Jump to content
Kriton

ΚΟΜΙΞ 65 [Σημασία στην λεπτομέρεια - Don Rosa]

ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΝΗΚΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ;  

2 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

cx65-960x600-thumb-large.thumb.jpg.ca002217e1bd20a9b613b0977e7f8a70.jpg

 

9 συναρπαστικές ιστορίες διάσημων σχεδιαστών:

  • ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ An Eye for Detail
    Μια ιστορία σε σχέδιο και σενάριο του Ντον Ρόσα
  • ΤΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΔΩΡΟ A Suitable Gift
    Ο Βίκαρ εικονογραφεί ένα σενάριο του Φίλιπ Λε Μπαρ και του Τζακ Σάττερ
  • ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ Cleanliness is Next to Craziness
    Μια ιστορία σε σχέδιο του Μάρκο Ρότα και σενάριο του Σούνε Τρόελστρουπ
  • ΑΥΤΟΣ, ΑΥΤΗ ΚΑΙ Η ΔΕΚΑΡΑ Two for a Dime
    Μια ιστορία σε σχέδιο και σενάριο του Κάρι Κορχόνεν
  • Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΒΡΥΧΑΤΑΙ No More Mr. Nice Guy
    Ένα σενάριο του Πωλ Χάλας εικονογραφημένο από τον Σεζάρ Φεριόλι
  • Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΙΡΑΣΙΑ The Great Giveaway
    Ο Μαξιμίνο εικονογραφεί ένα σενάριο του Πατ και της Κάρολ Μακ Γκρηλ
  • ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΛΕΚΤΑΝΗ Women’s Wiles
    Μια ιστορία σε σενάριο του Λαρς Γιένσεν και σχέδιο του Βάντα Γκατίνο
  • ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΚΑΣΤΡΟ The Haunted Castle
    Ένα σενάριο του Φρανσουά Κορτετζιανί, εικονογραφημένο από τον Ούλριχ Σρέντερ και τον Ντάαν Γίππες
  • Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ Psyched
    Μια ιστορία σε σχέδιο του Εστέμπαν και σενάριο του Μάικλ Γκίλμπερτ

Το αγαπημένο περιοδικό μικρών και μεγάλων από αυτή την Παρασκευή 29/11 στα περίπτερα.

 

Η προεπισκόπηση του τεύχους είναι εδώ.

 

Edited by Kriton
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 ώρες πριν, Kriton είπε:

cx65-960x600-thumb-large.thumb.jpg.ca002217e1bd20a9b613b0977e7f8a70.jpg

 

Πάλι μπερδεύτηκαν με τη διαφήμιση :) Οι σελίδες αυτές που μας δείχνει αποκλείεται να ανήκουν σε κάποια ιστορία του ΚΟΜΙΞ. Του Ντόναλντ ή το

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και οι δύο σελίδες είναι από το γράμμα χωρίς παραλήπτη, από το Ντόναλντ 65. Αν είχαν χρησιμοποιηθεί στην αντίστοιχη διαφήμιση, θα έλεγα ότι πρόκειται για λάθος κοπυπαστώσεως. Τώρα δεν ξέρω τι να πω.

 

  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το Στέμμα των Σταυροφόρων στο επόμενο...

image.thumb.png.2decf6848d17106a866fc975d5fd2555.png

 

Άντε να τελειώνει σιγά σιγά...

  • Like 4
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάντως ενώ στα προηγούμενα τεύχη οι συμπληρωματικές ιστορίες είχαν μια σταθερά ικανοποιητική ποιότητα (κάποιες από αυτές ήταν πολύ καλές) εδώ είχαμε να κάνουμε με ένα κακό τεύχος. Οι συμπληρωματικές του ιστορίες ήταν κάτω του μετρίου με μια δυο σε ποιότητα φανζιν. Και επιπλέον η κεντρική ιστορία είναι μια από τις δεκασελιδες του Ντον άρα το τεύχος γενικά ακόμα και για αυτόν που δεν έχει τις ιστορίες του Ροσα άντε να αναβαθμιστεί από κακό σε μέτριο προς κακο. 

