Jump to content

BATNICK

Members
  • Posts

    941
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

BATNICK last won the day on March 22 2014

BATNICK had the most liked content!

4 Followers

About BATNICK

  • Birthday 10/10/1984

Contact Methods

  • Website URL
    https://www.youtube.com/channel/UCTzFLxGKn9aWH5siFBmg2RQ

Profile Information

  • Gender
    Male
  • City
    Νυχτεριδούπολη
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

3,830 profile views

BATNICK's Achievements

Very Active Member

Very Active Member (4/9)

6k

Reputation

  1. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του και ο Θεός να τον αναπαύει ειρηνικά
  2. Το είδα χτες. Είμαι μεταξύ κρύου και ζέστης. Για μένα το μεγαλύτερο μείον της ταινίας ήταν η αχρείαστα μεγάλη διάρκειά της. Μπορούσε να κοπεί το λιγότερο ένα μισάωρο και δεν θα χάναμε απολύτως τίποτα. Καταναλώθηκε υπερβολικά πολύ ώρα απλά με μπλα-μπλα και πέρα δώθε των χαρακτήρων, χωρίς ιδιαίτερη δράση και χωρίς τίποτε το συγκλονιστικό σαν κορύφωση στο τέλος (μιλάω για την μάχη αυτή καθ' αυτή). Αυτό σε συνδυασμό με το αργά της ώρας , πήγα στην τελευταία προβολή που τέλειωσε κατά τις 1 παρά, με κούρασε και στο 90λεπτο κοιτούσα το ρολόι. Στα αρνητικά προσμετράω ακόμα την παρουσία της -κατά τ' άλλα αγαπημένης Σάλμα Χάγιεκ- που όμως εδώ πήγε απλά για να εισπράξει το τσεκ και ήταν ίσως ο πιο αδιάφορος σεναριακά/ερμηνευτικά χαρακτήρας της ταινίας, αλλά και τους Deviants που ήταν ένας συνδυασμός κακού CGI με αδιάφορους Villains όπως μας παρουσιάστηκαν στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας. Για να μην λέω όμως μόνο για τα αρνητικά, το Eternals μου έδωσε κάτι διαφορετικό από το copy paste αναμάσημα που είναι οι περισσότερες του MCU, πράγμα που το μετράω στα θετικά. Έφερε έναν αέρα φρεσκάδας που χρειάζεται το σύμπαν, τα αστεία ήταν τόσα όσα ώστε να μην σιχτιρίζω κάθε τρεις και λίγο, η μουσική απλά υπέροχη (ίσως ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα θέματα που έχω ακούσει στο mcu). Κάπου εδώ να πω ότι η σχέση μου με τους Eternals είναι μηδενική. Τους ήξερα απλά σαν ένα όνομα και τίποτα παραπάνω. Όσα ξέρω τα ξέρω από την χτεσινή ταινία και δεν ξέρω αν είναι comic accurate ή όχι, οπότε εν αντιθέσει με άλλους χαρακτήρες που είμαι περισσότερο δεμένος μαζί τους, εδώ πήγα τελείως ανεπηρέαστος. Αυτό που είδα λοιπόν με κέρδισε, όχι απαραίτητα σαν ταινία που όπως είπα βρήκα αδύναμη και κουραστική ως ένα βαθμό, αλλά σαν ιδέα και σαν κάτι που θέλω να έχει συνέχεια. Οι χαρακτήρες δλδ και το καστ που επιλέχτηκε στην πλειοψηφία τους με κέρδισαν, γνώρισα το παρελθόν τους (που μου φάνηκε και πολύ πιο ενδιαφέρον από το παρόν τους) και θέλω πολύ να τους ξαναδώ.
