμματα με σκίτσα επιμελημένα από γνωστούς δημιουργούς, όπως οι Quino, Mordillo, Larson, και Tunin. Η έκδοση έχει μικρό μέγεθος και είναι δεμένη με κόλληση. Το χαρτί στο εσωτερικό είναι ματ και ο χρωματισμός είναι ασπρόμαυρος. Το εξώφυλλο είναι αρκετά παχύ κι ανθεκτικό στα πολλά άνοιξε-κλείσε, ενώ διαθέτει και τα λεγόμενα "αυτάκια". Το τεύχος που κρατάμε στα χέρια μας αποτελεί την τέταρτη έκδοση, γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πήγε καλά.
  4. Το 2001, η χιουμοριστική παρέα του "ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ" έφερε στον κόσμο ένα βιβλίο, που έχει τον τίτλο "ΠΙΠΕΡΑΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ". Προορισμός του παρόντος βιβλίου (για όποιον δεν το έχει ψιλιαστεί ήδη από τον τίτλο) είναι να διασκεδάσει τον αναγνώστη με έξυπνα ανέκδοτα, τα οποία όμως δεν θα τα χαρακτηρίζαμε σόκιν. Τουλάχιστον κάτι τέτοιο θα περιμέναμε, διαβάζοντας τον τίτλο και θαυμάζοντας το πικάντικο εξώφυλλο κι οπισθόφυλλο. Τα κείμενα και οι γελοιογραφίες που παρατίθενται είναι μία ευγενική προσφορά από τους κυρίους Αραγκονές, Φίντυ και Λάρσον, ενώ τα σκίτσα επιμελήθηκαν οι Εντίκα και Μπέλομ. Να πω την αμαρτία μου, πάντως, οι σελίδες με σκίτσα είναι υπερβολικά ελάχιστες. Η έκδοση είναι μικρή και διαθέτει ράχη με μαλακό εξώφυλλο. Δυστυχώς, όμως, πολύ μαλακό... Οι σελίδες του εσωτερικού είναι ματ και διαθέτουν αποχρώσεις του άσπρου και του μαύρου. Πάντως, φαίνεται ότι πήγε καλά σε εισπράξεις και γι' αυτό τον λόγο κυκλοφόρησε και δεύτερη έκδοση, η οποία είναι αυτή που παρουσιάζεται εδώ.
  5. Το καλοκαίρι του 2010, οι εκδόσεις "ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ" κυκλοφόρησαν ένα μικρό βιβλιαράκι που περιέχει ανέκδοτα, κατάλληλα για τις καλοκαιρινές διακοπές. Το βιβλίο αυτό, προέρχεται από μία γενικότερη σειρά, η οποία φέρει τον τίτλο "ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ" κι αποτελεί το δεύτερο μέλος της. Τα υπόλοιπα (τα οποία αναγράφονται και στο οπισθόφυλλο) είναι τα εξής: #01: "ΤΩΝ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΜΕΝΩΝ" #03: "ΑΙΣΧΡΑ & ΑΠΑΙΣΙΑ" #04: "ΣΚΑΜΠΡΟΖΙΚΑ & ΖΟΥΜΕΡΑ" Το βιβλίο περιέχει κείμενο στις περισσότερες σελίδες του, αλλά δεν λείπουν και οι ευρηματικές γελοιογραφίες, από γνωστούς καλλιτέχνες του χώρου, όπως είναι οι: Modrillo, Agagones, Reiser, Rodrigues, Larson, Quino κ.ά.. Την έκδοση θα την χαρακτηρίζαμε τσέπης και το δέσιμό της έχει γίνει με κόλληση. Οι σελίδες στο εσωτερικό είναι ματ, το οποίο δεν αποτελεί πρόβλημα, αν αναλογιστούμε ότι μιλάμε για ένα βιβλίο με ανέκδοτα, καθώς επίσης ασπρόμαυρες (που επίσης δεν είναι πρόβλημα, τουλάχιστον για εμένα).
  6. Όλα τα θεατρικά του ιδιαίτερου Αργεντίνου συγγραφέα και κομίστα Copi μεταφράζονται στα ελληνικά από τον Νεκτάριο-Γεώργιο Κωνσταντινίδη στις εκδόσεις Άπαρσις. Ο Χρήστος Παρίδης μας συστήνει έναν σπουδαίο, αλλά σχετικά άγνωστο στην Ελλάδα άνθρωπο του θεάτρου, των τεχνών και του ακτιβισμού. Ο Copi, που το όνομα με το οποίο γεννήθηκε ήταν Raúl Damonte Botana. «Copi» δεν είναι παρά το υποκοριστικό του copo de nieve που στα ισπανικά σημαίνει «νιφάδα χιονιού». Το ψευδώνυμο που επέλεξε ο Ραούλ Νταμόντε Μποτάνα όταν ξεκινούσε το 1964 την καριέρα του ως bande dessinateur, δηλαδή κομίστας για τα περιοδικά «Twenty» και «Bizarre», μια ασχολία του που αγαπούσε πολύ και είχε πρωτοξεκινήσει στα 16 του για τη σατιρική εφημερίδα «Tia Vicenta» στο Μοντεβίδεο. Γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου του 1939 στο Μπουένος Άιρες. Οι πολιτικές δραστηριότητες του πατέρα του, διευθυντή εφημερίδας και ορκισμένου αντι-περονιστή, ταξίδεψαν την οικογένεια από την Ουρουγουάη και την Αϊτή μέχρι τη Νέα Υόρκη. Ο ίδιος ο Copi, αφού έκανε μια πρώτη απόπειρα να σκηνοθετήσει την πρώτη του παράσταση το 1962 στην Αργεντινή, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, σε ένα πιο πρόσφορο έδαφος, ώστε να κυνηγήσει το πάθος του για το θέατρο. Καθώς τα γαλλικά του πρόδιδαν μια ξενική προφορά, αποφάσισε να βιοποριστεί κάνοντας κόμικς. Έγινε γνωστός από την πρώτη σχεδόν στιγμή, όταν τον ανακάλυψε ο Σερζ Λαφορί της «Nouvel Observateur» και χάρη στην «Καθιστή Γυναίκα» που επινόησε, μια κυρία με μεγάλη μύτη και κατσαρά μαλλιά, ασάλευτη σαν μια άλλη Πυθία που μονολογούσε ή διαλογιζόταν με ένα πνεύμα. Παράλληλα συνεργαζόταν και με τα περιοδικά «Hara-kiri» και «Charlie Hebdo», όπου οι ακραίες φιγούρες του με τον αιχμηρό και σουρεαλιστικό λόγο και την ανάλογη θεματολογία, αντίστοιχα του είδους του θεάτρου που μετά από λίγο καιρό παρουσίασε στο παριζιάνικο κοινό, τον έκαναν εξαιρετικά δημοφιλή. Ο ίδιος ο Copi υποδύεται θεατρικούς χαρακτήρες του Με μια μνημειώδη ερμηνεία στις Δούλες του Ζαν Ζενέ εξελίσσεται κι ο ίδιος σε έναν άλλο Ζενέ, με έργα στα οποία κυριαρχούν ο θάνατος, η σχέση εξουσίας-εξουσιαζόμενου, που όμως συνεχώς ανατρέπεται, και ως εκ τούτου ο αλληλοσπαραγμός, ο εξευτελισμός, το παράλογο της ανθρώπινης συμπεριφοράς in extremis και η αστική υποκρισία. Οι χαρακτήρες του περιφέρονται προσποιούμενοι, σε μια κοινωνία εκλεπτυσμένη, με έναν κώδικα αριστοκρατικών τελετουργιών όπου λέγονται τα πλέον αποτροπιαστικά, παραλυτικά και απρόσμενα πράγματα! Οι ανθρώπινες αυτές υπάρξεις, βγαλμένες από την κόλαση που ο Copi είτε αποκωδικοποίησε από τον μεγαλοαστικό του background είτε ανέσυρε από τις καταβυθίσεις του στην άγρια παρισινή νύχτα, αιωρούνται μεταξύ του θεάτρου του παραλόγου και της τραγωδίας. Aλλοπρόσαλλες κι απελπισμένες