Jump to content

Επιτραπαίζετε;


dimious200
 Share

Eπιτραπαίζετε;  

35 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

Λοιπόοον, δε ξερω για σας αλλα εγω απο μικρός εχω συνδυασει τις μερες αυτες με παιδικά/καρτουν/μικυμαου το πρωι (μεχρι όσο πηγαινε) και μετα επτραπεζια με τα ξαδερφια (που μεναν και απο πάνω μας). Οσο να πεις ο καιρος ειναι ιδανικός, που να βγεις εξω για ποδηλατο/μπασκετ/βολτα κλπ. Βαλε κιολας οτι παντα καποια απο τα δωρα του Αη Βασιλη/θειων κλπ ηταν τέτοια και ετοιμο το σκηνικο.

 

Ετσι λοιπον, και μετα το προσφατο θεμα του Θρηνωδου για τα πάζλ, είπα να φτιαξω αυτη τη δημοσκόπηση οχι μονο για να δουμε ποια ειναι η σχεση των μελων του GC με τα επιτραπέζια (μιας και για τα videogames μεσω του playing now κλπ ξερουμε) αλλα και για να μας πειτε τη δικια σας ιστορια,αναμνησεις κλπ.

 

Στην τελικη οροι οπως euro και ameritrash σας θυμιζουν τιποτα αλλο περα απο ποδοσφαιρικο τουρνουα και καποιου ειδους κακη μουσικη;

 

Πολλαπλων επιλογων γιατι ετσι!βασικα οχι γιατι ετσι,αλλα για να μη νιωσει πιεσμενος ο RPGάς που παιζει και παιχνιδια με.... ταμπλώ! (θου κυριε)

 

:beer:

  • Like 13
Link to comment
Share on other sites

 

Μη φανταστείς hardcore πραγματα, αλλά εχω μερικους τιτλους εγω (ΚΑΙΣΣΑ και ξενες εταιριες), συν καποιους αλλους μελη της παρεας και μαζευομαστε ποτε ποτε για βραδιά επιτραπεζίων.

ναι, αλλά οχι ακριβως :)

έτσι ημουν πριν καποια χρονια :P Εχω καισσα τιτλους και γενικα μ αρεσει πολυ να παιζω. Λόγω χρόνου όμως και συγκυριων, το "ποτε ποτε" που παιζω μπορει να ναι κανα δυο φορες το χρόνο πλεον :blush:

 

:kabuki:

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Όταν πήγαινα γυμνάσιο λειτουργούσε το PlayHouse και μάλιστα χωρίς να χρεώνει τα επιτραπέζια ( μάλλον γι' αυτό έκλεισε :P ). Ήταν το αγαπημένο μου μέρος και είχα δοκιμάσει διάφορα παιχνίδια των οποίων τα ονόματα δεν έχω συγκρατήσει. Υπήρξε, όμως, ένα παιχνίδι που μου άρεσε πολύ και αποφάσισα να το αγοράσω - και ας ήξερα πως σπάνια θα το αξιοποιώ. Λέγεται Dominion. Είναι deck-building και παίζεται αποκλειστικά με κάρτες ( μήπως το ένα συνεπάγεται το άλλο; Δεν ξέρω :moutra: ). Σχετικά απλό στους κανόνες του αλλά με πολλές δυνατότητες αφού μπορείς να συνδυάσεις διάφορα σετ καρτών και να φτιάξεις τελείως διαφορετικά campaigns.
Φάτε μάτια ψάρια. :D

20161221_151822.jpg20161221_151913.jpg20161221_152016.jpg20161221_152050.jpg20161221_152120.jpg20161221_152137.jpg20161221_152205.jpg20161221_152233.jpg

Πλέον το χρησιμοποιώ σπάνια και συνήθως τέτοια εποχή, περισσότερο με συγγενείς και λιγότερο με φίλους. Η παρέα δεν πολυψήνεται για επιτραπέζια.
 

Δεν εχω δικά μου παιχνιδια εκτος απο κανα δυο καρτοπαίχνιδα αλλα συχναζω σε επιτραπεζιοκαφετέριες με την παρεα και τους ξεσηκωνω να παιξουμε
Καθαρα λογω συγκυριων οχι. Η παρεα μου δε ψηνεται και δε λεει να παιζεις solo παιχνιδια


Έξυπνο το να βάλεις πολλαπλή επιλογή και εύστοχες οι δυνατές απαντήσεις! :best:
Επί τη ευκαιρία να σε συγχαρώ για τα λογοπαίγνια σου που θαρρώ πως είναι υποτιμημένα. :lol:

  • Like 10
Link to comment
Share on other sites

Απλά συλλέγω (όσο μπορώ) παλιά επιτραπέζια, συνήθως της νιότης μου αλλά και πιο παλιά...

Αν παίζω; Χμ... Κάπου κάπου, κυρίως με το γιό μου, ο οποίος με παροτρύνει...

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Λατρεύω τα επιτραπέζια αλλά κανείς δε με παίζει πλέον  :(

 

Μερικές ιστορίες:

 

Μικροί παίζαμε τα κλασικά Στατέγκο, Μονόπολι, Πετροπηγή. ¨Ενα παιχνίδι το οποίο μου λείπει και δεν βρίσκω για να αγοράσω ήταν το Μάρκο Πόλο. Αν ξέρει κανείς πού μπορώ να το βρω θα του φιλήσω τα χέρια.

 

Όταν ήμουν φοιτητής παίζαμε ατελείωτες ώρες Ρισκ. Μιλάμε για ολονυχτίες. Επίσης πολύ τρίβιαλ στα καφενεία. Θυμάμαι υπογράφαμε στο υποχρεωτικό μάθημα και την κοπανούσαμε μέχρι το μεσημέρι για να πάμε Μελενίκου για καφέ και παιχνίδι.

 

Με τα καρτοπαίχνιδα και τα RPG δεν είχα καλή σχέση. Επειδή όμως είχα φίλους φανατικούς του είδους, καμιά φορά με βάζανε στη διαδικασία. Μια φορά μάλιστα προσπαθήσαμε να δουλέψουμε κι ένα δικό μας RPG και είχε πολύ γέλιο γιατί η ιστορία πήγαινε αλλαντάλλων.

 

Με τις κάρτες ξαναβρέθηκα αντιμέτωπος στο στρατό μιας και είχε φέρει δυο ντεκ ένας συνάδελφος και μας έβαζε να παίζουμε γιουγκιο, να πετάμε ξόρκια με φωτιές και νερά ο ένας στον άλλο και κάτι τέτοια. Και οι κάρτες αραδιασμένες μέσα σε ένα ανοιχτό βιβλίο μήπως και περάσει κανένας αξιωματικός από το γραφείο, να προλάβουμε να τις κρύψουμε.

