Jump to content

Search the Community

Showing results for tags '2022'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Λοιπόν, προ ολίγου τηλεφώνησα στη Μαμουθ, και ρώτησα για τις νέες εκδόσεις τους. Ορίστε λοιπόν τι μου είπαν: 1)Αστερίξ #39-Κατά το Πάσχα(λίγο πριν, λίγο μετά) 2) Λούκυ Κιντ- Δεν είχε ακριβή ημερομηνία αλλά μού είπε ότι μέχρι το καλοκαίρι λογικά θα τό έχουμς 3) Τεντεν- Τον επόμενο μήνα, το άλμπουμ "Βήματα στη Σελήνη" και μετά από αυτό θα δούμε τον "Ναό του Ήλιου"(ημερομηνία δεν είπε) 4)Ιζνογκουντ #28-Μαζί με το Αστερίξ, κατά το Πάσχα κι αυτό 5)Μπλεϊκ και Μόρτιμερ- Το καλοκαίρι μού είχαν πει τον Σεπτέμβρη του 2022, τώρα μού είπε τον Απρίλιο- Μαϊο 6)Το β' μέρος του(εξαιρετικού) Viva Αναρχία πάλι κατά το Πάσχα Τέλος Μπλούμπερυ και Θόργκαλ μού είπε ότι σίγουρα μέχρι το καλοκάιρι ΔΕΝ θα βγουν και μετά ίσως.
  2. Oρισμένα παιχνίδια είναι τόσο σπάνια που οι gamers θα πρέπει να δώσουν χιλιάδες δολάρια για να τα αποκτήσουν. Η παγκόσμια αγορά βιντεοπαιχνιδιών αξίζει σήμερα πάνω από 85 δισεκατομμύρια δολάρια. Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο από την Magnavox Odyssey, την πρώτη κονσόλα που πουλήθηκε ποτέ το 1972, καθώς από εκείνη την περίοδο έχουν δημιουργηθεί αμέτρητα παιχνίδια. Σύμφωνα με μια αρχική εκτίμηση έχουν κυκλοφορήσει 1.181.019 παιχνίδια, όμως σε αυτόν τον αριθμό δεν περιλαμβάνεται κανένα παλιό παιχνίδι υπολογιστή ή κονσόλας για συστήματα όπως το NES, το SNES, το Commodore 64 και πολλά άλλα. Και μπορεί να είναι αδύνατο να μαντέψει κανείς πόσα έχουν υπάρξει ποτέ, όμως είναι ασφαλές να πούμε ότι πρόκειται για εκατομμύρια. Από όλα αυτά τα εκατομμύρια, μερικά παιχνίδια ήταν σίγουρα πιο δυσεύρετα από άλλα, και έχουν αποκτήσει μια σχεδόν μυθική υπόσταση στις καρδιές των παικτών. Στην παρακάτω λίστα θα δούμε δέκα από τα πιο σπάνια videogames που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Πηγή: TopTenz 10. Where in North Dakota is CarmenSanDiego Πίσω στο 1985, ο κόσμος γνώρισε για πρώτη φορά την Carmen Sandiego. Το Where in the World is Carmen Sandiego ήταν ένα τόσο πολύ δημοφιλές παιχνίδι υπολογιστή, που ενέπνευσε μια τηλεοπτική εκπομπή και μια σειρά του Netflix. Ουσιαστικά δίδασκε στα παιδιά γεωγραφία, και έτσι μάθαιναν ενώ διασκέδαζαν. O προγραμματιστής του ονόματι Brøderbund, δημιούργησε ένα εξαιρετικά σπάνιο αλλά επίσημο παιχνίδι spin off που ονομάζεται Where in North Dakota is Carmen Sandiego. Αυτή ήταν η μόνη έκδοση του παιχνιδιού για συγκεκριμένη πολιτεία των ΗΠΑ που δημιουργήθηκε ποτέ. Περίπου 5.000 αντίγραφα κυκλοφόρησαν στα σχολεία της Βόρειας Ντακότα ώστε να διδάξουν τα παιδιά για την πολιτεία, όμως σχεδιάστηκαν για το Apple II και αποτελούνταν από μια σειρά από δισκέτες. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα κάποιοι από εσάς να μην έχετε δει ποτέ δισκέτα, όμως μπορείτε να φανταστείτε τι συνέβη σε αυτό το παιχνίδι. Η τεχνολογία προχώρησε και απλώς χάθηκε στα σκουπίδια. Ένα αντίγραφο βρέθηκε το 2015 και τα δεδομένα του παιχνιδιού διατηρήθηκαν, όμως τις ίδιες τις δισκέτες μπορεί να μην τις ξαναδούμε ποτέ. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 9. Mangia Το Mangia κυκλοφόρησε για το Atari 2600 το 1983 και το gameplay είναι αναμφισβήτητα περίεργο. Οι παίκτες παίρνουν τον έλεγχο ενός παιδιού που το ταΐζει με ζυμαρικά η μητέρα του. Ουσιαστικά τρως μέχρι να εκραγείς. Μπορείτε να πετάξετε τα ζυμαρικά στη γάτα ή στον σκύλο, αλλά αν σας πιάσει η μαμά, θα σας ταΐσει ακόμα περισσότερο. Το 2012 ένα αντίγραφο του παιχνιδιού πωλήθηκε στο eBay για 1000 δολάρια. Εκείνη την εποχή, μόνο μερικά αντίγραφα ήταν γνωστό ότι υπήρχαν, και η τιμή τους κυμαίνεται από 370 έως 760 δολάρια αυτές τις μέρες. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 8. Lakers vs Celtics για το Sega Mega Drive Υπάρχουν πολλά παιχνίδια Lakers εναντίον Celtics, αλλά η έκδοση που δημιουργήθηκε για το Sega Mega Drive το 1990 είναι αναμφίβολα η πιο σπάνια από όλες. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το παιχνίδι έπρεπε να ανακληθεί λόγω προβλήματος αδειοδότησης με το NBA στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν μόνο 192 αντίγραφα και μόνο 14 είναι γνωστό ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή. Ήταν τόσο σπάνιο που για χρόνια κανείς δεν ήταν σίγουρος ότι υπήρχε καν. Το Sega Mega Drive ήταν απλώς το Sega Genesis έξω από τη Βόρεια Αμερική, επομένως το ίδιο το παιχνίδι δεν ήταν μοναδικό. Βορειοαμερικανικά αντίγραφα του παιχνιδιού είναι αρκετά εύκολο να βρεθούν. Όμως η συσκευασία, το εγχειρίδιο και το δελτίο επιστροφής ήταν μοναδικά για αυτήν την περιορισμένη έκδοση και αυτά την κάνουν να ξεχωρίζει. Από τα λίγα αντίτυπα που κυκλοφορούν, ένα πωλήθηκε στο eBay το 2017 για σχεδόν 4.500 δολάρια. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 7. Red Sea Crossing Το Red Sea Crossing για το Atari 2600, ήταν εμπνευσμένο από το πολύ πιο οικείο παιχνίδι Frogger. Βοηθάτε τον μικρό σας χαρακτήρα να πάει από το ένα μέρος στο άλλο αποφεύγοντας θανατηφόρα εμπόδια. Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση, δεν είσαι βάτραχος, είσαι ο Μωυσής. Το 2012, ένα αντίγραφο του παιχνιδιού πωλήθηκε σε δημοπρασία για 10.400 δολάρια. Το Red Sea Crossing αναπτύχθηκε από έναν ανεξάρτητο προγραμματιστή το 1983 και δημιουργήθηκαν μόνο 100 κόπιες. Από αυτά, μόνο δύο είναι γνωστό ότι εξακολουθούν να υπάρχουν, και το ένα πουλήθηκε για 14.000 δολάρια στο eBay. Πριν από το 2007, ο περισσότερος κόσμος του gaming δεν είχε ιδέα ότι το παιχνίδι υπήρχε. Μετά από έρευνα, βρέθηκαν κάποιες παλιές διαφημίσεις περιοδικών για το παιχνίδι που αναφέρουν ότι συνόδευαν ένα βιβλίο ζωγραφικής και μια ηχητική κασέτα. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει βρει αντίγραφο με το βιβλίο και την κασέτα να περιλαμβάνονται. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 6. Birthday Mania Ο προγραμματιστής Anthony Tokar σκέφτηκε την ιδέα για το Birthday Mania το 1984, σχεδίασε το παιχνίδι μόνος του και το διαφήμισε στην εφημερίδα Newark Star Ledger στο Νιου Τζέρσεϊ. Η μοναδικότητα του παιχνιδιού είναι ότι θα μπορούσε να εξατομικευτεί για τα γενέθλια ενός παιδιού. Ο αγοραστής θα έστελνε στον Tokar μια επιταγή και εκείνος θα προγραμμάτιζε το όνομα του παιδιού στην οθόνη τίτλου. Μετά από αυτό, το παιχνίδι ήταν απλό και οι παίκτες έπρεπε να σβήσουν τα κεριά γενεθλίων που έπεφταν. Πιστεύεται ότι μόνο 10 περίπου κόπιες του παιχνιδιού πουλήθηκαν ποτέ, λόγω του ότι το παιχνίδι δεν κυκλοφόρησε εμπορικά και ήταν διαθέσιμο μόνο αν βλέπατε τη διαφήμιση σε αγγελία στο Νιου Τζέρσεϋ. Το 2009 ένα αντίγραφο του παιχνιδιού πουλήθηκε για 6.500 δολάρια, αν και πιθανότατα σήμερα θα κόστιζε πολύ περισσότερο. Ο Tokar παραχώρησε τα δικαιώματα του παιχνιδιού πριν από μερικά χρόνια, με την προϋπόθεση ότι αν κάποιος επρόκειτο να το αναπαράγει και να το πουλήσει, τα έσοδα θα πήγαιναν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 5. Air Raid for Atari 2600 Το 1982 κυκλοφόρησε το Air Raid σε μια πολύ μοναδική μπλε θήκη που είχε επίσης μια μικρή λαβή στο επάνω μέρος. Η αξία του έχει πάρει πολύ τα πάνω της αυτές τις μέρες με ένα αντίγραφο που ανακαλύφθηκε στην Goodwill να πωλείται το 2021 για 10.590,79 δολάρια. Ωστόσο αυτό το ρεκόρ έσπασε από ένα σφραγισμένο αντίγραφο που πουλήθηκε με το εγχειρίδιο οδηγιών το 2012 και απέσπασε το εντυπωσιακό ποσό των 33.433,30 δολαρίων. Η Goodwill έγραψε τότε ότι βρέθηκαν και πουλήθηκαν μόνο 12 αντίγραφα, όμως άλλες πηγές σημειώνουν ότι πουλήθηκαν μόνο πέντε κασέτες ως συλλεκτικά αντικείμενα. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 4. Nintendo World Championships Το 1989 ο Fred Savage πρωταγωνίστησε στην ταινία The Wizard, όπου ένα ζευγάρι αδερφών κατευθύνονται στην Καλιφόρνια για να παίξουν σε ένα τουρνουά Nintendo. Ολόκληρη η ταινία ήταν βασικά μια τεράστια διαφήμιση της Nintendo και απέδωσε. Εξασφάλισε επίσης ότι κάθε παιδί γνώριζε πως το τουρνουά βιντεοπαιχνιδιών ήταν αληθινό. Ένα χρόνο αργότερα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Nintendo του 1990, συμμετείχαν 8.000 παίκτες από 29 πόλεις. Το τουρνουά είχε ακόμη και το δικό του αποκλειστικό παιχνίδι, το Nintendo World Championships, το οποίο δεν προοριζόταν ποτέ για να παιχτεί εκτός των ορίων του ίδιου του τουρνουά. Η κασέτα περιείχε τρία παιχνίδια – Tetris, Rad Racer και Super Mario Bros. Υπολογίζεται ότι κάπου 100 από τις κασέτες κυκλοφόρησαν λαθραία. Το 2014 ένα αντίγραφο με σκισμένη ετικέτα πουλήθηκε για 100.000 δολάρια, ενώ ένα άλλο πουλήθηκε σε δημοπρασία το 2021 για 180.000 δολάρια. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 3. Mean Girls Η ταινία Mean Girls του 2004 με πρωταγωνίστρια τη Lindsay Lohan και σενάριο της Tina Fey, ενέπνευσε το δικό της βιντεοπαιχνίδι, το οποίο δημιουργήθηκε για το Nintendo DS περίπου πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία της ταινίας. Ωστόσο, το παιχνίδι, το οποίο δεν είχε καν τη Λόχαν στο εξώφυλλο λόγω της φήμης της εκείνη την εποχή, δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Αυτό δεν εμπόδισε μια γυναίκα με το όνομα Raven, η οποία κάνει καριέρα ψάχνοντας λεπτομέρειες για χαμένα και ξεχασμένα παιχνίδια DS, να το βρει εντοπίζοντας έναν από τους προγραμματιστές του Mean Girls. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 2. Stadium Events Το 1987, κατά τη διάρκεια των ημερών δόξας του NES της Nintendo, κυκλοφόρησε το παιχνίδι Stadium Events, με το οποίο οι παίκτες μπορούσαν να διαγωνιστούν σε τέσσερις διαφορετικούς αγώνες Ολυμπιακού τύπου. Αυτό όμως που το κάνει ξεχωριστό είναι ότι υπάρχουν μόνο περίπου δώδεκα αντίγραφα. Δύο χιλιάδες αντίγραφα του αρχικού παιχνιδιού παράχθηκαν και 200 απεστάλησαν στα καταστήματα. Το παιχνίδι, φτιαγμένο από την Bandai, επρόκειτο να παιχτεί με κάτι που ονομαζόταν Family Fun Fitness Pad. Ωστόσο, η Nintendo αγόρασε τα δικαιώματα για το pad κατά τη διάρκεια της αποστολής του παιχνιδιού και στη συνέχεια ανακάλεσε όλα τα αντίγραφα που είχαν αποσταλεί, ώστε να μπορεί να μετονομαστεί σε Nintendo Power Pad. Τα απούλητα παιχνίδια στάλθηκαν πίσω στην εταιρεία, αλλά κάποια είχαν ήδη πουληθεί, και αυτές είναι οι σπάνιες εκδόσεις που κυκλοφορούν σήμερα. Ένα αντίγραφο πουλήθηκε για 13.105 δολάρια το 2010, ενώ ένα σφραγισμένο αντίγραφο κόστισε 41.300 δολάρια. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube 1. Super Mario Bros Το Super Mario Bros είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια όλων των εποχών. Πώς θα μπορούσε λοιπόν να είναι και στα πιο σπάνια; Το 2021 μια σφραγισμένη, σχεδόν ανέγγιχτη, κασέτα του Super Mario Bros πουλήθηκε σε δημοπρασία για το εκπληκτικό ποσό των 2 εκατομμυρίων δολαρίων, την πιο ακριβή αγορά βιντεοπαιχνιδιού στην ιστορία. Η κασέτα που χρονολογείται από το 1985, δεν είχε ανοιχτεί ποτέ, και ήταν μια από τις περιορισμένες εκδόσεις του παιχνιδιού, γεγονός που την έκανε πιο σπάνια από την επίσημη έκδοση της οικογένειας του Super Mario Bros που είχε κυκλοφορήσει αυτή τη χρονιά. Πηγή Φωτογραφίας: YouTube ΠΗΓΗ
  3. Οι Περιπέτειες των Ζο, Ζετ και Ζοκό είναι μία γαλλοβελγική σειρά δημιουργημένη από τον Hergé, τον γνωστό συγγραφέα των Περιπετειών του Τεντέν. Οι πρωταγωνιστές της σειράς είναι δύο παιδιά, τα αδέρφια Ζο και Ζετ, τα οποία μαζί με τη μαϊμουδίτσα Ζοκό, μπλέκουν σε συναρπαστικές περιπέτειες. Στο πρώτο τεύχος της σειράς, ο Ζο, η Ζετ και ο Ζοκό θα ταξιδέψουν με το Στρατόπλοιο Η.22, ένα αεροπλάνο που πετάει στα ύψη της στρατόσφαιρας. Όλα ξεκίνησαν όταν ο κύριος Παμπ άφησε δέκα εκατομμύρια δολάρια κληρονομιά. Τα χρήματα θα πάνε σε όποιον κατασκευάσει το πρώτο αεροπλάνο που θα κατορθώσει να ταξιδέψει από το Παρίσι στη Νέα Υόρκη με ταχύτητα 1.000 χιλιομέτρων την ώρα. Για να σώσουν το Στρατόπλοιο Η.22 που σχεδίασε ο πατέρας τους και τώρα απειλείται από κακοποιούς, οι Ζο και Ζετ, μαζί με τη μαϊμουδίτσα Ζοκό, απογειώνουν το αεροσκάφος. Όμως όταν ξεμείνουν από καύσιμα, θα προσγειωθούν σ’ ένα έρημο νησί στο οποίο δεν μπορούν να φανταστούν τις τους περιμένει…
  4. hudson

    NO PASARAN!