  3. Υπάρχει ανάλογη συλλογή ναι, ψάξε στο google τον τίτλο 'DC Comics Graphic Novel Collection'. Το γιατί στην Ελλάδα έχουμε 2 συλλογές Μάρβελ να κυκλοφορούν παράλληλα και καμία DC, η απάντηση είναι MCU. Καλώς ή κακώς, η ποντικοεταιρία κατάφερε με το MCU (με τα καλά, αλλά και τα στραβά του) να εδραιώσει καλά την Μάρβελ παγκοσμίως και όταν το αντίπαλο δέος η DC τον π@ίζει, δεν βοηθά να αλλάξει η εικόνα.
  4. @ Mandrake Κώστα, πραγματικά δεν καταλαβαίνω προς τι η τόση εκτενής απάντηση; Δεν απευθύνθηκα σε κανένα προσωπικά και δεν νομίζω ότι υποχρεούμαι σαν αγοραστής να στηρίζω εξ ολοκλήρου μια συλλογή ή ότι δεν έχω το δικαίωμα να ελπίζω για μια συλλογή που προσωπικά θα μ' ενδιέφερε περισσότερο. Είπα το αυτονόητο, ότι καλώς ή κακώς η Marvel πουλάει και η DC είναι στο περιθώριο. Το αν η Anubis ή η Οξύ βγάζει κάθε χρόνο νέους τίτλους προσωπικά δεν μου λέει κάτι, γιατί πολλοί δεν με ενδιαφέρουν και στη προκειμένη αναφερόμουν σε μια αντίστοιχη συλλογή κλασικών ιστοριών που σίγουρα για την DC δεν έχει κυκλοφορήσει από καμιά εκδοτική εταιρία. Στην Ελλάδα ιστορίες από τα 70ς και πίσω έχουν να εκδοθούν αν δεν απατώμαι από εποχής Καμπανά. Στην Ελλάδα πολλές κλασικές ιστορίες DC ή και νεότερες ακόμα περιμένουν να εκδοθούν, όπως το Long Halloween που το αναμένω χρόνια. Γιατί πολύ απλά πουλάει η Marvel και γιατί εξίσου απλά το μεγαλύτερο μέρος του αγοραστικού κοινού δεν ενδιαφέρονται να διαβάσουν ιστορίες του 80, του 70 και του 60, αυτό άλλωστε φαίνεται και από πολλά ανωτέρω σχόλια. Εννοείται ότι η κάθε εταιρία θα κοιτάξει το συμφέρον της και θα εκδώσει ότι μπορεί να πουλήσει καλύτερα. Εννοείται ότι και τεράστιο μέρος του αγοραστικού κοινού δεν θα αγοράσει DC ή δεν μπορεί να ακολουθεί ταυτόχρονα τόσες πολλές και τόσο ακριβές συλλογές. Δεν υπονόησα το αντίθετο κάπου και δεν νομίζω πώς χρειάζεται να αναλύουμε τα αυτονόητα. Εξίσου αυτονόητο όμως νομίζω είναι ότι καθένας μας ατομικά κοιτάζει το δικό του οικονομικό συμφέρον και επιλέγει να ενισχύει εκείνα που τον ενδιαφέρουν περισσότερο, χωρίς να πρέπει να απολογείται ή να νιώθει "ένοχος" για κάτι. Μου ανέλυσες την οικονομική σου κατάσταση. Λοιπόν, κι εγώ δουλεύω για ψίχουλα κυριολεκτικά, σε μια κοινωνία και μια εποχή που κάθε μέρα που περνάει αλλάζει προς το χειρότερο και απ' αυτά τα ψίχουλα προσπαθώ να καλύπτω τα έξοδά μου, να βοηθάω την οικογένειά μου και όσο μπορώ να αγοράζω κάνα κόμικ ή καμιά φιγούρα που τα γουστάρω. Δεν έχω ούτε τα χρήματα ούτε τον χώρο που ενδεχομένως έχουν πολλοί άλλοι εδώ μέσα για να αγοράζω τα πάντα όλα και να τα στοιβάζω στο σπίτι μου. Όμως δεν θα απαιτήσω και από την Hachette ή την Anubis ή την Funko ή τον οποιονδήποτε να σταματήσει να κυκλοφορεί νέα προϊόντα επειδή ο Νίκος ή ο Κώστας ή ο Μπάμπης δεν μπορούν να τα αγοράσουν. Είναι σαν να ζητάς να σταματήσει να γυρίζει ο κόσμος. Καταλαβαίνω πραγματικά ότι στενοχωριέσαι γιατί τα γουστάρεις τρελά όλα αυτά και βγαίνουν σε μια εποχή που δεν μπορείς να τα ακολουθήσεις. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να "αρπάζεσαι" μαζί μου (γιατί έτσι το εξέλαβα) απλά επειδή προτιμώ να αγοράσω επιλεκτικά μια συλλογή από το να μην έβγαινε καθόλου ή να έβγαινε όποτε βόλευε την δική μου τσέπη ή γιατί προσωπικά θα προτιμούσα μια συλλογή DC από το να έβγαινε άλλη μια Marvel.
  5. Πάρα πολύ ευχάριστα νέα!!!!!! Θα τιμηθεί δεόντως και αυτή η σειρά, αν και επιλεκτικά ανάλογα τον χαρακτήρα, όπως κάνω πάντα άλλωστε με όλες τις αντίστοιχες συλλογές. Μακάρι μονάχα να βλέπαμε αντίστοιχες συλλογές και για την DC, που γενικά την έχουνε κλ@σμ...
  6. Λοιπόν, είδα το 2ο θερινό σινεμαδάκι για φέτος. Επέλεξα να πάω Φλοίσβο, έναστρος ουρανός, θαλασσίτσα, γκομενάκια στα γύρω καφέ και θερινό σινεμά... δλδ άντε μετά να δεις ταινία και να μην περάσεις καλά Πέρα όμως από το μουντ στο οποίο είχα μπει, η ταινία ένιωσα εξαρχής να με παίρνει από το χεράκι και να αφήνομαι στο να περάσω καλά. Μονάχα για πολύ λίγο ένιωσα να κάνει μια κοιλιά, να ψιλοβαριέμαι, αλλά δεν κράτησε για πολύ. Ένα ψιλοχαλαρωματάκι ήταν και πέρασε. Εναρκτήρια σκηνή με Τζόνι Κας και άγριο φονικό ενός αθώου Η ταινία για μένα σου δίνει με το παραπάνω όσα περιμένεις από ένα Suicide Squad. Ξέφρενη βία, καφρίλες, αίμα, δάκρυα και ιδρώτα Όπως τα τρέιλερ μας προϊδέαζαν, η ταινία είχε και αρκετές χιουμοριστικές στιγμές. Φοβόμουν ότι θα καταλήξει για μένα σε άλλο ένα φιάσκο όπως με τα περισσότερα του MCU, θα πνιγώ στις σάχλες και θα βρίζω. Εν τέλει διαψεύστηκα με τον καλύτερο τρόπο. Υπήρχαν όντως αρκετά αστεία, αλλά δεν ξέρω ένιωσα και ότι ήταν βαλμένα ως επί το πλείστον στο σωστό τάιμινγκ και ότι ήταν πετυχημένα. Δεν θα πω έξυπνα, καφρίλες ήταν, αλλά μ' άρεσαν και με αρκετά γέλασα. Δύσκολο για μένα γενικά να γελάσω με τέτοια αστεία, οπότε κάτι δούλεψε πολύ καλά. Σαν σενάριο δεν είχε καμιά φοβερή ιστορία να πει, αλλά δεν νομίζω ότι περιμένεις και από μια τέτοια ταινία το βαθύ και καλογραμμένο σενάριο. Κλασικό στόρι, μαζευόμαστε οι αναλώσιμοι για να σώσουμε τον κόσμο και να καλύψουμε τις βρωμοδουλειές του θείου Σαμ. Στο μεταξύ πολλοί δεν θα επιστρέψουν πίσω. Σε αυτό το απλοϊκό πλαίσιο το σενάριο για μένα δούλεψε. Ο villain μπορεί να φαντάζει κραυγαλέα γελοίος, αλλά γελοίο είναι εξαρχής το κόνσεπτ του, όπως και το κόνσεπτ αρκετών μελών της Ομάδας Αυτοκτονίας. Το θέμα είναι ότι ούτε προσπάθησαν να το δραματοποιήσουν / σοβαρέψουν σε στυλ Σνάιντερ ούτε όμως και να το καταντήσουν φουλ αυτοπαρωδία όπως δυστυχώς ενίοτε κάνει το MCU. Ο Γκαν τους αγκάλιασε μέσα στην γελοιότητά τους και είπε αυτοί είναι, είτε τους δέχεσαι και ταξιδεύεις μαζί μας είτε όχι και κακώς ήρθες να δεις την ταινία. Δλδ η ταινία έχει μέσα έναν τυπά