 

Εκτός όμως από επιτραπέζια στα φοιτητικά μου χρόνια παίζαμε και πολύ χαρτί. Μιλάμε όμως για ΠΟΛΥ χαρτί. Είχαμε δύο καρέ, ένα για μπουρλότ  και ένα  για μπιρίμπα. Στο μπουρλότ συνήθως ήταν στάνταρ η τετράδα ενώ στη μπιρίμπα έπαιζαν πολλοί αναπληρωματικοί. Για να καταλάβετε για πόσο χαρτί, μια χρονιά έτυχε η τετράδα που παίζαμε μπουρλότ να μαζευτούμε στο ίδιο νησί. Στην επιστροφή πήραμε το πλοίο από Πάτμο και μέχρι να φτάσουμε Θεσσαλονίκη δεν σηκωθήκαμε καθόλου από το τραπέζι.

 

Χαρτί παίζαμε και στην οικογένεια, συνήθως με πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια τύπου ουίστ ή κούπες. 

 

Πλέον όλα αυτά έχουν κοπεί, γιατί δεν βρίσκω συμπαίκτες ή γιατί δεν έχω χρόνο. Θα ξαναπαίξω όταν βγω στη σύνταξη και θα πηγαίνω στο καφενείο μου φαίνεται.

  • Like 12
Link to comment
Share on other sites

Απλά συλλέγω (όσο μπορώ) παλιά επιτραπέζια, συνήθως της νιότης μου αλλά και πιο παλιά...

 

 

Ομοιως μια απο τα ιδια με τον κυριο! :)

 

Απλα ρωτηστε τον για το τι παρουσιασεις εχω κανει στο retromaniax. :)

 

 

Λατρεύω τα επιτραπέζια αλλά κανείς δε με παίζει πλέον  :(

 

Επισης το ιδιο, αλλα με μια διαφορα......οχι δεν με παιζουν, ΔΕΝ βρισκω παρεα για να παιξω! :(

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Τα επιτραπεζια παντα μου αρεσαν και επαιζα πολυ οταν ημουν μικρη.

Αλλα και μεχρι πριν καποια  χρονια θυμαμαι κατι ωραιες φασεις οπου μαζευομασταν πολλα ατομα (ολοκληρα γαιδουρια) :P  και παιζαμε Monopoly σε μια καφετερια στην πολη,απου συνδυαζεις καφε και παιχνιδι.

Τωρα εχω το ιδιο προβλημα με τον Φωτη.Δεν βρισκω προθυμους συμπαικτες. :sad1:

Ισως πρεπει να γινω πιο πειστικη :flower2:

 

:pesta:

 

  • Like 10
Link to comment
Share on other sites

λιγα πραγματα χωρις να ειμαι αρνητικος.. κανα scrable κανα jenga (αγαπημενο) αλλα πρεπει να υπαρχει και παρεα που να παιζει τετοια πραγματα..

 

ενα βραδυ ειχα παιξει ενα απο αυτα τα "περιεργα" με τις φιγουρες κ τις ιστοριες που αλλαζουν αναλογα το παιξιμο και επρεπε να διαβαζουμε σε καθε κινηση ενα δισελιδο στο τι να κανουμε.. ηταν κ στα ξενα με μια μουφα μεταφραση απο ελληνικο μαγαζι.. ωραιο ηταν αλλα για να το ευχαριστηθεις ηθελε μελετη.. τρομου ηταν.. φαση ειχε.. αλλα το παρατησαμε στη μεση.. :P

Edited by mr-d
  • Like 11
Link to comment
Share on other sites

Λατρεύω τα επιτραπέζια αλλά κανείς δε με παίζει πλέον  :(

Ξέρεις πόσες συναντήσεις γίνονται κάθε μήνα στη Θεσσαλονίκη; ;)

 

Τα επιτραπέζια είναι το βασικό μου εξωστρεφές χόμπι και ντίμιους πλέον δε λέμε αμέριτρας, αλλά θεμάτικ. Δε λέω παραπάνω γιατί θα μπορουσα να γράφω μέχρι το πρωί, όποιος θέλει ρωτάει

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Κάποτε είχα αρκετά επιτραπέζια. Ενώ πάντα μου άρεσαν, περιτριγυριζόμουν από άτομα που δεν τρελαίνονταν, οπότε κι εγώ δεν το προχώρησα. Αλλά έχω περάσει πολλές ώρες παίζοντας Stratego, Cluedo, Μυστήρια στο Πεκίνο... 

Ποιο μου ταιριάζει να ψηφίσω; :thinking:

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Έξυπνο το να βάλεις πολλαπλή επιλογή και εύστοχες οι δυνατές απαντήσεις! :best:

Επί τη ευκαιρία να σε συγχαρώ για τα λογοπαίγνια σου που θαρρώ πως είναι υποτιμημένα. :lol:

Ωπ,δεν εχω παιξει ποτε Dominion,παρολα τα καλα που ακουω. Εχω παιξει ομως race for the galaxy,που συζητιεται επισης πολυ. Επαιξα αρκετες παρτιδες απο εκεινο αλλα δε μπορω να πω οτι με κερδισε. Αμα κανονισουμε ποτε συναντηση τρικαλινων θα το φερεις οπωσδηποτε! Θενξ για τα λογοπαιγνια αν και δεν καταλαβαινω που αναφερεσαι,μονο  στον τιτλο μελους μου παει το μυαλο μου.anyway,  :blush: + :eimai: + :P

 

 

 

Μικροί παίζαμε τα κλασικά Στατέγκο(το μονο παιχνιδι απο τα παλια που ακομα και τωρα παιζω τερμα ευχαριστα), Μονόπολι, Πετροπηγή. ¨

 

Όταν ήμουν φοιτητής παίζαμε ατελείωτες ώρες Ρισκ (ολο το λυκειο και τα πρωτα χρονια τα φοιτητικα επεφτε καψιμο. Μεχρι που λιγο κουρασε,επαιζε το παιχνιδι στο αυτοματο μιας και δεν εχει βαθος κακα τα ψεματα,ειχαμε παιξει και ολα τα πιθανα mods-ομαδες,αποστολες κλπ-.Σε εκεινο το σημειο πηρε ενας φιλος την "εξελιγμενη" του μορφη που εβαζε καποια ψηγματα στρατηγικης στο παιχνιδι, -bonus ζαρια συν κατι δομες που σου διναν στρατηγικα μπονους-αλλα και αυτο δε φτουρισε) . Μιλάμε για ολονυχτίες. Επίσης πολύ τρίβιαλ(παιχνιδι που δυστυχως σιχαινομαι σε επιτραπεζιο μιας και μπαινει ο παραγοντας ζαρι και τα συνεχομενα μπρος πισω στη μεση. Σε αντιθεση με το αντιστοιχο παιχνιδι σε οθονη αφης στις καφετεριες οπου τα καλοκαιρια στο χωριο μας ετρωγε εμενα και ενος φιλου ου απειρα 50λεπτα για να ανεβαζουμε συνεχεια το σκορ μας. Καλυτερα να παρεις τη στιβα με τις καρτες και να αρχιζει η μια ομαδα να ρωταει την αλλη,χωρις ταμπλο) στα καφενεία. 