    Αρχές Μαρτίου η "Jemma Press" κυκλοφόρησε τον πρώτο τόμο της τριλογίας που έγραψε και σχεδίασε ο Vittorio Giardino, No Pasaran, με ήρωα τον Μαξ Φρίντμαν που στην Ελλάδα τον έχουμε γνωρίσει μέσα από την Ουγγρική Ραψωδία του ίδιου συγγραφέα. Η συγκεκριμένη τριλογία αποτελείτε από: Max Fridman: No Pasaran (1999) Max Fridman: Rio de Sangre (2002) Max Fridman: Sin Ilusion (2008) Σε αυτό τον τόμο παρακολουθούμε τον Φρίντμαν όπου το Φθινόπωρο του 1938 αποφασίζει να επιστρέψει στην Ισπανία για να βρει έναν παλιό του φίλο που όλα δείχνουν ότι έχει εξαφανιστεί. Και από εκείνη τη στιγμή αρχίζει η περιπέτεια. Τα γεγονότα διαδραματίζονται σε μια Ισπανία που υπάρχει εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα σε Δημοκράτες και Φασίστες και μάλιστα κοντά στο τέλος αυτού του πολέμου, γιατί τον Μάρτιο του 1939 η Δημοκρατία χάνει. Από το οπισθόφυλλο Οκτώβρης 1938. Η Ισπανία είναι βυθισμένη στον τρόμο του εμφυλίου πολέμου. Ο Μαξ Φρίντμαν αναγκάζεται να αφήσει την ηρεμία του σπιτιού του στα περίχωρα της Γενεύης για να επιστρέψει στην ταραγμένη Ιβηρική χερσόνησο αναζητώντας έναν παλιό του φίλο, έναν εθελοντή μαχητή της ελευθερίας που τα ίχνη του έχουν χαθεί στη φρίκη του μετώπου. Ο Φρίντμαν συναντά παλιούς εχθρούς και φίλους και προσπαθεί αρχικά να κρατήσει ουδέτερη στάση, αλλά γρήγορα παρασύρεται σε μια δίνη από ίντριγκες και σκευωρίες… Μια καταπληκτική ιστορία (επίκαιρη) με ένα όμορφο σχέδιο. Στα της έκδοσης: μεγάλο σχήμα, εξώφυλλο-οπισθόφυλλο στα ίδια στάνταρ με τις περισσότερες εκδόσεις της εταιρίας, αλλά το χαρτί εσωτερικά λίγο πιο ματ (οικονομία). Στα έξτρα έχουμε στην αρχή τρεις σελίδες με μια σύντομη ιστορική αναδρομή και μια εισαγωγή και στο τέλος τέσσερις σελίδες με την αφηγηματική μηχανή του Βιτόριο Τζαρντίνο. Η εκδοτική συνεχίζει να μας προσφέρει αξιόλογους τίτλους. Ας ελπίσουμε να δούμε σύντομα και τους άλλους δύο τόμους που ολοκληρώνουν την ιστορία.
  5. Η "Hachette" έφερε άλλη μια συλλογή στη χώρα μας από την Ιταλία. Μετά από τα Disney Παραμύθια από τη Χρυσή Συλλογή, έχουμε τα Disney Παραμύθια Μινιατούρες Πρόκειται για τα γνωστά παραμύθια αλλά σε πολύ μικρότερο μέγεθος (μινιατούρες 4,5x6cm). Είναι μικρά εικονογραφημένα βιβλιαράκια, σκληρόδετα με χρυσές λεπτομέρειες στο εξώφυλλο που συνοδεύονται από μία εξίσου σκληρή θήκη Το πρώτο τεύχος Ο Βασιλιάς των Λιονταριών κυκλοφόρησε την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2022 με τιμή γνωριμίας 0.99 ευρώ Το δεύτερο τεύχος Η Χιονάτη θα κυκλοφορήσει σε δύο εβδομάδες στην τιμή των 2,99 ευρώ. Από το τρίτο και μετά η τιμή διαμορφώνεται στα 4,99 ευρώ. Μέχρι το 10ο τεύχος η κυκλοφορία θα είναι δεκαπενθήμερη και μετά εβδομαδιαία. Η συλλογή αποτελείται από 80 βιβλιαράκια. Το πρώτο τεύχος συνοδεύεται και από έναν οδηγό Στα επόμενα τεύχη θα δούμε τις παρακάτω ιστορίες Κάποια στιγμή κατα τη διάρκεια της κυκλοφορίας της συλλογής θα μπορέσουμε να προμηθευτούμε και την παρακάτω βιβλιοθήκη (44x63x9 cm) για να τοποθετήσουμε τα βιβλιαράκια. Και μια λεπτομέρεια, στο βιβλιαράκι στην τελευταία σελίδα με τα στοιχεία της έκδοσης, αναφέρει ημερομηνία κυκλοφορίας Τεύχος 1 - 15 Σεπτεμβρίου 2022.
  6. Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιο παιδί που να μην έχει διαβάσει, δει στην τηλεόραση ή έστω να έχει ακούσει τον “Μάγο του Οζ”, ένα μυθιστόρημα, που γράφτηκε από τον L. Frank Baum στις αρχές του προηγούμενου αιώνα (για την ακρίβεια στις 17/05/1900) και κατάφερε να κατακτήσει τον νεαρόκοσμο της εποχής (κι όχι μόνο). Το έργο, εκτός από την κυκλοφορία του σε βιβλίο, υιοθετήθηκε από τον κινηματογράφο, έγινε μιούζικαλ, μπήκε στον χώρο των κινουμένων σχεδίων κι όπως ήταν φυσικό δεν θα μπορούσε ο κόσμος της Ένατης Τέχνης να μείνει ασυγκίνητος. Το 2004, οι εκδόσεις Delcourt, κυκλοφόρησαν στην Γαλλία την συγκεκριμένη ιστορία υπό την μορφή κόμικ, η οποία φέρει την υπογραφή του David Chauvel στο σενάριο και του Enrique Fernandez στον εικαστικό τομέα. Αυτή την έκδοση, λοιπόν, ο Λεωκράτης Ανεμοδουράς αποφάσισε να την φέρει και στην χώρα μας, αρχής γενομένης στις 10/09/22, όπου κυκλοφόρησε σαν ένθετο με την Εφημερίδα των Συντακτών. Όσον αφορά την υπόθεση, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να φλυαρήσουμε περισσότερο. Πρόκειται για ένα παραμύθι, το οποίο, μπορεί να έχει τα χρονάκια του, παραμένει όμως αρκετά φρέσκο κι ενδιαφέρον. Πρωταγωνίστρια είναι η μικρή Ντόροθι κι ο σκύλος της ο Τότο, οι οποίοι, από τις πεδιάδες του Κάνσας και μέσω πολλών συγκυριών κι ενός ανεμοστρόβιλου, μεταφέρονται στην χώρα του Οζ, έναν φανταστικό κόσμο γεμάτο χρώματα, όπου θα γνωρίσουν ηρωικούς συμμάχους, αλλά και δυνατούς εχθρούς… Το κόμικ διαθέτει μεστό λόγο, ο οποίος στέκεται αρκετά πιστά στο αρχικό μυθιστόρημα, αλλά δυστυχώς ξεκινά αρκετά βιαστικά και περιληπτικά, μέχρι να φτάσουμε στην σκηνή του ανεμοστρόβιλου και της εισόδου της Ντόροθι στην χώρα του Οζ. Υπάρχουν αρκετοί διάλογοι, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του έργου καταλαμβάνουν οι επεξηγηματικές λεζάντες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές ομοιότητες στα μοτίβα του σεναρίου. Το σχέδιο είναι αρκετά ζωντανό και το δυνατό του σημείο είναι η περιγραφεί των κινήσεων ειδικά στις σκηνές που υπάρχει ένταση και δράση. Προσωπικά, όμως, μου άφησε την αίσθηση του ανικανοποίητου κι ο λόγος είναι ότι το βρήκα πολύ γραμμικό και με πολλές γωνίες, που χάνει σε αισθητική και ρεαλισμό. Το χρώμα θα το αποκαλούσαμε “κομπιουτερίστικο” και διαθέτει μία μεγάλη ποικιλία από αποχρώσεις. Μου άρεσε αρκετά και περισσότερο στην αποτύπωση των τοπίων, τα οποία, όπως και να το κάνουμε, (και σε αντίθεση με το σενάριο το οποίο έρχεται έτοιμο) οφείλουν να διαθέτουν μεγάλα ποσά φαντασίας και να συμβαδίζουν με τις περιγραφές του πρωτότυπου. Η ελληνική έκδοση καταφέρνει να συγκεντρώσει σε δύο μέρη μία ιστορία που κυκλοφόρησε στην Γαλλία σε τρία. Κυμαίνεται στα αξιόλογα επίπεδα που έχει υιοθετήσει η εκδοτική για τις δημιουργίες της που κυκλοφορούν με τις εφημερίδες. Στο συνοδευτικό υλικό ο συνήθης ύποπτος Γαβριήλ Τομπαλίδης, αναλαμβάνει να γράψει δύο (αλλά σημαντικά) λόγια για το έργο. Έτσι στο πρώτο μέρος παίρνουμε πληροφορίες για το μυθιστόρημα και την εικονογράφηση του από τον W. W. Denslow, ενώ στο δεύτερο μέρος μαθαίνουμε για την μεταφορά του “Μάγου του Οζ” στην μεγάλη οθόνη. Εντύπωση κάνει το γεγονός ότι σαν ημερομηνία πρώτης κυκλοφορίας και στα δύο μέρη αναφέρεται ο Απρίλιο του 2022. Φαντάζομαι ότι ήταν να κυκλοφορήσει τότε, αλλά μάλλον πήρε αναβολή.
  7. Το The Umbrella Academy: Apocalypse Suite είναι μια μίνι σειρά κόμικ έξι τευχών που κυκλοφόρησε στη Αμερική από την Dark Horse το 2007-2008. Το The Umbrella Academy: Dallas είναι μια μίνι σειρά κόμικ έξι τευχών που κυκλοφόρησε στην Αμερική από την Dark Horse το 2008-2009 Το The Umbrella Academy: Hottel Oblivion είναι μια μίνι σειρά επτά τευχών που κυκλοφόρησε στην Αμερική από την Dark Horse το 2018-2019 Στην Ελλάδα έχουμε δει μόνο τα πρώτα έξι τεύχη σε μορφή τόμου, με τίτλο The Umbrella Academy: Η Σουίτα της Αποκάλυψης. Πρώτη έκδοση το 2009 από την εκδοτική "Helm" (παρουσίαση εδώ) Δεύτερη έκδοση μετά από δεκατρία χρόνια από την "Anubis". Η "Anubis" αποφάσισε να ξανά κυκλοφορήσει τη συγκεκριμένη ιστορία με αφορμή την μεταφορά του κόμικ στην μικρή οθόνη από το Netflix, έχουν προβληθεί ως τώρα 3 σεζόν (1η το 2019, 2η το 2020 και η τρίτη το Ιούνιο του 2022). Η Υπόθεση 7 παιδιά που γεννήθηκαν με δυνάμεις, ύστερα από το θάνατο του ανθρώπου που τα υιοθέτησε, επιστρέφουν για να σώσουν τον κόσμο από μια μεγάλη απειλή. Από το οπισθόφυλλο Ένα ανεξήγητο παγκόσμιο γεγονός, σαράντα τρία ασυνήθιστα παιδιά γεννήθηκαν ξαφνικά από γυναίκες που δεν είχαν δείξει προηγούμενα σημάδια εγκυμοσύνης. Ο εκατομμυριούχος εφευρέτης Ρέτζιναλντ Χάργκριβς υιοθέτησε επτά από τα παιδιά· όταν ερωτήθηκε γιατί το έκανε αυτό, αποκρίθηκε μόνο: “Για να σώσουν τον κόσμο.” Αυτά τα επτά παιδιά αποτελούν την Ακαδημία της Ομπρέλας, μια προβληματική οικογένεια υπερηρώων με παράξενες δυνάμεις. Περίπου μία δεκαετία μετά την πρώτη τους αποστολή η ομάδα διαλύεται, όταν όμως ο Χάργκριβς πεθαίνει απροσδόκητα, τα αδέρφια ξανασμίγουν, πάνω στην ώρα για να σώσουν τον κόσμο ξανά. Σε ιδέα και σενάριο του Gerard Way από το Doom Patrol και μέλους των My Chemical Romance, το κόμιξ έχει εικονογραφηθεί από το βραβευμένο καλλιτέχνη Gabriel Bá (Two Brothers, Daytripper), το χρώμα έβαλε ο βραβευμένος με Eisner καλλιτέχνης Dave Stewart και το αυθεντικό εξώφυλλο της σειράς το σχεδίασε ο πολυβραβευμένος με Eisner James Jean. Σε αυτή την έκδοση, μαζί με τις σύντομες ιστορίες Mon Dieu! και But the Past Ain’t Through with You θα βρείτε επίσης και ένα εκτενές αφιέρωμα με προσχέδια που παρουσιάζουν έργα των Way, Bá. Ενδιαφέρουσα ιστορία με ένα αρκετά καλό σχέδιο. Ένα υπερηρωικό λίγο διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Η έκδοση της "Anubis" στα στάνταρ της εκδοτικής (γυαλιστερό εξώφυλλο, καλής ποιότητας σελίδες, μετάφραση και επιμέλεια κλασικά εγγύηση "Anubis", καλή εκτύπωση κτλ). Εκτός από την κύρια ιστορία υπάρχει, στην αρχή μια εισαγωγή από τον Grant Morrison και στο τέλος δύο σύντομες ιστορίες που διαδραματίστηκαν πριν από την Σουίτα της Αποκάλυψης. Ακόμα, τέσσερις σελίδες από τον Gerard Way που μιλάει για την δημιουργία του κόμικ και αρκετά σχέδια/προσχέδια. Ας ελπίσουμε η εκδοτική να βγάλει και τις επόμενες ιστορίες.