Σαν καστ ξεχώρισαν αναμφισβήτητα η Ρόμπι ως Χάρλεϊ, που εδώ θαρρώ μας παραδίδει ότι καλύτερο από τις τρεις εμφανίσεις της. Ειδικά η σκηνή της απόδρασης όλα τα λεφτά. Και μάλιστα διάβασα ότι την έκανε η ίδια. Αν όντως ισχύει απλά respect. Ξεχώρισε όμως και η Ratcatcher 2 με την άσημη θα έλεγα Μέλχιορ, που όμως με το στόρι που της έγραψαν και το παίξιμό της με κέρδισε για να θέλω να την ξαναδώ. Γενικά πιστεύω όλο το καστ έκανε τίμια δουλειά, ο Έλμπα έδωσε το βάρος που θα αναμέναμε, ο Κίναμαν καλύτερος και τον βοηθούσε το σενάριο (εν αντιθέσει με την πρώτη ταινία), ο Σταλόνε αν δεν το ήξερα δεν θα τον καταλάβαινα, ο Νταστμάλτσιαν σου βγάζει παραφροσύνη και μόνο που τον βλέπεις, ο Καπάλντι απλά πάντα χαίρομαι να τον βλέπω καθότι φαν από το Doctor Who, ο Σίνα σε άλλον έναν ρόλο γραμμένο πάνω του (ήθελα να τον σκοτώσω αργά και βασανιστικά, οπότε μάλλον με έπεισε το παίξιμό του) και η Ντέιβις που απλά γεννήθηκε να παίζει την σκατόψυχη Αμάντα Γουώλερ. Πραγματικά δεν έχω κάτι αρνητικό να προσάψω στην ταινία. Δεν ήταν αριστούργημα, αλλά δεν το περίμενα και να 'ναι. Αυτό που ήθελα να πάρω, μου το έδωσε και πέρασα καλά. Σε μια χρονιά μάλιστα που το υπερηρωικό με έχει πληγώσει. Από μένα είναι 7.5/10 (8 μάλλον στην IMDB γιατί το 7 το θεωρώ άδικο) και μάλλον θα τη ξαναδώ μόλις βγουν οφίσιαλ υπότιτλοι.
  7. Είδα Snake Eyes. Μια δουλειά είχαν να κάνουν, να μας δώσουν μια τίμια G.I.Joe ταινία (ανάλογη του Bumblebee) με Σνέικ Άις αρματωμένο και άφωνο να δίνει πόνο. 5/10 και καλύτερα να ξαναδώ τις παλιές
  8. Είδα κι εγώ εχτές τη Χήρα. Αν και ήθελα να πάω σινεμά, το έβρισκα μόνο σε νυχτερινή προβολή και λόγω κούρασης από τη δουλειά δεν ψηνόμουν και αποφάσισα να το δω κατεβασμένο. Τελικά δεν έκανα και άσχημα. Σε καμιά περίπτωση δεν θα την έλεγα κακή ταινία, και σίγουρα έχουμε δει χειρότερα στο mcu, αλλά ήταν αχρείαστη στο πλαίσιο του "αργήσαμε πολύ να δούμε σόλο της Χήρας" οπότε ήταν περισσότερο έλα να το κάνουμε γιατί έπρεπε και όχι γιατί έλα να το κάνουμε επειδή έχουμε κάτι να πούμε. Η υπόθεση προσωπικά δεν μου είπε και πολλά από ένα σημείο και μετά, ναι οκ γνωρίσαμε λίγο το παρελθόν της Νατάσας, αλλά θα μπορούσαν να 'χουν δώσει και ένα τιμιότερο όριτζιν στόρι με περισσότερο espionage και λιγότερο παπαρολογίες. Σαν χιούμορ δεν κινήθηκε στα άκρα της Μάρβελ, δεν ήταν όσο λίγο θα 'θελα, αλλά ούτε τόσο πολύ και κραυγαλέο ώστε να σιχτιρίσω. Για μένα η ταινία χωρίζεται σε 3 40λεπτα μέρη. Το 1/3 το απόλαυσα τα μέγιστα, μέχρι το σημείο Από 'κει και για τα επόμενα 40' περίπου βαρέθηκα, όχι οικτρά, αλλά βαρέθηκα. Κλασική κακογραμμένη μάρβελ, που επικεντρώθηκε σε αστειάκια του κώλου, μια απέλπιδα και αποτυχημένη για μένα προσπάθεια να δείξουν οικογενειακό δέσιμο και ανάπτυξη χαρακτήρων κλπ. Ο Κόκκινος Φύλακας ναι μεν έπαιξε