 

Με τις κάρτες ξαναβρέθηκα αντιμέτωπος στο στρατό μιας και είχε φέρει δυο ντεκ ένας συνάδελφος και μας έβαζε να παίζουμε γιουγκιο, να πετάμε ξόρκια με φωτιές και νερά ο ένας στον άλλο και κάτι τέτοια. Και οι κάρτες αραδιασμένες μέσα σε ένα ανοιχτό βιβλίο μήπως και περάσει κανένας αξιωματικός από το γραφείο, να προλάβουμε να τις κρύψουμε.

 

Εκτός όμως από επιτραπέζια στα φοιτητικά μου χρόνια παίζαμε και πολύ χαρτί. Μιλάμε όμως για ΠΟΛΥ χαρτί.(αστα να πανε,με χαρτια μετραω 3 "ζημιες".Αρχικα μαθαμε καποια στιγμη με τους δικους μου τη μπιριμπα. Ε δεν υπηρξε οικογενειακη γιορτη/συνευρεση που δεν περναγαν και γω δε ξερω ποσες ωρες καθημερινα με συνοδεια μπιριμπας. Μερες μιλαμε! Με την φοιτητικη παρεα τα πρωτα 2-3 ετη ειχαμε λιωσει στο ποκερ-texas hold em που εκανε παρελαση αν θυμαστε στην τηλεοραση και παντου. Πολυ καψιμο μιλαμε,χωρις λεφτα εννοειται αλλα κραταγαμε σκορ κανονικοτατα,αλλοι οι ποντοι της πρωτιας,αλλοι της δευτερης θεσης κλπ. Ακομα εχω κατι φωτο απο κατι τρελα χερια με ταυτοχρονα καρέ ή ο ενας να εχει καρε και ο αλλος χρωμα-κεντα κλπ!! ευτυχως ή δυστυχως μετα μαθαμαε το tichu και κολλησαμε για τα καλα. 3 ατομα σε μονιμη αναζητηση 4ου παιχτη,ενας ειχε φτιαξει γκρουπ επαφων στο κινητο του "υποψηφιοι 4οι: :lol: Το ατιμο,οσο αντιαισθητικη ειναι η τραπουλα του,τοσο εθιστικο παιχνιδι ειναι!) Είχαμε δύο καρέ, ένα για μπουρλότ  και ένα  για μπιρίμπα. Στο μπουρλότ συνήθως ήταν στάνταρ η τετράδα ενώ στη μπιρίμπα έπαιζαν πολλοί αναπληρωματικοί. Για να καταλάβετε για πόσο χαρτί, μια χρονιά έτυχε η τετράδα που παίζαμε μπουρλότ να μαζευτούμε στο ίδιο νησί. Στην επιστροφή πήραμε το πλοίο από Πάτμο και μέχρι να φτάσουμε Θεσσαλονίκη δεν σηκωθήκαμε καθόλου από το τραπέζι.

 

Χαρτί παίζαμε και στην οικογένεια, συνήθως με πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια τύπου ουίστ ή κούπες. 

 

Πλέον όλα αυτά έχουν κοπεί, γιατί δεν βρίσκω συμπαίκτες ή γιατί δεν έχω χρόνο. Θα ξαναπαίξω όταν βγω στη σύνταξη και θα πηγαίνω στο καφενείο μου φαίνεται.(δεν σταματαμε να παιζουμε επιδη γερνάμε.Γερναμε επειδή σταματάμε να παίζουμε" :P)

 

 

Τα επιτραπέζια είναι το βασικό μου εξωστρεφές χόμπι και ντίμιους πλέον δε λέμε αμέριτρας, αλλά θεμάτικ. Δε λέω παραπάνω γιατί θα μπορουσα να γράφω μέχρι το πρωί, όποιος θέλει ρωτάει

Νομιζα thematic ειναι το αντιθετο του abstract,δηλαδη ενα παιχνιδι που οι μηχανισμοι του κλπ κολλανε παρα πολυ με το θεμα του (και δεν ειναι δηλαδη το θεμα pasted on στο παιχνιδι) Αμεριτρας θα χαρακτηριζα ενα παιχνιδι που εχει ζαρια ή καποιο deck με καρτες που προσδιδουν τυχαιοτητα στο παιχνιδι (σε αντιθεση με τα euro που προσπαθουν οσο γινεται να περιορισουν τετοια φαινομενα).Αλλα δεν εχω και πολυ εμπιστοσυνη στις γνωσεις μου στο αντικειμενο :)

ΕΙμαι σιγουρος οτι κανεις μας δε θα εχει προβλημα με το να ανοιχτεις παραπανω και να μας δωσεις περισσοτερες πληροφοριες για το χομπυ,μπορει να "προσηλυτισεις" και μερικους,γιατι νομιζεις αλλωστε ανοιξα το θεμα; Για να βγειτε εσεις παρα εξω και να γινει κουβεντα! Ξερεις ποσο ενδεικνυται η Λεσχη για τετοιες μαζωξεις ;; :P

 

Εμενα παντως η πρωτη γνωριμια με τα πιο "σοβαρα" επιτραπεζια ηταν εντελως τυχαια και συνεβη καπου στα τελη του δημοτικου οπου ενας φιλος και συμμαθητης μου μου εκανε δωρο ενα επιτραπεζιο απο την Καισσα, το συνεργατικο "αρχοντας των δαχτυλιδιων". To αστειο με ολο αυτο ηταν οτι ηξερα οτι αυτο το παιχνιδι του το χε κανει δωρο αν θυμαμαι καλα ο νονος του (ηταν η εποχη που ειχε βγει και η 3η ταινια της τριλογιας) μιας και το χα δει σπιτι του μια φορα και τον επρηζα να κατσουμε να διαβασουμε τις οδηγιες και να το στησουμε (απορω πως δεν ηθελε,εδω ακομα και τωρα,βλεπω τη φιγουριτσα σαουρον και πορωνομαι,φανταστειτε τοτε). Ε βαριοταν παντα πριν καν φτασουμε στα μισα,δεν το στησαμε ποτε και σε καποια φαση μου το εκανε δωρο  :damn:  :P Το επαιξα κανα 2 χρονια αργοτερα,στο γυμνασιο,με αλλη παρεα απο το νεο πλεον τμημα. Τοσος κοπος για να καταλαβω οτι τα συνεργατικα παιχνιδια δεν ειναι του γουστου μου (οσο να ναι καλυτερα να παιζουν μπουνιες οι παιχτες μεταξυ τους παρα εναντια στο απροσωπο παιχνιδι :P ). Χροοοονια αργοτερα η "Πανδημια"-αλλο συνεργατικο- θα προσπαθησει να μου αλλαξει γνωμη. Το μονο που θα καταφερει ειναι να με κανει να νιωσω "neutral" ως προς τα συνεργατικα :P

