ΟΥΠΣ!

[germanicus]

    

Edika! (αφιέρωμα ΕΔΩ) Στη πραγματικότητα ίσως και να είναι σε λάθος δεκαετία. Μέσα αναφέρει ως copyright 1987 και λέει "Αυτό το άλμπουμ είναι επιλογή από τις καλύτερες ιστορίες του Edika που δημοσιεύτηκαν στο Παρά Πέντε". Στο οπισθόφυλλο δεν έχει τηλέφωνα με το πρόθεμα 210 που υποδηλώνει ημερομηνία κυκλοφορίας πριν τον Οκτώβρη του 2002. Από την άλλη όμως η ποιότητα του εξώφυλλου είναι ίδια με αυτά από τους άλλους τόμους που έχω και που είναι μετά το 2002.... (Η παράγραφος αφορά το εξώφυλλο στα δεξιά με τον γάτο και όχι το εξώφυλλο αριστερά με τη τύπισσα)

Tο εξώφυλλο είναι το ίδιο με αυτό του Orteils Coincés (τ. 11), το οπισθόφυλλο ίδιο με το αντίστοιχο του Débiloff Profondikoum (τ.1), και τα περιεχόμενα δεν αντιστοιχούν σε κάποια συγκεκριμένη Γαλλική έκδοση.

96 α/μ σελιδούλες, μεταφραστές Λιλή Ιωαννίδου, Γιώργος Μαθιόπουλος και έχει διαστάσεις 21χ28

Περιέχει τις ιστορίες (σε παρένθεση ο γαλλικός τίτλος, ο αριθμός του γαλλικού τόμου απ'όπου προέρχεται και τεύχος και ημερομηνία του Fluide Glacial όπου πρωτοδημοσιεύτηκε):

• Ξεμυαλίσματα (Etourderies, 9, 04/85)
• Το μαύρο είναι μαύρο (Noir c'est noir, 9, 103 01/85)
• Μια προικισμένη οικογένεια... (Une famille surdouée..., 3, 67 01/82)
• Θέλω να χέσω με την ησυχία μου! (Je veux chier en paix!, 1, 53 11/80)
• Σουβενίρ από το Palavas (Souvenirs de Palavas les flots, 6, 85 7/83)
• Λένε ότι στα χείλια μιας γυναίκας το μίσος έχει τη γεύση του έρωτα (On dit que sur les lèvres d’une femme la haine a le goût de l’amour, 7, 92 02/84)
• Οι τελωνειακοί είναι συμπαθητικοί τύποι (Les douaniers sont sympas, 6, 87 9/83)
• Κρουαζιέρα ( Voyage organisé, 10, 112 10/85)
• Rue St. Denis (Rus Saint-Denis, 7, 93 03/84)
• Ο αναποφάσιστος (L'indécis, 7, 94 04/84)
• Είναι Μάης, ο πιό ωραίος μήνας (C’est le mois de Mai, c’est le mois le plus beau…, 2, 60 06/81)
• Ιστορία ενός διαδρόμου (Histoire d’un couloir, 6, 80 02/83)

 

Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης είναι από τον DJO και της Β' από τον melandros.


Edika ΟΜΑΔΟΠΟΙΗΣΗ

 

[Melandros]

Και εδώ είναι το πρώτο OΥΠΣ! με τις ίδιες ιστορίες και την ίδια σειρά, τους ίδιους μεταφραστές απο της εκδόσεις Παρα Πέντε... αλλα του 1987...

 

Το εξώφυλλο μεταφέρθηκε στην παρουσίαση.

 

(και με καλύτερο εξώφυλλο )

[alagt17]

Άν κάποιος έχει την ιστορία με τους τελωνειακούς ας την ανεβάσει...απίστευτη....

Πάντως πιστεύω οτι ήταν το καλύτερο άλμπουμ του Edika...Μαραθώνιος γέλιου.

[Mandrake]

Ευχαριστώ με τη σειρά μου για την παρουσίαση!