  8. Η εφημερίδα "Το Βήμα της Κυριακής", σε συνεργασία με τις εκδόσεις Οξύ, επανεκδίδουν τα Κλασσικά Εικονογραφημένα, με βάση την έκδοση των εκδόσεων Οξύ, για το καλοκαίρι του 2022. Η σειρά των τευχών δεν είναι ίδια με την αρχική έκδοση, αλλά ανακατεμένη. Ακόμα, βλέπουμε ότι η ποιότητα των τευχών είναι γυαλιστερό μαλακό εξώφυλλο με καρφίτσα, σε αντίθεση με την αρχική που είχε σκληρό εξώφυλλο και ράχη. Περισσότερα στο παρακάτω σχόλιο του @ Indian Η σειρά της έκδοσης: 1. 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα 2. Η μηχανή του χρόνου 3. Μόμπι Ντικ 4. Οι τρεις σομματοφύλακες 5. Το νησί των θησαυρών 6. Φράνκεστάιν 7. Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων 8. Ροβινσώνας Κρούσος https://www.facebook.com/tovimagr/videos/2346744175482143
  9. nikolas12

    KING THOR

    Σύνοψη από την εκδοτική: ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΗΣ ΑΣΓΚΑΡΝΤ! Ο Jason Aaron ξανασμίγει με τον Esad Ribic ́ για να ολοκληρώσει την επική σάγκα που ξεκίνησε στο THOR: GOD OF THUNDER! Επτά χρόνια πριν, ο Aaron και ο Ribic ́ σάς σύστησαν τον Θορ του μακρινού μέλλοντος: Τον Πατέρα των Πάντων ενός τσακισμένου βασιλείου και ενός ετοιμοθάνατου σύμπαντος, ενώ στεκόταν σε μια μάχη ενάντια στον Γκορ, τον Σφαγέα των Θεών, που κράδαινε το Παν-Μαύρο, το Νεκροξίφος. Αλλά τώρα αυτή η ανόσια λεπίδα επέστρεψε στα χέρια του μεγαλύτερου εχθρού όλων των εποχών του Θορ, του αδερφού του, του Λόκι! Είναι ώρα για μια τελική, κατακλυσμιαία αναμέτρηση. Όμως, έπονται ακόμα τα χειρότερα, καθώς το απόλυτο τέλος των πάντων πλησιάζει! Όλοι οι παλιοί συνεργάτες του Aaron στο TΗΟR, μαζί με μερικούς καλεσμένους έκπληξη, συμμαχούν για να ρίξουν την αυλαία σε μια ένδοξη εποχή με βροντερό στυλ! Η ιστορία: Μας το είχε υποσχεθεί από πέρυσι η Οξύ το King Thor και τελικά μετά από μια μεγάλη καθυστέρηση, το κόμικ κυκλοφόρησε φέτος τον Ιούνιο και μου κάνει εντύπωση πως δεν παρουσιάστηκε μέσα στο καλοκαίρι Οι Jason Aaron και Esad Ribic ανέλαβαν τον ήρωα αρκετά χρόνια πίσω και χάρισαν μερικές πολύ ποιοτικές ιστορίες για τον ήρωα με τον Aaron σιγά σιγά να μεγαλώνει το όνομα του και να παίρνει ακόμα μεγαλύτερες δουλειές στη Marvel, αλλά μέχρι σήμερα να τον θυμούνται ιδιαίτερα για τα όσα έκανε στο Thor. To King Thor λοιπόν είναι μια μίνι σειρά τεσσάρων τευχών όπου οι δύο δημιουργοί επιστρέφουν για να γράψουν ένα φινάλε για την ιστορία του Θεού του Κεραυνού. Η ιστορία αφορά τον Thor στο μακρινό μέλλον, γνωστό και ως King Thor ο οποίος μπορεί να κατάφερε μαζί με τις εγγονές του να αποκαταστήσει τη ζωή στη Γη, αλλά πλέον βρίσκεται σε ένα σύμπαν νεκρό και το χειρότερο απ' όλα είναι πως το Ξίφος του Γκορ του Σφαγέα των Θεών βρίσκεται στα χέρια του Loki, ο οποίος προφανώς και θα είναι ο κακός της ιστορίας, δε γίνεται η τελευταία ιστορία του Thor να μην έχει να κάνει με την αιώνια νέμεσή του. Στόχος των Ribic και Aaron δεν είναι μόνο να προσφέρουν μια εντυπωσιακή, τελική μάχη μεταξύ Thor και Loki στην τελική τους ιστορία, αλλά και να δώσουν ρόλο σε δευτερεύοντα πρόσωπα όπως οι εγγονές του Thor, αλλά και να φέρουν πίσω για μικρές και μεγάλες εμφανίσεις διάφορους χαρακτήρες από το Thor: God of Thunder. Είναι γεγονός λοιπόν πως η ιστορία αποτίει φόρο τιμής στον τίτλο που έγραψε στο παρελθόν το εν λόγω δίδυμο και φροντίζει να το δείξει σε διάφορα σημεία. Το σχέδιο: Κλασικό σχέδιο του Esad Ribic, ίσως ανά σημεία λίγο στατικό, αλλά με πολύ εκφραστικά πρόσωπα, επικές σκηνές με υπερμεγέθη σπαθιά και κεραυνούς, κοινώς ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε να δούμε από τον Thor. Τα χρώματα είναι σκοτεινά και όχι ιδιαίτερα ζωντανά έχοντας σκοπό να αναδείξουν ότι αυτό είναι ένα φινάλε με συνέπειες και εξελίξεις. Τελικός απολογισμός: Αν δεν είσαι μεγάλος οπαδός του Thor: God of Thunder ως σειρά, τότε ίσως να μην καταλάβεις 100% όλα όσα δείχνει η ιστορία, αλλά και πάλι παραμένει διασκεδαστική κατά τη γνώμη μου. Η έκδοση είναι στα γνωστά ποιοτικά στάνταρ των εκδόσεων Οξύ και η τιμή ίσως είναι λίγο τσουχτερή για τις 112 σελίδες που περιέχει, ωστόσο στην εποχή των ανατιμήσεων καταλαβαίνουμε όλοι τι παίζει και πόσο έχουν ανέβει οι τιμές ακόμα και σε κόμικ μικρού μεγέθους. Αυτά λοιπόν, καλό διάβασμα σε όλους
  10. Indian

    BALKANOIA

    “BALKANOIA”, λοιπόν. Ένας τίτλος ο οποίος προέρχεται από τον συνδυασμό των λέξεων “Balkan” (Βαλκάνια) και “Paranoia” (Παράνοια). Αυτό το όνομα θέλησαν να δώσουν στο κόμικ τους ο Σάββας “the Pack” Αμπατζίδης κι ο Θωμάς Κεφαλάς (ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του στα κόμικς με την ανθολογία “Ιστορίες από κάτω”), και οι δύο γνωστοί από την σπουδαία αντιρατσιστική συλλογική προσπάθεια “Βάλ’ Τους Χ – Ο Μαύρος Χάρτης Της Ρατσιστικής Βίας”, και μέσα σε αυτό να καταγράψουν τα κακώς κείμενα που συναντάμε στην χώρα μας. Η παρούσα δουλειά αποτελεί ένα σύνολο τεχνών και τεχνικών, καθώς διαθέτει σελίδες με σχέδια του ενός καρέ, σελίδες με σκίτσα που φιλοξενούν κι από ένα απόφθεγμα-σκέψη των δημιουργών και φυσικά μερικές σελίδες με κόμικς, όπως αυτά που γνωρίζουμε. Αυτός ο πλουραλισμός των στοιχείων που εμφανίζονται, μπορεί να ακολουθεί μία ίδια γραμμή πλεύσης, αλλά δεν έχει άμεση σχέση το ένα με το άλλο, δημιουργώντας, με αυτόν τον τρόπο, μία άτυπη ανθολογία. Στην ημερήσια διάταξη της σάτιρας (ή του μένους) των δημιουργών εννοείται ότι βρίσκεται η Αστυνομία και η Εκκλησία. Δύο θεσμοί που πάντοτε ήταν υπό… αφορισμό, ειδικά από την νεολαία της εκάστοτε εποχής. Οι δύο δημιουργοί, θέλοντας να κάνουν κτήμα τους το δεύτερο συνθετικό του τίτλου του έργου τους, λειτουργούν με απόλυτη… ψυχεδέλεια, αλλά και πικρία για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα τους, αλλά και οι γειτονικές χώρες (μιας κι αναφέρονται στα Βαλκάνια γενικότερα). Ο λόγος τους καυστικός, χωρίς να αποφεύγονται οι βωμολοχίες και με μία μεγάλη οργή, η οποία ελπίζω στην πορεία ν’ αποδειχθεί εποικοδομητική κι όχι απλές φωνές χωρίς ουσία. Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία δουλειά που προσωπικά δεν μου έκανε κλικ, όχι γιατί δεν ενστερνίζομαι τα πιστεύω των δημιουργών (όχι βέβαια σε βαθμό οργής), αλλά γιατί δεν είχε κάτι περισσότερο ή καινούργιο να μου δώσει, που δεν το έχουν κάνει άλλοι (και μάλιστα πάρα πολλοί) κομίστες με τις δικές τους αυτοεκδόσεις. Προτείνεται, λοιπόν, στους λάτρεις της underground σκηνής, στον οργισμένο νεαρόκοσμο και φυσικά στους… απαισιόδοξους. Ο εικαστικός τομέας έχει να επιδείξει μία σειρά από έγχρωμα σχέδια, που διαθέτουν τίμια τεχνοτροπία, σε βαθμό να τα χαρακτηρίσω εφάμιλλα αρκετών “επαγγελματικών”. Υπάρχουν, βέβαια κι ασπρόμαυρες δημιουργίες (τις οποίες περισσότερο τις συναντάμε στις σελίδες με τα κόμικς), εξίσου αξιόλογες και με επιμονή στο μελάνωμα. Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, το εικαστικό μέρος, στην συνείδησή μου, νίκησε το σεναριακό. Η έκδοση έχει το μέγεθος μίας κόλλας Α4 και το δέσιμο έχει γίνει με την κλασική (και φθηνή ) καρφίτσα. Το εξώφυλλο είναι κάπως αδύνατο για την ιδιότητά του, με αποτέλεσμα το έντυπο να είναι επιρρεπές στο τσαλάκωμα. Από την άλλη, οι σελίδες στο εσωτερικό έχουν ικανοποιητικό πάχος και καλή εκτύπωση των σχεδίων και των χρωμάτων. Στα εσωτερικά μέρη τόσο του εξώφυλλου, όσο και του οπισθόφυλλου, βρίσκουμε έναν πρόλογο κι έναν επίλογο αντίστοιχα, επιμελημένο από τους δύο δημιουργούς, καθώς επίσης και τους λογαριασμούς τους στα γνωστά social media. Τέλος, εντύπωση κάνει η φροντίδα, με την οποία τα παιδιά έχουν περιβάλει το δημιούργημά τους, το οποίο το έχουν μέσα σε διάφανη ζελατίνα, με την συνοδεία δύο αυτοκόλλητων, εμπνευσμένων από το κόμικ τους. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του τεύχους. Το τεύχος καταχωρήθηκε στην ενότητα των "Εντύπων", μιας και στην ύλη του δεν περιέχεται ο ελάχιστος αριθμός σελίδων με κόμικ που απαιτείται.