Δευτερο "σοβαρο" παιχνιδι,το age of mythology , το οποιο θα παρω τυχαια απο ενα καταστημα ηλεκτρονικων οπου ειχα παει να μου ψωνισω καποιο παιχνιδι για τον υπολογιστη και επειδη δε βρηκα αυτο που ηθελα (και μαγευτηκα και απο το μεγεθος του κουτιου και το artwork του εξωφυλλου). Μιλαμε το παιχνιδι ενω ειναι γεματο πλαστικα φιγουρακια,αυτα καθιστανται κυριολεκτικα αχρηστα απο τους παραξενους κανονες με τους οποιους γινοταν η μαχη :( . Ακομα θυμαμαι την πρωτη φορα που το παιξαμε με την επιτραπεζιοπαρεα του γυμνασιου. Ειχαν ερθει σπιτι μου απο σαββατο μεσημερι και μεχρι να τους εξηγησω τους κανονες (20+ σελιδες) και να το τελειωσουμε κοντευαν μεσανυχτα (ή νωριτερα,παντως οι γονεις τους τους ειχαν ταραξει στα τηλεφωνα,βραδινο ειχαν φαει σε μενα και λιγο ελειψε να τους κοιμησουμε κιολας :lol: ) Δυστυχως παρα τα ωραια του looks το παιχνιδι ηταν τοσο μετριο (ή εμεις ημασταν ανωριμοι ακομα για να το εκτιμησουμε,αν και η bgg βαθμολογια του δε δειχνει κατι τετοιο..) που μετα απο 4-5 παρτιδες στις συναντησεις επαναφεραμε το risk :P

 

Eκει καπου θα διακοπει (ή μαλλον θα παραμεινει στασιμη) η σχεση μου με το παιχνιδι μεχρι που περασα θεσσαλονικη:χαρτια με γονεις και συμφοιτητες,risk με τους παλιους φιλους οποτε κατεβαινω Αθηνα. Μεχρι που μαζι με το φορουμ, γνωριζω και την εκθεση στο Γαλλικο ινστιτουτο και μαζι με αυτην τους συλλογους επιτραπεζιων της πολης. Ετσι καθε χρονο αυτες τις 2-3 μερες που περναγα απο την εκθεση ελιωνα και στα παιχνιδια (τα παιδια φιλικοτατα και με αντιστοιχο παθος για το χομπυ τους οσο τα μελη της ΛΕΦΙΚ!!) και μετα οτι μπορουσα το παιρνα για την παρεα.Ετσι προεκυψαν και κατι απογευματα απιστευτου καψιματος με avalon,love letter,munchkin,saboteur,wizard,jungle speed κλπ κλπ. Αλλα βλεπω το ποστ και ηδη ειναι τεραστιο,το κοβω εδω και αναλογα με την ανατροφοδοτηση της κουβεντας ξαναμιλαω :)

 

:beer:

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Καλά. αυτό τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών των έχω κι εγώ και είναι πολύ μάπα. Νομίζω τον παίξαμε μισή φορά. 

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

Απο "Αρχοντα των  Δαχτυλιδιων"  εχω αυτο εδω...

 

post-31159-0-83462100-1482476184_thumb.jpg

 

...ωραιο και με μπολικο πραγμα μεσα, αλλα δυσκολο μεχρι εκει που δεν παιρνει!!! :oops:

 

 

Το 2004 - αν δεν κανω λαθος - ειχα ξεκινησει την σειρα της De Aagostini "Μαχες στην Μεση Γη", ομολογω οτι με εντυπωσιασε τοσο που ειχα κανει συνδρομη και την μαζεψα ολη! :)

 

Μαλιστα ηταν τοσο μεγαλος ο ενθουσιασμος για τις φιγουρες αυτες, που τις αγοραζα και απο εξιδικευμενα καταστηματα.

 

Το τι τις εχω χρυσοπληρωσει αυτες τις φιγουρες δεν λεγεται!!! :notalk:

 

 

Καταραμενη Games Workshop......μας εχει καταστρεψει!!!! :trixes:

 

 

 

Μια-δυο φορες που ετυχε να παρακολουθησω το πως παιζεται το εν λογω παιγνιον

στα παραπανω καταστηματα.....βαρεσα μπιελα!!! :hit:

 

 

Αποτελεσμα αυτου?

Να εχουν μαζευτει και εγω δεν ξερω ποσες φιγουρες,να εχουν μεινει οι μισες

και παραπανω αβαφτες (κυριως οι στρατοι) και οι βαμμενες (οι ηρωες) κανουν παρεα

στο display στην υπολοιπη συλλογη LOTR. :)

 

post-31159-0-58710800-1482476182_thumb.jpg

 

 

Ομοιως την πατησα ετσι και με τα Heroclix.....ποτε δεν καταλαβα πως παιζονται!!! :thinking:

 

 

Ομολογω ομως οτι εφτιαξα ωραια συλλογη με δαυτα!!!! :D

Edited by Retroplaymo
  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Ποιός Άρχοντας ρεεεε;;;;; :blob3:

Η αλήθεια βρίσκεται πάνω αριστερά!!!! Γκεγκε;;;  :banana:

Edited by archon
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Ωπ,δεν εχω παιξει ποτε Dominion,παρολα τα καλα που ακουω. Εχω παιξει ομως race for the galaxy,που συζητιεται επισης πολυ. Επαιξα αρκετες παρτιδες απο εκεινο αλλα δε μπορω να πω οτι με κερδισε. Αμα κανονισουμε ποτε συναντηση τρικαλινων θα το φερεις οπωσδηποτε! Θενξ για τα λογοπαιγνια αν και δεν καταλαβαινω που αναφερεσαι,μονο  στον τιτλο μελους μου παει το μυαλο μου.anyway,  :blush: + :eimai: + :P

To Dominion είναι αξιοπρεπές παιχνίδι αλλά μετά το Dominion έχουν βγει πολλά και καλύτερα deck building. Όχι πως είναι άσχημο παιχνιδάκι για όσους αρέσει το είδος (εμένα δε με πολυψήνουν)

 

