Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'DISNEY'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις
  • Dhampyr Diaries
  • Περί ανέμων και υδάτων

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Πού είναι ο Λούντβιχ να μας θαυμάσει; Επειδή με έχει απασχολήσει αρκετά το θέμα, όσο ψάχνω, τόσο βρίσκω ενδιαφέροντα ευρήματα πάνω στην ακαδημαϊκή κάλυψη των Disney κόμικς γενικώς. Δεν μιλάμε για άρθρα που έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, διαδίκτυο, βιβλία κλπ. Αναφερόμαστε καθαρά στον ακαδημαϊκό τομέα. Διπλωματικές εργασίες που μπορεί να έχουν γίνει στα πλαίσια κάποιου μεταπτυχιακού ή διδακτορικού, όπως και δημοσιεύσεις στα λεγόμενα journals, τα οποία θα μπορούσαν να αποδοθούν ως «επιστημονικά περιοδικά». Δημοσιεύσεις δηλαδή που μπαίνουν στην διεθνή βιβλιογραφία και συμβάλουν στην επιστημονική κοινότητα. Για να μην φτιάχνουμε κάθε φορά διαφορετικό θέμα, θα βάζουμε εδώ πέρα ό,τι βρίσκουμε, για να έχουμε σουλουπωμένα τα πάντα. Κάποια τα είχα βάλει και παλιότερα σε ξεχωριστά threads, όμως τα βάζω κι εδώ μαζί με διάφορα άλλα ακόμα. Ακολουθούν χρονολογικά: 2011, Μεταπτυχιακή διατριβή: Unca Don and Unca Scrooge’s Guide to History. Representations of the Past in the Disney Comics of Don Rosa. Petra Kotro. Επίσης εδώ. 2011, Δημοσίευση: The Triumvirate of Evil: Major Villains of Don Rosa's Donald Duck. Από την Katja Kontturi. 2012, Δημοσίευση: Not Brains, Just Voodoo: A Zombie in Disney's Donald Duck Comics. Από την Katja Kontturi. 2014, Διδακτορική διατριβή: Duckburg - a gate between two worlds. Don Rosa's Disney Comics as Postmodern Fantasy. Από την Katja Kontturi. Επίσης εδώ. 2015, Δημοσίευση. Bursting Money Bins, The ice and water structure. Από τον Franco Bagnoli. 2016, Δημοσίευση. Delicious ice creams in Plain Awful. Why does salt thaw ice ? Από τον Franco Bagnoli. 2017, Δημοσίευση. Science fiction parody in Don Rosa's "Attack of the the Hideous Space-Varmints" από την Katja Kontturi. Επίσης εδώ.
  2. Οκ, ήρθε επιτέλους κι αυτή η ώρα. Στις 4-6 Μαϊου 2018, θα έχουμε την τιμή να γνωρίσουμε τον Marco Gervasio στο The Comic Con 4, στο Βελλίδειο. Χωρίς πολλά πολλά, πάμε να δούμε τι επιλογές έχουμε. Συνοπτικά: Οι δημοσιευμένες ιστορίες του στην Ελλάδα (με βαθμολογική ταξινόμιση). Δεν περιλαμβάνονται μονοσέλιδες. Τα δημοσιευμένα εξώφυλλά του στην Ελλάδα Πατήστε στα από πάνω links και δείτε ποια τεύχη έχετε. Πάμε και για μερικές αναλυτικότερες προτάσεις τώρα. : 1) Τα must have. 5 θεματικά τεύχη με τον Φαντομία, με δικά του εξώφυλλα και κεντρική ιστορία. Κόμιξ #4 (Β' περίοδος) - Φαντομίας Μίκυ Μους #98 (Β' περίοδος) - Παρελθόν χωρίς μέλλον (Πρωταγωνιστεί ο Φάντομ Ντακ σε ιστορία πρόλογο του Φαντομία) Μίκυ Μάους #142 (Β' περίοδος) - Ο θησαυρός του Δόγη Μίκυ Μάους #144 (Β' περίοδος) - Ο αριστοκράτης πίσω από την μάσκα Μίκυ Μάους #193 (Β' περίοδος) - Ο κλέφτης & ο μεγιστάνας (από τις καλύτερες ιστορίες του για εμένα btw 2) Λοιπά τεύχη με ιστορίες του Φαντομία, όμως χωρίς εξώφυλλα. Δεν έχουν βγει άλλα εξώφυλλα με τον Φαντομία στην Ελλάδα. Από εδώ και πέρα βλέπουμε τεύχη με ιστορίες του Φαντομία, που χρησιμοποιούν εξώφυλλα άλλων σχεδιαστών. Αλμανάκο #174 - Η σκιά του Φαντομία. Σημαντική ιστορία πρόδρομος του σύμπαντος του Φαντομία. Αποτέλεσε έναυσμα για την μετέπειτα δημιουργία του ήρωα. Αλμανάκο #222 - Ο θησαυρός της Ντομινίκ Φαντομινίκ. Αντίστοιχο με το παραπάνω, δεν εμφανίζεται ο γνωστός πλέον Φαντομίας. Πρωταγωνιστεί ο Φάντομ Ντακ. Κόμιξ #5 (Β' περίοδος) - Η απόδραση του Φαντομία Κόμιξ #6 (Β' περίοδος) - Ληστεία εν πλω Μίκυ Μους #91 (Β' περίοδος) - Το μυστικό του Φαντομία Μίκυ Μους #136 (Β' περίοδος) - Ντακφαγκόρ Μίκυ Μάους #137 (Β' περίοδος) - Ησυχία στην αίθουσα (ιστορία σε στυλ βουβού Α/Μ κινηματογράφου) Μίκυ Μάους #138 (Β' περίοδος) - Η κατάρα του Φαραώ Μίκυ Μάους #139 (Β' περίοδος) - Το όγδοο θαύμα του κόσμου Μίκυ Μάους #140 (Β' περίοδος) - Ο Φαντομίας στα χιόνια Μίκυ Μάους #141 (Β' περίοδος) - Τα λάφυρα των Μπάσκερβιλ Μίκυ Μάους #143 (Β' περίοδος) - Η μάσκα του Φου Μαν Αψιού (το εξώφυλλο μοιάζει δικό του, όμως είναι του Giorgio Cavazzano) Μίκυ Μάους #192 (Β' περίοδος) - Τα δαχτυλίδια του Καλιόστρο 3) Θεματικά τεύχη με δική του ιστορία & εξώφυλλο, εκτός του Φαντομία. Μίκυ Μάους #2263 - Χαμένοι στο πουθενά Μίκυ Μάους #2397 - Ρεσάλτο από το παρελθόν (το καλύτερο ίσως θεματικό τεύχος εκτός Φαντομία) Μίκυ Μους #2421 - Ήρθε η ώρα του μεγάλου ντέρμπυ (θεματικό ποδοσφαιρικό τευχάκι, όλες οι ιστορίες είναι δικές του) Μίκυ Μάους #2436 - Επιχείρηση όλεθρος Γ' μέρος (αντίστοιχα, μόνο το τρίτο μέρος έχει εξώφυλλο & ιστορία δικά του) Μίκυ Μάους #24 (Β' περίοδος) - Δυο γείτονες στο πέλαγος Μίκυ Μάους #32 (Β' περίοδος) - Μίκυ Ρέηντζερ Μίκυ Μάους #78 (Β' περίοδος) - Τέρμα τα γκάζια Μίκυ Μάους #94 (Β' περίοδος) - Η μεγάλη απόδραση Μίκυ Μάους #170 (Β' περίοδος) - Αγόρια εναντίον κοριτσιών 4) Μεγάλα Σήριαλ με ιστορίες του (επειδή είναι σύντομη και αναγνωρίσιμη σειρά). Βέβαια τα δύο τελευταία Σήριαλ είναι δύσκολο να βρεθούν πλέον, όμως τα αναφέρουμε όπως και να 'χει :P. Μεγάλα Σήριαλ #13 - Επιθεωρητής Μίκυ Μάους & τα μυστήρια του Παρισιού. Οι ιστορίες "Υπόθεση Νο 342: Οι εξαφανισμένες δημοσιότητες" και "Υπόθεση Νο 421: Η κλοπή του μυστικού του κράτους" είναι δικές του. Μεγάλα Σήριαλ #15 - Ο άρχοντας των μάγων: Το τουρνουά. Η ιστορία αποτελείται από 10 μέρη, στα οποία έχουν δουλέψει πολλοί διαφορετικοί σχεδιαστές. Ο Gervasio έχει φτιάξει το 2ο και 9ο μέρος, δηλαδή "Οι αιώνιοι βάλτοι" και " Η επιστροφή του φαντάσματος". Μεγάλα Σήριαλ #10 - Αστρόπλοιο $ Μακ Ντακ. Ιστορία σε 4 μέρη. Το τρίτο μέρος ονόματι "Ο κοσμοπειρατής" είναι του Gervasio. Μεγάλα Σήριαλ #14 - Φάντομ εναντίον όλων. Αντίστοιχα ιστορία χωρισμένη σε μέρη. Το δικό του κομμάτι είναι το "Φάντομ Ντακ εναντίον Ηλέκτρας". Οι προσωπικές μου επιλογές: Με σειρά προτεραιότητας, θα προτιμήσω να πάρω τζίφρες στα 3 τεύχη Κόμιξ (4-6) που έχουν ιστορίες του με τον Φαντομία. Δεύτερα στην λίστα πάνε τα 4 τευχάκια Μίκυ Μάους που ανέφερα στην αρχή, με ιστορία & εξώφυλλο του Φαντομία. Από εκεί και πέρα, αν περισσέψει χώρος, θα δώσω το ΜΜ 2397 - Ρεσάλτο στο παρελθόν, το Αλμανάκο 174 με την ιστορία πρόλογο του Φαντομία, το ΜΜΒ #137 με την ιστορία χωρίς λόγια του Α/Μ κινηματογράφου, και ίσως και κάνα δυο ακόμα αντίστοιχα με ιστορίες που έχω ξεχωρίσει. Τεύχη της Καθημερινής μπορείτε να προμηθευτείτε από το μαγαζί της στο κέντρο της Αθήνας, Πανεπιστημίου 49 Στοά Αρσακείου. Τηλ 210.33.16.825. Τεύχη Τερζόπουλου μπορείτε να βρείτε μεταχειρισμένα σε παλαιοβιβλιοπωλεία, όπως και από το online μαγαζί του ίδιου (αν και σε πιο τσιμπημένες τιμές). Παλαιότερα threads για προτάσεις άλλων δημιουργών, μπορείτε να βρείτε παρακάτω: Προτάσεις ιστοριών για το signing του Giorgio Cavazzano Προτάσεις ιστοριών για το signing του Paolo Mottura Προτάσεις ιστοριών για το signing της Silvia Ziche Προτάσεις ιστοριών για το signing του Fabio Celoni Προτάσεις ιστοριών για το signing της Giada Perissinotto Προτάσεις ιστοριών για το signing του Lorenzo Pastrovicchio Προτάσεις ιστοριών για το signing του Claudio Sciarrone
  3. Ο Κάστυ δημοσίευσε στην επίσημη σελίδα του στο facebook ότι έχει έτοιμη μια νέα ιστορία η οποία αποτελεί παρωδία του Ιταλικού Μάρτιν Μύστερ, του Αλφρέντο Καστέλι. Συγκεκριμένα αυτή η ιστορία έχει τον τίτλο Μίκυ Μύστερ και Orobomis, η πόλη που απομακρύνθηκε. Η ιστορία θα δημοσιευτεί τον Μάρτιο του 2018 σε δυο τεύχη του περιοδικού Topolino. Ο Κάστυ δέχτηκε με χαρά να απαντήσει τις ερωτήσεις μας όσον αφορά την συγκεκριμένη ιστορία αλλά και για μερικά πράγματα για τον ίδιο. Ευχαριστούμε πολύ τον Κάστυ και για την μετάφραση της συνέντευξης από τα Ιταλικά τον @JohnnyMZ του docmz. Η νέα ιστορία, θα είναι βασισμένη σε κάποια ιστορία του Μάρτιν ή θα είναι μια νέα ιστορία βασισμένη όμως στο σύμπαν του Μάρτιν Μύστερ; Μπορείς να μας πεις κάποια πράγματα σχετικά με την υπόθεση; Το εναλλακτικό εξώφυλλο σχετικό με την ιστορία του Κάστυ. Η ιστορία είναι βασισμένη σε ένα πρωτότυπο θέμα το οποίο έγραψα ο ίδιος. Δεν είναι συνεπώς μία παρωδία ή διασκευή από κάτι που υπήρχε ήδη. Προφανώς όμως περιλαμβάνει όλα τα τυπικά στοιχεία του σύμπαντος του Μάρτιν Μύστερ το οποίο σύμπαν έχει πολλά κοινά στοιχεία με αυτό του Μίκυ, ειδικά το περιπετειώδες μέρος εάν σκεφτούμε τις περιπέτειες με την συμπρωταγωνίστριά Κλάρα Λοφτ. Σε αυτήν την περιπέτεια, ο Topin (Μίκυ- Μάρτιν), η Dinni (Μίννι - Ντιάνα) και ο Scava (Γκούφυ - Τζάβα) αρχίζουν να ψάχνουν για μία μυστηριώδη πόλη που αναφέρεται στα κείμενα και τις ζωγραφιές ενός από τους πιο αρχαίους πολιτισμούς. Το μυστήριο τίθεται από το γεγονός ότι κάθε φορά αναφέρεται σε έναν διαφορετικό τόπο και ο Μίκυ Μάρτιν πρέπει συνεπώς να ανακαλύψει πώς είναι δυνατόν μία ολόκληρη πόλη, να μεταφέρεται στην πάροδο των αιώνων. Η ιστορία είναι χωρισμένη σε 2 επεισόδια και είναι πλούσια σε μυστήριο και ανατροπές. Στην νέα σου ιστορία που είναι παρωδία του Μάρτιν Μύστερ, έχεις αναλάβει εξ ολοκλήρου το σενάριο; Ήταν δύσκολη η μεταφορά του κανονικού κόμικ σε Ντισνεϊκή έκδοση σεναριακά; Γενικά, για ποιους σου αρέσει να γράφεις πιο πολύ σενάρια; Ναι, εγώ έγραψα το θέμα και ολόκληρο το σενάριο. Αρχικά προβλεπόταν ακόμα μία συνεργασία με τον Αλφρέντο Καστέλι αλλά εκείνος αφού διάβασε το δικό μου κομμάτι είπε ότι ήταν ήδη τέλειο έτσι και αρκέστηκε σε μία «επίβλεψη». Το γεγονός αυτό είναι προφανές ότι μου έδωσε μία τεράστια χαρά. Δεν ήταν δύσκολο να προσαρμόσω τους χαρακτήρες του Μπονέλι στο Ντισνεϊκό σύμπαν. Όπως έλεγα, ο Μάρτιν και ο Μίκυ έχουν πολλά κοινά. Το πιο διασκεδαστικό πράγμα ήταν η μεταμόρφωση του Τζάβα σε Γκούφυ. Στην ιστορία πράγματι ο Σκάβα* – Γκούφυ, είναι ένας γκουφοειδής Νεάντερταλ με μία ασταμάτητη επιθυμία να… σκάψει και η μόνη λέξη που ξέρει να λέει είναι «Γιουκ». Δουλεύω ευχάριστα με όλους τους χαρακτήρες του Μίκυ Σίτυ και ο Μίκυ είναι προφανώς ο αγαπημένος μου. Ωστόσο μου αρέσει πάρα πολύ ο Ήτα Βήτα και ο Ατομίνο Μπιπ Μπιπ, ο οποίος όμως είναι ένας χαρακτήρας πραγματικά πολύ περίπλοκος για να «χωνευτεί» εξ αιτίας των δικών του υπερδυνάμεων που τον κάνουν πρακτικά ανίκητο. * (Στα ιταλικά, scavare είναι το ρήμα σκάβω και ο χαρακτήρας λέγεται Σκάβα οπότε σκάβει). Διαβάζατε εσείς μικρός ιστορίες του ήρωα και σας ενέπνευσε να κάνετε μια ντισνεϊκή παρωδία του ή ήταν ιδέα του επιτελείου του Topolino να την αναλάβετε; Είστε φαν του Μάρτιν; Η ιδέα ήταν γενικά στον αέρα επειδή ήδη στο παρελθόν ο Αλφρέντο Καστέλι είχε δείξει εκτίμηση για τις ιστορίες μου που είχαν μυστηριώδη θεματολογία και μας είχε τύχει να συζητήσουμε γι’ αυτό το θέμα όποτε τύχαινε να συναντιόμαστε στις εκδηλώσεις/cons. Αυτό το καλοκαίρι έτυχε να ξαναβρεθούμε και να καθόμαστε δίπλα δίπλα κατά την διάρκεια ενός πρωινού (σε μία