τραγικομωδίες, όπου το τρομακτικό μας αδιέξοδο απέναντι στο τέλος, η αγωνία του ίδιου ίσως να το ξορκίσει και η μοναξιά οδηγούν τους χαρακτήρες τους στα μεγαλύτερα εγκλήματα, άλλοτε στον οικείο τους μικρόκοσμο άλλοτε ως εξουσία απέναντι στις μάζες. Ο Copi, ενταγμένος στην ομάδα ομοφυλόφιλων συντακτών της «Nouvel Observateur» ως μέλος του Front homosexuel d' action revolutionnaire – Μέτωπο ομοφυλόφιλης επαναστατικής δράσης, αμφιταλαντεύοταν μεταξύ της μαοϊστικής άκρας αριστεράς και των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων. Οι χαρακτήρες του είναι βγαλμένοι από από τον μεγαλοαστικό του background είτε από τις καταβυθίσεις του στην άγρια παρισινή νύχτα. Είχε την τύχη τα θεατρικά του κείμενα να τα αναλάβει από την αρχή ο συμπατριώτης του και γνωστός θεατρικός σκηνοθέτης Χόρχε Λαβελλί. Με την πρώτη κιόλας παράσταση του Saint Genevieve dans sa baignoire (Η Αγία Γενεβιέβη στο λουτρό) το 1966 έκανε μεγάλη αίσθηση και τα χρόνια που ακολούθησαν η συγγραφική δραστηριότητα του Copi κάλυψε όλα τα είδη: νουβέλα, μυθιστόρημα, μονόπρακτο, δίπρακτο, μονόλογος. Ο ίδιος έπαιξε το ρόλο της τραβεστί στο L' homosexuel ou la difficulte de s' exprimer (Ο ομοφυλόφιλος ή η δυσκολία της έκφρασης), ενώ ως Loretta Strong έκανε τη γαλλική αβανγκάρντ να παραληρεί μαζί του. Στο έργο που αφιέρωσε στην Εύα Περόν και πρωτοανέβασε ο εραστής του Αλφρέντο Αρίας στο Theatre de l' Epee de Bois και λίγο μετά στο Μπουένος Άιρες – όπου ο θίασος δέχτηκε τρομερούς τραμπουκισμούς και απειλές από τους περονιστές –, η Εβίτα απομυθοποιείται εντελώς. Μια γυναίκα εγκλωβισμένη στον μύθο που έχτισε η ίδια, απ' όπου προσπαθεί να ξεφύγει, σκηνοθετώντας τον θάνατό της και την απόδρασή της από την προεδρία και τη χώρα. Ο Copi καταφέρνει, με τον παραμορφωτικό καθρέπτη που βάζει μπροστά στην κοινωνία των ανθρώπων, να καταγράφει τις πλέον ακραίες εκφάνσεις τους και δραματοποιώντας τες να πετυχαίνει ένα είδος θεάτρου που παραπέμπει στη μεγάλη παράδοση του σουρεαλισμού και του παραλόγου. Η ευφάνταστη πορεία του συνεχίστηκε καθ' όλη τη δεκαετία του '70 με έργα όπως Les escaliers du Sacre-Coeur (Τα σκαλιά της Σακρ Κερ), La tour de la defence, Cachafaz, L'ombre de Venceslao. Με το La nuit de madame Lucienne (Η νύχτα της κυρίας Λουσιέν) το1985, σε σκηνοθεσία του Λαβελλί και με πρωταγωνίστρια τη σημαντική Γαλλίδα ηθοποιό Μαρία Καζαρές, έφτασε μέχρι το Φεστιβάλ της Αβινιόν, ενώ με το Une visite inopportune (Μια ανώφελη επίσκεψη) προανήγγειλε τον επικείμενο θάνατό του από AIDS. Το έργο λαμβάνει χώρα σε ένα νοσοκομείο, όπου ακριβώς ένας διάσημος ηθοποιός πεθαίνει από AIDS και δίνει την τελευταία του παράσταση μπροστά σε μια νοσοκόμα, έναν δημοσιογράφο, μια υψίφωνο, έναν σεξομανή γιατρό και έναν φίλο του. Ο Copi πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου του 1987 και το τελευταίο αυτό έργο, σε σκηνοθεσία Λουκάς Εμπλέμπ, ανέβηκε στην Comedie Francaise το 2001. Πέντε χρόνια μετά, η Αβινιόν τού οργάνωσε αφιέρωμα με το ανέβασμα πέντε έργων του. Τα κόμιξ του δημοσιεύονταν τακτικά στο περιοδικό Βαβέλ Στην Ελλάδα είναι γνωστός κυρίως ως κομίστας χάρη στα περιοδικά «Βαβέλ» και «Παρά Πέντε», αλλά ελάχιστα ως θεατρικός συγγραφέας. Δραματοποιημένα του κόμικς πρωτοπαίχτηκαν στον Τεχνοχώρο του Γιάννη Κακλέα και από την ομάδα του Θέαμα, αργότερα ανέβηκε η Ανώφελη Επίσκεψη από το Στούντιο Παράθλαση της Θεσσαλονίκης, το Tour de la defence έγινε γνωστό ως Σκρατς στο Αποθήκη και Το Ψυγείο το 2007 στο Πορεία από την ομάδα «Ακροβάτες του ονείρου». Τώρα, χάρη στον φιλόλογο-κριτικό θεάτρου Νεκτάριο-Γεώργιο Κωνσταντινίδη και τις μεταφράσεις του, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άπαρσις ο Α' Τόμος με τα θεατρικά του έργα Εύα Περόν, Η Πυραμίδα, Οι Τέσσερις Δίδυμες και τον μονόλoγο Λορέττα Στρονγκ, με εκτενείς αναλύσεις της συγγραφέως Μαρίας Κυριάκη. Συγχρόνως κυκλοφορεί από τη γνωστή σειρά της Δωδώνης «Παγκόσμιο Θέατρο» το επίσης πολύ επιτυχημένο του Η νύχτα της κυρίας Λουσιέν, πάλι από τους ίδιους συντελεστές. Και το σχετικό link...
  7. Μόνιμη στήλη στο περιοδικό CINE 7 για τα κόμικς, από τον Γιώργο Τραγάκη και τον SOLIS Μπαρκή. Όποιος έχει τα τεύχη ας μας ενημερώσει για την ημερομηνία δημοσίευσης,
  8. Ότι πληρώνεις, παίρνεις! Από το χιουμοριστικό άλμπουμ "Ό,τι προλάβουμε" του Πάρα Πέντε, απολαυστικός Don Martin.
  9. Από το χιουμοριστικό άλμπουμ "Ό,τι προλάβουμε" του Παρά Πέντε, ένα ασπρόμαυρο στριπάκι του Don Martin. Τα μάτια όχι μόνο στον δρόμο αλλά και στο διπλανό αυτοκίνητο.
  10. Μέγεθος: 16.5 x 24 cm Σελίδες: 32 Χρώμα: Ασπρόμαυρο Προέλευση: Αμερικάνικο (USA) Μία ιστορία του Harvey Kurtzman που έιναι ο ιδρυτής του Αμερικάνικου MAD. ήταν ένθετο στο παρα πέντε #1 Δημοσιεύτηκετο 1959 στον τόμο Jungle Book που εκδόθηκε από την Ballantine Books. Ένας τόμος 140 σελίδων με 4 ιστορίες μέσα. Η πρώτη ήταν η συγκεκριμένη με τίτλο "Thelonius Violence, Like Private Eye" Το εξώφυλλο του Βιβλίου και μία σελίδα (13) της έκδοσης. Edit: Με τις διορθώσεισ το ανέβασα στα Downloads https://www.greekcomics.gr/forums/index.php?/topic/38734-harvey-kurtzman-τελώνιος-βίας-παρα-πεντε/ Υ.Γ. Μήπως να διαγραφεί επειδή έγινε η παρουσίαση;
  11. Ένα ακόμη αυτόνομο ένθετο από το τεύχος 44 του περιοδικού Παρά Πέντε (λίστα με τα υπόλοιπα ένθετα μπορείτε να δείτε στην παρουσίαση του περιοδικού). Συλλογή από στριπάκια με μια χιουμοριστική ματιά στον κόσμο των κλασικών ντετέκτιβ - ο ήρωάς μας θα μπορούσε να είναι και παππούς του Φιλ Πωτ.