[DJO]

Πάντως πιστεύω οτι ήταν το καλύτερο άλμπουμ του Edika...Μαραθώνιος γέλιου.

 

Οντως, καργα!!!!! Μακραν το καλυτερο απο τα 4, must have!!!! :LeftRight: :aerobic:

 

 

 

 

υγ.ΧΑΓΚ!!!ΠΑΦΦΦ!!!!ΟΥΥΠΣ!!!

[DJO]

Ακόμη μια περίπτωση τριπλής έκδοσης από Ars Longa / Παρά Πέντε. Το πρώτο είναι του 1987 και γράφει Ars Longa:

 

 

http://www.ibid.gr/ViewItem.asp?itemid=6098566

 

Οπότε το λευκό είναι από 90s και το πολύχρωμο από 2003-4.

[DJO]

Νάτο και σκαναρισμένο και κλείσαμε:

 

Το εξώφυλλο μεταφέρθηκε στην παρουσίαση.

 

[success4a]

On 27/9/2007 στο 8:52 ΜΜ, germanicus είπε:

 

Edika! (αφιέρωμα ΕΔΩ) Στη πραγματικότητα ίσως και να είναι σε λάθος δεκαετία. Μέσα αναφέρει ως copyright 1987 και λέει "Αυτό το άλμπουμ είναι επιλογή από τις καλύτερες ιστορίες του Edika που δημοσιεύτηκαν στο Παρά Πέντε". Στο οπισθόφυλλο δεν έχει τηλέφωνα με το πρόθεμα 210 που υποδηλώνει ημερομηνία κυκλοφορίας πριν τον Οκτώβρη του 2002. Από την άλλη όμως η ποιότητα του εξώφυλλου είναι ίδια με αυτά από τους άλλους τόμους που έχω και που είναι μετά το 2002.... (Η παράγραφος αφορά το εξώφυλλο στα δεξιά με τον γάτο και όχι το εξώφυλλο αριστερά με τη τύπισσα)

 

 

Νομίζατε οτι δεν θα υπάρχει και με το 210;

 

Το οπισθόφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.

 

 

[Θλιμμένος Μπούφος]

Edika νομίζω είχα διαβάσει σε κάτι παλιά παρά πέντε αλλά δεν παίρνω και όρκο. Είχα διαβάσει πολλά καλά και εδώ και στο ίντερνετ γενικότερα και έτσι όταν είδα το άλμπουμ το αγόρασα κατευθείαν.

 

Ντάξει, ο ορισμός του ότι να ναι, με την καλή έννοια όμως.  Τρέλα σχέδια, ανύπαρκτα σενάρια, καμία συνοχή και χαζό χιούμορ. Το ευχαριστήθηκα  Χρειάζεται λίγη ώρα να αποφασίσεις αν είναι για σένα αυτό το στυλ ή όχι, αλλά αν συνεχίσεις περνάς σίγουρα καλά. 

[Θοδωρής Καραπάνος]

Απρόβλεπτο, ανατρεπτικό, απροσδόκητο... Αυτές είναι μερικές από τις λέξεις που θα μπορούσαν να αποδώσουν συνοπτικά το ύφος του έργου του Edika. Πρόκειται για έναν από τους δημιουργούς που έχουν εντάξει το σουρεαλιστικό χιούμορ στο έργο τους, που προτιμούν τις ολιγοσέλιδες παρανοϊκές περιπέτειες ηρώων που συνήθως παραμένουν ανώνυμοι, που σπάνε διαρκώς τον τέταρτο τοίχο και γενικά που δεν θα μπορούσαν σε καμία των περιπτώσεων να χαρακτηριστούν συμβατικοί, αλλά καλλιτέχνες που φροντίζουν κάθε του δουλειά να ξεχωρίζει και να είναι σαφής και διακριτή η πατρότητά της. Για μία τέτοια δουλειά, χαρακτηριστική του Edika, πρόκειται και το "ΟΥΠΣ", μια ανθολογία ιστοριών , οι οποίες δημοσιεύθηκαν αρχικά στο περιοδικό Fluide Glacial κατά την περίοδο 1980-1985.