Νομιζα thematic ειναι το αντιθετο του abstract,δηλαδη ενα παιχνιδι που οι μηχανισμοι του κλπ κολλανε παρα πολυ με το θεμα του (και δεν ειναι δηλαδη το θεμα pasted on στο παιχνιδι) Αμεριτρας θα χαρακτηριζα ενα παιχνιδι που εχει ζαρια ή καποιο deck με καρτες που προσδιδουν τυχαιοτητα στο παιχνιδι (σε αντιθεση με τα euro που προσπαθουν οσο γινεται να περιορισουν τετοια φαινομενα).Αλλα δεν εχω και πολυ εμπιστοσυνη στις γνωσεις μου στο αντικειμενο :)

ΕΙμαι σιγουρος οτι κανεις μας δε θα εχει προβλημα με το να ανοιχτεις παραπανω και να μας δωσεις περισσοτερες πληροφοριες για το χομπυ,μπορει να "προσηλυτισεις" και μερικους,γιατι νομιζεις αλλωστε ανοιξα το θεμα; Για να βγειτε εσεις παρα εξω και να γινει κουβεντα! Ξερεις ποσο ενδεικνυται η Λεσχη για τετοιες μαζωξεις ;; :P

 Πλέον όπου χρησιμοποιούνταν ο όρος αμέριτρας θα διαβάσεις thematic. Και σε μεγάλο βαθμό ορθώς γιατί στα περισσότερα κλασσικά euro το θέμα είναι από pasted έως ανύπαρκτο.

Και να πω την αλήθεια μία Λέσχη 500χλμ από το σπίτι μου, δυσκολεύομαι να δω πόσο θα με βόλευε :lol:

Εμενα παντως η πρωτη γνωριμια με τα πιο "σοβαρα" επιτραπεζια ηταν εντελως τυχαια και συνεβη καπου στα τελη του δημοτικου οπου ενας φιλος και συμμαθητης μου μου εκανε δωρο ενα επιτραπεζιο απο την Καισσα, το συνεργατικο "αρχοντας των δαχτυλιδιων". To αστειο με ολο αυτο ηταν οτι ηξερα οτι αυτο το παιχνιδι του το χε κανει δωρο αν θυμαμαι καλα ο νονος του (ηταν η εποχη που ειχε βγει και η 3η ταινια της τριλογιας) μιας και το χα δει σπιτι του μια φορα και τον επρηζα να κατσουμε να διαβασουμε τις οδηγιες και να το στησουμε (απορω πως δεν ηθελε,εδω ακομα και τωρα,βλεπω τη φιγουριτσα σαουρον και πορωνομαι,φανταστειτε τοτε). Ε βαριοταν παντα πριν καν φτασουμε στα μισα,δεν το στησαμε ποτε και σε καποια φαση μου το εκανε δωρο  :damn:  :P Το επαιξα κανα 2 χρονια αργοτερα,στο γυμνασιο,με αλλη παρεα απο το νεο πλεον τμημα. Τοσος κοπος για να καταλαβω οτι τα συνεργατικα παιχνιδια δεν ειναι του γουστου μου (οσο να ναι καλυτερα να παιζουν μπουνιες οι παιχτες μεταξυ τους παρα εναντια στο απροσωπο παιχνιδι :P ). Χροοοονια αργοτερα η "Πανδημια"-αλλο συνεργατικο- θα προσπαθησει να μου αλλαξει γνωμη. Το μονο που θα καταφερει ειναι να με κανει να νιωσω "neutral" ως προς τα συνεργατικα :P

Δευτερο "σοβαρο" παιχνιδι,το age of mythology , το οποιο θα παρω τυχαια απο ενα καταστημα ηλεκτρονικων οπου ειχα παει να μου ψωνισω καποιο παιχνιδι για τον υπολογιστη και επειδη δε βρηκα αυτο που ηθελα (και μαγευτηκα και απο το μεγεθος του κουτιου και το artwork του εξωφυλλου). Μιλαμε το παιχνιδι ενω ειναι γεματο πλαστικα φιγουρακια,αυτα καθιστανται κυριολεκτικα αχρηστα απο τους παραξενους κανονες με τους οποιους γινοταν η μαχη :( . Ακομα θυμαμαι την πρωτη φορα που το παιξαμε με την επιτραπεζιοπαρεα του γυμνασιου. Ειχαν ερθει σπιτι μου απο σαββατο μεσημερι και μεχρι να τους εξηγησω τους κανονες (20+ σελιδες) και να το τελειωσουμε κοντευαν μεσανυχτα (ή νωριτερα,παντως οι γονεις τους τους ειχαν ταραξει στα τηλεφωνα,βραδινο ειχαν φαει σε μενα και λιγο ελειψε να τους κοιμησουμε κιολας :lol: ) Δυστυχως παρα τα ωραια του looks το παιχνιδι ηταν τοσο μετριο (ή εμεις ημασταν ανωριμοι ακομα για να το εκτιμησουμε,αν και η bgg βαθμολογια του δε δειχνει κατι τετοιο..) που μετα απο 4-5 παρτιδες στις συναντησεις επαναφεραμε το risk :P

 

Eκει καπου θα διακοπει (ή μαλλον θα παραμεινει στασιμη) η σχεση μου με το παιχνιδι μεχρι που περασα θεσσαλονικη:χαρτια με γονεις και συμφοιτητες,risk με τους παλιους φιλους οποτε κατεβαινω Αθηνα. Μεχρι που μαζι με το φορουμ, γνωριζω και την εκθεση στο Γαλλικο ινστιτουτο και μαζι με αυτην τους συλλογους επιτραπεζιων της πολης. Ετσι καθε χρονο αυτες τις 2-3 μερες που περναγα απο την εκθεση ελιωνα και στα παιχνιδια (τα παιδια φιλικοτατα και με αντιστοιχο παθος για το χομπυ τους οσο τα μελη της ΛΕΦΙΚ!!) και μετα οτι μπορουσα το παιρνα για την παρεα.Ετσι προεκυψαν και κατι απογευματα απιστευτου καψιματος με avalon,love letter,munchkin,saboteur,wizard,jungle speed κλπ κλπ. Αλλα βλεπω το ποστ και ηδη ειναι τεραστιο,το κοβω εδω και αναλογα με την ανατροφοδοτηση της κουβεντας ξαναμιλαω :)

 

:beer:

Eν τάχει για όσα παιχνίδια ανάφερες:

  • Το Risk είναι ένα πολυ καλό παιχνίδι για αυτό που είναι και πατέρας δεκάδων παιχνιδιών. Αν ο μηχανισμός σου αρέσει αλλά αισθάνεσαι ότι το κλασσικό δε σε καλύπτει πλέον μπορείς να δοκιμάσεις το Risk Legacy.
  • To Trivial δεν είναι παιχνίδι, δηλαδή δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο υπάρχει το ταμπλό το ζάρι και τα κασέρια, καντε τις ερωτήσεις μετράτε σωστό ή λάθος και είναι πιο τίμιο έτσι.
  • Το Lord του Κνίζια είναι αξιοπρεπές μεν, παρωχημένο και όχι κάτι ιδιαίτερο δε. Η επικούρα όμως που έβαλε ο Retroplaymo είναι από τα κορυφαία παιχνίδια - επιγόνους του Ρισκ.
  • Το Age of Mythology θα μπορούσε πολύ καλό παιχνίδι, αλλά εν τέλει είναι μία παπαριά και μισή.