  12. Λίγο καιρό μετά την επιστροφή του περιοδικού Απαγορευμένος Πλανήτης, τον Δεκέμβρη του 1996, οι εκδόσεις Παρά Πέντε ξεκίνησαν και μια σειρά βιβλίων περιπτέρου, την Συλλογή In Orbit. Η σειρά αποτελούνταν κυρίως από επανεκδόσεις βιβλίων που είχαν βγει παλιότερα με την επωνυμία της Ars Longa και συλλογές διηγημάτων με ιστορίες παρμένες από την προγενέστερη πορεία του περιοδικού Απαγορευμένος Πλανήτης καθώς και του περιοδικού Επόμενη Μέρα. Είχε όμως και κάποιους τόμους με υλικό που δεν είχαν δημοσιεύσει ξανά, όπως π.χ. τον 19ο τόμο με νέες ιστορίες του Φίλιπ Ντικ που αποτελούσε μετάφραση ξένης συλλογής, τους τρεις τόμους της Λόις Μπυζόλντ, καθώς και μερικά νέα διηγήματα εμβόλιμα σε τόμους με επανεκδόσεις. Οι περισσότεροι από τους τόμους της σειράς βγήκαν ταυτόχρονα στην αγορά, με τους υπόλοιπους στην πορεία. Συνολικά βγήκαν 19 τόμοι, με την σειρά να ολοκληρώνεται τον Δεκέμβριο του 1997. Οι συγγραφείς που παρουσίασε η σειρά ήταν οι: Φίλιπ Ντικ, Χάρλαν Έλισον, Νόρμαν Σπίνραντ, Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ, Ούρσουλα ΛεΓκεν, Φριτς Λάιμπερ, Άλφρεντ Μπέστερ, Ρόμπερ Σίλβερμπεργκ, Τζέημς Τίπτρη, Πατ Κάντιγκαν, Μπρους Στέρλινγκ, Λόις Μ. Μπυζόλντ και μια ανθολογία με τους Τομ Μάντοξ, Ρότζερ Ζελαζνύ, Ρόμπερτ Σέκλεϋ και Χένρυ Κάτνερ. Άμα μου ζήταγε κάποιος να αξιολογήσω την σειρά, θα δυσκολευόμουν. Κάποια βιβλία είναι καλύτερα από τα άλλα. Η σειρά λειτουργεί θα έλεγα περισσότερο σαν who's who in Science fiction, παρά σαν επιλογή των απολύτως καλύτερων έργων τους, παρόλο που υπάρχουν και τέτοια. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον Dr. Paingiver.
  13. Λόγω έλλειψης χώρου είπα να προσπαθήσω κι εγώ να «διώξω» διάφορα τεύχη σε χαμηλές τιμές (παραλαβή κατά προτίμηση και χάριν ευκολίας από την Λέσχη) Ολα τα τεύχη εδώ είναι του κουτιού, καταστάσεις 9-10, εκτός από τα Λούκυ Λουκ και το Αστερίξ που είναι μεταχειρισμένα και είναι 5-6. Με τις αγορές πολλών μαζί, θα γίνονται καλύτερες τιμές. Παρα Πεντε -- 2€ Α' περιοδος #21, Β' περίοδος #4 Βαβέλ -- 2,5€ #112, 214, 216, 228, 231, 235, 236 ΑΣΤΕΡΙΞ #16 -- 2€ Ελληνικά Τεύχη Αμεταχείριστα -- 2€ έκαστο Fantasy Heroes #1 Μετα το τέζα (ο ψοφιος κοριος) EΡΙΚ ΚΑΣΤΕΛ (ΕΘΝΟΣ) #4, #6, #7, #10, #11, #12, #13, #14 -- 2€ έκαστο ROY OF THE ROVERS (ΤΑ ΝΕΑ) #1, 4 , 6, 7 -- 1,5€ έκαστο BAKER STREET (NEA ΣΕΛΙΔΑ) Το άλογο που ψυθίριζε, ...Και η λέσχη των Ακραίων Σπορ, Οι άνθρωποι της Καμέλιας, Η σκιά του Μ -- 2€ έκαστο Η Οικονομία του Σκρουτζ, 3ο μάθημα (Καθημερινή) 3€ Κόμιξ #22 (Καθημερινή) 2€ Editor's Choice: Σκοτεινά Μυστήρια (Καθημερινή) 2€ Captain Marvel (Τόμος Α, Β) -- 2€ έκαστο Saga -- 8€
  14. Πακετακι για ολα τα γουστα, πολλα απο τα τευχη ειναι σε μετρια κατασταση, καποια αλλα (λιγα) ειναι απο καλη εως πολυ καλη κατασταση! Εχουμε και λεμε: Η οδυσσεια του Asterix (Μαμουθ) Ο Asterix Στην Ισπανια (Μαμουθ) Το δωρο του Καισαρα (Ψαροπουλος) Λουκυ Λουκ: Συρματα στα λιβαδια & Ο δικαστης (Μαμουθ) Παρα Πεντε #22,25,26 (το τελευταιο χωρις εξωφυλλο) Βαβελ #56,86,98 Μικρο Παρα Πεντε #11 Μικυ Μαους #2038 Τα φιλαρακια #76 Ποπαυ τομος #260 (τευχη #1107,1108,1109) Μονο σε πακετο 7€ 5€
  15. Δίνω δρόμο περιοδικά κυρίως, αλλά και μερικά ακόμα για να κάνω χώρο. Εκτός από αυτά που θα βάλω έχω και ένα υπόγειο στο πατρικό που πρέπει να έχει σχεδόν όλα τα Βαβέλ, Παρά Πέντε και Μικρό. Θα μπαίνουν σιγά-σιγά όσο θα κάνω ξεσκαρτάρισμα τι θέλω και τι όχι. Περιοδικά FANTASY HEROES - Όλα. Και θα ήθελα να τα δώσω πακέτο και τα 33 τεύχη. Aλλιώς θα προτιμούσα να δώσω ενότητες μαζί, πχ μη μου κόψει κάτι κάποια σειρά στη μέση και μου μείνει η υπολοιπη αμανάτι. Κατάσταση 9 (αν υπάρχει ατέλεια θα το δω όταν κάποιος ενδιαφερθεί ξανά, δε μου φάνηκε να υπάρχει πάντως κάτι. 50 ευρώ όλα μαζί, 2 ευρώ το τεύχος σε αντίθετη περίπτωση. Παρά Πέντε (νέα περίοδος) - Τεύχη 1-5. Κατάσταση 9 εκτός από το #3 που έχει ένα σκίσιμο (εκ γενετής) στο οπισθόφυλλο. 2 ευρώ εκτός από το #3 που κάνει 1. Αν τα πάρει κάποιος όλα το #3 δώρο. Real Comics. Τεύχη 1- 4. Κατάσταση 9, τιμή 1 ευρώ έκαστο. Βαβέλ. Τεύχη 80, 82, 86, 87, 93, 101, 102, 103, 111, 114 Κατάσταση 8 σίγουρα. Τιμή 2 ευρώ. Μικρό Παρά Πέντε. Τεύχη 26, 29, 31, 38, 39, 41, 42. Κατάσταση 9 (για τα σχεδόν 30 χρόνια τους). Τιμή 2 ευρώ. Μικρό Ερωτικό Παρά Πέντε. Τεύχος 3. Κατάσταση 9. 3 ευρώ. Μίκυ Μάους 1058. Κατάσταση 8 (άψογο κιτρινισμένο). Τιμή (δεν έχω ιδέα) 1 ευρώ; (αν είναι πολλά ή λίγα μου λέτε και δώρο το δίνω αρκεί να έρθει κάποιος να το πάρει) Έθνος - DC: Superman: Ο άνθρωπος από ατσάλι, Ασυναγώνιστη Δράση, Επικές Μάχες. The Joker - Ο μοχθηρός κλόουν. Justice League - Tρομερές συγκρούσεις. Wonder Woman - H αμαζόνα ηρωίδα. Flash - O κεραυνός ξαναχτυπά. Κατάσταση 9-10 (από την εφημερίδα στο ράφι). 2 ευρώ το καθένα ή 10 ευρώ όλα μαζί Κomics. τευχη 2,3,4,5 (ενδεχομένως και το 1 - πρέπει να το ψάξω λιγουλάκι). Κατάσταση 8, 1 ευρώ Ελληνικά Μύθος. Κύκλος 2, τεύχος 1. 2 ευρώ Neighborhood. Κατάσταση 9. 