Όχι για να μη λέτε ότι μόνο τα καλά λέω. Χαχαχαχαχα

  • Like 1
  • Respect 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το ΚΟΜΙΞ που φέρει τον αύξοντα αριθμό #65 είναι το τελευταίο του Σωτήριου έτους 2019. Έχει 10-2+1=9 ιστορίες (αυτή τη φορά το πέτυχα @mko...) και το τελευταίο εξώφυλλο του χρόνου (που είναι φανταστικά υπέροχο) μας το προσφέρει ο @albertus magnus...

tn_KOMIXB_0065.jpg

Ο καλός φίλος @Manitou με κάλυψε πλήρως αλλά θα πω και εγώ λίγα και καλά (;)...

"Σημασία στην λεπτομέρεια."

Το μάτι του Ντόναλντ κόβει τόσο που μπορεί να διακρίνει και την απειροελάχιστη λεπτομέρεια. Φυσικά ένα κροίσος που ποτέ δε θεωρεί ότι έχει αρκετό ρευστό αποφασίζει να το εκμεταλλευτεί στο έπακρον....

Εντυπώσεις.

Υπέροχο σχέδιο και σενάριο εντυπωσιακά δοσμένο. Σίγουρα ο Ντον έχει πολύ καλύτερες και με περισσότερες σελίδες. Δε παύει όμως να είναι απολαυστική.

"Το κατάλληλο δώρο."

Ο Ντόναλντ τελευταία στιγμή θυμάται πως δεν αγόρασε δώρο για την αρραβωνιαστικιά του... Οπότε τραβάει των παθών του τον τάραχο.

Εντυπώσεις.

Ακόμα μία ιστορία ύμνος στην ατυχία του Ντόναλντ. :oops: Ύμνος έγραψα; Λάθος λέξη!!!

"Τάξη και καθαριότητα."

Άτυχο παπί που ασχολείται με την γλυπτική σαπουνιού αναλαμβάνει να καθαρίσει το πάρκο μπας και κερδίσει τιμητικό μετάλλιο.

Εντυπώσεις.

Οι υπόλοιποι φροντίζουμε να ξεχάσουμε τι διαβάσαμε... Όχι ότι είμαστε πολλοί.

"Αυτός, αυτή και η δεκάρα."

Στην μακρινή Λαπωνία το κατάστημα δώρων του Σκρουτζ δε πάει πολύ καλά. Η τυχερή (αν και πρώτη είναι το σωστό. Ας όψεται η Ιταλική σχολή.) θα φέρει τα πάνω κάτω σε φόντο χιονισμένο.

Εντυπώσεις.

Σε σχέση με τις υπόλοιπες τους τεύχους την βρήκα ενδιαφέρουσα και με καλούτσικο σενάριο. Αποτίει και φόρο τιμής στον Θείο Καρλ.

"Ο ποντικός που βρυχάται."

Ο Μίκυ δε τολμά να πει "όχι" σε ότι του ζητάνε οι φίλοι του. Μέχρι που ένας υπνωτιστής θα τον κάνει να αλλάξει...

Εντυπώσεις.

... Και να γίνει ποντικός μαινόμενος. Να φανταστείτε ότι μου έκανε τόσο εντύπωση η αλλαγή (του) που ξέχασα και το κόκκινο σορτσάκι!!! :blush2: που το λέω αλλά την ψιλοαπόλαυσα...

"Η μεγάλη μοιρασιά."

Άεργοι νέοι απαιτούν τα πλούτη των κροίσων που τα έβγαλαν με τον ιδρώτα τους.

Εντυπώσεις.

Ιστορία για οικονομολόγους με κάτι όρους και θεωρίες που ούτε θα μπω στο κόπο να κατανοήσω. Μόνο που μπήκα στον κόπο να διαβάσω την ιστορία φτάνει.

"Γυναικεία πλεκτάνη."

Τζένυ και Βέλμα συνεργάζονται εν αγνοία του Σκρουτζ ώστε να τον κάνουν πιο φιλάνθρωπο. Η πρώτη με ευαισθησία και η δεύτερη με δόλο.

Εντυπώσεις.

Ιστόρια στο φιλάνθρωπο πνέυμα των Χριστουγεννιάτικων ημερών. Συμπαθητική.

"Το στοιχειωμένο κάστρο."

Ο Γκούφυ στην βόλτα του περνάει από ένα κάστρο. Οι ενοικοί του είναι λίγο διάφανοι...

Εντυπώσεις.

Ολιγοσέλιδη ιστορία βασισμένη στην αφέλεια του Γκούφυ... Ούτε κρύο, ούτε ζέστη.

"Η ψυχολογία της παρανομίας."

Οι Μουργόλυκοι το ρίχνουν στην ψυχολογία για να καλύψουν τις παρανομίες τους.