 

Σε υπόλοιπα ειλικρινά ο προσυλητισμός είναι κάτι που δε μ'αρέσει ντιπ, αλλά από την άλλη όποιος θέλει να πληροφορηθεί κάτι, ας μου πει τι θα τον ενδιέφερε ή τι θα του άρεσε και μπορώ να πω γνώμη ή/και προτάσεις

Edited by Kurdy Malloy
  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Ποιός Άρχοντας ρεεεε;;;;; :blob3:

Η αλήθεια βρίσκεται πάνω αριστερά!!!! Γκεγκε;;;  :banana:

 

 

Αντε,επειδη ειναι χρονιαρες μερες και επειδη εισαι και καλο παιδακι..... ;)

 

 

Ε μα καλα τωρα,πιστεψες κι εσυ οτι με το πρωτο θα δεις κατι?..... :P  ....Παρακατω....

 

Ειπαμε ρε αδερφακι μου.....παρακατω......ΩΧΟΥ!!!! :P

 

Εδω εισαι.....αραξε!!!! :D

post-31159-0-63556800-1482494333_thumb.jpg

 

 

 

 

 

 

 

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

 

 

Για  το ηλεκτρονικό Ρισκ έχεις άποψη;

 

Εμένα μου άρεσε γιατί έδινε όντως περισσότερες επιλογές σε σχέση με το κλασικό. Άσε που μπορούσα να παίζω και μόνος χωρις να ψάχνω συμπαίκτες  :banana: 

 

Δεν ξέρω αν το το Legacy είναι κάτι περεμφερές.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Το legacy το χαμε κατα νου τοτε αλλά επειδή βλέπαμε διάφορους να λένε οτι τα legacy παιχνίδια παίζονται κατα κάποιον τροπο μονο μια φορά,προτιμησαμε το άλλο "εξελιγμένο" ρισκ.Απόφαση μάλλον χαζή τώρα που το ξανά σκέφτομαι αλλά οκ,δεν ημασταν εξοικειωμένοι με ηλεκτρονικές αγορες τοτε,ηταν και πιο ακριβό κλπ.

Το war of the ring ηταν μεγάλη βλακεία που δεν το πήρα μετα αλλά τότε δεν το βρισκα ποτε κάτω απο 60-80€,ποσο που δεν μπορουσα να διαθεσω για ενα παιχνιδι που θα έπαιζα 2-3 φορες το χρονο στην καλυτερη!Τα λεφτα αυτα προτιθεμαι να τα δώσω τώρα μονο για το strategy του game of thrones το οποίο είναι επικουρα x 2!

 

Kurdy επειδή φαίνεται οτι το χεις πες μας καμια ιστορία,πως ξεκίνησε το χόμπυ,αγαπημένους τιτλους,καμια φωτο απο τη συλλογή σου,απο που ψωνιζεις!

 

Υγ:Η ξενερα που χω για το age of mythology είναι ακόμη μεγαλύτερη όταν βλέπω ποσο καλά σχόλια απέσπασε το age of empires 3 board game,παιχνιδι που βρίσκονταν δίπλα στο AoM και που απέρριψε μονο και μονο επειδή είχα απολαύσει πολύ περισσότερο το ΑοΜ στον υπολογιστη..Shit happens :)

Edited by dimious
  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Το Age of Empires είναι καταπληκτικό παιχνίδι, πλέον λέγεται νομίζω Glen Drover's Empires για λόγους Microsoft και ακόμα και μένα που έχω παίξει πάνω από 500 διαφορετικά επιτραπέζια, ακόμα με συγκινεί. Έχει βγει και μία πανέμορφη kickstarter έκδοση πέρσι.

 

Βλακείες αυτά για το Legacy. Θα παίξεις 15 φορές υπό μορφή campaign χωρίς καμμία παρτίδα να είναι όμοια με την προηγούμενη ή την επόμενη και στο τέλος θα έχεις ένα custom made Risk με το οποίο θα μπορείς να παίξεις όσες φορές θες. Το ηλεκτρονικό το Risk ή δεν το ξέρω ή δεν έχω καταλάβει για τι μιλάμε.

 

Το War of the Ring αυτή τη στιγμή που μιλάμε υπάρχει κόπια στο marketplace του BGG με 45 ευρώ. Εγώ έδωσα και πήρα το δικό μου γυρω στο 40αρι αν θυμάμαι καλά (το έδωσα γιατί πήρε την καινούργια έκδοση ένας κολητός).

 

Και πάμε στο κρίσιμο ερώτημα στο οποίο θα απαντησω αντίστοιχα με τον τρόπο που είχα απαντήσει και για τα κόμικς. Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να πω κάποια ιστορία λες και πρέπει να εξηγήσω πως απέκτησα κάποιο κουσούρι. Από μικρός έπαιζα  επιτραπέζια όσο και όποτε έβρισκα την ευκαιρία και μεγάλος πλέον όταν άρχισαν να με κουράζουν τα video games και το κυριότερο να με ενοχλεί η αντικοινωνικότητά τους, ξεκίνησα με ένα φίλο αρχικά τις μάχες με μινιατούρες. Σε μαγαζιά και συναντήσεις βρήκα παρέα για παιχνίδι, με κάποιους από αυτούς πλέον είμαστε κολητοί φίλοι στην πάροδο των πολλών ετών, με κάποιους άλλους απλά βρισκόμαστε και παίζουμε.

 

Μακάρι να κέρδιζα το τζόκερ πάντως να προσλάβω 1-2 κοπρόσκυλα για 8ωρο τη μέρα να παίζουμε άνετα και χωρίς πίεση χρόνου και υποχρεώσεων. :SmokingDevil:

 

Τωρα είδα ότι άφησα αναπάντητα ερωτηματα: Πλεον ψωνίζω σχεδόν αποκλειστικά ηλεκτρονικά. Όπως και στα κόμικς ένα 10% παραπάνω το δίνω για να αγοράσω από Ελλάδα, παραπάνω όχι δεν είμαι τόσο μπρούκλης. Αγαπημένα; Ξέρω γω; Ας πούμε 1830, COIN, Command & Colors: Ancients, οι μινιατούρες του Axis & Allies, αλλά πάνω από όλα το συνδυαστικό Axis & Allies:1940.

