Dr Paingiver

Ένα από τα πιό όμορφα και ταυτόχρονα παραγνωρισμένα/άγνωστα ελληνικά κόμικς που έχω διαβάσει. Η ιστορία βασίζεται σε ένα μάλλον πραγματικό ιστορικό γεγονός. Ο Χριστόφορος Κολόμβος, τα τελευταία χρόνια της ζωής του, υπαγόρευσε την ιστορία των ταξιδιών του στον γιό του Ντιέγκο, ο οποίος την κατέγραψε εκτελώντας χρέη γραμματέα. Όταν αργότερα πεθάναν και οι δύο, τα χειρόγραφα έπεσαν στα χέρια του άλλου γιού του, του Φερδινάνδου, ο οποίος όμως φοβούμενος ότι θα αμαυρωθεί η μνήμη του πατέρα του και του αδερφού του, τα κατέστρεψε. Έτσι η αληθινή ιστορία της ανακάλυψης της Αμερικής, δεν μαθεύτηκε ποτέ. Ποτέ; Ποτέ μέχρι τώρα, που το υπέροχο αυτό κόμικ μας αποκαλύπτει αυτή την αλήθεια των χειρογράφων. Η άποψή μου είναι ότι πρόκειται για εξαιρετικό κόμικ και αν ποτέ το βρείτε, πάρτε το και διαβάστε το. Πολύ καλό σχέδια και σενάριο, Σε πολλά σημεία η όλη δομή του μου θύμισε Αστερίξ. Το απόλαυσα πάρα πολύ από την αρχή μέχρι το τέλος.

Τεύχος 71 Μάρτιος - Μάϊος 2026 Μεταφέρθηκαν στην βάση.

Του είπαν ότι δεν είναι πολίτικαλ κορέκτ ο τίτλος σκέτο Αγόρι και θα χάσει αγοραστικό κοινό, Έτσι αποφάσισε να το ονομάσει το Αγοροκόριτσο.

Τεύχος 10 Μεταφέρθηκαν στην βάση.

Τεύχος 14 Μεταφέρθηκαν στην βάση.

Μικρών διαστάσεων κόμικ με προσυλητιστικό περιεχόμενο που κυκλοφόρησαν τα Παιδιά του θεού (Μω), το ελληνοκυπριακό παράρτημα τους. Δεν ξέρω αν βγήκαν στα ελληνικά άλλα τεύχη. Πάντως στη Αμερική κυκλοφόρησαν μάλλον 7, όπως θα δείτε εδώ. Για όσους θέλουν περισσότερες πληροφορίες εδώ. Η επίσημη ιστοσελίδα τους εδώ. Και η Ορθόδοξη Χρισταννική άποψη για την οργάνωσή εδώ. Παρακάτω ολόκληρο το κόμικ.

Πέθανε η δημιουργός του «Περσέπολις», Μαρζάν Σατραπί Η οικογένειά της ανακοίνωσε ότι πέθανε από θλίψη, λίγο περισσότερο από ένα χρόνο μετά τον θάνατο του συζύγου της, Ματίας Ρίπα, που πέθανε στις 8 Απριλίου 2025 Η Γαλλοϊρανή καλλιτέχνης Μαρζάν Σατραπί, η οποία κέρδισε διεθνή αναγνώριση με τα πολυβραβευμένα αυτοβιογραφικά της έργα και την ταινία της «Περσέπολις», πέθανε σε ηλικία 56 ετών, όπως πληροφορήθηκε σήμερα το AFP από την οικογένειά της. «Η Μαρζάν Σατραπί πέθανε από θλίψη λίγο περισσότερο από ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Ματίας Ρίπα, του συζύγου της και έρωτα της ζωής της», αναφέρει ανακοίνωση της οικογένειάς της στο AFP. Ο παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος Ματίας Ρίπα πέθανε στις 8 Απριλίου 2025. ΠΗΓΗ: Skai

Εξώφυλλο και οπισθόφυλλο τεύχους 6. Μεταφέρθηκαν στην βάση. Και μία παρατήρηση. Αφού υπάρχει διαφήμιση του περιοδικού στην Μακεδονία τον 10ο του 1970 και το περιοδικό ήταν εβδομαδιαίο, είμαστε σίγουροι ότι κυκλοφόρησε το 1970 και συνεπώς πρέπει να διορθωθεί το περίπου σε ακριβώς 1970.

Επανέκδοση αυτού είναι;

Μακράν η πιό καλή έκθεση βιβλίου. Αυτή που ο @ constantinople μας φέρνει τα νέα για τις επόμενες εκδόσεις της Μαμούθ. Που φυσικά μετά διαψεύδονται στην πράξη. Σημασία όμως έχει η διάδοση του νέου.

Τεύχος 13 Μεταφέρθηκαν στην βάση.

Καλά... εγώ θα μπω δωρεάν, οι παππούδες μου όμως που θα με πάνε πόσο εισιτήριο θα πληρώσουν;

Το Scania είναι επειδή έχει και scanner μέσα για να σκανάρεις εξώφυλλα εν κινήσει;

Το καινούργιο περιοδικό που ασχολείται με κόμικς, φιλοδοξεί (πολύ σωστά), να κάνει την διαφορά στον έντυπο χώρο. Όπως γράφουν και οι ίδιοι οι συντελεστές του, είναι ένα μεγάλο ρίσκο, αλλά όπως λέω εγώ είναι και μιά μεγάλη προσπάθεια η οποία σε αυτό το πρώτο δείγμα κρίνεται απόλυτα πετυχημένη. Η θεαματική ανταπόκριση του κοινού στο Kickstarter, δείχνει ότι τουλάχιστον υπάρχει αρκετός χώρος για να μακροημερεύσει. Το περιοδικό εστιάζει σχεδόν απόλυτα στην ελληνική κόμικ σκηνή. Σε αυτό το τεύχος συμμετέχουν αρκετοί έως πολλοί έλληνες δημιουργοί με έργα τους. Περιέχει επίσης και μπόλικη αρθρογραφία/συνεντεύξεις, από έλληνες φυσικά συντάκτες. Εύχομαι και εγώ με τη σειρά μου να πετύχει απόλυτα και να προσελκύσει κοινό, ώστε να το βλέπουμε για αρκετό καιρό αλλά και να τηρήσει μιά σταθερή ή έστω πυκνή κυκλοφορία.

Ένα χρόνο μετά τον Γρηγόρη Αυξεντίου, το περιοδικό Προς την Νίκη, στο τεύχος Απριλίου 2026, μας προσφέρει ένα ακόμη ιστορικό κόμικ, τους Ελεύθερους Πολιορκημένους. Όπως είναι φανερό, είναι επετειακή προσφορά για τα 200 χρόνια της εξόδου του Μεσσολογγίου και αυτή ακριβώς την ιστορία αφηγείται.