3,5 ευρώ. Giant Size Fascists No1 (το άσπρο): εκδόσεις ΧΑΡΑΜΑδΑ. Κατάσταση 9, 2,5 ευρώ Στηβ το χαρούμενο κάθαρμα. Εκδόση Direction. (όχι Βήμα). Κατάσταση 9, 2 ευρώ Αρκάς: Καστράτο - Απρέπειες & Γάτα είναι και γυρίζει. Έκδοση γράμματα. Κατάσταση 9, 2,5 ευρώ έκαστο ή 4 ευρώ μαζί. ΣΟΟΥ ΜΠΙΖΝΕΣ - Έθνος. Κατάσταση 10, 2 ευρώ Ο ΚΟΚΚΟΡΑΣ ΧΟΝΤΡΑ ΚΟΛΠΑ - Έθνος. Κατάσταση 10, 2 ευρώ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ - Έθνος. Κατάσταση 10, 2 ευρώ (αν κάποιος θέλει με 8 ευρώ το γνήσιο πριν διώξω του Έθνους ας μου πει - ότι φύγει πρώτο) ΑΡΚΟΤΕΣΤ - Βρες το ζώο που κρύβεις μέσα σου, Έθνος. Κατάσταση 10, 2 ευρώ Τα αγαπημένα Τόμος Α' και Β', Έθνος. Κατάσταση 10, 2 ευρώ έκαστο. Μεταφρασμένα War Angels - 1. Kατάσταση 9, 2.5 ευρώ. Berserk - 1. Kατάσταση 8 (πέφτει γιατί αγοράστηκε με ξεχειλισμένη κόλλα σε ένα σημείο - άψογο κατά τα άλλα), 2.5 ευρώ. Mosaic. Κατάσταση 8 ή 9 (ένας πολύ ψείρας σαν και μένα θα δει ένα σημάδι που δεν έχει χαλάσει το χρώμα - ένα ελάχιστο πατίκωμα). 4 ευρώ. Dawn - Η άλως του εωσφόρου. Κατάσταση 9, 5 ευρώ. Αλίξ - Ο τελευταίος σπαρτιάτης. Εκδόσεις Σαμούχος. Οι σελίδες είναι σε πάρα πολύ καλή κατάσταση, αλλά έχει αφαιρεθεί από τόμο και η πλάτη έχει τα χάλια της (κόλλες κυρίως). Τιμή - δεν έχω ιδέα. Είχα πληρώσει πολλά για τον τόμο για να πάρω τους 2 πρώτους τόμους που δεν είχαν βγει από τη Μαμούθ. Τώρα αυτό; Δεν ξέρω. Προτείνετε. 3 ευρώ να πω; Αν είναι πολλά μου λέτε Λούκυ Λουκ 33 (Η εξαγορά των Ντάλτον). Κατάσταση 7-8. Έκδοση 1987. 2 ευρώ Από Έθνος: Εναντίον Πίνκερτον, Τα ξαδερφια των Ντάλτον, Η πόλη φάντασμα, Η μνηστή του Λούκι Λουκ, Νταίηλυ Σταρ, Οι Ντάλτον σε Γάμο. Κατάσταση 8-10 (είμαι αυστηρός) 2 ευρώ έκαστο. Στρατίκης: Η επέλασις του Ιππικού. ΧΩΡΙΣ ΕΞΩΦΥΛΛΟ - Κιτρινισμένο. Έκδοση 1979. Δώρο με κάτι άλλο ή αν θέλει κάποιος μόνο αυτό, τα βρίσκουμε. Καραβάνι και Τα τέσσερα κοθώνια (1980). Ταλαιπωρημένα, κατάσταση 5 1 ευρώ. Τεντεν (Ψαρόπουλος) είναι τα: Μυστηριώδες Άστρο, Το Μυστήριο του Μονόκερου, Αποστολή στη Σελήνη, Ο Τεντέν στο Θιβέτ. Η κατάστασή τους, αν δεν υπήρχε το γνωστό θέμα με την ελεεινή κόλα που χρησιμοποιεί ο Ψαρόπουλος θα ήταν 8 τουλάχιστον. Τώρα θα πω ότι είναι 6-7 αν και δεν έχουν ξεκολήσει, φαίνεται ότι είναι ετοιμόροπα. 2 ευρώ ας πούμε (συζητήσιμη) Αστερίξ ο Γαλάτης (τ.10 - Μαμούθ - Ιούλιος 1990). Κατάσταση 8-9. 2 ευρώ. Ιζνογκούντ Ψαρόπουλου. Η μέρα των τρελών. Κατάσταση 8, 2 ευρώ. Ιζνογκούντ ο Κακός. (Ψαρόπουλος τ.9 - 1980). Το τεύχος εκτός από 2 μολυβιές είναι σε πολύ καλή κατάσταση και πλήρες. Πλην όμως οι σελίδες λόγω κακής κόλλας έχουν αποκολληθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. 1 ευρώ. Τεντεν. Στη χώρα του Μαύρου Χρυσού, Οι Καρχαρίες της Ερυθράς Θάλασσας, Πτήση 714. Ψαρόπουλος. Κατάσταση όπως και το παραπάνω. Κάθε σελίδα ξεχωριστή - ιδανικό για σκανάρισμα. 1 ευρώ και τα 3 ή δώρο με κάποια άλλη αγορά. Αν κάποιος θέλει όντως να τα σκανάρει ας μου πει να του τα στείλω έτσι. (εκκρεμεί παραλαβή από τον tik - αν δεν ισχύει μου λες) Μπερνάρ Πρινς. Μία περιπέτεια στο Μανχάταν. Κατάσταση 9, 2 ευρώ. Salammbo εκδόσεις Βαβέλ. Κατάσταση 9 καπλαντισμένο. 8 ευρώ, συζητήσιμη. Ξενόγλωσσα Angel - After the fall - Volume 1. HC - IDW. Kατάσταση 10, τιμή 8 ευρώ. Asterix - La grande traversee. HC. Έκδοση 1995. Κατάσταση 10. Όποιος θέλει να έχει ένα Αστερίξ στη μητρική του γλώσσα, ιδού η ευκαιρία. 3 ευρώ Asterix - AΓΓΛΙΚΑ. Asterix the Gaul, and the Golden Sickle, and Cleopatra, and the Chiftain's Shield, and the Normans, at the Olympic Games, and Caesar's Gift συν το άλμπουμ της ταινίας The twelve tasks of Asterix. Paperback - Έκδοση Hodder Dargaud όλα είναι στα μέσα των 80ς. Κατάσταση 7-8. Η κατάσταση είναι πολύ καλή έως άριστη, απλά είχαν στραβώσει γιατί δεν ήταν καλά τοποθετημένα στην αποθήκη. Με "σιδέρωμα" κάτω από ένα βαρύ τόμο γίνονται 9αρια (για τα 30 χρόνια τους), τιμή 2 ευρώ έκαστο, καλύτερες τιμές σε μαζικότερες παραγγελίες. Tintin - ΑΓΓΛΙΚΑ. Tintin in America, The Calculus Affair, Tintin and the Picaros. Paperback. Έκδοση Magnet Books 1980-85. Kατάσταση δείτε περιγραφή στα Αστερίξ ακριβώς από πάνω. Τιμή 2 ευρώ έκαστο. Dylan Dog (ιταλικό). HC, Collezione Book. τεύχη 2, 15, 19, 20. Kατάσταση 9. 2 έκαστο, 6 ευρώ όλα μαζί
  16. Αρκάς, ο μεγάλος διάσημος-αφανής σκιτσογράφος Τέσσερα πρόσωπα και ένα… σκίτσο μιλούν για τον άνθρωπο που έχουν δει ελάχιστοι Μα ποιος είναι τέλος πάντων αυτός ο Αρκάς; Είναι κοντός, ψηλός, πληρώνει ΕΝΦΙΑ, πάει διακοπές στη Μύκονο, στην Αντίπαρο, στην Κέρκυρα, στην Αλόννησο; Του αρέσει ο κινηματογράφος; Τρώει τα σπαράγγια; Τα όσπρια πώς τα βρίσκει; Αδιάφορα, νόστιμα, υγιεινά; Γιατί δεν εμφανίζεται; Γιατί μας αποφεύγει και προτιμάει να κινείται μακριά από τις -ενίοτε- ανθρωποφάγες μασέλες της δημοσιότητας; Γράφει ο Γιώργος Λαμπίρης Μία πιθανή απάντηση σε όλα τα παραπάνω θα μπορούσε να είναι: «Ο Αρκάς ανήκει στις ελάχιστες εξαιρέσεις ανθρώπων που, επί δύο δεκαετίες, προκαλούν το γενικό θαυμασμό με το έργο τους, ενώ, ως πρόσωπα, παραμένουν απολύτως ανεπιφανή», σχολιάζει σε κείμενό του με