Edited by Kurdy Malloy
  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Το Ρισκ έχει αρκετά απλούς κανόνες και δεν είναι δύσκολο να παίξεις σε υπολογιστή. Το θέμα πάντα είναι το πόσο εύκολα θα μάθεις τα χούγια της ΑΙ.

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Στο ηλεκτρονικό έχει διαφορές το παιχνίδι. Δίνεις όλες τις εντολές για επιθέσεις μαζί και μετά εκτελούνται, μπορείς να επιτεθείς με συνδυασμό δυνάμεων από πολλές χώρες, υπάρχουν πολυεδρικά ζάρια και μάλιστα διαφορετικά αναλόγως των ταγμάτων που έχεις στη μάχη  και  κάτι τέτοια.

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

A, μάλιστα! Εδώ είμαστε! Παιδιά, παρατηρώ ένα pattern στην παρέα, και νομίζω ότι μου αρέσει πολύ! Καθώς λοιπόν οι περισσότεροι έχουμε το ίδιο πρόβλημα, ότι δεν έχουμε παρέες που να παίζουν, ενώ εμείς έχουμε όλη την καλή διάθεση και την όρεξη για gaming, μήπως να οργανώσουμε ένα game night στη λέσχη επιτέλους; Να φέρω και εγώ το ρημάδι το DiXit που το αγόρασα τελικά φέτος και μάλιστα πήρα την έκδοση Odyssey που είχε προτείνει κάποιος φίλος εδώ, και είναι για έως και 12 παίκτες;!

 

DiXit

 

Για ψηθείτε λέμεεεεεεε! :blob3::yahoo::banana::coffee::spidey_yeah_that:

Edited by Marvel Duck
  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Μια γενικη φωτο της ταπεινης συλογγουλας μου.... :)

 

post-31159-0-50965400-1482583618_thumb.jpg

 

Με καποια οπως: Hotel, Mastermind, Jenga, Risk, Κρεμαλα...εχω παιξει,

τα υποιλοιπα περιμενουν υπομονετικα! :sleep3:

 

 

  • Like 13
  • Respect 1
Link to comment
Share on other sites

Ενδιαφέρον θέμα ανοίξατε. :)

 

Τα επιτραπέζια καλώς ή κακώς είναι αυτά με τα οποία ασχολούμαι πλέον το μεγαλύτερο κομμάτι της μέρας μου. Όχι απαραίτητα παίζοντας όμως..

 

Εξηγώ:

 

- Μικρός έπαιζα αλλά όχι φανατικά και λίγο πολύ τα κλασικά που έχουμε παίξει όλοι.

- Κάπου στο Λύκειο ανακάλυψα Magic: The Gathering και Dungeons & Dragons. Καλώς ή κακώς λόγω πανελληνίων δεν "κάηκα"

- Στο Πανεπιστήμιο βρήκα ολόκληρο community που έπαιζε Magic και κάπου εκεί ξεκίνησε το κάψιμο.

- Κάποια χρόνια μετά και κοντά στα τελειώματα των σπουδών μου, ανακάλυψα τα μοντέρνα επιτραπέζια. Η αρχή ήταν με το DOOM: The Boardgame (αργότερα το έβγαλε και η Κάισσα, στα ελληνικά) και συνέχισα με διάφορα άλλα, είτε μεγάλα είτε μικρά.

- Λίγα χρόνια μετά άρχισα να σκέφτομαι ένα δικό μου παιχνίδι. Έφτιαξα prototype, άρεσε στον κόσμο που το έπαιζε, κέρδισε ένα διαγωνισμό, άρεσε και στην Κάισσα και αποφάσισαν να το εκδώσουν. Και κάπως έτσι βγήκε το Souvlaki Wars.

- E, συνέχισα στον ελεύθερο μου χρόνο να σχεδιάζω παιχνίδια (Among the Stars, Παλέρμο: Το Μεγάλο Ξεκαθάρισμα, Sing It! κλπ) μέχρι που - λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων - σταμάτησα να έχω ελεύθερο χρόνο

- Κάπου εκεί λοιπόν, πήρα την απόφαση να αφήσω την "κανονική" μου δουλειά και να ασχοληθώ πλήρως με το game design. Αυτό κάνω λοιπόν εδώ και δυόμιση περίπου χρόνια.

- Πλέον εργάζομαι στην Artipia Games, την πιο γνωστή (στο εξωτερικό) ελληνική εταιρεία επιτραπεζίων (η Κάισσα πχ είναι πολύ γνωστή και διαδεδομένη στην Ελλάδα, δε βγάζει όμως τίτλους στο εξωτερικό - η Artipia ουσιαστικά κάνει το αντίθετο, βγάζει τίτλους στα αγγλικά, απευθυνόμενη στο κοινό του εξωτερικού που είναι πολύ μεγαλύτερο).

 

(φαντάζομαι είναι αυτονόητο ότι επέλεξα την 1η επιλογή στο poll ε; )

 

Γενικά να πω για όσους δεν ξέρουν ότι το επιτραπέζιο παιχνίδι είναι τραγικά παρεξηγημένο στη χώρα μας, σε βαθμό αηδίας. Οι περισσότεροι όταν ακούνε επιτραπέζια πάει το μυαλό τους σε Monopoly, Risk, Taboo, και Trivial τα οποία δεν είναι ούτε το 0,001 % του τι υπάρχει εκεί εξώ από παιχνίδια - πρόκειται για σταγόνα στον ωκεανό. Σκεφτείτε για παράδειγμα ότι μόνο φέτος, στη μεγαλύτερη διεθνή έκθεση επιτραπεζίων που γίνεται στη Γερμανία (Έσσεν) οι νέοι τίτλοι που παρουσιάστηκαν (μόνο νέοι - δε μιλάμε και για παλιότερα παιχνίδια που τα είχαν διαθέσιμα οι εταιρείες στα περίπτερα τους) ήταν περίπου 1.100. Και μιλάμε για παιχνίδια που καλύπτουν πραγματικά όλα τα γούστα. Από μικρά, γρήγορα παιχνιδάκια των 5 λεπτών μέχρι μεγαθήρια των 5-6 ωρών και βάλε! Και με θεματολογίες που καλύπτουν ότι σχεδόν μπορεί να περάσει από το μυαλό σας!