Εντυπώσεις.

Έξυπνη σεναριακή ιδέα με το χειρότερο δυνατό τέλος. Πρωταγωνιστούν άλλοι από τους συνηθισμένους Μουργόλυκους. Ξέρουν και ορθογραφία...

Κλείνοντας...

8 ιστορίες γενικά μέτριες με κάποια έξυπνα ψήγματα σεναρίου. Ο Ρόσα πάλι ξεχωρίζει. Ευτυχώς που ο ίδιος δε γνωρίζει ,ευελπιστώ, την κατακόρυφη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο του περιοδικού...  :sad1:6.2/10...

:hop::hop::hop: 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ακόμα ένα τεύχος που δεν ξεφεύγει από την μετριότητα. Ακόμα μία φορά που η ιστορία του Rosa προσπάθησε να σώσει το καταρρακωμένο γόητρο του περιοδικού. Οι (υπόλοιπες) ιστορίες ήταν μέτριες, ενώ υπάρχουν και ιστορίες που δεν με συγκίνησαν καθόλου. Ας τις δούμε περιληπτικά. :)

 

“Σημασία στην λεπτομέρεια”
Ένα από τα μεγαλύτερα προσόντα του Ντόναλντ είναι η παρατηρητικότητά του. Αν και παπί, μπορούμε να πούμε ότι έχει...αετίσιο μάτι. :P Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τον τρόπο που αναγνωρίζει τα τρία του ανιψάκια, που αν και πανομοιότυπα, έχουν απειροελάχιστες διαφορές. Αυτό το ταλέντο του παρατήρησε εντελώς τυχαία ο θείος Σκρουτζ κι αμέσως το μυαλό του ξεκίνησε να σκέφτεται το κέρδος. Σκέφτηκε ότι ίσως θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα περίπλοκα ρομπότ και τους πολλούς υπαλλήλους στο εργοστάσιο, με τον ανιψιό του, ο οποίος θα είναι επιφορτισμένος με τον ποιοτικό έλεγχο των προϊόντων που παράγονται. Έτσι και γίνεται λοιπόν. Ο Ντόναλντ αλλάζει πόστο και παίρνει μία καλύτερη θέση. Κι ενώ ο Χιούη, ο Λιούη κι ο Ντιούη διαπραγματεύονται με τον εργοδότη του για να πετύχουν συμφέρουσες αποδοχές, ο φίλος μας προσπαθεί αυτή την φορά να μην τα κάνει όλα λίμπα. Θα καταφέρει, άραγε, να μην μπλέξει σε μπελάδες? :thinking: Το ευρηματικό μυαλό του μεγάλου Don Rosa, ξαναχτυπά! Αυτή την φορά πήρε μία απλή συνήθεια (όπως η ομοιότητα των τριών ανιψιών κι ο τρόπος που τα αναγνωρίζει ο θείος τους), που γενικά περνάει απαρατήρητη, της δίνει υπόσταση και δημιουργεί μία όμορφη ιστορία. Η πλοκή εκτυλίσσεται στην Λιμνούπολη, σε κλειστούς χώρους και χαρακτηρίζεται από ανεξάντλητο χιούμορ και σπαρταριστά γκαγκ. Πλάκα έχει ο Σκρουτζ, που δεν θέλει να παραδεχτεί ότι απέτυχε με το “πουλέν” του και συνεχίζει να του δίνει αφορμή για περισσότερη καταστροφή. :lol: Ήρεμη δύναμη και η παρουσία των τριών ανιψιών, που κάνουν τα πάντα για να έχει καλύτερη μεταχείριση ο θείος τους, αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο την αγάπη και την ευγνωμοσύνη στο πρόσωπό του. Εν κατακλείδι, ήταν μία χαριτωμένη, διασκεδαστική κι ευφάνταστη ιστορία, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να επισκιάσει τα πολυσέλιδα σενάρια του δημιουργού. Το σχέδιο είναι αριστουργηματικό. Δεν ενισχύει απλά το χιούμορ του σεναρίου, αλλά δημιουργεί δικό του. :)

 