τίτλο «Από το αβγό στον παράδεισο», ο προσωπικός φίλος και συγγραφέας, Πέτρος Μαρτινίδης. «Κυρίες και κύριοι το όνομά μου είναι Αντώνης Ευδαίμων. Κάποιοι άλλοι πάλι αρέσκονται να με αποκαλούν Γεράσιμο Σπανοδημήτρη. Ή… Άρη Καστρινό (ΑΡ-ΚΑΣ)», θα μπορούσε ίσως να πει σοβαρολογώντας… αστειευόμενος αν μας συστηνόταν ο ίδιος. Eπιλέγει στα 30 και κάτι χρόνια -από τη στιγμή που ο διάσημος «Κόκκορας», δημοσιευόταν στο περιοδικό Βαβέλ- να παραμένει αφανής. Το όνομα Αντώνης Ευδαίμων είναι ένα από τα ονόματα που του αποδόθηκαν κατά καιρούς. Το πιθανότερο όμως είναι ότι κανείς από όλους αυτούς που του αποδίδουν ονοματεπώνυμα και στοιχεία ληξιαρχικών πράξεων δεν έχει ανατρέξει επισήμως στα ληξιαρχικά κατάστιχα για να διασταυρώσει κατά πόσο αληθεύουν οι πληροφορίες του. Ο Αρκάς δεν προτιμάει ούτε να δηλώνει ούτε και να εμφανίζεται δημοσίως. Βρίσκεται ανάμεσά μας, και κατά κάποιον άγραφο κανόνα όσοι τον γνωρίζουν, σέβονται την επιθυμία του να μην γίνουν ποτέ γνωστές λεπτομέρειες για το βιογραφικό του. Δύο πράγματα είναι βέβαια: Ο Αρκάς είναι άρρεν, έλληνας πολίτης, και δεν επιθυμεί να κυκλοφορεί ανάμεσά μας, δοξαζόμενος ή αποδοκιμαζόμενος από τα Μέσα Ενημέρωσης. Στέκεται σε κάποια γωνιά, παρατηρεί, αφορίζει και αφορίζεται, σαρκάζει και σαρκάζεται μέσα από το χιούμορ του. Τέσσερα πρόσωπα που είτε τον γνωρίζουν προσωπικά, είτε συνεργάστηκαν πρόσφατα μαζί του μιλούν για εκείνον... Αύγουστος Κορτώ, συγγραφέας Ο Αύγουστος Κορτώ - όπως υπογράφει τα βιβλία του απευθυνόμενα σε ενήλικες - ή Πέτρος Χατζόπουλος -το πραγματικό του όνομα, με το οποίο υπογράφει τα παιδικά του βιβλία- συνεργάστηκε πρόσφατα με τον Αρκά. Για την ακρίβεια, όντας ένας από τους πιο φανατικούς θαυμαστές του σκιτσογράφου, ο Κορτώ τον προσέγγισε, ζητώντας από εκείνον να του παραχωρήσει ένα σκίτσο του. Το σκίτσο αυτό θα κοσμούσε το εξώφυλλο του καινούργιου του βιβλίου με τίτλο «Έρως Ανίκατε Μάσαν». «Ο Αρκάς ήταν και παραμένει ένας από τους πολύ αγαπημένους μου συγγραφείς και ευθυμογράφους. Όταν αποφάσισα να εκδώσω τη συγκεκριμένη συλλογή, επικοινώνησα μαζί του, Παρότι δεν σχεδιάζει για έργα τρίτων, με τρομερή γενναιοδωρία μου επέτρεψε να χρησιμοποιήσω κάποιο από τα υπάρχοντα σχέδιά του. Με δεδομένο ότι ο «Κόκκορας» ήταν από τα πρώτα βιβλία του που διάβασα, είχα ως ίνδαλμα το γουρούνι. Το βιβλίο μου περιλαμβάνει ως επί το πλείστον αυτοβιογραφικές ιστορίες με έντονο το στοιχείο του αυτοσαρκασμού και παραληρηματικό τόνο. Υπήρξα πάρα πολύ παχύς στα νιάτα μου. Κάποια στιγμή μάλιστα είχα φτάσει να ζυγίζω ακόμα και 150 κιλά, ενώ θυμάμαι αρκετές τραγελαφικές στιγμές από αυτό το διάστημα της ζωής μου. Ήμουν ένα ανεξάντλητο πεδίο καθημερινής κωμωδίας κυρίως στα μαθητικά μου χρόνια. Τα πολλά κιλά τα έχασα γύρω στα 22 μου, ήδη όμως είχα προλάβει να περάσω αρκετά "στραπάτσα"». Πώς προσέγγισα τον Αρκά «Η προσέγγιση του Αρκά έγινε μέσω της εκδότριάς μου, Άννας Πατάκη. Ήταν πολύ φιλικός και προσηνής. Ο ίδιος απέχει από την προσωπική έκθεση και μάλλον πολύ καλά κάνει. Άλλωστε είναι και αυτό ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της γοητείας του», λέει ο Αύγουστος Κορτώ. Πέτρος Μαρτινίδης. Διδάσκει θεωρία και κριτική της αρχιτεκτονικής και σχεδιασμό θεατρικών χώρων στο τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ Ίσως είναι από εκείνους που έχουν ασχοληθεί περισσότερο από κάθε άλλον μαζί του, προσεγγίζοντας και αναλύοντας τον Αρκά. Ο Πέτρος Μαρτινίδης τον γνώρισε πολλά χρόνια πριν, όταν είχε αρχίσει να σχολιάζει για πρώτη φορά τα σκίτσα του. «Για το χιούμορ του έχω ήδη γράψει αρκετά σε ένα παλαιότερο βιβλίο μου με τίτλο "Η υψηλή τέχνη της απελπισίας". Αργότερα ξαναδούλεψα πάνω στο βιβλίο και προσέθεσα μία νέα εισαγωγή, εκδίδοντας το βιβλίο: "Πώς πάνε στον παράδεισο του Αρκά" μέσω της ιστορίας του χιούμορ. Αν θέλετε να σας πω τώρα για το τι νούμερο παπούτσι φοράει ή ποιες ταινίες προτιμάει και ποιο είναι το βιογραφικό του, από τη στιγμή που ο ίδιος δεν θέλει να το κοινοποιήσει για ποιο λόγο να το κάνω; Αυτό που μπορώ να σχολιάσω είναι ότι ο Αρκάς διαθέτει αυτόν τον ιδιότυπο σαρκασμό που αυτοκατεδαφίζει τους σαρκάζοντες. Αυτή είναι και η ουσία του χιούμορ απέναντι στην ειρωνεία, η οποία συνηθίζει να μιλάει με αυστηρό ή σπουδαιοφανές ύφος για τα πράγματα. Ας πούμε, όλος ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό κάνει. Χιούμορ όμως σημαίνει, μιλάω για σοβαρά πράγματα αστειευόμενος». «Ο Αρκάς είναι Έλληνας» Σύμφωνα με τον Πέτρο Μαρτινίδη, ο διάσημος σκιτσογράφος «είναι Έλληνας κι όχι ξένος όπως νόμιζα κι εγώ κάποτε όταν είχε πρωτοεμφανιστεί ο "Κόκκορας" . Τότε είχα θεωρήσει ότι τα σκίτσα του μπορεί να ήταν μετάφραση από κάποια ιταλικά κόμιξ. Σε ό,τι αφορά την ηλικία του Αρκά, εάν υπολογίσουμε τα χρόνια που σχεδιάζει, πρέπει σήμερα να είναι 55, το πολύ 60 ετών. Επίσης, εάν θέλετε να σας βεβαιώσω, σας βεβαιώνω: Ο Αρκάς είναι άνδρας, κάτι που μπορεί να τεκμαίρει κανείς και από ύφος του χιούμορ του. Ανάλογα παραδείγματα "ανωνυμίας" υπάρχουν και στο εξωτερικό. Πολλοί συγγραφείς έχουν εμφανιστεί με ψευδώνυμα κατά καιρούς με δεδομένο ότι είναι γνωστοί στους ακαδημαϊκούς κύκλους. Στην "Ιστορία της Ο" ένα ελαφρώς πορνογραφικό μυθιστόρημα, το οποίο είχε προκαλέσει εντύπωση στα τέλη της δεκαετίας του ’60 - αρχές του ’70, λεγόταν ότι ήταν ενός διάσημου γάλλου γλωσσολόγου της εποχής, ονόματι Jean Paul Hand, ο οποίος εμφανιζόταν με γυναικείο ψευδώνυμο γιατί δεν ήθελε να φανεί ο ίδιος». Γνωρίζεται με τους εκδότες που κλείνει συμφωνίες για την έκδοση ενός βιβλίου; «Προφανώς! Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι είναι και πολύ φίλος με το Βαγγέλη Τρικεριώτη, ιδιοκτήτη του βιβλιοπωλείου Πρωτοπορία και εκδότη. Απλώς προτιμάει να μην τον αναγνωρίζουν στο δρόμο ή να μην τον αναγνωρίζουν ως ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, όπως κάνει για παράδειγμα ο Στάθης, πολύ καλός σκιτσογράφος μεν, ο οποίος όμως βρίσκεται πολιτικά ακόμη στο 19ο αιώνα με σύνθημα το «προλετάριοι όλοι της γης ενωθείτε». Είναι εντελώς διαφορετικό να καγχάζει κανείς το σύμπαν όπως κάνει ο Αρκάς, και διαφορετικό να χρησιμοποιεί κάποιος ένα είδος στρατευμένου χιούμορ, το οποίο παύει αυτομάτως να είναι χιούμορ καθώς γίνεται στράτευση». «Πώς γνωριστήκαμε…» Περιγράφοντας τη γνωριμία μαζί του, ο Πέτρος Μαρτινίδης θυμάται ότι πριν από αρκετά χρόνια -πρέπει να ήταν στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980- όταν ο ίδιος ως αναγνώστης του Αρκά έτυχε να τον συναντήσει. «Ήμουν και είμαι φανατικός των κόμιξ. Είχε γράψει ένα βιβλίο γύρω στο 1980 με 1981 με τίτλο "Κόμιξ, τέχνη και τεχνικές της εικονογραφήγησης", όπου μιλούσα για τις διαφορές της γελοιογραφίας με το κόμιξ. Παρεμπιπτόντως σε μία ομιλία μου ανέλυα και μερικά από τα σκίτσα του Αρκά, καθώς είχαν μόλις αρχίσει να κυκλοφορούν τα πρώτα από αυτά. Μετά την ομιλία μου ήρθε ένας κύριος να με χαιρετήσει, λέγοντάς μου "Γεια είμαι ο Αρκάς". Αργότερα γίναμε φίλοι για διάφορους λόγους». Γιατί δεν εμφανίζεται δημοσίως «Αν θέλετε ένα σχόλιο πιο προσωπικό σε ότι αφορά την επιλογή του να μην εμφανίζεται -φαντάζομαι ότι αν το διαβάσει δεν θα μου κακιώσει- θα έλεγα ότι υπάρχει μία διάθεση να μην ανακατεύεται πολύ με τον κόσμο. Φαντάζομαι ότι είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν θα στριμωχνόταν σε ένα λεωφορείο, δεν θα "πατιόταν" σε μία ουρά για να βγάλει εισιτήρια για μια καλή παράσταση ή κάτι τέτοιο. Είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος προτιμάει να κρατάει μία απόσταση από τον κόσμο και ιδίως αυτή την περίοδο δεν είναι και ό,τι το θελκτικότερο υπάρχει. Πρόκειται για μία πιο φιλοσοφική στάση ζωής ή όπως αλλιώς θέλετε να την χαρακτηρίσετε…». Γράφει ο ίδιος τα οπισθόφυλλα των βιβλίων του; «Αν δείτε και τα οπισθόφυλλα των βιβλίων του, τα οποία είναι επίσης σε τρίτο πρόσωπο -παρά το γεγονός ότι δεν τον έχω ρωτήσει-, έχω την εντύπωση ότι πρέπει να τα γράφει ο ίδιος. Κι εγώ άλλωστε το ίδιο κάνω. Τα οπισθόφυλλα των μυθιστορημάτων ή άλλων βιβλίων μου τα γράφω ο ίδιος, δεν ζητάω να τα γράφει κάποιος άλλος. Και φαντάζομαι ότι εφόσον στα οπισθόφυλλά του γράφει σε τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό του, δεν το κάνει μέσα σε κάποιο παραλήρημα μεγαλείου. Το κάνει όμως για να εκφράσει την κατάσταση, στην οποία εδώ και πολύ καιρό διατελεί, χωρίς να διατηρεί μία δημόσια προσωπική εικόνα μολονότι διαθέτει δημόσια εικόνα εξαιτίας των έργων του. Δεν αγαπάει τη δημοσιότητα και κατά συνέπεια, μοιραία, και τους δημοσιογράφους. Μην ξεχνάτε ότι διάφορα ποιήματα του Πεσόα κυκλοφορούσαν όσο ζούσε με ψευδώνυμο και ο κόσμος θαύμαζε το συγκεκριμένο ποιητή χωρίς να γνωρίζει ποιος είναι. Αφού πέθανε, τον έψαξαν, τον προέβαλαν, βγήκαν φωτογραφίες του στη δημοσιότητα. Ο ίδιος υπέγραφε με ψευδώνυμο όχι επειδή μισούσε τον κόσμο, αλλά γιατί δεν ήθελε να έρχεται αντιμέτωπος με ερωτήματα όπως: "γιατί έγραψες αυτό και γιατί το έγραψες έτσι;". Εξάλλου, από τη στιγμή που δημοσιεύονται βιβλία ή κόμιξ είναι έκθετα σε οποιαδήποτε ανάγνωση ή κριτική. Ο αναγνώστης μπορεί να τα βρει θεϊκά, σιχαμένα ή οτιδήποτε άλλο», εξηγεί ο Πέτρος Μαρτινίδης Η σχέση του Αρκά με τη ζωή και το θάνατο «Η επιθανάτια αγωνία είναι ένα στοιχεία που συναντάει κανείς στα βιβλία του Αρκά. Στην προσωπική του ζωή πάντως είναι μια χαρά. Πηγαίνει διακοπές, σινεμά, θέατρο. Βρίσκεται ανάμεσά μας. Ένας κανονικός άνθρωπος. Δεν ξέρω πάντως εάν έχει και κάποια οπισθόβουλη διάθεση, η οποία υπαγορεύει ότι αυτή η διάθεση μυστηρίου του Αρκά κάνει πιο θελκτικό το έργο του. Δεν νομίζω όμως. Παραείναι γενναιόδωρος άνθρωπος στην προσωπική του ζωή για να κάνει τέτοιες μικρότητες. Έτσι κι αλλιώς όταν διαβάζει κανείς τα βιβλία του, τα χαίρεται, επομένως τι σημασία μπορεί να έχει ποιος είναι ο Αρκάς;», λέει ο Πέτρος Μαρτινίδης. Γιώργος Μπαζίνας, εκδότης ΒΑΒΕΛ ιδιοκτήτης εκδοτικού οίκου Παρά Πέντε Η γνωριμία του εκδότη του ιστορικού περιοδικού «ΒΑΒΕΛ» και μετέπειτα του περιοδικού «Παρά Πέντε» μετράει πάνω 30 χρόνια. Ο Αρκάς μφανίζεται για πρώτη φορά στη «ΒΑΒΕΛ» με τον… ανασφαλή «Κόκκορα» το 1981. Ο Γιώργος Μπαζίνας συνεργάστηκε με τον Αρκά και αργότερα στα περιοδικά που διαδέχθηκαν τη «ΒΑΒΕΛ»: στο «Παρα Πέντε» και στο «Μικρό Παραπέντε». Για τον ίδιο, ακόμα και στα πρώτα του βήματα, ο Αρκάς ήταν ένας από τους πιο ολοκληρωμένους καλλιτέχνες της εποχής του. «Μεγάλο περιοδικό της εποχής τον είχε απορρίψει» «Αυτό που ενδεχομένως θα μπορούσε να σας βοηθήσει στη γενικότερη εικόνα του Αρκά, είναι πως όταν έφερε τα σκίτσα του για πρώτη φορά στη ΒΑΒΕΛ, είχε ήδη διαμορφώσει την καλλιτεχνική του αντίληψη. Είχε μελετήσει και είχε αναπτύξει την τεχνική που εμπεριέχει το comic-strip, τα σκιτσάκια του όπως εμφανίζονται στον Κόκκορα. Η δουλειά που συνήθως μας έφερναν οι νέοι καλλιτέχνες, ήταν τις περισσότερες φορές ατελής, πρωτόλεια και χρειαζόταν επεξεργασία για να λάβει δημοσιεύσιμη μορφή. Ο Αρκάς αντιθέτως ήταν ολοκληρωμένος δημιουργός. Όχι μόνο στην τεχνική, αλλά και στο διαβρωτικό του χιούμορ. Διέθετε εξαρχής πρωτότυπο και εφευρετικό υλικό, γι' αυτό άλλωστε κι έγινε αμέσως δημοφιλής ανάμεσα στους αναγνώστες μας, τους οποίους είχαμε συνηθίσει στα πιο προωθημένα ευρωπαϊκά κόμικς και τους μεγαλύτερους χιουμορίστες της εποχής. Ο ίδιος ήταν ιδιαίτερα σεμνός, δεν εμφανίστηκε ποτέ ο ίδιος, παρά έστειλε τη δουλειά του με μια φίλη του να μας τη δείξει. Τον γνώρισα όταν εξέφρασα την εκτίμησή μου για τη δουλειά του και ζήτησα την άμεση δημοσίευση των έργων του. Αυτό που είναι σημαντικό να ειπωθεί επίσης, είναι ότι η δουλειά του ήταν εκτός αποδεκτών πλαισίων της εποχής, ελευθερόστομη και αλογόκριτη στην έμπνευσή της. Γνωρίζω μάλιστα ότι πριν έρθει σε εμάς, είχε κάνει μια απόπειρα επαφής με μεγάλο εβδομαδιαίο περιοδικό της εποχής κι εκείνη τον απέρριψαν πανηγυρικώς ως μη συμβατό με τα χρηστά ήθη και τη σεμνοτυφία των αναγνωστών τους». Άννα Πατάκη, εκδότρια - εκδόσεις Πατάκη Η Άννα Πατάκη, γνώρισε πρόσφατα τον Αρκά μέσω τηλεφώνου με αφορμή το βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ, «Έρως Ανίκατε Μάσαν», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη. Η γνωριμία της μαζί του περιορίστηκε στις τηλεφωνικές διαπραγματεύσεις που αφορούσαν στο εξώφυλλο του καινούργιου βιβλίου. «Ο Πέτρος Χατζόπουλος, όπως είναι το πραγματικό όνομα του Αύγουστου Κορτώ, μου είπε κάποια στιγμή συζητώντας για το εξώφυλλο, ότι θα ήθελε πάρα πολύ να έχει ένα έργο του Αρκά. Έτσι, βρήκα το τηλέφωνό του και τον κάλεσα. Δεν σας κρύβω βέβαια ότι ήταν μία καλή αφορμή για να τον γνωρίσω κι εγώ, καθότι είμαι θαυμάστριά του. Μιλήσαμε στο τηλέφωνο και τον ρώτησα αν θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε κάποιο από τα σκίτσα του. Ήταν πολύ ευγενικός, γνώριζε το έργο του Κορτώ και μου ζήτησε να του μεταφέρω ότι είναι θαυμαστής του. Στη συνέχεια με κάλεσε να διαλέξω μία εικόνα του με την προϋπόθεση να μην κοπεί, αλλά να τυπωθεί ολόκληρη στο εξώφυλλο. Διαλέξαμε τη συγκεκριμένη εικόνα, η οποία είναι εμβληματική για τον ίδιο τον Αρκά, και ταίριαζε απόλυτα στο συγκεκριμένο βιβλίο. Αρχικά είχα σκεφτεί να του ζητήσω να σχεδιάσει κάτι ειδικά για το βιβλίο. Εκείνος όμως μου απάντησε ότι δεν σχεδιάζει για τρίτους. Άφησε όμως το ελεύθερο στην περίπτωση κατά την οποία μου άρεσε κάποιο από τα ήδη υπάρχοντα σκίτσα του, να επιλέξω ένα από αυτά». Ως επιμύθιο στο αφιέρωμα που ποτέ εκείνος δεν θα ζητούσε, επιλέγοντας να εμφανίζεται μέσα από τα σκίτσα του και όχι μέσω της αδηφάγου δημοσιογραφικής διάθεσης για έκθεση προσώπων και πραγμάτων, αφήσαμε ένα σκίτσο. Το σκίτσο αυτό ήρθε στη δημοσιότητα το 1982, μετά από επιθυμία των αναγνωστών του περιοδικού «ΒΑΒΕΛ» να δουν μία φωτογραφία του. Σε απάντησή τους, ακολούθησε δημοσίευση στο περιοδικό με ένα σκίτσο του Αρκά, στο οποίο εικάζεται ότι ο γενειοφόρος άνδρας που εικονίζεται είναι ο ίδιος. Το σχόλιο που συνόδευε τη φωτογραφία ανέφερε: «Πολλοί αναγνώστες μας ζήτησαν επίμονα μια παρουσίαση του Αρκά, πιστεύοντας πως μετά από ένα χρόνο και ένα μήνα ζωής στις σελίδες της βαβέλ είναι καιρός να γίνουν οι συστάσεις. Εμείς πιστεύουμε πως το αίτημα είναι λογικό και δίκαιο. Όμως ο Αρκάς είναι τύπος εξαιρετικά συνεσταλμένος για να δεχτεί οποιαδήποτε προβολή του. Χρειάστηκε ιδιαίτερη επιμονή για να υπερνικήσουμε αυτή την έμφυτη σεμνότητά του και ιδού το αποτέλεσμα: Ο επίσημος ιστότοπος του Αρκά: www.arkas.gr Ορίστε και το λινκ για το άρθρο. Πολλά περισσότερα για τον Αρκά, εδώ φυσικά. ΥΓ: Έχω την υποψία - σχεδόν βεβαιότητα - ότι κάποιος είχε ξεθάψει αυτό το σκίτσο και την επιστολή και τα είχε αναρτήσει στο φόρουμ; Ποιος; Πού; ΥΓ 2: Η απάντηση δόθηκε από τον κατάλληλο άνθρωπο (δείτε το παρακάτω ποστ)
  17. It's so hard... Dominique Grange / Jacques Tardi Παρά Πέντε τ.48 (Φεβρουάριος 1990) Άλλα κόμικ του Tardi στα ελληνικά: Ομίχλη στη γέφυρα του Τολμπιάκ Το μελαγχολικό κομμάτι της δυτικής ακτής Η κραυγή του Λαού Griffu (σκαναριμένο εδώ) Ο Δαίμονας των Πάγων (σκαναρισμένο εδώ)
  18. Περιλαμβάνει δηλώσεις των Μπαζίνα και Τζούδα και στοιχεία για το τιράζ Βαβέλ, Παραπέντε κτλ.