  11. ΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ; Μην πάει ο νους στο κακό. Με τον τίτλο, αναρωτιέμαι τι μας περιμένει στο Μίκυ Μάους, αυτή την Παρασκευή 16/09/2022; Λοιπόν, θα έχουμε μία από τις πιο πρόσφατες περιπέτειες του Πράκτορα ΝΝ. Να φανταστείτε στην Ιταλία δημοσιεύθηκε μόλις 4 χρόνια πριν, το 2018. Τιτλοφορείται "Nemici come prima", ελληνιστί, "Εχθροί όπως πρώτα". Γιατί όμως, παρουσιάζει τόσο ενδιαφέρον, ώστε να της αφιερώσουμε ολόκληρο άρθρο; ΞΗΡΑΣΙΑ ΤΕΛΟΣ Αγαπημένη σειρά ιστοριών, που δυστυχώς, πλέον η Καθημερινή δημοσιεύει ιστορίες με το σταγονόμετρο. Αυτό συμβαίνει, γιατί, έχουμε δει όλες τις παλαιότερες ιστορίες στο Μίκυ Μάους και στα Μεγάλα Σήριαλ του Τερζόπουλου. Το 2013 και 2014 στην Ιταλία, δημοσιεύθηκαν πρώτη φορά κάποιες πολυσέλιδες ιστορίες, με σημαντικό αντίκτυπο στο συγκεκριμένο σύμπαν. Η Καθημερινή, δείχνει ότι προχωράει με ρυθμούς τριών- τεσσάρων χρόνων από το εξωτερικό. Έτσι, εξασφαλίζει, ότι μέσα σε μία ~τριετία θα έχουν παραχθεί αρκετές ιστορίες, ώστε να μπορέσουν να τροφοδοτηθούν τα περιοδικά της. Έτσι, την περίοδο 2016- 2017, είδαμε στο Μίκυ Μάους, πολλές μαζεμένες ιστορίες του Πράκτορα Ντακ. Όταν στην γειτονική Ιταλία, αραίωσαν τις ιστορίες του Πράκτορα Ντακ, μετά το 2015, η Καθημερινή ξέμεινε από υλικό. Έτσι βλέπουμε ότι το 2018, είδαμε μία ιστορία του ΝΝ στη χώρα μας, όπως και το 2019 που είδαμε επίσης μία( υπάρχει βέβαια κι άλλη μία, αλλά πρόκειται περί επετειακής ιστορίας κι ο ΝΝ κάνει μόνο ένα πέρασμα). Το καλοκαίρι του 2020, διαβάσαμε πέντε (κάθε γράμμα ένας σύνδεσμος), ολιγοσέλιδες, άνευ σημασίας ιστορίες στο Μίκυ Μάους, στις αρχές του 2021, είχαμε την ευκαιρία, να διαβάσουμε το εξαιρετικό crossover μεταξύ ΝΝ και Φάντομ και φέτος, το 2022, είναι η πρώτη χρονιά μετά το 2017, που βλέπουμε δύο σημαντικές ιστορίες του ΝΝ στο Μίκυ Μάους. Η πρώτη είναι το reboot που είδαμε τον Μάρτιο. Όπως καταλαβαίνετε, είναι αρκετά σημαντικό γεγονός. Εν τω μεταξύ, στην Ιταλία, βγαίνουν από την περίοδο ξηρασίας και βλέπουμε ότι από το 2020, έχουν εκδοθεί τρεις πολυσέλιδες(20 σελίδες και πάνω) ιστορίες, ενώ έχει δημοσιευθεί και μία εντεκασέλιδη. Θεωρώ, ότι θα δούμε την ιστορία να επαναλαμβάνετε σε δύο- τρία χρόνια και θα εκδοθούν μαζικά οκτώ- δέκα ιστορίες κι έπειτα πάλι έλλειψη. Τέλος πάντων, να έχουμε να διαβάζουμε. ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ Η ιστορία που πρόκειται να δούμε, αποτελείται από 96 σελίδες. Σε τόσο μεγάλες περιπέτειες με πολλά μέρη, είθισται να συμμετέχουν πολλοί συντελεστές. Εδώ θα δούμε, δύο σεναριογράφους και δύο σχεδιαστές. Ο πρώτος σεναριογράφος, είναι ο Βιταλιάνο, γνωστός από συμμετοχή σε πολλές από τις αρχικές περιπέτειες του ΝΝ. Επιπρόσθετα, έχει γράψει μερικές υπέροχες πολυσέλιδες ιστορίες, που έχουν δημοσιευθεί κατά κύριο λόγο από τον Τερζόπουλο. Έπειτα, έχουμε τον Φαράτσι στο σενάριο, που έχει δημιουργήσει, πιο ενήλικα σενάρια όπως αυτά στο PKNA, στο Μίκυ Μυστήριο Β' κύκλο και στην παρωδία του Dylan Dog(ο ίδιος μάλιστα, έχει κάνει σενάρια για τις εκδόσεις Boneli) κ.α.. Έχει συνεργαστεί με ογκόλιθους της ιταλικής σκηνής, όπως τον Καβατσάνο, τη Τζίκε, τον Τσελόνι, τον Μοττούρα κ.α. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο πως σε αυτή την ιστορία, συνεργάστηκε με τον Βιταλιάνο κι έχουν, ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Οπότε, στο σενάριο πιστεύω ότι αυτοί οι δύο τιτάνες ()θα έχουν κάνει παπάδες. Στο σχέδιο, έχουμε τους Φρεκέρο, με πλούσια εργογραφία σε εξώφυλλα, συμμετοχή σε παλαιότερες ιστορίες του ΝΝ και γενικά πολύ δραστήριο, καθώς και τον ( πολυαγαπημένο) Ζάντσι, λιγότερο δραστήριο, αλλά πολύ γνωστό, μιας που πρόκειται για τον σχεδιαστή της σειράς:"Η_Ιστορία_της_Τέχνης" Πιστεύω, ότι με όλους αυτούς τους σημαντικούς δημιουργούς, θα υπάρξει ένα καλό αποτέλεσμα. ΕΠΙΛΟΓΟΣ Όταν ολοκληρωθεί η ιστορία μετά από τρεις εβδομάδες, θα γράψω μια αναλυτική κριτική. Μερικοί χρήσιμοι σύνδεσμοι για μελέτη είναι οι εξής δύο: https://inducks.org/subseries.php?c=DoubleDuck&c1=date&pg=0 https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3258-1P
  12. Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Θανάσης Πέτρου στον Δημήτρη Δουλγερίδη για την εφημερίδα Τα Νέα, για την ιστορική στιγμή που οι πρόσφυγες έρχονται στο λιμάνι του Πειραιά, τη «μυθολογία» του Ρεμπέτικου και τις πρώτες συγκρούσεις, με αφορμή το νέο του graphic novel του 1923: Εχθρική πατρίδα. Ποιο ήταν το ερέθισμα για το «1923» και πώς εντάσσεται πλέον στην αφήγηση των δύο προηγούμενων novels, του «Ομηροι του Γκαίρλιτς» και «1922»; Έχοντας μπει στη λογική αυτής της ιστορικής αφήγησης που ξεκίνησα το 2019 δουλεύοντας τους «Ομήρους του Γκαίρλιτς» και συνέχισα με το «1922, το τέλος ενός ονείρου», μου φαινόταν φυσικό συνεπακόλουθο να μείνω στο ίδιο πλαίσιο. Στο τρίτο βιβλίο, ήθελα να δείξω τι ακολούθησε μετά το ναυάγιο του μεγαλοϊδεατισμού, που οδήγησε στη συρρίκνωση της παρουσίας του ελληνικού στοιχείου αποκλειστικά και μόνο στον ελλαδικό χώρο, παρακολουθώντας πάντα το πώς εντάσσονται οι ήρωές μου σ’ αυτόν τον νέο ιστορικό χωροχρόνο. Για να καταλάβουμε τον τρόπο που δούλεψες...: πώς πέρασες από τη βιβλιογραφία και τον Τύπο της εποχής στο σενάριο και από εκεί στο σχέδιο; Ουσιαστικά στην πρώτη φάση της έρευνας, πριν να ξεκινήσω να γράφω το σενάριο, έκανα ένα αναλυτικό χρονολογικό σχεδιάγραμμα των ιστορικών γεγονότων που ήθελα να εντάξω στο βιβλίο, κρατώντας χειρόγραφες σημειώσεις. Πολύ σύντομα συνειδητοποίησα ότι, ενώ η αρχική μου ιδέα ήταν η αφήγησή μου να φτάσει στη δεκαετία του 1930, κάτι τέτοιο θα ήταν ανέφικτο, γιατί θα υπήρχαν πολλά κενά, η προσέγγισή μου θα ήταν πολύ αποσπασματική και επιφανειακή. Επομένως, η αφήγησή μου καλύπτει μια χρονική περίοδο μόλις ενάμιση χρόνου (Σεπτέμβριος 1922 έως Απρίλιος 1924). Το διαφορετικό στοιχείο του «1923» σε σχέση με τα δύο πρώτα βιβλία είναι ότι πλέον δεν υπάρχει ένας αφηγητής, αλλά τα πάντα γίνονται κατανοητά μόνο μέσα από τους διαλόγους και την οπτική αφήγηση. Υπάρχουν βέβαια αφηγήσεις, αλλά όλες γίνονται σε πρώτο πρόσωπο με τη μορφή μαρτυρίας. Ό,τι στοιχεία συγκέντρωσα από τον ημερήσιο Τύπο προσπάθησα να τα εντάξω δομικά μέσα στο σενάριό μου, όμως πάρα πολλά και πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία έμειναν τελικά στο αρχείο μου. Οι ιστορικές πληροφορίες είναι σίγουρα ένα βάρος, αλλά την ίδια στιγμή μπορούν να δίνουν και ελευθερίες για τον σχεδιασμό; Είναι, για παράδειγμα, αληθινά τα περιστατικά με τα κλειδιά του Αϊβαλιώτη και ο πυροβολισμός της γυναίκας από τον Πειραιώτη που του δεσμεύουν το κενό δωμάτιο; Ναι, το περιστατικό του Αϊβαλιώτη που είχε κρατήσει τα κλειδιά του σπιτιού του στο Αϊβαλί για να τα έχει εύκαιρα όταν τελικά θα επέστρεφε, όπως πίστευε, στην πατρίδα του, το βρήκα στη βιβλιογραφία, αλλά σε τελείως διαφορετικό πλαίσιο από αυτό που το παρουσιάζω εγώ, ενώ το δεύτερο περιστατικό, που είναι πολύ σκληρό και άγριο, το «τσίμπησα» από το αστυνομικό ρεπορτάζ εφημερίδας, φυσικά διαμορφώνοντάς το ώστε να λειτουργεί μέσα στο κόμικ. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση ή δυσκολία πριν ξεκινήσεις καν να σχεδιάζεις; Το τρίτο βιβλίο δεν αφορά στρατιωτικά γεγονότα, οπότε ήταν πλέον απαραίτητο να υπάρχει η γυναικεία παρουσία και η γυναικεία οπτική, χωρίς να είναι απλώς «διακοσμητική». Ήταν σημαντικό, για μένα, όλοι οι νέοι χαρακτήρες, ακόμα και αν κάνουν ένα απλό πέρασμα, αυτά που λένε να έχουν υπόσταση και βάρος. Το γεγονός επίσης ότι, όντας Θεσσαλονικιός, δεν γνώριζα σχεδόν καθόλου την τοπογραφία του Πειραιά, αλλά παρ’ όλ’ αυτά θα έπρεπε, με βάση το φωτογραφικό υλικό της εποχής που είχα συγκεντρώσει, να διατηρήσω, όσο ήταν δυνατόν, μια συνέπεια με τους πραγματικούς χώρους και την ατμόσφαιρα της πόλης, ήταν κάτι που με ζόριζε. Οι χώροι στους οποίους κινούνται οι ήρωές μου δεν ήταν μόνο τα πολυφωτογραφισμένα τοπόσημα της εποχής, όπως το Δημαρχείο του Πειραιά με το ρολόι του, η Κρεμμυδαρού και το πορνείο των Βούρλων που δεν ήταν τουριστικά αξιοθέατα για να τα φωτογραφίζουν τη δεκαετία του 1920. Οπότε, το να δημιουργήσω την κατάλληλη ατμόσφαιρα, με βάση πάντα τη δική μου αισθητική, νομίζω ήταν κάτι που με προβλημάτιζε ιδιαιτέρως. Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του πολιτικού κλίματος που ήθελες να περάσουν στα καρέ; Βλέπουμε στοιχεία από τον στρατιωτικό νόμο έως τα συνδικάτα, τους απεργοσπάστες και διάφορα κινήματα. Τον Σεπτέμβρη του 1922 όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση το κίνημα του Πλαστήρα και των υπόλοιπων στρατιωτικών υπήρχε άμεσος κίνδυνος να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος και ο στρατιωτικός νόμος που επιβλήθηκε δεν εξομάλυνε ιδιαιτέρως την κατάσταση. Βεβαίως, το φλέγον ζήτημα στο εσωτερικό της χώρας ήταν η διαχείριση των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που είχαν συρρεύσει και για το οποίο, φυσικά, δεν υπήρχαν μαγικές λύσεις. Στην αφήγηση του βιβλίου εντάσσονται προσφυγικά συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, αντικινήματα, απεργιακές κινητοποιήσεις, ενώ στο τέλος φτάνουμε στο δημοψήφισμα για το πολιτειακό ζήτημα. Το κίνημα με επικεφαλής τον Πλαστήρα συμπεριφέρθηκε ιδιαιτέρως σκληρά στα εργατικά σωματεία της εποχής, δημεύοντας τα αποθεματικά τους κεφάλαια, φυλακίζοντας τα προεδρεία τους, ενώ δεν έλειψαν και οι βίαιες συγκρούσεις. Σημασία δίνεις και στον τρόπο με τον οποίο ο ερχομός των προσφύγων «συναντάει» τους ρεμπέτες. Μέσω αυτών άλλωστε θα περάσει στην πολιτισμική μνήμη. Ποιος είναι ο κόσμος του ρεμπέτικου, που αργότερα θα αποδοθεί πιο ρομαντικά; Ο Πειραιάς, ένα μεγάλο πολύβουο λιμάνι, ήταν ούτως ή άλλως εκείνη την εποχή ένας τόπος που συγκέντρωνε κόσμο «αλητεμένο», όπως τον χαρακτήριζε στη βιογραφία του ο Βαμβακάρης. Φασαρίες, τσακωμοί, κλοπές, ληστείες, μαχαιρώματα, δι’ ασήμαντον αφορμήν, χαμαιτυπεία, τεκέδες ήταν μάλλον μια κανονικότητα, κάτι απολύτως φυσιολογικό. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ακούγοντας σήμερα το ρεμπέτικο τραγούδι, αυτό το καταπληκτικό νέο είδος αστικής μουσικής που γεννήθηκε στον Πειραιά και κατέκτησε τη δισκογραφία μετά τη δεκαετία του 1930, έχουμε πια δημιουργήσει μια αποστασιοποιημένη, σχεδόν ρομαντική, θα μπορούσα να πω, αντίληψη για την εποχή και τους δημιουργούς του. Στο βιβλίο μου ήθελα να δείξω μια τελείως διαφορετική εικόνα. Οι μάγκες του Πειραιά δεν ήταν παιδιά από σπίτι, ήταν τσογλαναράδες, χαρτοκλέφτες, απατεώνες, νταβατζήδες, πουλούσαν εκδούλευση, γίνονταν τραμπούκοι, μαχαίρωναν και έσφαζαν, χωρίς να το πολυσκεφτούν. Σ’ αυτόν τον κόσμο του λιμανιού, στους τεκέδες και στα καταγώγια του Πειραιά, γεννήθηκε το ρεμπέτικο, ο κόσμος της μαγκιάς ήταν η μήτρα του, άλλο που μπήκε μετά από χρόνια στα σαλόνια. Εγώ, στο «1923», προσπαθώ να δείξω μια όψη αυτού του κόσμου που δεν είναι διόλου «ρομαντική». Προβληματίστηκες για τον τίτλο «Εχθρική πατρίδα» ή αυτή ήταν εξαρχής η επιλογή; Ο τίτλος ακούγεται και είναι αρκετά επιθετικός και με προβλημάτισε μήπως θα έπρεπε να βρω κάτι λίγο πιο στρογγυλεμένο, αλλά τελικά παρέμεινα σε αυτόν. Για να δικαιολογήσω τη χρήση του επιθέτου, απλώς να σημειώσω ότι η υποδοχή των προσφύγων από τους ντόπιους Έλληνες, χωρίς να είμαι απόλυτος, δεν ήταν καθόλου θερμή. Οι ντόπιοι τους αντιμετώπισαν με επιφύλαξη και φόβο, αλλά σταδιακά ένιωσαν ότι απειλούνται από αυτούς. Ένιωσαν εχθρικά απέναντι στους πρόσφυγες, όταν αυτοί μπήκαν στην αγορά εργασίας προσφέροντας τις υπηρεσίες τους σε χειρότερες συνθήκες, με μικρότερα μεροκάματα, όταν γίνονταν απεργοσπάστες, αφού έπρεπε φυσικά να επιβιώσουν. Από την άλλη, το κράτος που κατέταξε τους πρόσφυγες φύρδην μίγδην σε αστούς και σε αγρότες χωρίς να λάβει υπόψη του κανένα κριτήριο, συμπεριφέρθηκε καλύτερα; Όταν έστελνε έναν δάσκαλο από τη Σμύρνη που δεν είχε πιάσει ποτέ τσάπα στη ζωή του να καλλιεργεί τους βάλτους στη λίμνη των Γιαννιτσών και να πεθάνει από ελονοσία, ήταν φιλικό μαζί του; ΠΗΓΗ