“Το κατάλληλο δώρο”
Τα Χριστούγεννα έρχονται στην Λιμνούπολη κι ο Ντόναλντ είναι μέσα στην καλή χαρά και την αισιοδοξία, έτοιμος να περάσει όμορφες γιορτές. Ο φίλος μας έχει κατέβει μέχρι το κέντρο για να κάνει τα ψώνια της τελευταίας στιγμής. Επιστρέφοντας στο σπίτι θα συνειδητοποιήσει ότι έχει ξεχάσει να αγοράσει δώρο στην Νταίζυ! :shit: Το χειρότερο, όμως, είναι ότι δεν του έχουν μείνει αρκετά χρήματα για τα της πάρει κάτι καλό. Με τα χίλια ζόρια βρίσκει ένα βάζο κι ενώ όλα δείχνουν να έχουν αίσιο τέλος, το βάζο θα φύγει από τα χέρια του, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει ένας αγώνας δρόμου, προκειμένου να το αποκτήσει ξανά. Η πρώτη Χριστουγεννιάτικη ιστορία για το 2019 (αν δεν με απατά η μνήμη μου), είναι γεγονός! Πρόκειται για ένα καρτουνίστικο σενάριο, που περιέχει μία σειρά από κωμικά γκαγκ, που εκτός από χιούμορ, αναδεικνύουν και την απύθμενη ατυχία του πρωταγωνιστή. Όλη η πλοκή είναι ένα ξέφρενο κυνηγητό, που μπορεί να έχει επαναλαμβανόμενες σκηνές, αλλά παρόλα αυτά δεν κουράζει. Το φινάλε είναι άδικο για τον φίλο μας, με στεναχώρησε και με εκνεύρισε όσο δεν πάει! :Ungry: Το “Μπαρκσικό” σχέδιο του μεγάλου Vicar, μου άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων! :respect:

 

“Τάξη και καθαριότητα”
Ένα καινούργιο χόμπυ έχει αποκτήσει ο Ντόναλντ κι αυτό είναι η γλυπτική με πρώτη ύλη το σαπούνι. Έχει κατασκευάσει πολλά μικρά αγαλματίδια που αναπαριστούν τον Κορνήλιο Κουτ, έτσι όπως είναι αποτυπωμένος στο μεγάλο άγαλμα που βρίσκεται στο πάρκο. Περιχαρής θα μιλήσει με τον Δήμαρχο και θα του προτείνει να πουλήσει τις δημιουργίες του στο πάρκο, την ημέρα του ετήσιου φθινοπωρινού φεστιβάλ, αλλά εκείνος δεν δέχεται. Του αντιπροτείνει, όμως, να προσληφθεί ως προσωρινός καθαριστής του πάρκου. Λόγου της οικονομικής του στενότητας, ο φίλος μας δέχεται κι έτσι μπαίνει δυναμικά στον καθαρισμό του πάρκου. Κι εκεί έρχεται η συμφορά. Την ώρα που, από υπερβολικό ζήλο, προσπαθεί να εξαλείψει έναν λεκέ στο μανίκι του αγάλματος, εκείνο ραγίζει και σκορπά στο έδαφος σε χίλια κομμάτια. :wow: Ο Ντόναλντ θα πρέπει να σκεφτεί κάτι στα γρήγορα για να αποκαταστήσει την ζημιά. Θα τα καταφέρει? :thinking: Ένα σενάριο που μου έφερε στο μυαλό τα κλασικά “μπλεξίματα” του ήρωα, που διαβάζαμε στις Αμερικανικές ιστορίες του Barks. Ενώ στην αρχή της ιστορίας θεώρησα παράταιρη την σκηνή με τον Ντόναλντ να κατασκευάζει αγαλματίδια από σαπούνι, στην συνέχεια αναθεώρησα, μιας και δένει αυτό το στοιχείο με την όλη υπόθεση. ;) Η πλοκή ήταν διασκεδαστική, αλλά όχι κάτι το τρομερό, ενώ το φινάλε είχε ένταση και χιούμορ. Γενικά μία μέτρια, αλλά ευχάριστη ιστορία. Στον εικαστικό τομέα, ο βετεράνος Marco Rota, δεν μας απογοητεύει ποτέ. :)

 