εκδήλωση) και εγώ του διηγήθηκα όλο το διάγραμμα της ιστορίας Orobomis. Του άρεσε πολύ και από εκεί ξεκίνησε η πρόταση στην σύνταξη η οποία κατ’ ευθείαν έδειξε ενθουσιασμό στο άκουσμα της ιδέας. Πράγματι εκτιμώ τον Μάρτιν Μύστερ αν και για να πω την αλήθεια δεν διαβάζω τις ιστορίες του εδώ και πολύ καιρό, αλλά αυτό επειδή γενικά διαβάζω σχεδόν ελάχιστα κόμικς κατά την γνώμη μου. Ο ελεύθερος χρόνος είναι ελάχιστος. Από μικρός όμως τον ακολουθούσα συχνά καθώς από μικρός ήμουν πάντα ενθουσιώδης με ό,τι είχε μυστήριο, φανταστική αρχαιολογία, τρόμο κλπ. Διαβάσατε την ιστορία Ντύλαν Μάους των Μοττούρα και Φαράτσι για να αντλήσετε έμπνευση σχετικά με τον τρόπο προσαρμογής ηρώων εκτός Ντίσνεϋ στο καστ του Μίκυ ή προτιμήσατε να κινηθείτε σε άξονες τελείως δικούς σας; Ναι, έχω διαβάσει την ιστορία, έτσι όπως διαβάζω σχεδόν όλες τις περιπέτειες με τον Μίκυ που δημοσιεύονται. Αλλά όπως έλεγα πριν, δεν υπήρξε μεγάλη δουλειά στην προσαρμογή. Η μόνη ιδιαιτερότητα που προσέθεσα στον κλασικό Μίκυ, είναι μία χαρακτηριστική λογοδιάρροια. Ένα μειονέκτημα που κάθε τόσο βγαίνει στον Μάρτιν, το οποίο όμως αντιμετωπίζεται με μεγάλη συμπάθεια. Μπορείτε να μας πείτε 2 λόγια για τους χαρακτήρες και πως ας πούμε ο Μίκυ συγκρίνεται με τον Μάρτιν, ο Γκούφυ με τον Τζάβα, η Μίννι με την Νταϊάνα; Θα έχουμε τον Πήτ και το Μαύρο Φάντασμα να έχουν κάποιο ρόλο στην ιστορία; Ο Μίκυ Μάρτιν είναι ελαφρώς πιο σίγουρος για τον εαυτό του συγκριτικά με τον κλασικό Μίκυ. Είναι σίγουρα πιο καλλιεργημένος (κάνει τον συγγραφέα εκτός από τον περιπετειώδη) και τον έκανα επίσης λίγο χαζούλη εδώ κι εκεί, αλλά πάντα με συμπαθητικό τρόπο. Η Μίννι Νταϊάνα είναι μία αρραβωνιαστικιά κατανοητική και ερωτευμένη, και συγκριτικά με την κλασσική Μίννι, είναι σίγουρα λιγότερο «κολλιτσίδα». Για τον Γκούφυ Σκάβα, μιλήσαμε ήδη. Μένει λοιπόν ο Σεργκεϊ Ορλωφ που στην ιστορία ερμηνεύεται ο ρόλος του από τον Μαύρο Πητ. Πράγματι, πολλοί σε αυτόν τον ρόλο περιμένανε το Μαύρο Φάντασμα, ακόμα περισσότερο λόγω μίας φυσικής ομοιότητας. Προτίμησα και επέλεξα τον Μαύρο Πητ επειδή κατά βάθος εκείνος είναι ο πιο κλασικός αντίπαλος και αυτή η έχθρα του με τον Μίκυ αντικατοπτρίζει ιδανικά αυτήν ανάμεσα στον Μάρτιν και τον Όρλοφ. Μετά από αυτή την ιστορία έχεις έτοιμο κάτι άλλο που θα μπει σύντομα στο Topolino; Θα μπορούσες να μας πεις μερικές λεπτομέρειες για τις ιστορίες όπως Η Πόλη Δίχως Ουρανό (The City Without a Sky); Εκτός από το Orobomis, θα βγει σύντομα το «Κάστρο στο Φεγγάρι» και με την αφορμή των γενεθλίων του Μίκυ, η νέα ιστορία που φτιάχνω μαζί με τον Massimo Bonfatti. Το πρώτο είναι ένα μυστήριο φαντασίας στο οποίο ο Μίκυ και ο Γκούφυ ανακαλύπτουν ότι το φεγγάρι δεν είναι τόσο ακατοίκητο όπως μοιάζει. Η άλλη αντίθετα, είναι η ιδανική συνέχεια του «Όλα αυτά θα συμβούν χθες» και ο Μίκυ θα κάνει εκ νέου το ζευγάρι με τον ίδιο του τον νεαρό εαυτό του για να αποτρέψει ένα διαβολικό πλάνο το οποίο έχει οργανώσει ο… λοιπόν θα το δείτε. Η πόλη χωρίς ουρανό έχει μείνει στάσιμη προς το παρόν, όμως πιθανότατα θα ξεκινήσω να δουλεύω πάνω σε αυτό μετά το καλοκαίρι, και δεν βλέπω την ώρα, αφού ο Ατομίνο Μπιπ Μπιπ είναι ένας από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες. Πάντως στην Ελλάδα ανυπομονούμε πάρα πολύ την νέα σου ιστορία. Μιας και μιλάμε για την Ελλάδα.. Στην χώρα μας η πρώτη σου ιστορία που ξεχώρισε, ήταν Ο Κόσμος του Μέλλοντος όταν δημοσιεύτηκε στο Μίκυ Μάους το 2010, το αντίστοιχο Topolino της Ελλάδας. Έχεις σκεφτεί να αξιοποιήσεις με τον ίδιο τρόπο άλλες ιστορίες του Γκότφρεντσον; Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και τον θαυμασμό. Αγαπώ πολύ τις δουλειές των Γκόντφρεντσον & Σκάρπα, και για εμένα είναι ευχαρίστηση να μπορώ να ξανασχεδιάσω κάποιους από τους χαρακτήρες τους, όπως για παράδειγμα τον Δάντη Ρίμα (ο κατάσκοπος με τις ρίμες) και τον Ατομίνο Μπιπ Μπιπ. Είναι βέβαια και μία μεγάλη ευθύνη, επειδή πρόκειται για χαρακτήρες που έχουν συμβάλλει στην διαμόρφωση της ιστορίας του Μίκυ γενικά και υπήρχε το ρίσκο να μην σταθώ αντάξιος του πήχη που είχαν θέσει τα αριστουργήματα του παρελθόντος. Χρειάστηκε λοιπόν να ασχοληθώ πολύ για να δημιουργήσω αυτές τις νέες ιστορίες που δεν ήταν απλά συνέχειες ή νέες αποδόσεις αυτών των παραμυθένιων ιστοριών. Δεν έχω στο πρόγραμμα άλλες ανασκαφές χαρακτήρων ούτε έχω στο πρόγραμμα να γράψω ιστορίες που αναφέρονται σε άλλες κλασικές. Στο μέλλον θα ήθελα αντίθετα να φτάσω στο κλείσιμο του κύκλου της Ατλαντίδας με την Κλάρα Λοφτ και να αφιερωθώ επίσης στην Ρίτσα Πεσκαντρίτσα για την οποία έχω ήδη στο συρτάρι αρκετές ωραίες καινούργιες ιστορίες. Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι δεν θα χρησιμοποιήσετε χαρακτήρες όπως τον Δάντη Ρίμα και τον Μίκλος σε μελλοντικές ιστορίες; Και οι δυο αυτοί χαρακτήρες έχουν τόσο μεγάλο δυναμικό. Ήλπιζα να διαβάσουμε μις ιστορία σχετική με τον Μίκλος κάποια στιγμή. Αυτό που μου άρεσε πολύ με αυτούς επισήμανα είναι ότι ο Μίκυ έτσι έχει πιο ιδιαίτερους κακούς και μπαίνει σε διαφορετικών ειδών μπελάδες. Αυτό που εννοούσα είναι ότι δεν έχω κάποια συγκεκριμένα σχέδια να τους χρησιμοποιήσω ξανά, αυτή τη στιγμή. Αλλά, ποιος ξέρει, ίσως στο μέλλον τους χρησιμοποιήσω. Χρειάζομαι απλά μια καλή ιδέα. Θα ήθελες να πεις κάτι τελευταίο στους Έλληνες αναγνώστες σου; Σας ευχαριστώ όλους για τον θαυμασμό που δείχνετε για την δουλειά μου. Ευχαριστώ! Δυστυχώς μέχρι τώρα, μία σειρά από περιστάσεις με έκαναν να μην έρθω σε κάποιο φεστιβάλ κόμικς αλλά σας υπόσχομαι ότι θα το κάνω μόλις αυτό καταστεί δυνατόν. Ένα μεγάλο ζεστό χαιρετισμό σε όλους, και συνεχίστε να αγαπάτε τον Μίκυ, σας έχει ανάγκη. -Κάστυ Η συνέντευξη στην ΚΟΜΙΞ Wiki. Οι ερωτήσεις έγιναν από τους @PhantomDuck, @alexoni97 και @ΚΟΜΙΞ
  4. Το 1988, οι Εκδόσεις Χελώνα, κυκλοφορούν σκληρόδετα, εκπαιδευτικά pop-up βιβλιαράκια, με ηρώα τον Μίκυ Μάους. Σκοπός αυτών των βιβλίων, ήταν να μάθουν τα μικρά παιδιά, με διασκεδαστικό τρόπο για τα χρώματα, τα σχήματα, τα αντίθετα και τους αριθμούς. Οι σειρά αριθμούσε 4 βιβλία Ο Μίκυ και τα Χρώματα Ο Μίκυ και τα Σχήματα Ο Μίκυ και τα Αντίθετα Ο Μίκυ και οι Αριθμοί
  5. Στο Αλμανάκο #148 του 2003, υπήρχε η ακόλουθη διαφήμιση που απευθυνόταν σε επίδοξους (ή και νυν?) συνδρομητές του περιοδικού: Η εικόνα που παρουσιάζει νομίζω ότι είναι από τις Νέες Περιπέτειες του Φάντομ, έστω και εάν το 2003 ο Τερζόπουλος δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα τη σειρά αυτή. Προσωπικά δεν έχω δει ποτέ μου την αφίσα αυτή, και απ'ότι βλέπω δεν έχει παρουσιαστεί ούτε στο φόρουμ (ούτε στο inducks). Την έχει κάποιος? Γνωρίζετε αν τελικά πράγματι κυκλοφόρησε??
  6. Πριν λίγο καιρό είχα σχολιάσει ένα θέμα στην ιστοσελίδα του φίλτατου @Kriton (comics loft) σχετικά με μια μπαλίτσα που χρησιμοποιήθηκε από τους Φατσίνι και Κάστυ σε δύο ιστορίες: Το Φάντασμα του Φρίξμπουργκ & Το Κουκλοθέατρο του Τρόμου. Εκτός από ένα σύντομο σχόλιο του Κρίτωνα, δεν μπόρεσα να βρω κάποια άλλη σχετική πληροφορία. Παραθέτω πιο κάτω το σχόλιο μου από το comics loft, σχεδόν αυτούσιο, σε περίπτωση που θέλετε να σχολιάσετε. Δεν θα χρησιμοποιήσω το κουτάκι του spoiler, γι'αυτό όσοι δεν διαβάσατε και τις δύο ιστορίες, να επανέλθετε κάποια άλλη φορά! Υπάρχουν και οι σχετικές προειδοποιήσεις. _________________________________________ (αρχικό σχόλιο στο comics loft, στις 25 Σεπτεμβρίου 2017) Διάβασα ψες την ιστορία με το τρομακτικό κουκλοθέατρο, την οποία βρήκα πολύ σπουδαία. Μία λεπτομέρεια μου θύμισε μιαν άλλη ιστορία του Φατσίνι, στην οποία μου είχε μείνει μία απορία την οποία είχα ξεχάσει και τώρα που την θυμήθηκα πρέπει να την δικαιολογήσω (λόγω ψυχαναγκασμού κυρίως). Παραθέτω πιο κάτω τις σκέψεις μου: Υπάρχουν και μερικά spoilers, γι’αυτό όποιοι δεν διάβασαν ακόμα την ιστορία, προσοχή! SPOILERS είπα. SPOILERS SPOILERS SPOILERS SPOILERS SPOILERS SPOILERS SPOILERS SPOILERS SPOILERS Λοιπόν… Στο ‘Κουκλοθέατρο’, εμφανίζεται μπροστά στον Μίκυ μια άσπρη μπάλα που τον οδηγεί μέσα στο άντρο του κακού της υπόθεσης. Ο οποίος κακός, μετατρέπει ανθρώπους σε μαριονέτες με τη χρήση ενός αρχαίου μαγικού φίλτρου. Αφού το φίλτρο είναι αρχαίο, τότε θα μπορούσε να υπάρχει και στο έτος 1870. Θα μπορούσε να υπάρχει και 100 χρόνια πριν από το 1870. Τώρα, πάμε στην άλλη ιστορία του Φατσίνι, αυτήν με το Φρίξμπουργκ, η οποία δημιουργήθηκε πριν από το ‘Κουκλοθέατρο’. Εκεί βλέπουμε την ίδια άσπρη μπάλα, να εμφανίζεται πρώτα στα χέρια του υποτιθέμενου φαντάσματος και αργότερα, στο τέλος της ιστορίας, να πετάγεται εντός του καρέ από μόνη της. Εμφανίζεται και στο 1ο καρέ της ιστορίας: Επιπλέον, στην ιστορία του Φρίξμπουργκ, το παιδί φαντασματάκι βγαίνει παγανιά μοναχό του μια νύχτα, και κάποιος μυστηριώδης ενήλικας (κηδεμόνας/χειραγωγός) το φορτώνεται και το παίρνει πίσω, εκεί όπου διαμένει, φαντάζομαι. Προκαταρκτικό Συμπέρασμα: Το φαντασματάκι του Φρίξμπουργκ, είναι άτομο που μαριονετοποιήθηκε από τον μυστηριώδη ενήλικα που κατείχε τη συνταγή του αρχαίου μαγικού φίλτρου. Αυτό θα συνέβηκε κάποια στιγμή κατά την εκατονταετία που προηγήθηκε του 1870 (όπου και εκτυλίσσεται η ιστορία μας). Όπως και στην περίπτωση του ντετέκτιβ φίλου του Μίκυ στο ‘Κουκλοθέατρο’, ο οποίος δεν ήταν 100% υπό την επήρεια του Πάπετ Μάστερ και μπόρεσε να κάνει νεύμα στον Μίκυ, έτσι και το παιδί φαντασματάκι έβγαινε έξω από μόνο του για παιχνίδι. Επιπλέον, όποιος χρησιμοποιούσε το φίλτρο, μπορούσε να χρησιμοποιεί και μια ημιζώντανη άσπρη μπάλα για τους αχρείους σκοπούς του. 1) Παραμένει όμως η ερώτηση: Ποιός είναι ο μυστηριώδης ενήλικας (κηδεμόνας/χειραγωγός) στο Φρίξμπουργκ και τί αποσκοπούσε με την άσκηση εξουσίας επί του μικρού με την μπάλα? 2) Η άλλη ερώτηση, φυσικά, είναι: Η μπάλα που εμφανίζεται στο ‘Κουκλοθέατρο’ είναι η ίδια με αυτήν που εμφανίστηκε στο Φρίξμπουργκ και ο Φατσίνι είχε σκοπό να συνδέσει τις δύο αυτές ιστορίες? Το ‘Κουκλοθέατρο’ όμως είναι σε σενάριο Κάστυ, όχι Φατσίνι όπως το Φρίξμπουργκ. Όποιος έχει την καλοσύνη, μπορεί να παραθέσει σχόλια για τα παραπάνω, λιτά ή εκτεταμένα. Η οποιαδήποτε απάντηση είναι ευπρόσδεκτη. _________________________________________________________________ Ακολούθως, ο Κρίτωνας είχε αναφέρει το εξής: ______________________________ Ενδιαφέρουσα παρατήρηση! Αν και δεν θα έλεγα ότι πρόκειται για την ίδια μπάλα (στο Φρίξμπουργκ η μπάλα ήταν αυτή με την οποία έπαιζε το παιδί-φάντασμα), σίγουρα κάτι κοινό υπάρχει. Ίσως να πρόκειται για τη «μικρή αναφορά» σ’ εκείνη την ιστορία, στην οποία αναφέρεται κάποιος στο papersera. (Ο σύνδεσμος αυτή τη στιγμή είναι ανενεργός, αλλά τα περιεχόμενά του είναι διαθέσιμα μέσω google.) ______________________________ Δυστυχώς όμως, δεν μπόρεσα να προβάλω τους πιο πάνω συνδέσμους, έτσι μείναμε χωρίς κάποια σχετική πληροφορία. Σχόλια???