  13. Francesco D'Ippolito Αυτές οι προτάσεις για τον D' ippolito, καθυστέρησαν λίγο.Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι κάτι ιδιαίτερο ως σχεδιαστής κι αυτό το βλέπουμε κι από την εργογραφία του εδώ. Έχει δουλέψει απ' ευθείας με την Disney Ιταλίας, καθώς και με την Disney Publishing Worldwide. Συνολικά έχει παραγάγει 149 ιστορίες/ εξώφυλλα κτλ. Στην Ελλάδα, τόν έχουμε τιμήσει δεόντως, καθώς από τις 149 δημιουργίες του, έχουμε δει τις 81. Ιστορίες του, έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά του Τερζόπουλου(Ντόναλντ, Μίκυ Μάους και Μεγάλα Σήριαλ), μετά το 2000(οπότε βρίσκονται σχετικά εύκολα) κι εννοείται της Καθημερινής(Μίκυ Μάους). πάμε λοιπόν στο ζουμί του ποστ αυτού, που είναι οι πιο σημαντικές( κατ' εμέ) ιστορίες του δημιουργού αυτού, που έχουμε δει στην Ελλάδα. Το τονίζω, επειδή στις προτάσεις του Munoz, είχα βάλει και ξένες εκδόσεις. Ξεκινάμε: Τερζόπουλος Παπιά στο διάστημα:Η χρυσή δυσπεψία επιβάλλεται πιστεύω. Από τις ελάχιστες χορταστικές- πολυσέλιδες του δημιουργού. Όταν δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 2006, σε τέσσερα τεύχη, δόθηκε μαζί το Αστρόπλοιο Μακ Ντακ, επίσης σε τέσσερα κομμάτια. Αργότερα, εκδόθηκε στα μεγάλα σήριαλ #10,μαζί με ολόκληρο το Αστρόπλοιο. Σήμερα το Αστρόπλοιο και ο τόμος των Μεγάλων Σήριαλ, είναι εξαιρετικά δυσεύρετα. Θα σας συμβούλευα να κοιτάξετε να αγοράσετε τα τεύχη. Το ραβδί του δράκου αυτή κι αν είναι μια ιστορία που πρέπει να του πάτε. Δυστυχώς, είναι ανθολογία πολλών σχεδιαστών, οπότε ο ρόλος του, περιορίζεται στο έβδομο μέρος, όμως μιλάμε για ένα δίτομο, 568 σελίδων,Έπος. Ο τόμος βρίσκεται ακόμη, όχι πολύ εύκολα, αλλά βρίσκεται. Η ιστορία είναι πολύ ωραία κι όσοι είστε λάτρεις των μάγων, τεράτων και ηρωικής φαντασίας γενικά( στα πλαίσια της Disney ιστορίας βέβαια)θα το εκτιμήσετε δεόντως! Η Οδύσσεια ενός μάγου. Η φωλιά των φαντασμάτων είναι μια ιστορία εξήντα δύο σελίδων, στην οποία εμφανίζεται ο πολύ συμπαθητικός Μάγος Papernova. Επειδή ακριβώς είναι πολυσέλιδη, υπάρχει πολύ καλύτερη ροή. Δεν είναι σίγουρα στις άμεσες επιλογές, αλλά δεν είναι κι άσχημη ιστορία. Δημοσιεύθηκε αυτούσια στο Μίκυ Μάους #2310, το οποίο το έχω πετύχει ουκ ολίγες φορές σε στάντς σε περίπτερα. Μυστικός Πράκτωρ Ντόναλντ Ντακ εξαιρετική ιστορία, την έχω διαβάσει πάαααααααααρα πολλές φορές, γιατί απλά την λατρεύω!Έχω τα τρία πρώτα τεύχη και τον τόμο #34 των Μεγάλων σήριαλ, που επίσης δημοσιεύτηκε. Τι να πω; Πρόκειται για την πρώτη (αν δε με απατά η μνήμη μου) ιστορία του σύμπαντος του Double Duck. Η ατμόσφαιρα εξαιρετική, θυμίζει εντελώς 007, γεμάτο ανατροπές, συνωμοσίες, καλογραμμένους χαρακτήρες. Το σχέδιο( που εν προκειμένω μας αφορά ) επίσης είναι πολύ δουλεμένο. Φαίνεται ότι οι συντελεστές επιθυμούσαν να βγει μια καλή δουλειά και γι' αυτό έριξαν πολλές εργατοώρες. Σας συμβουλεύω να αγοράσετε το τομάκι, που - αυτή τη στιγμή- πωλείται παντού. Έχει κάνει το τέταρτο μέρος, που δημοσιεύτηκε στο Μίκυ Μάους #2289, αλλά εννοείται, πρέπει να διαβάσετε ολόκληρη την ιστορία. Θα τη βρείτε στα τεύχη του Μίκυ Μάους #2286-#2289 και στα Μεγάλα Σήριαλ #34. Διαγραφή Μνήμης μια αυτοτελής ιστορία, προφανώς κατώτερη από αυτήν που προηγήθηκε, από αυτή που θα ακολουθήσει και -σίγουρα- κατώτερη από τη μεθεπόμενη. Έχει συμπεριληφθεί επίσης στα Μεγάλα Σήριαλ #34, οπότε αγοράστε την, σίγουρα δε θα χάσετε τον χρόνο σας, δεν είναι όμως η καλύτερη επιλογή. Επίσης, έχει δημοσιευθεί και στο Μίκυ Μάους #2314. Αποστολή στον πυρήνα της Γης εδώ μάλιστα, έχουμε μία ιστοριάρα, η οποία σε πρώτη ανάγνωση μπορεί να μπερδέψει αλλά σίγουρα από τις κορυφαίες του Double Duck! Να σας δώσω να καταλάβετε, σε ένα καρέ ένας ήρωας, φθάνει- σχεδόν- στον φόνο( δε λέω περισσότερα, αγοράστε τον τόμο #35 των Μεγάλων σήριαλ). Έχει σχεδιάσει μόνο το τρίτο μέρος, αλλά εννοείται πρέπει να διαβάσετε ολόκληρη την ιστορία. Έχει δημοσιευθεί, στα Μίκυ Μάους #2299-#2302, καθώς και στα Μεγάλα Σήριαλ #35. Κυνηγοί και θηράματα απίθανη ιστορία, η οποία για άλλη μία φορά φέρνει τον ΝΝ αντιμέτωπο με την αντικατασκοπεία. Το τέλος, είναι πολύ παράξενο, καθώς δείχνει να συνεχίζεται, μιας που δεν παίρνουμε σαφείς απαντήσεις για την ταυτότητα του μυστηριώδους κακού. Έχει σχεδιάσει μονάχα το πρώτο μέρος( το οποίο κατ' εμέ είναι το αρτιότερο σχεδιαστικά). Έχει δημοσιευθεί στα Μίκυ Μάους #2321- #2324, αλλά και στα Μεγάλα Σήριαλ #35. Ο θρίαμβος της αγάπης είναι μια μικρή ιστορία του Πράκτορα Ντακ, σαφώς λιγότερο δυνατή από την προηγούμενη, αλλά δεν παύει να αποτελεί μέρος του Σύμπαντος του Πράκτορα Ντακ. Έχει δημοσιευθεί στο Μίκυ Μάους #2410 Ο κύβος του Ολύμπου από τις αγαπημένες μου ιστορίες! Αποτελείται από τέσσερα μέρη κι έχει δημοσιευθεί σε τέσσερα τεύχη από τον Τερζόπουλο. Απλά υπέροχη ιστορία. Το ότι δεν συνδέεται άμεσα με την οργάνωση Ζ, προσθέτει παραπάνω πόντους, καθώς οι ιστορίες που αφορούν την συγκεκριμένη οργάνωση, με κουράζουν κάπως. Είναι η τελευταία ιστορία του αγαπημένου πράκτορα, που δημοσιεύθηκε από τον Τερζόπουλο. Ο D' ippolito, έχει κάνει μόνο το τρίτο μέρος. Εκδόθηκε, στα τεύχη του Μίκυ Μάους #2451-#2454. Δυστυχώς, ενώ ο Τερζόπουλος, εξέδιδε ανά τακτά χρονικά διαστήματα ιστορίες του ΝΝ, η Καθημερινή μάς τις δίνει με το σταγονόμετρο πλέον(κι όχι μόνο τώρα που έχουν μειωθεί σιγά- σιγά, αλλά από την αρχή , το 2014). Επιχείρηση Μνήμων δεν την έχω διαβάσει, αλλά το σχέδιο δείχνει μεγαλειώδες, κι έχει ένα( καλούτσικο) 7/10 στο inducks. Πιθανολογώ ότι θα διαβάσετε κάτι καλό. Δημοσιεύθηκε στο Μίκυ Μάους #107 της Καθημερινής. Ο D' ippolito, συμμετείχε- όπως βλέπουμε- στις πιο σημαντικές ιστορίες του σύμπαντος του Double Duck. Σάς συμβουλεύω να του πάτε οπωσδήποτε κάποια από αυτές, κυρίως από τις πρώτες. Εν τω μεταξύ, έχουν τόσο καλή ροή και σενάριο, που πιστεύω θα αρέσουν και στους μη disneyκους. Καθημερινή Το πιο τυχερό παπί του κόσμου είναι μια ιστορία, που δεν έχω διαβάσει, αλλά σύμφωνα με το inducks, είναι από τις καλύτερές του με βαθμό 7,2/10. Μόνο και μόνο γι' αυτό αξίζει να ρίξετε μια ματιά. Στα ελληνικά, θα το βρείτε στο Μίκυ Μάους #19. .Σε βαθύ λήθαργο αυτή σίγουρα είναι μια πολύ επιτυχημένη ιστορία. Ενώ δεν έχει μάγους, πράκτορες και διαστημικές... πάπιες, είναι ενδιαφέρουσα, αστεία σε αρκετά σημεία και δημοσιεύθηκε σε ένα τεύχος μαζί με άλλη μία ιστορία, γεγονός που 1) την καθιστά εύκολη στην ανάγνωσή της 2)είναι μια από τις ελάχιστες ιστορίες που καταλαμβάνουν( σχεδόν) ένα ολόκληρο τεύχος στη Β' περίοδο τουλάχιστον 3) λόγω αυτού του γεγονότος, θεωρώ ότι είναι ιδανική για signing.Στη χώρα μας, είδαμε ολόκληρη την ιστορία στο Μίκυ Μάους #112. Εξαφάνιση στο μετρό άλλη μία υπέροχη ιστορία με έντονο το στοιχείο του μυστηρίου. Είχε θυμάμαι αρκετά αφελή λύση, αλλά σίγουρα θα καλοπεράσετε διαβάζοντάς την. Προτείνεται ανεπιφύλακτα. Στην Ελλάδα δημοσιεύτηκε στο Μίκυ Μάους #115 Στα χρόνια των πειρατών κλασική περίπτωση ιστορίας με ταξίδι στον χρόνο και συνάντηση με πειρατές. Την συγκεκριμένη μολαταύτα, την έχω ξεχωρίσει απ' όταν την διάβασα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου είχε αφήσει θετικότατη εντύπωση! Αντικειμενικά, δε νομίζω ότι συγκρίνεται με τις περιπέτειες που δημοσίευσε ο Τερζόπουλος στα Μεγάλα Σήριαλ, , αλλά θα διασκεδάσετε διαβάζοντάς την. Θα τη βρείτε στο Μίκυ Μάους #2438 και στα Editor's choice #7 Η κατάκτηση του Ντόναλντ μια πολύ απλή ιστορία, μα συνάμα πολύ συγκινητική. Ο Ντόναλντ, κουρασμένος πια από την συνεχή γκρίνια της Νταίζη, ψυχραίνει τη στάση του απέναντί της. Η Νταίζυ λοιπόν, προσπαθεί να τον κερδίσει πίσω. Καλή ιστορία, με αρκετά γκαγκς κι ανατροπή του κλασικού μοτίβου( ο Ντόναλντ προσπαθεί να επανορθώσει και να κερδίσει πάλι την Νταίζη). Μια τέτοια ιστορία, δεν θα μπορούσε να μην έχει μπει στο Μίννι, αλλά πιο εύκολα, θα βρεθεί στο Μίκυ Μάους #212. Πυραυλική ληστεία καλή ιστοριούλα, λίαν διασκεδαστική, δεν θα την έβαζα στη λίστα εάν δεν ήταν του( αγαπημένου) Cimino. Προτείνεται, μόνο εάν δεν έχετε καμία από τις παραπάνω ιστορίες. Βρίσκεται στο Μίκυ Μάους #248. Μάρθα χωρίς Μέτρο, ενδιαφέρουσα ιστορία, στην οποία εμφανίζονται μόνο οι Χειροπόδαρος, Νταμάρης και Ο'Χάρα, από τους γνωστούς ήρωες.Δημοσιεύτηκε πολύ πρόσφατα(8/04/2022) στο Μίκη Μάους #408. Ζήτημα Εμπιστοσύνης καλή ιστορία, αρκετά κατώτερη από την προηγούμενη, αλλά δεν θα κακοπεράσετε διαβάζοντάς την. Δημοσιεύτηκε τον Μάιο που μας πέρασε στο Μίκυ Μάους #415. Στη θέση σας, δε θα ήταν η πρώτη μου επιλογή, αλλά εάν έχετε αυτό το τεύχος, μπορείτε άνετα να του το πάτε. Έχει κάνει έντεκα δουλειές για την DPW, όπως προείπα, οι οποίες πρέπει αν είναι να υπογραφούν μαζί(προσωπική άποψη). Δημοσιεύθηκαν όλες πέρυσι στο Μίκυ Μάους(Young Donald Duck/ Spookyzone αν θυμάστε), με εξαίρεση αυτή, η οποία δημοσιεύθηκε το 2018 εδώ και δε σας την προτείνω, καθώς περιτριγυρίζεται από άλλες πολύ καλύτερες και σίγουρα, "χάνεται" μέσα στις πολλές σελίδες του τόμου κι από αυτή, που όπως βλέπετε, δεν έχει δημοσιευθεί πουθενά... Αυτά είχα να προτείνω εγώ. Τώρα, η Καθημερινή, μπορεί να βγάλει καμιά ιστορία του στο Μίκυ Μάους τώρα τον Σεπτέμβριο αν και χλωμό το κόβω. Θα δούμε. Επίσης, σε αυτό το Μίκυ Μάους, δημοσιεύθηκε ολόκληρη αυτή η σειρά μονοσέλιδων ιστοριών, σε σχέδιο και σενάριο του D' ippolito.Έχω το συγκεκριμένο τεύχος κι έχω να πω ότι δεν θα χαθεί ο κόσμος να μην του το πάτε, όμως πιστεύω ότι θα χαρεί να μάθει ότι αυτή η σειρά, έχει βγει πέρα από την Ιταλία( καθώς, πρόκειται για δική του δημιουργία). Για ρίξτε μια ματιά στους παρακάτω συνδέσμους: https://disney-comics.fandom.com/it/wiki/Francesco_D'Ippolito https://www.lambiek.net/artists/d/d-ippolito_francesco.htm https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwiVku-YtIH6AhXjSPEDHWGDC2MQFnoECA8QAQ&url=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Ffrancesco.dippolito.102&usg=AOvVaw2B40DnmTjBf0tHLTsIsAR2 https://inducks.org/creator.php?c1=date&c=FDI https://inducks.org/comp2.php?default_o=1&acceptUnsure=1&zgr=on&creat=FDI Επίσης, στο ιταλικό φόρουμ papersera εδώ( παρακαλώ έναν ιταλομαθή, να μας πει τι λέει, επειδή εγώ δε βγάζω άκρη- είναι και 3:32 τα χαράματα...). Το βρήκα στο inducks και θεώρησα ότι είναι ενδιαφέρον. Αυτά από εμένα προς το παρόν τουλάχιστον
  14. Ο Λεωκράτης Ανεμοδουράς, στην συνέχεια της προσπάθειάς του να αναβιώσει το εκδοτικό μεγαλείο που κατέκτησε ο αείμνηστος παππούς του, προβαίνει στην έκδοση ενός ακόμα μεγάλου τίτλου από τα παλιά. Ο λόγος για το περιοδικό "Μπλεκ των διακοπών", το οποίο κυκλοφόρησε σαν ένθετο με την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", αρχής γενομένης στις 09/07/22. Το πρώτο τεύχος περιλαμβάνει την ιστορία "Τα γαλάζια βέλη", μία δημιουργία του Στέλιου Ανεμοδουρά (στο σενάριο) και του Βύρωνα Απτόσογλου (στο σχέδιο), η οποία αποτελεί ανατύπωση της ιστορίας που κυκλοφόρησε με τον "Μεγάλο Μπλεκ" #73, τον μακρινό Δεκέμβριο του 1976. Πρόκειται για μία αυτοτελή περιπέτεια, 45 σελίδων, με πρωταγωνιστή τον Ξανθό Γίγαντα και την παρέα του. Όσον αφορά την ποιότητα της έκδοσης, ομολογώ ότι περίμενα κάτι πιο λουσάτο. Το τεύχος έχει μικρό μέγεθος και είναι δεμένο με καρφίτσα, ενώ το εξώφυλλο είναι λεπτό και κατά συνέπεια επιρρεπές στα τσακίσματα και την υγρασία. Οι σελίδες στο εσωτερικό έχουν μία περίεργη υφή (δεν είναι ούτε ματ, αλλά ούτε και γυαλιστερές), αλλά δεν είναι κι άσχημες στην όψη. Σαν συνοδευτικό υλικό, διατίθενται δύο σελίδες με τρία άρθρα για τον πρωταγωνιστή, που φέρουν τους τίτλους: "Με την αθωότητα ενός μικρού παιδιού..." "Γιατί αγαπήσαμε τον Μπλεκ;" "Οι δημιουργοί του Μπλεκ" Τα επόμενα Σάββατα θα κυκλοφορήσουν (όπως είναι προγραμματισμένο) άλλα 3 τεύχη, τα οποία θα φιλοξενούν ιστορίες - δημιουργήματα του θρυλικού ελληνικού διδύμου. Αυτές είναι οι εξής: "Το κατόρθωμα δύο παιδιών!" (κυκλοφορεί στις 16/07) "Το άστρο των πατριωτών!" (κυκλοφορεί στις 23/07) "Άτιμη πλεκτάνη!" (κυκλοφορεί στις 30/07)
  15. Ο Jose Munoz, έχει επισκεφθεί δύο φορές τη χώρα μας. Αρχικά το 1987 στο πρώτο ελληνικό φεστιβάλ, το οποίο διοργανώθηκε από τη Βαβέλ( δεν είναι όμως φεστιβάλ της Βαβέλ) και τη δεύτερη σε ένα φεστιβάλ της Βαβέλ(συγκεκριμένα στο τρίτο το 1998 νομίζω). Μάλιστα, η εκδοτική, τον τίμησε βάζοντας σκίτσα του, στο συλλεκτικό ημερολόγιο, που είχε εκδώσει για το 1994. Είναι Αργεντίνος, με Ισπανική καταγωγή. Αυτοεξορίστηκε τη δεκαετία του ' 60 από την πατρίδα του, λόγω της ασταθούς πολιτικής κατάστασης, κι έκτοτε, ταξίδεψε πολύ. Μα πάρα πολύ! Επισκέφτηκε την Ισπανία, χώρα των προγόνων του, έπειτα την Αγγλία κι απ' τα τέλη της δεκαετίας του '70 στην Ιταλία. Σήμερα ζει στο Μιλάνο και στο Παρίσι. Είμαι βέβαιος όμως, ότι, βαρεθήκατε το μάθημα ιστορίας. Πάμε να δούμε τι μπορείτε να πάρετε να σας υπογράψει( παρακαλώ, όποιος έχει κάτι να προσθέσει, ας το κάνει). Ξεκινάω από τα πολυθεματικά: Βαβέλ: 17, 19-21(Σκοτεινή πόλη*), 24- 26( βγήκε και στη σειρά Βαβέλ noir ως αυτόνομο άλμπουμ), 29, 31, 35, 42, στο διπλό τεύχος 47/48, 80-83("Σκουριασμένες ιστορίες"),106- 112("Η Ευρώπη στις φλόγες "),115-120(" Bille holiday*"), 166, 207 Παρά Πέντε: 48 * Η ιστορία "Σκοτεινή πόλη", ανήκει στο σύμπαν του Άλακ Σίννερ, του γνωστότερου ήρωα του δημιουργού. Πρόκειται για κόμικ σταθμό, αφού ενέπνευσε τον Frank Miller, να δημιουργήσει το Sin City. Έχουν εκδοθεί, οκτώ άλμπουμ στα γαλλικά, ενώ στην Ελλάδα δύο ιστορίες στα τεύχη 19- 21 & 24- 26 της Βαβέλ, ενώ από την ελευθεροτυπία, βγήκε αυτό. Μπορείτε βέβαια, να αγοράσετε αυτό κι αυτό, για να μην παίζετε κρυφτοκυνηγητό με τις ελληνικές εκδόσεις. Από εκεί και ύστερα, μπορείτε να πάρετε αυτό ή αυτό. * Η ιστορία "Bille holiday" ναι μεν εκδόθηκε στα τεύχη της Βαβέλ 115- 120, αλλά βγήκε κι αυτόνομο τον Δεκέμβριο του 2012. Εδώ, βλέπετε το άλμπουμ, όμως δυστυχώς είναι εξαντλημένο εάν το πετύχετε όμως, είναι καλή ευκαιρία. Αυτά από εμένα. Ρίξτε μια ματιά εδώ, για παραπάνω ιδέες.