 

Σενάριο

Να σας πω την αλήθεια, "έσπασα" την ανάγνωση του άλμπουμ σε δύο δόσεις. Συνήθως ξεκινάω βραδάκι την ανάγνωση κόμικς, όταν είμαι πιο χαλαρός. Ωστόσο το συγκεκριμένο δεν άντεξα να το διαβάσω ολόκληρο επιτόπου.. Παρ' ότι ήταν Σαββατόβραδο και συνεπώς είχα την χρονική ευχέρεια, τα τεράστια κείμενα εντός των μπαλονιών με αποθάρρυναν από το να συνεχίσω. Εξ άλλου, ως το σημείο που είχα φθάσει( μέχρι την 6η ιστορία), δεν μου είχε φανεί καθόλου συμπαθητικό. Υπερβολικά αφηρημένο για τα γούστα μου και αρκετά αποκαλυπτικό ανά σημεία( καλά, αυτό δεν ήταν τόσο θέμα). Συνεχίζοντας το επόμενο πρωί, η γνώμη μου δεν μεταβλήθηκε... Διαβάζοντας την έβδομη ιστορία με τους τελωνειακούς, έφριξα από την καφρίλα, ενώ βρήκα την ιστορία με την κρουαζιέρα φλύαρη και ακατανόητη...

Ώσπου έφθασα στην ένατη ιστορία, το Rue St Denis. Η συγκεκριμένη οδός υπάρχει στ' αλήθεια και αποτελεί μία από τις αρχαιότερες του Παρισιού. Εξ άλλου, είναι προφανές ότι δεν επιλέχθηκε τυχαία από τον Edika, αφού είναι μέρος που η πορνεία ανθεί(wiki). Από εκείνο το σημείο κι έπειτα, συνειδητοποίησα το χιούμορ του Edika, τη μαεστρία με την οποία σατιρίζει πολιτικά δρώμενα, αλλά και καθημερινές συνθήκες της τότε Γαλλίας, το εύστοχο και αιχμηρό ύφος του απέναντι σε αυτό που θα λέγαμε μεσοαστική ηθική... Ενδεχομένως το γεγονός ότι διάβασα το δεύτερο μέρος του άλμπουμ ξεκούραστος, συνέβαλε στο να μου αρέσει. Πρώτη φορά, έπειτα από αρκετό καιρό, διάβασα χιουμοριστικό κόμικ που όντως με έκανε να γελάσω. Οι τρεις τελευταίες ιστορίες είναι, κατά τη γνώμη μου, απλές, ευσύνοπτες, άκρως σουρεαλισιτκές και κυρίως... πραγματικά αστείες. Ναι μεν, πιστεύω ότι ο Edika δεν απευθύνεται σε όλους, καθώς ορισμένη μερίδα, αυτή των πιο συντηρητικών αναγνωστών, είναι βέβαιο πως θα βρει τα κόμικς του πρόστυχα, χυδαία και απρεπή, κάτι το οποίο θεωρώ ότι εντάσσεται στην πρόθεση του δημιουργού, να κεντρίσει την καθεστηκυία τάξη, μέσω της ανάδειξης της σοβαροφάνειας, καθώς και της επίπλαστης ηθικής της.