  7. Ανήκει στην πιο δυναμική γενιά δημιουργών κόμικς με τους ήρωες του Disney στην γειτονική Ιταλία, αυτή που πρωταγωνίστησε στην «επανάσταση» του είδους με πρωτοποριακές δημιουργίες όπως οι Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ (PKNA) και το Μίκυ Μυστήριο Β’ Κύκλος (Mickey Mouse Mystery Magazine). Αιρετικός, με το βλέμμα στραμμένο διαρκώς προς το μέλλον, ο Claudio Sciarrone έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επαναπροσέγγιση του κλασικού Disney κόμικ, με το φουτουριστικό του σχέδιο και τη δημιουργία ιστοριών που ξεχωρίζουν, τόσο από άποψη περιεχομένου όσο και από άποψη τεχνοτροπίας. Στις ιστορίες του, η επιστημονική φαντασία και τα ψηφιακά μέσα κυριαρχούν. Ξεκίνησε να συνεργάζεται με το περιοδικό-ναυαρχίδα της Ιταλικής Disney, Topolino, το 1992, και από τότε μέχρι σήμερα σχεδιάζει ιστορίες με πάπιες και ποντίκια. Και όχι μόνο. Έχει φιλοτεχνήσει επίσης την «κομιστική» διασκευή αρκετών κινηματογραφικών ταινιών της εταιρείας, όπως η Χαμένη Ατλαντίδα, το Μπαμπούλας Α.Ε., το Nemo και το Wall-E. Ιστορίες του έχουμε δει πολλές φορές στην Ελλάδα, σε πολλά περιοδικά. Από τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες αποτελεί το αυτοτελές άλμπουμ Slam Duck, μία ιστορία μπασκετικού περιεχομένου με πρωταγωνιστές τα τρία ανιψάκια. Επίσης, αξίζει να αναφερθούν, εκτός από τη συμμετοχή του στις σειρές που αναφέρονται στην εισαγωγή, Οι Χρυσοί Κύκλοι της Ατλαντίδας, μία ιστορία με έντονο ελληνικό άρωμα, η διασκευή του Δον Κιχώτη με πρωταγωνιστή τον Γκούφυ και η Νέα Ιστορία & Δόξα της Δυναστείας των Ντακ, εμπνευσμένη από την κλασική, ομότιτλη (χωρίς το «νέα») ιστορία. Το τελευταίο διάστημα, ασχολείται με ένα πιο… ενήλικο πρότζεκτ, με τον τίτλο Ugly Duckling. Ο τίτλος, βέβαια, είναι παραπλανητικός. Ο Claudio Sciarrone ήταν ένας από τους καλεσμένους του AthensCon 2017, της μεγαλύτερης εκδήλωσης για κόμικς στην Ελλάδα, που έλαβε χώρα τον περασμένο Δεκέμβρη. Εκεί, είχαμε την ευκαιρία να πραγματοποιήσουμε την ακόλουθη συνέντευξη. JohnnyMZ: Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να σε ρωτήσω πώς σου φάνηκε η εκδήλωση, ο κόσμος, η Ελλάδα… Claudio Sciarrone: Να πω την αλήθεια, την Ελλάδα δεν την έχω δει ακόμα. (γέλια) JohnnyMZ: Πράγματι… Φαντάσου τη για τις ανάγκες της συνέντευξης! (γέλια) C.S.: Απ’ ό,τι έχω δει μέχρι τώρα, καλή φαίνεται! Ο κόσμος ήταν πολύ φιλόξενος, χαμογελαστός, εγκάρδιος, σίγουρα ήταν μία εμπειρία που θα μου άρεσε πολύ να επαναλάβω. Ο χώρος επίσης ήταν εκπληκτικός, πολύ καλά οργανωμένος και για να πω την αλήθεια, εξεπλάγην από την ποιότητα και το επίπεδο των καλεσμένων. Ήταν πολύ «μεγαλύτεροι» από αυτούς που έχω γνωρίσει 20 χρόνια τώρα, για παράδειγμα, στο Lucca (σ.σ. το μεγαλύτερο ιταλικό comics convention). Επίσης μου άρεσε πως επικεντρώνεται πραγματικά στα κόμικς, σε αντίθεση με αυτές τις μεγάλες εκδηλώσεις όπως το San Diego, που επικεντρώνονται σταδιακά στις τηλεοπτικές σειρές και τον κινηματογράφο. Όταν ξεκίνησα να συμμετέχω σε τέτοιες εκδηλώσεις, οι ισορροπίες ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές που υπάρχουν σήμερα. Επίσης, λόγω του μεγέθους και της ποικιλίας, πολύ συχνά πρέπει να είσαι πολύ επιλεκτικός στο τι θα δεις: βλέπεις 1 αλλά χάνεις 200. Αυτού του τύπου οι διαστάσεις μου φαίνονται οι σωστές, προκειμένου επίσης να έχεις τη δυνατότητα να γνωριστείς με τους συντελεστές και τους υπόλοιπους συναδέλφους σου. Εδώ, όπως μου συμβαίνει, παραδείγματος χάριν, και στο Napoli Comic Con, όλοι οι καλεσμένοι μέναμε στο ίδιο ξενοδοχείο, συζητούσαμε στο πρωινό, είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις και, ποιος ξέρει, κάποιες μελλοντικές συνεργασίες. JohnnyMZ: Εργάζεσαι για την Disney εδώ και 25 χρόνια. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, φαντάζομαι η εξέλιξη ήταν μεγάλη, τόσο η δική σου όσο και του χώρου. C.S.: Πέρα από την εξέλιξη στην τεχνική (από τον παραδοσιακό τρόπο στον ψηφιακό), βασική θεωρώ την εξέλιξή μου ως επαγγελματία. Μέσα από τις σελίδες του Topolino, έμαθα να σχεδιάζω πολύ καλά και να περάσω και σε άλλα είδη σχεδίου, όπως το πιο ρεαλιστικό. Από παιδί διάβασα και αγαπούσα τα κόμικς του Disney, στην πορεία ήρθαν και οι ταινίες, στο Λύκειο και πιο ενήλικα κόμικς, όπως ο Dylan Dog… Ωστόσο, γενικά οι καλλιτεχνικές μου επιρροές δεν είναι τόσο πολύ τα κόμικς, όσο οι ταινίες. Αν ήθελα να εξασκηθώ στην αποτύπωση, για παράδειγμα, εκφράσεων τρόμου, θα έβλεπα ένα θρίλερ και όχι ένα αντίστοιχο κόμικ. Για ένα διάστημα, μάλιστα, σκεφτόμουν να ασχοληθώ στην παραγωγή ειδικών εφέ για ταινίες, σε μία εποχή που αυτός ο τομέας δεν κυριαρχούταν τόσο πολύ από τα ψηφιακά μέσα. Ήρθε όμως, ευτυχώς, η δουλειά στην Disney και, νομίζω πως, μετά από τόσα χρόνια έχω καταφέρει να κυριαρχήσω αυτό το μέσο. Δεν έχω πλέον άγχος για το οπτικό αποτέλεσμα, συγκεντρώνομαι στην ιστορία και μου βγαίνουν όλα φυσικά. Σαν έναν τραγουδιστή που έχει χρόνια στη σκηνή. Με τη διαφορά ότι στο τραγούδι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και το συναίσθημα, όχι μόνο η τεχνική. Θεωρώ λοιπόν πως η δουλειά μου είναι να αφηγούμαι ιστορίες, χρησιμοποιώντας το κόμικ ως μέσο. Όπως λέω συχνά, τα κόμικς είναι το πιο «φτηνό» εργαλείο για να διηγηθείς ιστορίες, αν είχα 500 εκατομμύρια δολάρια θα δοκίμαζα να κάνω μία ταινία. Συνεπώς, δεν ανταγωνίζομαι τους συναδέλφους μου για το ποιος θα ξεπεράσει τον άλλο σε επίπεδο τεχνικής, δεν αισθάνθηκα ποτέ τον ανταγωνισμό, γιατί δεν αισθάνθηκα ποτέ σχεδιαστής κόμικς.Προσπαθώ απλά να αφηγηθώ μια ιστορία στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων μου. Δεν πήγα σε σχολή κόμικς, δεν είχα ποτέ την κουλτούρα των κόμικς – ναι, έχω αγοράσει πολλά, αλλά για να διασκεδάσω, όχι για να μάθω να σχεδιάζω, να αντιγράψω ένα στυλ… Μου άρεσε πολύ ο Crepax, ειδικά η Valentina του ήταν από τα πιο αισθησιακά κόμικς που έχω αντικρίσει. Νομίζω ότι η διαφορά του με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες του χώρου είναι πως, ενώ οι τελευταίοι δοκιμάζονται σε διαφορετικά είδη κάθε φορά, εκείνος έκανε ένα πράγμα, αλλά το έκανε σε απίστευτο επίπεδο. Επίσης ήξερε να διηγείται, και επικεντρωνόταν εκεί. Πολλοί, ελλείψει αυτής της ικανότητας, προσπαθούν να γεμίσουν τη σελίδα τους για να κρύψουν αυτήν τους την αδυναμία, αλλά και πάλι δεν τα καταφέρνουν. Είναι σα να λες ένα ανέκδοτο και να μη γελάει κανείς. JohnnyMZ: Η στιγμή που εντοπίζω την αλλαγή στο σχέδιό σου, όταν αυτό διαμορφώνεται και ξεκινά να γίνεται αναγνωρίσιμο, είναι η περίοδος των PK και του Mickey Mouse Mystery Magazine. Σχέδιο με τη Λύλα, κεντρικό χαρακτήρα της σειράς PK. C.S.: Σωστά. Δούλευα ήδη 4 χρόνια για την Disney, και είχα αρχίσει σιγά-σιγά να ξεθαρρεύω. Στην αρχή μου ανέθεταν πολύ σύντομες ιστορίες, τις ξεκινούσα Παρασκευή και τις τελείωνα Δευτέρα. Δεν υπήρχαν περιθώρια για τη φαντασία μου, ήταν πολύ γρήγορες. Για καλή μου τύχη, τις έβλεπα μία βδομάδα μετά τυπωμένες και μπορούσα να δω πόσο χάλια ήταν το σχέδιό μου. Γιατί οι περισσότεροι σχεδιαστές που φτιάχνουν μεγάλες ιστορίες, τις κάνουν και δημοσιεύονται μετά από 6, 8 μήνες, ίσως και ένα χρόνο. Στο μεταξύ, φτιάχνουν κι άλλες. Και κάνουνε λάθη. Τα ίδια λάθη διαιωνίζονται και στις επόμενες ιστορίες, και περνάει καιρός μέχρι να τα δουν και να τα αλλάξουν. Ενώ όταν οι ιστορίες σου, αν και μικρές, δημοσιεύονται τόσο σύντομα, η συνειδητοποίηση έρχεται πολύ πιο γρήγορα. Έτσι έμαθα να σχεδιάζω. Οι ιστορίες του PK, από την άλλη, ήταν μεγάλες ιστορίες, στις οποίες είχα μπόλικο χρόνο να δουλέψω – περίπου ένα μήνα για κάθε ιστορία. Πρώτα έπρεπε να εντρυφήσω στους νέους ήρωες, το καινοτόμο περιβάλλον, ώστε να αποκτήσω αυτοπεποίθηση και να το αισθανθώ κάτι «δικό μου». Μετά, άρχισα να το εμπλουτίζω με τα δικά μου ερεθίσματα, κυρίως από anime: λίγο Ghost in the Shell, λίγο Evangelion, λίγο Cowboy Beebop… αλλά και πιο κλασικά, όπως η Lara Croft. JohnnyMZ: Τι ήταν αυτό που έκανε το PK τόσο επιτυχημένο; C.S.: Τα θέματά του. Έβαζε τόσο φυσικά το στοιχείο του sci-fi, το αντιμετώπιζε σχεδόν με ακαδημαϊκή ευλάβεια. Αν και πρόκειται για μία φανταστική ιστορία, έδινε βάρος στην ορθότητα των θεωριών φυσικής, στη μηχανική, στα ταξίδια στο χρόνο… Ο Alessandro Sisti, ο σεναριογράφος που επιμελούταν αυτού του κομματιού, είχε δεχτεί πολλά κοπλιμέντα από ακαδημαϊκούς για το πώς ενέτασσε και παρουσίαζε τα ταξίδια στο χρόνο, βάσει ερευνών. Επίσης, η εικαστική εγγύτητα με τα αμερικανικά κόμικς που διάβαζε ο κόσμος εκείνη την περίοδο. Υπήρχε μία πειραματική διάθεση, που έπιασε. JohnnyMZ: Η διασκευή στο χαρτί ταινιών της Disney/Pixar, περιορίζει τη «σκηνοθετική» ελευθερία του σχεδιαστή, ή αντίθετα τη διευκολύνει, αφού υπάρχει κάποιο διαθέσιμο σημείο αναφοράς; C.S.: Είναι μία ιδιαίτερη κατάσταση, γιατί όταν μας αναθέτουν τις ιστορίες που πρόκειται να διασκευάσουμε, δεν έχουν βγει ακόμα! Επομένως, μας δίνουν μία προσαρμογή του σεναρίου της ιστορίας σε κόμικ. Από εικόνες, έχουμε μόνο τις απεικονίσεις των χαρακτήρων και κάποια βασικά φόντα. Στην πορεία, έρχονται και κάποιες πιο χαρακτηριστικές σκηνές της ιστορίας, που πρέπει να αποδοθούν με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Ωστόσο, όπως καταλαβαίνεις, μιλάμε για δύο πολύ διαφορετικά μέσα. Στην ταινία, υπάρχει μία συνεχής ροή στην οθόνη. Στο κόμικ, πρέπει να εξισορροπείται το κάθε καρέ και η κάθε σελίδα, εικαστικά και σκηνοθετικά. Άλλοι σχεδιαστές προτιμούν να το αντιμετωπίζουν με πιστή αντιγραφή, σαν ένα είδος «φωτορομάντζου». Εγώ θεωρώ τη δική μου προσέγγιση πιο δημιουργική, αφού σου επιτρέπει να διερευνάς τρόπους απόδοσης συναισθημάτων που στην ταινία μπορεί να έρθουν, για παράδειγμα, από τη μουσική, με τα – σαφώς πιο περιορισμένα – μέσα του κόμικ. JohnnyMZ: Πριν ένα χρόνο, κυκλοφόρησε στα ελληνικά ένα άλμπουμ με την ιστορία σου Slam Duck, η μοναδική πολυσέλιδη ιστορία σου που κυκλοφόρησε ως αυτοτελές τεύχος στην Ελλάδα. C.S.: Συνήθως, τις ιστορίες που φτιάχνουμε τις αναθέτει η σύνταξη του περιοδικού Topolino στον καταλληλότερο σχεδιαστή. Στην περίπτωση του Slam Duck, η ιστορία μου ανατέθηκε απευθείας από την Walt Disney Company. Ήρθαν σε επαφή με εμένα και τον Francesco Artibani, το σεναριογράφο, και μας ζήτησαν να φτιάξουμε αυτήν την ιστορία. Αρχικά έπρεπε να μελετήσω τους νέους χαρακτήρες και τις ομάδες του πρωταθλήματος. Η ιστορία προοριζόταν για το αθλητικό περιοδικό ESPN της Disney στην Αμερική, ενώ υπάρχει σχέδιο, πέρα από το μπάσκετ, να ασχοληθούν με τα υπόλοιπα αθλήματα: ράγκμπι, ποδόσφαιρο κλπ. Ήθελαν λοιπόν μία «παγκόσμια» ιστορία για το μπάσκετ, με αναφορές σε πραγματικούς συντελεστές (ομάδες, παίκτες, κόουτς) του NBA. Αφού την ετοιμάσαμε, υποχρέωσαν και όλους τους συνεργάτες τους στις εκδόσεις ανά τον κόσμο να την τυπώσουν, γιατί ακριβώς θέλανε να την προωθήσουν. JohnnyMZ: Ο τίτλος της ιστορίας είναι διασκευή του πολύ γνωστού, μπασκετικού περιεχομένου manga, Slam Dunk. Υπήρχαν κι εδώ επιρροές από την ιαπωνική σχολή κόμικς; C.S.: Η ιστορία εμπνεύστηκε και γράφτηκε από το Stefano Ambrosio και τον Francesco Artibani, οι οποίοι θέλησαν να αποφύγουν σαφείς επιρροές από το Slam Dunk. Εγώ, ωστόσο, σίγουρα το είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Το πρόβλημα με το να κυκλοφορούν οι ιστορίες σου σε όλον τον κόσμο, είναι πως πρέπει να καλύπτεις ένα πολύ ευρύ φάσμα αναγνωστικού κοινού: Ιταλούς, Έλληνες, Γερμανούς, επομένως πρέπει να αμβλύνεις κάποιες επιρροές σου, που ενδεχομένως ξενίσουν το βασικό ακροατήριο. Από την άλλη, δεν ξέρω αν σχετίζεται με τις επιρροές από τα manga, αλλά το συγκεκριμένο κόμικ πήγε