Οι πριγκίπισσες του Ντίσνεϊ ως πορνοστάρ και σε αναπηρική καρέκλα [Σταμοπούλου Ελισάβετ, in.gr, 10/02/2014]

[Bonadrug]

Οι πριγκίπισσες του Ντίσνεϊ ως πορνοστάρ και σε αναπηρική καρέκλα

Το ξήλωμα ενός σεξιστικού μύθου

Δημοσίευση: 10 Φεβρουαρίου 2014

 

 

 

Η σεξιστική «απόχρωση» των ηρώων του Ντίσνεϊ τίθεται ξανά στο «τραπέζι» της στηλίτευσης. Μετά τα πυρά που έστρεψε η Μέριλ Στριπ στον Ουόλτ Ντίσνεϊ κατηγορώντας τον για σεξισμό και αντισημιτισμό, τώρα οι καλλιτέχνες του Διαδικτύου, Dillon Boy , Andreas Englund, και aleXsandro Palombo, μετασχηματίζουν τους ήρωες και συγκεκριμένα τις γυναικείες φιγούρες.

 

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Guardian, οι χαρακτήρες του Ντίσνεϊ κόσμου ζουν σε ένα σύμπαν ουτοπικής τελειότητας, πράγμα που «γέννησε» ένα ρεύμα διαμαρτυρίας, ενώ οι ιντερνετικοί καλλιτέχνες ξεσπάθωσαν.

Ως πορνοστάρ, αλλά και ως άτομα με ειδικές ανάγκες αναπαρίστανται οι γυναικείες φιγούρες του Ντίσνεϊ. Aπό πριγκίπισσες μεταμορφώνονται σε χαρακτήρες ενός σατιρικού «παζλ» που ξεβράζει τα απωθητικά στοιχεία της καθημερινότητας.

Ο Ντίσνεϊ περιγράφεται στο δημοσίευμα ως ένας δεινός προπαγανδιστής, που καλλιεργεί έναν επικίνδυνο για την γυναικεία φύση μύθο, ενώ μυεί τα μικρά κορίτσια σε ένα λανθασμένο concept που θέλει τις γυναίκες ανήμπορες, άμυαλες και με όψη μανεκέν.

Τα στερεότυπα που «ακολουθούν» τον φεμινισμό σήμερα οφείλονται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στις πριγκίπισσες του Ντίσνεϊ, σύμφωνα με το δημοσίευμα.



Η ιστορία των πριγκιπισσών χρονολογείται από το 1937 όταν η Χιονάτη εμφανίστηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες, ενώ ακολούθησαν η Σιντερέλα (1950), και η Ωραία Κοιμωμένη (1959).

Ο Ουόλτ Ντίσνεϊ επέλεγε να ζωντανεύει παλιούς ευρωπαϊκούς μύθους μέσα από τους ήρωές του, ενώ με έναν μυστήριο τρόπο αποτύπωνε το διαβολικό και την μαγεία.

Το ζήτημα είναι το κατά πόσο επηρεάζονται τα κορίτσια από τις πριγκίπισσες του Ντίσνεϊ και εάν διαφοροποιούνται από αυτές, δεδομένου ότι είναι κομμάτι ενός εμπορευματοποιημένου κόσμου και εμφανίζονται σε εικόνες, παραμύθια, ρούχα και κούκλες.

Ο βαθμός επιρροής από τις φιγούρες αυτές είναι μεγάλος. Όσο και να προσπαθούν οι γονείς να κρατήσουν σε απόσταση τις κόρες τους, θα βρεθεί κάποιος που με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο θα τις χαρίσει μια τέτοιου είδους πριγκίπισσα.

Οι πριγκίπισσες του Ντίσνεϊ μπορεί να εντάσσονται σε ένα σεξιστικό πλέγμα, αλλά δεν είναι απόλυτα ομοιογενείς. Μέσα από την Ποκαχόντας, για παράδειγμα, προτάσσεται ένας σωστός τρόπος προσέγγισης της ιστορίας της δυτικής αποικιοκρατίας.

Οι πριγκίπισσες του Ντίσνεϊ δεν ξεφεύγουν, όμως, από το κλασσικό μοντέλο που υποτίθεται ότι πρέπει να θαυμάζουν τα κορίτσια.

«Ο Ντίσνεϊ θα πρέπει να ντρέπεται, αλλά υπάρχει παρηγοριά. Όποιες μεταμορφώσεις και εάν γίνουν στις κούκλες του Ντίσνεϊ δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που μπορεί να κάνει ένα παιδί σε δέκα λεπτά. Είναι απολύτως σουρεαλιστικό», καταλήγει το δημοσίευμα, ενώ ειρωνικά κλείνει το μάτι στην πλήρη αποκαθήλωση.