καλά σε αυτό που του έδωσαν (τον λατρεύω άλλωστε τον τυπά από το Stranger Things), αλλά σαν χαρακτήρας ήταν ένας καραγκιόζης χωρίς ουσία την περισσότερη ώρα. Η Βάις που μια χαρά ηθοποιός είναι όπου την έχω δει, εδώ δεν αναπτύχθηκε σχεδόν καθόλου, απλά υπήρχε. Ο κακός κλασικά μια που τον βλέπεις μια που τον ξεχνάς όπως στα περισσότερα του MCU. Ουσιαστικά οι μόνες δυο καλές ερμηνείες ήταν από την Σκάρλετ και την Φλόρενς. Δεν ένιωσα στιγμή η Πιού να κλέβει τα φώτα από την Νατάσα (όπως διάβασα σε κάποια σχόλια στο νετ) και γενικά η Πιού με κέρδισε σαν διάδοχος της Χήρας. Στο μόνο σημείο που με έχασε ήταν Εν κατακλείδι, δεν νιώθω ότι έχασα κάτι που το είδα, αλλά ούτε νιώθω ότι αποκόμισα και κάτι. Προσωπικά θα χαιρόμουν περισσότερο ένα ορίτζιναλ κατασκοπευτικό δράμα - όριτζιν της Σκάρλετ στην προ Avengers εποχή Η after credits σκηνή καλή μέχρι το σημείο... Ένα 7 από μένα, το πολύ 7.5/10
  9. ΚΡΟΥΕΛΑ. Ένα όνομα που φέρνει ανατριχίλα σε όσους μεγαλώσαμε με την κλασική ταινία του 1961 ή και με το live action του 1996, χάρη στην αξεπέραστη ερμηνεία της Γκλεν Κλόουζ. Ένα όνομα που -προσωπική μου άποψη- ξεφτίλισε η Disney μέσα από την πρόσφατη origin ταινία της, θυσιάζοντας στο βωμό της πολιτικής ορθότητας (ή μάλλον του σύγχρονου συγκεκαλυμμένου πολιτικού φονταμενταλισμού) όλα εκείνα τα στοιχεία που έκαναν την Κρουέλα μια από τις διαβολικότερες villain όλων των εποχών. Το μικρότερο μερίδιο ευθύνης (αν όχι κανένα μερίδιο) φέρουν οι δυο βασικές πρωταγωνίστριες Έμμα Στόουν και Έμμα Τόμπσον, που πραγματικά υποστήριξαν υπέροχα αυτό που κλήθηκαν να ερμηνεύσουν και στην πραγματικότητα ήταν και οι δύο μοναδικοί ενδιαφέροντες, αξιομνημόνευτοι και καλοπαιγμένοι χαρακτήρες της ταινίας, άντε και ο Μαρκ Στρονγκ που γενικά είναι πάντα τιμιότατος στις ερμηνείες του. Αλλά ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή... Η ταινία ξεκινά με αφήγηση, ακούμε τη φωνή της Στόουν να μας αφηγείται τα παιδικά χρόνια της Κρουέλας ή εν προκειμένω Εστέλας. Αλλά μιλάμε για πολύ αφήγηση, 20-30 λεπτά να ακούμε σχεδόν μόνο αφήγηση. Η βαρεμάρα είχε ήδη γίνει καλός μου σύντροφος και ο φόβος που 'χα επί σειρά μηνών ότι η Disney θα βρει τρόπο να σκατέψει/φλωρέψει τον χαρακτήρα είχε αρχίσει να γίνεται βεβαιότητα. Και όντως όσο προχωρούσε η ταινία οι σεναριογράφοι έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να μην με διαψεύσουν. Ένα-ένα όλα τα προπύργια, δηλαδή εκείνα τα στοιχεία που έκαναν την Κρουέλα πραγματικά σατανική τα βλέπουμε να γκρεμίζονται μπροστά μας, ώστε να μην ταράξουμε τις ευαίσθητες ψυχούλες των νεαρών θεατών μας, μέχρι που θα εξανθρωπίσουμε ή χειρότερα θα ηρωποιήσουμε πλήρως την Κρουέλα. Και ναι ο χαρακτήρας της μας γίνεται ξεκάθαρο από την αρχή ότι δεν είναι και τέρας λογικής και διανοητικής σταθερότητας. Αλλά