  16. Indian

    ΜΑΝΩΛΗΣ

    Τον Απρίλιο του 2022, οι εκδόσεις "Μικρός Ήρως" προέβησαν σε ακόμα ένα σημαντικό για τον Ελληνισμό, αλλά και για όλον τον σύγχρονο κόσμο, έργο. Ο λόγος για το graphic novel "Μανώλης", μία δημιουργία του Allain Glykos (ο οποίος έχει επιμεληθεί το σενάριο) και του Antonin (που επιμελήθηκε τον εικαστικό τομέα). Το κόμικ αναφέρεται στον μαρτυρικό βίο και την πολιτεία, όπως την έχει αφηγηθεί ο πατέρας του σεναριογράφου, ο Μανώλης, ο οποίος είχε την ατυχία να περάσει την παιδική του ηλικία ξεριζωμένος από τον τόπο του, τα Βουρλά της Μικράς Ασίας και σαν άλλος Οδυσσέας να ζήσει την δική του "Οδύσσεια", μέχρι να συναντηθεί πάλι με τους δικούς του ανθρώπους, αλλά και να μετρήσει τις απώλειες που απλόχερα προσφέρει ο πόλεμος των ενηλίκων. Ο μικρός Μανώλης, ένα παιδί γεμάτο ενέργεια, περνούσε τις ημέρες του στον αγαπημένο τόπο του, πλαισιωμένος με τους αγαπημένους του φίλους, που μπορεί να είχαν άλλη εθνικότητα, άλλη θρησκεία και μιλούσαν άλλη γλώσσα, μπορούσαν όμως να συνεννοηθούν και να συζήσουν αρμονικά, χωρίς το παραμικρό πρόβλημα κι εννοείται χωρίς να φαντάζονται τι θα επακολουθήσει... Ο πόλεμος έδειξε το μοχθηρό κι αμείλικτο πρόσωπό του, όταν ο φίλος μας βρισκόταν στο σπίτι της γιαγιάς του, σε ένα χωριό δίπλα από το δικό του κι όταν οι Τσέτες τους έδιωξαν εν μία νυκτί από την περιοχή, χωρίστηκε από τους δικούς του ανθρώπους και μόνο με εκείνη μπήκαν στα καράβια για να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να ξεκινήσουν τα βάσανά τους. Ο Μανώλης βρέθηκε στο Ναύπλιο, πήγε στην Αθήνα, για να μεταφερθεί στην Κρήτη και στην συνέχεια στο Μπορντώ της Γαλλίας, όπου θα βρει την μικρή του Ιθάκη. Προσωπική μου αίσθηση είναι ότι πρόκειται για ένα ανάγνωσμα, που αναδίδει άκρως δυνατά συναισθήματα και καταφέρνει να συγκινεί και παράλληλα να προβληματίζει τον αναγνώστη. Αυτό που το ξεχωρίζει από τα περισσότερα κόμικς, βιβλία και δοκίμια, που περιγράφουν εκείνη την μαύρη περίοδο για την Ελλάδα, είναι ότι εδώ ο συγγραφέας δεν προσπαθεί να πάρει θέση για το ποιος ήταν με την μεριά του καλού ή του κακού, γιατί οδηγηθήκαμε σε αυτόν τον ξεριζωμό, ούτε επίσης να μας δώσει μία περιγραφή των γεγονότων από την ιστορική σκοπιά. Αντιθέτως, βλέπουμε όλον εκείνον τον χαλασμό και τις συνέπειές του, μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού και με ενδιαφέρον εξακριβώνουμε το πώς σκέφτεται, αντιδρά και γενικά ποια είναι η φιλοσοφία που διέπει τις αθώες ψυχές, από τις οποίες θα έπρεπε κάποια στιγμή να πάρουν μάθημα και οι κρατούντες. Το πόνημα, το οποίο είναι μία μεταφορά από βιβλίο, πραγματικά μίλησε στην ψυχή μου και μου ξύπνησε μνήμες, όταν μικρό παιδάκι κι εγώ, άκουγα την συχωρεμένη την γιαγιά μου να μου περιγράφει την δική της "Οδύσσεια", όταν έφευγε μαζί με την μητέρα της από την Σμύρνη το 1922. Εντόπισα πολλές ομοιότητες στην συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής που περιγράφεται εδώ, αλλά και στο σκληρό πρόσωπο του πολέμου, από τα γεγονότα που μου αφηγούνταν κι εκείνη. Εν κατακλείδι, ακόμα ένα κόσμημα για την βιβλιοθήκη των απανταχού κομιξόφιλων, που προσφέρει άπειρη τροφή για σκέψη. Αυτό που επικρατεί στον εικαστικό τομέα είναι το ασπρόμαυρο χρώμα και οι πολλές σκιάσεις, που οπτικοποιεί, εύστοχα, το "μαύρο" που αναπόφευκτα βγάζει το σενάριο. Η αλήθεια είναι ότι λείπει η πλαστικότητα των χαρακτήρων και η κίνηση, αλλά δεν μπορώ να πω ότι με κούρασε, από την στιγμή που και το σενάριο στηρίζεται, σκηνοθετικά (στο μεγαλύτερο σημείο της πλοκής), στο στοιχείο της αφήγησης. Και μιας κι αναφέραμε τον χρωματισμό, εννοείται ότι το άσπρο και το μαύρο αποτελεί την καλύτερη επιλογή για ένα τέτοιο πόνημα. Η έκδοση είναι όπως της αξίζει. Διαθέτει πολυτέλεια, τόσο στην ποιότητα του χαρτιού και της εκτύπωσης, όσο και στο δέσιμο της ράχης της. Την έναρξη της ιστορίας προλογίζει ο επαΐων, πλέον, @ soloup , ο οποίος μας έχει χαρίσει ένα αντίστοιχο "κόσμημα", όπως είναι το "Αϊβαλί". Τα λόγια που χρησιμοποιεί, δημιουργούν ένα πανέμορφο κλίμα, πιάνει τον σφυγμό και την φιλοσοφία της ιστορίας και μας προετοιμάζει για την περιπέτεια του Μανώλη. Στο τέλος του βιβλίου, θα βρούμε δύο χάρτες με την πορεία που έκανε ο πρωταγωνιστής όταν έφυγε από την πατρίδα του το 1922, αλλά και το 1990, καθώς επίσης κι ένα χρονολόγιο των γεγονότων που δημιούργησαν εκείνη την εποχή, αλλά και μία φωτογραφία του Μανώλη με την αδελφή του, την Αγγέλα. Οι εσωτερικές σελίδες προέρχονται από το site news247.gr.
  17. Indian

    FLOOD

    Ακόμα μια από τις πολλές αυτοεκδόσεις (ένα γεγονός που μας γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον) θα δει τον δρόμο για το τυπογραφείο το 2022, αυτή την φορά υπό την επιμέλεια του Νίκου Μπράτου. Ο λόγος για το "Flood", ένα κόμικ που έρχεται να μας κάνει να αναρωτηθούμε για την ίδια την καθημερινότητα που περνάμε. Βασικός πρωταγωνιστής του έργου είναι ένας άνδρας, ο οποίος δείχνει να πνίγεται στην ρουτίνα τόσο του εργασιακού τομέα, όσο και στις κοινωνικές του συναναστροφές, το τσιμέντο της πόλης, αλλά και στην υποκρισία των συνανθρώπων του. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να βουλιάζει ολοένα και περισσότερο στην κατάθλιψη, μην μπορώντας να βρει διέξοδο από τα υπαρξιακά του προβλήματα. Ο Μπράτος, λοιπόν, φανερά επηρεασμένος από την λεγόμενη underground σκηνή της Ένατης Τέχνης, δημιουργεί ένα κόμικ δυσοίωνο, καθώς κι έναν βασικό χαρακτήρα, με τον οποίο ο καθένας (άλλος λίγο, άλλος περισσότερο) μπορεί να ταυτιστεί ή τουλάχιστον να βρει πολλά κοινά σημεία που συναντά και στην δική του καθημερινότητα. Το σενάριο, για μερικές σελίδες (ευτυχώς λίγες) ξεκινάει αόριστα, αλλά μετά συγκεκριμενοποιεί την πλοκή, βάζοντας τον αναγνώστη αμέσως στο νόημα. Η κατάθλιψη που βιώνει ο πρωταγωνιστής έχει αποδοθεί εξαιρετικά, με αποτέλεσμα ο χαρακτήρας να μοιάζει περισσότερο ρεαλιστικός, από ότι μια ξερή αποτύπωση σε ένα κομμάτι χαρτί. Επίσης υπάρχουν αρκετές σελίδες με σκέψεις, οι οποίες αποτυπώνουν την "ταραχή" που επικρατεί στο μυαλό του φίλου μας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το σενάριο να χωρίζεται σε δύο άτυπα μέρη, με το ένα να ανήκει στην σφαίρα του υποσυνείδητου και το άλλο να κινείται σε πιο ρεαλιστικά μοτίβα. Όσον αφορά το φινάλε, αυτό μοιάζει να είναι λυτρωτικό, αλλά προσωπικά με άφησε με απορίες και μια μικρή γεύση ανολοκλήρωσης στο στόμα… Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα "ψαγμένο" πόνημα, με κοινωνικές προεκτάσεις τόσο για το σύνολο, όσο και τον άνθρωπο μεμονωμένα, που σίγουρα επιδέχεται περισσότερες από μία αναγνώσεις και φυσικά προτείνεται μόνο στους λάτρεις της "υπόγειας" σκηνής και σε αυτούς που αρέσκονται να διαβάζουν την συγκεκριμένη "βαριά" θεματολογία. Οι υπόλοιποι, που αναζητούν κάτι ανάλαφρο και κέφατο, νομίζω ότι δεν θα περάσουν καλά… Ο εικαστικός τομέας συμπληρώνει άψογα την ψυχεδέλεια που θέλει να περάσει με την απαισιοδοξία του το σενάριο. Ο αναγνώστης βρίσκει πολλά καρέ που είναι φλου και περιγράφουν το υποσυνείδητο του πρωταγωνιστή, την ίδια ώρα που βρίσκουμε κι αρκετά καρέ που χαρακτηρίζονται από ρεαλισμό. Και στις δύο περιπτώσεις έχει αποτυπωθεί στο χαρτί μια καλή φαντασία από τον δημιουργό, με μερικές εξαιρέσεις όπου η συγκεκριμένη φαντασία δείχνει να μην έχει χαλιναγωγηθεί σωστά. Μικρό το κακό, πάντως, αν αναλογιστούμε πόσο δύσκολο είναι το διακύβευμα να οπτικοποιηθεί ένα σενάριο που διαχειρίζεται σκέψεις. Χρωματικά η ιστορία διαθέτει ποικιλία, με επικρατέστερες παλέτες αυτές του καφέ, του κόκκινου και του μαύρου. Μου άρεσε, επίσης, η τεχνοτροπία του χρωματισμού, η οποία έμοιαζε με αυτή της ακουαρέλας. Οφείλω να ομολογήσω, όμως, ότι μετά από μερικές σελίδες ανάγνωσης, άρχισαν να κουράζονται τα πανέμορφα και τσακίρικα μάτια μου. Η έκδοση κυμαίνεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, που όχι μόνο βάζει κάτω πολλά φανζίν, αλλά κι εκδόσεις περιπτέρου. Το δέσιμο των σελίδων έχει γίνει με κόλλα, ενώ το χαρτί τόσο στο εξώφυλλο, όσο και στο εσωτερικό, είναι πολυτελές, παχύ και με εξαιρετική εκτύπωση των χρωμάτων. Δεν γνωρίζω πόσο κάνει, αλλά μάλλον αξίζει τα λεφτά της. Εκτός από ένα ξερό "2022-2023" κι έναν λογαριασμό στο Instagram ο κύριος Μπράτος δεν μας έδωσε κάποιο άλλο συνοδευτικό υλικό… Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του κόμικ.