Ελισάβετ Σταμοπούλου

http://entertainment.in.gr/html/ent/940/ent.161940.asp#ref=newsroombox

[PHOTOGRAPHER]

κανεις και ούτε ο Disney ή οι απόγονοί του ήταν και είναι άμεμπτοι, σε κάποιες ταινίες παρουσιάζονται απαράδεκτα σενάρια ή κρυφά αντιχριστιανικά μηνύματα όχι σε όλες όμως, σε πολλές οι πρωταγωνίστριες είναι έξυπνες και δυναμικές, πάντα ηθικές και εξάλλου η αντιπαράθεση καλού -κακού δεν είναι μια πραγματικότητα οπουδήποτε;  από την καθημερινότητα μέχρι τη μεταφυσική, θεολογία κλπ; πως ήθελαν δηλαδή να δείχνουν τις πριγκίπισες (που σίγουρα εκλείπουν σήμερα) σαν μέσου όρου εμφάνιση; πως θα έρχονταν σε αντίθεση με τις 'κακιές'; αν επηρεάζουν, μόνο ηλικίες κάτω των 12, μετά την εφηβία αλλάζουν τα πράγματα άρδην, και σε τελική αν δίνει ένα αμφιλεγόμενο παράδειγμα, προτιμώ να βλέπω κορίτσια όμορφα, γυμνασμένα, υγιή, καλλίγραμμα αλλά και ηθικά, παρά κοντές, ατσούμπαλες, χοντρές και άσχημες όπως η πλειονότητα των κομπλεξικών φεμινιστριών!!

 

 

προσοχή άλλο επιχείρηση-ταινίες disney, άλλο σκιτσογράφοι χαρακτήρων disney (και μάλιστα μη αμερικανοί). το έχω αναφέρει και αλλού αυτό.

Επεξεργασία Φεβρουαρίου 11, 2014 από PHOTO

[x for xepeta]

Αυτό για μένα είναι ο ορισμός της κακής δημοσιογραφίας. Μιλάω και για το ελληνικό και για το ξένο κείμενο. Σκόρπιες αναλύσεις, σκέψεις χωρίς αλληλουχία. Στο βάθος και το  σχόλιο της Μέριλ Στρίπ για τον παραγωγό των ταινιών. Σαν να μαγειρεύει ο James Oliver.

 

Διαβάστε μερικές φορές αυτές τις 4 προτάσεις του κειμένου:

 

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Guardian, οι χαρακτήρες του Ντίσνεϊ κόσμου ζουν σε ένα σύμπαν ουτοπικής τελειότητας, πράγμα που «γέννησε» ένα ρεύμα διαμαρτυρίας, ενώ οι ιντερνετικοί καλλιτέχνες ξεσπάθωσαν.

Ως πορνοστάρ, αλλά και ως άτομα με ειδικές ανάγκες αναπαρίστανται οι γυναικείες φιγούρες του Ντίσνεϊ. Aπό πριγκίπισσες μεταμορφώνονται σε χαρακτήρες ενός σατιρικού «παζλ» που ξεβράζει τα απωθητικά στοιχεία της καθημερινότητας.

Ο Ντίσνεϊ περιγράφεται στο δημοσίευμα ως ένας δεινός προπαγανδιστής, που καλλιεργεί έναν επικίνδυνο για την γυναικεία φύση μύθο, ενώ μυεί τα μικρά κορίτσια σε ένα λανθασμένο concept που θέλει τις γυναίκες ανήμπορες, άμυαλες και με όψη μανεκέν.

Τα στερεότυπα που «ακολουθούν» τον φεμινισμό σήμερα οφείλονται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στις πριγκίπισσες του Ντίσνεϊ, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

 

Αφού το διαβάσατε 5-6 έχω να προσθέσω αυτό:

 

Σύμφωνα με το "δημοσίευμα" αυτό τι ακριβώς λέει; Μήπως τίποτα;

[Tightwad]

Έγω κατάλαβα ότι λέει ότι ο Ντίσνευ ήταν κακός άνθρωπος (το είπε και η Μέριλ Στρίπ) και στον ελεύθερο του χρόνο έλυνε σατιρικά παζλ.

[Μενίγ Πουαγώ]

Έγω κατάλαβα ότι λέει ότι ο Ντίσνευ ήταν κακός άνθρωπος (το είπε και η Μέριλ Στρίπ) και στον ελεύθερο του χρόνο έλυνε σατιρικά παζλ.

 

Ανά-ζητείται εικόνα σατυρικού παζλ...