  19. Τον Ιούλιο του 1985 το περιοδικό ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ κυκλοφορεί το 7ο τευχος του με ένθετο την ανατύπωση της πρώτης έκδοσης που έγινε ποτέ στα Ελληνικά των ιστοριών του Σερλοκ Χολμς. Ηταν το 3ο από τα 6 συνολικά ένθετα που κυκλοφόρησε το περιοδικό (δες εδω) Η έκδοση αυτή έγινε στην Κωνσταντινούπολη απο το "Εκδοτικόν Γραφείον Χριστοφορίδου & Χρυσαφίδου " .Δυστυχώς η ημερομηνία έκδοσης δεν μου είναι γνωστή (νομίζω ουτε στο ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ την ανέφερε ) αλλά δεν εχω πια το τευχος 7 οπότε δεν μπορώ να το διασταυρώσω. Η ιστορία είναι γραμμένη στην καθαρεύουσα ,μόνο κείμενο και καθόλου εικόνες πλην του εξωφύλλου. Αξιζει να το διαβάσει κάποιος και μόνο για την γλώσσα που είναι γραμμένο. Οι σελίδες στο ένθετο είναι άκοπες . Παραθέτω πρώτη ,τελευταία και μεσαίες σελίδες. Οι φωτο βρίσκονται κι εδώ
  20. Λοιπόν, εδώ έχουμε ένα ακόμη ανθολόγημα από το ΠΠ, όπως τόσα άλλα που έχουν κυκλοφορήσει ως τώρα. Μάλλον αδιάφορο, όπως και τα προηγούμενα, όχι γιατί δεν έχει καλά κόμικς (μάλλον το αντίθετο ισχύει -περιέχει όντως πολύ μεγάλους σχεδιαστές), αλλά γιατί είναι ακριβώς αυτό που λέει: Ανθολόγημα. Δηλαδή είναι καλό μόνο για διάβασμα στην παραλία ή στην τουαλέτα. Όλα αυτά δεν είναι κάτι το περίεργο ή το καινούργιο. Το περίεργο είναι ότι τα τελευταία ανθολογήματα του ΠΠ κυκλοφόρησαν πριν 5-6 χρόνια. Και το συγκεκριμένο δεν συμπεριλαμβάνεται σ' εκείνα. Το άλλο περίεργο είναι ότι η εκδοτική δεν είναι η ΠΠ/Ars Longa (η οποία κυκλοφόρησε των τελευταίο τίτλο της το 2010 νομίζω) αλλά η ΠΠ/ Ars Brevis, η οποία όπως βλέπω κυκλοφόρησε αρκετα βιβλιαράκια φέτος. Το άλλο περίεργο είναι ότι η Πολιτεία στην ιστοσελίδα της (όπου μπορείτε να διαβάσετε και στοιχεία για το περιεχόμενο κι ετσι να γλιτώσω εγώ τας περιγραφάς ) δίνει σαν χρονολογία έκδοσης Μάιος 2013, άρα το τεύχος είναι καινούριο. Το άλλο περίεργο είναι ότι αν και καινούριο το βρήκα στο παζάρι των εκδοτών με -60%, όπως και τα άλλα φρέσκα βιβλία των εκδόσεων ΠΠ. Μυστήρια πράγματα συμβαίνουν.
  21. Το άλμπουμ έχει ήδη παρουσιαστεί εκεί: ΕΔΩ Η συγκεκριμένη έκδοση έγινε από την Ars Longa, προφανώς μετά τη διάσπαση της Βαβέλ το 1984. Το εξώφυλλο έχει μικροδιαφορές στο στήσιμο και τα χρώματα. Στο εσωτερικό δεν αναφέρει στοιχεία έκδοσης. Παρόμοιες περιπτώσεις υπάρχουν πολλές στο φόρουμ όπως: Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΠΟΔΑ εδώ κι εκεί ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ εδώ κι εκεί Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ εδώ SHOW BUSINESS εδώ κι εκεί Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ εδώ κι εκεί
  22. Λένιν,Τροτσκι,Τσάρος Νικόλαος Πριγκήπισσα Αναστασία είναι μερικοι ήρωες του άλμπουμ αυτού.Και αν νομίζετε ότι πρόκειται για ιστορικό-βιογραφικό κόμιξ τότε γελιέστε και θα γελασέτε γιατί πρόκειται γιά ένα χιουμοριστικό-σατυρικό δημιουργημά του Daniele Panebarco.Οι πιο παλιοί το είχαμε διαβάσει στο Μικρο παρα-πεντε πριν 23 χρόνια πριν.Καιρός ήταν να αποκτήσει την δική του ομώνυμη έκδοση. Τρελό γέλιο σε μια έκδοση περιορισμένων αντιτύπων.Αν τυχει να πέσει στα χέρια σας παρτε το. Ελπίζω οι εκδόσεις Παραπέντε να συνεχίσουν να μας εκπληζούν κάθε τόσο (τώρα λόγω κομικντομ)με τέτοια άλμπουμ.
  23. Είχατε ποτέ γάτα ή γάτες στο σπίτι σας; Τις είχατε δει ποτέ να ακονίζουν τα νύχια τους στο καινούργιο ύφασμα του καναπέ σας ή στην φρεσκοσιδερωμένη κουρτίνα σας; Να αποπατώνουν σε κάθε γωνίτσα του σπιτιού σας; Έχετε κάτσει ποτέ σε καναπέ ή πολυθρόνα αφού πρώτα έχει κοιμηθεί εκεί γάτα; Σας έχει τύχει ποτέ την καλύτερη ώρα του ύπνου σας, να σας ξυπνήσει κάτι χνουδωτό που τρίβεται στην μούρη σας; Αν σας έχουν συμβεί όλα τα παραπάνω, τότε σίγουρα θα έχετε πιάσει τον εαυτό σας να κάνει περίεργες ιδέες για τις γάτες σας Έτσι λοιπόν και ο Skip Morrow, έκανε φαίνεται περίεργες ιδέες, τις οποίες όμως αποφάσισε να τις απεικονίσει για να μας δώσει πολλούς εναλλακτικούς τρόπους "εκδίκησης". Ξεκαρδιστικές γελοιογραφίες λοιπόν με θέμα "πως να κάνετε τις γάτες σας να υποφέρουν για τα δεινά που σας προκαλούν". Με τις περισσότερες γέλασα φοβερά. Από την άλλη σκέφτηκα βέβαια και ως που μπορεί να φτάσει η φαντασία ενός ανθρώπου. Πάντως σίγουρα θα διασκεδάσετε και σεις. Υ.Γ. Να διευκρινήσω ξεκάθαρα, ότι το παραπάνω θέμα, αλλά και το αλμπουμάκι δεν έχει καμία σχέση με τον και τον Οράτιο. Κάθε ομοιότητα ή ανομοιότητα είναι τελείως συμπτωματική. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο τον Locke.
  24. Συλλογή ιστοριών του Edika ενδεχομένως δημοσιευμένες στις πρώτες Βαβέλ ή Παρά Πέντε (θέλει ψάξιμο).Αρχική πρωτότυπη δημοσίευση των ιστοριών στο Fluide Glacial. Οι τίτλοι των ιστοριών: Η νέα σοσιαλιστική οικογένεια / La nouvelle famille socialistass! (Fluide Glacial 80/1983) Ο κος Ρασίντ... / Monsieur Rachid est très myope, c’est pour ça qu’il voit pas très bien (Fluide Glacial 48/1980) Μου τα πρήξατε / Πιπί, κακά και διάφορα άλλα / Pipi, caca et autres fariboles (Fluide Glacial 86/1983) Συμπλεγματικά άτομα / Δράμα / Drame (Fluide Glacial 50/1980) Διαφθορά / Μια Κυριακή Πρωί / Un dimanche matin (Fluide Glacial 46/1980) Τα Φαντάσματα του Άνσελμ/ Les phantasmes d’Anselme (Fluide Glacial 52/1980) Η πρώτη έκδοση ήταν το 1988, ως το 4ο τομάκι της σειράς S.O.S. Χιούμορ. Edika ΟΜΑΔΟΠΟΙΗΣΗ
  25. Ένα αλμπουμάκι γελοιογραφιών με εγγλέζικο χιούμορ από τη ζωή των παντρεμένων. Σε κάποιες απ΄ αυτές το κωμικό στοιχείο δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό στον Έλληνα αναγνώστη. Ο Άγγλος γελάει με διαφορετικά πράγματα, είναι ζήτημα κουλτούρας. Στην ίδια σειρά ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ/ΧΙΟΥΜΟΡ κυκλοφόρησε και το άλμπουμ ΔΥΟ ΔΥΟ ΣΤΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ1 του ίδιου σκιτσογράφου. -------------------------- 1 Παρουσίαση εδώ: http://www.greekcomics.gr/forums/index.php?showtopic=7208&view=&hl=%CE%94%CE%A5%CE%9F%20%CE%94%CE%A5%CE%9F%20%CE%A3%CE%A4%CE%91%20%CE%9A%CE%A1%CE%95%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%99%CE%91&fromsearch=1 vaios/20-1-2010
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.