“Αυτός, αυτή και η δεκάρα”
Οι Ντακ επισκέπτονται την μακρινή και χιονισμένη Λαπωνία. Κι ενώ όλοι οι τουρίστες φτάνουν εκεί για να διασκεδάσουν, εκείνοι πήγαν για δουλειά. Συγκεκριμένα, στο μαγαζί με τα τουριστικά είδη που διατηρεί εκεί ο Σκρουτζ και το οποίο έχει κεσάτια, λόγω της τσιγκουνιάς του ιδιοκτήτη. :P Στην Λαπωνία, όμως, υπάρχει κι ένας τύπος που φαίνεται να μην συμπαθεί πολύ τον φίλο μας κι αναζητά εκδίκηση για ένα παλιό περιστατικό που έγινε πριν από πολλά χρόνια. Στην εξίσωση, θα μπει και η Μάτζικα, που θα πάρει προσωρινά το μέρος του Σκρουτζ, για να μην χάσει την ευκαιρία να αποκτήσει την πρώτη του δεκάρα. Η μάχη ξεκινάει. Πρόκειται για μία ιστορία που έρχεται από την σειρά “Οι Ντακ στην Φινλανδία”. Ενώ η ιδέα του σεναρίου είναι ικανοποιητική, η σκηνοθεσία με απογοήτευσε. Η εναλλαγή των σκηνών, προσωπικά, με κούρασε και με μπέρδεψε σε κάποια φάση. Επίσης, πρέπει να αναφέρουμε ότι ο συγγραφέας εισάγει κι έναν νέο χαρακτήρα στην αρχή του “Βίου & Πολιτείας” του πρωταγωνιστή. Δυστυχώς, υπήρχαν και σκηνές που ήταν κάτι παραπάνω από σαχλές (όπως ο Ντόναλντ να προσπαθεί να τηλεφωνήσει στον Άγιο Βασίλη :damn: ). Γενικά η ιστορία δεν με ικανοποίησε όσο θα ήθελα. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

 

“Ο ποντικός που βρυχάται”
Ο Μίκυ θέλει να περιποιηθεί τον κήπο του σπιτιού του, όταν δέχεται συνεχείς επισκέψεις από τους αγαπημένους του φίλους. Όλοι τους θέλουν κι από μία χάρη, η οποία πάει πίσω τις δουλειές  του, αλλά δεν μπορεί να τους αρνηθεί. Κάποια στιγμή θα τον επισκεφτεί ένας πλασιέ, ο οποίος θα του δώσει ένα CD αυτοΰπνωσης, το οποίο μόλις το ακούει, ο χαρακτήρας του θα αλλάξει άρδην κι από άτομο που δεν ξέρει να λέει όχι, θα μεταμορφωθεί σε έναν ζόρικο τύπο, που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του κι έχει τον καβγά στο αίμα του. Καλό σενάριο, που περιγράφει έναν Μίκυ με δύο χαρακτήρες, κατά την διάρκεια της πλοκής. Και μιας κι έγινε λόγος στην πλοκή, στην αρχή την βρήκα λίγο βαρετή κι επαναλαμβανόμενη, αλλά στην συνέχεια απέκτησε ενδιαφέρον κι έβγαλε ένταση. Το φινάλε ήταν κωμικό. Σχεδιαστικά ήταν εξίσου καλή.


“Η μεγάλη μοιρασιά”
Ο θείος Σκρουτζ, αφού κάνει κήρυγμα στον Ντόναλντ για τις αρετές και τα οφέλη της σκληρής δουλειάς, θα πάει μέχρι την Λέσχη των εκατομμυριούχων. Κάποια στιγμή, περίεργες φωνές θα ακουστούν έξω από το παράθυρο. Είναι μερικοί αγανακτισμένοι φτωχοί που διαδηλώνουν εναντίον των πλουτοκρατών. Η απαίτησή τους είναι να μοιραστούν τα κέρδη τους μαζί τους. Κάτι τέτοιο, εννοείται ότι εξοργίζει τον Σκρουτζ, ο οποίος όταν πηγαίνει να ζητήσει τον λόγο, δέχεται κατά λάθος μία γλάστρα στο κεφάλι. Από εκείνη την στιγμή μετατρέπεται σε έναν φιλεύσπλαχνο Κροίσο και υπόσχεται να μοιραστεί όλο το ρευστό που φυλάει στο θησαυροφυλάκιο, με τους συμπολίτες του. :wow: Αρκετά συμπαθητικό σενάριο. Εκτός από το κωμικό στοιχείο που υπάρχει στην “αρρώστια” του Σκρουτζ, έχουμε μεγάλη συμμετοχή των συναδέλφων του, εκατομμυριούχων. Οι υπόλοιποι λεφτάδες, φαίνεται να έχουν καταλάβει την (συνηθισμένη) θέση των συγγενών του πρωταγωνιστή, όσον αφορά την προσπάθεια να τον φέρουν στα συγκαλά του. Βέβαια, δεν τον βοηθούν από καθαρό αλτρουισμό. :P Το φινάλε το περίμενα διαφορετικό. Ο Σκρουτζ έρχεται σε δεύτερη μοίρα κι ο αναγνώστης δεν βλέπει κάποια επεισοδιακή αντίδρασή του. Anyway! Το σχέδιο μού άρεσε. 