  18. Μεγάλος Διαγωνισμός «Wonder of Friendship» Τα αγαπημένα σου περιοδικά Disney γιορτάζουν τη φιλία και σε ταξιδεύουν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Πες μας δύο λόγια για τον καλύτερο σου φίλο ή φίλη και μπες στην κλήρωση για ένα ταξίδι 4 ατόμων για την απόλυτη DISNEY εμπειρία, τη D23 Expo 2022, στο Λος Άντζελες. Ποια είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσεις: Αγόρασε το αγαπημένο σου Disney περιοδικό (Μίκυ Μάους, Ντόναλτ, Σούπερ Μίκυ, Κόμιξ) και βρες μέσα τη φόρμα συμμετοχής. Συμπλήρωσέ την με την υπογραφή του κηδεμόνα σου Βγάλε φωτογραφία τη φόρμα συμμετοχής ή σκάναρέ την και στείλε την στο email disneycomp@kathimerini.gr μαζί με δυο λόγια για τον καλύτερό σου φίλο ή φίλη. Αυτόματα μπαίνεις στην κλήρωση για το μεγάλο ταξίδι στο Λος Άντζελες. Θυμήσου να κρατήσεις την αυθεντική φόρμα συμμετοχής (σελίδα περιοδικού) καθώς αν κερδίσεις θα χρειαστεί σαν αποδεικτικό. Μπορείς να στείλεις παραπάνω από μια συμμετοχές αρκεί η κάθε φόρμα να προέρχεται από διαφορετικό Disney περιοδικό. *Τη φόρμα συμμετοχής θα βρείτε στα τεύχη: SUPER MIKY #82, ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ#419, ΚΟΜΙΞ#96, ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ#420, ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ#421, ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ#422, ΝΤΟΝΑΛΝΤ#97, SUPER MIKY #83, ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ#423, ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ#424, ΚΟΜΙΞ#97, ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ#425 Η φόρμα ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ στη ΣΑΚΟΥΛΑ DISNEY COMICS ΚΑΛΟΚΑΙΡI ΜΕ 4 ΤΕΥΧΗ ΤΙΜΗΣ €3,90 ΑΠΟ €9,20 Γιατί φέτος το καλοκαίρι τα περιοδικά Disney γιορτάζουν το θαύμα της φιλίας! Τι περιλαμβάνει το μεγάλο δώρο; 4 ημέρες διαμονή στο Λος Άντζελες για 4 άτομα, στο Marriott Anaheim με πρωινό, πτήσεις προς και από το Λος Άντζελες, μεταφορά από και προς το ξενοδοχείο, εισιτήρια για το συνέδριο D23 Expo 2022 και μετρητά για τα γεύματά σας. Όροι Διαγωνισμού ΠΗΓΗ Για να το έχουμε στο αρχείο μας.
  19. Indian

    TALES

    Η Βασιλική Δάφνη, μετά το μικρό και χιουμοριστικό της πόνημα “Η ταβέρνα του ακρωτηριασμένου δράκου”, επιστρέφει με ακόμα μία αυτοέκδοση, αυτή την φορά πιο “σοβαρή” και με περισσότερο σασπένς. Ο λόγος για το “TALES”, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Τσέστερ, ένας φέρελπις κι ανερχόμενος αφηγητής παραμυθιών. Κάποια ημέρα, ο Τσέστερ δέχεται μία απρόσμενη πρόσκληση που τον γεμίζει ανείπωτη χαρά. Ο ίδιος ο Βασιλιάς της περιοχής τον καλεί, προκειμένου να αφηγηθεί ένα από τα παραμύθια του, συνοδεία μουσικής, για να διασκεδάσει τους αυλικούς του. Ο φίλος μας, λοιπόν, επιστρατεύει όλο του το θάρρος και παρουσιάζεται στο παλάτι, όπου την επομένη το βράδυ θα δώσει την παράσταση της ζωής του. Εκείνο το βράδυ έρχεται και γεμάτος ενθουσιασμό, ξεκινάει να αφηγείται ένα παραμύθι, στο οποίο μία νεαρή βασίλισσα, μεταμορφώθηκε σε χρυσό ελάφι, από έναν σφετεριστή μάγο κι εκδιώχτηκε από το παλάτι της, περιφερόμενη πλέον στο δάσος, μέχρι που την ανακάλυψε ένα όμορφο παλικάρι, το οποίο πήρε την απόφαση να την βοηθήσει να λυθούν τα μάγια και να επιστρέψει στον θρόνο της. Τότε ο μάγος οργίστηκε, σημειώθηκαν ταραχές κι όλο εκείνο το σκηνικό αποτυπώθηκε σε έναν πίνακα. Τελειώνοντας την εξιστόρηση, ο Βασιλιάς δεν δείχνει μεγάλη ικανοποίηση. Την ίδια ώρα η νεαρή πριγκίπισσα, γεμάτη έκπληξη, θα πει στον Τσέστερ ότι ένας τέτοιος πίνακας υπάρχει στα υπόγεια του παλατιού! Όταν, όμως, οι φίλοι μας πηγαίνουν να τον δουν, η έκπληξή τους θα μετατραπεί σε τρόμο, μιας κι ο φρουρός που είχε σκοπιά εκεί κείτεται νεκρός κι ο πίνακας έχει εξαφανιστεί! Τόσο ο Τσέστερ, όσο και η πριγκίπισσα καταδιώκονται κι ένα μεγάλο ανθρωποκυνηγητό ξεκινά. Η Βασιλική, λοιπόν, πιστή στο συγγραφικό μοτίβο που έχει υιοθετήσει, με ιππότες, πριγκίπισσες και μεσαιωνικά κάστρα, δημιουργεί αυτή την φορά μία ιστορία άξια λόγου, με συνοχή, όμορφη δομή και… μεγάλο ενδιαφέρον. Μπορεί το σενάριο να φανερώνει αμέσως τον villain και τα κίνητρά του, από την άλλη όμως δημιουργεί μία πλοκή νουάρ και με έντονο το στοιχείο της δράσης και της αγωνίας για την συνέχεια. Η σκηνοθεσία είναι άρτια δομημένη, με μοναδικές παραφωνίες, τις διάφορες απότομες εισόδους χαρακτήρων, για τους οποίους η δημιουργός δεν φροντίζει να μας τους συστήσει σωστά. Η πλοκή είναι γρήγορη, δεν φλυαρεί στο ελάχιστο και μας βάζει κατευθείαν στο νόημα της κατεύθυνσης που επιχειρεί να περάσει η δημιουργός. Οι βασικοί χαρακτήρες (τόσο οι καλοί, όσο και οι κακοί) διαθέτουν δυνατές προσωπικότητες και ξεχωρίζουν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Τόσο ο τίτλος, όσο και το φινάλε, υπόσχονται ότι η ιστορία θα συνεχιστεί και προσωπικά ανυπομονώ γι’ αυτό. Εν κατακλείδι, μιλάμε για μία δουλειά που βρίσκεται πολύ άνω του μετρίου και σίγουρα μπορεί να συγκριθεί με πολλές άλλες από τις λεγόμενες “επαγγελματικές”. Προτείνεται σε εκείνους που τους αρέσει να διαβάζουν κόμικς που αναφέρονται στην συγκεκριμένη εποχή, αλλά και ιστορίες με δυνατή πλοκή, ένταση κι αγωνία. Ένας τέτοιος συνδυασμός είναι και το “TALES”. Ο εικαστικός, τομέας, σε σχέση με την “Ταβέρνα του ακρωτηριασμένου δράκου”, εμφανίζει περισσότερη ωριμότητα και πρόοδο. Τόσο τα εξαιρετικά αποδοσμένα τοπία, όσο και η πλαστικότητα στις κινήσεις, δίνουν μεγάλη πνοή στο κόμικ και βοηθούν στην καλύτερη ανάδειξη αυτού που θέλει να περάσει το σενάριο. Όσον αφορά τον χρωματισμό, η παλέτα που έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον είναι εκείνη του πυρόξανθου, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο μία “γλύκα” στα καρέ και μία χαλαρωτική θαλπωρή στο μάτι. Προσωπικά, πάντως, θα προτιμούσα μία μεγαλύτερη ποικιλία χρωμάτων για να αποφύγουμε το φαινόμενο της μονοτονίας. Και πάμε τώρα στα της έκδοσης. Κι εδώ, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με μία πολύ όμορφη δουλειά, πάντα σε σύγκριση με την προηγούμενη εκδοτική προσπάθεια της Βασιλικής. Το μέγεθος είναι περίπου όσο μία κόλλα Α4 και η ποιότητα του χαρτιού είναι άψογη. Το εξώφυλλο είναι αρκετά παχύ και υπόσχεται να αντέξει αρκετές αναγνώσεις. Όσον αφορά το δέσιμο του εντύπου, στην αρχή την πάτησα, γιατί νόμιζα ότι έχει γίνει με κόλλα κι ο λόγος ήταν ότι με μία πρώτη ματιά φαίνεται ότι υπάρχει μία κλασική ράχη ορθογώνιου σχήματος. Τελικά αποδείχτηκε ότι οι σελίδες είναι ενωμένες με καρφίτσα. Σαν συνοδευτικό υλικό μπορούμε να εντάξουμε μία σελίδα με ευχαριστίες της δημιουργού, αρκετά πρωτότυπη θα έλεγα, μιας και μας εμφανίζει εκείνους που ευχαριστεί σκιτσαρισμένους, μέσα σε καρέ. Επίσης βρίσκουμε ένα απόφθεγμα του J. R. R. Tolkien από τον “Άρχοντα των δακτυλιδιών” και μία φωτογραφία της Βασιλικής με ένα ομοίωμα του Henri de Toulouse-Lautrec. Εικάζω ότι η παρούσα δουλειά έχει γίνει μετά την “Ταβέρνα του ακρωτηριασμένου δράκου” κι ο λόγος είναι ότι εδώ υπάρχει μία αναφορά στην συγκεκριμένη ταβέρνα. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του κόμικ.
  20. Το παρόν κόμικ περιγράφει την μεγάλη περιπέτεια της Κατερίνας, μίας κοπέλας που αρέσκεται να πουλάει και να χρησιμοποιεί φυτικές ναρκωτικές ουσίες, κάπου στην περιοχή του Μπραχαμίου. Η πρωταγωνίστρια βρίσκεται με την παρέα της σε μία πλατεία, όταν κάνει την εμφάνισή της η Αστυνομία. Η παρέα λακίζει κι εκείνη παίρνει το μηχανάκι της και φεύγει γκαζώνοντας. Ύστερα από μία τραγική της απροσεξία πέφτει μπροστά στις ρόδες ενός αυτοκινήτου κι όταν ξυπνάει, συνειδητοποιεί ότι βλέπει μπροστά της τον… Χάρο, ο οποίος της αποκαλύπτει ότι την περιμένει η Κόλαση! Η φίλη μας διαβαίνει τις πύλες του Κάτω Κόσμου, διαπιστώνει την εκεί γραφειοκρατία και γνωρίζει έναν “συνάδελφό” στον τομέα τής… φούντας! Εκείνος, θα την φέρει σε επαφή με τον ίδιο τον Εωσφόρο, με τον οποίο θα συνάψουν μία συμφωνία. Έτσι, θα επιστρέψει στην ζωή, με την προϋπόθεση να “σπρώχνει” εκεί την πραμάτεια του ίδιου του Διαβόλου! Αυτή, λοιπόν, είναι η υπόθεση της ιστορίας, της οποίας ο συγγραφέας κρατάει καλά μυστική την ταυτότητά του, καθώς δεν αναφέρεται πουθενά το όνομά του. Η ιδέα του σεναρίου, ομολογώ ότι με κράτησε και μου κίνησε την περιέργεια για την συνέχεια. Στην πλοκή υπάρχει δράση, αλλά και μία μικρή ανατροπή, όσον αφορά το ποιόν του νέου φίλου της Κατερίνας. Επίσης η σκηνοθεσία κρύβει επαγγελματισμό, καθώς παρουσιάζει όμορφες εναλλαγές σκηνών και τοπικών πλαισίων. Από εκεί και πέρα οι διάλογοι κρύβουν αγοραία γλώσσα κι ελευθεριάζουσα ορολογία, αυτό που λέμε… της πιάτσας. Παραδέχομαι ότι δεν αισθάνθηκα βολικά, διαβάζοντας κάποιες εκφράσεις (λέτε να είμαι πουριτανός? ), αλλά πιστεύω ότι έχει γίνει η κατάλληλη επιλογή, για ένα τέτοιου είδους σενάριο. Το φινάλε, ουσιαστικά, ολοκληρώνει το βασικό origin και (φαντάζομαι) ξεκινάει την κεντρική ιστορία, οπότε (πάλι φαντάζομαι ότι) θα έχουμε και συνέχεια. Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα μεταφυσικό κόμικ, με αρκετά ρεαλιστικά στοιχεία από την σύγχρονη εποχή κι αλητεία, το οποίο προτείνεται στους οπαδούς του λεγόμενου underground στοιχείου και φυσικά όχι σε μικρούς αναγνώστες. Όσοι, λοιπόν, δεν πληρούν τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις, καλύτερα να προσπεράσουν ή να το διαβάσουν με δική τους ευθύνη. Ο εικαστικός τομέας με ικανοποίησε. Το σχέδιο, μπορεί να είναι καρικατουρίστικο (που συνήθως μου αρέσει μόνο σε γελοιογραφίες), αλλά διαθέτει επιμονή στην λεπτομέρεια, έχει πλαστικότητα και είναι αρκετά καθαρό. Το χρώμα αποτελείται από τόνους του άσπρου και του μαύρου, κατάλληλα για το σενάριο, το οποίο έχει κληθεί να “οπτικοποιηθεί”. Τα μελανώματα είναι σωστά, ενώ αυτό που επικρατεί κατά κράτος είναι το μαύρο, μία λογική κίνηση, από την στιγμή που η πλειοψηφία της υπόθεσης εκτυλίσσεται στην Κόλαση. Η ασπρόμαυρη ηρεμία διακόπτεται μόνο από τα εξώφυλλα, καθώς κι από την τελευταία σελίδα της ιστορίας, που αποτελείται από ένα ολοσέλιδο καρέ. Η έκδοση, που κυκλοφορεί σε 100 αριθμημένα αντίτυπα, έχει μεγάλο φορμάτ, ενώ η ποιότητα του χαρτιού τόσο στα εξώφυλλα, όσο και στα ενδότερα, είναι τίμια σε πάχος και σε πολυτέλεια. Η εκτύπωση είναι μία χαρά, ενώ το δέσιμο των σελίδων μεταξύ τους, έχει γίνει με καρφίτσα. Το συνοδευτικό υλικό, γι’ ακόμα μία φορά σε φανζίν, με απογοητεύει. Η “εκδοτική” αποκαλείται “Comics και strips από την αλάνα”, ενώ δεν ξέρουμε πολλά για τον δημιουργό. Το μόνο εξτραδάκι, που εντόπισα βρίσκεται στο εσωτερικό του εξώφυλλου και δεν είναι άλλο από έναν λογαριασμό στο Instagram (το οποίο παραπέμπει στον Φοίβο Πίκαζη, που διαθέτει και λογαριασμό στο twitter), ένα e-mail και μία σελίδα στο Facebook. Έτερο ουδέν. Το συμπέρασμα ότι το κόμικ κυκλοφόρησε το 2022 το εξάγω από την ημερομηνία στην αίτηση εγγραφής που κάνει η Κατερίνα στον Κάτω Κόσμο (01/2022). Μου την δίνει που πρέπει να γίνω ντετέκτιβ για να ικανοποιώ το “βίτσιο” μου να μην μένω μόνο στην στείρα ανάγνωση ενός κόμικ. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του κόμικ.