από την άλλη δεν μεταμορφώνεται και ποτέ της στο τέρας που ξέρουμε και αγαπάμε να μισούμε. Θα έλεγα ότι ήταν απλά το μήλο που έπεσε κάτω από την μηλιά. Ένα κορίτσι δέσμιο κληροδοτούμενων ορμών προς την τρέλα, που όμως εν τέλει ποτέ πραγματικά δεν πέρασε την κόκκινη γραμμή. Σαν να μην έφτανε αυτό, η ταινία μας εισάγει γνώριμους χαρακτήρες από το original στόρι, απλά και μόνο για να ξαναγράψει την ιστορία κατά το δοκούν. Δεν είχαν λόγο ύπαρξης, δεν ήταν καν τίμιοι ως προς την αρχική ιστορία τους. Δεν έβγαζε καν νόημα αν δεχόμασταν την αρχική ιστορία ως το de facto μέλλον της Κρουέλας. Εισήχθησαν για να επιβεβαιώσουν ότι δεν μιλάμε για ένα origin story όπως μας παρουσιάστηκε, αλλά για ένα hard-reboot που εξυπηρετεί την ατζέντα της Disney. Και τώρα let the spoilers begin... 6/10 από μένα καθαρά λόγω Στόουν και Τόμπσον. Αν δεν πρωταγωνιστούσαν αυτές οι δυο, καλύτερα να μην πω τι βαθμό θα έβαζα... Υ.Γ. Να 'ναι καλά ένα σχόλιο που διάβασα στο FB και ψυχανεμίστηκα τη δουλειά και γλίτωσα το εισιτήριο του σινεμά.
  10. Θα ήθελα να κάνω μια θερμή παράκληση. Στο τεύχος #31 (ίσως και στο #32) πρέπει να υπάρχει ένα μικρό ολιγοσέλιδο αφιέρωμα στους καλούς και κακούς χαρακτήρες από τη σειρά "Darkwing Duck". Αν κάποιος φίλος έχει τα τεύχη και μπορούσε να τα τσεκάρει, θα ήθελα να έβγαζε μια φωτό τις συγκεκριμένες σελίδες. Δεν με νοιάζει η ποιότητα, κυρίως ενδιαφέρομαι για τα εξελληνισμένα ονόματα που δόθηκαν στους χαρακτήρες προκειμένου να συμπληρώσω τη βάση δεδομένων που φτιάχνω αυτό το διάστημα.
  11. Με μια λέξη: ΑΔΙΑΦΟΡΟ. Ο Μανδαρίνος ούτε κι εδώ είναι ο κλασικός που ξέρουμε, γιατί για την ποντικοεταιρία ήταν αρκετά μονοδιάστατος και στερεοτυπικός χαρακτήρας και έπρεπε να γίνει πιο πολυδιάστατος με ικανότητα να αγαπήσει (δικά τους λόγια) και γι' αυτό πάντα το MCU θα αποτυγχάνει με τους Villains, γιατί απλά αρνείται να δεχτεί ότι μιλάμε για κόμικς και κάποιοι κακοί απλά έχουν αγνό καθάριο μίσος στην καρδιά τους. Επίσης μιας και σχολιάστηκε το χιούμορ, ναι μεν το τρέιλερ είχε μόνο ένα αστειάκι, αλλά σόρι ήταν τελείως άκαιρο όπως και τα περισσότερα στο MCU. Έχεις κυριολεκτικά δει την ζωή σου να περνά από μπροστά σου, έχεις ζήσει μια στιγμή ζωής ή θανάτου κι εσύ γελάς σαν χαζό και λες "Ωωω τι ομαδάρα είμαστε". Η στιγμή θα σωζόταν μονάχα αν εκείνη την ώρα έπεφτε ένα δοκάρι ουρανοκατέβατο ακριβώς πάνω στη θέση του οδηγού
  12. Παίζει να 'ναι το καλύτερο τρέιλερ απ' όλα!!! Μακάρι να βγει καλό, αν και στη χειρότερη να 'ναι μια διασκεδαστική οκ περιπετειούλα κι αυτό αρκεί.
  13. Αυτό ΝΑΙ!!!!!!!! Στο πρώτο τρέιλερ ένιωθα σαν να βλέπω MCU, κάθε 10λεπτο κι ένα αστειάκι, αλλά το δεύτερο τρέιλερ ναι με γεμίζει αισιοδοξία και πάλι.