Τέλος, αξίζει να γίνει νύξη στις εκπληκτικά ευθείες επιθέσεις που κάνει ο Edika στο πολιτικό κατεστημένο. Ειδικά στην ιστορία με τους τελωνειακούς( την οποία βρήκα ιδιαίτερα ωμή), κάνει απευθείας αναφορά στον Μυτεράν, καθώς και στην πολιτική του(δεν είναι τυχαίο ότι η ιστορία δημοσιεύθηκε αρχικά το 1983). Επιπρόσθετα, στη δέκατη ιστορία, στην οποία πρωταγωνιστεί ένας αναποφάσιστος, πρόκειται για ξεκάθαρο συμβολισμό και υπαινικτικό σχόλιο απέναντι στους αναποφάσιστους ψηφοφόρους...Δυστυχώς, δεν είμαι Γάλλος για να εκτιμήσω τις αναφορές του Edika στην πλήρη έκτασή τους, αφού όλο και κάποιες θα μου διέφυγαν. Πάντως για όποιον ενδιαφέρεται για τη σύγχρονη γαλλική Ιστορία, αυτό το άλμπουμ, όπως και αυτά των γελοιογραφιών, αποτελεί θησαυρό

Σχέδιο:

Ως προς το σχέδιο, θεωρώ ότι ο Edika ανήκει σε εκείνη τη γενιά σχεδιαστών που ο καθένας είχε ένα εντελώς προσωπικό στυλ. Αξιοπερίεργο βέβαια είναι, το γεγονός ότι παρ' ότι οι ιστορίες αρχικά δημοσιεύθηκαν σε βάθος πέντε ετών, διατηρούν πάμπολλα στοιχεία κοινά, τόσο που είναι σαν να δημοσιεύθηκαν όλες μαζί! Παρ' όλα αυτά, μην περιμένετε κάποιο σχεδιαστικό αριστούργημα. Το σχέδιο, όπως κι όλο το άλμπουμ, ξεχειλίζει από την προσωπικότητα του Edika και συνεπώς, δεν γίνεται να κριθεί με αντικειμενικά κριτήρια, παρά με το αν εξυπηρετεί καλά το σκοπό του, δηλαδή να εικονοποιεί με τρόπο συμβατό, το άκρως φευγάτο σενάριο, πράγμα το οποίο- κατά τη γνώμη μου- πετυχαίνει απόλυτα.

Η έκδοση:

Όσον αφορά το εκδοτικό κομμάτι, το συγκεκριμένο άλμπουμ, δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά μια τυπική έκδοση του ΠαράΠέντε. Το εξώφυλλο είναι αρκετά χοντρό, καλής ποιότητας και γυαλιστερό με κατώτερης ποιότητας( όχι κακής όμως) χαρτί εσωτερικά. Η γ' έκδοση που έχω εγώ, πρέπει να έχει εκδοθεί λίγο πριν το 2000. Εσωτερικά πάντως, αναγράφει copyright το 1987...! Τέλος, να αναφέρω ότι μεταξύ των ιστοριών υπάρχει μια σελίδα που φιλοξενεί ένα χαρακτηριστικό σκηνικό από την επερχόμενη ιστορία( φαίνεται στις φωτογραφίες που επισυνάπτω). 

 

Για τους συντελεστές:

Μετάφραση: Λίλη Ιωαννίδου & Γιώργος Μαθόπουλος

Lettering: Μαρία Βρετού( δεν βρήκα τίποτα γι' αυτήν στο βιβλιονετ)

 

+++++BONUS+++++

Παρακάτω, παραθέτω μια λίστα με τις ιστορίες.

1. Ξεμυαλίσματα, σελίδες #5-#12
2. Το μαύρο είναι μαύρο, σελίδες #14-#19
3. Μια προικισμένη οικογένεια, #21-#26
4. Θέλω να χέσω με την ησυχία μου,σελίδες  #28-#30
5. Σουβενίρ από το Palavas, σελίδες #33-#40
6. Λένε ότι στα χείλια μιας γυναίκας το μίσος έχει τη γεύση του έρωτα, σελίδες #42-#47
7. Οι τελωνειακοί είναι συμπαθητικοί τύποι, σελίδες #48-#54
8. Κρουαζιέρα, σελίδες #56-#62
9. Rue St Denis, σελίδες #64-#70
10. Ο αναποφάσιστος, σελίδες #72-#77
11. Είναι Μάης, ο πιο ωραίος μήνας, σελίδες #79-#86
12. Ιστορία ενός διαδρόμου, σελίδες #88-#93