  21. O Stephen King μαζί με τον γιο του Owen King έγραψαν το βιβλίο "Sleeping Beauties", που κυκλοφόρησε στην Αμερική τον Σεπτέμβριο του 2017, ενώ μεταφράστηκε και στα ελληνικά το 2018 από τις εκδόσεις "Κλειδάριθμος". Τον Ιούνιο του 2020 κυκλοφόρησε από την IDW το πρώτο από τα 10 τεύχη της μεταφοράς του βιβλίου σε κόμικ, ενώ συγκεντρώθηκαν και σε 2 hardcover τον Απρίλιο του 2021 και τον Ιούλιο του 2022 αντίστοιχα. Σε αυτές τις συγκεντρωτικές εκδόσεις βασίστηκε η εκδοτική Κλειδάριθμος, η οποία τον Ιούλιο του 2022 μας μετέφρασε το πρώτο από τα δύο μέρη, με τη μόνη διαφορά ότι είναι σε paperback. Μια νέα ασθένεια με το όνομα Aurora φέρνει λήθαργο στις γυναίκες όλου του κόσμου, ενώ γύρω τους σχηματίζεται ένα είδος κουκουλιού μέσα στο οποίο εγκλωβίζονται. Όποιος προσπαθεί να ανοίξει το κουκούλι ή να τις ξυπνήσει, οι γυναίκες σηκώνονται με απίστευτη οργή, σκοτώνοντάς τον. Όσες λίγες γυναίκες είναι ακόμα ξύπνιες, προσπαθούν απεγνωσμένα να μην κοιμηθούν για να μην έχουν την ίδια μοίρα. Παράλληλα, υπάρχει μία γυναίκα η οποία είναι η μόνη που μπορεί να κοιμηθεί και ξυπνήσει κατά βούληση, έχει όμως δολοφονικές τάσεις.
  22. Ο Charlie Βrown, o Snoopy και οι φίλοι τους είναι η παρέα με την οποία θα ταυτιζόμαστε, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Στον κόσμο των Peanuts, οι ενήλικες υπάρχουν μεν, αλλά σπάνια φαίνονται. Ίσως γι’ αυτό να έχουν αγαπηθεί τόσο τα κόμικς του Charles Schulz και οι χαρακτήρες που δημιούργησε – αν και είναι παιδιά, μπορεί κανείς να ταυτιστεί μαζί τους, ανεξάρτητα από την ηλικία του. Όλοι τους, έχουν ολοκληρωμένες και πολύπλευρες προσωπικότητες, ενώ η μεταξύ τους σχέση παραμένει διαχρονική. Άλλωστε, σ’ αυτήν επικεντρώθηκε ο καλλιτέχνης. Όπως έχει δηλώσει, αντιμετωπίζει το κόμικ «σαν το πληκτρολόγιο του πιάνο: αν παίζεις την ίδια νότα ξανά και ξανά, σύντομα θα καταντήσει βαρετό, αλλά αν χρησιμοποιείς όλα τα πλήκτρα, μπορείς να παράγεις ένα μεγάλο εύρος μελωδιών». Ο Snoopy, ο Charlie Brown, η Lucy Van Pelt και η παρέα τους, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1950 και, μέχρι σήμερα, εξακολουθούν να μοιράζουν χαρά στους αναγνώστες. Όλοι τους σε κάνουν να νιώθεις οικεία, ίσως εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο διαχειρίζονται τις καταστάσεις, ίσως λόγω των χαρακτηριστικών της προσωπικότητάς τους. Στο πρόσωπό τους βλέπεις είτε τον εαυτό σου, είτε κάποιον γνωστό, φίλο ή συγγενή σου. Ο Charlie Brown κάνει τα πάντα για να είναι καλά ο σκύλος του, ο Snoopy. Είναι αποφασιστικός κι επίμονος, δεν τα παρατά ποτέ, ακόμη κι αν θα έπρεπε. Ο πατέρας του είναι κουρέας – ακριβώς όπως κι εκείνος του Schulz. Είναι πραγματικός φίλος και του αρέσει να βοηθά τους άλλους - παρόλα αυτά, όσο κι αν προσπαθεί, συχνά δεν μπορεί να βοηθήσει τον ίδιο του τον εαυτό. O Snoopy, από την πλευρά του, είναι πολλά περισσότερα από ένα απλό beagle. Του αρέσει να διαβάζει βιβλία - κάθε μέρα, διαβάζει μία λέξη του «Πόλεμος και Ειρήνη» του Tolstoi, είναι συλλέκτης έργων τέχνης και η φαντασία του τον καθιστά ασταμάτητο – ωστόσο, δεν αγαπά τίποτα περισσότερο από τον ύπνο στο σκυλόσπιτό του. Η Lucy είναι η φεμινίστρια της παρέας και βιώνει παρόμοιες καταστάσεις με τη σύγχρονη γυναίκα. Tην αποκαλούν αυταρχική επειδή έχει αυτοπεποίθηση, υπερασπίζεται τις απόψεις της και είναι δυναμική. Μιλά συχνά για τα δικαιώματα των γυναικών και ελπίζει πως μία μέρα, θα γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ, ή Βασίλισσα. Ο Linus είναι η φωνή της λογικής σ’ αυτήν την παρέα. Του αρέσει η φιλοσοφία και, παρότι έχει πάντα μαζί του την κουβέρτα του και πιπιλά το δάχτυλό του, είναι πραγματικά σοφός. Εξίσου έξυπνος, σε ό,τι αφορά στη μουσική αυτήν τη φορά, είναι o Schroeder. Λατρεύει το πιάνο – παίζει από πάντα, πριν καν μάθει να περπατά. Είδωλό του, είναι ο Beethoven – κι αυτό γιατί ο Shultz πίστευε ότι οι λέξεις που ξεκινούν με το λατινικό «Β» είναι αστείες. Επειδή περιέργεια και η φαντασία του Snoopy ξεπερνάει τα όρια του πλανήτη Γη, είναι διαχρονική πλέον η συνεργασία των Peanuts με τη NASA. Η μεταξύ τους σχέση, μάλιστα, ξεκίνησε τη δεκαετία του ’60 με τον Snoopy να συνοδεύει τις αποστολές «Apollo» και συνεχίζεται ως τώρα, με την «Artemis». Γεννήθηκαν ως ημερίσιο κόμικ, έγιναν εβδομαδιαίο και, τελικά, οδηγήθηκαν στο Apple TV+. Εκεί, πέρα από το παλιό content των Peanuts, μπορείς να βρεις και τις νέες ιστορίες τους, οι οποίες απευθύνονται σε όλη την οικογένεια. Ανάμεσά τους, θα συναντήσεις και τις καινούργιες σειρές «ΤΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ SNOOPY» και «Ο SNOOPY ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ», που έχουν κερδίσει υποψηφιότητες για βραβεία Emmy, ενώ προβάλλονται σε τουλάχιστον 100 χώρες, μεταγλωττισμένες ή υποτιτλισμένες σε 61 γλώσσες. Η παγκόσμια απήχηση του κόμικ, οδήγησε κορυφαία brands στη δημιουργία των δικών τους προϊόντων Peanuts, όπως οι Zara, Levi's και Swatch. Όσον αφορά στην Ελλάδα, πρωτοπόροι είναι εδώ και πολλά χρόνια η Nef Nef, που συνεχώς ανανεώνει την υψηλής ποιότητας βρεφική και παιδική σειρά λευκών ειδών που διαθέτει αλλά και τα καταστήματα Jumbo με βρεφική και γυναικεία ένδυση. Από το 2020 μέχρι και σήμερα έχει αναπτυχθεί μία σειρά νέων συνεργασιών που όλο και διευρύνεται. Χάρη στις εκδόσεις της Καθημερινής όλοι οι χαρακτήρες και οι ιστορίες τους μας επανασυστήνονται μέσα από μια ολοκληρωμένη σειρά βιβλίων, που κυκλοφόρησε στα ελληνικά για πρώτη φορά τον Ιανουάριο 2022, και έχει μέλλον ακόμη. Παράλληλα, o Snoopy και τα Peanuts έχουν γίνει πρόσωπα προϊόντων στο myikona, όπου θα βρεις από κούπες και ρούχα, μέχρι planners, πίνακες σε καμβά, ημερολόγια, τετράδια, σημειωματάρια και planners. Στην Alouette μπορεί να βρει κάποιος ρούχα, αξεσουάρ για την παραλία, σακίδια, κασετίνες και παγούρια. Η Rachel, από την πλευρά της, έχει Snoopy πιτζάμες και homewear για όλη την οικογένεια, ενώ οι Snoopy παντόφλες της Parex καλύπτουν κάθε προτίμηση. To Backmeup.gr κυκλοφόρησε μοναδικά σχολικά αξεσουάρ Peanuts, και η Stamion, παιδικά καπέλα, σαγιονάρες, πετσέτες θαλάσσης αλλά και ρούχα, σκουφιά και γάντια – κάτι για κάθε εποχή του χρόνου. Δεν κάνει ακόμη συχνά τις εμφανίσεις του αλλά η φιλοξενία της μασκότ του Snoopy τον Απρίλιο 2022 στο Museum of Illusions, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα είχε εντυπωσιακή αποδοχή και ενθουσιασμό από μικρούς και μεγάλους. Τα Peanuts ήταν, είναι και θα παραμείνουν η αγαπημένη κόμικ παρέα όλων μας. Το μόνο που μένει, είναι να μάθουμε τι σχεδιάζει για την επέτειο των 75 χρόνων της, το 2025. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τα Peanuts εδώ ΠΗΓΗ
  23. Δύο νέοι δημιουργοί, ο Κώστας Φιριππίδης και η Ναταλία Κοκώση, στις αρχές του 2022, έδωσαν στο αναγνωστικό κοινό μια ωδή στο… σιχαμερό! Ο λόγος για το "Οι Λος Σαχλαδόρες και η αναζήτηση του ιερού κωλόχαρτου", μία περιπέτεια σε μορφή αυτοέκδοσης, στην οποία πρωταγωνιστούν δύο παιδιά, ο Κάρφας και η Φράτζα. Όλα ξεκινούν όταν ο Κάρφας πηγαίνει στην τουαλέτα για να ενεργηθεί κι όταν τελειώνει με την ανάγκη του, διαπιστώνει ότι το χαρτί υγείας έχει τελειώσει! Ρωτάει την Φράτζα, λοιπόν, αν υπάρχουν άλλα χαρτιά στο σπίτι, για να πάρει αρνητική απάντηση. Η επόμενη λύση, που είναι να κάνει μπάνιο, καταρρίπτεται, επειδή έχει στερέψει και το νερό! Αφού φοράει προσωρινά μια μεγάλη πάνα, φεύγουν και οι δύο για να πάνε ν' αγοράσουν χαρτιά. Δυστυχώς και πάλι η ατυχία τους χτυπά αλύπητα, καθώς το μαγαζί που τα πουλάει είναι κλειστό. Ούτε ο Ντόναλντ τέτοια τύχη! Αποφασίζουν, λοιπόν, να προβούν στην ύστατη ενέργεια, που είναι να κλέψουν το ιερό χαρτί, που έχει στην κατοχή του ο γερο-Τζένκινς, ένας μονόχνοτος άνθρωπος, που με το μόνο που καταπιάνεται είναι οι επισκέψεις στην τουαλέτα! Για να φτάσουν, όμως, στο ιερό χαρτί υγείας, θα πρέπει να περάσουν από τρεις μεγάλες δοκιμασίες, εξίσου σιχαμερές! Όπως καταλαβαίνετε, μιλάμε για ένα κόμικ το οποίο απευθύνεται σε γερά στομάχια, καθώς περιέχει πολλές σκηνές κι εκφράσεις, που ίσως να φέρουν αναγούλα ή και δυσφορία στους ευαίσθητους. Το σενάριο, μπορεί να είναι υπερβολικό, τονίζοντας πολύ τον συγκεκριμένο τομέα, παρόλα αυτά μας χαρίζει μια κλιμακωτή ροή σκηνών περιπέτειας και δράσης. Η πλοκή, θυμίζει βιντεοπαιχνίδι, όπου οι πρωταγωνιστές καλούνται να περάσουν την μία πίστα μετά την άλλη, και μάλιστα με εκθετικά αυξανόμενη δυσκολία. Στους διαλόγους κρύβονται πολλά λογοπαίγνια (επάνω στην ίδια θεματολογία), όχι πάντα εύστοχα. Η σκηνοθεσία μου άρεσε, καθώς δένει αξιόλογα την πλοκή. Το φινάλε το βρήκα κάπως απλοϊκό σεναριακά, αλλά η στάση του villain με άφησε με ένα χαμόγελο στα χείλη. Εν κατακλείδι, κρατάω την έξυπνη σεναριακή ιδέα των παιδιών, την οποία θα ήθελα να την διοχέτευαν σε κάτι λιγότερο… μυρωδάτο! Το σχέδιο θα το χαρακτήριζα άγουρο και κάπως επίπεδο, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν εκτίμησα την προσπάθεια. Τα καρέ ήταν καθαρά και δεν μπέρδευαν τον αναγνώστη, ενώ και η φαντασία σε πολλά σημεία παρέμενε… αχαλίνωτη (όπως πχ στην σύλληψη του σχεδιασμού των "ποπομυριστών")! Ο χρωματισμός, από την άλλη ομολογώ ότι μου άρεσε περισσότερο. Τα χρώματα ήταν πολλά κι έντονα, αλλά όχι μόνο δεν κούρασαν το μάτι, απεναντίας έδιναν μια νότα αισιοδοξίας! Πρωτότυπο ήταν και το γέμισμα των καρέ, καθώς μοιάζει να έχει περαστεί με μαρκαδόρο, αφήνοντας άσπρα σημεία χωρίς να έχουν χρωματιστεί. Από την στιγμή που δεν είναι σε λίγα καρέ, αλλά στο σύνολο του κόμικ, εικάζω ότι πρόκειται για την σχεδιαστική τεχνοτροπία της καλλιτέχνιδας. Προσωπικά μου άρεσε αυτή η προσέγγιση. Η έκδοση ποιοτικά ξεπερνάει τα χαμηλά επίπεδα που έχουν συνήθως τα φανζίν. Έχει κόλληση στην ράχη, το εξώφυλλο είναι παχύ, ενώ στο εσωτερικό μέρος του εξώφυλλου και του οπισθόφυλλου βλέπουμε διάφορα σχέδια των δύο πρωταγωνιστών, όπως στα κόμικς της Μαμούθ. Το χαρτί στο εσωτερικό είναι εξαιρετικής υφής κι εκτύπωσης, ενώ από έξτρα υλικό βρίσκουμε μόνο τα credits στην αρχή και μια σελίδα στο τέλος με δύο QR codes, που παραπέμπουν στα social medias των "Λος Σαχλαδόρες"! Όλε! Ευχαριστούμε τον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του τεύχους!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.