  14. Να το πω; Θα το πω. Α Π Ο Γ Ο Η Τ Ε Υ Σ Η. Το πρώτο Suicide το θεωρούσα πάντα μια κακογραμμένη ταινία, με κάποια καλά στοιχεία που αρκούν για να το βλέπω σαν μια ένοχη απόλαυση. Το 'χω δει μέχρι σήμερα 3 φορές, και μόλις ανέβηκε ένα κλικ στην εκτίμησή μου. Όλος ο ενθουσιασμός με τον οποίο περίμενα το πρώτο τρέιλερ από το άτυπο reboot, μηδενίστηκε στη θέαση του. Βέβαια ίσως και να αποδειχθεί καλό αυτό. Μην περιμένοντας πλέον πολλά, ίσως και να με εκπλήξει ευχάριστα στο τέλος. Για την ώρα, όμως, έχασα όλο μου το hype. Μου αρέσει πολύ το comic accurate λουκ, τρελαίνομαι που θα δούμε επιτέλους Χάρλεϊ με στολάρα όπως την αξίζουμε, μου αρέσουν οι r-rated πινελιές βίας, αλλά αυτό το σεφερλικό μαρβελοχιούμορ πραγματικά μ' έχει κουράσει πια, δεν το αντέχω άλλο και αυτό μου βγαίνει σε γκρίνια γκρίνια γκρίνια...
  15. Είχα πει και παλιότερα πως και μόνο που επιτέλους θα βλέπαμε το Snyder's Cut θα ήμουν ικανοποιημένος. Και μόνο για το γαμώτο να βλέπεις να διαψεύδονται όσοι φώναζαν ότι "δεν υπάρχει", "μην ελπίζετε", "δεν είχε γυριστεί". Περίμενα ότι θα 'ναι καλύτερο από το theatrical (για μένα άλλωστε και μια σακούλα σκουπιδιών φαντάζει πιο ενδιαφέρουσα από το theatrical ), αλλά κρατούσα μια επιφύλαξη αν όντως θα βλέπαμε κάτι που θα έγραφε ιστορία ή άλλο ένα BvS που θα δίχαζε. Όσοι δεν είναι φανς του Σνάιντερ, της αισθητικής του, των πολλών slow-motion κλπ κλπ, προφανώς δεν θα τους αρέσει ούτε αυτή η ταινία, αν και πιστεύω ότι θα αναγνωρίσουν (οι περισσότεροι τουλάχιστον το κάνουν κρίνοντας από τα σχόλια στα σόσιαλ) ότι μιλάμε για κάτι τελείως διαφορετικό και αρκούντως καλύτερο από το τέρας του Φρανκενστάιν που είχαν κοψοράψει WB και Joss Whedon. Για μένα που ο Σνάιντερ μ' αρέσει, το Zack Snyder's Justice League (θα το αναφέρω αν συντομία ως ZSJL στο εξής) ήταν απλά ΕΠΙΚΟ!!!! Το είδα την ίδια κιόλας μέρα που κυκλοφόρησε (να 'ναι καλά εκεί στη Cosmote που έστω και στο παρά πέντε αποφάσισαν να συγχρονιστούν με τον υπόλοιπο κόσμο) και παρά την απίστευτα μεγάλη διάρκειά του δεν ένιωσα ούτε στιγμή να βαριέμαι ή να κουράζομαι. Σίγουρα βοήθησε ότι δεν ήμουν αναγκασμένος να το δω μονορούφι σε κάποια σκοτεινή αίθουσα, αλλά από την άνεση του καναπέ μου, κάνοντας 1 μεγάλο διάλειμμα στα μισά και 1-2 μικρότερα για ξεπιάσιμο. Από την άλλη έχω δει ταινίες από την άνεση του σπιτιού, με πολύ μικρότερη διάρκεια (βλ. το πρόσφατο WW84), που απλά έκοβα φλέβα από την βαρεμάρα και ήμουν συνεχώς με το ένα μάτι στο ρολόι. Ωστόσο επέλεξα να μην γράψω εντυπώσεις από την πρώτη μέρα, θέλοντας να δω αν είναι ο ενθουσιασμός της στιγμής ή κάτι περισσότερο. Ούτε μια βδομάδα αργότερα και ήδη θέλω να την ξαναδώ και τις 4 ώρες, αυτό τα λέει όλα. Πάμε τώρα στα της ταινίας. Όλα μα όλα που με είχαν ξενερώσει στο theatrical, εδώ απλά δεν υπήρχαν. Όλα όσα δεν λειτουργούσαν στο theatrical, στο ZSJL απλά έρχονταν και έδεναν