πολύ καλά σε χώρες της Ανατολής, όπως η Μαλαισία. Η Ανατολή είναι μια περιοχή όπου τα Disney κόμικς δεν πάνε τόσο καλά, επομένως οι υπεύθυνοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς έγινε αυτό. Μία δική μου ερμηνεία, είναι πως οι χαρακτήρες αφενός είχαν κάτι το «ανατολικό», αφετέρου χρησιμοποίησα τεχνικές για την κίνηση και την ένταση των σκηνών που παραδοσιακά συναντούμε στα manga. Λόγω της απήχησης που είχε, μου ζητήθηκε να διατηρήσω αυτήν την προσέγγιση και στην τελευταία ιστορία που έφτιαξα… JohnnyMZ: Η πιο πρόσφατη δημιουργία σου βασίζεται στην κλασική «Ιστορία & Δόξα της Δυναστείας των Ντακ», των Guido Martina, Romano Scarpa και Giovan Battista Carpi. Ωστόσο, η δική σου ιστορία, η «Νέα Ιστορία & Δόξα της Δυναστείας των Ντακ», είναι αρκετά φουτουριστική. Πόσο ομαλά μπορούν να συνδυαστούν αυτά τα δύο ετερόκλητα στοιχεία, του κλασικού και του μοντέρνου; C.S.: Αρχικά, για να τη συνδέσω με την «παλιά» ιστορία, έφτιαξα έναν πρόλογο δέκα σελίδων, που εξηγεί γιατί ξεκινούν την αναζήτηση του μπαούλου με τα νομίσματα της Δυναστείας των Ντακ. Όπως και στην αρχική ιστορία, όταν τρίβεις το νόμισμα, ξεδιπλώνεται μία περιπέτεια της Δυναστείας. Στη δική μου ιστορία όμως, το μπαούλο έρχεται από το μέλλον, καθώς και τα υλικά των νομισμάτων είναι μελλοντικά! Υπάρχει ένα νόμισμα που είναι φτιαγμένο από νερό, άλλο από μικροτσίπ… Κι έτσι μεταφερόμαστε, αιώνα-αιώνα, όλο και πιο μακριά στο μέλλον. Και ταυτόχρονα βλέπουμε τις αλλαγές της Λιμνούπολης στο πέρασμά τους. Αρχικά την παρουσιάζουμε σαν μία αποπνικτική μεγαλούπολη βγαλμένη από ταινίες επιστημονικής φαντασίας, όμως υπάρχει ανάγκη για περισσότερο χώρο. Γι’ αυτό στη συνέχεια απλώνεται… στη θάλασσα, αλλά η μόλυνση του περιβάλλοντος δημιουργεί προβλήματα σε μία πλωτή πόλη που θυμίζει αρχιτεκτονικά το Ντουμπάι. Τελικά, καταλήγουν στο διάστημα, όπου η αεροδυναμική δε λέει τίποτα – επικρατούν οι νόμοι της αστροφυσικής. Ουσιαστικά, δεν προσπαθώ ακριβώς να γεφυρώσω τα δύο στοιχεία που αναφέρεις, απλά χρησιμοποιώ σαν αφορμή κάτι παλιό για να διηγηθώ κάτι καινούργιο. JohnnyMZ: Τι νέο να περιμένουμε από σένα στο Topolino; C.S.: Δουλεύω σε μία ιστορία του Alessandro Sisti, πάντα στο μέλλον, με πρωταγωνιστή τον Φάντομ Ντακ – όχι όμως στο πλαίσιο των ιστοριών του PK – η οποία θα αποτελείται από 2 επεισόδια, στην οποία έχω την ελευθερία να επεκταθώ όσο χρειαστεί, αν και το αρχικό πλάνο ήταν για 34 σελίδες το επεισόδιο. Όμως 34 σελίδες στο φορμάτ του Topolino, δε μου αρκούν. Ίσως φτάσει τις 80-90. Πιστεύω πάει προς το Μάρτιο. JohnnyMZ: Για κλείσιμο, θέλω να σε ρωτήσω για το πρότζεκτ σου Ugly Duckling. Βλέπουμε ωραία, σέξι, καλλίγραμμα γυναικεία σώματα να «σου ποζάρουν» αισθησιακά, με πρόσωπα… πάπιας; C.S.: Μπορούσες να πεις πιο απλά «πάπιες με βυζιά»! Και θα σου απαντούσα, θα τις προτιμούσες χήνες; (γέλια) JohnnyMZ: Ήθελα να το θέσω πιο κόσμια… Ακόμα κι εκεί βλέπεις… πάπιες; C.S.: Ούτε κι εγώ ξέρω τι βλέπω! (γέλια) Το θέμα είναι ότι όλοι είναι ευχαριστημένοι. Τουλάχιστον μέχρι να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου και να κάνω κάτι πιο συγκεκριμένο, μια ιστορία ενδεχομένως. Υπάρχουν αρκετές δυνατότητες. Έχουν υπάρξει και κάποιες ιδέες για να μεταφερθεί σε βιντεοπαιχνίδι, σε στυλ Tekken, όπου στο story mode θα ακολουθείται η ιστορία, σαν το κόμικ… Θα δούμε. JohnnyMZ: Πώς ξεκίνησε όμως όλο αυτό; C.S.: Επειδή οι φανς μου ζητούσανε τη Λύλα, όλο και πιο σέξι. Σε ένα σημείο όμως είπα «ώπα, παιδιά, κάνουμε Disney»… Αλλά μου έδωσαν το ερέθισμα. Αρχικά σαν «παιχνίδι», έκανα μερικές εικόνες, έγινε ένα ημερολόγιο, μερικές εκτυπώσεις… Και, μέσα σε λίγα χρόνια, άρχισαν να μου ζητάνε όλο και περισσότεροι, στις εκδηλώσεις που παρευρισκόμουν, τέτοια σκίτσα, ακόμα κι εδώ… JohnnyMZ: Ποιος ξέρει, ίσως είσαι ο δημιουργός του πρώτου περιοδικού Disney 18+… C.S.: Μην το γελάς! Ήδη, το Playboy της Ιταλίας φιλοξένησε ένα τετρασέλιδο αφιέρωμα με συνέντευξή μου πάνω σε αυτό, και έγινε χαμός. Μάλιστα, υπάρχει μία σελίδα στο facebook με φανατικούς ντισνεϋκούς που λέγεται Ventenni che piangono leggendo la saga di Paperon de’ Paperoni (δηλαδή «Εικοσάρηδες που κλαίνε διαβάζοντας την ιστορία του Σκρουτζ Μακ Ντακ»), η οποία ανεβάζει αρκετά… προβοκατόρικα πράγματα. Συγκεκριμένα στο hashtag #giovedipiselloni δημοσιεύουν διφορούμενα στιγμιότυπα από ιστορίες Disney, με μια πονηρή χροιά. Όταν έγινε η συνέντευξη, λοιπόν, με τους διαχειριστές της σελίδας κάναμε έναν διαγωνισμό για δύο υπογεγραμμένα σκίτσα Ugly Duckling, όπου για να συμμετέχεις έπρεπε να βγάλεις φωτογραφία με το περιοδικό. Το αστείο ήταν, ότι οι κοπέλες που πήγαν και αγοράσαν το Playboy για να συμμετέχουν, ήταν περισσότερες από τους άντρες! Και όλοι, φανατικοί αναγνώστες κόμικς της Disney. Συναδελφική αλληλεγγύη: όταν ο Milo Manara σχεδίασε τη Spider Woman σε αυτή τη στάση, έγινε το σύστριγγλο. Ο Claudio σχεδίασε τη Λύλα από το PK στην ίδια πόζα. Η σελίδα του δημιουργού στο facebook. Η σελίδα του Ugly Duckling στο facebook. ΠΗΓΗ: https://docmz.wordpress.com/2018/01/24/claudio-sciarrone-interview/
  8. Είπα να βάλω και εγώ τις αναζητήσεις μου. Υπάρχουν μερικά τεύχη που ψάχνω όμως έχω αποφασίσει από που θα τα πάρω και απλώς τα αγοράζω λίγα λίγα. Υπάρχουν δύο τρία τεύχη όμως που δεν τα έχω βρει πουθενά ή τουλάχιστον σε λογικές τιμές, βρήκα το ένα για παράδειγμα και κόστιζε 100+. Ψάχνω: Μεγάλα σήριαλ: 10 Αστρόπλοιο μακ ντακ 14 Φαντομ εναντίον όλων 20 Το αυτοκίνητο του Φάντομ Ντακ Βραζιλία 2014 Μουντιάλ Ευχαριστώ εκ των προτέρων και εύχομαι να βρεθούν όλα
  9. Το μοναδικό άνοιγμα του χώρου είχε θέα στη θάλασσα, σε πρώτο πλάνο τη βλάστηση και τα απότομα βράχια κάτω από τον πρόβολο, με το μεγάλο υποστύλωμα σε σχήμα “V” να έχει καλυφθεί από τα φυτά. Η θάλασσα είχε αρχίσει να αγριεύει από την στιγμή που έπεσε ο ήλιος και οι στάλες, από τα κύματα που έσκαγαν στα βράχια, έφταναν στο τζάμι. Στο βάθος του ορίζοντα ένα φως αχνοφέγγει ανά τακτά διαστήματα. “Οι εποχές περνάνε”, σκέφτηκε ο “Ε” και επέστρεψε στις σημειώσεις του, μια μικρή δέσμη φωτίζει το στιλό που χαράζει ρυθμικά το χαρτί. Ένα μεγάλο γραφείο βρίσκεται στη μέση του χώρου με χαρακτηριστικό στοιχείο το μικρό φωτιστικό και τις ατζέντες. Πίσω κυριαρχεί η μεγάλη βιβλιοθήκη, ίδιο μέγεθος με το άνοιγμα που βλέπει στη θάλασσα και τον χώρο συμπληρώνει ένα μικρό δερμάτινο καθιστικό. Εδώ περνάει τον περισσότερο χρόνο του, δεχόμενος τους φίλους του, διαβάζοντας, γράφοντας και σχεδιάζοντας. Πρόσφατα είχε αναλάβει μια νέα δουλειά, να σχεδιάσει ένα ιδιαίτερο κτίριο για έναν ακόμα πιο ιδιαίτερο πελάτη, οπότε οι σκέψεις ήταν πολλές. Σκέψεις για την αρχιτεκτονική, τον κοινωνικό της ρόλο, την ουσία του σχεδιασμού. Είχε περάσει ένας χρόνος από τη νύχτα που ψάχνοντας την αλληλογραφία του καθισμένος στο καναπέ του γραφείου του, διέκρινε μεταξύ διαφόρων επιστολών έναν μεγάλο φάκελο με κόκκινο βουλοκέρι και θυραιό. Μέσα υπήρχε μια πρόσκληση και τα αεροπορικά εισιτήρια, σε οικονομική θέση, για τη Σκωτία οπού θα γίνονταν οι πρώτες συζητήσεις για ένα νέο έργο. Ο πελάτης ήταν δύστροπος και φυσικά τσιγκούνης, τόσο στα χρήματα όσο και στα λόγια. “Θέλω να μου σχεδιάσετε μια κιβωτό” είπε. Του εξήγησε ότι ήθελε ένα κτίριο που θα στεγάσει το σύνολο των επιχειρήσεων του, το προσωπικό του γραφείο και φυσικά την κατοικία του. Του είπε ακόμα ότι στην μελέτη θα πρέπει να μεριμνήσει για την ύπαρξη χώρων για τις πολυπληθείς και μοναδικές του συλλογές. Επισκέφτηκαν την έκταση όπου θα κατασκευαστεί το κτίριο και ο “Ε” περιηγήθηκε για αρκετή ώρα στον χώρο κρατώντας σημειώσεις. Κανόνισαν το επόμενο ραντεβού ένα χρόνο μετά για την παρουσίαση των σχεδίων και την ίδια μέρα επέστρεψε στο γραφείο του. Η βροχή είχε αρχίσει να γίνεται πιο έντονη, η θέα της από το γραφείο λειτουργούσε χαλαρωτικά στις πολλές και αντικρουόμενες σκέψεις του “Ε”. Η τσαγιέρα άχνιζε και η κούπα με το τσάι ζέσταινε τα χέρια του. Το φως χαμηλό όπως και η μουσική, γέμιζαν τον χώρο υποδόρια μέχρι που το κουδούνι έσπασε για λίγο τον ρυθμό του χώρου. Ο “Κ” ξεκίνησε να κατεβαίνει την κυκλική σκάλα που ένωνε τον χώρο του γραφείου με αυτό της κατοικίας, ήταν παλιός φίλος από το πολυτεχνείο και συνήθιζε να συναντάει τον “Ε” μεταμεσονύχτιες ώρες, σήμερα όμως τον είχε καλέσει έκτακτα για να συζητήσουν για το έργο που είχε αναλάβει και τον τρόπο που το προσέγγισε. Η ατμοσφαιρική σκιά της σελήνης αντανακλούσε στην θάλασσα και έφτανε στο εσωτερικό του γραφείου. Οι δύο αντρικές φιγούρες καθόντουσαν στο μικρό καθιστικό, ο “Ε” στο καναπέ είχε ακουμπήσει αναπαυτικά την πλάτη του αλλά την ίδια στιγμή βρισκόταν σε δημιουργική εγρήγορση. Ο “Κ” γέμισε την κούπα του και κατευθύνθηκε προ το τζάμι παρατηρώντας την θάλασσα. “Πάντα μου άρεσε η θέα του γραφείου σου. Λένε ότι μετά από λίγο την συνηθίζεις … αλλά δεν νομίζω ότι ισχύει” “Όλα είναι μια συνήθεια, άμα τα αφήσεις να γίνουν συνήθεια” απάντησε ο “Ε” την στιγμή που ακουμπούσε το τσιγάρο στο τασάκι και το βλέμμα του επέστρεψε στην μαύρη ατζέντα του που ήταν γεμάτη σημειώσεις. Στο τραπέζι βρίσκονται τα σχέδια, τα σκίτσα καθώς και βιβλία με σημειώσεις και παραπομπές για την κιβωτό. Η δουλειά ενός χρόνου ήταν όλη εδώ. Το σχέδιο με το τοπογραφικό δείχνει μια έκταση δέκα στρεμμάτων που οι υψομετρικές τις καμπύλες κορυφώνονται στο κέντρο της δημιουργώντας έναν λόφο που στην κορυφή του βρίσκονται τα ερείπια του παλιού οχυρού της πόλης. Σε αυτή τη θέση θα κατασκευαστεί και το νέο κτίριο, δημιουργώντας ένα θέμα ένταξης αλλά και διατήρησης των σπαραγμάτων της ιστορίας της περιοχής. Αυτό το θέμα απασχόλησε έντονα τον “Ε” κατά της διάρκεια της μελέτης προσπαθώντας να βρει τρόπους συνύπαρξης αλλά οι εντολές του πελάτη ήταν συγκεκριμένες. Η αρχιτεκτονική του κουλτούρα δεν του επέτρεπε να ασχοληθεί επιφανειακά με το έργο, δεν τον ενδιαφέρει η σύντομη διαδρομή για απλό εντυπωσιασμό και έτσι έριξε βάρος στη δημιουργία εμπειρίας για τον χρήστη αλλά και τον παρατηρητή. Στη δημιουργία εκπλήξεων, σε κρυφές γωνιές, δέσμες φωτός, σε μια αδρή επιφάνεια που θα χαραχτεί στο υποσυνείδητο. Ένα κτίριο που θα κυριαρχεί χωρίς να φωνάζει, αλλά θα μιλάει χαμηλόφωνα λειτουργώντας σαν μαγνήτης. Έτσι η Κιβωτός σχεδιάστηκε από μέσα προς τα έξω ρίχνοντας το βάρος στην διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων και στη συνέχεια των όψεων. Στη κάτοψη, μετά από πολλές λύσεις, κυριάρχησε η αφαίρεση και η σχεδιαστική καθαρότητα. Ένα τετράγωνο με πλευρές (36.5μΧ36.5μ) με προσανατολισμό βορά-νότο και ύψος 38.17μ που χαρακτηρίζεται για την ειλικρίνειά του ως προς τα υλικά και την δομή του. Το ανεπίχριστο σκυρόδεμα είναι το βασικό υλικό κατασκευής με την ανεπεξέργαστη αδρότητά του να το κάνει οικείο και την ίδια στιγμή απόμακρο. Ο “Κ” απομακρύνθηκε από το τζάμι και έκατσε στην μεταλλική πολυθρόνα. Συμπλήρωσε την κούπα του με τσάι από την γυάλινη τσαγιέρα, ήπιε μια γουλιά και πήρε στα χέρια του τα σχέδια των κατόψεων. Έντεκα επίπεδα ξεδιπλώνονται με τέτοιο τρόπο δημιουργώντας μια διαδρομή με εντάσεις και υφέσεις και τελική κορύφωση, σαν ένα κονσέρτο πιάνου. Η κάτοψη μοιράστηκε στα δυο, στον άξονα ανατολής-δύσης δημιουργώντας δυο άνισες ζώνες. Στη νότια ζώνη χωροθετούνται τα επίπεδα με τους εργασιακούς χώρους και ύψος 3.47μ², εκεί εντάσσετε και το κεντρικό κλιμακοστάσιο που συνδέει τα επίπεδα καθώς και ο ανελκυστήρας. Στη βόρια πλευρά δημιουργείται μια ενιαία δεξαμενή με ενιαίο ύψος 38.17μ που ξεκινάει από το επίπεδο του ισογείου και καταλήγει στο τελευταίο επίπεδο, αυτό του ενδέκατου ορόφου. Η πρόσβαση στο αμπάρι[1], όπως το αποκαλεί ο “Ε” θα γίνεται μόνο από τον δέκατο και ενδέκατο όροφο που θα βρίσκονται το γραφείο και η κατοικία του ιδιοκτήτη. Η μελέτη μιλάει για ένα εσωστρεφές κτίριο, με όσο το δυνατόν λιγότερα ανοίγματα για λόγους ασφαλείας. Η κεντρική είσοδος χωροθετήθηκε στην βόρεια πλευρά, μπαίνοντας στο ισόγειο ο χρήστης θα διασχίζει ένα τούνελ που περνώντας μέσα από από το αμπάρι θα φτάνει στη νότια ζώνη και τον χώρο υποδοχής. Ένας ιδιότυπος λαβύρινθος οδηγεί στο κεντρικό κλιμακοστάσιο, με την σκάλα και τον ανελκυστήρα. Έτσι ο επισκέπτης θα βιώνει την αίσθηση περιορισμού και της εμπειρίας του να βρει τον σωστό δρόμο περνώντας από τους χώρους ταυτοποίησης και έκθεσης μέχρι να φτάσει στον προορισμό του. Μια σταδιακή κλιμάκωση από τα χαμηλά προς τα ψηλά, από τα κοινόχρηστα στα ιδιωτικά και τέλος στον εξωτερικό χώρο. Στον υπόγειο χώρο διατηρήθηκαν τα θεμέλια του παλιού οχυρού που εντάχθηκαν στην νέα κατασκευή μαζί με το πηγάδι που θα διατηρηθεί για να τροφοδοτεί με νερό το κτίριο, τους χώρους συμπληρώνουν οι γεννήτριες, το αντλιοστάσιο και η μεγάλη δεξαμενή. Στον πρώτο όροφο θα διαμορφωθούν οι εκθεσιακοί και αποθηκευτικοί χώροι των πολύτιμων μετάλλων και λίθων. Ένας κεντρικός διάδρομος, σαν ραχοκοκαλιά θα τροφοδοτεί τους επιμέρους χώρους όπως τα νεύρα στο ανθρώπινο σώμα. Ο κάθε χώρος θα συμπληρώνεται από ειδικές προθήκες προστασίας και προβολής των εκθεμάτων. Ανεβαίνοντας στο τρίτο επίπεδο η διαμερισματοποίηση των χώρων αλλάζει ώστε να υπάρχει η ανάλογη ιδιωτικότητα του προσωπικού που θα διαχειρίζεται σημαντικά έγγραφα. Ο σχεδιασμός όμως προβλέπει και ευέλικτα διαχωριστικά για εύκολη προσαρμογή στις αυξανόμενες ανάγκες. Ο τέταρτος όροφος θα φιλοξενεί τις εγκαταστάσεις τηλεφωνίας, διαδικτύου, server, σκληρών δίσκων που θα αποτελούν την ηλεκτρονική καρδιά του κτιρίου. Στους υπόλοιπους ορόφους μέχρι και τον ένατο θα ενταχθούν οι γραφειακοί χώροι χωρίς διαχωριστικά πέρα από τους βοηθητικούς χώρους και τις τουαλέτες. Ο διαχωρισμός των χώρων θα πραγματοποιείτε από το πλέγμα κολονών που θα τους οριοθετεί δημιουργώντας κάνναβο που θα ορίζει τα γραφεία. Η πορεία ανόδου κορυφώνεται στο δώμα με την θέα προς όλες της κατευθύνσεις του ορίζοντα. Πριν όμως φτάσει κανείς εκεί περνάει από το δέκατο επίπεδο που βρίσκεται το γραφείο του ιδιοκτήτη. Εδώ έχει σχεδιαστεί το γραφείο της γραμματέας ακριβώς στο ανέβασμα της κεντρικής σκάλας και του προσωπικού ανελκυστήρα που θα είναι η τελευταία του στάση. Το μεγάλο γραφείο καταλαμβάνει τον περισσότερο χώρο του ορόφου και έχει επικοινωνία με την βιβλιοθήκη την μεγάλη πόρτα που οδηγεί στην δεξαμενή και σε μια μικρή κυκλική σκάλα που οδηγεί στον ενδέκατο όροφο και στο διαμέρισμα του ιδιοκτήτη. Ένα διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο και το μπάνιο του, ένα δεύτερο γραφείο, την κουζίνα το καθιστικό και τέλος την αίθουσα με τα βραβεία και τα τρόπαια. Το ψηφιδωτό στο δάπεδο που έχει σχεδιαστεί ειδικά για τον χώρο και είναι το ίδιο με αυτό της βοριάς όψης, το έχει επιμεληθεί ένας πολύ γνωστός γλύπτης. Όλοι οι χώροι της Κιβωτού χαρακτηρίζονται από την λιτή σχεδίαση με τους ανεπιχρύστους τοίχους, τα εμφανή μπετά και τις ξύλινες κατασκευές να δίνουν ένα βιομήχανο τελειοποιημένο αποτέλεσμα. Το κτίριο θα ξεπροβάλει από τον λόφο σαν να βγαίνει από μέσα του με τις γεωμετρικές όψεις, καθαρές και αιχμηρές να έρχονται σε διάλογο με το γύρω δομημένο περιβάλλον. Πέρα από την κεντρική όψη με το μεγάλο γλυπτό οι άλλες όψης είναι απλές χωρίς περίτεχνα στοιχεία όπως απλό είναι και το μονοπάτι με τις μεγάλες μπετονένιες πλάκες που συνδιαλέγεται με το γκαζόν κάνοντας όμως αισθητή την παρουσία του οδηγώντας στην κεντρική είσοδο. Η ώρα έχει περάσει και ο ήλιος έχει αρχίσει να ανατέλλει, στο πάτωμα βρίσκονται διάφορα χαρτιά, ρυζόχαρτα και σκίτσα. Ο δίσκος με το πρωινό βρίσκεται στο τραπέζι και ο “Κ” με τον “Ε” συζητούν στον μικρό εξώστη. “Ελπίζω να μην μείνει στα χαρτιά”, μονολογεί ο “Ε”. “Έχεις ερμηνεύσει με σύγχρονο τρόπο το μεσαιωνικό φρούριο, χωρίς παράθυρα με γεωμετρικές και αδρές επιφάνειες. Οι τόνοι τσιμέντου που θα απαιτηθούν είναι μια σαφής ένδειξη ψυχρότητας, όγκου και μεγαλείου. Έχεις οραματιστεί μια υπεράνθρωπη δυνητική παρουσία του κτιρίου πάνω από τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Δεν είμαι σίγουρος για την επόμενη μέρα”, απαντάει ο “Κ”. Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και οι δύο φίλοι συνέχισαν την συζήτησή τους δεχόμενη τις ευεργετικές ακτίνες του ήλιου. Στο γραφείο του βρισκόταν η αλληλογραφία της ημέρας, ένας φάκελος ξεχώριζε με το κόκκινο βουλοκέρι και τον θυραιό. Η μελέτη δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ αν και όλα ήταν στον σωστό δρόμο. Ο κύριος Μακ έγραφε στην τελευταία του επιστολή για την αναβολή του έργου λόγω οικονομικής λιτότητας. Έκανε αναφορά στην επικείμενη παγκόσμια οικονομική κρίση που θα τον επηρεάσει - Λίγα χρόνια αργότερα η μελέτη δημοσιεύτηκε στο μεγαλύτερο αρχιτεκτονικό περιοδικό. - Ο “Ε” με το “Κ” συνεχίζουν να συναντιούνται τα βράδια στο γραφείο του πρώτου και να συζητούν. Παραπομπές [1] Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου, Μ/S Ιόνιον Πειραιάς, Κουνέλλης, εκδ. Μπάτσης - Πλέσσας [2] Walt Disney, “Οι Επίγονοι”, Carl Barks, εκδ. Νέα Ακτίνα, 2008 Πηγή
  10. Το 2017 ετοιμάζεται να δώσει την θέση του στο 2018 και το ημερολόγιο της Disney βρίσκεται και πάλι στα χέρια μας,να μας δίνει μία ευχάριστη νότα κάθε ημέρα του νέου έτους.Η έκδοση είναι πολυτελής και περιέχει (όπως όλοι περιμέναμε) σκίτσα του μεγάλου Don Rosa,εμπνευσμένα τα περισσότερα από ιστορίες του άλλου μεγάλου,Carl Barks. Ο χρωματισμός επιστρέφει στο κλασικό μαύρο χρώμα που είχε τις περισσότερες χρονιές,σε αντίθεση με το χρώμα του ξύλου που είχε το 2017. Οι διαστάσεις έχουν μικρύνει ελαφρώς. Έτσι το νέο ημερολόγιο έχει μέγεθος 23 x 30. Οι ιστορίες του κάθε μήνα είναι οι εξής : Ιανουάριος --> "Ο τελευταίος άρχοντας του Ελντοράντο" Φεβρουάριος --> "Το τριπλό κελεπούρι" Μάρτιος --> "Στα ίχνη του Μονόκερω" Απρίλιος --> "Ο κλεμμένος χρόνος" Μάιος --> "Το κυνήγι των κατασκόπων" Ιούνιος --> "Το ολόχρυσο φεγγάρι" Ιούλιος --> "Αναμέτρηση στον νότιο Ειρηνικό" Αύγουστος --> "Το μεγάλο τσίρκο" Σεπτέμβριος --> "Ντόναλντ για πάντα!" Οκτώβριος --> "Χαμένοι στην άβυσσο" Νοέμβριος --> "Το Χαμένο Στέμμα του Τζένγκις Χαν" και "Τα Ορυχεία του Σολομώντα" Δεκέμβριος --> "Το δώρο" , "Πυραυλοκίνητη γαλοπούλα" , "Πρωτοχρονιά στον βυθό" , "Τρεις Βρώμικοι Νέοι - Β΄ Γύρος" , "Η πριγκίπισσα του χιονιού" , "Ο κώδικας της Λιμνούπολης" και "Το δείπνο των Χριστουγέννων" Καλή χρονιά λοιπόν με το νέο ημερολόγιο Disney.
  11. Για αλλη μια φορα, η Καθημερινη μας φερνει του ηρωες της Disney σε ημερολογιο για να μας ομορφαινουν τους μηνες τις νεας χρονιας! Αυτή την Κυριακή αποκτήστε μαζί με την Καθημερινή μια συλλεκτική ατζέντα-ημερολόγιο του 2018 με τους αγαπημένους ήρωες της Disney να ξεπηδούν μέσα από τις σελίδες του. Κάθε μήνας και ένα εντυπωσιακό σκίτσο της Disney με τους ήρωες των παιδικών μας χρόνων. Κυριακή με την «Κ» με μόνο €3.50. πηγη
  12. Το 1994 οι εκδόσεις "Ψυχογιός" εξέδωσαν με την σειρά τους κάποια βιβλιαράκια από ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney, παρόμοιες με αυτές των Εκδόσεων Ελαφάκι. Χρονολογικά κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα γιατί το 1994 το Ελαφάκι εξέδιδε ακόμα τίτλους, και όπως βλέπουμε στο οπισθόφυλλο του Ψυχογιού αρκετά ονόματα είναι κοινά και στις δύο εκδόσεις (π.χ. Ντάμπο, Μπάμπι που βγήκαν και από Ελαφάκι και από Ψυχογιό). Δεν ξέρω τι συμφωνία είχε γίνει με τα δικαιώματα και δημιουργήθηκε τέτοιο μπάχαλο. Στην σειρά κυκλοφόρησαν 1- Ο Ρομπέν των δασών 2- Η Λαίδη και ο Αλήτης 3- Πρίγκηπας και φτωχός 4- Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας 5- Οι αριστογάτες 6- Αλαντίν 7- Μπάμπι 8- Ντάμπο 9- Χιονάτη 10- Ποκαχόντας 11- Η ωραία κοιμωμένη 12- Η Σταχτοπούτα 13- Το βιβλίο της ζούγκλας 14- Η πεντάμορφη και το τέρας 15- Η αλεπού και το κυνηγόσκυλο 16- Ο βασιλιάς των λιονταριών 17- Ο Όλιβερ και η παρέα του 18- Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων 19- Η μικρή γοργόνα 20- Η παναγία των Παρισίων Ακόμα μικρότερο μέγεθος και μαλακό εξώφυλλο αυτή τη φορά, τα δικά μου έχουν σελοτέιπ για να κρατιούνται εσωτερικά και θυμάμαι ότι δεν ήταν και της καλύτερης ποιότητας. Σαφώς υποδεέστερα από τα σκληρόδετα. Ο Γάντζος μου είπε ότι έχει το "Η Πεντάμορφη και το Τέρας", εκδόσεις Ψυχογιός Νοέμβριος/1995 οπότε σίγουρα ξέρουμε ότι συνέχισε η έκδοση και τον επόμενο χρόνο. Δεν υπάρχει αρίθμηση αλλά είναι σαφές από το οπισθόφυλλο ότι ανήκουν σε μια, άτιτλη δυστυχώς, σειρά. Τέλος, και τα δύο γράφουν πίσω "Πρώτη ελληνική έκδοση: Ιούλιος 1994", οπότε δεν ξέρουμε πιο προηγήθηκε. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο τον Γάντζο και για το εξώφυλλο και τις πρόσθετες πληροφορίες τον Dr Paingiver.
  13. Να που ηρθε η ωρα να διωξω μερικα πραγματακια. Τροπος παραδοσης/παραλαβης στην λεσχη. Τροπος πληρωμης, επισης στην λεσχη, μεσα σε φακελακι και μεσα στο ειδικο κουτι. Για τους εντος Αττικης μονο. Ετσι λοιπον εχουμε τα παρακατω που βγαινουν στο σεργιανι και αναζητουν νεα στεγη... Κομιξ #48 (1988 / Νεα Ακτινα) Κατασταση: Σχετικα καλη. Υπαρχει μια μικρη φθορα στο οπισθοφυλλο και μια καμπυλοτητα κατα μηκος του τευχους. Τιμη: 2 ευρω Μικυ Μαους #2400 & #2409 (1966 / Νεα Ακτινα) Κατασταση: Μετρια. Μικρα χτυπηματα/ τσακισματα στις γωνιες. Υπαρχει ενα μικρο σχισιμο στο οπισθοφυλλο του #2409. Τιμη: 0,50/τευχος Μεγαλη Βιβλιοθηκη Disney #34 (2014 / Καθημερινη) Κατασταση: Καλη. Υπαρχει ενα ελαφρυ χτυπημα στο πανω μερος και γραψιμο στο εσωτερικο μερος του οπισθοφυλλου. Τιμη: 2,00 ευρω DC Universe #8 (2005, Anubis) Κατασταση: Σχετικα καλη. Υπαρχει ενα ελαφρυ τσακισμα πανω δεξια και ενα μικρο ξεφτισμα στο οπισθοφυλλο. Τιμη: 2,00 Παρακαλω, συγχωρνατε με αν εχω κανει καποιο λαθος στην περιγραφη των καταστασεων, αλλα ειμαι πρωταρης στο αθλημα.
  14. Στην ιστορία Το Άλλο Πρόσωπο του Μαύρου Πητ του 1998 (σε σενάριο Fabio Michelini και σχέδιο Roberto Vian), σε δύο φάσεις, ο Μίκυ σκέφτεται πέντε από τους παλιούς του εχθρούς, χωρίς να δίνονται περαιτέρω λεπτομέρειες: Στα δύο καρέ που παραθέτω παραπάνω, αναγνωρίζω τους τρεις από τους 5 χαρακτήρες. Από κάτω προς τα πάνω, έχουμε: 1. Ο σκοτεινός αυτός χαρακτήρας είναι του Floyd Gottfredson και ονομάζεται Don Jollio. Εμφανίστηκε μόνο στην ιστορία του 1934 The Bat Bandit of Inferno Gulch, η οποία δεν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα. Σχεδιάστηκε και σε κάποια εξώφυλλα. Παρ'όλα αυτά, έχει ελληνικό όνομα: 2. Ο δεύτερος χαρακτήρας δεν μου είναι οικείος. Πολύ πιθανόν να πρόκειται για κάποιον αντίπαλο του Μίκυ σε ιστορία του Floyd Gottfredson, αλλά δεν έχω καμία πληροφορία. Τον έψαξα αρκετά, αλλά τίποτα... 3. Ο τρίτος είναι το γνωστό Μαύρο Φάντασμα και δεν χρειάζεται συστάσεις. 4. Ο τέταρτος χαρακτήρας είναι ο Δόκτωρ Βούλτερ, δημιούργημα του Floyd Gottfredson για την ιστορία του 1935 The Pirate Submarine. Έκανε αρκετές εμφανίσεις, ξεκινώντας από ένα χρόνο μετά την πρώτη του εμφάνιση το 1936, μέχρι και το φετινό 2017. 5. Ο πέμπτος και τελευταίος χαρακτήρας πάνω πάνω, μου είναι και αυτός άγνωστος. Μόλις τον είδα νόμισα ότι τον αναγνώρισα, αλλά τελικά δεν κατάφερα να τον ταυτοποιήσω. Για κάποιο λόγο μου θυμίζει ιστορία του Romano Scarpa, αλλά πιθανόν να είναι και αυτός από παλιά ιστορία του Floyd Gottfredson. Περιμένω τους fellow Ντισνεάκιδες να με διαφωτίσουν για τον 2ο και τον 5ο χαρακτήρα! @PhantomDuck @rorschach @ΚΟΜΙΞ @κάποιος άλλος ??????