 

“Γυναικεία πλεκτάνη”
Στην Λιμνούπολη υπάρχει ένα έθιμο στο οποίο κάθε χρόνο ένας βαθύπλουτος πολίτης δωρίζει ένα ποσό για το ορφανοτροφείο και στην συνέχεια ένα παιδάκι με κλειστά μάτια, παίζει την “τυφλόμυγα” κι επιλέγει άλλον ένα εκατομμυριούχο, που υποχρεούται να δώσει το ίδιο ποσό στο ίδρυμα. Φέτος είναι η σειρά μίας κυρίας να δώσει τον οβολό της κι ο Σκρουτζ είναι στα μαύρα πανιά, φοβούμενος μήπως επιλεχθεί ο ίδιος για να πληρώσει. Τότε στη εξίσωση μπαίνει η Τζένυ, η οποία θα προσπαθήσει να κρύψει κάπου τον πρωταγωνιστή για να αποφύγει να “συλληφθεί” και να πληρώσει. Θα καταφέρει ο Σκρουτζ να την γλιτώσει? Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δυσανασχέτησα με την στάση που κρατάει ο Σκρουτζ στην ιστορία. Μετά όμως, ομολογώ ότι άλλαξα γνώμη. Η πλοκή είναι λίγο υπερβολική, αλλά έχει μερικά ενδιαφέροντα plot twists, που αξίζουν να διαβαστούν. Το φινάλε επαναφέρει την ισορροπία κι έχει πλάκα. Το σχέδιο, δυστυχώς, δεν μου έκανε κλικ.

 

“Το στοιχειωμένο κάστρο”
Ο Γκούφυ πηγαίνει εκδρομή στο βουνό και το περίεργο είναι ότι δεν έχει μαζί του τον κολλητό του, τον Μίκυ. Όλως τυχαίως, συναντά ένα παλιό κάστρο κι αποφασίζει να το εξερευνήσει. Για καλή του τύχη, μέσα στο κάστρο βρίσκεται ο ιδιοκτήτης του, ο οποίος προθυμοποιείται να τον ξεναγήσει στην περιουσία του. Ο ίδιος ο τίτλος και η βιασύνη που υπάρχει στο σενάριο, λόγω του περιορισμένου αριθμού των σελίδων, μαρτυρά στον αναγνώστη όλη την πλοκή. Ο Γκούφυ διακατέχεται από την κλασική αφέλειά του, ενώ το φινάλε δεν αφήνει εκκρεμότητες, αλλά θα μπορούσε με μία καλύτερη διαχείριση να πετύχει καλύτερη αίσθηση του χιούμορ. Γενικά την βρήκα μία επίπεδη ιστορία, χωρίς έμπνευση. Θα προσπεράσω. Το σχέδιο δεν ήταν άσχημο.

 

“Η ψυχολογία της παρανομίας”
Η Μουργόλυκοι είναι στα μαύρα πανιά κι ο λόγος είναι ότι η ληστρική τους δράση, γίνεται εύκολα αντιληπτή από την Αστυνομία. Είναι τελείως προβλέψιμοι κι έτσι δεν έχουν κέρδος. Τότε ένας από την συμμορία, φέρνει ένα βιβλίο Ψυχολογίας, το οποίο θα το μελετήσουν και θα βρουν νέα κόλπα για να τρελάνουν τους διώκτες τους. Αυτή η πρακτική φαίνεται ότι φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα γι’αυτούς. Λέτε τελικά το έγκλημα να αποδίδει? :thinking: Έξυπνο σενάριο, που χτίζει μία πλοκή στην οποία ο αναγνώστης αναθεωρεί τις απόψεις του για την αφέλεια των πρωταγωνιστών. Πολλές σκηνές είναι, λίγο-πολύ, παρόμοιες μεταξύ τους, ενώ το φινάλε έρχεται για να τα ισοπεδώσει όλα. Δεν λέω ότι δεν γέλασα, αλλά το βρήκα εξαιρετικά επίπεδο και πρόχειρο. Το σχέδιο είναι καρτουνίστικο και παραστατικό. Σε γενικές γραμμές, με ικανοποίησε.

 


:beer: 

  • Like 3
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.