αβίαστα και φυσικά. Οι χαρακτήρες καλογραμμένοι, με χρόνο να δίνεται σε όλους για να αναπτυχθούν. Ο Μπάτμαν σε καμία περίπτωση δεν ήταν ο τραγελαφικός αστειάτορας του Josstice. Ναι ήταν πιο ανάλαφρος από εκείνον του BvS, αλλά διατηρώντας τον χαρακτήρα του. Δεν μεταλλάχθηκε, αλλά εξελίχθηκε με έναν τρόπο φυσικό και όχι σαν "οκ πάμε να μιμηθούμε marvel τώρα γιατί αυτό πουλάει". Ο Μίλερ σαν Φλας που τον είχα σιχαθεί, εδώ παίζει αρκετά καλύτερα ώστε να με κερδίζει και να γουστάρω να τον δω στο Flashpoint (ελπίζω μονάχα να ακολουθήσει κι εκεί τη γραμμή Snyder και όχι Joss). Εξακολουθώ να 'χω ενστάσεις ως προς το comic relief γράψιμό του, που θυμίζει περισσότερο τον Γουέστ παρά τον Άλεν, αλλά είναι αυτό ένας comic relief χαρακτήρας που ισορροπεί όμορφα, και όχι ένας βλάκας όπως τον παρουσίασε ο Joss, οπότε είμαι οκ μαζί του. Μέχρι και το βλέμμα του, η ερμηνεία του, ακόμα και ο τρόπος τρεξίματός του είχαν αισθητή διαφορά προς το καλύτερο. Ο Σάιμποργκ επίσης που στο Josstice ήταν δευτερότριτος χαρακτήρας, εδώ παίρνει τον χρόνο του να αναπτυχθεί αρκετά ώστε να δεθεί μαζί του ο θεατής και να θέλει να τον ξαναδεί (αν και πλέον αυτό το τρένο πέρασε και έφυγε). WW στον παλιό καλό της εαυτό, μακριά από το αδιάφορο 84, και Aquaman σαν ψάρι μέσα στο νερό να απολαμβάνει τον ρόλο του. Ο Λέτο δεν ξέρω αν θα μπορούσε ποτέ να με κερδίσει απόλυτα, αλλά σίγουρα αν τον έβλεπα περισσότερο όπως στο ZSJL (και καθόλου όπως στο Suicide) θα του έδινα ευχαρίστως μια ευκαιρία. Η μουσική αξιομνημόνευτη και ταιριαστή στις σκηνές, αν και μου έλειψε το μοναδικό καλό στοιχείο του Josstice, το τραγούδι 'Everybody Knows' της εισαγωγής. Όλες οι προβληματικές σκηνές του Σούπερμαν εδώ ήταν απείρως διορθωμένες, μέχρι και η νεκρανάστασή του που είχα μισήσει το πώς είχε γραφτεί και παρουσιαστεί, εδώ την λάτρεψα. Θα μπορούσα να επεκταθώ περισσότερο σε όλα όσα διαφέρουν οι δυο εκδοχές και να γράψω σεντόνια, αλλά όχι χωρίς σπόιλερς. Ένα είναι το σίγουρο, μιλάμε για μια τελείως διαφορετική ταινία, τελείως διαφορετική εμπειρία. Τελειώνοντας οι 4 ώρες απλά ήθελα κι άλλο. Κι έχοντας διαβάσει το που είχε σκοπό να το πάει ο Σνάιντερ, μακάρι να κουνήσουν τον εγκέφαλό τους στη WB και να δώσουν το οκ να ολοκληρώσει την τριλογία του έστω και στο HBO έστω και με πενιχρό μπάτζετ και πιο φτωχά γραφικά. Σίγουρα κρατώ μικρό καλάθι, αλλά οι ελπίδες είναι δωρεάν. Από μένα παίρνει 9.5/10! Υ.Γ. Το μοναδικό που με "χάλασε" ήταν το aspect ratio που επέλεξε ο Σνάιντερ. 4:3;; Λέει το διάλεξε λόγω IMAX. Για μένα πιο λογικό θα 'ταν IMAX σε 16:9. Ωστόσο όπως κάνω σε όλα τα fullscreen, το στρέτσαρα για να καλύψει όλη την οθόνη, οπότε δεν κατάλαβα διαφορά, δεν με ενόχλησε εν τέλει καθόλου και το μάτι μου γέμισε θέαμα.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.