  15. Έχει κανείς ιδέα τι σημαίνουν οι μικρές οριζόντιες άσπρες γραμμούλες που φαίνονται μέσα στις μπάρρες του γραφήματος των στατιστικών της συλλογής μας στο inducks?? (φατσούλες για όσους τους αρέσουν)
  16. ΚΛΙΚ – Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΝΑΝΟΙ, ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε./ΑΡΗΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ (1987) Χαρακτηριστικά: Τίτλος: Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΝΑΝΟΙ Είδος : ΚΟΜΙΚ –ΕΝΘΕΤΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ Έκδοση: ΚΛΙΚ -ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε./ΑΡΗΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ Έτος κυκλοφορίας: 1987 Σχήμα: 15Χ21 Αριθμός σελίδων : 36, χωρίς αρίθμηση Το Δεκέμβριο του 1987 στο τεύχος 9 του περιοδικού ΚΛΙΚ υπήρχε ως ένθετο (αποσπώμενο) το παραδοσιακό Ευρωπαϊκό παραμύθι «Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΝΑΝΟΙ», μια κόμικ μεταφορά της γνωστής ταινίας κινουμένων σχεδίων της Walt Disney του 1937. Στο ίδιο τεύχος δημοσιεύτηκε ένα εκτενές άρθρο του Βαγγέλη Περρή με τίτλο: Ο ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΤΙΣΝΕΫ. Για την έκδοση του 1990 από την Γ.Ε.Α. εδώ. vaios/11-5-2009
  17. Κόμικς 6 σελίδων ,παιχνίδια, αξιοπερίεργα και κατασκευές με τον Άρλο και τον Σπόρο, τους ήρωες της νέας ταινίας της Disney Pixar "Ο Καλόσαυρος" που κάνει πρεμιέρα στις 17 Δεκεμβρίου.Καλό σχέδιο,απο σενάριο δεν ξέρω ακόμα ,αλλά με την πρώτη ματιά που του έριξα έχει λίγα λόγια κατάληλο για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Σελιδούλα: ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ Δώρο αυτοκόλλητα και το στίκερ άλμπουμ του Καλόσαυρου από την Panini! Το παρόν άλμπουμ πωλείται και ξεχωριστα με 2,90
  18. Η 8η έκδοση των Κ.Ε.προορισμένο για κοινό παιδικης ηλικίας.Με ήρωες γνωστούς χαρακτήρες απο τηλεοπτικες σειρές που προβάλονται και στην Ελλάδα απο τον ALPHA,DISNEY JUNIOR CHANELκαι DISNEY CHANEL.Ο Μίκυ και η παρέα του οπως είναι σχεδιασμένοι στην ΛΕΣΧΗ ΤΟΥ ΜΙΚΥ,Ο ΤΖΕΗΚ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ,Η ΜΙΚΡΗ ΓΙΑΤΡΟΣ,Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΑ ΣΟΦΙΑ,Η ΣΕΡΙΦΗΣ ΚΑΛΙ και άλλοι θα κρατούν κάθε μήνα συντροφιά στους μικρούς αναγνώστες που θα αποτελούν την νέα γενιά οπαδών των ιστοριών DISNEY. Δείγμα σελίδας: Γρίφοι,αναγραματισμοί,παιχνίδια παρατηρητικότητας και δεξιότητας κάνουν το παιδιά να αναπτύξουν την φαντασία τους,τα εκφραστικά τους μέσα και την προσωπικότητα τους. Σε κάθε τεύχος θα υπάρχει απο ενα διαφορετικό θέμα που θ προκαλει το ενδιαφέρον στα παιδιά.Στο πρώτο τεύχος τα ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ. Στο πρώτο τεύχος επίσης θα βρούμε: ενα 4σέλιδο κόμιξ με την ΜΙΚΡΗ ΓΙΑΤΡΟ και ενα δισέλιδο (πρώιμο κόμιξ-δίχως συννεφάκια,με λεζάντες) με τον ΤΖΕΗΚ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΟΥ ΠΟΤΕ. Στις 20 Μαΐου κυκλοφόρησαν και τα 2 πρώτα τεύχη του τίτλου.Στο πρώτο με δώρο ένα στόχο με 2 βεντουζένια βέλη και το δεύτερο με κάρτες ντόμινο. ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ στα παιδια σας. Υ.Γ.Οπισφόφυλλο δεν σκάναρα γιατι εχει διαφήμιση.
  19. Προκειται για ενα επιτραπεζιο παιχνιδι που βρηκα στην αποθηκη προσφατα και ειπα να σας το παρουσιασω ! Παιζεται με δυο παικτες και σας παραθετω και τις οδηγίες - περιγραφη του παιχνιδιου : και τελος μια φωτογραφια απο το κινητο μου, πανω στο ''Βιος και η Πολιτεια'' για να καταλαβετε το μεγεθος του παιχνιδιου .. οταν ξαναπαω στο εξωχικο μου θα φερω και αλλα 2-3 επιτραπεζια της αδερφη μου με ηρωες του Νισνει ωστε να τα παρουσιασω και αυτα
  20. Στην αρχή, ήταν ο Romano Scarpa. Μετά, ο Giorgio Cavazzano. Και μετά; Το χάος. Η ιταλική σχολή Disney αριθμεί με το πέρασμα των χρόνων όλο και περισσότερους εκφραστές, οι οποίοι, καθώς η εικαστική έκφραση εξελίσσεται διαρκώς, παράλληλα με την έξαρση των ερεθισμάτων και την ευκολία πρόσβασης σε αυτά, αποκτούν όλο και πιο ετερόκλητα χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Ο Lorenzo Pastrovicchio ανήκει στην πιο πρόσφατη φουρνιά καλλιτεχνών που κάνανε όνομα στη γείτονα χώρα αφιερώνοντας το ταλέντο τους στη δημιουργία ιστοριών κόμικς με τους ήρωες του Disney. Διαφέρει πολύ από τους ομότεχνους του, ωστόσο. Ενώ οι περισσότεροι ξεφύλλιζαν το Topolino (σσ. εβδομαδιαίο περιοδικό αντίστοιχο του δικού μας Μίκυ Μάους) και αντέγραφαν τα σκίτσα του Scarpa και το Cavazzano, εκείνος διάβαζε υπερηρωικά κόμικς και manga. Και αυτό είναι φανερό στις ιστορίες του. Ο δυναμισμός, το νεύρο που βγάζει το σκίτσο του, δε συναντάται συχνά συνοδευόμενο από την υπογραφή του Walt Disney. Γεννήθηκε το 1971 στο Trieste της Ιταλίας. Το 1992, όπως μας λέει ο ίδιος, μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου και παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου στην Ακαδημία Disney (Accademia Disney) υπό την αιγίδα του μεγάλου δάσκαλου Giovan Battista Carpi. Δύο χρόνια αργότερα είχε ήδη ξεκινήσει τις πρώτες του εικονογραφήσεις για την Disney Italia, φτάνοντας το 1997 να συμμετάσχει στην εκρηκτική και πειραματική σειρά με πρωταγωνιστή το υπερηρωικό άλτερ έγκο του Ντόναλντ, τις Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ (PKNA). Ακολούθησαν δεκάδες ιστορίες και μεγαλεπήβολα πρότζεκτ, όπως Ο Άρχοντας των Μάγων, το Μίκυ Σίτυ 20802, ο Μυστικός Πράκτωρ Ντόναλντ Ντακ… Πιο πρόσφατο και προσωπικό πρότζεκτ αποτέλεσε ο Μαύρος Κεραυνός (Darkenblot), μία φουτουριστικού τύπου περιπέτεια με πρωταγωνιστή τον Μίκυ Μάους και αντίπαλο το Μαύρο Φάντασμα, τον πιο δαιμόνιο και πιο επικίνδυνο αντι-ήρωα του Μίκυ Σίτυ, τον οποίο εμπνεύστηκε πριν πολλές δεκαετίες ο Floyd Gottfredson. Σε συνεργασία με τον Casty, άλλον ένα δημιουργό-δυναμίτη αυτής της γενιάς, ο Lorenzo Pastrovicchio αποπειράθηκε ένα κατά κάποιον τρόπο upgrade για τον αντίπαλο του Μίκυ Μάους, σε τρία πολυσέλιδα επεισόδια, εκ των οποίων μόνο τα 2 έχουν δημοσιευτεί μέχρι τώρα στην Ελλάδα. Τον Μάιο του 2017, στα πλαίσια του THE Comic Con, της φιέστας των κόμικς που έλαβε χώρα για τρίτη συνεχή χρονιά στη Θεσσαλονίκη, ο Lorenzo Pastrovicchio ήρθε σε επαφή με τους Έλληνες θαυμαστές τους και απάντησε στις ερωτήσεις ενός (τουλάχιστον) εξ αυτών. Η συνέντευξη που ακολουθεί πραγματοποιήθηκε την τελευταία μέρα της εκδήλωσης, μία ηλιόλουστη ανοιξιάτικη Κυριακή, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. JohnnyMZ: Αρχικά, θα ήθελα να ρωτήσω πώς σου φάνηκε η εκδήλωση, ο κόσμος, η Ελλάδα και συγκεκριμένα η Θεσσαλονίκη… Lorenzo Pastrovicchio: Λοιπόν, με τη σειρά. Η φιλοξενία ήταν, πραγματικά, σούπερ. Ποτέ δεν το έχω ξανασυναντήσει. Από την πρώτη στιγμή που βγήκαμε από το αεροπλάνο, κάθε φορά που θέλαμε κάτι μας παρεχόταν. Είναι πολύ όμορφο για έναν καλλιτέχνη να τον μεταχειρίζονται με αυτόν τον τρόπο. Η πόλη είναι πολύ όμορφη, μου αρέσουν πολύ οι παραθαλάσσιες πόλεις. Η εκδήλωση είναι αρκετά μικρή, συγκριτικά με άλλες που έχω παρευρεθεί, ωστόσο είναι πολύ καλά οργανωμένη. Υπάρχουν τα πάντα: η αίθουσα εκδηλώσεων, χώρος για παιχνίδια, το μπαρ, χώρος για τις υπογραφές. Είδα μεγάλη κινητικότητα τις δύο τελευταίες μέρες, Σάββατο και Κυριακή, και πιστεύω πως υπάρχει η δυνατότητα να μεγαλώσει, ώστε να είναι πιο άνετα ο κόσμος, να υπάρχει περισσότερος χώρος για το cosplay… JohnnyMZ: Η αλληλεπίδρασή σου με τους Έλληνες θαυμαστές; L.P.: Πολύ ωραία εμπειρία. Ήρθε πολύς κόσμος, θυμήθηκα πολλά πράγματα που δε θυμόμουν ότι έχω σχεδιάσει. Ερχόντουσαν όλοι με τα βιβλία τους για υπογραφές και ήταν όλοι πολύ ευγενικοί. JohnnyMZ: Λοιπόν, ας μιλήσουμε για την πορεία σου στο χώρο. Πώς έκανες τα πρώτα σου βήματα; L.P.: Θα πρέπει να ανατρέξω πολύ πίσω στο παρελθόν και θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Το 1992 έφτασα στο Μιλάνο, όπου είχα την τύχη να συμμετάσχω στην Ακαδημία Disney, μία σχολή σχεδίου που «συνέλεγε» νέους επίδοξους καλλιτέχνες, υπό την καθοδήγηση του Giovan Battista Carpi, ώστε, μετά από περίπου ένα χρόνο εντατικών μαθημάτων να τους βγάλει έξω, στο πεδίο της επαγγελματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ξεκίνησα να συνεργάζομαι με την Disney κάνοντας μικρές δουλειές, μέχρι που έφτασα να κάνω μεγαλύτερες ιστορίες. Έκτοτε έχω διανύσει μία μεγάλη διαδρομή με την Disney, έχω κάνει πάρα πολλά, διαφορετικά πράγματα. JohnnyMZ: Πραγματικά: Οι Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ, Ο Μάγος του Μίκυ, Ο Μυστικός Πράκτωρ Ντόναλντ Ντακ… Πρόκειται για τους ίδιους χαρακτήρες, αλλά για διαφορετικό περιβάλλον κάθε φορά. Τι είναι αυτό που κάνει τους χαρακτήρες του Disney τόσο εύπλαστους; L.P.: Οι χαρακτήρες του Disney είχαν ανέκαθεν μία μοναδική δυναμική. Οι αλλαγές που συντελέστηκαν στους χαρακτήρες προκειμένου να στηθούν νέες περιπέτειες, όπως αυτές του Φάντομ Ντακ ή ο Μάγος του Μίκυ, δεν ήταν πολύ πιο έντονες από αυτές που έκαναν χρόνια πριν οι «μεγάλοι δάσκαλοι», η προηγούμενη γενιά καλλιτεχνών, όταν θέλανε να παρωδήσουν κάποιο βιβλίο ή κάποιο θεατρικό έργο χρησιμοποιώντας τους ίδιους ήρωες. Το καλό επίσης είναι ότι οι ήρωες του Disney είναι τόσο πολλοί και ποικιλόμορφοι, ώστε να είναι πάντα στην ευχέρειά σου να τους τοποθετήσεις στο σωστό ρόλο, χωρίς να χρειάζεται να τους αλλάξεις ριζικά. Όλη αυτή η διαδικασία είναι διασκεδαστική και καθιστά τη δημιουργία μία ιστορίας Disney πιο διασκεδαστική από τη δημιουργία, π.χ. μια ιστορίας με υπερήρωες, των οποίων η προσωπικότητα πρέπει να διατηρεί πολύ συγκεκριμένες σταθερές. Και αυτό δεν είναι διασκεδαστικό μόνο για το δημιουργό, αλλά και για τον αναγνώστη που εντοπίζει όλα αυτά καθώς διαβάζει την ιστορία. JohnnyMZ: Πρόσφατα, με τον Casty, δημιουργήσατε μία σειρά ιστοριών, αυτές με τον «Μαύρο Κεραυνό». Οι ιστορίες αυτές είχαν μεγάλη επιτυχία, τόσο στην Ιταλία, όσο και στην Ελλάδα. Κατ’ αρχάς, πώς προέκυψε η ιδέα για την ιστορία; Ελπίζω να μη μου πεις πως θα έπρεπε να ρωτήσω τον Casty… L.P.: Το κάθε άλλο! Θα πρέπει πάλι να ανατρέξουμε αρκετά πίσω, και συγκεκριμένα στο 2003, όταν στο Topolino είχαμε άλλον αρχισυντάκτη από τον τωρινό. Μας είχε ζητηθεί σε κάποια φάση να δώσουμε ιδέες για την ανανέωση του Μαύρου Φαντάσματος, σε μία προσπάθεια να επαναφέρουμε τον χαρακτήρα στις ρίζες του, σε αυτό που μας είχε παρουσιάσει ο δημιουργός του, Floyd Gottfredson. Η δική μου πρόταση δεν άρεσε στον τότε αρχισυντάκτη, θεωρούμενη αρκετά… «dark», ενώ ο στόχος ήταν να γίνει προσιτός ο ήρωας στις πιο παιδικές ηλικίες. Έτσι, φτάνουμε στο 2006, όταν φτάνει στη θέση του αρχισυντάκτη η Valentina Di Poli, η σημερινή αρχισυντάκτης. Το 2008 βρίσκω την ευκαιρία να της προτείνω εκ νέου την ιδέα μου, έχοντας σχεδιάσει μάλιστα και ένα μέρος της αρχικής ιστορίας, για να της δώσω να καταλάβει συγκεκριμένα πώς οραματίζομαι αυτό το πρότζεκτ – μία απλή επίδειξη του νέου design του κοστουμιού του Μαύρου Φαντάσματος, θαρρώ, δε θα αρκούσε. Αφού πήρε την έγκριση της σύνταξης, λοιπόν, η ιδέα έπρεπε να αναπτυχθεί σε συνεργασία με κάποιο σεναριογράφο, και προτάθηκε ο Casty ως ο καταλληλότερος. Στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες μου μαζί του, μου είχε πει πως τον ενδιέφερε αρκετά η συνεργασία επί του συγκεκριμένου πρότζεκτ, καθώς μέχρι τότε έκανε κατά βάση χιουμοριστικές ιστορίες και ήθελε να δοκιμαστεί και σε κάτι πιο… περιπετειώδες, γιατί οι αναγνώστες πιστεύανε ότι δεν ήταν ικανός να το κάνει. Κι έτσι κάτσαμε μαζί και δουλέψαμε, ανταλλάξαμε ιδέες, και σιγά σιγά είδα τον δικό μου σπόρο να μεγαλώνει και να ανθίζει στα χέρια του Casty. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ περισσότερο στα μέτρα του. Εικαστικά, βέβαια, ήξερε ότι μπορεί να βασίζεται πάνω μου για το καθετί, από τα απαιτητικά κοστούμια μέχρι τα δυναμικά ειδικά εφέ. JohnnyMZ: Για σένα, τι προσθέτει αυτή η ιστορία στους χαρακτήρες του Μαύρου Φαντάσματος και του Μίκυ Μάους; L.P.: Προσθέτει, ή καλύτερα επαναφέρει, αυτόν τον γνήσιο ανταγωνισμό ανάμεσα στους δύο ήρωες, τον οποίο συναντούμε έντονα στις πρώτες ιστορίες τους. Το Μαύρο Φάντασμα είναι ένας χαρακτήρας που πρέπει να αποπνέει μία πραγματική αίσθηση του κινδύνου προς το Μίκυ. Από την άλλη, σε αυτές τις ιστορίες, ο Μίκυ Μάους είναι λίγο πιο νέος. Προσπάθησα να το τονίσω αυτό και γραφικά, να τον κάνω λίγο πιο «φρέσκο» σε σχέση με τις άλλες ιστορίες. Είναι αναγκαίο αυτό, όταν θες να τον παρουσιάσεις δυναμικό και έτοιμο για κάθε πρόκληση, καθώς και πιο εκφραστικό, και ο Casty ήθελε να υπάρχει μία τέτοιου είδους φρεσκάδα στην ιστορία. Σε κάθε περίπτωση, καταφέραμε πιστεύω να κάνουμε ένα τύπου… upgrade στο Μαύρο Φάντασμα. Κατά τ’ άλλα, του «προσθέσαμε» πράγματα που, κατά τη γνώμη μου, ήδη υπήρχαν. Ήταν ανέκαθεν σαν ήρωας ένα ιδιοφυής «κακός», με γνώσεις στην τεχνολογία, μία διαβολική διάνοια, και ταυτόχρονα πολύ αριστοκρατικός, και στον τρόπο συμπεριφοράς και προσεγμένος, καλοντυμένος. Νομίζω ότι όλα αυτά αρέσανε στον κόσμο, όμως αποφασίσαμε με τον Casty ότι το τρίτο κεφάλαιο θα είναι και το τελευταίο της «σειράς». Εκτός και αν μας έρθει μία… εκρηκτική ιδέα σε βάθος χρόνου, ο φόβος της επανάληψης του θέματος μας οδήγησε σε αυτήν την απόφαση, ώστε να μην απογοητεύσουμε τον κόσμο που ακολούθησε με θέρμη τη συγκεκριμένη σειρά. Το τρίτο κεφάλαιο βγήκε πρόσφατα (σσ. το Μάρτιο του 2017) στην Ιταλία και είναι πολύ μεγάλο, αν σκεφτεί κανείς ότι π.χ. το πρώτο ήταν περίπου 90 σελίδες, το δεύτερο, αν και δε μας ζητήθηκε να είναι παραπάνω και «παίξαμε» με το φόβο να «χαθούμε», δίνοντας από την άλλη περισσότερο ζωτικό χώρο στην ιστορία έφτασε τελικά στις 140. Ε, το τρίτο έφτασε περίπου τις 225 σελίδες. JohnnyMZ: Καταλαβαίνω ότι ο αγαπημένος σου αντι-ήρωας στο Μίκυ Σίτυ είναι το Μαύρο Φάντασμα, με διαφορά… L.P.: Φυσικά! Μου παρέχει μία ασφάλεια, ότι μπορώ να κάνω πολλά πράγματα μαζί του, πιο σοβαρά πράγματα. Είναι ένας πραγματικός κακός. Ο Μαύρος Πητ, από την άλλη, με την πάροδο των χρόνων έχασε αυτόν τον επιβλητικό χαρακτήρα του. Θα μου άρεσε να τον «επαναφέρω» και αυτόν στον παλιό, κακό εαυτό του, στο βαθμό βέβαια που μπορεί να είναι κακός, γιατί ακόμα και στις παλαιότερες ιστορίες διατηρούσε αυτό το πιο κωμικό στοιχείο, ο ίδιος ο Gottfredson του το «φόρτωσε», εν αντιθέσει με το Μαύρο Φάντασμα που ξεκινάει από μία πολύ πιο σοβαρή αφετηρία. JohnnyMZ: Τι άλλο έχεις κάνει, εκτός από Disney; Στην Ελλάδα, η αλήθεια είναι πως δεν έχουμε δει κάτι άλλο δικό σου. L.P.: Στην πραγματικότητα, η Disney έχει πάρει αρκετά μεγάλο μέρος της ζωής μου. Σχεδόν όλη. 99%. Είχα σχεδιάσει μια φορά έναν ήρωα του Bonelli, το 2006, τον Johnathan Steele. Πιο πρόσφατα έκανα 2 variant εξώφυλλα για τη Marvel… JohnnyMZ: …δεδομένου ότι τώρα η Marvel έχει αγοραστεί από την Disney, πάλι γυρνάς τη συζήτηση στην ντισνεϋκή δουλειά σου… (γέλια) L.P.: (γελάει) Είναι μία περίεργη κατάσταση! Οι Fantastic Four από την πένα του Lorenzo Pastrovicchio. Στη σελίδα του έχει ανεβάσει κι άλλες εικονογραφήσεις υπερηρώων, με τους οποίους θα ήθελε να δουλέψει. JohnnyMZ: Προς το κλείσιμο, θα ήθελα να ρωτήσω για το εικαστικό σου ύφος. Στο σχέδιό σου υπάρχει ένας διάχυτος δυναμισμός, που δε συναντάται συχνά σε σχεδιαστές Disney. Φυσικότητα της έκφρασης ή συνειδητή επιλογή; L.P.: Είναι απλά ο τρόπος που σχεδιάζω. Πολλοί άλλοι σχεδιαστές Disney, μιας και τους έφερες σαν μέτρο σύγκρισης, εμπνέονται στα πρώτα τους βήματα από άλλους σχεδιαστές Disney, όπως ο Cavazzano, προσπαθούν να προσεγγίσουν το ύφος του Cavazzano, ίσως παλιότερα κάποιοι είχαν ως πρότυπο τον Romano Scarpa, ίσως πάλι οι νεότεροι να εμπνέονται από ακόμα πιο σύγχρονους καλλιτέχνες, όπως ο Barbucci, ο οποίος, αν και έχει δουλέψει λίγα χρόνια στην Disney, έκανε μεγάλη αίσθηση. Εγώ, από την άλλη, πάντοτε κοιτούσα πέρα από αυτό: τα ερεθίσματα μου είναι περισσότερο υπερηρωικά, διάβαζα επίσης πολλά μάνγκα… Τους ήρωες του Disney κατά βάση τους έμαθα από τα κινούμενα σχέδια και όταν καταπιάστηκα μαζί τους, έδινα προσοχή ώστε να τους σχεδιάζω τεχνικά άρτιους, με τις σωστές αναλογίες, χωρίς να το καταλαβαίνω ωστόσο επέτρεπα στο δυναμισμό που περιγράφεις να αποτυπωθεί στο χαρτί, καθώς είχα σαν πρότυπο τα καρτούν και από εκεί ακριβώς αφορμάται ο δυναμισμός του σχεδιαστικού μου στυλ. Τώρα, αναφορικά με τη σκηνοθεσία της σελίδας, το στήσιμο του πλαισίου, αυτά πηγάζουν από τα αναγνώσματα που είχα, τα οποία ήταν πιο υπερηρωικά, πιο περιπετειώδη. Γι’ αυτούς τους λόγους, η γραμμή μου διαφέρει από των υπολοίπων και ίσως δεν ταιριάζει τόσο σε πιο ανάλαφρες και χιουμοριστικές ιστορίες που θα ήθελα να κάνω, όπως αυτές του Andrea Freccero ή άλλων. Από την άλλη, κάποιος άλλος θα μπορούσε να πει αυτό για τη δική μου έμφυτη τάση. Τι να κάνουμε. Ο καθένας πρέπει να είναι ευχαριστημένος με αυτό που έχει. Το σκίτσο του για το Comic Con 2017, ο Φάντομ Ντακ στο Λευκό Πύργο. Η σελίδα του δημιουργού στο facebook. Πηγή Μπράβο Mz
  21. GUIDO MARTINA Ο Guido Martina γεννήθηκε στη Carmagnola της Ιταλίας στις 9 Φεβρουαρίου του 1906 και πέθανε στις 6 Μαΐου του 1991. Έχει σπουδάσει λογοτεχνία και φιλοσοφία. Θεωρείται ο κορυφαίος Ιταλός συγγραφέας Ντίσνευ κόμικ των δεκαετιών 1950 και 1960. Ήταν αυτός που εισήγαγε το είδος των παρωδιών διάσημων λογοτεχνικών έργων στον χώρο της Disney Italia. Ξεκίνησε την καριέρα του ως παραγωγός Ντοκιμαντέρ στο Παρίσι κατά την περίοδο 1933-1939. Για πρώτη φορά ασχολήθηκε με την Ντίσνευ ως μεταφραστής των Αμερικανικών Κόμικς στην Ιταλία το 1938. Εκτός από το σενάριο ιστοριών Disney στην περίοδο 1948-1984 είχε τα δικά του Western Comics όπου και έγραφε το σενάριο με διάφορους δημιουργούς (ένας από αυτούς ο πατέρας του Massimo, Pier Lorenzo De Vita με το εκνευριστικό σχέδιο): Pecos Bill (1949-1955) και Oklahoma (1952) όπου δημοσιεύτηκαν και στο περιοδικό Βέλος. Μπορείτε να βρείτε το πρώτο τεύχος του Βέλους με ιστορία του Oklahoma εδώ. Η πρώτη ιστορία Ντίσνευ που συμμετέχει στην πλοκή της είναι η "Topolino e il vampiro della prateria" ενώ η πρώτη που έγραψε εξολοκλήρου το σενάριο της η "Topolino e il cobra bianco" το 1948 όπου είναι αδημοσίευτες εκτός Ιταλίας. Το πρώτο αριστούργημα που έγραψε ήταν η ιστορία: "Η Κόλαση του Μίκυ" πρώτη παρωδία της ιταλικής σκηνής κόμικ που δημοσιεύτηκε στην Ελλάδα στο Μεγάλα Κλασικά #4 του Δραγούνη. Μετέπειτα από αυτή έγραψε πάρα πολλές παρωδίες αλλά και ιστορίες βασισμένες σε λογοτεχνικά και ιστορικά γεγονότα όπως: "Η Οδύσσεια", "Ο Τρωικός Πόλεμος", "Ο Ντόναλντ Δον Κιχώτης", "Οι Τρεις Σωματοφύλακες", "Ο Βαρώνος Μυνχάουζεν", "Ο Ντόναλντ και ο Κόμης Μοντεχρήστος", "Ο Κατακτητής", "Κάρμεν Ολέ", "Όσα Παίρνει ο Άνεμος", "Ντόναλντ ο Ατρόμητος" και πολλές άλλες. Αρκετές από αυτές είναι εξαιρετικές. Έχει κοντά στις 100 ιστορίες που βρίσκονται στην πρώτη 1000άδα της βαθμολόγησης του Inducks ενώ αρκετές του βρίσκονται σε ψηλές θέσεις. Έχει το χαρακτηριστικό να αναδεικνύει ακόμη και ιστορίες με μέτριο έως και κακό σχέδιο όπως αυτές του Pier Lorenzo De Vita, αρκετές ιστορίες του Sergio Asteriti καθώς και πολλών άλλων σχεδιαστών της εποχής. Είναι εκ των δημιουργών του Φάντομ Ντακ γράφοντας αρκετές από τις πρώτες περιπέτειες του που τότε παρουσιαζόταν περισσότερο σαν εκδικητής θέλοντας να βάλει στη θέση τους τον Γκαστόνε και τον Σκρουτζ αλλά και όσους του πήγαιναν κόντρα παρά τον υπερήρωα της Λυμνούπολης. Έχει αρκετούς "πολέμιους" μιας και αποτελεί εκ των βασικών συντελεστών της μεταστροφής του Σκρουτζ σε άσπλαχνο, άκαρδο και άπληστο δίχως έλεος τσιγκούνη, καθώς και της άγριας κόντρας του Ντόναλντ και των ανιψιών στα πρότυπα των καρτούνς με πολλές άγριες πλάκες και ξύλο και κυνηγητό στο τέλος. Επίσης έχει αρκετές ιστορίες κάτω του μετρίου που είναι για τα σκουπίδια. Γενικά πρόκειται όμως για εξαιρετικό δημιουργό που έχει φτιάξει διαμαντάκια όπως είναι οι ιστορίες: "Ο Στοιχειωμένος Πύργος", "Ο Εκδικητής", "Το Διπλό Μυστήριο του Μαύρου Φαντάσματος", "Η Μεγαλειώδης Περιπέτεια: Χριστόφορος Κολόμβος", και "Η Μεγάλη Ληστεία". Συνεργάστηκε αρκετές φορές με τους Giovan Battista Carpi, Giulio Chierchini, Romano Scarpa, Massimo De Vita, Giuseppe Perego, Giorgio Cavazzano, Luciano Gatto, Luciano Bottaro, Pier Lorenzo De Vita, Sergio Asteriti, Guido Scala και άλλους. Ιστορίες του που δημοσιεύθηκαν στην Ελλάδα
  22. Μια ωδή στην πάπια που θα έπρεπε να αποτελεί τον αληθινό σταρ του σύμπαντος της Ντίσνεϊ. Στο δημοτικό, η αγαπημένη μου ημέρα ήταν πάντα η Παρασκευή (από κοντά με την Κυριακή, αλλά αυτή την παραξενιά θα τη συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή). Πίσω απ’ την αγάπη αυτή δεν κρυβόταν το τέλος της σχολικής εβδομάδας, ποσώς με απασχολούσε αυτό, τουναντίον το γεγονός ότι δεν θα ξαναέβλεπα τους φίλους μου μέχρι τη Δευτέρα ίσως και να με στεναχωρούσε λίγο. Οι λόγοι που έκαναν την Παρασκευή ξεχωριστή στο κεφάλι του μικρού Κωνσταντίνου, ήταν εντελώς διαφορετικοί: Πρώτον, ήταν η μοναδική ημέρα που η μητέρα μου με άφηνε να πιω κόκα κόλα στο μεσημεριανό και δεύτερον, στο σπίτι με περίμενε το καινούριο τεύχος του Μίκυ Μάους. Ο συνδυασμός τυρόπιτα-κόκα κόλα-Μίκυ Μάους ήταν απλά άχαστος και αποτελούσε για μένα ένα πρώτο ατράνταχτο πειστήριο ότι η ζωή είναι ωραία. Μεγαλώνοντας, η αγάπη μου για την Παρασκευή, την τυρόπιτα και την κόκα κόλα, έμεινε ίδια κι απαράλλακτη, ου μην και μεγάλωσε. Σε ότι αφορά τα κόμιξ όμως, έγινε κάπως πιο συγκεκριμένη. Το Μίκυ Μάους, δεν με κάλυπτε πια, αφού η μεγάλη μου αδυναμία ήταν ο Ντόναλντ Ντακ. Δεν θα το κρύψω, βαριόμουν αφόρητα τον Μίκυ, τους ηρωισμούς του, το σύμπαν του Μίκυ Σίτυ, τη συμβατική του σχέση με τη Μίνι και τη φιλία του με τον Γκούφη. Δεν με ενδιέφερε ένας χαρακτήρας που έλυνε αστυνομικές υποθέσεις και εκπροσωπούσε το καλό, όντας πάντα ο ήρωας της ημέρας. Για όνομα του Θεού, ο ποντικός αυτός βοηθούσε αφιλοκερδώς την αστυνομία, τι να συμπαθήσω σε αυτόν; Εγώ ήθελα Λιμνούπολη κι έναν πρωταγωνιστή θνητό, με αδυναμίες, μια πάπια με την οποία μπορούσα να ταυτιστώ και να κάνω παρέα. Κι αυτή η πάπια, ήταν ο Ντόναλντ. Πολύ γρήγορα, έκανα το πέρασμα στο υπέροχο Κόμιξ και τις περιπέτειες της οικογένειας Ντακ σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η αληθινή ευτυχία όμως, ήρθε όταν κυκλοφόρησε το ‘Ντόναλντ’, το οποίο όπως ίσως να φαντάστηκες κι απ’ το όνομά του, ήταν ένα περιοδικό αφιερωμένο μόνο στον αγαπημένο μου ήρωα. Ένα περιοδικό γεμάτο Λιμνούπολη, γκαντεμιές, ύπνους σε αιώρες και τσακωμούς με τον Σκρουτζ Μακ Ντακ. Μέσα απ’ τις ιστορίες του Καρλ Μπαρκς, του Ντον Ρόσα, του Μάρκο Ρότα και των άλλων σχεδιαστών που με αγάπη και μεράκι ανέλαβαν να δώσουν ζωή στην ξεχωριστή πάπια με τη στολή ναύτη, ένιωθα να μεγαλώνω και να μαθαίνω κι εγώ κάποια ρεαλιστικά πράγματα για τη ζωή. Έστω κι αν επρόκειτο για πάπιες που στην ουσία δεν μεγαλώνουν ποτέ και μερικές φορές τα έβαζαν με εξωγήινους και ταξίδευαν στο χρόνο. Αυτή ήταν η αληθινή μαγεία των κόμιξ, ότι το νόημα και τον συμβολισμό δεν τα έχανες ποτέ. Γιατί λοιπόν, ενώ ο σταρ της Ντίσνεϊ είναι κατά γενική ομολογία ο Μίκυ Μάους, εγώ θα αποτελώ για πάντα πιστό στρατιώτη του Ντόναλντ; Οι παρακάτω λόγοι, ίσως είναι αρκετοί για να με νιώσεις. ΤΟ ΕΧΕΙ ΘΕΣΕΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ Ο ΝΤΟΝ ΡΟΣΑ Μιλώντας στο Popcode, ο θρυλικός Ντον Ρόσα είχε πει: “Όσο για τον Ντόναλντ; Αυτός ΕΙΝΑΙ χαρακτήρας δημιουργίας Disney (αν και ο Μπαρκς δημιούργησε μια νέα εκδοχή του χαρακτήρα για τα κόμικς) και έχει υπάρξει πολύ πιο δημοφιλής χαρακτήρας από εκείνον τον ποντικό από τότε που πρωτοεμφανίστηκε το 1934. Αλλά πώς μπορείς να έχεις έναν εκρηκτικό χαρακτήρα ή έναν πλούσιο, άπληστο ( ; ) χαρακτήρα σαν εταιρικό σύμβολο μιας εταιρείας που νοιάζεται τόσο πολύ για την δημόσια εικόνα της ως Disney; Χρειάζονται έναν χαριτωμένο, ακίνδυνο, γελαστό χαρακτήρα που δίνει βαρετές ιστορίες αλλά μοιάζει ωραίος σε μπλουζάκια. Μίκι Μάους”. Πραγματικά θα μπορούσε να τελειώσει εδώ αυτό το άρθρο και να πάμε σπίτια μας, αλλά επειδή λατρεύω τον Ντόναλντ, θέλω να συνεχίσω να γράφω αποθεωτικά πράγματα για εκείνον. ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΤΕΜΠΕΛΗΣ Παρότι ζει σε μια κοινωνία στην οποία όλες οι ενήλικες πάπιες οφείλουν να έχουν δουλειά, ο Ντόναλντ προτιμάει να αράζει στην αιώρα του και να αποφεύγει με τέχνη τα επίμονα τηλεφωνήματα του Σκρουτζ. Λατρεύει τον ύπνο, σιχαίνεται το πρωινό ξύπνημα κι αν μπορούσε να περνάει ολόκληρη τη ζωή του σε ένα κρεβάτι, θα το έκανε με χαρά. Δικός μου άνθρωπος. Ή πάπια τέλος πάντων, κατάλαβες. ΔΕΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΕΤΑΙ ΤΗ ΣΥΓΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΡΟΥΤΖ Είναι ο ανιψιός του πλουσιότερου ανθρώπου στον πλανήτη και όχι απλά δεν έχει πάρει κάποια μόνιμη θέση στις επιχειρήσεις του, αλλά όταν δουλεύει για εκείνον, συνήθως γυαλίζει τις δεκάρες του. Μπορεί κατά καιρούς να δανείζεται λεφτά από τον Σκρουτζ, όμως ποτέ δεν είναι αγύριστα (τουλάχιστον θεωρητικά) και για να επιβιώσει έχει κάνει όλες τις δουλειές του κόσμου, από φύλακας μουσείου μέχρι συνοδός σκύλων. Αυτό θα πει φιλότιμο κύριοι, αντί να ζητήσει ένα απιθανακομμύριο για να λύσει όλα του τα προβλήματα για 30 ζωές. ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ 3 ΠΑΠΙΑ Τα οποία δεν είναι καν δικά του. Μιλάμε για τέτοια ψυχούλα, που έχει υιοθετήσει τα 3 ανίψια του και τα μεγαλώνει καλύτερα κι απ’ τον πιο υπεύθυνο πατέρα. Τα μαλώνει και τα βάζει τιμωρίες όποτε χρειαστεί, τα προστατεύει από τις κακοτοπιές, τα παίρνει μαζί του στις προκλήσεις στην άλλη άκρη του κόσμου κυνηγώντας θησαυρούς, μέχρι και στο μέλλον και το παρελθόν τα έχει ταξιδέψει. Το πιο σημαντικό όμως, είναι πως αγαπάει τον Χιούι, τον Λιούι και τον Ντιούι, σαν να είναι τα δικά του παπιά και θα έκανε τα πάντα για να είναι ευτυχισμένα. Α, και τους φτιάχνει άχαστο πρωινό με τηγανίτες, που κάθε φορά κάνουν τα σάλια μου να τρέχουν. ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΤΟΕΙΤΑΙ Κάτι που αυτόματα τον καθιστά τρομερά συμπαθή. Σε αντίθεση με τον εκνευριστικό ξάδερφο Γκαστόνε, ο Ντόναλντ μοιάζει σαν να έχει καταπιεί μαύρη γάτα. Οδηγεί το θρυλικό 313 που χαλάει συνέχεια, μένει στην οδό Ατυχίας 1313 (ή Κουάκ 13 σύμφωνα με άλλες πηγές), σπάει χέρια, πόδια, τον χτυπάνε κεραυνοί, προκαλεί καταστροφές, χάνει συνέχεια τη δουλειά του, αλλά δεν τα παρατάει και δεν το βάζει κάτω ποτέ. Είναι ο πρώτος που θα ρισκάρει σε μια περιπέτεια, είτε αυτή είναι σε άλλον πλανήτη, είτε στην Ατλαντίδα, είτε στον Αμαζόνιο και πολλές φορές είναι αυτός που θα σώσει την παρέα από τους κινδύνους. ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΟΥΛΑ Είναι τεμπέλης, είναι ευέξαπτος, είναι γκαντέμης, όμως είναι πάντα ο πρώτος που προσφέρεται για να βοηθήσει. Κάτι ξέρει άλλωστε ο Σκρουτζ που κάθε φορά που χρειάζεται κάτι, τον παίρνει τηλέφωνο. Ναι εντάξει, χρωστάει στο θείο του και μερικά φανταστικομμύρια, αλλά κάτι μου λέει ότι και χωρίς τα χρωστούμενα, ο Ντόναλντ θα ήταν και πάλι εκεί για να βοηθήσει. ΕΧΕΙ ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ Για τον Μίκυ τα είπαμε. Το κλασικό καλό ποντίκι, που κάνει πάντα το σωστό, δίνει το καλό παράδειγμα και κερδίζει το κορίτσι. Βαριέμαι. Ο Ντόναλντ τσακώνεται με τον Γκαστόνε, ‘αρπάζεται’ με την Νταίζη, παίζει ξύλο με τον γείτονά του, τον κύριο Τζόουνς (σε σημείο που ο ένας καταστρέφει το σπίτι του άλλου), διαφωνεί με τα αφεντικά του, κυνηγάει τον θείο του με το τουφέκι. Γενικά, έχει γνώμη και δεν φοβάται να την εκφράσει έντονα και δεν δέχεται την αδικία. Ωραίος τύπος ρε παιδί μου, με πάθη και αδυναμίες, όχι ο ακίνδυνος τύπος για τον οποίο μίλησε και ο Ρόσα. ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ Ο χαρακτήρας της Νταίζη έχει τα θεματάκια του, κάτι που έχουν αναγνωρίσει τόσο ο Μπαρκς, όσο και ο Ρόσα, χαρακτηρίζοντάς τον στερεοτυπικό. Ο Ντόναλντ πάντως, την διεκδικούσε πάντα σαν κύριος, καταφεύγοντας κατά καιρούς σε ακραία ρομαντικές ενέργειες, οι οποίες συνήθως είχαν για αντίπαλο είτε την γκαντεμιά του, είτε την υπερφυσική τύχη του Γκαστόνε. Αλλά γι’ αυτό τον αγαπάμε, γιατί δεν κέρδιζε πάντα το κορίτσι. ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΣΟΥΠΕΡ ΗΡΩΑΣ Θα το ξεκαθαρίσω. Οι αγαπημένες μου ιστορίες με τον Ντόναλντ, ήταν πάντα οι απλές, οι καθημερινές, που εκτυλίσσονταν με σκηνικό την Λιμνούπολη. Επομένως, δεν υπήρξα ποτέ μεγάλος φαν του Φάντομ Ντακ, αφού δεν με μου ταίριαζε με τη γενικότερη ψυχοσύνθεση και το ταμπεραμέντο του Ντόναλντ. Είχε όμως και αυτή την πλευρά για κάποιους δημιουργούς, προς ικανοποίηση όσων αγαπάνε τους ήρωες και όχι τα παπιά της διπλανής πόρτας. ΑΛΛΑ ΚΑΤΑ ΒΑΣΗ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ Ο κυριότερος λόγος που αγάπησα απ’ την αρχή τον Ντόναλντ, είναι επειδή είναι εύκολο να ταυτιστείς μαζί του. Είναι θνητός, έχει αδυναμίες, έχει στραβά στον χαρακτήρα του, βαριέται, συναντάει συνέχεια αναποδιές, κάνει γκάφες. Είναι σαφώς πιο εύκολο να ταυτιστείς μαζί του, παρά με έναν ζάμπλουτο εκκεντρικό επιχειρηματία ή έναν ανιδιοτελή ντετέκτιβ. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι στην πορεία των χρόνων, ο Ντόναλντ ξεπέρασε τον Μίκυ σε δημοφιλία και γύρω του χτίστηκε ένα ολόκληρο σύμπαν. Ο κόσμος μας είναι γεμάτος Ντόναλντ και όλοι μας βρίσκουμε τον εαυτό μας στους Ντόναλντ και στις δικές του ιστορίες μη τελειότητας. Στο τέλος της ημέρας άλλωστε, μας μαθαίνει να δεχόμαστε τα πάντα με υπερηφάνεια κι αξιοπρέπεια, να μην το βάζουμε κάτω, να προσφέρουμε χωρίς ανταλλάγματα και να αγγίζουμε τα όρια του ηρωισμού. Κι όταν αυτός ο ηρωισμός προέρχεται από κοινά θνητά παπιά, αποκτάει ακόμη μεγαλύτερη αξία. Και το σχετικό link...
  23. 1) Έχεις φτιάξει σενάρια για πολλές διαφορετικές ιστορίες. Ποιο είναι το αγαπημένο σου και ποιο ήταν το πιο δύσκολο να προσαρμοστεί σε μία ιστορία; Φραντσέσκο Αρτιμπάνι: Είναι πολλές οι ιστορίες με τις οποίες είμαι δεμένος, καθεμία για διαφορετικό λόγο. Το να επιλέξω μία μόνο είναι δύσκολο. Όσον αφορά την δυσκολία της προσαρμογής, μερικές φορές μπορούν να υπάρχουν προβλήματα χώρου. Μπορεί να έχω εκτιμήσει έναν αριθμό σελίδων για κάποιες σκηνές, όμως στο τέλος γίνεται συνωστισμός και δεν χωράνε. Η «κοπτοραπτική» δουλειά είναι πολύ σημαντική. Όταν τελειώνεις μία ιστορία, πρέπει να παίρνεις μέτρα σελίδα σελίδα και να προσθέτεις και να αφαιρείς όπου χρειάζεται. Όπως ένας ράφτης είναι σημαντικό να παίρνει τα σωστά μέτρα και να μην κάνει υπερβολές με ενθουσιασμό ή με υπολογισμούς στο περίπου, έτσι και το σενάριο έχει συγκεκριμένους μηχανισμούς ακριβείας. 2) Όταν φτιάχνεις ένα σενάριο, γνωρίζεις τον σχεδιαστή που θα το αναλάβει; Αν ναι, βάζεις κάποιο όριο στην φαντασία σου για να το κάνεις πιο προσιτό στον εκάστοτε δημιουργό; Συνήθως δεν ξέρω ποιος θα αναλάβει τις ιστορίες μου. Αυτό το αποφασίζει ο εκδότης όταν παραλάβει το σενάριο, ο οποίος επιλέγει από όσους σχεδιαστές είναι διαθέσιμοι, ανάλογα και με τις διαφορετικές ικανότητές τους. Σε μερικές περιπτώσεις, όπως στις Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ ή σε κάποια παρωδία, ξέρω με ποιον θα συνεργαστώ και αυτό είναι καλό, επειδή γνωρίζοντας το στυλ του σχεδιαστή, μπορώ να χτίσω την περιπέτεια αξιοποιώντας το ταλέντο του. 3) Υπάρχει κάποιος σχεδιαστής που θα ήθελες να σχεδιάζει τα σενάριά σου πιο συχνά; Όχι, είναι όλοι σπουδαίοι δημιουργοί και ο καθένας έχει κάτι ξεχωριστό που κάνει την δουλειά του υπέροχη. Μέχρι στιγμής έχω σταθεί πολύ τυχερός αφού με πολλούς από τους δημιουργούς είμαστε φίλοι και βλεπόμαστε στον ελεύθερό μας χρόνο, επομένως ο κάθε συνδυασμός είναι και μία ευχάριστη έκπληξη. 4) Πόσο δύσκολο είναι να γράψει κάποιος ένα σενάριο μέσα στα πλαίσια της Ντίσνεϋ; Είναι πολύπλοκο, όμως είναι ένα καλό ερέθισμα επειδή οι κανόνες των Ντίσνεϋ κόμικς είναι υπερβολικά συγκεκριμένοι, κάτι που δεν βλέπω ως εμπόδιο, επειδή την ίδια στιγμή προσφέρουν πολλές λύσεις και πιθανότητες. Αυτοί οι κανόνες που κυβερνούν τους χαρακτήρες και τις ιστορίες τους, είναι κατά κύριο λόγο κανόνες κοινής λογικής. Όταν κάποιος κάνει σλάλομ στο στο σκι, πρέπει να πειθαρχήσει στους κανόνες αποφεύγοντας τα τεχνητά εμπόδια. Όμως αν το κάνει, θα φτάσει σώος και αβλαβής στο τέρμα. 5) Μάθαμε από τον Πάολο Μοττούρα στο The Comic Con 2 που έγινε στην Ελλάδα το 2016, πως σου πήρε μόνο δύο ημέρες για να γράψεις το σενάριο για την ιστορία PK Timecrime DD (Το κροσόβερ που συναντιούνται στον χρόνο οι δύο μυστικές ταυτότητες του Ντόναλντ, δηλαδή ο Μυστικός Πράκτορας Ντακ και ο Φάντομ Ντακ). Πολύ εντυπωσιακό. Δεν ήταν δύσκολο να χωρέσεις τόσες πολλές πληροφορίες σε τόσο λίγο χρόνο; Πρέπει να έγινε κάποια παρεξήγηση! Ποτέ δεν θα μπορούσα να γράψω μία ιστορία μέσα σε δύο ημέρες, πόσο μάλλον μία τόσο πολύπλοκη όσο αυτή. Μου πήρε πολύ περισσότερο καιρό, περίπου έναν μήνα. 6) Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεματολογία στην οποία προτιμάς να βασίζεις τα σενάριά σου ή να εμπνέεσαι από αυτήν; Η περιπέτεια και η κωμωδία είναι σημαντικά, όμως αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως είναι οι σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων και η διήγηση αυτών των σχέσεων. Με απασχολεί πολύ η θεματολογία της οικογένειας και τα αισθήματα που κρατάνε δεμένους τους πρωταγωνιστές της Ντίσνεϋ. Αυτό είναι που κάνει τα ποντίκια και τις πάπιες ζωντανούς στα μάτια των αναγνωστών. 7) Θα μας πεις κάποιο σενάριο για κάποια νέα ιστορία ή για μία που θα ήθελες να κάνεις στο μέλλον; Υπάρχουν πολλές επερχόμενες ιστορίες όπως οι νέες Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ και μία μεγάλη ιστορία με τον Πάολο Μοττούρα, η Ντίσνεϋ εκδοχή της Μητρόπολις, το αριστούργημα του Φριτς Λανγκ. Το 2017, θα υπάρξει επίσης μία ιστορία για τα 70 χρόνια του Θείου Σκρουτζ, η συνέχεια της Τελευταίας Περιπέτειας (Μίκυ Μάους Β’ περίοδος #1, δείτε δεξιά σας το εξώφυλλο) με την επιστροφή του Σκληρόκαρδου Χρυσοκούκη (Zio Paperone e il segreto di Cuordipietra, Το Μυστικό του Σκληρόκαρδου Χρυσοκούκη στα ελληνικά). Ύστερα, έχω ετοιμάσει έναν κύκλο ιστοριών αφιερωμένο στην επιστήμη. Οι Μίκυκαι Ντόναλντ θα μιλάνε για την φυσική, την χημεία, την εξερεύνηση του διαστήματος και πολλά ακόμα. Η λίστα των ιστοριών είναι μεγάλη, και με νέες ιδέες να προστίθενται συνεχώς, ελπίζω κάποια στιγμή να καταφέρω να τις γράψω όλες. Ευχαριστούμε τον Αρτιμπάνι για τις απαντήσεις και τον PhantomDuck ο οποίος με τη βοήθεια φίλου του έκαναν την μετάφραση της συνέντευξης από τα Ιταλικά στα ελληνικά. Η συνέντευξη και στη Wiki με εικόνες. Παρατηρήσεις Ενδιαφέρον ότι θα έχουμε συνέχεια της Τελευταίας Περιπέτειας
  24. Δημιούργησα αυτό το τοπικ για να βάλουμε εικόνες που έχουν σχέδια δημιουργών που είδαμε τελευταία και μας εντυπωσίασαν... Προσωπικά έχω βρει αρκετά αλλά θα ποστάρω μερικά για αρχή... Πρώτα αυτό που είδα και το βρήκα εξαιρετικό! Γκρίζος Σκρουτζ Γκανταλφ από τον Φάμπιο Τσελόνι Dylan Duck Ουεστερν Ιστορίουλα με τον Ντόναλντ Φαντομ Ντακ vs... ΥΓ: Το παρόν τόπικ το έφτιαξα για να διαφοροποιηθεί από την κουβεντούλα ώστε να πούμε γνώμες και να ποστάρουμε εικόνες εδώ διότι εκεί χάνονται εύκολα.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.