[saveapenguin]

Δε διάβασα ολόκληρο το δημοσίευμα αλλά αυτό που κατάλαβα (και αυτό που πιστεύω κι εγώ για συγκεκριμένες ταινίες του Disney) είναι ότι παρουσιάζεται ένα συγκεκριμένο πρότυπο γυναίκας: αδύνατη, φτιαγμένη με προσωπικότητα θέλω-να-βρω-πλούσιο-όμορφο-άντρα-και-μετά-να-το-ξύνω-κάνοντας-την-πριγκίπισσα. Και αυτό κατακρίνεται: το λανθασμένο πρότυπο γυναικείας τελειότητας. 

 

 

Γιατί από κάτι τέτοιες ταινίες έχουν βγει και τα αντίστοιχα στερεότυπα όπως αυτό που αναφέρει ο φίλος εδώ:

 

και σε τελική αν δίνει ένα αμφιλεγόμενο παράδειγμα, προτιμώ να βλέπω κορίτσια όμορφα, γυμνασμένα, υγιή, καλλίγραμμα αλλά και ηθικά, παρά κοντές, ατσούμπαλες, χοντρές και άσχημες όπως η πλειονότητα των κομπλεξικών φεμινιστριών!!

Επεξεργασία Φεβρουαρίου 12, 2014 από saveapenguin

[x for xepeta]

Ίσως έχετε μια εικόνα του Δαλιανίδη για τις φεμινίστιρες

[tik]

Εγώ πάντως έχω σαν πρότυπο τις Femen

 

[Tightwad]

To άρθρο επιχείρησε να περιγράψει μια θέση που έχει ειπωθεί εδώ και κανά μισό αιώνα, με την λεκτική ικανότητα δεκατριάχρονου λάμα που ανακάλυψε λεξικό, παράγοντας το παραπάνω χαοτικό αποτέλεσμα.

 

Το οποίο είναι παραπάνω από ευτυχές, γιατί αν το άρθρο ήταν καλογραμμένο, θα είχε κάποιος ήδη προσέξει ότι η αρθρογράφος συνδέει κάτι ιντερνετικές εικόνες με ανάπηρες και πορνοστάρ εκδοχές ηρωίδων του Ντίσνευ με την κριτική ότι για τον Ντίσνευ όλες οι γυναίκες πρέπει να είναι λεπτές και χωρίς προσωπικότητα. (ναι, διότι in other news, το φεμινιστικό κίνημα είναι πλήρως ενωμένο στο γεγονός ότι πορνοστάρ = σεξουαλική ελευθερία = καλό )

 

Κάθε φορά που ακούω "Οι ηρωίδες του Ντίσνευ δεν έχουν προσωπικότητα", ασπρίζουν τα μαλλιά μου. Έχετε δει τους ήρωες του Ντίσνευ; Είναι όλοι ομορφάντρες, του ίδιου σωματότυπου, με 5-6 σειρές διαλόγου, με μοναδικό σκοπό να είναι βραβείο για τις ηρωίδες. (Και μιλάμε πάντα για τις ταινίες του ίδιου του Ντίσνευ). Αυτός ο άνθρωπος δεν ήξερε να γράφει πολυδιάστατους χαρακτήρες. Απλά. Όποιος από εκεί και πέρα επικεντρώνεται μόνο στις γυναίκες, είναι μάλλον λίγο υποσυνείδητα σεξιστής.

 

Αυτό που θα δεχτώ είναι ότι είναι λάθος να είναι όλες οι ηρωίδες πετσί και κόκκαλο. Θα πρέπει να εμφανίζονται διάφοροι σωματότυποι. Αλλά προς Θεού, δεν χρειάζεται να υπάρχουν 5 υπέρβαροι χαρακτήρες ανά ταινία. Η παχυσαρκία είναι ασθένεια. 

 

Τώρα που κολλάνε στερεότυπα κατά φεμινιστριών και ο Ντίσνευ, θα σας γελάσω. Το μόνο στερεότυπο που μπορώ να δω είναι η μητέρα των παιδιών στη "Μαίρη Πόππινς". Αλλά το persecution complex, καλά κρατεί, σε όλα τα κοινωνικά κινήματα.

Επεξεργασία Φεβρουαρίου 12, 2014 από Tightwad

[tryfev]

Γάλλος φίλος μου έστειλε σήμερα μέσω fb τον σύνδεσμο με τις γυμνές πριγκίπισσες του Dillon Boy aka James Dillon Wright που παρουσίασε ο φίλος Μανόλης aka Bonadrug στην εισαγωγική του καταχώριση. 

Επεξεργασία Ιανουαρίου 29, 2015 από tryfev