 

Δυστυχώς, στην Ελλάδα η νοοτροπία που υπάρχει είναι ότι τα επιτραπέζια είναι για παιδιά. Ή αν όχι για παιδιά, για "geeks" / "σπασικλάκια" που δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν. Κάτι γίνεται με τα παιχνιδοκαφέ τα τελευταία χρόνια και σε συνδυασμό με την έκδοση στα ελληνικά, πετυχημένων τίτλων του εξωτερικού, σιγά σιγά όλο και περισσότερος κόσμος μαθαίνει για αυτά. Υπάρχει όμως ακόμα πολύς δρόμος να καλυφθεί! Ζήτημα είναι για παράδειγμα αν μέσα στα επόμενα χρόνια μεταφραστούν στα ελληνικά 20 από τα φετινά 1100.  Είδωμεν!

 

Αυτά από μένα.

 

Cheers! :beer:

  • Like 13
Link to comment
Share on other sites

Βαγγέλη θα μπορούσες να συμπληρώσεις και ότι στα 20 αυτά παιχνίδια οι ελληνικές παραγωγές ΔΕΝ συμπεριλαμβάνονται. Δυστυχώς. Την ώρα που δεν υπάρχει πολωνέζικο παιχνίδι χωρίς πολωνικό μάνουαλ. Πάντως καλό είναι να ξέρει το εν λόγω φόρουμ ότι ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στα επιτραπέζια εν Ελλάδι είναι παλιό μέλος του.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Μια δυό φορές ένα dixit.

 

Κάπου έχω καταχωνιασμένα κάτι jenga, κάτι Μονόπολυ και κάτι άλλα, που αμφιβάλλω αν μπορώ πλέον να τα βρω.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

  • 3 months later...

Πέρασα το απόγευμα παίζοντας Munchkin: O Iππότης της Αποκαλύψεως. Χιουμοριστικό και διασκεδαστικό, με πολλά RPG στοιχεία και αρκετό βάθος που σίγουρα δεν μπόρεσα να εκτιμήσω στις λίγες ώρες που ασχολήθηκα. Φαίνεται ότι δεν κατέχει άδικα τόσο περίοπτη θέση στα καρτοεπιτραπέζια.

Έπαιξα, επίσης, πολύ γρήγορα και επιφανειακά μια έκδοση του Κατάν. Δεν είμαι σίγουρος ότι το παίζαμε σωστά, αλλά φάνηκε πολύ πιο απλοϊκό και μονότονο.

Αύριο το μενού έχει Σκοτεινές Υποθέσεις: Λονδίνο 1888, με σκοπό να αποφασίσω πιο από τα τρία γίνεται δικό μου εν όψη της ονομαστικής μου εορτής :D (εδώ, αν θέλετε, κάντε την πρότασή σας). Πάω να μελετήσω τους κανόνες!

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Κανένα :P Ενταξει το Καταν δεν ειναι τοσο ασχημο,καλο ειναι. Οι σκοτεινες υποθεσεις ειναι ψιλο κουμ καν με θεμα το Σερλοκ Χολμς,οχι κατι το ιδιαιτερο (τιποτα δε μπορει να ξεπερασει το απολυτο χαρτιοπαιχνιδο που λεγεται τιτσου :P) το μαντσκιν μπορω να πω οτι αν και το χω λιωσει πλεον σχεδον το σιχαινομαι, και οσοι μου το ζητανε να το φερω στον καφε να παιξουμε βαριεεεμαι τοσο πολυ να το εξηγω ξανα και ξανα και μετα να παιζω, που ειναι τοσο ραντομ και που η παρτιδα μπορει να κρατησει απο μιση ωρα μεχρι 2ωρο. Ασε που στο ενδιαμεσο εχεις τσακωθει και 50 φορες με τον καθενα. Ειναι παιχνιδι που "χαλαει φιλιες" και πρεπει να προσεξεις πολυ σε τι ειδους παρεες το εμφανιζεις,γιατι καποιοι τα παιρνουν πολυ σοβαρα.

Για προτασεις ειναι λιγο πιο περιπλοκο το πραγμα μιας και εξαρταται και απο το τι τυπος παιχνιδιων σου αρεσει οσο και απο τα ατομα. Προσωπικα αν και δεν εχω προβλημα και με μερικα συνεργατικα (ghost stories,pandemic) μου αρεσει να ειμαι αντιπαλος με τους αλλους παικτες, απλα προτιμω να μην ειναι τα παιχνιδια τοσο "take that!"... Παιχνιδια δηλαδη οπου ελεγχεις τους εργατες σου και το "ταμπλο σου" και προσεχεις να κανεις ο,τι καλυτερο μπορεις εσυ για σενα χωρις να παιζεται ολο το παιχνιδι στο ποσο θα χαλασεις το παιχνιδι του αντιπαλου μου αρεσουν. Τετοια ειναι η λιθινη εποχη, το caylus, το 7wonders, το κλασικο carcassonne κλπ

Απο την αλλη μπορει να σου αρεσουν τα πιο αφηρημενα παιχνιδια παρεας,πχ dixit,mysterium ή τα παιχνιδια επιδεξιοτητας jungle speed κλπ. Μπορει να ειστε πιο μεγαλη παρεα και να θελετε ενα παιχνιδι τυπου παλερμο με κρυφους ρολους κλπ. Εκει μονο Αβαλον,παιχνιδι στο οποιο παιζει πραγματικα να εχω παιξει πανω απο 500 παρτιδες! Βαρια σε αυτην την κατηγορια θα εβαζα και το bang και το saboteur αλλα δεν πιανουν μια μπροστα στο αβαλον. 

Γενικα η κουβεντα μπορει να τραβηξει πολυ :P

Edited by dimious
  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Από αυτά που γράφεις μου κάνουν κλικ τα παιχνίδια επιδεξιότητας και αυτά με τους κρυφούς ρόλους. Αλλά για την ώρα πρέπει να επιλέξω ένα από τα τρία. :P

Όσο γι' αυτό που γράφεις για τους τσακωμούς και τις αντιδικίες θα συμφωνήσω. Αν παίζεις με λάθος άτομα δεν υπάρχει περίπτωση να μην τσακωθείς. Το Munchkin είναι ο ορισμός αυτού του "take that" και επειδή μπορείς να παρέμβεις ανά πάσα στιγμή στο γύρο του άλλου είναι φτιαγμένο για καβγάδες. Αλλά εντάξει, θέλω να πιστεύω πως τόσο εγώ όσο και τα άτομα που παίζω έχουμε μια σχετική ωριμότητα (lol). Αν με ενοχλεί κάτι στα επιτραπέζια είναι οι συνεργασίες/συμφωνίες, γιατί αν κάποιος αρνείται να διαπραγματευτεί κάποιες φορές το παιχνίδι δεν μπορεί να προχωρήσει.

Τίτσου ομολογώ ότι δεν έχω παίξει ποτέ μου.

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.